Δευτέρα, Δεκέμβριος 10, 2018

Ισλανδία:

 

 

 

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

Η Ισλανδία με χρέος 900% του ΑΕΠ, πέταξε τους δανειστές & βγήκε από την κρίση

Η Ισλανδία, μια μικρή χώρα στον Βορειο Ατλαντικό Ωκεανό, αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα εξόδου απο την κρίση, με όπλο το εθνικό της νόμισμα, την κρατικοποίηση των τραπεζών και την κήρυξη χρεοκοπίας.Είχε φτάσει να έχει χρέος 900% του ΑΕΠ, πέταξε έξω τους δανειστές, έβαλε στη φυλακή τους τραπεζίτες, και βγήμε από την κρίση με το νόμισμά της και τώρα αναπτύσσεται εντυπωσιακά.

Βασικές συνιστώσες για το Ισλανδικό θαύμα ήταν η συσπείρωση του λαού υπό την ηγεσία μιας εμπνευμένης προοδευτικής κυβέρνησης και η επιμονή για να σπάσουν τα δεσμά με τους δανειστές και να οδηγηθούν στη φυλακή οι υπέυθυνοι για την οικονομική καταστροφή.

Σήμερα η Ισλανδία, με το δικό της νόμισμα,έχει ανακάμψει πλήρως, παρουσιάζοντας ανάπτυξη της τάξης του 2,5% ετησίως, ανεργία κάτω του 5%, ελεγχόμενο πληθωρισμό και σταδιακή ένταξή στις αγορές.

Με πληθυσμό μόλις 320 χιλιάδες κατοίκους, η Ισλανδία ήταν ήταν μια αρκετά πλούσια χώρα, αλλά υπήρξε ένα από τα πρώτα θύματα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008. Η κατάσταση της τότε, ήταν χειρότερη και από αυτήν της Ελλάδας.

Το 2003, το νεοφιλελεύθερο κυβερνητικό καθεστώς ιδιωτικοποίησε όλες τις τράπεζες, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Οι τράπεζες αυτές , δείχνοντας μεγάλα ποσοστά κερδών, μέσω των λογαριασμών IceSave, προσέλκυσαν πολλούς Βρετανούς και Ολλανδούς επενδυτές.

Παράλληλα όμως, με την αύξηση των επενδύσεων, αυξανόταν και το εξωτερικό χρέος των τραπεζών.Το 2003, το χρέος της Ισλανδίας έφθασε το 200% του ΑΕΠ, ενώ το 2007 σκαρφάλωσε στο ασύλληπτο 900%. Οι τρεις βασικές τράπεζες της Ισλανδίας, Landbanki, Kapthing και η Glitnir πτώχευσαν. Η κορόνα έχασε το 85% της αξίας της έναντι του Ευρώ και στο τέλος του ίδιου χρόνου η Ισλανδία κήρυξε πτώχευση.

Οι διεθνείς οικονομικοί κύκλοι πίεζαν την Ισλανδία να πάρει δραστικά μέτρα, φορτώνοντας τα βάρη στην πλάτη του λαού. Το ΔΝΤ και η ΕΕ ήθελαν «αγοράσουν» το χρέος, με το επιχείρημα, ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να μπορέσει η Ισλανδία να ξεπληρώσει την Βρετανία και την Ολλανδία.Ο Ισλανδικός λαός αντέδρασε σκληρά , με αποτέλεσμα να παραιτηθεί η τότε κυβέρνηση και να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές, το 2009.

Η νέα κυβέρνηση δημιουργήθηκε από έναν αριστερό συνασπισμό, υπό τον εμπνευμένο ηγέτη Όλαφ Γκρίμσον, ο οποίος αρνήθηκε να επικυρώσει τον νόμο που υποχρέωνε τους πολίτες να σηκώσουν τα βάρη των Ισλανδών τραπεζιτών και προώθησε τη διενέργεια δημοψηφίσματος.
Στο δημοψήφισμα, τον Μάρτιο του 2010, το 93% των Ισλανδών ψήφισε κατά της πληρωμής των χρεών. Το ΔΝΤ πάγωσε τους δανεισμούς αμέσως, αλλά ο λαός δεν πτοήθηκε.

Έτσι ξεκίνησαν μια σειρά έρευνες για αστικές και ποινικές ευθύνες, κατά των υπευθύνων για την οικονομική κρίση. Όμως οι Ισλανδοί δεν σταμάτησαν εκεί και αποφάσισαν να υιοθετήσουν νέο σύνταγμα, το οποίο θα απάλλασσε την χώρα από την κυριαρχία των ξένων κέντρων οικονομίας.

Το κατεστημένο της δύσης φυσικά δεν το άφησε να περάσει έτσι. Η Βρετανία και η Ολλανδία απειλούσαν με σκληρή καταστολή, η οποία θα οδηγούσε τη χώρα σε απομόνωση. Η Βρετανική κυβέρνηση απειλούσε να παγώσει τις καταθέσεις και τις αποταμιεύσεις των Ισλανδών. Το ΔΝΤ απειλούσε να στερήσει στη χώρα οποιαδήποτε βοήθεια, λίγο πριν διενεργηθεί το δημοψήφισμα.

Αναφέρει χαρακτηριστικά στην Deutsche Velle, ο πρόεδρος της χώρας : «Μας έλεγαν αν δεν δεχθούμε τους όρους τους, θα γίνουμε η Κούβα του Βορρά. Ναι, αλλά αν συμφωνούσαμε θα γινόμασταν η Αϊτή του Βορρά».

Τι έκανε λοιπόν η Ισλανδία; Όταν διέγνωσαν, ότι η κρίση πέρα από οικονομική ήταν και βαθιά πολιτική και κοινωνική, αποφάσισαν να κάνουν κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, να στηρίξουν το κράτος πρόνοιας και να αφήσουν τις τράπεζες, οι οποίες είχαν προκαλέσει την κρίση, να χρεοκοπήσουν και έτσι οι φορολογούμενοι δεν επιβαρύνθηκαν με τα χρέη των τραπεζών. Γιατί δεν γίνεται, όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν τεράστια κέρδη, που διανέμονται σε ιδιώτες και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος λαός να πληρώσει τον λογαριασμό.

Ο Όλαφ Γκρίμσον, αρνήθηκε δύο φορές να υπογράψει νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία, η χώρα του θα επέστρεφε στη Βρετανία τα 2,8 δισεκατομμύρια ευρώ, που της οφείλει, μετά την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος το 2008, αναγκάζοντας τη βρετανική κυβέρνηση να αποζημιώσει τους Βρετανούς καταθέτες που είχαν λογαριασμούς σε ισλανδικές τράπεζες και αναγνώρισε μόνο τους Ισλανδούς καταθέτες δηλώνοντας «Η οικονομία δεν είναι απλώς η ηχώ των τραπεζών. Είναι μια κοινωνία ανθρώπων. Αν δεν νιώθουν δυνατοί, δεν έχει σημασία τι φορολογικά μέτρα θα πάρεις. Αυτό φάνηκε μέσω δημοψηφίσματος.»

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπήκε στη δικαστική διαμάχη εναντίον της Ισλανδίας, υποστηρίζοντας ότι η χώρα είχε παραβιάσει την ευρωπαϊκή οδηγία για την εγγύηση των καταθέσεων και τους κανόνες μη διάκρισης καταθετών.

Το δικαστήριο δικαίωσε την Ισλανδία και επεσήμανε, ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο του χρηματοπιστωτικού συστήματος θα πρέπει να αναθεωρηθεί, στη βάση της ενίσχυσης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, εν μέσω οικονομικής κρίσης.

Αυτή η απόφαση συνέθλιψε τις περίφημες πολιτικές διάσωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις οποίες ανάγκαζε την κάθε χώρα με χρέος, να υιοθετήσει, βουλιάζοντάς την ακόμη περισσότερο στο δανεισμό και εκτινάσσοντας το χρέος της σε απίστευτα ύψη.

Η Ισλανδία δε θα κατάφερνε φυσικά να βγει απο την κρίση αν δεν είχε το δικό της νόμισμα, δεν υπήρχε ρευστότητα στην οικονομία και ήταν υποχρεωμένη να αποπληρώνει δυσθεώρατα χρέη που οφείλονταν σε σχεδιασμό των ξένων δανειστών. Αν συμμετείχε στο ευρώ, καμιά απο τις ενέργειες που έκανε η προοδευτική κυβέρνηση του Όλαφ Γκριμσον, με την στήριξη του λαού, δε μπορούσε να επιτύχει.

Το ερώτημα που τίθεται είναι πως γίνεται η Ισλανδία, αυτή η νησίδα των καλών ψαράδων και αγροτών, να καταφέρνει να ορθοποδήσει έχοντας ένα τεράστιο χρέος και δεν μπορεί να κάνει το ίδιο η Ελλάδα, μια χώρα με τεράστιο φυσικό και ανθρώνο πλούτο ;

Γεγονός είναι ότι, το διδακτικό παράδειγμα της Ισλανδίας είναι ελάχιστα γνωστό εδώ, αφού η δημοσιοποίησή του φυσικά και δεν συμφέρει στις δυνάμεις κατοχής που ελέγχουν τις τράπεζες και το αισχρό μιντιακό καθεστώς που ψεκάζει ανελέητα τους Έλληνες πολίτες με ασύστολα ψέματα και εμπόριο φόβου. Η «συμμορία του ευρώ» ξέρει τι κάνει.

ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Πρόωρες εκλογές στην Ισλανδία

«Έσπασε» ο κυβερνητικός συνασπισμός

Πρόωρες εκλογές στην Ισλανδία

Ο πρωθυπουργός της Ισλανδίας ανακοίνωσε σήμερα τη διεξαγωγή πρόωρων βουλευτικών εκλογών στην χώρα, τις δεύτερες σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους, μετά την απόσυρση ενός εκ των τριών κομμάτων που συμμετέχουν στον κεντροδεξιό συνασπισμό.

«Χάσαμε την πλειοψηφία και δεν έχω καμία ένδειξη ότι θα την επανακτήσουμε... Προκηρύσσω εκλογές» δήλωσε ο Μπιάρνι Μπενέντικτσον.

Οι εκλογές αναμένεται να διεξαχθούν πριν από το τέλος του 2017, τον Νοέμβριο όπως επισήμανε ότι προτιμά ο πρωθυπουργός, λίγο παραπάνω από έναν χρόνο μετά τις τελευταίες πρόωρες βουλευτικές εκλογές που είχαν προκηρυχθεί εξαιτίας του σκανδάλου των Panama Papers.

Το κόμμα της απερχόμενης κυβέρνησης Bright Future αποφάσισε να αποχωρήσει από τον κυβερνητικό συνασπισμό εξαιτίας της «απώλειας της εμπιστοσύνης», αφού το κόμμα του πρωθυπουργού της χώρας φέρεται να επιχείρησε να καλύψει ένα σκάνδαλο όπου εμπλέκεται ο πατέρας του.

NEWSBEAST.GR  15/9/2017

 

 

 

 

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2016

Στη φυλακή στέλνουν και άλλους τραπεζίτες οι Ισλανδοί!

iceland.jpg

Ακόμη εννέα τραπεζικά στελέχη καταδικάστηκαν σε φυλάκιση από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας για την υπόθεση χειραγώγησης της αγοράς από την Kaupthing Bank.
Εκμεταλλευόμενη την απελευθέρωση των αγορών και την ευκολία δανεισμού η Kaupthing κατάφερε ώς τα μέσα του 2008 να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη τράπεζα της Ισλανδίας και σε μια σημαίνουσα διεθνή τράπεζα του κόσμου.

Αμέσως μετά την πτώχευση της Leehman Brothers τον Σεπτέμβριο του 2008 και το σκάσιμο της χρηματοπιστωτικής φούσκας όμως, κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος υπό το βάρος τεράστιων χρεών

Σύμφωνα με το independent.co.uk, τα πρώην εννέα στελέχη της Κaupting οδηγήθηκαν στο δικαστήριο επειδή προσπάθησαν εκείνη την εποχή να φουσκώσουν τις τιμές των μετοχών της τράπεζας τεχνητά προκειμένου να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη του επενδυτικού κοινού, χρησιμοποιώντας κρυφά κεφάλαια της ίδιας της τράπεζας για την αγορά των μετοχών της.

Οι τραπεζίτες φέρονται ότι χορήγησαν μυστικά δάνειο στον σεΐχη Μοχάμετ Μπιν Καλίφα Μπιν Αλ Θανί του Κατάρ για αγορές μετοχών της τράπεζας, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν μάλιστα ως εγγύηση γι’ αυτό το δάνειο. Λίγες εβδομάδες πριν από την κατάρρευση ανακοίνωσαν ότι ο σεΐχης είχε αγοράσει μερίδιο 5,1% στο μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας.

Μετά την κατάρρευση ανακαλύφθηκε ότι περισσότερο από το 40% των μετοχών της Kaupthing διακρατούνταν από την ίδια την τράπεζα ως ενέχυρο για τα δάνεια.

Η εκδίκαση της απάτης ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2015 και δύο μήνες μετά το Πρωτοδικείο του Ρέικιαβικ έκρινε εφτά από τους 9 κατηγορούμενους ένοχους.

Την περασμένη Πέμπτη όμως το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας έκρινε ότι και οι 9 ήταν ένοχοι για δόλια χρηματοδότηση αγορών μετοχών και πρόκληση παραπλανητικής ζήτησης και τους καταδίκασε σε ποινές φυλάκισης μεταξύ 1 και 4,5 ετών.


logiosermis.net  15/10/2016

 

 

 

 

Ισλανδία: Οι τραπεζίτες αποζημιώνουν με 30.000 κορώνες κάθε πολίτη!

Αφού πρώτα φυλάκισαν 26 τραπεζίτες, σε συνολικά 74 χρόνια φυλάκισης, ως υπεύθυνους για την κατάρρευση του τραπεζικού τους συστήματος, όλοι οι Ισλανδοί θα πάρουν, από 30.000 κορώνες, ως πληρωμή, για την πώληση μίας, από τις τρείς μεγαλύτερες Τράπεζες της χώρας.

Τώρα κάθε Ισλανδός φορολογούμενος θα λάβει αποζημίωση για την πώληση μιας από τις τρεις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, της Íslandsbanki.

Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης μόλις το κράτος ανακτήσει τον έλεγχο της τράπεζας κάθε πολίτης θα λάβει 30.000 ισλανδικές κορώνες.

Η Íslandsbanki θα γίνει έτσι η δεύτερη μεγαλύτερη – σε σύνολο τριών – τράπεζα κρατικής ιδιοκτησίας.

Η τράπεζα πέρασε στα χέρια του κράτους και ο υπουργός των Οικονομικών Μπγιάρνι Μπενέντικσον δήλωσε:” Λέω ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να πάρει ένα τμήμα 5% και απλά να το παραδώσει στο λαό αυτής της χώρας”.

Ο υπουργός, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Antimedia.org, υποστηρίζει ότι η κρατικοποίηση των τραπεζών θα προσελκύσει ξένα κεφάλαια στη χώρα και θα δώσει ώθηση στην οικονομία της.

Παρεμπιπτόντως η Ισλανδία είναι η μόνη χώρα, που ανέκαμψε τελείως από την οικονομική χρήση του 2008, χωρίς ποτέ να επβάλει πολιτικές λιτότητας και έχει ήδη αποπληρώσει τα δάνεια της προς το ΔΝΤ και μάλιστα, πριν από την καθορισμένη προθεσμία.

Διδακτικά μαθήματα από τη χώρα των πάγων!

Τον Ιανουάριο του 2012, το δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Ανταλλαγών (AELE) έκρινε πως οι ισλανδοί δεν έχουν τη νομική υποχρέωση να αναλάβουν τις ζημιές μιας ιδιωτικής τράπεζας απορρίπτοντας τα επιχειρήματα που παρουσίασαν η Βρετανία και η Ολλανδία.

Η απόφαση αναμενόταν για να γίνει γνωστό αν οι χρεοκοπημένες τράπεζες πρέπει ή όχι να διασώζονται με δημόσιο χρήμα!

Χιλιάδες άνθρωποι που είχαν πάρει στεγαστικά δάνεια σε ξένα νομίσματα, όσο η ισλανδική Κορώνα ήταν σκληρό νόμισμα, βρέθηκαν να χρωστούν πολύ περισσότερα χρήματα, και οι κατοικίες τους να αξίζουν πολύ λιγότερο, όταν κατέρρευσαν οι τράπεζες και η οικονομία της χώρας, ενώ έπρεπε να πληρώνουν μεγαλύτερη δόση κάθε μήνα.

Σε ακόμη χειρότερη κατάσταση βρέθηκαν οι ιδιοκτήτες κατοικιών που είχαν αγοραστεί με κυμαινόμενο επιτόκιο, καθώς οι τιμές των κατοικιών και οι μισθοί έπεφταν, ενώ ο πληθωρισμός είχε πάρει την ανιούσα. Η κατάσταση αυτή προκάλεσε γενική αγανάκτηση, τόσο εναντίον των τραπεζών όσο και της τότε κυβέρνησης.


Οι κερδοσκόποι έχασαν τα πάντα κάτι που σημαίνει ότι οι φορολογούμενοι δεν φορτώθηκαν τα χρέη των τραπεζών. Οι Βρετανοί και Ολλανδοί "παίκτες" σε μετοχές και ομόλογα τραπεζών της Ισλανδίας, έχασαν όλα τους τα χρήματα, σχεδόν 4 δισ. στερλίνες. Το Λονδίνο και η Χάγη αναγκάστηκαν να πληρώσουν το σύνολο των αποζημιώσεων.
Μετά την χρεοκοπία της μεγαλύτερης ιδιωτικής τράπεζας της χώρας, της Landsbanki, η Ισλανδία αναγκάσθηκε να εθνικοποιήσει επειγόντως το τραπεζικό σύστημά της, χωρίς να μπορεί να απαντήσει στις ανησυχίες των καταθετών της Icesave, μιας "on-line" τράπεζας θυγατρικής της Landsbanki την οποία προτιμούσαν οι βρετανοί και οι ολλανδοί αποταμιευτές. Την εποχή του κραχ, η Icesave είχε καταθέσεις σχεδόν 4 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Ιρλανδίας είχαν αποζημιώσει τότε πλήρως τους αποταμιευτές της Icesave και στη συνέχεια είχαν στείλει το λογαριασμό στο Ρέικιαβικ.

Oμως το 2010 και στη συνέχεια το 2011 οι Ισλανδοί είχαν αρνηθεί με δημοψήφισμα τις ρυθμίσεις της αποζημίωσης που είχαν συμφωνηθεί με το Λονδίνο και τη Χάγη, υποστηρίζοντας δεν έχουν τη νομική υποχρέωση να αναλάβουν τις ζημιές μιας ιδιωτικής τράπεζας.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέφυγε στο δικαστήριο της AELE για παραβίαση της ευρωπαϊκής οδηγίας σχετικά με την εγγύηση των καταθέσεων, η οποία υποχρεώνει να εξασφαλίζεται ένα ελάχιστο 20.000 ευρώ σε κάθε καταθέτη μιας τράπεζας που χρεοκοπεί.

Σύμφωνα με την Ισλανδία, η ευρωπαϊκή οδηγία υποχρεώνει το κράτος να δημιουργήσει ένα ταμείο εγγύησης των καταθέσεων, αλλά όχι να το εγγυηθεί με δημόσια χρήματα!

Το ιστορικό

Η Ισλανδία ήταν μία από τις πρώτες χώρες που έπληξε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, με τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις.

Το τοπικό χρηματιστήριο κατέρρεε με πτώση 90%, η ανεργία αυξανόταν εννιά φορές επάνω, ο πληθωρισμός ξεπερνούσε το 18% και οι μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας κατέρρεαν με την κυβέρνηση να προχωρά στην εθνικοποίησή τους.


Στα τέλη του δευτέρου τριμήνου του 2008 το εξωτερικό χρέος της Ισλανδίας ανέρχονταν σε 9,553 τρισ. κορώνες (50 δισ. ευρώ), με περισσότερο από το 80% να αφορά τον τραπεζικό τομέα. Το εξωτερικό χρέος ήταν εννέα φορές μεγαλύτερο από το ισλανδικό ΑΕΠ το οποίο ανερχόταν το 2007 σε 1,293 τρισ. κορώνες(8,5 δισ. ευρώ). Το ενεργητικό των τριών ισλανδικών τραπεζών που πέρασαν στο δημόσιο ανέρχονταν σε 14,437 τρισ. κορώνες στα τέλη του δευτέρου τριμήνου του 2008.
Η χρηματοπιστωτική κρίση είχε τεράστιες επιπτώσεις στην ισλανδική οικονομία. Η αξία του εθνικού νομίσματος καταρρακώθηκε και οι συναλλαγές σε ξένο νόμισμα ανεστάλησαν για αρκετές εβδομάδες. Το ισλανδικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά 5,5% τους έξι πρώτους μήνες του 2010.
Εκτός Ισλανδίας περισσότεροι από μισό εκατομμύριο καταθέτες, αριθμός σχεδόν διπλάσιος των 320.000 κατοίκων της χώρας, είδαν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς να παγώνουν, καθώς η ισλανδική κυβέρνηση υπό το βάρος πρωτοφανών για τη χώρα διαδηλώσεων αρνούνταν να πληρώσει τους ξένους πιστωτές, στους οποίους θα έπρεπε να καταβάλλει το μισό από τα συναλλαγματικά της αποθέματα, το 7,5% του ΑΕΠ.
Βασική αιτία της κρίσης ήταν η απορρύθμιση του τραπεζικού τομέα από το 2001 και μετά. Με την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 και το πάγωμα της διατραπεζικής αγοράς, οι τρεις βασικές ισλανδικές τράπεζες δεν μπορούσαν πια να χρηματοδοτήσουν το υψηλό εξωτερικό τους χρέος το οποίο υπερέβαινε τα 50 δισ. ευρώ, αναλογούσε δηλαδή σχεδόν 160.000 ευρώ ανά Ισλανδό.
Οι ισλανδικές τράπεζες δανείζονταν για να μετατρέψουν μία χώρα που ζούσε παραδοσιακά κυρίως από την αλιεία, τη βιομηχανία αλουμινίου και τον τουρισμό, σε «real estate». Τα ισλανδικά νοικοκυριά υπερχρεώθηκαν, με το χρέος τους να φθάνει στο 213% του διαθέσιμου εισοδήματος.

Για να αντιμετωπιστεί ο πληθωρισμός τα επιτόκια είχαν φθάσει τον Σεπτέμβριο του 2008 στο 14%, προσελκύοντας κερδοσκοπικά κεφάλαια που δανείζονταν με τα μηδενικά σχεδόν επιτόκια της FED (και της τράπεζας της Ιαπωνίας), όχι για να τα ρίξουν στην αμερικανική οικονομία αλλά στις τράπεζες της Ισλανδίας, που έδιναν υπερβολικά ελκυστικό επιτόκιο. Βρετανοί και Ολλανδοί καταθέτες ανακάλυπταν και αυτοί τα υψηλά ισλανδικά επιτόκια και έστελναν μέσω ηλεκτρονικών τραπεζών τα λεφτά τους.
Το Δημοψήφισμα του 2010

Τον Μάρτιο του 2010 οι Ισλανδοί έδωσαν οριστικά τέλος στην διελκυστινδα με τους ξένους πιστωτές (Βρετανία και ΕΕ) που απειλούσαν με θεούς και δαίμονες…

Σε δημοψήφισμα με ποσοστό 93% υπέρ και λιγότερο από 2% κατά, αποφάσισαν να απορρίψουν νομοσχέδιο της κυβέρνησης (icesave) για την αποπληρωμή των ξένων πιστωτών. Αρνήθηκαν δηλαδή να πληρώσουν το χρέος. Αντί όμως να τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι, οι Ισλανδοί κερδίζουν σήμερα εύσημα ακόμη και από το ΔΝΤ.

Μάλιστα η Ισλανδία κατάφερε πέρυσι να αποπληρώσει πρόωρα όλο το δάνειο που έλαβε προ οκταετίας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), καταβάλλοντας τα υπόλοιπα 332 εκατ. δολάρια ή 219,6 εκατ. ευρώ από τα 2,1 δισ. που έλαβε ως πακέτο οικονομικής στήριξης λόγω της κατάρρευσης των τραπεζών της κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008.

Σήμερα, η ισλανδική οικονομία παρουσιάζει μία από τις υψηλότερες επιδόσεις στην Ευρώπη.

Ο ρυθμός ανάπτυξης το 2015 έφτασε στο 4,1% έναντι του 1,5% της γερμανικής οικονομίας (πηγή), ενώ το ΑΕΠ της Ισλανδίας έφτασε τα 17,07 δισ. δολάρια ή 15 δισ. ευρώ, η ανεργία έχει υποχωρήσει στο 4,2% από το ιστορικό υψηλό του 9,2% που ίσχυε τον Σεπτέμβριο του 2010. Ο πληθωρισμός, παράλληλα, κυμαινόταν τον Σεπτέμβριο στο 1,9% από το 18,3% που είχε καταγραφεί τον Δεκέμβριο του 2008. Ακόμη και οίκοι αξιολόγησης όπως ο Fitch, αναβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, επαινώντας μάλιστα «την ανορθόδοξη πολιτική αντιμετώπιση της κρίσης».

Με άλλα λόγια το παράδειγμα της Ισλανδίας δείχνει ότι μπορεί να υπάρξει τρίτος δρόμος στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, παρά τις όποιες εθνικές ιδιαιτερότητες της κάθε οικονομίας.
Επιμέλεια: logiosermis.net
Με πληροφορίες απο Ελευθεροτυπία, ΑΠΕ και BBC

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

 

 

 

 

Στις κάλπες σήμερα οι Ισλανδοί

Οι δημοσκοπήσεις δίνουν ευρεία νίκη στον Γκούντνι Γιόχανσον

Στις κάλπες σήμερα οι Ισλανδοί

Οι Ισλανδοί εκλέγουν σήμερα νέο πρόεδρο, ο οποίος θα είναι πολύ πιθανώς, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ένας πανεπιστημιακός που κάνει το ντεμπούτο του στην πολιτική, την ώρα που το ενδιαφέρον της χώρας δείχνει μάλλον να είναι στραμμένο αυτές τις ημέρες στο ποδόσφαιρο και στο Euro 2016.

Οι τελευταίες ημέρες της προεκλογικής εκστρατείας επισκιάστηκαν από τα επιτεύγματα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της χώρας, η οποία παίζει στη φάση των 16 κατά της Αγγλίας τη Δευτέρα.

Το ενδιαφέρον των Ισλανδών στράφηκε επίσης στο δημοψήφισμα στη Βρετανία, με το οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο αποφάσισε να αποχωρήσει από την ΕΕ, καθώς η Ισλανδία είναι μια χώρα που είχε αρχικά επιδιώξει, αλλά κατόπιν απαρνηθεί μια ένταξη στην ΕΕ.

Μικρότερη δείχνει να είναι η αγωνία που υπάρχει για τις σημερινές προεδρικές εκλογές, οι οποίες αναμένεται να διεξαχθούν σε έναν γύρο, με τους δημοσκόπους να δίνουν ευρεία νίκη στον Γκούντνι Γιόχανσον, έναν 47χρονο ιστορικό, γνωστό ως σχολιαστή της πολιτικής ζωής.

Αυτός δεν συνδέεται με κανένα κόμμα και το πρόγραμμά του είναι να εκσυγχρονίσει τους θεσμούς, επιτρέποντας μεταξύ άλλων τα δημοψηφίσματα με λαϊκή πρωτοβουλία, χωρίς ο ίδιος να παίρνει θέση στις δημόσιες συζητήσεις της κοινωνίας, όπως προβλέπει η μέχρι τώρα παράδοση για τον πρόεδρο.

«Θα προσπαθήσω να μην είμαι πολιτικός μέσα στο πολιτικό πεδίο», απάντησε σε ερώτηση που του έκανε το AFP.

Κανένας από τους 8 άλλους υποψηφίους δεν κατάφερε να απειλήσει το προβάδισμά του κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας για τη διαδοχή στην προεδρία του Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίσμον, ο οποίος αποχωρεί στα 73 του, μετά την παραμονή του στη θέση αυτή για 20 χρόνια.

Ο 68χρονος αντίπαλος του Γιόχανσον, ο Ντέιβιντ Όντσον, πρώην πρωθυπουργός 1991-2004 και διοικητής της κεντρικής τράπεζας της χώρας (2005-2009), υφίσταται τις συνέπειες της εικόνας του ως ενός προσώπου του παρελθόντος. Πολλοί είναι οι ψηφοφόροι που του αποδίδουν μια κάποια ευθύνη για τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008.

Ο Γιόχανσον, όπως και η πλειονότητα των ψηφοφόρων, αντιτίθεται σε μια ένταξη της Ισλανδίας στην ΕΕ, και στην προεκλογική αυτή εκστρατεία η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποτέλεσε ένα σημαντικό θέμα.

Το 2015 η Ισλανδία απέσυρε το αίτημά της για ένταξη στην ΕΕ, το οποίο είχε κατατεθεί το 2009, έπειτα από τις όχι και τόσο εποικοδομητικές διαπραγματεύσεις που είχε και την επιστροφή στα πολιτικά πράγματα της ευρωσκεπτικιστικής κεντροδεξιάς.

Οι πρώτες εκτιμήσεις για το αποτέλεσμα των σημερινών εκλογών αναμένονται λίγο μετά το κλείσιμο των τελευταίων εκλογικών τμημάτων στη 01:00 ώρα Ελλάδος.

9:18 25/06/2016

 

 

 

 

Ισλανδία:

Οι τραπεζίτες φυλακή και αποζημίωση 30.000 κορώνες σε κάθε πολίτη!

http://www.enallaktikos.gr/img42606_2b13a0719d5e0134a1f619f2be6b19c2.jpgΑρχικά η Ισλανδία έβαλε στη φυλακή τους διεφθαρμένους τραπεζίτες που είχαν άμεση ανάμειξη στην οικονομική κρίση του 2008.
Τώρα κάθε Ισλανδός φορολογούμενος θα λάβει αποζημίωση για την πώληση μιας από τις τρεις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, της Íslandsbanki.

Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης μόλις το κράτος ανακτήσει τον έλεγχο της τράπεζας κάθε πολίτης θα λάβει 30.000 ισλανδικές κορώνες.

Η Íslandsbanki θα γίνει έτσι η δεύτερη μεγαλύτερη – σε σύνολο τριών - τράπεζα κρατικής ιδιοκτησίας.
Όπως εξήγησε ο υπουργός Οικονομικών της χώρας Bjarni Benediktsson η σκέψη είναι να μοιραστεί στον κόσμο το 5%.

Από redicecreations.com μέσω enallaktikos.gr Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

 

 

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ:

«Ξεμπέρδεψε» η Ισλανδία με το ΔΝΤ!!!

Τις «εκκρεμότητές» της προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείου διευθέτησε η Ισλανδία, αποπληρώνοντας πρόωρα το δάνειο που έλαβε το 2008.
Σήμερα, η Ισλανδία αποπλήρωσε πρόωρα όλες τις εναπομένουσες δόσεις του προγράμματος, συνολικού ύψους 2,1 δισ. δολαρίων.
Συγκεκριμένα, κατέβαλε 334 εκατ. δολάρια, τα οποία αφορούσαν στις τελευταίες 11 δόσεις, η οποίες σύμφωνα...
με το πρόγραμμα, έπρεπε να αποπληρωθούν από τις 14 Οκτωβρίου του 2015 έως τις 31 Αυγούστου του 2016.
«Η πρόωρη αποπληρωμή από την Ισλανδία πιστοποιεί το επιτυχές τέλος της συνεργασίας των δύο πλευρών, η οποία ξεκίνησε μεσούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης» ανέφερε η διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, σε γραπτή της ανακοίνωση.

Αναρτήθηκε από 9/10/2015 στις 10:30 μ.μ.

 

 

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015  12:28 π.μ.

Ισλανδία:

Η έκρηξη ηφαιστείου ήταν τρεις φορές πιο τοξική

από όλη την ευρωπαϊκή βιομηχανία

Το 2014, η εξάμηνη έκρηξη του ηφαιστείου Μπαρντάρμπουνγκα της Ισλανδίας απελευθέρωσε τρεις φορές περισσότερο τοξικό αέριο από όλη την ευρωπαϊκή βιομηχανία, σύμφωνα με νέα μελέτη...


Ορισμένες ημέρες μάλιστα, το γιγάντιο ηφαίστειο εξέπεμπε 120.000 τόνους τοξικών αερίων.

«Πρόκειται για μια πραγματικά εντυπωσιακή έκρηξη, τη μεγαλύτερη στην Ισλανδία εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Άνια Σμιντ από το Πανεπιστήμιο του Λιντς.

Η έκρηξη του ηφαιστείου ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2014 και διήρκεσε μέχρι τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους.

Η ποσότητα του διοξειδίου του θείου που απελευθερώθηκε στην ατμόσφαιρα ήταν τόσο τοξική που οι ισλανδικές αρχές συμβούλευσαν το κοινό να παραμείνει σε εσωτερικούς χώρους. Τα σχολεία έκλεισαν, και τα υπαίθρια παιχνίδια και εκδηλώσεις ακυρώθηκαν.

Οι δράσεις αυτές δεν ήταν απλά προληπτικά μέτρα. Η όξινη βροχή μπορεί να λιώσει κτίρια με ασβεστόλιθο και να καταστρέψει καλλιέργειες και κτηνοτροφικές μονάδες. Μεγάλες ποσότητες τοξικών αερίων στην ατμόσφαιρα μπορούν επίσης να επιδεινώσουν τα συμπτώματα του άσθματος και να επηρεάσουν την κλιματική αλλαγή.

Οι επιστήμονες φοβούνται πως πλησιάζει μία ακόμη μεγαλύτερη έκρηξη. Ο καθηγητής Τζον Στίβενσον από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου πιστεύει ότι το ηφαίστειο θα βιώσει μια πιο έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα κατά τα επόμενα 20 χρόνια, λόγω ενός φαινομένου που συμβαίνει κάθε 140 έτη.

Το 1783 η έκρηξη του ηφαιστείου Λάκι ήταν δέκα φορές πιο ισχυρή και προκάλεσε τεράστιες απώλειες ζώων και στη συνέχεια μεγάλο λιμό στην Ισλανδία.

Τα τοξικά αέρια είναι πιο επικίνδυνα από την καυτή λάβα. Τα σωματίδια τοξικών αερίων μπορούν να ταξιδέψουν μεγάλες αποστάσεις στον αέρα και αυτό μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του αέρα στη Βόρεια Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Υπολογίζεται ότι περίπου 100.000 άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο και αρκετές άλλες χιλιάδες στη βόρεια Ευρώπη θα μπορούσαν να πεθάνουν λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, εάν συνέβαινε μια έκρηξη της κλίμακας του 1783.

Η εκτεταμένη επίδραση της ροής τοξικού αερίου είναι δύσκολο να ελεγχθεί, σύμφωνα με τους ερευνητές, καθώς δεν υπήρχαν διαθέσιμα συστήματα παρακολούθησης κατά τη διάρκεια της πρόσφατης έκρηξης.

Τώρα, με τη βοήθεια της εθνικής μετεωρολογικής υπηρεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου, η ερευνητική ομάδα είναι αισιόδοξη ότι ένα νέο μοντέλο θα βοηθήσει την καταγραφή της ροής των τοξικών αερίων, σε συνδυασμό με τη χρήση δορυφορικών δεδομένων.

 

 

Χωρίς Μνημόνιο Βγαίνει από την Χρεωκοπία Η Ισλανδία,

Αλλά με Πατριώτες Ηγέτες

Θεαματική είναι η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας μετά την επιβλητική αντίσταση του λαού της, ο οποίος με δημοψήφισμα συνέτριψε την ψοφοδεή πολιτική της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης που ...είχε υποκύψει στους ξένους δανειστές και την εξανάγκασε να μην πληρώσει στους ξένους καταθέτες τις οφειλές των ιδιωτικών ισλανδικών τραπεζών, αφήνοντάς τες να χρεοκοπήσουν.
«Η ύφεση αποδείχθηκε λιγότερο βαθιά από όσο προβλεπόταν», ομολογεί ο Μαρκ Φλάνιγκαν, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ισλανδία, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι οι Ισλανδοί κατόρθωσαν να διαφυλάξουν «το πολύτιμο σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας».
Η Ισλανδία, η οποία δεν ανήκει στην ευρωζώνη, αντιμετώπισε τη χρεοκοπία της χώρας με μια συνολική πολιτική.
Πρώτον, υποτίμησε το εθνικό νόμισμα, την ισλανδική κορώνα, και επέβαλε ελέγχους και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Αρχικά η κορώνα υποτιμήθηκε έναντι του δολαρίου κατά 50%, αλλά ήδη η υποτίμηση έχει περιοριστεί στο 30% και συρρικνώνεται.
Η χαμηλότερη ισοτιμία της κορώνας οδηγεί αμέσως στην αύξηση των εξαγωγών και στη μείωση των εισαγωγών, αντικαθιστώντας ένα τμήμα τους με τοπικά προϊόντα, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο της Ισλανδίας να παρουσιάζει ήδη πλεόνασμα από ελλειμματικό που ήταν.
Το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 1,2% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Ο πληθωρισμός, ο οποίος είχε εκτιναχθεί στο 18,6%, έπεσε ήδη κοντά στο 2,5%, που είναι ο στόχος της ισλανδικής κεντρικής τράπεζας.
Το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα είναι 6,3% φέτος, και ταχύτατα, ίσως και μέσα στο 2011, θα οδηγηθεί σε πλεόνασμα.
Το δημόσιο χρέος, το οποίο έχει εκτιναχθεί στο 115% του ΑΕΠ, θα μειωθεί σταδιακά στο 80% του ΑΕΠ μέχρι το 2015. Το δεύτερο μέτρο που πήραν οι Ισλανδοί ήταν ότι άφησαν τις ιδιωτικές τράπεζες να χρεοκοπήσουν.
Κατόπιν τις εθνικοποίησαν, αλλά υπό τους εξής όρους:
Πρώτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες αναγνώρισαν όλες τις καταθέσεις των Ισλανδών πολιτών ώστε κανένας Ισλανδός να μη χάσει ούτε μία κορώνα από τις καταθέσεις του.
Δεύτερον, τα δάνεια που είχαν πάρει οι Ισλανδοί μεταφέρθηκαν στις εθνικοποιημένες τράπεζες, αλλά επειδή το νόμισμα είχε υποτιμηθεί, μειώθηκε και το ονομαστικό ύψος των δανείων, πέρα από τις σοβαρές άλλες διευκολύνσεις αποπληρωμής που έκανε το κράτος στους Ισλανδούς οφειλέτες για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που προκάλεσε η κρίση, ιδίως τον πρώτο καιρό (πάγωμα της πληρωμής δόσεων για μήνες κ.λπ.).
Τρίτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες δεν αναγνώρισαν καμιά υποχρέωση των ιδιωτικών χρεοκοπημένων τραπεζών σε χώρες του εξωτερικού.
Έτσι οι Ισλανδοί φορολογούμενοι φορτώθηκαν τα βάρη διάσωσης των καταθέσεων των δικών τους και των συμπατριωτών τους, ενώ φόρτωσαν στους ξένους επενδυτές και καταθέτες τον λογαριασμό των συναλλαγών τους με τις ιδιωτικές ισλανδικές τράπεζες που χρεοκόπησαν.
Απολύτως σωστό.
Η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας, γράφει το βρετανικό περιοδικό «Εκόνομιστ», δείχνει ότι «το έξτρα κόστος για μια χώρα που δεν στηρίζει τις τράπεζές της μπορεί να είναι εκπληκτικά μικρό.
Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζές της να χρεοκοπήσουν και το ΑΕΠ της έπεσε αθροιστικά κατά 15% από το ανώτατο στο κατώτατο σημείο πριν αρχίσει να ανακάμπτει.
Η Ιρλανδία ”έσωσε” τις τράπεζές της και είδε το ΑΕΠ της να πέφτει 14%».
Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ιρλανδίας απογειώθηκε στο ασύλληπτο 32% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος της εκτινάχθηκε από το 25% του ΑΕΠ το 2007 στο 100% φέτος και θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2013, με την ανεργία να ανέρχεται στην Ιρλανδία στο 14,1% έναντι 7,3% στην Ισλανδία, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η «υπάκουη» Ιρλανδία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη μοίρα από την «απείθαρχη» Ισλανδία.
«Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι αν το σοκ μιας υποτίμησης μπορεί να πυροδοτήσει μια βίαιη κρίση και πολύ επώδυνη, μια πολιτική λιτότητας και αποπληθωρισμού εξαιτίας του χρέους καταλήγει να προκαλεί περισσότερες ζημιές» συμπεραίνει η βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ».
«ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ».
Όταν το ευρώ γίνεται παγίδα.
Ένα μάθημα των αντίθετων επιλογών Ισλανδίας και Ιρλανδίας είναι ότι «τα οφέλη τού να ανήκει μια μικρή χώρα σε μια μεγάλη νομισματική ένωση δεν είναι καθόλου αυτά που κάποτε εκθειάζονταν ότι είναι» γράφει το περιοδικό «Εκόνομιστ» και συνεχίζει:
«Οταν πανικόβλητοι επενδυτές εγκατέλειπαν τα μικρά νομίσματα το φθινόπωρο του 2008, το ευρώ φαινόταν καταφύγιο.
Δύο χρόνια μετά, το ευρώ μοιάζει περισσότερο με παγίδα για χώρες που αγωνίζονται να ξανακερδίσουν εξαγωγική ανταγωνιστικότητα.
Η Ελλάδα και η Ιρλανδία έχασαν την εμπιστοσύνη των αγορών, παρόλο που και οι δύο εκδίδουν ομόλογα σε ευρώ». Οσο για τους Ισλανδούς, που αρχικά θεώρησαν το ευρώ σωτηρία, τώρα δεν θέλουν ούτε να το ακούσουν!

Πηγη  29/4/2015

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided