Δευτέρα, Δεκέμβριος 10, 2018

Στέλιος Καζαντζίδης

 

 

 

 

 

 

 

Νο 1 στην Ελλάδα και στον ΚΟΣΜΟ!!

Είμαι τραγούδι, είμαι λαός. 17 χρόνια χωρίς τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Posted by kalinda στο Σεπτεμβρίου 14, 2018

D3D7E629-F547-45F5-9D6A-2307C95BA841του Γιώργου Μηλιώνη

Δεν ήταν τόσο η αδιαμφισβήτητη, ακόμα και από όσους έχουν ενστάσεις, “ φωνή” του, όσο η ερμηνεία του, απόσταγμα μιας ζωής που στάθηκε όρθια μέσα σε χίλια-μύρια βάσανα.

Δεν ήταν τόσο τα “ μεράκια” και οι “ καημοί” του απλού κόσμου που τραγούδησε, όσο η πίστη που ανάβλυζε από την ερμηνεία του, ότι οι άνθρωποι του μόχθου, είναι εκείνοι που έχουν την δύναμη να αλλάξουν τα πράγματα.

“ Επίσημα”, δυστυχώς για μια ακόμη φορά, ένας “ ξεχασμένος”, αλλά “ ανεπίσημα”, όλα όσα ήταν φτερουγίζουν ακόμα στις λαϊκές γειτονιές.

Κάθε “ υμνοποίησή” του, όπως και η “ αγιοποίηση” κάθε “ παλιού” είναι άγονη, ενώ εξίσου άγονο είναι και το “ πείραγμα” των τραγουδιών που ερμήνευσε, έξω από το ιστορικοκοινωνικό και μουσικό πλαίσιο που επέτρεψε να γεννηθούν.

Η μόνη και μεγαλύτερη τιμή που του αξίζει είναι το διαλεκτικό ξεπέρασμα, αυτών των ερμηνειών, στη αέναη πορεία του λαϊκού τραγουδιού, με νέες δημιουργίες, με νέα ακούσματα, που να αφομοιώνουν τα όσα προσέφερε και αυτός και οι άλλοι μεγάλοι λαϊκοί βάρδοι και ταυτόχρονα να τον ξεπερνούν, αντανακλώντας, ως έργα τέχνης, την κοινωνική συνείδηση της εποχής μας και πριν απ’ όλα και πάντα των ανθρώπων του μόχθου που στη δική του εποχή, βρήκαν απαντοχή σε ορισμένα από τα διαμάντια που τραγούδησε ο Στέλιος και τα οποία δεν πρέπει να ξεχαστούν γιατί είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας αυτού του τόπου και αυτού του λαού.

Ήταν ο άνθρωπος που έκανε τα ελληνικά διαβατήρια, όπου γης, να τραγουδούν. Η φωνή του «μύριζε» βασιλικό κι ασβέστη, όπως οι αυλές των φτωχόσπιτων στις λαϊκές γειτονιές, στον λυγμό του τρεμόπαιζε εκείνο το βουβό -και γι’ αυτό αβάσταχτο- δάκρυ που κυλούσε, καμιά φορά, στα μάτια του λαού, που το μόνο που έκανε στη ζωή του ήταν υπομονή…

Μόνο που ώρες-ώρες αυτή η υπομονή γινόταν αβάσταχτη και όταν δεν εύρισκε άλλη διέξοδο, γινόταν τραγούδι με τη φωνή του Καζαντζίδη, φλόγα κεριού που τρεμόπαιζε σαν θυσία στους θεούς της ελπίδας…

Η φωνή του ήταν μέσα στο λαϊκό σπίτι σε εκείνη τη γωνιά που το καντήλι φώτιζε την εικόνα του Χριστού και το «κάντρο» με τα γαμήλια στέφανα του πατέρα και της μάνας…

Η φωνή του ήταν η απέραντη θλίψη του κυριακάτικου απογεύματος, που τελείωνε με το τελευταίο σφύριγμα του «ρέφερι»…

Η φωνή του, συνδεδεμένη με το Σάββατο, που πληρωνόταν ο πατέρας και μαζί με τα «ψώνια» για το σπίτι έφερνε και το 45αράκι δισκάκι…

Η φωνή του Καζαντζίδη και τα τραγούδια του ευωδίαζαν όπως το «κοκκινιστό» της μάνας την Κυριακή, ήταν τα «ψιλά» στην τσέπη ενός φαντάρου για το τζούκ μπόξ στο μαγερειό έξω από το στρατόπεδο, ήταν η επιγραφή «Γυρίζω απ’ τη νύχτα» στο πίσω μέρος ενός φορτηγού που κατάπινε ατέλειωτα μουσκεμένα χιλιόμετρα στην Εθνική…

Η φωνή του ήταν το δάκρυ του ‘Ακη Πάνου όταν τον άκουγε να τραγουδάει: «Είναι τόσο σκληρός ο αγώνας, μα τόσο γλυκός, Είναι τόσο μεγάλη η ζωή όταν ζείς διαρκώς…»

Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στη Νέα Ιωνία, στην οδό Αλαείας 33. Ο πατέρας του Χαράλαμπος ήταν από το χωριό Καβάκλιτσα στα Κοτύωρα στον Πόντο και η μητέρα του Γεσθημανή από την Αλάγια της Κιλικίας. Γνωρίστηκαν στα Πετράλωνα και παντρεύτηκαν το 1923.

Ο Χαράλαμπος Καζαντζίδης διώχθηκε σκληρά από τους συνεργάτες των Ναζί, καθώς είχε πάρει μέρος στην Εθνική Αντίσταση και πέθανε το 1946.

«Η ορφάνια» αφηγήθηκε αργότερα ο Στέλιος Καζαντζίδης, με έριξε από μικρό στη βιοπάλη. Πούλησα νερό με στάμνα στην οδό Αθηνάς, τσιγάρα στην Ομόνοια, να κοιμάμαι πάνω στις σχάρες της πλατείας γιατί από κάτω δούλευαν κάτι μοτέρ που παρήγαγαν ρεύμα και είχε λίγη ζεστούλα, κι αυτό γιατί το εισιτήριο για την επιστροφή στο σπίτι με το γκαζοζέν ήταν ακριβό… Όταν  μ’ έπιανε ο αστυφύλακας απ’ το αυτί για να με πάει στο Τέταρτο Αστυνομικό Τμήμα για να μου γίνουν συστάσεις – επειδή απαγορευόταν να πουλάς τσιγάρα, για προστασία στα περίπτερα, γιατί τις άδειες των περιπτέρων τις είχαν κάποιοι ανάπηροι όπως μας έλεγαν τότε – το αυτί μου το κάναν ένα μέτρο από το τράβηγμα. Ε, όλα αυτά, το παιδί τα καταπίνει και τα μαζεύει. Γίνονται αποθέματα… και όταν δοθεί η ευκαιρία τα βγάζει από μέσα του.

Και κάστανα έβραζα μόνος μου στις τρείς τη νύχτα και έβαζα το καλάθι στον ώμο – 50 οκάδες ζύγιζε – και πήγαινα να τα πουλήσω στο εργατικό κέντρο της Νέας Ιωνίας. Και πολλές άλλες, πάντα τίμιες δουλειές. Σε εργοστάσια έχω δουλέψει, κλωστήρια, υφαντουργεία και όλα αυτά βγαίνουν στην ερμηνεία μου.

Μια Πρωτοχρονιά ήρθε στην Ομόνοια η Νίνου, αυτή η ψυχούλα και μεγάλη φωνή και μας κέρασε μπουγάτσα. Ημασταν γύρω στα 40 άτομα όλοι τίμια παιδιά που δουλεύαμε…

Είναι κάτι που έχει χαραχτεί στο μυαλό και την ψυχή μου. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση… Αυτή την Πρωτοχρονιά και αυτή τη χειρονομία δεν θα την ξεχάσω ποτέ…»

Το τραγούδι ήταν πάντα μέσα στην ζωή του Στέλιου Καζαντζίδη. «Αργότερα στο εργοστάσιο της Λανατέξ, κατά την διάρκεια της εργασίας, όταν έπιανα κάποιο σκοπό οι εργάτες σταμάταγαν την δουλειά και με χάζευαν. Μάλιστα ο εργοστασιάρχης μου είχε χαρίσει μια κιθάρα και σιγά-σιγά άρχισα να τη γρατζουνάω».

Τον ακούει να τραγουδάει τυχαία ο γείτονάς του Μάνθος Βενέτης και του προτείνει να μπει στο συγκρότημα που έφτιαχνε.

«Ξεκίνησα από ταβερνάκια. Μαζί με φίλους απ’ την περιοχή παίζαμε και τραγουδούσαμε τα Σαββατοκύριακα. Φαί, κρασί και λίγο χαρτζιλίκι. Αυτή ήταν η αμοιβή μας…» θα πει αργότερα ο Καζαντζίδης.

Ήταν ο τυφλός συνθέτης και μαέστρος της Κολούμπια, Στέλιος Χρυσίνης που δίδαξε στον Στέλιο Καζαντζίδη τα μυστικά του τραγουδιού. «Σε αυτόν με πήγε ο Μπάμπης ο Βασιλειάδης, που ήταν μεγάλος στιχουργός και με είχε ακούσει στα ταβερνάκια που εμφανιζόμουνα».

Η αιτία, όμως που τον έκανε να αγαπήσει το λαϊκό τραγούδι ήταν ο Πρόδρομος Τσαουσάκης.

Το 1952 ο Στέλιος Καζαντζίδης ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι με τίτλο «Για μπάνιο πάω» του Απόστολου Καλδάρα, όμως το τραγούδι δεν πήγε καλά. Το τραγούδι δεν ταίριαζε στο ύφος του Στέλιου… Εκείνος που του έδωσε μια δεύτερη  ευκαιρία με το τραγούδι «Βαλίτσες» ήταν ο θρυλικός Γιάννης Παπαϊωάννου γιατί με τον που άκουσε τον Καζαντζίδη να τραγουδάει κατάλαβε περί τίνος επρόκειτο.

Η πρώτη περίοδος του Στέλιου Καζαντζίδη στο λαϊκό τραγούδι έκλεισε το 1956, χρονιά που διαλύθηκε και ο αρραβώνας του με την Καίτη Γκρέϋ. Αμέσως μετά ανεβαίνει στην Θεσσαλονίκη για να δεί το φίλο του Στέλιο Ζαφειρίου που έπαιζε μπουζούκι και με τον οποίο πραγματοποίησε μια τουρνέ.

Το 1957 ο Ζαφειρίου πήγε στο κέντρο «Πανόραμα» και δούλευε με τον Τόλη Χάρμα. Εκεί, ο Στέλιος Καζαντζίδης γνωρίστηκε με μια κοπελιά που την λέγανε Κική Παπαδοπούλου την οποία ο Χάρμας βάφτισε Μαρινέλλα.

Αμέσως μετά την γνωριμία τους ο Στέλιος και η Μαρινέλλα κατέβηκαν στην Αθήνα και ο Καζαντζίδης γνώρισε την Μαρινέλλα στον Μητσάκη σύμφωνα με όσα αφηγείται ο ίδιος (ο Γιώργος Μητσάκης) στην αυτοβιογραφία του.

Με πρώτο τους τραγούδι το «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ» θα αναδειχθούν σε ένα από τα καλύτερα ντουέτα του ελληνικού τραγουδιού.

Στην δεκαετία του ’60-’70 ο Στέλιος Καζαντζίδης ερμήνευσε με αξεπέραστο τρόπο τραγούδια των Θεοδωράκη, Χατζηδάκι, Λεοντή, Μαρκόπουλου, Λοίζου, Ξαρχάκου, Κατσαρού όπως αργότερα τραγούδησε και Σπανουδάκη.

«Σκέφτομαι πως εκείνες οι μοναδικές ερμηνείες του Μπιθικώτση, του Χιώτη, της Λίντας και του Καζαντζίδη δεν θα μπορούσαν να γίνουν αν δεν υπήρχε διάχυτο και ισχυρό το αίσθημα της φιλίας και του αμοιβαίου θαυμασμού. Πίστευα στις φωνές και στην τέχνη τους σαν να ‘τανε θεοί. Ίσως τα ίδια αισθήματα να γέμιζαν τότε τις καρδιές τους για μένα, για να τα τραγουδήσουν με κείνη την απαράμιλλη τέχνη που έκανε όλους τους Έλληνες κυριολεκτικά να μεθύσουν με το τραγούδι» έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα παντρεύτηκαν το 1964, ωστόσο ο γάμος τους κράτησε λίγο, ενώ το 1965 ο Στέλιος αποχώρησε από τα νυχτερινά κέντρα καθώς λόγω ενός τυχαίου περιστατικού κινδύνεψε σοβαρά η σωματική του ακεραιότητα.

Η επαφή του με τον κόσμο συνεχίστηκε μέσα από την δισκογραφία. Στην δεκαετία του ’70 κυκλοφόρησαν δύο δίσκοι που αποτέλεσαν σταθμό για την δισκογραφία του λαϊκού τραγουδιού. Ο πρώτος είχε τον τίτλο «Στέλιος Καζαντζίδης Νο 3» και ήταν ο δίσκος που έφερε πολλούς νέους ακροατές σε επαφή με το παλαιότερο ρεπερτόριο του.

Ο δεύτερος δίσκος που κυκλοφόρησε στην δεκαετία του ’70 είχε τον τίτλο «Η ζωή μου όλη» και στην μια του πλευρά είχε 6 τραγούδια-σταθμούς με την υπογραφή του Άκη Πάνου.

«Είναι η εποχή που εγώ δουλεύω στο Αιγάλεω με τον Χρήστο Κολοκοτρώνη. Ενα βράδυ πάμε μαζί με το Νίκο Μουρκάκο στον «Αστέρα». Εκεί πραγματικά ψωνίζομαι με τον Καζαντζίδη. Είναι με την Γκρέϋ, τον Τσιμπίδη, και τον Γιαννάκη τον Αγγέλου μπουζούκια. Λέει το τραγούδι του Καλδάρα «μα κανένας δεν μου φταίει για το χάλι μου/σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου», και κάποιος έχει πάρει ένα ποτήρι, τό ‘χει σπάσει, το χει καρφώσει στο κουτελό του και να τρέχουνε τα αίματα… Λέω του Μουρκάκου: «αν φύγει τώρα αυτός και πάει στο Σύνταγμα τραγουδώντας, με τον κόσμο που θα μαζέψει πίσω του δεν κάνει επανάσταση;» Από τότε παρακολουθούσα τον Καζαντζίδη. Είχα όλα τα τραγούδια του στη δισκοθήκη μου. Στο τέλος έφτασε να κυριαρχεί στ’ αυτιά μου αποκλειστικά και μόνο η φωνή του – από κει και πέρα δεν άκουγα τίποτ’ άλλο… Σταμάτησα ν’ ακούω…» αφηγήθηκε ο Άκης Πάνου στον Γιώργο Τσάμπρα και στο περιοδικό «Δίφωνο» τον Μάϊο του 1998.

Η πτώση της χούντας το 1974 με την Κύπρο καταματωμένη, βρίσκει τον Στέλιο Καζαντζίδη να συνεργάζεται με τον Μίκη Θεοδωράκη στα τραγούδια του κύκλου «Στην Ανατολή», ένας δίσκος με εκπληκτικά τραγούδια, αφιερωμένα στην λαϊκή αντιστασιακή εποποιΐα των ανατολικών συνοικιών της Αθήνας στη διάρκεια της φασιστικής κατοχής, ο οποίος όμως δεν πήγε καλά εμπορικά.

Τον Νοέμβριο του 1975 παρά τα προβλήματα που υπάρχουν με την δισκογραφική του εταιρεία μπαίνει στο στούντιο και ηχογραφεί το θρυλικό «Υπάρχω», το οποίο σημαίνει και το τέλος της δισκογραφικής του παρουσίας για τα επόμενα 12 ολόκληρα χρόνια. Στο δίσκο αυτό, είναι η πρώτη φορά που ο λαϊκός τραγουδιστής μιλάει σε πρώτο πρόσωπο στους ακροατές του.

Το 1987 και πάνω στους στίχους του «Εγώ ‘μαι αητός κι εσύ ‘σαι τα φτερά μου» η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη γεφυρώνει αυτά τα 12 χρόνια απουσίας.

Ο «Δρόμος της Επιστροφής», «Ελεύθερος», «Βραδυάζει», «Ενα Γλέντι με τον Στελάρα», «Τ’ Αηδόνια του Πόντου», «Ο κύριος Μητσάκης», «Στην Ελλάς του 2000», «Ποντιακή Ραψωδια», «Πατρίδα μ αραεύω σε» είναι οι δισκογραφικές παρουσίες του Στέλιου Καζαντζίδη μετά το 1987.

Ο μεγάλος λαϊκός βάρδος «έφυγε» στις 14 Σεπτεμβρίου 2001.

Θα κλείσουμε αυτό το σύντομο σημείωμα με την αφήγηση της στιχουργού Σώτιας Τσώτου»

«Εγώ δεν έχω υπηρετήσει ιδιαίτερα αυτό που λέμε λαϊκό τραγούδι. Δεν μ’ άρεσε ούτε ως φωνή ο Καζαντζίδης, ούτε και ότι έλεγε… Την εποχή που μεσουρανούσε εγώ ήμουνα μαθήτρια της Ελληνογαλλικής Σχολής Καλογραιών και μεγάλωνα με Αζναβούρ. Αυτό δε με εμπόδισε να υπογράψω ένα μνημόνιο για την αποδέσμευση του από τη «Μinos», αφού πίστευα ότι ήταν δίκαιο… Αυτή ήταν η μόνη μου σχέση μαζί του, οταν ο συγχωρεμένος ο Ανδρέας Καϊάφας ιδιοκτήτης τότε της εταιρείας που θα έβγαζε το δίσκο μου ζητάει να γράψω στίχους γι’ αυτόν.

Μου λένε να γνωρίσω τον Καζαντζίδη για να διαμορφώσω η ίδια γνώμη.  Πάω με τη μικρή μου κόρη στο στούντιο και εκεί που ομολογουμένως περίμενα να βρώ ένα λαϊκό τύπο βαρύ και ενδεχομένως πότη διαφόρων ουσιών συναντάω έναν ευγενέστατο κύριο που σηκώνεται και δεν κάθεται παρά μόνο όταν καθόμαστε εμείς. Συμβουλεύει την κόρη μου – μην καπνίζεις μικρή μου – μιλάει πολύ καλά ελληνικά και είναι ευφυής. Μπαίνει μέσα και λέει τα Καπέλα και χωρίς μικρόφωνο το Αμάν… Εκείνη την στιγμή αντιλήφθηκα γιατί τόσες γενιές Ελλήνων τον έχουν σαν Θεό τους…

«Χρειάστηκε να διανύσω μισό αιώνα για να μπορέσω να καταλάβω τον Στέλιο Καζαντζίδη και τα τραγούδια του. Χρειάστηκε να καώ μέσα στους απλούς καθημερινούς πόνους της επιβίωσης, της λαχτάρας για εκείνους που αγαπώ, της βαθιάς ανησυχίας και πίκρας για όσα γίνονται γύρω μας για να μπορέσω να γράψω με το χέρι στην καρδιά και όχι από εμπορική σκοπιμότητα, στίχους για τον Στέλιο και τα εννιά εκατομμύρια οχτακόσιες χιλιάδες Έλληνες που του μοιάζουν, που μου μοιάζουν, που μας μοιάζουν. Για τους διακόσιους χιλιάδες που υπολείπονται, που ευημερούν και λυμαίνονται αυτή τη χώρα, αδιαφορώ όπως και εκείνος. Τίποτε άλλο».

Γιώργος Μηλιώνης

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Κώστας Μπαλαχούτης: Κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω… Εκδόσεις Ατραπός

Στέλιος Καζαντζίδης: Αφιέρωμα – Επιμέλεια Θωμάς Κοροβίνης – Εκδόσεις Οδός Πανός

Γιώργος Π. Μαλούχος: Αξιος Εστί: Ο Μίκης Θεοδωράκης αφηγείται την ζωή του – Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη

Μίκης Θεοδωράκης: Μελοποιημένη Ποίηση – Τόμος Α – Εκδόσεις Υψιλον/βιβλία

Διαδώστε το!

Γεννήθηκε στις  29 Αυγούστου 1931
και πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 2001 στην Νέα Ιωνία Αττικής, στην οδό Αλαΐας.
Τα παιδικά του χρόνια είναι λίγο – πολύ  γνωστά σε όλους.
Ο πατέρας του, Χαράλαμπος, και η μητέρα του, Γεσθημανή, ήταν πρόσφυγες.
Στη δεκαετία του 1930 η ζωή ήταν δύσκολη, για τους περισσότερους, και ειδικότερα για τους πρόσφυγες, που εγκαταστάθηκαν μετά το 1923 στα αστικά κέντρα (μεγάλα ή μικρά) σε όλη την ελληνική επικράτεια. Η οικογένεια Καζαντζίδη, λοιπόν, δε θα μπορούσε παρά να βιοπορίζεται με δυσκολία. Πολλές άλλες οικογένειες ζούσαν σε παρόμοιες συνθήκες. Στα χρόνια της κατοχής οι συνθήκες έγιναν δυσχερέστερες και η οικογένεια Καζαντζίδη αναγκάστηκε να μεταβεί στα Πλατανάκια Σερρών και έπειτα στη Ροδώνα Κιλκίς. Αργότερα επέστρεψαν πάλι στην Αθήνα. Ο πατέρας του οργανώθηκε στις τάξεις του ΕΛΑΣ και προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Επιμελητεία του Αντάρτη (ΕΤΑ). Στα χρόνια του εμφυλίου δολοφονήθηκε από παρακρατικούς αντικομμουνιστές.
Αναφέρει σχετικά, στον Βασίλη Βασιλικό, ο Στέλιος Καζαντζίδης: «Του έριξαν ένα ξύλο, που ταίρι του δεν πρέπει να υπάρχει στον κόσμο. Ούτε στην ΕΣΑ δεν χτύπαγαν έτσι. Με ένα σιδερένιο μπαστούνι τον σκότωσαν, στην κυριολεξία. Τον είχαν μελανιάσει, αιμορραγούσε… Τότε το ΄47 πέθανε ο πατέρας μου. Είχε προλάβει να γεννηθεί ο Στάθης. Λίγο πριν πεθάνει τον ξαναπιάσανε, έφαγε πάλι ξύλο. Τους τέσσερις πέντε μήνες που επέζησε μετά τα βασανιστήρια δεν είχε κουράγιο για τίποτα, όλο αιμοπτύσεις έκανε, είχαν σαπίσει οι πνεύμονες, είχε φθαρεί τελείως, δεν είχε κουράγιο ούτε να αναπνεύσει. Το κόμμα έστειλε κάποιο γιατρό. «Δεν έχει ζωή» μας λέει. Ο πατέρας μου έτρωγε σε πεπιεσμένα χαρτόνια για να μην τρώει απ’ το πιάτο που θα τρώγαμε και εμείς, μη μας κολλήσει το μικρόβιο της φυματίωσης. Τρεις μέρες παιδευόταν ο φουκαράς…» («Υπάρχω», Νέα Σύνορα – Εκδόσεις Λιβάνη).

Με τον θάνατο του πατέρα του ο Στέλιος γίνεται προστάτης της οικογένειας και, έφηβος ακόμα, αναγκάζεται να εργαστεί για την επιβίωση της.
Δουλεύει σκληρά, κάνοντας διάφορα επαγγέλματα (οικοδομή, εργοστάσια και άλλα), για να ζήσει την οικογένεια του.

Κάποια μέρα που η μητέρα του Στέλιου κυρά Γεσθημανή τηγανίζει ψάρια και ο Στέλιος τραγουδά και γραντζουνά την κιθάρα που του χάρισε το αφεντικό του στο εργοστάσιο ''Έσπερος'' περνά από έξω ο μουσικός Μάνθος Βενέτης . Τον ακούει και μπαίνει μέσα να ρωτήσει ποιός τραγουδά με αυτή την ωραία φωνή . Ο Στέλιος τρέχει να κρυφτεί νομίζοντας πως ενοχλούσε την γειτονιά .Δεν ξέρει όμως πως είναι η τυχερή του μέρα.

Ο Μάνθος Βενέτης τον παίρνει μαζί του στα μαγαζιά που εργαζόταν και τον εμφανίζει ως ''μικρό Στελάκη " . Για μερικά χρόνια ο Στέλιος μαθητεύει σε μικρά ταβερνάκια. Τον Ιούλιο του 1952 ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι στην Columbia, με τίτλο "Για μπάνιο πάω", του Απόστολου Καλδάρα, το οποίο δε γνώρισε επιτυχία. Με το επόμενο, όμως, το "Δεν θέλω το κακό σου", του Γιάννη Παπαιωάννου, κάνει ένα από τα πιο γνωστά κι επιτυχημένα σουξέ και προκαλεί αίσθηση.

Από τότε, η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη.


Μεγάλη σημαία ο Καζαντζίδης"
Του Μ Ελληνιάδη

Φορούσα κοντά παντελονάκια και η αδελφή μου ένα μεγάλο φιόγκο στα μαλλιά, ασορτί με το λευκό φουστανάκι που της είχε ράψει η μητέρα μας, όταν μια Κυριακή βράδυ είδαμε πρώτη φορά από κοντά τον Καζαντζίδη, στον «Αστέρα»!

Σε ένα κατάμεστο μαγαζί, κοιτούσαμε τον όμορφο άντρα στο πάλκο που, με μια κιθάρα στα χέρια, τραγουδούσε όλο το βράδυ: η φωνή του, γνώριμη από τα γραμμόφωνα της γειτονιάς, ήταν πιο επιβλητική χωρίς τα σκρατς των 78άρηδων δίσκων.

Τέλη της δεκαετίας του '50, νιόφερτοι πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη, πηγαίναμε συχνά στις ταβέρνες της Κοκκινιάς, οικογενειακώς. Οι τιμές προσιτές, το φαγητό λιτό, το περιβάλλον φιλικό και στο πάλκο μπορεί να κάθονταν ακόμα κι ο Καζαντζίδης με τη Μαρινέλλα!

Αυτά τα τραγούδια έδεναν απολύτως με τα συναισθήματα των γονιών μας και με το περιβάλλον στην Κοκκινιά, όπου υπήρχε ζωντανή μια μικρή Μικρά Ασία, αυτάρκης. Με τα ωραία πλίθινα σπίτια και τις αυλές των λίγων τετραγωνικών, τα μπακάλικα, τους φούρνους και τους αργαλειούς, τους εμπόρους και τους μαστόρους πάσης φύσεως.

Στα ασπρισμένα πεζοδρόμια οι γιαγιάδες παίνευαν τη Σμύρνη, οι εργάτες συζητούσαν για την ΕΔΑ και οι πιτσιρικάδες έστηναν αυτοσχέδιες παραστάσεις Καραγκιόζη, με ένα παλιό σεντόνι, μεταχειρισμένα κεριά και χάρτινες φιγούρες του Μπαρμπα-Γιώργου και του Χατζατζάρη.

Αργότερα, όταν μετακινηθήκαμε στα μικροαστικά Πατήσια, στη δεκαετία που κατεδαφίζονταν οι μονοκατοικίες, το είδωλο του Καζαντζίδη μάς ακολούθησε, καθώς από τις σκαλωσιές των ανεγειρόμενων οικοδομών ξεχύνονταν στην οδό Λευκωσίας οι βαριές φωνές των μπετατζήδων που τραγουδούσαν φωναχτά τη «Μαντουμπάλα» και τη «Ζιγκουάλα». Μερικές απ' αυτές τις φωνές τις άκουγε και ο Στέλιος ανηφορίζοντας την οδό Κνωσού για να πάει στην κυρία Γεσθημανή.

ΤΟ ΔΡΑΜΑ

Εκείνη την εποχή, που τελειωμό δεν είχε, ο Καζαντζίδης πήρε πάνω του όλο το ψυχολογικό και συναισθηματικό φορτίο της φτωχολογιάς. Με τους στίχους του Βίρβου και του Κολοκοτρώνη και τη μουσική του Δερβενιώτη και των άλλων σπουδαίων δημιουργών, τραγούδησε ό,τι πιο βαρύ και ασήκωτο κουβαλούσε η ψυχή των ανθρώπων της εποχής. Κανένας άλλος δεν τραγούδησε τόσο πειστικά για το δράμα του ξεριζωμού, για το μόχθο του μεροκαματιάρη και το μαράζι της αγάπης σε καιρούς που η κοινωνική αδικία ξεχείλιζε. Ούτε η λογοτεχνία, ούτε ο κινηματογράφος, ούτε το θέατρο της εποχής έπιασαν με τόσο δραματικό και άμεσο τρόπο αυτή την ανθρώπινη ταπείνωση και εξουθένωση, αυτή την εθνική τραγωδία, όπως τα έπιασε το τραγούδι, με τον Καζαντζίδη σαν κύριο εκφραστή.

Αν και μόνον αυτό θα αρκούσε για να τον εξυψώσει στη συνείδηση του λαού, ο Καζαντζίδης διακρίθηκε και κέρδισε τον τίτλο του με μια συνολική στάση ζωής, προσωπική και αμίμητη.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ

Το 1965, ο Καζαντζίδης ξεκόβει από τα μαγαζιά, νεότατος και με μεγάλα σουξέ πίσω του! Και δεν επανέρχεται ούτε δέκα χρόνια αργότερα, με τις επιτυχίες «Υπάρχω» και «Η ζωή μου όλη», ούτε όταν του προτείνουν να κάνει 3 ή και 5 Ολυμπιακά Στάδια στη σειρά, το 1983!!

Αντ' αυτού, περνάει τη ζωή του ανάμεσα σε ένα μικρό διαμέρισμα στην Πεύκη και το ησυχαστήριο του Αγίου Κωνσταντίνου. Οποια εξήγηση και να δώσει κανείς, είτε τη χαρακτηρίσει πράξη φοβίας είτε πράξη γενναιότητας, είναι πράξη που δείχνει άνθρωπο με άποψη και έντονες ευαισθησίες.

Γι' αυτό, η ατομική πορεία του Καζαντζίδη παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Πρώτον, αυτοπεριορίζεται οικειοθελώς, εγκαταλείπει το προσκήνιο και τα μεγάλα μεροκάματα, χωρίς να εγκαταλείπει το τραγούδι.

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Δεύτερον, συγκρούεται ανοιχτά με το Μάκη Μάτσα, τον ισχυρότερο παράγοντα στη δισκογραφία, εμπλεκόμενος σε μια αντιδικία που κρατάει περισσότερο από δέκα χρόνια, με μεγάλο προσωπικό κόστος. Σε αντίθεση με τους λεγόμενους «προοδευτικούς» τραγουδιστές, που ποτέ δεν συγκρούστηκαν και δεν διακινδύνευσαν τα συμφέροντά τους, ενώ η επένδυση στον «προοδευτισμό» τούς απέφερε μεγάλα οφέλη, δόξα και χρήμα!

Ο Καζαντζίδης δεν απέκτησε κότερα και βίλες για να δεξιώνεται ισχυρούς φίλους, να κλείνει δουλειές και να εξασφαλίζει επιχορηγήσεις. Παντρεύτηκε με τη Βάσω και κουμπάρεψε μ' αυτούς που έπινε κρασί και πήγαινε για ψάρεμα.

Ετσι, κατεβαίνοντας από το πάλκο, είχε διαφυγόντα δισεκατομμύρια και μένοντας εκτός δισκογραφίας έχασε πολλά καλά τραγούδια που, ενώ προορίζονταν γι' αυτόν, τελικώς τα είπαν άλλοι.

Εντούτοις, παρά τις αντιξοότητες, η επιρροή του συνεχώς απλωνόταν. Με τη φωνή του Καζαντζίδη, το ελληνικό τραγούδι έφτασε στις άκρες του κόσμου. Πολύ πριν αρχίσουν οι επιχορηγούμενες συναυλίες και τα δορυφορικά κανάλια. Η φωνή του ήταν το μέσο και το διαβατήριο.

Στην ευρύτερη περιοχή μας, λαοί με σπουδαία μουσική κουλτούρα, Τούρκοι, Πέρσες και Αραβες, τοποθέτησαν τον Καζαντζίδη δίπλα στα άλλα υπερεθνικά μεγαθήρια της Μεσογείου, την Ουμ Καλσούμ, τη Φέιρουζ και τον Ζεκί Μουρέν, που ο Καζαντζίδης χωρίς αίσθημα κατωτερότητας αναγνώρισε ως δάσκαλό του.

ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

Οταν είχαμε πάει με την Ελένη Βιτάλη στο Ισραήλ, πριν από μερικά χρόνια, το μόνο που μας ρώτησε ο νεαρός υπάλληλος που χειριζόταν το ασανσέρ του ξενοδοχείου ήταν «είναι καλά ο Καζαντζίδης;»!

Χωρίς μάρκετινγκ, διά χειρός ακροατών, η φωνή του Καζαντζίδη έφτανε παντού.

Θυμάμαι, πριν από πολλά χρόνια, στη Γερμανία, ταξιδεύοντας με οτοστόπ, γνώρισα ένα γερμανό συνταξιούχο αστυνομικό, που στα χρόνια της μαζικής μετανάστευσης υπηρετούσε στο τελωνείο. Αυτός μου είπε ότι στις αποσκευές των Ελλήνων, μαζί με τα απολύτως απαραίτητα ρούχα και σκεύη, οι τελωνειακοί συχνά έβρισκαν εικόνες της Παναγίας και σαρανταπεντάρια δισκάκια με τραγούδια του Καζαντζίδη!

«Λέγανε παλιά οι οικογένειες, πήγαινε γυναίκα να πάρεις φασόλια, ρεβίθια, λίγο ρύζι, αλλά πάρε και το δίσκο του Καζαντζίδη, αυτός που είχαμε τρύπησε πια, έλιωσε από το παίξιμο... Παίρνανε το δίσκο του Στέλιου μαζί με το φαΐ, ρε! Ο Καζαντζίδης ήτανε μέσα στις ανάγκες του κοσμάκη!" έλεγε ο Γιώργος Ζαμπέτας («Βίος και Πολιτεία», Ιωάννα Κλειάσιου, εκδ. «Ντέφι»).

Ο ΜΥΘΟΣ

Θρύλος εν ζωή. Ο μοναδικός στο ελληνικό τραγούδι. Με ακροατές να ορκίζονται στο όνομά του, να βαφτίζουν τα παιδιά τους με το όνομά του και να σταυροκοπιούνται μπροστά στη φωτογραφία του! Εχω γνωρίσει αρκετούς. Σαν τον «Υπάρχω» στη Σκύρο, τον καλόγερο που ερχόταν από το Αγιο Ορος στο γραφείο μου για να μάθει νέα του και τους φοιτητές από το Αριστοτέλειο που ξεκίνησαν το 1979-80 τη συλλογή υπογραφών για την αποδέσμευσή του από τη Μίνως!

Ομως, αυτή η ανθεκτική μυθοποίηση ανέβαλε επ' αόριστον την ανάγκη να εκτιμηθεί περισσότερο σε βάθος και πλάτος η αξία και η προσφορά του, ώστε να μην περιορίζεται η αιτία της δημοτικότητάς του σε ένα είδος ρεπερτορίου και στον όγκο της φωνής του.

Σ' αυτή την καθυστέρηση συνέβαλε η μεγάλη εχθρότητα που αντιμετώπισε το λαϊκό τραγούδι από κοινωνικές ομάδες με επιρροή και εξουσία, αλλά και η δογματική προσέγγιση του μεταπολεμικού τραγουδιού από μερίδα της ρεμπετόφιλης ιντελιγκέντσιας που εκφραζόταν απαξιωτικά για τον Καζαντζίδη. Λογοκρισία και αποκλεισμός από την άρχουσα τάξη, απόρριψη και περιφρόνηση από την πλευρά της αριστεράς, επί δεκαετίες!

Σε μια εμπεριστατωμένη επίμοχθη έρευνα που πραγματοποιήσαμε το 1986 (περιοδικό «Ντέφι», τ. 11), σε μια εποχή που το λαϊκό τραγούδι ήταν δημοφιλές, το κρατικό ραδιόφωνο ανοιγόταν δειλά στον Καζαντζίδη! Καταγράφοντας και αναλύοντας εκατοντάδες ώρες μεταδόσεων των τεσσάρων ραδιοφωνικών σταθμών της ΕΡΤ1 και της ΕΡΤ2, που είχαν το απόλυτο μονοπώλιο σε εθνική κλίμακα, διαπιστώσαμε ότι ο Καζαντζίδης είχε παιχτεί μόλις 18 φορές μέσα σε μια ολόκληρη εβδομάδα, από τους τέσσερις σταθμούς, ήτοι 4,5 τραγούδια του από τον κάθε σταθμό εβδομαδιαίως!!

ΤΟ ΕΝΤΕΧΝΟ

«Οταν ο Στέλιος Καζαντζίδης τραγούδησε το "Βράχο - βράχο", που έσπασε τότε όλα τα ρεκόρ πωλήσεων, ήταν ήδη ένας βασιλιάς του λαϊκού τραγουδιού» έχει γράψει ο Μίκης Θεοδωράκης.

Ακόμα κι αυτοί που υποστήριζαν το έργο το δικό του και τού Χατζιδάκι αδυνατούσαν να αντιληφθούν όχι μόνο τη γενικότερη αξία, αλλά και την ιδιαίτερη συμβολή του Καζαντζίδη στη διαμόρφωση του έντεχνου λαϊκού τραγουδιού. Από άγνοια και προκατάληψη. Ο Καζαντζίδης, ως μέλος της άτυπης ομάδας Χιώτη-Παπαδόπουλου-Καρνέζη-Μπιθικώτση-Γαβαλά-Μαρινέλλας κ.ά., έδωσε σχήμα και χρώμα στα πρώτα, τα πιο αγαπημένα λαϊκά τραγούδια του Θεοδωράκη και του Χατζιδάκι, τα οποία αποτέλεσαν το μοντέλο πάνω στο οποίο χτίστηκε το οικοδόμημα του έντεχνου λαϊκού τραγουδιού.

Σε μια εποχή που ο Καζαντζίδης τραγουδούσε «Ο,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει» του Απόστολου Καλδάρα, «Την πόρτα μη μου κλείνεις» του Γιώργου Λαύκα, «Παίξε Χρήστο το μπουζούκι» του Βασίλη Τσιτσάνη και δεκάδες τραγούδια για την αγάπη, την ξενιτιά, τη φτώχεια και τον κατατρεγμό, με τη δική του φωνή το κοινό αγκάλιασε και τραγούδησε «Βράχο-βράχο», «Παράπονο» (Μ.Θ. - Δ. Χριστοδούλου), «Σαββατόβραδο» (Μ.Θ. - Τ. Λειβαδίτη), «Ο κυρ Αντώνης», «Το πέλαγο είναι βαθύ» (Μ.Χ.), αλλά και «Καταχνιά» και «Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια» (Χρ. Λεοντή - Κ. Βίρβου) και πολλά άλλα!

Η ΣΙΩΠΗ

Ομετρ της δισκογραφίας Τάκης Β. Λαμπρόπουλος, ο Χατζιδάκις και ο Θεοδωράκης διέγνωσαν εγκαίρως ότι οι μελοποιημένοι στίχοι των ποιητών θα βρουν την ιδανικότερη έκφρασή τους με τη φωνή και το αίσθημα των λαϊκών τραγουδιστών! Και σ' αυτό συμφώνησαν και οι ίδιοι οι ποιητές, ο Γκάτσος, ο Ρίτσος, ο Βάρναλης, ο Λειβαδίτης, ο Χριστοδούλου κ.ά.!

Χωρίς την «εμπλοκή» αυτής της εκλεκτής λαϊκής ομάδας, ίσως το «έντεχνο», με τις ενδιαφέρουσες αλλά σε άλλο μήκος κύματος ερμηνείες του Λάκη Παπά και της Ντόρας Γιαννακοπούλου, να είχε εντελώς άλλη πορεία και τύχη.

Αυτή η συνεισφορά του Καζαντζίδη αποσιωπήθηκε, γιατί η αναγνώρισή της θα εξουδετέρωνε τη βασική μομφή των επικριτών του, ότι «τραγουδάει κλαψιάρικα»!

Ασφαλώς, δεν ήταν δυνατόν να αρέσει σε όλους, αλλά η απόρριψή του είχε περισσότερο κοινωνική παρά στενά αισθητική τεκμηρίωση. Ενοχλεί η θεματολογία των τραγουδιών, η εντοπιότητα της μουσικής, η αμεσότητα της λαϊκής έκφρασης, το ίδιο το κοινό που καθρεφτίζεται μέσα σ' αυτά τα τραγούδια. Ενα αγροτόπαιδο από τη Δράμα που περιφέρεται με έναν μπόγο στο σταθμό του Μονάχου και ένας μουντζουρωμένος ανθρακωρύχος που δουλεύει γονατιστός σε κάποια στοά του Βελγίου δεν είναι ευχάριστα θέματα για να τραγουδιούνται στα σαλόνια και τα ακριβά εστιατόρια. Δεν είναι light και έχουν αγκάθια.

Η ΓΛΩΣΣΑ

Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται ακόμα να ξεπεράσουν το κόλλημά τους. Αραγε πόσοι έχουν καταλάβει τον σημαντικότατο ρόλο που έπαιξε το λαϊκό τραγούδι στο να αποκτήσουν οι Ελληνες μια κοινή γλώσσα! Τη γλώσσα που μεταχειρίζονταν οι απλοί προικισμένοι καλλιτέχνες στα καφενεία και τα πάλκα της Σμύρνης, της Πόλης και της Σύρας, στην Αθήνα, τον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη και τα Τρίκαλα.

Οταν, στις δεκαετίες '50-'60, ο Ελληνας της επαρχίας μιλούσε με την τοπική διάλεκτο και προφορά, στα σχολεία επίσημη γλώσσα ήταν η καθαρεύουσα και οι πολιτικοί, οι δικηγόροι, οι δεσπότες και οι χωροφύλακες μιλούσαν μειξοκαθαρευουσιάνικα, ο Τσάντας, η Παπαγιαννοπούλου και ο Βίρβος έγραφαν σε μια γλώσσα ενιαία, απλή, πλούσια και εύχρηστη! Μόνο το λαϊκό τραγούδι «μιλούσε» την κοινή νεοελληνική γλώσσα.

Το λαϊκό τραγούδι ήταν το μεγάλο σχολείο της γλώσσας, σε εθνική κλίμακα, με συνοδοιπόρο το λαϊκό σινεμά, το Λογοθετίδη, τη Βουγιουκλάκη, τον Ηλιόπουλο, τη Λαμπέτη...

ΤΟ ΧΡΩΜΑ

Την ώρα που οι «ευρωπαϊστές», τραγουδούν με ξενική προφορά τα ελαφρά τραγουδάκια του Χαιρόπουλου, ο Μπιθικώτσης, ο Γαβαλάς, η Γιώτα Λύδια, η Πόλυ Πάνου, η Μπέλλου και οι άλλοι τραγουδιστές, με την ωραία προφορά τους, αποτελούν τους φορείς της σύγχρονης γλώσσας. Αυτούς ακούνε, αυτούς μιμούνται οι απανταχού ακροατές, στην πόλη και το χωριό, στην Ελλάδα και την Αυστραλία. Με τον Καζαντζίδη επικεφαλής, πρώτο μεταξύ ίσων.

Ο Καζαντζίδης αποτελεί πρότυπο και υπόδειγμα όχι μόνο για την τονική του ακρίβεια, αλλά για το σύνολο της εκφραστικής του πληρότητας. Το α είναι α και το ο είναι ο. Ολοστρόγγυλα και καθαρά. Μάθημα ορθοφωνίας. Ο τονισμός των λέξεων, το τελικό «ν» και οι παρηχήσεις των συμφώνων, οι παύσεις και οι αναπνοές, ο χρωματισμός και ο κυματισμός των φράσεων, έχουν αρτιότητα, γλυκαίνουν τη μελωδία και κάνουν το νόημα απολύτως εύληπτο και κατανοητό.

Σ' αυτό το σημείο, ο Καζαντζίδης υπερέχει πάντων. Ακόμα κι όταν η ερμηνεία του είναι βαριά και το ύφος του θρηνητικό, η εκφραστική του ευγένεια δεν χάνεται. Και στα πιο «ασήκωτα» τραγούδια, ο Καζαντζίδης δεν ολισθαίνει σε φωνητικούς βαρβαρισμούς. Το «κλάμα» του έχει μέτρο και λόγο ύπαρξης. Με ρίζες σε μια τεράστια παράδοση αιώνων. Εκκλησιαστικοί ύμνοι, μοιρολόγια και αμανέδες αποτελούν την καρδιά της μεγάλης ανατολικής παράδοσης που καλλιεργήθηκε από την Καππαδοκία ώς τη Μάνη και από την Ηπειρο ώς την Τραπεζούντα.

Οι σημερινοί τραγουδιστές, προϊόντα ενός κόσμου πλαστικού, κακοποιούν τα πιο δραματικά σε περιεχόμενο τραγούδια, τραγουδώντας τα με τεράστια χαμόγελα επιτυχίας και μες στην τρελή χαρά! Είτε τραγουδούν τη «Συννεφιασμένη Κυριακή» είτε το «Φέξε μου που γλίστρησα», είναι το ίδιο! Χαζοχαρούμενοι, απαίδευτοι και ανυποψίαστοι.

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ

«Καλοκαίρι 1962. Αρχίζει να τραγουδάει ο Στέλιος... Τραγουδάει ο Στέλιος και ποιος είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Μου 'φυγε το μπουζούκι απ' τα χέρια, δεν ήξερα πώς να το κρατήσω, έμεινα να τον κοιτάω και ν' ακούω... Μεγάλος, πολύ μεγάλος! Μεγάλη σημαία ο Καζαντζίδης . Οταν λέμε τη λέξη Καζαντζίδης τελειώνουν όλα...» έλεγε και πάλι ο Γιώργος Ζαμπέτας στη βιογραφία του.

Ο Καζαντζίδης έβαλε πολύ ψηλά τον πήχυ και τράβηξε το λαϊκό τραγούδι προς τα πάνω. Τον Καζαντζίδη άκουγαν στα όνειρά τους οι συνθέτες και οι στιχουργοί και πάνω του έγραφαν τα καλύτερα τραγούδια τους. Η έκταση της φωνής του, η ευχέρειά του να αρθρώνει σωστά τις δυσκολότερες λέξεις διατηρώντας τη μελωδία ακέραιη, η άνεσή του να διεισδύει, να συγκινεί και να ξαλαφρώνει την ψυχή του ακροατή, τον καταξίωσαν σαν τον ιδανικό ερμηνευτή.

Η ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

Τα τελευταία χρόνια, χωρίς να έχει πει τραγούδια που έγιναν επιτυχία, χωρίς να είναι της μόδας, χωρίς δημόσιες εμφανίσεις, εξορισμένος και πάλι από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, με νέους αστέρες να κατακλύζουν τα ΜΜΕ, οι πωλήσεις των δίσκων του είναι πραγματικά εκπληκτικές και απλησίαστες!

Μία μόνο εταιρεία, η ΜΒΙ, που κυκλοφόρησε τους νέους δίσκους του, από το 1990 και μετά, πραγματοποίησε πωλήσεις που ξεπερνούν τα 800.000 αντίτυπα!! Χωρίς σουξέ!

Αν προσθέσει κανείς τις σταθερές πωλήσεις του κλασικού ρεπερτορίου του από την EMI-MINOS, τα δεκάδες χιλιάδες CD με δικά του τραγούδια που μοίρασαν τα περιοδικά και τα τραγούδια που έχουν περιληφθεί σε δεκάδες συλλογές, ο συνολικός αριθμός των αντιτύπων που πουλήθηκαν μόνο την τελευταία δεκαετία υπερβαίνει τα δύο εκατομμύρια!

ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ

Ολόγος και πάλι στο Ζαμπέτα: «Ο Καζαντζίδης... είχε μια κακοπιστία στα μαγαζιά, καθότανε κάνα μήνα και την κοπάναγε. Δεν ξέρω τι του έφταιγε αυτού του παιδιού. Μπορεί να φταίγαμε εμείς, να μην τον νιώθαμε, δεν ξέρω. Μπορεί να μην τον καταλάβαινε κανένας μας. Αλλά αυτός που δεν έφταιγε σίγουρα ήταν ο κόσμος, που τον αγάπαγε και τον ήθελε. Γιατί ήτανε είδωλο, μεγάλο είδωλο, κι αποκλείεται να ξαναβγεί τέτοιος μύθος, τέτοιο είδωλο».

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο Καζαντζίδης δεν ενήργησε συνειδητά. Οτι, φοβίες, προλήψεις, προκαταλήψεις, έμμονες ιδέες και άλλες ανθρώπινες αδυναμίες και αναστολές, που προϋπήρχαν, τον οδήγησαν στην απομόνωση και τη σύγκρουση.

Τέτοιου είδους συζητήσεις απασχόλησαν τους φίλους του λαϊκού τραγουδιού, χωρίς βέβαια να καταλήγουν σε πειστικά συμπεράσματα, αφού η προσπάθεια να διεισδύσει κανείς στα άδυτα της ψυχής είναι μάλλον ατελέσφορη.

Ομως, όποιο και να είναι το βαθύτερο άγνωστο ψυχολογικό μείγμα του ανθρώπου, το δημόσιο πρόσωπό του, ο καλλιτέχνης, αξιολογείται από το έργο, το ταλέντο και την προσφορά του. Και, όσον αφορά τα βαθύτερα κίνητρά του, είναι πλέον γεγονός ότι, θες από ένστικτο, θες από λογική επιλογή, η σθεναρή και αταλάντευτη επιμονή του υπέρ ενός συγκεκριμένου τρόπου ζωής, για τόσες δεκαετίες, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για να αμφισβητηθεί η συνέπειά του, λόγων και έργων.

ΤΑ ΜΜΕ

Θα έλεγα μάλιστα ότι οι κατά καιρούς δημόσιες εκρήξεις του Καζαντζίδη επιβεβαίωσαν την εικόνα που έχουμε γι' αυτόν. Οι δηλώσεις και οι αντιδράσεις του συχνά, είτε είχε δίκιο είτε άδικο, ήταν άτσαλες και άκομψες, σε σημείο που κλόνιζαν το κύρος του και τον εξέθεταν. Ισως, όμως, αυτή ακριβώς η αδεξιότητα διαχείρισης της δημόσιας εικόνας του να επιβεβαιώνει τον αυθορμητισμό του και την έλλειψη οποιασδήποτε επαφής με τον κόσμο της δημοσιότητας. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, η έκθεσή του στα φώτα της δημοσιότητας εξυπηρέτησε μόνο τους επαγγελματίες των μέσων, οι οποίοι τον έβγαζαν από το καβούκι του και τον παρέσυραν σε κακοτράχαλα μονοπάτια από τα οποία συνήθως η έξοδος ήταν τραυματική.

Ημασταν μαζί με τον Ακη Πάνου, στο στούντιο όπου ηχογραφούσε ο Καζαντζίδης για τους «Ρεπόρτερς» (ΕΡΤ). Εχω συμπράξει και έχω συμμετάσχει σε άπειρες ηχογραφήσεις τραγουδιών, με τους καλύτερους τραγουδιστές, αλλά η εμπειρία με τον Καζαντζίδη ήταν μοναδική. Οταν τελείωνε με την πρώτη εγγραφή το τραγούδι, κρύβαμε τον ενθουσιασμό μας, για να τον ακούσουμε να το ξαναλέει. Ο Ακης έκανε δήθεν υποδείξεις, κοιτώντας με με νόημα. Φαντασία!

Πριν τον κόψουν, ο Καζαντζίδης μας έλεγε ότι ήταν πολύ ευχαριστημένος που θα εμφανιζόταν στην τηλεόραση, με δημοσιογράφους που εμπιστευόταν. Ομως, η χαρά του δεν κράτησε πολύ, όχι γιατί ο Λιάνης και ο Δημαράς δεν τον αγαπούσαν, κάθε άλλο, αλλά γιατί, υπερτιμώντας τις δυνάμεις τους, τουλάχιστον δεν φρόντισαν να προετοιμάσουν έναν άσχετο με τα ΜΜΕ άνθρωπο για το τι τον περίμενε μετά!

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Ο Καζαντζίδης ήταν εύκολο να γίνει θύμα, γιατί ήταν ξεκομμένος, δεν σκεφτόταν δημοσιοσχεσίτικα και είχε πάθη. Ενας σύγχρονος σταρ θα άφηνε τους δικηγόρους να χειριστούν τη διαφορά του με το Νικολόπουλο. Εκείνος, εκτός εαυτού, έπεσε στα σαγόνια της τηλεόρασης, περιστοιχισμένος από υποστηρικτές του που δεν έβλεπαν τίποτα άλλο από το ίνδαλμά τους.

Ηπλήρης ταύτισή του με το λαϊκό τραγούδι δεν επιδέχεται την παραμικρή αμφισβήτηση. Ανεπηρέαστος από τις ευμετάβλητες μόδες και τάσεις, ο Καζαντζίδης δεν πέρασε ποτέ τις διαχωριστικές γραμμές. Η επικαιρότητα τον αφήνει ασυγκίνητο.

Πιστεύει βαθιά ότι το λαϊκό τραγούδι αγγίζει την ανθρώπινη ψυχή και ότι είναι αναντικατάστατο. Εχει την απόλυτη βεβαιότητα ότι το λαϊκό τραγούδι είναι πλήρες και επαρκές για να εκφράσει τα δικά του συναισθήματα και των ακροατών του. Πεποίθηση που επιβεβαιώνεται από την απήχησή του.

Δεν τον αγγίζουν αυτά που καθορίζουν τις επιλογές και τις συμπεριφορές των νεότερων τραγουδιστών. Τους παρατηρεί αδιάφορα, να αλλάζουν ρεπερτόριο, ήχο, κούρεμα, καπέλο, να προσθέτουν φώτα και εφέ, να στήνουν μηχανισμούς δημοσίων σχέσεων, να έχουν άποψη επί παντός, να είναι μέσα σ' όλα, να διαφημίζουν προϊόντα και να φλερτάρουν με την εξουσία. Το λαϊκό τραγούδι τον καλύπτει εκφραστικά και επικοινωνιακά πλήρως. Του καλύπτει και τα καθημερινά έξοδα. Μέχρις εκεί.

Σε μια μεγάλη συζήτηση που είχαμε κάνει το 1979 (περιοδικό «Μουσική», τ. 29), εγώ έψαχνα τρόπους για να τον επαναφέρουμε στο τραγούδι κι αυτός μου έλεγε πόσο ανησυχεί που η ανεξέλεγκτη αλιεία με τις τράτες καταστρέφει το γόνο των ψαριών! Για τον Καζαντζίδη, το τραγούδι δεν ξέπεσε σε καριέρα.

Η τελευταία κουβέντα είναι του Ζαμπέτα: «Λάρισα, 1958. Πηγαίνοντας για το ξενοδοχείο, ήταν έξω ένας κάθε βράδυ που πούλαγε στραγάλια και σταφίδες. Μου λέει μια μέρα, που με έβλεπε να περνάω με το μπουζούκι, παλικάρι μου να σε ρωτήσω κάτι; Αυτός ο άνθρωπος που τραγούδαγε πριν από σας εδώ, πότε θα ξανάρθει πάλι; Αυτός ήρθε, παλικάρι μου, δέκα μέρες κι εγώ αυτές τις μέρες έφτασα να μαζέψω από τα στραγάλια 200.000 δραχμές και τώρα θα παντρέψω το κορίτσι μου! Τώρα με σας, βγάζω 40 δραχμές τη μέρα. Τι να κάνω;

Η ΣΦΡΑΓΙΔΑ

«Τον Καζαντζίδη εννοούσε... Ο γέροντας μου είπε ότι, όταν τραγούδαγε ο Στέλιος, σταμάταγε το τρένο και κατεβαίνανε όλοι κάτω, μαζί κι ο μηχανοδηγός, για να τον ακούσουνε! Τι πα να πει πρωθυπουργός και πρόεδρος! Μιλάμε για σφραγίδα οντότητος αξεπέραστη. Σταμάταγε το τρένο, ρε, το καταλαβαίνετε; Πράμα που δεν έχει συμβεί στους αιώνες! Μόνο με το Μεγαλέξανδρο έχει συμβεί αυτό το πράμα!»
Ο Άκης Πάνου μιλάει για τον Στέλιο Καζαντζίδη
Στέλιος Καζαντζίδης - Το Αγριολούλουδο
Στέλιος Καζαντζίδης - Δεν σε πιστεύω
Στέλιος Καζαντζίδης - Κάτω από το πουκάμισό μου
Στέλιος Καζαντζίδης - Οι Αισθηματίες
Στέλιος Καζαντζίδης - Υπάρχω

Διαβάστε περισσότερα: (1931 – 2001 η ζωή μου όλη )  http://www.sansimera.gr/biographies/192#ixzz2lh6sIATV 25/11/2013

 

 

 

 

 

Ο Στέλιος Καζαντζίδης (1931-2001) ήταν Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής. Συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους τραγουδιστές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.


Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 και πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 2001. Μητέρα του ήταν η Χατζίδαινα. Ο πατέρας του Χαράλαμπος, χτίστης στο επάγγελμα ήταν στα χρόνια της κατοχής ενεργός στην Εθνική Αντίσταση, οργανώθηκε στις τάξεις του ΕΛΑΣ και δούλεψε για την Επιμελητεία του Αντάρτη (ΕΤΑ). Στα χρόνια του εμφυλίου δολοφονήθηκε από παρακρατικούς αντικομμουνιστές.[1] Ο έφηβος Καζαντζίδης αναγκάζεται να κάνει πολλές δουλειές για να βγάλει το μεροκάματο. Δουλεύει σε εργοστάσια, υφαντουργεία, πουλάει τσιγάρα και κρύο νερό σε κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας. Άσχημη εμπειρία για τον Καζαντζίδη η στρατιωτική του θητεία στο Διόνυσο Αττικής. Κατά τη στρατιωτική του θητεία ορίστηκε υπεύθυνος σε τάγμα μουλαράδων και εκεί μια κλωτσιά στα γεννητικά του όργανα, του στέρησε την πατρότητα.

Ο πρώτος άνθρωπος που εκτίμησε την φωνή του ήταν κάποιο αφεντικό του, που καθώς τον άκουσε την ώρα της δουλειάς του χάρισε μια κιθάρα. Δάσκαλος του Καζαντζίδη υπήρξε ο Στέλιος Χρυσίνης, ένας τυφλός συνθέτης.

Στα 1952, ο Καζαντζίδης κάνει το δισκογραφικό ντεμπούτο του με ένα τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα. Το τραγούδι αυτό έφερε τον τίτλο "Για μπάνιο πάω". Ήταν ένα τραγούδι γραμμένο για τον καύσωνα που επικρατούσε εκείνο το καλοκαίρι στην πρωτεύουσα. Ο δίσκος δεν πούλησε γιατί μιμήθηκε τη φωνή του Πρόδρομου Τσαουσάκη και η καριέρα του Στέλιου Καζαντζίδη θα έσβηνε πριν καλά καλά αρχίσει. Αυτός που αντιλήφθηκε τις δυνατότητες της φωνής του Καζαντζίδη ήταν ο συνθέτης Γιάννης Παπαϊωάννου. Το τραγούδι του Οι βαλίτσες γίνεται μεγάλη επιτυχία και το φαινόμενο Καζαντζίδης αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά.

Τον Οκτώβρη του 1965, Καζαντζίδης, Μαρινέλλα και ο Μανώλης Αγγελόπουλος προετοιμάζουν συναυλίες, που τελικά δε θα πραγματοποιηθούν, αφού λίγους μήνες αργότερα ο Καζαντζίδης πήρε τη μεγάλη απόφαση να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις σε κέντρα. Αιτία είναι η αποστροφή του για την κατάσταση που επικρατούσε στα νυχτερινά κέντρα. Χαρακτηριστικά η Μαρινέλλα αναφέρει πως μόνον στο μαγαζί που ο Καζαντζίδης δούλευε απαγορευόταν (από τον ίδιο φυσικά) οι τραγουδίστριες να κάθονται στα τραπέζια των εύρωστων οικονομικά πελατών. Η αποχώρηση του Καζαντζίδη από το πάλκο, «...αποτελεί την πιό δραματική μορφή σιωπηλής διαμαρτυρίας απέναντι σε ένα αμείλικτο σύστημα διαπλοκής από νεόπλουτους θαμώνες, αφεντικά της δισκογραφίας και μπράβους της νύχτας...»[2]

Ο Καζαντζίδης με τη Μαρινέλλα και τον ποδοσφαιριστή Μίμη Παπαϊωάννου φτάνουν στη Γερμανία για συναυλίες. Η υποδοχή που τους επιφυλάσσουν οι ομογενείς είναι συγκινητική. Μαζί τους ο νεαρός -τότε- δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Χρήστος Νικολόπουλος. Την ίδια εποχή ο Καζαντζίδης και ο Χρήστος Κολοκοτρώνης (μουσική και στίχους αντίστοιχα) δημιούργησαν τον ύμνο της ΑΕΚ που ερμήνευσε ο Παπαϊωάννου: "Νικήστε, νικήστε".

Είχε προηγηθεί στα 1959 δικαστική διαμάχη του Καζαντζίδη με την δισκογραφική εταιρεία COLUMBIA, με αφορμή τις, μεγάλου μεγέθους, πωλήσεις του τραγουδιού "Μαντουμπάλα" πωλήσεις ρεκόρ, που την εποχή εκείνη αγγίξανε τις 100.000. Στην άλλη όψη του ίδιου δίσκου, περιλαμβάνεται το "Δυο πόρτες έχει η ζωή", σε μουσική του ίδιου του Καζαντζίδη. Παρά τις χωρίς προηγούμενο πωλήσεις και τη στιγμή που η εταιρεία έβγαζε εκατομμύρια από το συγκεκριμένο δισκάκι, ο ίδιος ο τραγουδιστής πήρε λιγότερες από 1000 δραχμές. Αυτό συνέβη καθώς οι τραγουδιστές τότε πληρώνονταν ένα εφάπαξ ποσό για τον κάθε δίσκο και δεν λάμβαναν ποσοστά από τις πωλήσεις. Στον Καζαντζίδη χρωστάνε πολλά οι σύγχρονοι τραγουδιστές αφού πρώτος αυτός διεκδίκησε για τον κλάδο του ποσοστά και η προσπάθεια του είχε θετικό αποτέλεσμα.

Στα 1969 αποφασίζει να αποσυρθεί για περίπου 2 χρόνια από την δισκογραφία. Τότε είναι που κάνει και την προσπάθεια να δημιουργήσει τη δική του εταιρεία, την "STANDAR" αλλά τα κατεστημένα συμφέροντα και η λογοκρισία στα χρόνια της Χούντας των Συνταγματαρχών δεν τον αφήνουν. Την ίδια μοίρα είχαν και οι όποιες άλλες επιχειρηματικές κινήσεις, όπως η εκτροφή βατράχων, το ούζο "Υπάρχω" που κυκλοφόρησε αργότερα κτλ.

Στα τέλη του 1975 έρχεται ο δίσκος "Υπάρχω". Χρήστος Νικολόπουλος και Πυθαγόρας υπογράφουν την αποχώρηση του Στέλιου από τη δισκογραφία για δώδεκα χρόνια. Επιστρέφει το 1987 με το δίσκο (τον τελευταίο στη MINOS) "Ο δρόμος της επιστροφής". Ακολουθεί ο δίσκος "Ελεύθερος" στην Polygram. Οι δίσκοι του γίνονται χρυσοί και πλατινένιοι κάνοντας ρεκόρ πωλήσεων. Τελευταίο τραγούδι που ερμηνεύει λίγους μήνες πριν εισαχθεί στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών (με καρκινώματα στον εγκέφαλο) είναι το "Έρχονται χρόνια δύσκολα" και το δίσκο αυτό, που ήταν και το κύκνειο άσμα του καλλιτέχνη, τον προλογίζει απευθύνοντας χαιρετισμό στους θαυμαστές του.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, τραγούδησε δημιουργίες μεγάλων συνθετών (Άκης Πάνου, Γιάννης Παλαιολόγου, Απόστολος Καλδάρας, Μανώλης Χιώτης, Μίκης Θεοδωράκης, Θοδωρής Δερβενιώτης, Χρήστος Λεοντής, Τάκης Σούκας, Θανάσης Πολυκανδριώτης, Μπάμπης Μπακάλης, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιώργος Μητσάκης, Βασίλης Τσιτσάνης, Σταύρος Ξαρχάκος, Μάνος Λοΐζος, Γιάννης Παπαϊωάννου, Γιώργος Ζαμπέτας κα) και στιχουργών (Κώστας Βίρβος, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Τάσος Λειβαδίτης, Δημήτρης Χριστοδούλου, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Πυθαγόρας, Σώτια Τσώτου, Χρήστος Κολοκοτρώνης, Ευάγγελος Ατραΐδης, Βάντα Κουτσοκώστα κα).

Δισκογραφία

1955 - Στέλιος Καζαντζίδης

1959 - Ο Ένας

1965 - Τραγουδήστε μαζί μου

1965 - Καταχνιά

1967 - Αναπολώντας

1968 - Καζαντζίδης - Μαρινέλλα

1969 - Νυχτερίδες κι αράχνες

1970 - Ένα γράμμα

1970 - Η στεναχώρια μου

1971 - Στέλιος Καζαντζίδης Νο 3

1971 - Στιγμές

1972 - Ο Γυρισμός

1972 - Στέλιος Καζαντζίδης Νο 4

1973 - Γυάλινος κόσμος

1973 - Το δρoμολόι της ζωής

1974 - Καζαντζίδης - Γκρέυ - Πάνου

1974 - Η ζωή μου όλη

1974 - Στην Ανατολή

1975 - Στέλιος Καζαντζίδης Νο 5

1975 - Τα Ρεμπέτικα

1975 - Υπάρχω

1976 - Στέλιος Καζαντζίδης Νο 6

1977 - Σε Δημοτικά τραγούδια

1977 - Καινούριοι κόσμοι

1977 - Στέλιος Καζαντζίδης Νο 7

1977 - Στέλιος Καζαντζίδης Νο 8

1978 - 14 Χρυσές Επιτυχίες Νο2

1978 - Τραγουδάει Κώστα Βίρβο

1978 - Μοναξιά μου

1980 - Τραγουδά Πυθαγόρα

1981 - Τα τραγούδια της Ανατολής

1981 - Τραγούδια 1951-1963

1981 - Τραγούδια 1961-1963

1982 - Τραγουδά Μπάμπη Μπακάλη

1982 - 15 Μεγάλες Επιτυχίες

1984 - Τραγουδά Βασίλη Τσιτσάνη

1985 - Ανέκδοτα τραγούδια απ΄ τις 33 στροφές

1985 - Μία Γυναίκα έφυγε

1985 - Για πάντα 1952-1963 Νο 2

1987 - Ο δρόμος της επιστροφής

1987 - Λαϊκοί Βάρδοι

1987 - Καζαντζίδης-Μπιθικώτσης-Μαζί

1988 - Τα τραγούδια της ζωής μου 7 Cd

1988 - Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες του No 1

1988 - Τώρα

1988 - Ελεύθερος

1988 - Τραγούδια από 45 & 78 στροφές 2 Cd

1989 - Ότι δεν είπα

1991 - Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες του 2 Cd

1991 - Τα Τραγούδια Της Αμερικής (Καζαντζίδης - Μαρινέλλα)

1991 - Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες του No 2

1992 - Βραδιάζει

1992 - Αυτή είναι η ζωή μου 2 Cd

1993 - Τα αηδόνια του Πόντου

1993 - Οι πρώτες Αυθεντικές εκτελέσεις

1993 - Ανέκδοτα τραγούδια από τις 33 στροφές No 3

1993 - Ένα γλέντι με το Στελλάρα 1

1993 - Ένα γλέντι με το Στελλάρα 2

1993 - Η Ελλάδα του Στέλιου και του Στράτου

1993 - Συναπάντεμαν

1993 - Τα τσιφτετέλια του Στέλιου και του Μανώλη

1994 - Τα πορτραίτα Της Μίνως ΕΜΙ 4

1994 - Και που Θεός

1994 - Δισκογραφία Τσιτσάνη Νο 10

1995 - Οι Μεγάλες Επιτυχίες (Καζαντζίδης - Μαρινέλλα)

1995 - Τα Βιώματα μου

1996 - Μέσα από τις 45 στροφές

1996 - Τραγούδια Από τις 45 Στροφές

1996 - Αλλοτινές μου Εποχές

1996 - Αφιέρωμα

1996 - Εξ Ανατολών το μέλος

1996 - Μεγάλες Επιτυχίες 2 Cd

1997 - Τραγούδια Από τις 45 Στροφές No 2

1997 - Πατρίδα`μ αραεύω σε

1997 - 12 Ερωτικές στιγμές

1998 - Τα Ζεϊμπέκικα του Στέλιου

1999 - Τραγουδώ

2000 - Τραγούδια Από τις 45 Στροφές No 3

2000 - Η Φωνή του όλη

2000 - Όταν η φωνή φτάνει το θρύλο

2000 - Έρχονται χρόνια δύσκολα

2000 - Ποντιακά

Συλλογές που κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατό του

2001 - Μεγάλοι ερμηνευτές 5 Cd

2001 - Υπάρχω για Εσάς

2002 - Τα Καλύτερα 2 Cd

2002 - Τραγουδά Μανώλη Χιώτη

2002 - Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ

2003 - Αυτή η νύχτα μένει

2003 - Για πάντα κοντά μας 4 Cd

2003 - Μεγάλα τραγούδια

2003 - Ερμηνεύει Βασίλη Τσιτσάνη

2003 - Απ΄ έξω απ΄ τις φυλακές

2003 - Έχασα τον άνθρωπο μου

2003 - Όπως Ραγίζει Το Γυαλί

2003 - Πάρε φωτιά και κάψε με

2003 - Τα τραγούδια της Μάνας

2003 - Τα πικραμένα χείλη μου

2004 - Πάω στην Αυστραλία

2004 - Η Χαριστική βολή

2004 - Τα πιο ωραία χρόνια μου

2005 - Αυτή η νύχτα μένει 40 Μεγάλες Επιτυχίες 2 Cd

2005 - Χίλιες Νύχτες όμορφες

2005 - Σε τραγούδια της Ευτυχίας

Παραπομπές

  1. http://stelioskazantzidis.blogspot.com/2011_08_01_archive.html#ixzz20OKuYsaO
  2. Λάμπρος Λιάβας, Το Ελληνικό τραγούδι από το 1821 έως τη δεκαετία του 1950, εκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 2009, σελ.15

Εξωτερικές συνδέσεις

 

Δείτε σαν σήμερα      
         
τα σημαντικότερα γεγονότα που έχουν συμβή 10 Δεκεμβρίου στον 21ο αιώνα
ΟΑΕΔ:               Οριστικοί πίνακες αξιολόγησης συμπληρωματικής προκήρυξης για τις ΕΠΑΣ Μαθητείας
Κοινωνία της Πληροφορίας ΑΕ               Ερχεται προκήρυξη για προσλήψεις πτυχιούχων
η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων               Ηλιόπουλος: Tο πιο σημαντικό βήμα για μας
Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά               Δωρεάν μαθήματα ψηφιδωτού
image Δείτε σαν σήμερα
image ΟΑΕΔ:
image Κοινωνία της Πληροφορίας ΑΕ
image η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων
image Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά

Αθλητικά

Top Headline

Αθλητισμός 12ος

Αθλητισμός 12ος

              10/12 Αθλητικα

Read More...

Αθλητισμός 11ος

Αθλητισμός 11ος

            ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Read More...

Αθλητισμός 10ος

Αθλητισμός 10ος

                Το απόλυτο δράμα που βίωσε ποτέ ποδοσφαιριστής

Read More...

Μηχανοκίνηση

Top Headline

Μιχανοκίνηση 12ος

Μιχανοκίνηση 12ος

  Ποιοι παίρνουν απαλλαγή από τα τέλη κυκλοφορίας

Read More...

Rally

Rally

              Έπεσε η αυλαία του πανελλήνιου πρωταθλήματος αναβάσεων

Read More...

WRC

WRC

              Ράλι Καταλονίας

Read More...

Πολιτική

Top Headline

Τσίπρας

Τσίπρας

Read More...

Νικολόπουλος:

Νικολόπουλος:

              Νίκος Νικολόπουλος από Βουλιαράτες : Αλλού οι "μαγκιές" του Ράμα

Read More...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 12ος

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 12ος

              Πούτιν και Μεντβέντεφ συναντά ο Πρωθυπουργός-Τι σηματοδοτεί η επίσκεψή του (video)

Read More...

Πολιτισμός

Top Headline

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 12ος

		ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 12ος

...

Read More...

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 11ος

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 11ος

              Δαχτυλίδι που βρέθηκε στο Ισραήλ ίσως ανήκει στον άνθρωπο που σταύρωσε τον Χριστό

Read More...

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 10ος

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 10ος

                    Η μεγαλειώδης σκηνή του αρχαίου θεάτρου των Συρακουσών - Δείτε βίντεο σε τρισδιάστατη...

Read More...

Κόσμος

Top Headline

Αλβανία

Αλβανία

Η Αλβανία έχει υποχρέωση να σεβαστεί τους Βορειοηπειρώτες!

Read More...

ΚΟΣΜΟΣ 12ος

		ΚΟΣΜΟΣ 12ος

              Κρίσιμη σύνοδος στο Μαρακές για το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση του ΟΗΕ

Read More...

Βουλγαρία

 Βουλγαρία

              «Δεν υπάρχει καμία Μακεδονική γλώσσα» - Οι Βούλγαροι απειλούν στα ίσα τα Σκόπια με βέτο σε ΝΑΤΟ

Read More...

Ελλάδα

Top Headline

EΛΛΑΔΑ 12ος

		EΛΛΑΔΑ 12ος

              Τώρα πλέον το έχουν αντιληφθεί όλοι, η Συμφωνία των Πρεσπών είναι εσχάτη προδοσία - Οι βουλευτές πρέπει να αποφασίσουν αν...

Read More...

EΛΛΑΔΑ 11ος

EΛΛΑΔΑ 11ος

Ο ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Read More...

EΛΛΑΔΑ 10ος

EΛΛΑΔΑ 10ος

              Αίτηση Ακύρωσης της Νέας Ταυτότητας με ενσωματωμένο το τσιπ

Read More...

Οικονομία

Top Headline

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 12ος

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 12ος

              ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ ΠΡΩΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ...

Read More...

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 8ος

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 8ος

              Προς πλήρη κατάργηση των capital controls μέχρι το τέλος του χρόνου

Read More...

Δωρεάν Μαστογραφίες

Δωρεάν Μαστογραφίες

            στα Ιωάννινα

Read More...

Περιβάλλον

Top Headline

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 11ος

		ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 11ος

              Γουατεμάλα: ‘Εκρηξη του «Ηφαιστείου της Φωτιάς»- 2.000 στα καταφύγια

Read More...

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 10ος

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 10ος

              Τα τρένα και το χιόνι δημιουργούν έναν εντυπωσιακό συνδυασμό

Read More...

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 8ος

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 8ος

              Κρακατόα 1883 -Η πιο δυνατή ηφαιστειακή έκρηξη στη νεότερη ιστορία του κόσμου

Read More...

Παράξενα

Top Headline

ΠΑΡΑΞΕΝΑ 11ος

		ΠΑΡΑΞΕΝΑ 11ος

              Ομάδα επιστημόνων υποστηρίζει ότι βρήκε την χαμένη Ατλαντίδα - Δείτε που είναι...

Read More...

ΠΑΡΑΞΕΝΑ 10ος

		ΠΑΡΑΞΕΝΑ 10ος

              Το ηφαίστειο της Αίτνα καταρρέει γλιστρώντας προς τη θάλασσα του Ιονίου με τον κίνδυνο να προκαλέσει τσουνάμι

Read More...

ΠΑΡΑΞΕΝΑ 9ος

		ΠΑΡΑΞΕΝΑ 9ος

              Κόκκινος συναγερμός στην Ισλανδία: Ηφαίστειο απειλεί να φέρει τον όλεθρο στη βόρεια Ευρώπη

Read More...

Τοπικά Νέα - Περιφέρεια

Top Headline

Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας

Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας

              38η ,...

Read More...

Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας

Περιφέρεια  Δυτικής Μακεδονίας

              27η, 28η , 29η 30η , 31η...

Read More...

Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας

Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας

              16η, 17η, 18η,...

Read More...

Τοπικά Νέα - Νομοί

Top Headline

Δήμος Κοζάνης

Δήμος Κοζάνης

                  O Δήμος μας

Read More...

ΠΡΕΣΠΕΣ

 ΠΡΕΣΠΕΣ

              Από που προέρχεται το όνομά τους Ολα τα ΝΕΑ των Πρεσπών

Read More...

Δ.Ε.Υ.Α.Κ.

		Δ.Ε.Υ.Α.Κ.

              Διακοπή τηλεθέρμανσης σε οδούς της Κοζάνης, Τρίτη 17-4-18, για την αποκατάσταση διαρροής.

Read More...

Νέα - Αστ. Δελτίο

Top Headline

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 09/12/2018

		ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 09/12/2018

              Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονία

Read More...

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 29/11/2018

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 29/11/2018

                Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονία

Read More...

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 31/10/2018

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 31/10/2018

                  Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονία

Read More...

Νέα - Διάφορα

Top Headline

Διάφορα

Διάφορα

«Ζήτω η Βόρειος Ήπειρος»: Δείτε βίντεο με τους Έλληνες να ζητούν αυτονομία στο μνημόσυνο του Κ.Κατσίφα

Read More...

http://www.koultoura.com/

http://www.koultoura.com/

              www.koultoura.com

Read More...

Στέλιος Καζαντζίδης

Στέλιος Καζαντζίδης

              Νο 1 στην Ελλάδα και στον ΚΟΣΜΟ!!

Read More...

Νέα - Συνδικαλιστικά

Top Headline

Παμμακεδονικές Ενώσεις 5

Παμμακεδονικές Ενώσεις 5

              Η συμφωνία με δυο λέξεις: Εσχάτη προδοσία - Διαβάστε και παρακολουθείστε αυτά...

Read More...

Παμμακεδονικές Ενώσεις 4

Παμμακεδονικές Ενώσεις 4

              Πύργο Ηλείας, ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΗ, ΑΡΙΔΑΙΑ, ΘΑΣΟΣ, ΣΙΑΤΙΣΤΑ, ΣΕΡΒΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ, ΛΑΜΙΑ, ΣΠΑΡΤΗ, ΚΑΣΤΟΡΙΑ,...

Read More...

Παμμακεδονικές Ενώσεις 3

		Παμμακεδονικές Ενώσεις 3

ΣΠΑΡΤΗ, ΛΑΡΙΣΑ, ΡΟΔΟΣ, ΚΡΥΑ ΒΡΥΣΗ ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ, ΚΑΤΕΡΙΝΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΗΜΑΘΙΑΣ, Φλώρινα, ΦΑΡΣΑΛΑ, Ν. Λεσβος, Σέρρες, Γερακας, Read More...

Νέα - Πολιτικά

Top Headline

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ

              ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ

Read More...

Zougla.gr

Zougla.gr

              Zougla.gr

Read More...

ΑRΤ

ΑRΤ

              Αρτ TV Live - Αρτ τηλεόραση ραδιόφωνο Art tv Live

Read More...

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided