Κυριακή, Δεκέμβριος 17, 2017

EΛΛΑΔΑ 9ος

 

 

 

 

 

 

 

Τα άγνωστα αρχαιολογικά ευρήματα και οι εξαφανισμένοι αρχαιολογικοί χώροι στο Παγκράτι.

 

 

 

 

 

 

Τα άγνωστα αρχαιολογικά ευρήματα και οι εξαφανισμένοι αρχαιολογικοί χώροι στο Παγκράτι.



Αρχαιολογικά του Παγκρατίου.
Οι πλέον άγνωστοι αρχαιολογικοί χώροι του Παγκρατίου.
Ο άγνωστος τάφος ενός δικαστή της Ηλιαίας,
πλησίον του Προφήτη Ηλία Παγκρατίου,
το επιτύμβιο ανάγλυφο της Φαναγόρας
και άλλα άγνωστα ευρήματα.




Εισαγωγή

Στο παρόν άρθρο παρουσιάζουμε τα πλέον άγνωστα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής του Παγκρατίου. Σε προηγούμενα άρθρα έχουμε ήδη αναφερθεί αναλυτικά στο Ναό της Θεάς Τύχης, στον Αρδηττό και στα μνημεία στον ανατολικό λόφο του Σταδίου, στο Ιερό του Παγκράτη καθώς και στον ναό του Σταυρωμένου Πέτρου Βατραχονησίου. Στο παρόν άρθρο λοιπόν κάνουμε ειδική μνεία για έναν ασύλητο τάφο που βρέθηκε το 1871 πλησίον της εκκλησίας του Προφήτη Ηλία Παγκρατίου, ενός δικαστή της Ηλιαίας, του 4ου π.Χ. αιώνα καθώς και για το ευρεθέν επιτύμβιο ανάγλυφο της Φαναγόρας, το οποίο βρέθηκε το 1925 στην περιοχή της πλατείας Μαρτάκη (Δεληολάνη) στον Βύρωνα. Παρουσιάζουμε στον χάρτη τις θέσεις των ευρημάτων καθώς και εικόνες αρκετών από αυτά. Ακολουθήστε μας στην περιπλάνηση της περιοχής που σήμερα καλείται Παγκράτι, για να ανακαλύψουμε τους αρχαιολογικούς θησαυρούς που μας έχει προσφέρει ο συγκεκριμένος τόπος και που δυστυχώς στην πλειοψηφία τους παραμένουν παντελώς άγνωστοι.





Η ιστορία μιας επιστολής

Μια επιστολή, που χρονολογείται από τον Αύγουστο του 1871, συγγραφέας της οποίας ήταν ο Αθανάσιος Ρουσόπουλος, καθηγητής και έμπορος τέχνης στην Αθήνα τότε και παραλήπτης της ο George Rolleston, καθηγητής ανατομίας στην Οξφόρδη, αποτελεί την μόνη μαρτυρία ενός ασύλητου μέχρι τότε τάφου του 4ου αιώνα π.Χ. στην περιοχή του Παγκρατίου και συγκεκριμένα πλησίον της εκκλησίας του Προφήτη Ηλία. Η επιστολή, πέρα από την μοναδική πηγή για την συγκεκριμένη ανακάλυψη, αποτελεί έναν ακόμα μάρτυρα του παράνομου δικτύου της εμπορίας αρχαιοτήτων που είχε στηθεί και λειτουργούσε στην Αθήνα του 19ου αιώνα μεταξύ των τυμβωρύχων και των αρχαιοκάπηλων με τους παράνομους εμπόρους τέχνης, όπως ο Καθηγητής Ρουσόπουλος.



Η σχετική ιστορία είναι βασισμένη σε ένα αγγλικό άρθρο, δημοσιευμένο στο περιοδικό HESPERIA (περιοδικό της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών Αθηνών), το 2012, υπό τον τίτλο Tomb Robbers, Art Dealers, and a Dikast’s Pinakion from an Athenian Grave, με συγγραφείς τον Γιάννη Γαλανάκη και την Στέλλα Καλτσά. Τα τμήματα του άρθρου που μεταφράστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν στην συγγραφή του παρόντος άρθρου (2017) αποτελούν και την μόνη σε ελληνική γλώσσα πηγή της συγκεκριμένης ιστορίας.




Η πηγή της επιστολής

Μια σειρά επιστολών, οι οποίες βρίσκονται στο μουσείο Ashmolean, τεκμηριώνουν ποικίλες αγορές ελληνικών αρχαιοτήτων, όπως κρανία, οστά και άλλα αρχαιολογικά αντικείμενα, από τον George Rolleston (1829-1881), πρώτο καθηγητή της συγκριτικής ανατομίας και φυσιολογίας στο κολέγιο Linacre του πανεπιστημίου της Οξφόρδης και επιμελητή του τμήματος ανατομίας του Πανεπιστημιακού Μουσείου. Αποστολέας των επιστολών αλλά και των ευρημάτων ήταν ο Αθανάσιος Ρουσόπουλος (1823-1898), καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διάσημος συλλέκτης και πλούσιος έμπορος τέχνης.

Μία από αυτές τις επιστολές, το θέμα του άρθρου του περιοδικού HESPERIA (2012), παρέχει πληροφορίες για έναν μέχρι τότε μη δημοσιευμένο τάφο στην Αθήνα, συγκεκριμένα στην περιοχή του Προφήτη Ηλία Παγκρατίου.




Η ιστορία της ανακάλυψης στον Προφήτη Ηλία

Στις 18 Αυγούστου του 1871, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο που χρησιμοποιούταν την εποχή εκείνη στην Ελλάδα, ο Ρουσόπουλος άρχισε να γράφει μια επιστολή στον Rolleston. Η συγγραφή της επιστολής διακόπηκε από την επίσκεψη σε αυτόν ενός τυμβωρύχου. Την επόμενη μέρα (19 Αυγούστου), ο Ρουσόπουλος συνέχισε την επιστολή του με μια αναφορά αυτής της επίσκεψης.

Γράφει λοιπόν ο Ρουσόπουλος, ότι κατά την διάρκεια εκσκαφών (παράνομων φυσικά) σε τάφους στην περιοχή του Προφήτη Ηλία Παγκρατίου (Υμηττού και Αρύββου), ο συγκεκριμένος τυμβωρύχος ανακάλυψε μια μαρμάρινη λάρνακα που περιείχε ένα περίτεχνα διακοσμημένο ξύλινο φέρετρο. Στον συγκεκριμένο τάφο βρέθηκαν επίσης πολλά άλλα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένου ενός δικαστικού πινακίου, που χρησιμοποιούταν στο Δικαστήριο της Ηλιαίας. Η ακριβής τοποθεσία εύρεσης του τάφου παραμένει άγνωστη, με μόνη πηγή μας σήμερα για τα ευρήματα και την μορφή τους να αποτελεί η επιστολή αυτή του Ρουσόπουλου.



Ο Ρουσόπουλος άρχισε να γράφει την επιστολή στον Rolleston με σκοπό να τον ενημερώσει για κάποια κρανία που είχε στη συλλογή του προς πώληση. Οι δύο άνδρες είχαν συναντηθεί πρόσφατα στην Αθήνα, κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού προς την Ανατολή από τον Rolleston και ο Ρουσόπουλος ήταν αρκετά ευτυχής όταν έμαθε ότι ο Rolleston, ειδικός στη μελέτη των ανθρώπινων κρανίων, συγκέντρωνε μια ερευνητική συλλογή κρανίων στην Οξφόρδη. Ανάμεσα στα διαθέσιμα δείγματα ήταν και ένα κρανίο το οποίο ο Ρουσόπουλος είχε προμηθευτεί λίγες μέρες μετά την αναχώρηση του Rolleston από την Αθήνα, πιθανόν τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο του 1871. Από την επιστολή του μαθαίνουμε τα ακόλουθα:

«Ανασκάφηκε στα νότια της Αθήνας, πέρα από τον Ιλισσό,
στον τόπο που ονομάζεται Προφήτης Ηλίας,
από την εκκλησία που στέκεται εκεί.
Ο τάφος περιείχε εξαίρετα αγγεία, δηλαδή πολύχρωμες ληκύθους,
οι οποίες συνήθως αποκαλούνται Αττικόμορφες
λόγω της κατασκευής τους στην Αττική»

Με βάση αυτές τις ληκύθους, ο Ρουσόπουλος χρονολόγησε τον τάφο αυτό μεταξύ των ετών 450 – 350 π.Χ. Η αφήγηση του Ρουσόπουλου διακόπηκε απροσδόκητα:

«από την επίσκεψη ενός τυμβωρύχου,
ο οποίος κατά την διάρκεια εκσκαφών
σε τάφους πέρα από τον Ιλισσό
στην θέση του Προφήτη Ηλία
ανακάλυψε μια μεγάλη μαρμάρινη λάρνακα»

Αυτός ο δεύτερος τάφος που βρέθηκε στην περιοχή του Προφήτη Ηλία περιγράφεται με περισσότερη λεπτομέρεια στην επιστολή του Ρουσόπουλου προς το Rolleston και θα τον μελετήσουμε αναλυτικά στην συνέχεια.
Η αρχαία λάρνακα που βρέθηκε το 1871 πλησίον του Προφήτη Ηλία
Από τους δύο τάφους του Προφήτη Ηλία που ανέφερε ο Ρουσόπουλος στην επιστολή του προς τον Rolleston, μόνο ο δεύτερος περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια. Αυτός ο τάφος, περιείχε μια μεγάλη μαρμάρινη λάρνακα, η οποία καλύφθηκε με μία επίσης μαρμάρινη μονολιθική πλάκα. Όταν ο τυμβωρύχος σήκωσε το κάλυμμα της σαρκοφάγου είδε μέσα:
«ολόκληρο το ξύλινο φέρετρο του αποθανόντος»
η κατασκευή ήταν:
«ένα πολύ όμορφο θέαμα εξαιτίας της πληθώρας των κοσμημάτων και
της εξαιρετικής δεξιοτεχνίας της κατασκευής τους»
Καθώς το καπάκι της σαρκοφάγου άνοιξε, το ξύλινο φέρετρο αποσυντέθηκε. Παρά την ανυπόμονη προσπάθεια του τυμβωρύχου να συλλέξει τα ξύλινα κομμάτια το σαπισμένο φέρετρο, θρυμματίστηκε σε τεμάχια.
«Ωστόσο» ο Ρουσόπουλος συνέχισε, «συνέλεξε ό, τι μπορούσε και τα έφερε αμέσως σε μένα, μετά το μεσημέρι, στη ζέστη της τρίτης ώρας, μαζί με το κρανίο του νεκρού, το οποίο ήταν ευτυχώς άθικτο μαζί με όλα τα δοχεία που βρέθηκαν στον τάφο».
Σύμφωνα με τον Ρουσόπουλο, τα αντικείμενα που του έφερε ο τυμβωρύχος, από το εσωτερικό του τάφου, περιλάμβαναν τρία μεγάλα αλάβαστρα, μια μικρή μαύρη λήκυθο σε σχήμα μήλου με ένα ανθέμιο και μονό κράτημα, ένα σφαιροειδές σιδερένιο δοχείο και ένα χάλκινο δικαστικό πινάκιο.
Στον τάφο βρέθηκαν επίσης το κρανίο και η κάτω γνάθος του νεκρού, με τα περισσότερα δόντια στη θέση τους. Αυτά τα ευρήματα προσέφερε ο Ρουσόπουλος στον Rolleston. Επίσης βρέθηκαν και άλλα οστά του σώματος του νεκρού. Από την περιγραφή του Ρουσόπουλου αποκλείεται η περίπτωση ταφής με καύση. Το κρανίο είχε μια τρύπα στο δεξιά πλευρά και μια ουλή στο άνω μέτωπο «από σφεντόνες ή αιχμές βέλους», κατά την άποψη του Ρουσόπουλου.
Σε μια εποχή κατά την οποία οι αρχαιολόγοι στην Ελλάδα έδιναν σχετικά λίγη προσοχή στην εξέταση των οστών, ο Ρουσόπουλος περιέγραψε αρκετά λεπτομερώς την κατάσταση του κρανίου, πιθανόν βέβαια για να ανοίξει την όρεξη του δυνητικού πελάτη του και όχι τόσο από επιστημονικό ενδιαφέρον.
Η συγκεκριμένη ταφή παραμένει από τις ελάχιστα γνωστές μας, οι οποίες ανακαλύφθηκαν ασύλητες, αν και η ίδια περίπτωση παραμένει ιδιαίτερη καθώς την περιγραφή την έχουμε από τον ίδιο τον τυμβωρύχο και τον καιροσκόπο επιστήμονα. Συμπεραίνουμε πάντως ότι πρόκειται για ταφή ευκατάστατου πολίτη καθώς πέρα από το μαρμάρινο υλικό της σαρκοφάγου, ακόμα και οι συνδέσεις ήταν φτιαγμένες από ελεφαντόδοντο.
Το δικαστικό πινάκιο που βρέθηκε
Η Ηλιαία ήταν το κυριότερο δικαστήριο του αρχαίου αθηναϊκού κράτους. Επρόκειτο για δικαστήριο ενόρκων, μέλη του οποίου μπορούσαν να γίνουν όλοι οι γνήσιοι Αθηναίοι πολίτες άνω των 30 ετών, έπειτα από κλήρωση. Η Ηλιαία αποτελούνταν από 6.000 δικαστές («Ηλιασταί«), οι οποίοι προέρχονταν από τις 10 Φυλές της Αθήνας(κάθε Φυλή συμμετείχε με 600 μέλη). 1000 ήταν αναπληρωματικοί. Το δικαστήριο δίκαζε σε τμήματα των 201, 301 κλπ. δικαστών. Η Ηλιαία συνεδρίαζε όλες τις εργάσιμες ημέρες εκτός από τις τρεις τελευταίες ημέρες κάθε μήνα και τις ημέρες λειτουργίας της Εκκλησίας του Δήμου. Σχεδόν ποτέ όμως δεν εργάσθηκαν και τα δέκα τμήματα της Ηλιαίας ταυτοχρόνως.
Την πρώτη φορά που κάποιος Αθηναίος πολίτης, εκλεγόταν Ηλιαστής στην αρχή κάθε έτους, παραλάμβανε ένα είδος δικαστικής ταυτότητας, το δικαστικό πινάκιον. Επρόκειτο για μια μικρή πινακίδα (αρχικά μεταλλική και αργότερα ξύλινη) στην οποία ανέγραφε το όνομά του, το πατρώνυμό του και το όνομα του δήμου τον οποίο ανήκε. Στα πινάκια αυτά ήταν επίσης γραμμένο και ένα από τα πρώτα δέκα γράμματα της αλφαβήτου (από το Α έως το Κ), σύμφωνα με το σύστημα των δέκα φυλών των Αθηνών. Από τους 600 περίπου υποψήφιους δικαστές που υπήρχαν σε κάθε φυλή οι 60 είχαν το ίδιο γράμμα (από το Α έως το Κ). Ο ίδιος αριθμός υποψήφιων δικαστών με καθένα από τα δέκα γράμματα (Α – Κ) υπήρχε κατά προσέγγιση και στις δέκα φυλές.
Το δικαστικό πινάκιο χορηγείτο στους Αθηναίους μόνο την πρώτη φορά που παρουσιάζονταν για δικαστές και έπρεπε να το διατηρήσουν για όλη τους τη ζωή. Όπως διαπιστώνεται από τα ευρήματα των τάφων, πολλοί ενταφιάζονταν μ’ αυτά. Μερικές φορές όμως οι κληρονόμοι, στις πιο φτωχές οικογένειες, πουλούσαν τα δικαστικά πινάκια, διότι ορισμένα έχουν βρεθεί με σβησμένο το πρώτο όνομα και ξαναγραμμένο ένα άλλο όνομα. Στην περίπτωση του ευρήματος του προφήτη Ηλία όμως, δεν φαίνεται το πινάκιο να έχει ξαναχρησιμοποιηθεί.
Η ιδιαιτερότητα του πινακίου που βρέθηκε πέρα από την πιθανή ταύτιση με το όνομα του νεκρού, είναι ότι ο Ρουσόπουλος το σχεδίασε ακριβώς όπως το βρήκε. Μάλιστα είναι το μόνο σκίτσο που συνοδεύει το γράμμα του.
Το συγκεκριμένο πινάκιο έχει το γράμμα Δ πάνω αριστερά, το οποίο είναι σταμπαρισμένο και όχι χαραγμένο, τον τριοβολό (νόμισμα αξίας τριών οβολών) με την Αθηναϊκή γλαύκα κάτω αριστερά και το γοργόνειο πάνω δεξιά.
Η τύχη των ευρημάτων

Παρά τις προσπάθειες του Ρουσόπουλου να πουλήσει τα ευρήματα, δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι ο Rolleston αγόρασε ποτέ το κρανίο, τα οστά ή οποιοδήποτε άλλο από τα αντικείμενα που βρέθηκαν στον τάφο του Προφήτη Ηλία. Η τιμή που ζητήθηκε για το κρανίο και τα άλλα ευρήματα ήταν 8 λίρες Αγγλίας, μια τιμή σχετικά μέτρια για τα πρότυπα της σχετικής αγοράς. Την εποχή εκείνη ο Ρουσόπουλος κέρδιζε 350 φράγκα το μήνα ως Καθηγητής πανεπιστημίου.

Ο λόφος του Προφήτη Ηλία

Ο λόφος του Προφήτη Ηλία στα τέλη της Οθωμανικής εποχής, αποτελούσε κύριο θρησκευτικό χώροσυγκέντρωσης των βοσκών της περιοχής  και χρησίμευε ταυτόχρονα ως ένα σημαντικό τοπωνύμιο για την άχτιστη τότε περιοχή αυτή των Αθηνών. Είναι γνωστό ότι στην εν λόγω περιοχή υπήρχε μια μικρή εκκλησία τύπου διπλής βασιλικής, η οποία είχε χτιστεί κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας με την βοήθεια της Μονής Πετράκη και κατεδαφίστηκε για να αντικατασταθεί από μια μεγαλύτερη εκκλησία την οποία βλέπουμε σήμερα και η οποία εξακολουθεί να κυριαρχεί στον τόπο. Η νέα αυτή εκκλησία του Προφήτη Ηλία θεμελιώθηκε στις 22 Απριλίου 1928.



Η μικρή εκκλησία του Προφήτη Ηλία αναφέρεται από τον Στέφανο Κουμανούδη, διάσημο κλασικό λόγιο, ο οποίος την επισκέφθηκε στις 11/23 Φεβρουαρίου 1847, ενώ περπατούσε προς τους πρόποδες του Υμηττού. Εκεί ο Κουμανούδης είδε δύο ιωνικά κιονόκρανα ενσωματωμένα στην εκκλησία, ενώ σημείωσε και άλλα αρχαία αρχιτεκτονικά λείψανα που εντόπισε και τα οποία είχαν χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή του εγκαταλελειμμένου τότε ναού.
Το πρώτο τεκμήριο ανασκαφής που πραγματοποιήθηκε στο Παγκράτι

Τον Ιανουάριο του 1866, οι έμποροι τέχνης Γρηγόριος Μπουρνιάς και Ιωάννης Παλαιολόγος ζήτησαν άδεια από τον Παναγιώτη Ευστρατιάδη (1815-1888), τότε Γενικό Έφορο αρχαιοτήτων (1863-1884), να ανασκάψουν στο «Παγκράτι ή Μανκράτη» στην περιοχή του Προφήτη Ηλία. Ο Ευστρατιάδης κατέγραψε στο ημερολόγιο του ότι ήταν υποχρεωμένος να χορηγήσει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 103 του πρώτου αρχαιολογικού νόμου της Ελλάδας (10/22 Μαΐου 1834). Αυτό σήμαινε ότι η ανασκαφή έπρεπε να πραγματοποιηθεί σε ιδιωτική γη και φαίνεται ότι οι έμποροι τέχνης είχαν ήδη εξασφαλίσει την άδεια του ιδιοκτήτη για να προχωρήσουν στην ανασκαφή. Ο Ευστρατιάδης είπε στον Μπουρνιά και στον Παλαιολόγο ότι έπρεπε να φροντίσουν οι ανασκαφές να πραγματοποιούνται υπό αυστηρή εποπτεία, υποδηλώνοντας ότι δεν τους εμπιστευόταν πλήρως. Αυτό είναι, κατά την άποψή του Γαλανάκη και της Σκαλτσά, το πρώτο τεκμήριο ανασκαφής που πραγματοποιήθηκε στο Παγκράτι. Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία αναφορά στο αρχείο του Ευστρατιάδη με τα αποτελέσματα της ανασκαφής του Μπουρνιά και του Παλαιολόγου.
Οι επιγραφές του Παγκρατίου
Η τεκμηρίωση της πρώιμης αρχαιολογικής δραστηριότητας στο Παγκράτι, υποδεικνύει ότι στην περιοχή είχε αποκαλυφθεί ένας σημαντικός αριθμός επιγραφών, με τον Ευστρατιάδη να αναφέρει μια επιγραφή η οποία βρισκόταν εντοιχισμένη σε ένα πηγάδι δίπλα στην εκκλησία του προφήτη Ηλία (επιγραφή με αριθμό 320 στην επόμενη φωτογραφία).



Μια θέση δεξαμενής – πηγαδιού (cisterne), εντοπίζουμε στον χάρτη του Κάουπερτ και του Κούρτιους, το οποίο βρισκόταν βόρεια του Αλλάσωνα ποταμού, του ρέματος που διέτρεχε την περιοχή του Παγκρατίου. To συγκεκριμένο σημείο εντοπίζεται στο τετράγωνο των οδών Χρεμωνίδου, Υμηττού, Δαμάρεως και Εκφαντίδου.



Άλλες επιγραφές (επιγραφές με νούμερα 801, 826 στην προηγούμενη εικόνα και 864,1028, 3103 στην επόμενη) έχουν εντοπιστεί στην ευρύτερη περιοχή του Σταυρωμένου Πέτρου (σήμερα Άγιος Σπυρίδων Παγκρατίου) για τον οποίο έχουμε γράψει ειδικό άρθρο.



Αυτές οι επιγραφές, όλες επιτύμβιες στο περιεχόμενο, χρονολογούνται από την κλασική μέχρι την Ρωμαϊκή εποχή και μαρτυρούν τάφους που υπήρχαν στην περιοχή.


Μεμονωμένοι τάφοι και ταφικά σύνολα στο Παγκράτι και στον Βύρωνα
Ένας αριθμός τάφων, στην ευρύτερη περιοχή του Παγκρατίου και του Βύρωνα, δυστυχώς αορίστου χρόνου, τοποθετήθηκαν από τον Ernst Curtius και τον Johann Kaupert στον χάρτη τους. Αυτά τα πρώτα ευρήματα, μαζί με τις ανασκαφές του 1869 – 1870 από τον Ernst Ziller (Τσίλερ) στο Παναθηναϊκό στάδιο, μπορεί να ενθάρρυναν τους τυμβωρύχους και τους αρχαιοκάπηλους να ξεκινήσουν συστηματικές ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή.



Στα ημερολόγια του Ευστρατιάδη ωστόσο, δεν υπάρχει καμία αναφορά για οποιαδήποτε ανασκαφή στο Παγκράτι ή τον Προφήτη Ηλία το καλοκαίρι του 1871, υποδηλώνοντας ότι ο Ρουσόπουλος είτε δημιούργησε την ιστορία της ανακάλυψης του τάφου ή προχώρησε στην ανασκαφή χωρίς άδεια. Και τα δύο σενάρια είναι εξίσου πιθανά.
Αρχαιολογικές ανακαλύψεις στο Παγκράτι τον 20ο αιώνα και η επιτύμβια στήλη της Φαναγόρας
Πέρα από τις αρχαιότητες που είχαν εντοπιστεί ήδη από τον 19ο αιώνα, τον 20ο ανακαλύφθηκαν ακόμα δύο επιτύμβιες επιγραφές, κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην οδό Πυλάρου 3. Το πιο αξιοσημείωτο εύρημα, ωστόσο, ανακαλύφθηκε νοτιοανατολικά του Προφήτη Ηλία και είναι το επιτύμβιο ανάγλυφο της Φαναγόρας Νικομένους Ποταμίου, που χρονολογείται περίπου το 410 π.Χ. Πρόκειται για μαρμάρινο ανάγλυφο σε σχήμα ναού ἐν παραστάσι.

«…εὑρέθη ἐν Ἀθήναις ἐν τῷ παρὰ τὸν συνοικισμὸν Βύρωνος
συνοικισμῷ τῶν Κλαζομενῶν ἐν τῇ τελουμένῃ οἰκοδομῇ
τῆς κ. Δήμητρας Ζώρκου καὶ νομίμως δηλωθὲν ὑπ᾿ αὐτῆς…».

Ν. Κυπαρίσσης, (1926)



Ολόκληρη η σχετική δημοσίευση του Ν.Κυπαρίσση:

Το άριστα σωζόμενον ανάγλυφον τούτο ευρέθη εν Αθήναις εν τω παρά τον συνοικισμόν Βύρωνος συνοικισμό των Κλαζομενών εν τη τελουμένη οικοδομή της κ. Δήμητρας Ζώρκου και νομίμως δηλωθεί υπ’ αυτής κατετέθη τον Αύγουστον του 1928 εις το εν Αθήναις Εθνικόν Αρχαιολογικόν Μουσείον λαβόν τον αριθμόν 3657. Έχει ύψος 1.10μ. και πλάτος αναγλύφου και ενεπιγράφου ταινίας 0.60μ. Ευρέθη εις βάθος 0.80μ. υπό το έδαφος και έκειτο κατά το ήμισυ εν τη δημοσία όδω. Εντός ναϊσκοειδούς χώρου, περιοριζομένου εντός δύο πάραστάδων φερουσών επίκρανα, υπάρχει η εκ τριών μορφών αποτελουμένη γλυπτική σύνθεσις του επιτυμβίου αναγλύφου. Επί των επικράνων στηρίζεται εν είδει επιστυλίου στενή ταινία, προς το δεξιόν τέρμα της οποίας και άνωθι της καθημένης γυναικός αναγινώσκομεν την επιγραφήν:

ΦΑΝΑΓΟΡΑΝΙΚΟΜΕΝΟΥΣΠΟΤΑΜΙΟ

η επιγραφή είναι πλήρης ουδενός γράμμα τος ελλείποντος κατά το τέλος αυτής. Επί της ενεπιγράφου ταινίας υπάρχει το αέτωμα του ναΐσκου μετά των τριών ακρωτηρίων. Όπισθεν δ’ όμως του μεσαίου ακρωτηρίου αναπτύσσεται εν είδει δευτέρου ακρωτηρίου παράστασις όρθιας Σειρήνος, της συντρόφου της Περσεφόνης, δηλούσης συμβολικώς τον επιτάφιον θρήνον, με την συνήθη της μορφήν δηλ. με τας πτέρυγας ανεωγμένας και με την δεξιάν τίλλουσαν την κόμην αυτής. Εντός του ναΐσκου η Φαναγόρα κάθηται επί δίφρου φέρουσα πολύπτυχον ποδήρη χιτώνα και ιμάτιον, όπερ φέρεται και υπέρ την κεφαλήν εν είδει καλύπτρας και ελίσσεται περί την αριστεράν της χείρα, ενω δια της δεξιάς χαιρετίζει τον έναντι αυτής ιστάμενον σύζυγον Νικομένη εκ του Αττικού δήμου Ποταμού της Λεοντίδος φυλής καταγόμενον και φέροντα πολύπτυχον ιμάτιον, καταλείπον την δεξιάν χείρα από του ώμου και το στήθος ακάλυπτον. Μεταξύ της Φαναγόρας και του Νικομένους και κατά τι όπισθεν παρίσταται η θεραπαίνα ή η τίτθη, η μέλλουσα να θηλάση το αρτιγέννητον βρέφος, όπερ αύτη εν σπαργανοίς κρατεί και κατά την Γέννησιν του οποίου απέθανεν η Φαναγόρα πιθανώτατα.

Η διατήρησις του αναγλύφου είναι αρίστη, η τέχνη δ’ όμως είναι γενικώς τραχεία υπενθυμίζουσα την βιομηχανίαν των μαρμάρογλυφων ιδία εις την αποδοσιν των πτυχών των ενδυμάτων κατ’ αντίθεσιν προς την τέχνην των κεφαλών της Φαναγόρας και του Νικομένους, εν αις διακρίνομεν ευγενειάν και λεπτότητα εκφράσεως σημαντικήν και επεξεργασίαν εν ταις λεπτομερείαις αυτών λίαν επιμεμελημένην, καταδεικνύουσαν εις ημάς σοβάραν επίδρασιν των μεγάλων επιτυμβίων προτύπων του πέμπτου αιώνος επί του τεχνίτου του αναγλύφου της Φαναγόρας (η αποδοσίς των ώτων π.χ. αμφοτέρων είναι Φειδιακή με το επίμηκες αυτών και τον μακρόν και λεπτόν λωβόν). Ουσιωδώς δε διάφορος είναι η μορφή της τίτθης, του προσώπου της οποίας αι γραμμαί δεικνύουσι ξένην και ουχί Άθηναίαν, διότι ως εκ των επιγραφών τουλάχιστον εξάγεται ουδεμίαν Άτθις αναγράφεται τίτθη. Το ανάγλυφον χρονολογικώς τάσσομεν δια τους άνω λόγους ως και δια την επιγραφήν εις την τελευταίαν δεκαετηρίδα του πέμπτου αιώνος δηλ. μικρόν προ του 403 π. X.

Όλα αυτά τα ευρήματα, οι θέσεις των οποίων φαίνονται στους χάρτες που θα ακολουθήσουν υποδηλώνουν την παρουσία διάσπαρτων ταφικών μνημάτων σε όλη την περιοχή, που χρονολογούνται από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ.
Χάρτες με τις αρχαιολογικές τοποθεσίες στο Παγκράτι
Στους χάρτες που ακολουθούν έχουμε τοποθετήσει σε υπόβαθρο Google Earth τις τοποθεσίες όπου έχουν βρεθεί αρχαιότητες στην περιοχή του Παγκρατίου:

Οι αρχαίοι Δήμοι στην περιοχή του Παγκρατίου
Η περιοχή, όπου βρέθηκε ο τάφος της Φαναγόρας του Νικομένους που ανήκε στον Δήμο Ποταμού, ενδεχομένως ταυτίζεται με τον σημερινό Βύρωνα. Οι δύο άλλοι δήμοι της περιοχής ήταν της Αγκύλης και της Αγρύλης. Η Αγρύλη πιθανόν ήταν η περιοχή νοτιοδυτικά του Αρδηττού και γειτνίαζε με το δήμο της Αγκύλης στα βόρεια. Η Αγκύλη, όπως και η Αγρύλη, διακρινόταν σε δύο οικισμούς: την Καθύπερθεν (Άνω) και την Υπένερθεν (Κάτω) και πιθανότατα βρισκόταν βορειοανατολικά του Αρδηττού.



Με βάση λοιπόν όλα αυτά τα δεδομένα, επιστρέφοντας πάλι στην υπόθεση του Ρουσόπουλου, οι δύο τάφοι που αναφέρονται στην επιστολή του, δεν φαίνεται να αποτελούν ξεχωριστές ή παράξενες περιπτώσεις. Ωστόσο, είναι κάπως περίεργο, δεδομένης της έντονης κατοίκησης σε αυτή την περιοχή της σύγχρονης Αθήνας, ότι τόσο λίγα είναι γνωστά για την αρχαιολογία του Παγκρατίου.

Επίλογος

Κλείνουμε με την ευχή, τα αρχαιολογικά ευρήματα αλλά και οι τοποθεσίες που αυτά βρέθηκαν, να αναδειχθούν από τους αρμόδιους φορείς και να γίνουν κοινό κτήμα των κατοίκων αλλά και κάθε ενδιαφερόμενου.
________________________________________________________________________
Έρευνα – κείμενο – μετάφραση πρωτογενών πηγών:

Θεοδοσόπουλος Δημήτρης, Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π.

Πηγές

Όλες οι πηγές αναφέρονται εντός του κειμένου.


Γ Ε Ω Μ Υ Θ Ι Κ Η

theancientwebgreece  25/9/2017

 

 

 

 

 

 

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Οι Ελ και ο θρύλος τους!

Κάτι ήξερε ο Κίσσινγκερ όταν έλεγε ότι αν μάθουν οι Έλληνες τη πραγματική τους ιστορία και το πολιτισμό θα γίνουν μεγάλοι και τρανοί

Από τη σύγχρονη ιστορία και γεωγραφία, μάθαμε στα σχολεία ότι
την Αμερική ανακάλυψε ο Λατίνος θαλασσοπόρος και εξερευνητής ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΟΛΟΜΒΟΣ. Αυτό είναι σωστό, αλλά ισχύει μόνο για τα χρόνια του Μεσαίωνα, δηλαδή για τη μ.Χ. εποχή. Ως γνωστόν ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΟΛΟΜΒΟΣ, έφθασε στην Αμερικανική ήπειρο στη δεκαετία του 1450 μ.Χ.
Όμως χιλιάδες χρόνια προ Χριστού, σύμφωνα με τη….
παράδοση, και τα όσα αρχαιολογικά ευρήματα, τεκμήρια, σύμβολα, κειμήλια, βιβλία, και μνημεία διεσώθησαν και ευρέθησαν σε διάφορα μέρη της Γης, στο πλανήτη μας υπήρξε πολιτισμός υψίστης τεχνολογίας, και η υπερδύναμη των χρόνων εκείνων, ήταν οι πρόγονοί μας Έλληνες, οι γνωστοί στην τότε ανθρωπότητα σαν ΕΛ, από το ΕΛΛΗΝΕΣ & ΕΛΛΑΣ.
Οι ΕΛ είχαν ανακαλύψει…
την Αμερική, και είχαν εγκατασταθεί εκεί, με πολιτισμό και τεχνολογία υψίστης σημασίας και τελειότητος, π.χ. σε βιβλία, εικόνες, και πίνακες ζωγραφικής θα δείτε τον ΑΠΟΛΛΩΝΑ να ίπταται καθήμενος επάνω σε ανάκλιντρο, επίσης θα δείτε πλοία που ίπταντο σε περίπτωση φουρτούνας και κακοκαιρίας, για να υπερκεράσουν τη μανία των κυμάτων, και άλλα πολλά.
Αυτό σημαίνει ότι οι ΕΛ κατείχαν τη τεχνολογία και τεχνογνωσία της αντιβαρύτητος.
Αποδείξεις της ύπαρξης των ΕΛ στην Αμερική έχουμε πολλές, ενδεικτικώς αναφέρω τις κάτωθι περιπτώσεις.
1. Οι πρόγονοί μας ΕΛ έχτισαν στην Αμερική, αρχαία Ελληνικά θέατρα, που σώζονται σαν μνημεία-ερείπια μέχρι της σήμερον.
2. Πολλές πόλεις σε όλη την Αμερικανική ήπειρο έχουν Ελληνικά ονόματα. Οι Έλληνες προϋπήρχον των ιθαγενών ερυθροδέρμων, ή συνυπήρξαν, αυτό η ιστορία δεν το διευκρινίζει.
3. Ευρέθησαν κοσμοδρόμια στην οροσειρά των Άνδεων, και στο Περού, για διαστημικές πτήσεις, που φέρουν αρχαία σύμβολα των ΕΛ.
4. Στο Μεξικό ευρέθησαν Ελληνικές πυραμίδες, με σύμβολα των ΕΛ, όπως Μαίανδροι, το κεφαλαίο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου Λ, το δελφικό Ε , και άλλα μνημεία. Αυτά τα σύμβολα κοσμούσαν τις πυραμίδες και τα παλάτια.
5. Στη χερσόνησο YUCATAN, (Είσοδος στο Κόλπο του Μεξικού), ευρέθησαν αρχαίες Ελληνικές πυραμίδες, με σύμβολα των ΕΛ.
6. Τα χάλκινα βιβλία που ευρέθησαν στο ΘΙΒΕΤ και ΙΝΔΙΑ είναι γεμάτα από τέτοιες αποκαλύψεις.
7. Ο Αρχαίος Έλλην Ήρωας ΗΡΑΚΛΗΣ, (ένας από τους αρχηγούς των ΕΛ, ο άλλος ήταν ο ΔΙΑΣ και ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ,) διέβη τα στενά του Γιβραλτάρ, εξ ου και οι περίφημες στήλες του ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ, μνημείο αθάνατο που σώζεται μέχρι της σήμερον. (Ο γράφων έχει δεί τις μαρμάρινες κολώνες του ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ με ναυτικά κιάλια, όταν πέρασα τα στενά του Γιβραλτάρ προς Ατλαντικό και προς Μεσόγειο, πέρα-δώθε).
Ο ΗΡΑΚΛΗΣ διασχίζοντας τα στενά του Γιβραλτάρ, μετέβη στην Αμερική ιπτάμενος με πλοία που ίπταντο, (αλλά πιθανόν και διά θαλάσσης), σύμφωνα με τις γραφές,(χάλκινα βιβλία, παπύρους, κλπ.) την οποία και αποίκησε με πλήθος Ελλήνων της εποχής εκείνης.
8. Πολλοί ιστορικοί και άλλοι επιστήμονες, με διάφορες πολυτελείς εκδόσεις, αλλά και διαλέξεις σε ανώτατα πνευματικά ιδρύματα, και σε τηλεοπτικά κανάλια, αναφέρουν τα γεγονότα αυτά της ανακάλυψης και αποίκισης της Αμερικανικής Ηπείρου, από τους ΕΛ, χιλιάδες χρόνια προ Χριστού, πιθανολογείται στην εποχή του Δευκαλίωνα.
Οι ΕΛ είναι εκείνοι οι οποίοι έχτισαν όλα αυτά τα ωραία και θαυμαστά τα οποία ανακαλύπτονται σήμερα στην Αμερικανική ήπειρο.
Κατόπιν όλων αυτών, οι σύγχρονοι Αμερικανοί, οφείλουν χάριτας στον Ελληνισμό, και τους Έλληνες, οι οποίοι τους έδωσαν το πολιτισμό.
Διά όλα αυτά οφείλει η Ουάσινγκτον να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια, ώστε να απονεμηθούν , έστω και αργά, τα του Καίσαρος των Καίσαρι…
Πρέπει οι σύγχρονοι Αμερικανοί να σέβονται τον Ελληνισμό, και όχι να πολεμούν την Ελλάδα με τέτοιο μίσος στο διεθνές διπλωματικό, οικονομικό, και πολιτικό σκηνικό, σε θέματα Γεωπολιτικής, Γεωστρατηγικής, και Γεωενέργειας.
Ίσως η Αμερικανική Ακαδημία Επιστημών, να θελήσει να αποκαταστήσει την ιστορική πραγματικότητα, για τη πραγματική αλήθεια της ανακάλυψης της Αμερικής, με ότι αυτό συνεπάγεται…
Ο τέως ΥΠ.ΕΞ των ΗΠΑ Χένρυ Κίσσιγκερ, είπε, εάν οι Έλληνες εκμεταλλευθούν την Ιστορία τους, και το πολιτισμό τους, τότε θα γίνουν διεθνώς σεβαστοί, και θα κερδίσουν σε όλα τα διεθνή μέτωπα, τα εθνικά τους δίκαια.

ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΓΡΥΠΑΙΟΣ Διεθνολόγος
You might also like:  24/9/2017

 

 

 

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Πρωταθλήτρια Ευρώπης η Ελλάδα στα μαθηματικά - Συγχαρητήρια στα παιδιά μας και να σκάσουν οι οχτροί τους όπως έλεγαν οι παππούδες μας.


Mέχρι που πήγαν να βγάλουν τα παιδιά μας ως από τα πιο κουτά του κόσμου με μαιμού έρευνες ,αλλά τα παιδιά μας τους διαψεύδουν συνεχώς . Τι στα μαθηματικά ,τι στην φυσική ,τι στην ρομποτική .Παντού επιτυχίες και πρωτιές και όχι μόνο πανευρωπαικές αλλά και παγκόσμιες.
Χώρια που ο Ελληνας όταν πάει στο εξωτερικό ,ο κουτός Ελληνας όπως θα ήθελαν αυτοί για να δικαιολογήσουν την γενοκτονία του ,και την μη ανάγκη βιολογικής και ιστορικής του ύπαρξης και συνέχειας ,τους σχίζει τα βάρδουλα και διακρίνεται και διαπρέπει .
Συγχαρητήρια στα παιδιά μας και να σκάσουν οι οχτροί τους όπως έλεγαν οι παππούδες μας .

Ε/Σ

Πρωταθλήτρια Ευρώπης η Ελλάδα στα μαθηματικά

Άλλη μία μεγάλη επιτυχία προστέθηκε στην ιστορία των ελληνικών ομάδων που συμμετέχουν στις διεθνείς επιστημονικές ολυμπιάδες, καθώς στην 58η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, από 12 έως 23 Ιουλίου 2017, η Ελλάδα κατετάγη 12 παγκοσμίως και πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ειδικότερα, η ελληνική αποστολή κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο, τέσσερα αργυρά και ένα χάλκινο. Συγκεκριμένα, οι μαθητές που διακρίθηκαν είναι: Βασίλης Γεωργιάδης (χρυσό), Δημήτρης Μελάς (αργυρό), Δημήτρης Λώλας (αργυρό), Ραφαήλ Τσιάμης (αργυρό), Δημήτρης Τσιντσιλίδας (αργυρό) και Ραφαήλ Ψυρούκης (χάλκινο).

«Οι μαθητές αυτοί με όπλο το μεγάλο ταλέντο τους στα μαθηματικά συνέχισαν τη μεγάλη παράδοση των επιτυχιών των ελληνικών ομάδων στις Διεθνείς Μαθηματικές Ολυμπιάδες, πετυχαίνοντας την καλύτερη επίδοση όλων των εποχών» ανέφερε σε σχετική ανακοίνωση η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία (ΕΜΕ).

Τα συγχαρητήρια στους μαθητές, αλλά και την ΕΜΕ, έδωσε ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Κώστας Γαβρόγλου. «Η επιτυχία των Ελλήνων μαθητών στην 58η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα αποτελεί πνοή ελπίδας ενάντια στα αρνητικά στερεότυπα που προβάλλονται για την εκπαίδευση στη χώρα μας. Αυτά τα θαυμάσια μυαλά συνέχισαν μια παράδοση χρόνων στις επιτυχίες των μαθητών μας σε τέτοιου τύπου επιστημονικές διοργανώσεις» ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός.

Αρχηγός της ελληνικής αποστολής ήταν ο πρόεδρος της ΕΜΕ, καθηγητής του ΕΜΠ, Ανάργυρος Φελλούρης και υπαρχηγός, ο μαθηματικός Σιλουανός Μπραζιτίκος

Οι Διεθνείς Μαθηματικές Ολυμπιάδες είναι ένας θεσμός υψηλότατου επιστημονικού επιπέδου όπου συμμετέχουν τα μεγαλύτερα ταλέντα στο χώρο των μαθηματικών από όλο σχεδόν τον κόσμο. Για 3η συνεχή χρονιά, μεγάλος χορηγός της ομάδας ήταν το Ίδρυμα Ωνάση.

Εικόνα  21/9/2017

 

 

 


Το μοναδικό φιλμ για τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνος πριν σκεπαστεί:

Βραβεύτηκε αλλά δεν προβλήθηκε ποτέ!

Posted by olympiada στο Σεπτεμβρίου 20, 2017

ΔΕΙΤΕ ΤΟ!

Είναι το πρώτο φιλμ για το ναό του Επικούρειου Απόλλωνα που έχτισε ο Ικτίνος στην κορυφή ενός βουνού.

Ο σκηνοθέτης (Jean-Daniel Pollet) μαγεύτηκε και είπε ότι αυτός ο ναός υπήρξε το κέντρο του κόσμου για κείνον. Έτσι λοιπόν τον κινηματογράφησε με ρυθμό ιερής τελετουργίας και το αποτέλεσμα αντάμειψε τις προσπάθειες του.

Ο ναός είναι κτισμένος κυρίως με ασβεστολιθική πέτρα και είναι χωρίς το άγαλμα του θεού Απόλλωνα.

«Εδώ μπορείς να υπάρξεις»

…Εντυπωσιασμένος από τη γοητεία του αρχαιολογικού χώρου των Βασσών ο εξαιρετικός σκηνοθέτης Jean-Daniel Pollet, μόλις τον ανακάλυψε βρήκε ένα υπαρξιακό καταφύγιο λέγοντας «Εδώ μπορείς να υπάρξεις».

Χαρακτήρισε τον τόπο ως άκρον άωτον της μαγείας και για μια δεκαετία τον θεωρούσε το κέντρο του κόσμου. Τον επισκέφθηκε πολλές φορές και τρεις ταινίες του έχουν αναφορές στο ναό του Επικούριου Απόλλωνα. Η μία από αυτές «Βάσσες» είναι αφιερωμένη στο ναό. Πρόκειται για ένα κινηματογραφικό ποίημα. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης έχει περιγράψει ως εξής τη σχέση του με τις Βάσσες:

«Πρωτοείδα το ναό των Βασσών κάνοντας το γύρο της Μεσογείου. Πρέπει λοιπόν να πω γιατί έφυγα, γιατί έκανα αυτόν το γύρο. Είχα επισημάνει το ναό σε μια λιθογραφία (όχι φωτογραφία) κάποιου βιβλίου, γιατί έγραφε ότι ήταν ο μόνος κτισμένος στα υψώματα της Πελοποννήσου και χωρίς θέα στη θάλασσα.

Εγραφε, επίσης, ότι αυτός ο ναός ήταν το τελευταίο έργο του αρχιτέκτονα του Παρθενώνα. Αυτό το έργο, μέσα στις μικροσκοπικές του διαστάσεις σε σύγκριση με τον Παρθενώνα, δίνει την εντύπωση κάποιου που γέρασε, που δεν έχει πια αλαζονεία, που σχεδόν δεν είναι πια Ελληνας, αλλά ξέρει μόνο να κτίζει σαν Ελληνας.

Αλλωστε, οι πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν για να κτιστεί αυτός ο ναός, εξορύχθηκαν απ” αυτήν εδώ την ίδια περιοχή· βλέπει κανείς καλά ότι είναι γκρίζες σαν τις άλλες που είναι τριγύρω. Σε άλλους ελληνικούς ναούς χρησιμοποιήθηκε ένα συγκεκριμένο μάρμαρο, από ένα συγκεκριμένο λατομείο, αλλά πιστεύω ότι όλα είχαν πάνω-κάτω την ίδια προέλευση, το ίδιο χρώμα, την ίδια πυκνότητα και την ίδια αντοχή.

Για τις Βάσσες, σίγουρα υπάρχουν στοιχεία – θα μπορούσα να γνωρίζω περισσότερα αν είχα μελετήσει την ιστορία του ναού πιο εμπεριστατωμένα. Οπωσδήποτε, κάπου θα είναι γραμμένα. Αυτό που συγκράτησα, είναι ότι κτίστηκε για να ξορκίσει ένα λιμό, μιαν αρρώστια (ίσως πανούκλα) που, εκείνη την εποχή, είχε ρημάξει την περιοχή. Είναι πολλές οι ενδείξεις που ενισχύουν αυτή την εικασία, αλλά δεν τις θυμάμαι πια.

Θυμάμαι, όμως, άλλη μια ιδιαιτερότητα: συνήθως, στο κέντρο κάθε ναού υπάρχει μια θέση όπου μπαίνει ένα άγαλμα: το άγαλμα κάποιου θεού στον οποίο υποτίθεται ότι είναι αφιερωμένος ο ναός (Απόλλων κ.λπ.). Ε, λοιπόν, στις Βάσσες δεν υπήρχε τέτοιο βάθρο. Σκέφτηκα ότι μπορεί να πρόκειται για κάποιο είδος αθεϊστικού ναού, αλλά μάλλον αεροβατούσα.

Μου είπαν ότι όλοι οι ελληνικοί ναοί είχαν τον ίδιο προσανατολισμό – αυτός εδώ, όμως αποτελεί εξαίρεση. Είναι ένα από τα λίγα μέρη στα οποία ξαναγύρισα (τουλάχιστον επτά φορές· τις πέντε, μάλιστα, χωρίς μηχανή). Είναι ένας τόπος που σου μιλάει, που ο Sollers λέει ότι είναι γεμάτος απ” τα λόγια των νεκρών, κι οι νεκροί τού μιλάνε, του λένε δίχως άλλο τα ίδια πράγματα – σαν ηχώ.

Κινηματογράφησα αυτόν το ναό μια φορά, στα γρήγορα, δύο ή τρία πλάνα για τη Μεσόγειο, και μετά από δύο χρόνια ξαναγύρισα στις Βάσσες για μια ταινία μικρού μήκους. Είχε συννεφιά -πράγμα σπάνιο. Το γύρισμα κράτησε δύο μέρες».

Αυτή η ταινία που γυρίστηκε το 1964 και το 1965 βραβεύτηκε στη Μπιενάλε Παρισίων, δεν προβλήθηκε ποτέ στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η προβολή της στην εκδήλωση «Επικούριος Απόλλωνας υπό το σεληνόφως» ήταν μια από τις σπάνιες και σε συνδυασμό με τον τόπο όπου γυρίστηκε και είναι αφιερωμένη, αποτέλεσε μοναδική εμπειρία για τους τυχερούς που πρόλαβαν να το δουν

https://youtu.be/9RWk0rcj1uU  20/9/2017

eleysis-ellinwn.gr – ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Διαδώστε το!

 

 

 

 

 

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ - Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΦΡΟΥΡΕΙΤΑΙ


Πάμε για λίγη εθνική αναπτέρωση. Το έχουμε τόσο ανάγκη γιατί οι ημέρες που έρχονται είναι περίεργες...

"Η Ελλάδα αργά ή γρήγορα ξερνάει τα ξένα σώματα που πάνε να κολλήσουν πάνω της"

Νίκος Κούρκουλος - Η Δίκη των Δικαστών
(Από απόσπασμα ταινίας σχετική με το 1821 και πάντα επίκαιρη)





https://www.youtube.com/watch?v=jE0y2pLI2o4

Τhe Secret Real Truth  18/9/2017

 

 

 

Μεραμπέλο- Αειφόρος λαϊκή σοφία

download-7-649x400 (1)

Πίσω από τον τουριστικά υπεραναπτυγμένο κόλπο του Μεραμπέλου, απλώνεται μια ολόκληρη επαρχία, που ενώ μοιάζει να κινείται με ρυθμούς από το παρελθόν, εκπέμπει «μηνύματα» από το μέλλον.

download

Παλιοί πέτρινοι παραταγμένοι στη σειρά πάνω από το  Καστέλι Φουρνής

Η καρτποσταλική ομορφιά του Αγίου Νικολάου, η κοσμοπολίτικη λάμψη της Ελούντας και το λογοτεχνικό-τηλεοπτικό σουξέ Πλάκας και Σπιναλόγκας τυφλώνουν τον επισκέπτη και μοιάζουν να κρατούν στη «σκιά» όλη την υπόλοιπη επαρχία Μεραμπέλου. Δεν πειράζει, δεν γίνεται να είναι όλα «best seller»!

Μέσα στην κάψα της πολυκοσμίας η νωχελικότητα της αρχοντικής Νεάπολης, η γραφικότητα της Κριτσάς και οι «ολιγοσύχναστοι» δρόμοι του Επάνω Μεραμπέλου αποτελούν όαση δροσιάς. Κάποιες γωνιές επιχειρούν να κλέψουν λίγη από τη λάμψη των «πλούσιων συγγενών», όπως το χωριουδάκι της Πάνω Ελούντας, που από το 2011 ξαφνικά έγινε πόλος έλξης επισκεπτών, οι οποίοι κατέφθαναν μαζικά για να δουν τα σκηνικά του «Νησιού».

download (1)
Κατάφυτο τοπίο στη “Σκάφη του Μεραμπέλου”

Τα καφενεία εκτός από ρακές, μπίρες και καφέδες διαθέτουν και «ιστορίες για το Νησί»! Δεν είναι όλοι όμως ευχαριστημένοι με αυτή την εξέλιξη! Η γιαγιάκα που τηγανίζει κεφτεδάκια σε ένα στενό της Πάνω Ελούντας, το οποίο βρέθηκε ξαφνικά να «συνορεύει» με ένα στενό της Σπιναλόγκας του 1950, διαμαρτύρεται γιατί έχασε την ησυχία της.

Ανεβαίνοντας ψηλότερα, στο άγονο και άνυδρο Επάνω ή «Ξερικό» Μεραμπέλο, οι λιγοστοί κάτοικοι δεν έχουν τέτοια προβλήματα. Κανείς δεν μπορεί να τους κάνει να χάσουν την ησυχία τους, άλλωστε ελάχιστοι είναι αυτοί που το επιχειρούν. Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια, καθίσαμε με μια παρέα δύο φίλων σε ένα καφενείο στο Νοφαλιά όπου περιμέναμε για 45 λεπτά τον ιδιοκτήτη να έρθει να πάρει παραγγελία.

download (2)
Πανοραμική άποψη της Νεάπολης με φόντο τα λασιθιώτικα βουνά, από τον Τίμιο Σταυρό, Πάνω από το χωριό Κουρούνες

Ο καφετζής μέσα στη δροσιά του καφενείου του, να μας κοιτάζει να καθόμαστε στη μικρή αυλή για τρία τέταρτα χωρίς να κουνάει ρούπι. Ούτε Μεξικάνος σε ταινία του Αγγελόπουλου να ήταν. Στο τέλος, αποφασίσαμε να σηκωθούμε, να βάλουμε μόνοι μας δυο καραφάκια ρακή, πληρώσαμε κι αφήσαμε τον καφετζή στη μακαριότητά του. Δυστυχώς, επιστρέφοντας το 2011, το καφενείο ήταν κλειστό. Ελπίζω να μην ευθύνεται γι’ αυτό μια παρέα «ενοχλητικών» που πέρασε πριν από κάποια τέρμινα!

Οι κάτοικοι του Επάνω Μεραμπέλου χάνουν την ησυχία τους μόνο όταν αυτοί το επιθυμούν και το κάνουν με τρόπο εκκωφαντικό! Στα δεκάδες μικρά χωριά και μετόχια της περιοχής διοργανώνονται δεκάδες πανηγυράκια για λίγους «μυημένους», σαν κι αυτό που είχαμε τη χαρά να ζήσουμε στον Πέτρο, ένα χωριουδάκι με 2-3 σπιτάκια και μια εκκλησία, στη μέση του πουθενά, σε ένα από τα ψηλότερα σημεία της περιοχής, με προνομιακή θέα τόσο προς τις ολόφωτες ακτές Μαλλίων και Χερσονήσου όσο και προς τον κόλπο του Μεραμπέλου. Και στον χάρτη να στο δείξουν δεν το βρίσκεις!

download (3)
Πανηγυράκι “για λίγους” στον Πέτρο, έναν από τους μικρότερους οικισμούς του Μεραμπέλου

Εμείς το βρήκαμε ψάχνοντας στέρνες στο Καστέλι Φουρνής, όπου τύχη αγαθή μας έριξε πάνω στον κ. Δημήτρη Μαστοράκη. Αυτός αφού μας έδειξε δύο από τις 26 (!) στέρνες του Καστελίου, μας κάλεσε στο πανηγυράκι του Πέτρου, ανήμερα  της «ονομαστικής» εορτής του χωριού, όπου ευτυχής συγκυρία μας έφερε ανάμεσα σε μουσικούς από την Ιεράπετρα (το «χωριό» μου), παλιούς οικογενειακούς φίλους από τη Νεάπολη (το «χωριό» της μάνας μου) και καμιά 70ριά συνολικά παρευρισκόμενους, βοσκούς στην πλειονότητά τους! Αν δεν παρενέβαιναν οι γνωστοί, οι οποίοι μεσολάβησαν για την «απελευθέρωσή» μας, ακόμα εκεί θα ήμασταν, δέσμιοι της ιερής κρητικής φιλοξενίας!

Περί ανέμων και υδάτων
Μόλις λίγα χιλιόμετρα μετά την Πλάκα, ανεβαίνοντας προς Βρουχά το τοπίο αλλάζει, αγριεύει. Πρώτη στάση στον Κάβο του Αγίου Ιωάννη, που είναι πιο γνωστός ως «Αφορεσμένος», διότι σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση εδώ θάφτηκε ο Καϊάφας, ο «σταυρωτής» του Χριστού, που πέθανε εν πλω κατά τη διάρκεια ταξιδιού του προς τη Ρώμη. Εκτοτε η θάλασσα σε αυτό το σημείο δεν έπαψε να αφρίζει κι ο αέρας να λυσσομανά!

download (4)
Ανεμογεννήτριες στο αιολικό πάρκο στον κάβο του Αγίου Ιωάννη

Αυτό τον αέρα εκμεταλλεύεται το αιολικό πάρκο με τις τεράστιες ανεμογεννήτριες, όπως ακριβώς το έκαναν πριν από δεκαετίες οι παλιοί πέτρινοι ανεμόμυλοι, άλλοι στρογγυλοί με κινητή φτερωτή και άλλοι πεταλόσχημοι με τη φτερωτή σταθερά προσανατολισμένοι κόντρα στον βοριά, που στοιχίζονται κατά ομάδες σε διάφορα σημεία της περιοχής, στα «σκασίματα» του αγέρα.

Είναι συγκινητική η προσπάθεια που έκαναν οι κάτοικοι αυτής της φτωχικής περιοχής για να εκμεταλλευτούν τα στοιχεία της φύσης, τον αέρα, αλλά και το λιγοστό νερό χτίζοντας περίτεχνες στέρνες που πολλές φορές τους κόστιζαν περισσότερο κι από τα ίδια τους τα σπίτια. Δεκαετίες μετά, με την οικολογία και την «Αειφόρο Ανάπτυξη» ψηλά στην πολιτική ατζέντα, αξίζει να σκύψουμε πάνω σε αυτά τα οικοδομήματα που πέρα από την αισθητική τους αξία αποτελούν μνημεία λαϊκής σοφίας!

download (5)

Δυστυχώς, τα περισσότερα από αυτά έχουν αφεθεί στη μοίρα τους λόγω της γενικότερης εγκατάλειψης της περιοχής, κάτι που ισχύει και για τους περισσότερους γραφικούς οικισμούς της. Από την άλλη πλευρά, σε αυτήν ακριβώς την εγκατάλειψη οφείλεται και η διατήρηση του αρχιτεκτονικού τους χαρακτήρα. Σε χωριά όπως ο Νοφαλιάς, ο Φινοκαλιάς, ο Ρωμανός και η Αμυγδαλιά, συναντάμε χαρακτηριστικά δείγματα κρητικής αρχιτεκτονικής της υπαίθρου.

Αλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της περιοχής είναι οι δεκάδες μονές της. Η μεγαλύτερη και καλύτερα διατηρημένη είναι η Μονή Αρετίου (Αγίας Τριάδας) κοντά στο Καρύδι, αλλά η πιο «συμπαθητική» (αν μας επιτρέπεται η έκφραση) είναι αυτή του Αγίου Ανδρέα λίγα χιλιόμετρα έξω από τον Φινοκαλιά, χτισμένη σε κάθετη βραχώδη πλαγιά, πάνω από τη θάλασσα.

Με το σπηλαιοκλησσάκι της να φωτίζεται από δεκάδες καντήλια και την ασκητική μορφή του πατέρα Απόστολου να ψάλλει με την ήρεμη, απόκοσμη φωνή του, ο Εσπερινός εδώ, δίνει νόημα στις λέξεις «κατάνυξη» και «ευλάβεια». Αρκετά γνωστή, κυρίως λόγω παράξενου ονόματος, είναι και η μονή «Ξερά Ξύλα» (Αγίου Γεωργίου) λίγο έξω από τις Κουρούνες.

Στον δρόμο για «Ξερά Ξύλα», αν ακολουθήσετε τις πινακίδες που γράφουν «ΟΤΕ», θα φτάσετε στην κορυφή του Τιμίου Σταυρού, απ’ όπου θα έχετε μια ανεπανάληπτη πανοραμική θέα της Νεάπολης και της πλατιάς κοιλάδας που είναι γνωστή ως «Σκάφη του Μεραμπέλου» με φόντο τα επιβλητικά λασιθιώτικα βουνά. Κατηφορίζοντας από τις Κουρούνες προς Νεάπολη, αξίζει να κάνετε μια μικρή παράκαμψη προς τον αρχαιολογικό χώρο της Δρήρου.

Στο σπηλαιοεκκλησάκι του Ησυχαστηρίου του Αγίου Ανδρέα, κοντά στον Φινοκαλιά του Επάνω Μεραμπέλου, η ατμόσφαιρα είναι κατανυκτική

Στο σπηλαιοεκκλησάκι του Ησυχαστηρίου του Αγίου Ανδρέα, κοντά στον Φινοκαλιά του Επάνω Μεραμπέλου, η ατμόσφαιρα είναι κατανυκτική

πηγή  17/9/2017

 

 

 

Νέο ρεκόρ από Έλληνα επιστήμονα του εξωτερικού

Ανοίγει τον δρόμο για ακόμα πιο μικροσκοπικές και γρήγορες ηλεκτρονικές συσκευές

Νέο ρεκόρ από Έλληνα επιστήμονα του εξωτερικού

Ένας ακόμα Έλληνας επιστήμονας διακρίθηκε στο εξωτερικό. Αυτή την φορά το επίτευγμα είχε να κάνει με την έρευνα που γίνεται για τις πιο γρήγορες κάμερες του κόσμου, με στόχο την παρατήρηση των υπερταχέων διαδικασιών στον μικρόκοσμο.

Η ερευνητική ομάδα του Έλληνα φυσικού Ελευθερίου Γουλιελμάκη στη Γερμανία σημείωσε μια ακόμη διεθνή επιτυχία, καθώς για πρώτη φορά κατάφερε να «συλλάβει» σε πραγματικό χρόνο μέσα στα στερεά υλικά -με μια δικής του κατασκευής κάμερα- την ασύλληπτα γρήγορη κίνηση των εξιτονίων, εξωτικών οιονεί σωματιδίων που αποτελούν ένα συνδυασμό ηλεκτρονίων και οπών.

Σύμφωνα με το Αθηναίκό Πρακτορείο Ειδήσεων, χρησιμοποιώντας πολύ γρήγορους παλμούς λέιζερ και ακτίνες-Χ, οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Κβαντικής Οπτικής Μαξ Πλανκ στο Γκάρτσινγκ, με επικεφαλής τον Έλληνα ερευνητή, «φωτογράφησαν» κινήσεις εξιτονίων που δεν διήρκεσαν πάνω από 750 αττοδευτερόλεπτα ή δισεκατομμυριοστά του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου.

Αυτό το χρονικό διάστημα αποτελεί νέο ρεκόρ, όσον αφορά την ικανότητα των επιστημόνων να βλέπουν ασύλληπτα μικρές και γρήγορες διαδικασίες που συμβαίνουν μέσα στα στερεά. Η ομάδα του δρος Γουλιελμάκη έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science».

Εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες που μελετούν τα μυστικά του μικρόκοσμου, υποψιάζονταν ότι όταν ακτίνες-Χ πέφτουν πάνω στην ύλη, σχηματίζονται νέα σωματίδια που μοιάζουν με άτομα και που ονομάζονται εξιτόνια εσωτερικών φλοιών (core-excitons). Όταν η ακτινοβολία-Χ πέφτει πάνω σε στερεά υλικά ή σε μεγάλα μόρια, ένα ηλεκτρόνιο απωθείται από την αρχική θέση του κοντά στον πυρήνα του ατόμου, αφήνοντας πίσω του μια τρύπα.

Οι φυσικοί πίστευαν ότι αυτός ο συνδυασμός του «απελευθερωμένου» ηλεκτρονίου και της θετικά φορτισμένης οπής σχηματίζει ένα οιονεί σωματίδιο. Όμως, μέχρι τώρα δεν υπήρχε κάποια απτή απόδειξη για την ύπαρξή των εξιτονίων εσωτερικών φλοιών.

Ορισμένοι επιστήμονες αμφισβητούσαν ότι τέτοια σωματίδια υπάρχουν πραγματικά. Έως τώρα το ζήτημα δεν μπορούσε να απαντηθεί, επειδή αυτού του είδους τα εξιτόνια, αν πραγματικά υπήρχαν, θα "ζούσαν" μόνο για περίπου ένα εκατομμυριοστό του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου.

Μέχρι σήμερα είχε καταστεί εφικτό να παρατηρηθούν μέσα σε υλικά μόνο τα απλά εξιτόνια, τα οποία δημιουργούνται από το κανονικό φως και τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν σε διάφορες εφαρμογές όπως η οπτοηλεκτρονική και η μικροηλεκτρονική (ημιαγωγοί). Όμως τα εξιτόνια εσωτερικών φλοιών είναι πολύ πιο βραχύβια και μέχρι σήμερα δεν υπήρχε καμία τεχνική ικανή να καταγράψει την κίνησή τους και να μελετήσει τις ιδιότητές τους.

Αυτό ακριβώς πέτυχαν για πρώτη φορά ο δρ Γουλιελμάκης και οι συνεργάτες του στην Ερευνητική Ομάδα Αττοηλεκτρονικής. Η ομάδα του εδώ και περίπου μια δεκαετία εργάζεται για να αναπτύξει τις πιο γρήγορες κάμερες του κόσμου, με στόχο την παρατήρηση των υπερταχέων διαδικασιών στον μικρόκοσμο.

Το πλέον βραχύβιο φαινόμενο

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αυτά τα εργαλεία για πρώτη φορά για να αποδείξουν ότι αυτά τα εξωτικά σωματίδια υπάρχουν και μάλιστα ζουν μόνο 750 αττοδευτερόλεπτα. Ο χρόνος ζωής των εξιτονίων εσωτερικών φλοιών αποτελεί το πλέον βραχύβιο φαινόμενο, που έχει ποτέ παρατηρηθεί σε πραγματικό χρόνο από επιστήμονες.

Χρησιμοποιώντας λάμψεις ακτινοβολίας-Χ με διάρκεια λίγων εκατοντάδων αττοδευτερολέπτων (ένα αττοδευτερόλεπτο είναι 0,000000000000000001 δευτερόλεπτα), που ακολουθήθηκαν από παλμούς λέιζερ παρόμοιας διάρκειας, πέτυχαν να δημιουργήσουν μια κάμερα υπερυψηλής ταχύτητας, η οποία τους επέτρεψε να τραβήξουν για πρώτη φορά εικόνες σε πραγματικό χρόνο της κίνησης των εξιτονίων μέσα σε διοξείδιο του πυριτίου.

Εκτός από τη «σύλληψη» των εξιτονίων επί το έργον, οι ερευνητές μπόρεσαν να αποκτήσουν περισσότερες πληροφορίες για τις ιδιότητες αυτών των οιονεί σωματιδίων, σχετικά με τις διαστάσεις τους και το πόσο εύκολα πολώνονται από το ορατό φως.

«Η τεχνική μας προωθεί την εξιτονική, δηλαδή την μέτρηση, τον έλεγχο και την εφαρμογή των εξιτονίων με τη βοήθεια των ακτίνων-Χ. Αλλά ταυτόχρονα αποτελεί ένα γενικό εργαλείο για τη μελέτη των πολύ γρήγορων διαδικασιών που προκαλούναι από τις ακτίνες-Χ στα στερεά, στις φυσικές κλίμακες του χρόνου. Μια τέτοια δυνατότητα δεν ήταν έως τώρα δυνατή στην επιστήμη των ακτίνων-Χ», δήλωσε ο Γουλιελμάκης.

Το 2016 ο έλληνας φυσικός της διασποράς είχε πετύχει μια διπλή πρωτιά σε παγκόσμιο επίπεδο: δημιούργησε τους πιο βραχείς παλμούς φωτός και με αυτούς μέτρησε σε πόσο χρόνο αντιδρούν στο φως τα ηλεκτρόνια που βρίσκονται μέσα στα άτομα της ύλης. Το «φλας» του έλληνα ερευνητή «αναβοσβήνει» κάθε 380 δισεκατομμυριοστά του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου.

Στη συνέχεια, ο Γουλιελμάκης δημιούργησε και μέτρησε το ταχύτερο ηλεκτρικό ρεύμα στο εσωτερικό ενός στερεού υλικού. Χρησιμοποιώντας υπερταχείς παλμούς λέιζερ, επιτάχυνε τα ηλεκτρόνια του ρεύματος, ώστε να κάνουν οκτώ εκατομμύρια δισεκατομμυρίων ταλαντώσεις ανά δευτερόλεπτο, πραγματοποιώντας έτσι ένα νέο ρεκόρ στη συχνότητα του ηλεκτρικού ρεύματος στο εσωτερικό των στερεών υλικών.

Ο Έλληνας ερευνητής γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1975, αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης το 2000 και πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 2005. Από το 2010 είναι επικεφαλής της Ομάδας Αττοηλεκτρονικής του Εργαστηρίου Αττοφυσικής του Ινστιτούτου Κβαντικής Οπτικής Μαξ Πλανκ στο Γκάρτσινγκ της Γερμανίας.

Εστιάζει την έρευνά του στη μελέτη της δυναμικής των ηλεκτρονίων μέσα στην ύλη. Με την ερευνά του, μεταξύ άλλων, φιλοδοξεί να θέσει τις βάσεις για την ανάπτυξη ηλεκτρονικών κυκλωμάτων που θα λειτουργούν με φως.

«Χρησιμοποιώντας το φως για να ελέγχουν σωματίδια όπως τα εξιτόνια» δήλωσε ο κ.Γουλιελμάκης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «οι επιστήμονες έχουν τώρα νέες δυνατότητες να κατανοήσουν τα υλικά με μεγαλύτερη λεπτομέρεια και να σχεδιάσουν ακόμα πιο μικροσκοπικές και γρήγορες ηλεκτρονικές συσκευές».

NEWSBEAST.GR  15/9/2017

 

 

 

 

ΗΜΕΡΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ:

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ της Μικράς Ασίας στάθηκε ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ απέναντι στα ΓΕΝΟΚΤΟΝΑ Κεμαλικά στίφη

Posted by infiltr8or στο Σεπτεμβρίου 14, 2017

https://www.youtube.com/watch?v=HV1FTO-FuoI

Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

Η Γενοκτονία των Ελλήνων ήταν το οργανωμένο έγκλημα που έστησε και εκτέλεσε η Τουρκία του Κεμάλ Ατατούρκ για την εξόντωση των Ελληνικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας, της Ανατολικής Θράκης και του Πόντου και θεωρείται από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες που έλαβαν χώρα. Εμπνευστές και εκτελεστές μπορεί να ήταν οι Νεότουρκοι, αλλά αυτοί που είχαν… δείξει τον δρόμο ήταν οι Γερμανοί που επιθυμούσαν την εκδίωξη του πλούσιου ελληνικού στοιχείου από την περιοχή, ώστε να ανοίξει ο δρόμος εκμετάλλευσης για τα γερμανικά συμφέροντα. Μια συμφωνία την οποία ο Κεμάλ δεν αποκάλυψε ποτέ στους Νεότουρκους και τους τσέτες του.

 

Η γενοκτονία των Ελλήνων πραγματοποιήθηκε παράλληλα και κατά τον ίδιο τρόπο όπως με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλ. των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Οι εκτιμήσεις για τις ανθρώπινες απώλειες φτάνουν, κατά ορισμένους Έλληνες μελετητές τις 800.000 – 1.200.000 ψυχές.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

 

Διαδώστε το!

 

 

 

 

 

 

Bloomberg για Eldorado: Η Ελλάδα «κάθεται» πάνω σε χρυσωρυχείο και δεν μπορεί να βγάλει λεφτά

Eldorado
«Η ζημιά για την Ελλάδα έγινε ήδη» λένε αναλυτές

Τι δηλώνουν στο Bloomberg ξένοι αναλυτές για τον αντίκτυπο – Τι σημαίνει για τις ιδιωτικοποιήσεις και το φιλικό «πρόσωπο» που θέλει να επιδείξει στους ξένους επενδυτές η κυβέρνηση.
Η απόφαση της Eldorado Gold να «παγώσει» την επένδυση στη Χαλκιδική φέρνει σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, αναφέρει το Bloomberg, σχολιάζοντας τη σημερινή συνέντευξη Τύπου του CEO, Τζορτζ Μπερνς.

Η επένδυση του καναδικού ομίλου είναι η μεγαλύτερη που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, η οποία προσπαθεί να προσελκύσει επενδυτές για να βγει από τα μνημόνια και να επιστρέψει στο μονοπάτι της βιώσιμης ανάπτυξης, σχολιάζει το ειδησεογραφικό δίκτυο, σε δημοσίευμά του με κεντρικό τίτλο «Ελλάδα: Όταν κυριολεκτικά έχεις ένα χρυσωρυχείο και δεν μπορείς να βγάλεις λεφτά».

«Ανεξαρτήτως του πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση, η ζημιά για την Ελλάδα, ως επενδυτικός προορισμός έχει γίνει και είναι σημαντική» υποστηρίζει ο Βολφάνγκο Πικόλι, πρόεδρος στην Teneo Intelligence.

«Η απόφαση της Eldorado είναι ένα μεγάλο πλήγμα για την ελληνική οικονομία. Κάνει ακόμα πιο δύσκολη την έξοδο της Ελλάδας από το μνημόνιο τον επόμενο χρόνο» τονίζει ο Μουτζτάμπα Ραχμάν, διευθύνων σύμβουλος της Eurasia.

Μετά την απόκτηση των ορυχείων στην Κασσάνδρα, έναντι 2 δισ. δολαρίων, η εταιρεία έχει επενδύσει επιπλέον 1 δισ. δολάρια στη χώρα, σύμφωνα με τον CEO της. Το ποσό αυτό θα διπλασιαστεί αν η επένδυση προχωρήσει και αναπτυχθούν και τα υπόλοιπα ορυχεία, είπε.

«Είμαι στην Eldorado από τον Φεβρουάριο και στη θέση του CEO εδώ και πέντε μήνες. Δεν έχω δεχτεί εχθρότητα από την κυβέρνηση απλά δεν έχω δει πρόοδο στο θέμα των αδειών» δήλωσε στο Bloomberg. «Ελπίζω να υπάρξουν εποικοδομητικά σχόλια από την κυβέρνηση για την επένδυση αντί για απλά λόγια για τη διαιτησία, γιατί η Eldorado μπορεί να γίνει ένας πολύ καλός εκπρόσωπος της επενδυτικής στρατηγική της κυβέρνησης» προσέθεσε, σύμφωνα με το newmoney.gr.

«Αν η Eldorado αποφασίσει να φύγει θα υπάρξουν συνέπειες. Βραχυπρόθεσμα, χιλιάδες θέσεις εργασίας θα χαθούν, γεγονός που θα έχει μεγάλο αντίκτυπο στην τοπική οικονομία. Μακροπρόθεσμα, θα επηρεάσει αρνητικά το επενδυτικό κλίμα και θα υπονομεύσει τις προσπάθειες της κυβέρνησης να προσελκύσει ξένες επενδύσεις, ειδικά ενόψει της ιδιωτικοποίησης του Ελληνικού» τονίζει στο Bloomberg, ο Πάνος Τσακλόγλου, καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

«Η κίνηση της Eldorado ενισχύει την αντίληψη ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί ένα φιλικό προς τις επενδύσεις περιβάλλον» προσθέτει.
http://www.protothema.gr/

 

 

 

 

«Δεν έχει πολεμηθεί κανείς λαός όσο οι Έλληνες» Δεν το λέμε μόνο εμείς αλλά και ο Φ.Νίτσε!

Οι Νεοταξίτες εδώ και αιώνες προσπαθούν να καταστρέψουν τον Ελληνισμό, και την Ελληνορθοδοξία που είναι συνέχεια του Ελληνισμού.

Ας φωνάζουν κάποιοι αρχαιολάτρες, η Ορθοδοξία είναι η εξελληνισμένη εκδοχή των διδαχών του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ο οποίος ήταν ελληνίζοντας από την εξελληνισμένη και ελληνόφωνη Γαλλιλαία των 110 ελληνικών πόλεων! Για αιώνες υπήρξε διαμαχη μεταξύ Ελληνορθοδοξίας και Αρχαιοελληνισμού κατευθυνόμενη από τους εχθρούς του ελληνικού έθνους. Καιρός να παύσει η ανοησία αυτή και να βάλουν όλοι μυαλό. Χρειαζόμαστε την βοήθεια του Θεού και των Προγόνων μας.

Δείτε τι έλεγαν τεράστιοι άνθρωποι του πνεύματος για τον Ελληνισμό και την προσφορά μας στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, και το που θα ήταν ο πλανήτης χωρίς εμάς.

«Δεν υπάρχει λαός στον κόσμο ο οποίος να έχει προσφέρει τόσα στην ανθρωπότητα όσα ο ελληνικός και να έχει καταπολεμηθεί τόσο πολύ, από τόσο πολλούς λαούς, οι οποίοι δεν προσέφεραν τίποτα σε αυτήν.»

Friedrich Wilhelm Nietzsche (Φρειδερίκος Βίλχελμ Νίτσε)

«Η τελευταία λέξη της γης,

όταν θα αφήνει την τελευταία της πνοή,

θα είναι ΕΛΛΑΣ!»

Ρισπέν Ζαν (Γάλλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας)

1. Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων.

2. Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο.

3. Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη...

Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού.

1. Από την ιατρική σας, την φαρμακευτική σας.

2. Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα)

3. Από την φυσική σας, χημεία

4. Από την αστρονομική σας

5. Από την πολιτική σας

6. Από την καθημερινότητα σας.

Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη, σβήστε την γεωμετρία από τα κτίρια σας, τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας, σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε την δημοκρατία και την πολιτική, διαγράψτε την βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει και έστω μια ελληνική λέξη), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού που και αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα, αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε την φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε...

Θα πείτε "δεν γίνεται".

Σωστά, δεν γίνεται γιατί μετά δεν θα μπορείτε να στεριώσετε ούτε μία πρόταση!

Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη...

Η πρόκληση πάντως ισχύει.

Ρισπέν Ζαν (Αλγερία 1849 – Παρίσι 1926). Γάλλος λογοτέχνης και δραματουργός.

Και όμως η Νέα Τάξη σε συνεργασία με τους ντόπιους πράκτορες "προοδευτικών" υποτίθεται ιδεών θέλουν να εξαλείψουν τον Ελληνισμό, γιατί έτσι θα καταργηθεί η ελευθερία του πνεύματος, κάτι που η Νέα Τάξη επιθυμεί γιατί είναι εμπόδιο στα σχέδιά της για Παγκόσμια Δικτατορία.Ας μάθουμε όλοι μας τι έχουμε προσφέρει και ας φροντίσουμε να ξαναπροσφέρουμε δεν είναι δύσκολο το έχουμε στο DNA μας.

Ο έχων ώτα δια να ακούει ας ακούει
ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Ο Κολοκοτρώνης, όμως, δεν ήταν εκλεγμένος… (7 Σεπτεμβρίου 1833)


Προδότης της πατρίδος ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης. Μ’ αυτή την κατηγορία, της εσχάτης προδοσίας, συνελήφθη στις 7 Σεπτεμβρίου σα σήμερα, το 1833, η ίδια η Ελληνική Επανάσταση του 1821. Τελεία. Χωρίς τον γέρο του Μοριά δεν υπήρχε Ξεσηκωμός ενάντια στον Οθωμανό. Τελεία και παύλα.

Οι προδότες του σήμερα κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι. Οι πρωθυπουργοί που συνειδητά έριξαν την Ελλάδα στα σκατά. Με την ανικανότητα και την ανευθυνότητά τους έσυραν τη χώρα στη χρεοκοπία και την ανυποληψία. Και δεν αντιμετώπισαν κατηγορία, και κάνουν παιχνίδι παρασκηνιακά ως πολιτικοί με επιρροή, και έχουν άποψη για το μέλλον.

Ο Κολοκοτρώνης δεν ήταν εκλεγμένος. Πρωτοστάτησε στον ένοπλο αγώνα χωρίς να πάρει την… εντολή του λαού. Ούτε πολέμησε στο όνομα του βασιληά, ο οποίος ήρθε μετά την απελευθέρωση, κι αυτός, υποτίθεται, κατηγόρησε τον γίγαντα ότι ετοίμαζε στρατιωτικό πραξικόπημα.

Η στημένη δουλειά ξένων μυστικών υπηρεσιών, η δίκη Κολοκοτρώνη και των συντρόφων του Παπλούτα, Νικηταρά, Τζαβέλλα, του γιου του Γενναίου Κολοκοτρώνη, έγινε στο τούρκικο τζαμί στο Ναύπλιο. Εισαγγελέας ο ''φιλέλληνας'' Σκωτσέζος θεολόγος Έντουαρντ Μάνσον, ο άνθρωπος της Αγγλίας, ο παθιασμένος υπερασπιστής του δολοφόνου του Καποδίστρια, του Γιώργου Μαυρομιχάλη.

''Ποιο είναι το επάγγελμα σου, κατηγορούμενε...'', ρώτησαν στο δικαστήριο τον Νο 1 του 1821. Με ψευδομάρτυρες καταδικάστηκε σε θάνατο, και τον έκλεισαν στο χειρώτερο μπουντρούμι (φώτο), στο Παλαμήδι. Απάνθρωπες για έξι μήνες οι συνθήκες κράτησης στη φυλακή, τέτοια κόλαση δεν θα γνώριζε αν τον είχαν πιάσει οι Τούρκοι.

Την θανατική καταδίκη του Κολοκοτρώνη δεν υπέγραψαν οι δύο από τους πέντε δικαστές, στο όνομα Τερτσέτης και Πολυζωίδης, Ο ήρωας πήρε χάρη από τον Όθωνα όταν το κωλόπαιδο ενηλικιώθηκε.

ΠΗΓΗ

Εικόνα

Σχόλιο από The Secret Real Truth: Πόσοι αλήθεια σας το θύμισαν αυτό σήμερα;;;

 

 

 

 

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Αγαπητέ και σεβαστέ ελληνικέ λαέ,

Σας σκοτώνουν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου και ουδείς λέει κουβέντα ...

... πόσω μάλλον η ελληνική ελίτ ή η κυβέρνηση. Ελάχιστοι αντέδρασαν. Άφησαν να εκτυλίσσεται η σφαγή, διότι προφανώς δεν τους αφορά. Είναι τυφλωμένοι από την ψεύτικη λάμψη του ευρώ και ανήκουν στην ελίτ μιας τάξης Ευρωπαίων ευγενών. Η τρόικα είναι μια εγκληματική συμμορία που αποτελείται από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Κομισιόν.
Εσείς, Έλληνες πολίτες, εσείς θέλετε να συνεχίσετε σε αυτό το μονοπάτι της υποδούλωσης που σας έχει επιβάλει η αυτοκρατορία των αρπακτικών, η οποία στην τελική θα σας ελέγχει σε κάθε βήμα που θα κάνετε;

Ή θα προτιμούσατε να ανακαταλάβετε την κυριαρχία σας, το νόμισμά σας - απαγκιστρωμένοι από τη δικτατορία των Βρυξελλών - και να αρχίσετε από την αρχή - όπως οι ευγενείς και σοφοί Έλληνες έπραξαν 2.500 χρόνια πριν, φέρνοντας τη Δημοκρατία;

Για δεύτερη μόλις φορά στην ζωή αυτού του blog αντί σχολίου θα παρατεθεί αυτούσιο ένα άρθρο ή σχόλιο τρίτου.

Αυτή τη φορά πρόκειται για μία ανοικτή επιστολή προς τους έλληνες, του οικονομολόγου και πρώην στελέχους της Παγκόσμιας Τράπεζας Peter Koenig:

" Αγαπητέ και σεβαστέ ελληνικέ λαέ,

Σας σκοτώνουν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου και ουδείς λέει κουβέντα, πόσω μάλλον η ελληνική ελίτ ή η κυβέρνηση.
Ελάχιστοι αντέδρασαν.
Άφησαν να εκτυλίσσεται η σφαγή, διότι προφανώς δεν τους αφορά.
Είναι τυφλωμένοι από την ψεύτικη λάμψη του ευρώ και ανήκουν στην ελίτ μιας τάξης Ευρωπαίων ευγενών.

Η τρόικα είναι μια εγκληματική συμμορία που αποτελείται από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Κομισιόν.

​Προφανώς, περνούν καλά, συμπεριλαμβανομένων των σοσιαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ που καταναλώνουν χαβιάρι (μεταξύ άλλων).
Δεν κάνουν τίποτα για να σταματήσουν το αιματοκύλισμα του ελληνικού έθνους, σε ηθικό, κοινωνικό και ψυχολογικό επίπεδο.
Η πρόσβαση στο σύστημα υγείας είναι απαγορευτική, καθώς (ο τομέας) έχει ιδιωτικοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να κοστίζει πολύ ακριβά.
Στις συντάξεις έχει πέσει «ψαλίδι» για πέμπτη διαδοχική φορά. Πλέον, μοιάζουν σαν ένα πενιχρό βαλιτσάκι επιβίωσης.
Μέχρι σήμερα έχουν μειωθεί έως και 50%.
Χιλιάδες άνθρωποι επιβιώνουν χάρη στα συσσίτια.

Η πλειονότητα των κοινωνικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου και ενός σημαντικού μέρους της εκπαίδευσης, έχει ιδιωτικοποιηθεί και ξεπουληθεί.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Εξαφανίστηκαν κατόπιν εντολών του Βερολίνου και διά στόματος των εκπροσώπων της τρόικας - της εγκληματικής συμμορίας που αποτελείται από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Κομισιόν.
Ο τελευταίος θεσμός είναι ένα συνονθύλευμα από διεφθαρμένες μαριονέτες, που αποφασίζει για την τύχη και το μέλλον 800 εκατ. Ευρωπαίων.
Και εσείς Έλληνες δεχτήκατε τους ξυλοδαρμούς που προέκυψαν από τις αποφάσεις τους.

Τον Σεπτέμβριο του 2016, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε ένα νομοσχέδιο άνω των 2.000 σελίδων που συντάχτηκε στις Βρυξέλλες, γραμμένο στα αγγλικά, το οποίο το ελληνικό Κοινοβούλιο θα έπρεπε να ψηφίσει μέσα σε λίγες ημέρες αλλιώς…
Το ζήτημα, όμως, είναι ότι ουδείς βρέθηκε να ζητήσει απάντηση στην ερώτηση: «Αλλιώς τι θα γίνει;»
Οι συγγραφείς του συγκεκριμένου νομοσχεδίου δεν μπήκαν καν στον κόπο να μεταφράσουν στα ελληνικά ένα «βουνό» από νομικούς τεχνικούς όρους και λεπτομέρειες, και φυσικά δεν έδωσαν επαρκή χρόνο στους Έλληνες βουλευτές να συζητήσουν για τη νέα φορολογική νομοθεσία.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι περισσότεροι βουλευτές δεν μπόρεσαν, λόγω γλώσσας και περιορισμένου χρόνου, να διαβάσουν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.
Παρ’ όλα αυτά, το κείμενο «πέρασε» από τη Βουλή και έγινε νόμος του κράτους.

Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, η Ελλάδα εκχώρησε άνευ όρων για 99 χρόνια όλα τα περιουσιακά της στοιχεία (υποδομές, αεροδρόμια, λιμάνια ακόμα και δημόσιες παραλίες και φυσικές πηγές ενέργειες) στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), ο οποίος θα μπορεί ελεύθερα μέσω του Υπερταμείου να βάζει πωλητήριο (ουσιαστικά να ιδιωτικοποιεί), με απώτερο σκοπό την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους.
Αρχικά, υπολόγιζε σε 50 δις ευρώ έσοδα -εκτίμηση που αποδείχθηκε λανθασμένη πολύ γρήγορα.

Εν τω μεταξύ, η αξία των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων υποτιμήθηκε περαιτέρω από την τρόικα σ’ ένα ποσοστό που μεταφράζεται σε 5-15 δις ευρώ, σε σύγκριση μ’ ένα δημόσιο χρέος που ξεπερνά πλέον τα 350 δις ευρώ.
Αυτό το Υπερταμείο, λοιπόν, είναι ένας αντιδημοκρατικός, υπερεθνικός μηχανισμός, ο οποίος δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν.

Με αυτό το μνημόνιο, λοιπόν, αγαπητοί Έλληνες, η ελληνική Βουλή, η δική σας Βουλή, παύει να έχει οποιαδήποτε ισχύ.
Πρακτικά, έχει ακυρωθεί η ύπαρξή της.
Δεν μπορεί να νομοθετεί σε θέματα προϋπολογισμού ή φορολογίας.
Τα πάντα έχουν αποφασιστεί στις Βρυξέλλες, με τη συνενοχή του ΔΝΤ και της ΕΚΤ.
Την τελευταία φορά που συνέβη κάτι παρόμοιο ήταν το 1933, όταν το Ράιχσταγκ (Νομοθετικό Σώμα της Γερμανίας κατά την περίοδο 1867-1945) μετέφερε όλες τις εξουσίες του στον καγκελάριο Αδόλφο Χίτλερ.

Αυτό, αγαπητοί μου Έλληνες, είναι ένας ξεκάθαρος οικονομικός φασισμός μπροστά στα μάτια τα δικά σας και όλου του πλανήτη.
Όμως, ουδείς θέλει να δει κατάματα την αλήθεια.
Να παραδεχτεί αυτό που συμβαίνει.
Και αυτό είναι το χειρότερο απ’ όλα.

Αυτή η (ξεκάθαρη) αρπαγή των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου επιβεβαιώθηκε, καθώς η τελευταία ελπίδα για μείωση του χρέους έσβησε στα τέλη του Φεβρουαρίου.
Μέχρι και το ΔΝΤ συνέστησε -και σε ιδιωτικές συζητήσεις συνεχίζει να το κάνει- μείωση του χρέους.
Ωστόσο, η Γερμανία ανακοίνωσε χωρίς ίχνος οίκτου την τελική λεηλασία της Ελλάδας, απαιτώντας τη μεταφορά στο Υπερταμείο - το οποίο ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από το Βερολίνο - του χρυσού, των κρατικών υπηρεσιών και των ακινήτων του Δημοσίου.
Το αντίτιμο για αυτήν τη «διάσωση», εφόσον η Ελλάδα γονατίσει και τα δώσει όλα, ανέρχεται σε 86 δις ευρώ.
Και αυτά τα λεφτά θα είναι ΝΕΟ ΧΡΕΟΣ.

Σε αντάλλαγμα για τι;
Άλλοι τόκοι, υψηλότερη αναλογία στην εξυπηρέτηση του χρέους και ακόμα χειρότερες προοπτικές σε σχέση με το παρελθόν για το αν όλα αυτά θα έχουν αίσιο τέλος τελικά.
Και φυσικά, επαναλαμβάνω, χωρίς ποτέ η χώρα να βγει απ’ όλη αυτήν την ευρω - αμερικανική διαδικασία με τις φασιστικές δολοφονικές επιθέσεις.

Πριν από λίγες ημέρες η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ φέρεται να είπε μετά το τετ α τετ με την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ πως «η θέση του Βερολίνου για το δανειακό πρόγραμμα της Ελλάδας παραμένει ίδια».

Ορίστε ορισμένα δεδομένα για το ελληνικό χρέος, όπως αυτά καταγράφτηκαν στις 9 Μαρτίου 2017:

Πληθυσμός: 10,8 εκατ.
Χρέος: 352 δις ευρώ
Τόκοι ανά έτος: 19,5 δις ευρώ.

Από το 2010 έως τα τέλη του 2016 το σύνολο των δανείων προς την Ελλάδα ξεπέρασε τα 250 δις ευρώ - ούτε ένα λεπτό από αυτά δεν διατέθηκε προς όφελος του ελληνικού λαού, παρά μόνο για την εξυπηρέτηση του χρέους και για την πληρωμή γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Η σχέση χρέους προς το ετήσιο ΑΕΠ: 181%. Το 2008 ήταν 109%.
Στις ΗΠΑ η σχέση χρέους προς το ΑΕΠ αυτήν τη στιγμή είναι 109,63%.
Το ελληνικό ΑΕΠ υπολείπεται κατά 2 μονάδων του ευρωπαϊκού.
Από το 2008 συρρικνώθηκε κατά 25%.
Η ανεργία βρίσκεται στα ύψη, άνω του 26%, και πλησιάζει το 50% στους νέους (18-35 ετών).

Το 2008, που ξεκίνησαν όλα, το ελληνικό χρέος θα ήταν πλήρως διαχειρίσιμο εσωτερικά, χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις και «bail-outs» - τα οποία δεν είναι σε καμία περίπτωση διάσωση αλλά ... συσσώρευση επιβληθέντων χρεών.

Το ελληνικό χρέος δεν ήταν ποτέ απειλή για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως μας άφησαν να πιστέψουμε οι τραπεζίτες της Fed, της ΕΚΤ και της Wall Street.
Η ελληνική κρίση και κατ’ επέκταση η ευρωπαϊκή χτίστηκε από αυτά τα «αρπακτικά» προς όφελός τους και εις βάρος της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Δεν είχε να κάνει ποτέ με το ελληνικό ή το ευρωπαϊκό χρέος. Όμως, ουδείς κάνει ερωτήσεις.
Η πλειονότητα των Ευρωπαίων και των διεθνών οικονομολόγων και πολιτικών, που φυσικά γνωρίζουν, δεν τολμά να αρθρώσει λέξη.
Παράλληλα, η φωνή όσων θέλουν να μιλήσουν έχει «φιμωθεί», την ώρα που τα εκδιδόμενα ΜΜΕ λένε ψέματα σε Ευρωπαίους και Έλληνες πολίτες.

Τον Σεπτέμβριο του 2011, χωρίς καμία προειδοποίηση, η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας (SNB) προχώρησε σε υποτίμηση του φράγκου κατά 12% έναντι του ευρώ, προκειμένου να προστατεύσει την οικονομία της.
Ήταν μια κίνηση τουλάχιστον άδικη, καθώς καμία χώρα της Ευρωζώνης δεν έχει την ελευθερία να ανατιμήσει ή να υποτιμήσει το νόμισμά της, σύμφωνα με τις ανάγκες της οικονομίας της.
Παρά το γεγονός ότι η Ελβετία δεν είναι μέλος της Ε.Ε., έχει υπογράψει μαζί της περισσότερες από 120 διμερείς συμφωνίες, οι οποίες την καθιστούν -επί της ουσίας- σχεδόν ισοδύναμη μ’ ένα κράτος - μέλος.

Σε χρονικό διάστημα 3 ετών και 3 μηνών από την αλλαγή της συναλλαγματικής ισοτιμίας σε 1,20 ελβετικά φράγκα ανά ευρώ, η SNB έχει συγκεντρώσει μία αξία πάνω από 500 δισεκατομμύρια φράγκα σε ξένο νόμισμα, κυρίως σε ευρώ. Χρήματα που αντιστοιχούν στο 150% του ελληνικού χρέους.

Έλληνες πολίτες ξυπνήστε!

Πάρτε τον έλεγχο της κατάστασης!
Μην πιστέψετε πολιτικούς και μίντια! Βγείτε από αυτόν τον εγκληματικό οργανισμό που ονομάζεται Ε.Ε., από αυτό το δυτικό απατηλό νομισματικό σύστημα, πνίγεστε μέχρι θανάτου.

Πάρτε μακριά από αυτούς την κυριαρχία σας και το νόμισμά σας.
Δηλώστε αδυναμία να αποπληρώσετε το δημόσιο χρέος σας -ακόμη και σύσσωμη η Δύση δεν μπορεί να σας σταματήσει.

​ΜΗΝ ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ ό,τι η κυβέρνησή σας, οι Βρυξέλλες και η τρόικα κάνουν σε εσάς και τη χώρα σας.

Εάν διοικήσετε τη χώρα σας με τις δημόσιες τράπεζές σας, με τα χρήματά σας, σταδιακά αλλά σίγουρα θα μπορέσετε να ξαναχτίσετε την κατεστραμμένη σας οικονομία.

H επιστροφή του χρέους είναι διαπραγματεύσιμη. Υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις ανά τον κόσμο.
Η Αργεντινή είναι μία από τις τελευταίες αυτές περιπτώσεις.
Ακόμη και η Γερμανία είχε επαναδιαπραγματευθεί το χρέος της το 1952 (δείτε τη Συμφωνία του Λονδίνου για το ξένο χρέος της Γερμανίας).

H Γερμανία, η χώρα που ηγήθηκε της οικονομικής δολοφονίας της Ελλάδας, οφείλει ακόμη να επιστρέψει τεράστιες αποζημιώσεις για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στις 8 Φεβρουαρίου του 2015 ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από τη Γερμανία να επιστρέψει ένα συνολικό ποσόν ύψους 279 δις ευρώ ως αποζημίωση.
Τον Απρίλιο του ίδιου έτους, η Γερμανία απάντησε πως το ζήτημα των πολεμικών αποζημιώσεων διευθετήθηκε το 1990 - κάτι που φυσικά δεν ισχύει.
Δεν είναι αποκύημα φαντασίας το γεγονός ότι η ασφυκτική πίεση που ασκεί η Γερμανία στην Ελλάδα σήμερα στοχεύει στο να αποπροσανατολίσει τον κόσμο και να στρέψει το ενδιαφέρον μακριά από το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων.

Οι Έλληνες πολίτες γνωρίζουν καλά τι συμβαίνει.
ΜΗΝ ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ ό,τι η κυβέρνησή σας, οι Βρυξέλλες και η τρόικα κάνουν σε εσάς και τη χώρα σας.

Σε αντίθεση, απαιτήστε πλήρη καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων…

Αντιθέτως, αξιώστε γερμανικές αποζημιώσεις, αξιώστε το Grexit, ως τη μόνη νόμιμη συνέπεια που προέκυψε από το «Όχι» του δημοψηφίσματος τον Ιούλιο του 2015 κατά των μέτρων λιτότητας που ζητεί η τρόικα, σε αντάλλαγμα για ένα πακέτο «διάσωσης».

Εάν το πράξετε, θα δείτε σύντομα ένα φως στο τέλος του τούνελ - ένα φως που έχει σβήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα εξαιτίας της Γερμανίας και των γκάνγκστερ της τρόικας, αλλά και της ίδιας της κυβέρνησής σας.

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προσπαθεί ακόμη να μπλοφάρει και να εντυπωσιάσει τον κόσμο απειλώντας την Ελλάδα με έξοδο από το ευρώ.
Οποιαδήποτε υγιής κυβέρνηση θα έκανε αυτήν την απειλή σύμμαχό της εγκαταλείποντας αυτό το σάπιο τέρας που αποκαλείται Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί και το λαθεμένο και απατηλό νόμισμα που ονομάζεται ευρώ.
Ωστόσο, το πρόβλημα είναι αυτό: η Ελλάδα κυβερνάται από την τρέλα.

Ως εκ τούτου, η ελληνική κυβέρνηση απαντά στην τρέλα (τρόικα) με λαϊκή υποταγή, με ήπια παράδοση εξουσίας - εις βάρος των εκατομμυρίων ήδη αδικημένων Ελλήνων συμπατριωτών που υποδουλώνονται.

Πέραν αυτών, υπάρχει ένας πρώην Έλληνας υπουργός Οικονομικών που ασκεί ακόμη επιρροή, ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο θρυλικός, γοητευτικός και «ριζοσπαστικός» υπουργός με τη μοτοσικλέτα.

​Οι κατηγορίες μου στοχεύουν τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα, όλους αυτούς που ανήκουν στην ελληνική ελίτ, στα μίντια (έχουν στην κυριολεξία όλα πουληθεί όπως και στη Γερμανία από τη CIA;) και στους βουλευτές που κοιτούν με δέος (σ.σ.: τους δανειστές) και φροντίζουν να εξυπηρετήσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα.
Παρόλο που έχει παραιτηθεί σε μία προφανή πράξη διαμαρτυρίας κατά της υποδούλωσης του ΣΥΡΙΖΑ, των απαιτήσεων της τρόικας μετά το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος, ο Βαρουφάκης σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας κομφορμιστής που ζητεί κάποια μεταρρύθμιση στις Βρυξέλλες, οι οποίες δεν θέλουν να φανταστούν το κόστος ενός Grexit, για να μη συμπεριλάβουμε και την κατάρρευση της Ε.Ε. - κατάρρευση η οποία, ωστόσο, βρίσκεται κοντά.
Ως υπουργός Οικονομικών δεν έθεσε ποτέ το Grexit ως Plan B.

Δεν υπάρχει κανείς που να φωνάζει, να διαμαρτύρεται, να βγαίνει στους δρόμους, στα μπλόκα, να σταματήσει το ξεπούλημα των γεφυρών, των σιδηροδρόμων, ό,τι έχει απομείνει τέλος πάντων ως δημόσιο αγαθό.

Κανείς.

Δεν θέλω να κατηγορήσω για αυτό τους Έλληνες, οι οποίοι καθημερινά πρέπει να παλέψουν για την προσωπική τους επιβίωση, να βρουν τρόπους για να ταΐσουν τα παιδιά και τις οικογένειές τους.
Οι κατηγορίες μου στοχεύουν τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα, όλους αυτούς που ανήκουν στην ελληνική ελίτ, στα μίντια (έχουν στην κυριολεξία όλα πουληθεί όπως και στη Γερμανία από τη CIA;) και στους βουλευτές που κοιτούν με δέος (σ.σ.: τους δανειστές) και φροντίζουν να εξυπηρετήσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα. Καμία δράση.

Παρακολουθήστε την Ελλάδα - τη χώρα σας, Έλληνες πολίτες, ενώ αιμορραγεί!

Να είστε προσεκτικοί, διότι όλο αυτό δεν έχει να κάνει με χρέος και διάσωση.
Εάν σας πουν ότι η ευθύνη για την κρίση στην Ευρώπη είναι της Ελλάδας και του χρέους της, και ότι η ομαλοποίηση της κατάστασης εξαρτάται από το πόσο η Ελλάδα θα συμμορφωθεί με τους κανόνες του νέου πακέτου διάσωσης, αυτό είναι ένα εξωφρενικό ψέμα.

Αυτή η κρίση δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους Ευρωπαίους, από την ελίτ της Ευρώπης, από την Goldman Sachs - η οποία παρεμπιπτόντως διαφεντεύει την ευρωπαϊκή οικονομία.

Διότι θέλουν να συντρίψουν την Ελλάδα να την πετάξουν στον γκρεμό. Αυτοί, τα αποβράσματα των Βρυξελλών και της Ουάσινγκτον, επιδιώκουν μια Ελλάδα υποταγμένη.
Γιατί η Ελλάδα διαθέτει μία υψηλά στρατηγική θέση στο σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα μέλος του ΝΑΤΟ.

Ίσως η δεύτερη στη σειρά πιο σημαντική χώρα του ΝΑΤΟ (μετά την Τουρκία) λόγω της στρατηγικής της θέσης. Δεν θέλουν αυτή η Ελλάδα να διοικείται από ένα αριστερό κόμμα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από Αριστερά.
Είστε νεοφιλελεύθεροι ακριβώς όπως αυτοί.
Τα αφεντικά της υφηλίου επιθυμούν «καθεστωτική αλλαγή» - εκείνο το παλιό καλό καθεστώς που απειλεί οτιδήποτε αντίκειται στους νόμους της Δύσης.
Αυτήν τη στιγμή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σκύβει το κεφάλι και υποκλίνεται στα αφεντικά του χρήματος επιτρέποντας την ταπείνωση και την καταστροφή των ίδιων της των πολιτών.

Εάν η Ελλάδα διεξήγαγε τώρα εκλογές και κέρδιζε ένα δεξιό κόμμα, τύπου Νέα Δημοκρατία ή ακόμη και οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, ή μία συμμαχία των δύο, το πρόβλημα του χρέους θα εξανεμιζόταν εν μία νυκτί.
Αυτό που επιθυμεί η Ουάσινγκτον μαζί με το σκυλάκι της τις Βρυξέλλες, είναι μια Ελλάδα υποταγμένη που δεν θα ζητεί να μάθει τον ακριβή ρόλο του ΝΑΤΟ, που δεν θα διαπραγματεύεται με την Ε.Ε., που δεν θα ζητεί να απαλλαγεί από τα ευρωπαϊκά δεσμά, που δεν θα έχει πρόσβαση στις συζητήσεις με τις ΗΠΑ για τη Μεσόγειο - για τον υποθαλάσσιο πλούτο σε υδρογονάνθρακες και ορυκτά.

Το παράδειγμα, φυσικά, επεκτείνεται και για την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, χώρες που έχουν τις ακτές τους στη Μεσόγειο.
Οι κυβερνήσεις τους έχουν ήδη αλλάξει με εξωτερική παρέμβαση (ΗΠΑ/Ε.Ε.) προκειμένου να επιβληθούν υπάκουα κουτάβια της νεοφιλελεύθερης δεξιάς.

​Είμαι σίγουρος ότι η Ελλάδα έχει ακόμη τη δυνατότητα και τη σοφία να ξαναχτίσει τη Δημοκρατία Η αδρανής ελίτ και η ελληνική κυβέρνηση δεν έχουν καμία δικαιολογία.

Είναι το λιγότερο η χειρότερη μορφή του Συνδρόμου της Στοκχόλμης: παραμένουν υποταγμένοι στον βασανιστή τους «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».

Και ο θάνατος, με όρους απόλυτης καταστροφής, λεηλάτησης και απόλυτης δουλείας, βρίσκεται κοντά.

Εσείς, Έλληνες πολίτες, εσείς θέλετε να συνεχίσετε σε αυτό το μονοπάτι της υποδούλωσης που σας έχει επιβάλει η αυτοκρατορία των αρπακτικών, η οποία στην τελική θα σας ελέγχει σε κάθε βήμα που θα κάνετε;

Ή θα προτιμούσατε να ανακαταλάβετε την κυριαρχία σας, το νόμισμά σας - απαγκιστρωμένοι από τη δικτατορία των Βρυξελλών - και να αρχίσετε από την αρχή - όπως οι ευγενείς και σοφοί Έλληνες έπραξαν 2.500 χρόνια πριν, φέρνοντας τη Δημοκρατία;
Είμαι σίγουρος ότι η Ελλάδα έχει ακόμη τη δυνατότητα και τη σοφία να ξαναχτίσει τη Δημοκρατία.
Θυμηθείτε πως, παρόλο που δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφική μας θέση, το μέλλον μπορεί αναμφίβολα να διαφοροποιηθεί.
Αυτή η Ελλάδα είναι ακόμη ζωντανή!
Zήτω οι Έλληνες! "
Το blog προσυπογράφει τα πάντα στην επιστολή αυτή, με μία μόνον επιφύλαξη που αφορά τον αναφερόμενο πρώην υπουργό Οικονομικών.
Πηγή
attikanea 6/9/2017

 

 

 

Η φιλοξενία στην Αρχαία Ελλάδα

filoksenia-sthn-arxaia-ellada
Στην Αρχαία Ελλάδα η φιλοξενία εθεωρείτο πράξη αρετής. Τους ξένους προστάτευαν ο Ξένιος Δίας και η Αθηνά η Ξενία, όπως και οι Διόσκουροι Κάστωρ και Πολυδεύκης. Υπήρχε θεία απαίτηση για την περιποίηση των ξένων και εθεωρείτο αμάρτημα η κακή αντιμετώπισή τους.

Η φιλοξενία ακολουθούσε μία ιεροτελεστία και παρέχονταν σε κάθε ξένο, ο οποίος ανεξάρτητα από την τάξη που ανήκε, μπορούσε να μείνει σε ειδικό δωμάτιο στον «ξενώνα».

Η φιλοξενία είχε σημαντική κοινωνική δύναμη, διότι μπορούσε να συνδέσει άτομα οποιασδήποτε τάξης, ακόμη και απλούς πολίτες με βασιλιάδες. Στα χρόνια του Ομήρου, σε όποιο σπίτι και αν πήγαινε ένας ξένος, θα έβρισκε φιλοξενία. Κάτι τέτοιο αφορούσε όλες τις Πόλεις Κράτη της Ελλάδας, αν και οι Θεσσαλοί και οι Αθηναίοι φημίζονταν ειδικά για τα φιλόξενά τους αισθήματα. Ο ξένος βέβαια της εποχής του Ομήρου δεν ήταν τουρίστας, αλλά αγγελιοφόρος, εξόριστος, ταξιδιώτης, κλπ.

Η αποδοχή ενός ξένου για φιλοξενία λεγόταν «εστιάν» ή «ξενίζειν» ή «ξενοδοχείν». Ο ξένος με την άφιξή του έκανε ευχές στην οικογένεια που τον φιλοξενούσε και στην αναχώρηση δεχόταν δώρα. Όταν εμφανιζόταν ένας ξένος, ο κύριος του σπιτιού ή στην περίπτωση σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες «ξενοδόχος» ή «στεγανόμος», ή «εστιοπάμμων» ή «ναύκληρος», τον προσκαλούσε στο σπίτι του και παρέθετε γεύμα προς τιμή του.

Άγαλμα του Δία, πίνακας του Salvador Dalli

Η πρόσκληση σε γεύμα λεγόταν «επί ξενία καλείν». Ο ξένος μετά από το καθιερωμένο λουτρό, φορούσε τα πολυτελή ενδύματα που του προσέφερε ο οικοδεσπότης και στη συνέχεια καθόταν τιμητικά σε θρόνο. Το γεύμα συνήθως διαρκούσε πολύ, ενώ στη συζήτηση συμμετείχε και η οικοδέσποινα. Ο ξένος μετά από τα γεύματα έλεγε κάποια ιστορία ή κάποιο ανέκδοτο. Στην περίπτωση που κάποια ημέρα της φιλοξενίας δεν έτρωγε μαζί με τον ξενοδόχο του, τότε αυτός του έστελνε τρόφιμα στον ξένο του.

Στους πρώτους ιστορικούς χρόνους βελτιώθηκαν οι συγκοινωνίες με αποτέλεσμα την ανάπτυξη του εμπορίου. Οι πολιτείες και οι κοινωνίες ήκμαζαν, όπως επίσης οι επιστήμες και οι τέχνες. Τα ταξίδια τότε έγιναν συχνά και πήραν μαζικό χαρακτήρα σε περιόδους αγώνων και εορτών[6]. Οι ελληνικές πόλεις, σε περιπτώσεις εορτών, αθλητικών εκδηλώσεων και πανηγυρισμών, εκτός από το πλήθος των επισκεπτών, δέχονταν και αντιπροσωπείες από άλλες πόλεις.

Τότε με τη μεσολάβηση της πολιτείας, η φιλοξενία ανατέθηκε σε ορισμένους πολίτες οι οποίοι αντιπροσώπευαν την πόλη, οπότε δημιουργήθηκε ο θεσμός της δημόσιας φιλοξενίας. Η δημόσια φιλοξενία συνήθως δημιουργούσε ισχυρούς δεσμούς ανάμεσα στις πόλεις, με αποτέλεσμα να συνάπτονται συνθήκες αμοιβαίας φιλοξενίας.

Την προστασία των ξένων σε κάθε πόλη επέβλεπαν οι «πρόξενοι», δηλαδή οι επίσημοι αντιπρόσωποι των άλλων πόλεων, μετά από ειδική συνθήκη που υπογράφονταν για αυτό. Έτσι δημιουργήθηκε ο θεσμός της «προξενίας». Ο θεσμός της προξενίας ισχυροποιήθηκε από την καθιέρωση των νομισμάτων σαν ανταλλακτικό ενδιάμεσο και από την διάδοση της γραφής και οδήγησε σε συνθήκες φιλίας πολλές Ελληνικές πόλεις, αλλά και ελληνικές με ξένες πόλεις επίσης.

Η συνθήκη προξενίας, συντάσσονταν και χαράσσονταν σε μαρμάρινες στήλες, ενώ ορισμένες φορές οι εκπρόσωποι αντάλλασσαν σύμβολα αμοιβαίας αναγνώρισης, όπως συνηθίζονταν στην περίπτωση της ιδιωτικής ξενίας. Την εποχή αυτή, η λέξη «ξενία», πολλές φορές χρησιμοποιήθηκε για να εκφράσει την έννοια της φιλίας. Σταδιακά δε ο θεσμός της προξενίας έβαλε τις βάσεις για να διαμορφωθεί και να λειτουργήσει ένας τύπος διεθνούς δικαίου μεταξύ των πόλεων -κρατών.

Κάθε καλεσμένος μπορούσε να φέρει όποιον ήθελε σε γεύμα. Αυτή n συνήθεια γέννησε μάλιστα μια ιδιαίτερη κατηγορία ανθρώπων, στην οποία έδωσαν το περιφρονητικό παρατσούκλι “παράσιτα”. Ο Πλούταρχος έγραψε ένα ολόκληρο κεφάλαιο αφιερωμένο στο πρόβλημα: ως ποιο Βαθμό μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς αυτό το δικαίωμα χωρίς να ξεπεράσει τα όρια της καλής συμπεριφοράς.

Στο “Συμπόσιο” ο Πλάτωνας διηγείται ότι ο Αριστόδημος συνάντησε τον Σωκράτη με επίσημο ένδυμα και μαθαίνοντας ότι πηγαίνει στο τραπέζι του Αγάθωνα, αποφάσισε να τον συνοδεύσει αν και δεν ήταν καλεσμένος. Στο δρόμο ο Σωκράτης, απασχολημένος καθώς ήταν με ένα φιλοσοφικό πρόβλημα, Βράδυνε το βήμα του. Ο Αριστόδημος δεν παρατήρησε ότι ο φιλόσοφος έμεινε πίσω και μπήκε μόνος στο σπίτι του Αγάθωνα. Παρ’ όλα αυτά δεν βρέθηκε σε δυσάρεστη θέση: οι θύρες ήταν διάπλατα ανοιχτές, και ένας δούλος τον οδήγησε αμέσως στην τραπεζαρία, όπου ο Αγάθωνας τον υποδέχτηκε με μεγάλη χαρά, λέγοντάς του ότι ήθελε να τον καλέσει προσωπικά, μα δεν μπόρεσε να τον βρει.

Μόλις οι προσκαλεσμένοι έμπαιναν στο σπίτι, οι δούλοι τούς έβγαζαν τα υποδήματα. Θεωρούνταν αταίριαστο να κυκλοφορεί κανείς μέσα στο σπίτι με τα πέδιλα με τα οποία βάδιζε στο δρόμο. Πριν καθίσουν οι καλεσμένοι στο τραπέζι, τους έπλεναν και τους αρωμάτιζαν τα πόδια.

Μα ούτε κι ύστερα απ’ αυτή τη διαδικασία ήταν ωραίο να ρίχνεται κανείς στο φαγητό. Προηγούμενα οι καλεσμένοι περιφέρονταν στα δωμάτια, θαύμαζαν τα έπιπλα και τα αντικείμενα διακόσμησης και επαινούσαν την καλαισθησία του νοικοκύρη. Οι Έλληνες έδιναν μεγάλη σημασία στους καλούς τρόπους. Αυτό ζητούσε n εθιμοτυπία. Η συνήθεια να τρωει κανείς ξαπλωμένος, αν και άγνωστη στην ομηρική εποχή, ήταν παρ’ όλα αυτά πολύ παλιά, όπως αποδεικνύεται από τα ζωγραφισμένα αγγεία του 7ου αιώνα.

Σε κάθε κρεβάτι κάθονταν δυο άνθρωποι. Ξαπλώνονταν ακουμπώντας με τον αριστερό αγκώνα σε μαξιλάρι, έτσι που το στήθος τους ήταν μισοσηκωμένο. Αφού καθόταν όλος ο κόσμος, οι υπηρέτες έχυναν νερό στους καλεσμένους τους για να πλύνουν τα χέρια τους. έπειτα έφερναν κάτι τραπεζάκια χαμηλά, πάνω στα οποία ήταν έγκαιρα τακτοποιημένα τα φαγητά.

‘Έφερναν τόσα τραπεζάκια όσα κρεβάτια ήταν στην αίθουσα, δηλαδή σε κάθε τραπεζάκι έτρωγαν δύο άνθρωποι. Οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν πιρούνια και μαχαίρια. Κουτάλια είχαν, αλλά προτιμούσαν να τα αντικαθιστούν με μια κόρα ψωμί. Το φαγητό το έπιαναν με τα χέρια. Τις μερίδες τις σέρβιραν ψιλοκομμένες για να πιάνονται εύκολα.

 

 

Πώς πήρε το όνομά της η Αθήνα

H θεϊκή φιλονικία και ο συναρπαστικός μύθος για τη σημερινή πρωτεύουσα της Ελλάδας

Η ιστορία της Αθήνας, της άλλοτε πανίσχυρης πόλης-κράτους της αρχαιότητας, αρχίζει πολλούς αιώνες πριν, χιλιάδες χρόνια, και είναι συναρπαστική. Κι όποιος γνωρίζει έστω και ελάχιστα τη μακρά αυτή ιστορία, δεν μπορεί παρά να νιώθει δέος και θαυμασμό όταν περπατά στους δρόμους της, κάνοντας ένα ταξίδι στον χρόνο και βαδίζοντας στα βήματα σπουδαίων προγόνων.

Πώς όμως προέκυψε το όνομα της ιστορικής αυτής πόλης, που σήμερα κατακλύζουν εκατομμύρια τουρίστες προκειμένου να επισκεφτούν τις γειτονιές της και τα μνημεία που στέκουν στο ίδιο σημείο έπειτα από χιλιάδες χρόνια; Την απάντηση φαίνεται να δίνει ένας μύθος της αρχαιότητας που χάνεται στα βάθη του χρόνου και αφορά τη φιλονικία μεταξύ δύο πανίσχυρων θεών του Ολύμπου για την κυριαρχία της πόλης.

Η μυθική αναμέτρηση και το ιερό δώρο

wkiolathn8

Κατά τη μυθολογία, λοιπόν, η σημερινή πρωτεύουσα της Ελλάδας έχει το όνομα της θεάς Αθηνάς, η οποία υπερίσχυσε στην αναμέτρηση με τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα για να αναδειχθεί το καλύτερο δώρο που θα πρόσφερε ο καθένας τους στην πόλη. Τόσο πολύ αγάπησε η Αθηνά την Αθήνα, ώστε για να μπορέσει να την κρατήσει στην αποκλειστική προστασία της, μάλωσε με τον Ποσειδώνα, που της αμφισβητούσε αυτό το δικαίωμα και πέτυχε να της αναγνωριστεί η κυριότητα της περιοχής με απόφαση των 12 θεών, σε ειδικό δικαστήριο που συστήθηκε επί τόπου, δίνοντας έτσι στους ανθρώπους ένα υπόδειγμα για να λύσουν τις διαφορές τους με ειρηνικά μέσα, σύμφωνα με το βιβλίο «Ελληνική Μυθολογία» (Οι ήρωες, Ιωάννης Θ. Κακριδής, Εκδοτική Αθηνών).

Την εποχή εκείνη σκέφτηκαν οι θεοί πως πρέπει να πάρουν τις πόλεις της Ελλάδας υπό την προστασία τους, για να χτίζουν οι άνθρωποι ναούς και να τους προσφέρουν θυσίες. Έτσι άρχισαν να μοιράζονται τις πόλεις μεταξύ τους, αλλά όταν δύο θεοί ήθελαν την ίδια πόλη κατέληγαν να φιλονικήσουν μεταξύ τους. Για την Αθήνα, αντιμέτωποι βρέθηκαν η Αθηνά και ο Ποσειδώνας. Για να κερδίσουν την πόλη, άρχισαν έναν αγώνα μεταξύ τους, ποιος θα δώσει το πιο χρήσιμο δώρο.

Μάρτυρας της θεϊκής αυτής διαμάχης ήταν ο βασιλιάς της Αθήνας Κέκροπας, ένα δίμορφο πλάσμα, ο οποίος ήταν μισός άνθρωπος μισός φίδι. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή του μύθου, ο Κέκροπας ήταν ο κριτής της φιλονικίας.

Οι αντίπαλοι ανέβηκαν στον βράχο της Ακρόπολης, όπου βρέθηκαν και οι άλλοι 10 θεοί του Ολύμπου προκειμένου για να κάνουν τον δικαστή στη διαφωνία των δυο θεών, ενώ ο Κέκροπας παρίστατο ως μάρτυρας. Πρώτος ήρθε ο Ποσειδώνας, στάθηκε στη μέση του βράχου και με την τρίαινά του έδωσε ένα δυνατό χτύπημα στο έδαφος. Αμέσως ξεπήδησε ένα κύμα αλμυρού νερού που σχημάτισε μια μικρή λίμνη που την ονόμασαν «Ερεχθηίδα θάλασσα».

Ήταν η σειρά της Αθηνάς να παρουσιάσει το δώρο της και αφού κάλεσε τον Κέκροπα για μάρτυρα, φύτεψε μια ελιά πάνω στον βράχο, που ξεπετάχτηκε γεμάτη καρπό. Επρόκειτο για ένα δέντρο που θα σωζόταν για πολλά χρόνια αργότερα. Αφού και οι δύο θεοί είχαν κάνει το δώρο τους, ο Δίας κήρυξε το τέλος του αγώνα και είπε στους άλλους θεούς να κρίνουν σε ποιον θα δοθεί η πόλη. Συγχρόνως ζήτησαν τη μαρτυρία και τη γνώμη του Κέκροπα. Αυτός από το βράχο ψηλά έριξε μια ματιά τριγύρω, αλλά όπου να γύριζε, τα μάτια του αντίκριζαν αλμυρό νερό. Το δέντρο όμως που είχε κάνει η Αθηνά να φυτρώσει ήταν το πρώτο σε όλη τη χώρα και αποτελούσε για την πόλη μια υπόσχεση για δόξα και ευτυχία.

wkiolathn7
Στο δυτικό αέτωμα του Παρθενώνα εικονιζόταν η διαμάχη μεταξύ της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για τη διεκδίκηση της αττικής γης (Πηγή: Μουσείο της Ακρόπολης)

Κρίθηκε λοιπόν ότι το δώρο της Αθηνάς ήταν πιο χρήσιμο και της δόθηκε η κυριαρχία της πόλης, παρά τις υποσχέσεις του Ποσειδώνα πως θα τους κάνει θαλασσοκράτορες. Και έτσι γεννήθηκε η Αθήνα! Ο Ποσειδώνας όμως θύμωσε με την εξέλιξη του αγώνα και καταράστηκε την Αθήνα να μην έχει ποτέ αρκετό νερό. Και κάπως έτσι ξεκίνησε το πρόβλημα της λειψυδρίας που ταλαιπωρούσε την πόλη.

Στην Αθηνά και στον Ποσειδώνα («θεοί σύνναοι»), ο οποίος εν μέρει ταυτιζόταν με τον Ερεχθέα, αφιερώθηκε το Ερέχθειο, το ιερότερο οικοδόμημα της Ακροπόλεως. Δομικά το Ερέχθειον αποτελείται από δύο τμήματα (ανατολικό και δυτικό). Μία εξάστυλη ιωνική στοά παρείχε είσοδο στο μονόχωρο ανατολικό τμήμα, που ήταν αφιερωμένο στην Αθηνά. Εκεί φυλασσόταν το πανάρχαιο -όρθιο ή καθιστό- λατρευτικό ξόανο της θεάς, κατασκευασμένο μάλλον από ξύλο και πιθανότατα πρωτόγονης μορφής, στο οποίο απευθυνόταν η λατρεία και το οποίο έντυναν με τον πέπλο κατά την εορτή των Παναθηναίων. Μπροστά από το άγαλμα έκαιγε «χρυσή λυχνία» (λυχνάρι), έργο του Καλλιμάχου (5ος αι. π.Χ.), και πάνω από αυτήν βρισκόταν χάλκινος φοίνιξ. Εκατέρωθεν της εισόδου βρίσκονταν δύο παράθυρα, ενώ η οροφή ήταν ξύλινη και διακοσμημένη με φατνώματα. Στον ημιυπαίθριο προαύλιο χώρο εμπρός από τη δυτική πρόσοψη, ο οποίος προϋπήρχε του Ερεχθείου ως τέμενος προς τιμήν της Πανδρόσου, φυλασσόταν η ιερή ελιά της Αθηνάς, ενθύμιο του μυθικού αγώνα της εναντίον του Ποσειδώνα.

wkiolathn5
Αναπαράσταση του Ερεχθείου. Στον δυτικό προαύλιο χώρο στεγαζόταν η ιερή ελιά που είχε φυτέψει η θεά Αθηνά κατά τη διάρκεια της διαμάχης της με τον Ποσειδώνα για την κυριαρχία στην Αθήνα (Πηγή: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών)

Θεωρείται πως στον παρακείμενο βράχο υπήρχαν τα σημάδια που είχε αφήσει η τρίαινα του Ποσειδώνος κατά τη φιλονικία του με την Αθηνά. Εντός του προδόμου υπήρχε η «Ερεχθηίς θάλασσα», το φρέαρ του αλμυρού νερού που ανέβλυσε όταν ο Ποσειδών χτύπησε το βράχο με την τρίαινα.

Από την πρώτη ελιά της Αθηνάς θεωρείται πως βλάστησαν όλα τα άλλα ελαιόδενδρα της ελληνικής γης. Από την ελιά αυτή δημιουργήθηκαν οι δώδεκα ελιές της Ακαδημίας του Πλάτωνος, που αντιστοιχούν στις δώδεκα πύλες της. Σύμφωνα με το μύθο, ήταν κλώνοι της Ιερής Ελιάς της Αθηνάς. Από αυτές δημιουργήθηκε ο περίφημος Ελαιώνας των Αθηνών, που έδωσε και το όνομά του στην περιοχή.

Μύθος και Ιστορία

wkiolathn3

«Οι Αθηναϊκοί μύθοι και παραδόσεις αποτέλεσαν επί αιώνες την πνευματική κληρονομιά του πληθυσμού και σε αυτήν οι Αθηναίοι αναγνώρισαν την πρώτη Ιστορία τους. Οι παραδόσεις αναφέρονται σε συγκεκριμένα πρόσωπα, βασιλείς και ήρωες, που διάφορα περιστατικά της ζωής τους συνδέονται με γεγονότα ή σημεία της περιοχής. Η νεότερη έρευνα επανειλημμένα προσπάθησε να εντοπίσει τον ιστορικό πυρήνα που κρύβεται μέσα τους και να τον διαχωρίσει από τα μυθικά και άλλα πρόσθετα περιστατικά. Η ταύτιση των τοπογραφικών στοιχείων του μύθου με συγκεκριμένα σημεία της περιοχής δεν είναι πάντοτε εύκολη», ανέφερε σε διάλεξή της με θέμα «Η Αθήνα στην προϊστορική εποχή», το 1994, για το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, η αρχαιολόγος Μαρία Παντελίδου-Γκόφα.

Σύμφωνα με την ίδια, οι πρώτοι άνθρωποι στην περιοχή της σημερινής Αθήνας φτάνουν κατά το τέλος της Νεολιθικής εποχής, κάπου μεταξύ 3500 και 3200 π.Χ. Τα λίγα σκόρπια ίχνη τους που διασώθηκαν μέχρι σήμερα μαρτυρούν ότι πρώτοι αυτοί διάλεξαν για μόνιμη εγκατάσταση την περιοχή του βράχου της Ακροπόλεως, σύμφωνα με διάλεξη της αρχαιολόγου. Στην αρχή πιθανόν να μη θέλησαν να μείνουν ακριβώς επάνω στην κορυφή, αλλά από ανασκαφές γνωρίζουμε ότι είχαν ασφαλώς διασκορπιστεί στη νότια και βόρεια κλιτύ του βράχου, και ίσως κατά καιρούς χρησιμοποιούσαν τα δύο μικρά σπήλαια επάνω από το θέατρο του Διονύσου. Το νερό, πρώτο και βασικότερο στοιχείο για την ίδρυση οικισμού, το αντλούσαν από ρηχά πηγάδια βάθους 3-4 μ., 21 για την ακρίβεια, που είχαν ανοίξει στα ΒΔ του βράχου, εκεί όπου αργότερα, στους ιστορικούς χρόνους, υπήρχε η ονομαστή πηγή Κλεψύδρα.

wkiolathn2

Τη μεγαλύτερη ανάπτυξή του ο οικισμός των Αθηνών την παρουσιάζει κατά την τρίτη Μυκηναϊκή περίοδο και ειδικότερα στα πρώτα χρόνια της (1410-1380 π.Χ.). Ο πληθυσμός εξαπλώνεται στο νότιο τμήμα και όλα μαρτυρούν τη γενική ευημερία στην ποιότητα και τα μέσα ζωής. Αντίθετα, η βόρεια πλευρά φαίνεται προσωρινά ακατοίκητη. Και όμως κάπου πρέπει να είχε σχηματισθεί ένας οικισμός, γιατί στην περιοχή της Αγοράς, ιδίως γύρω από τη στοά του Αττάλου, δημιουργείται νεκροταφείο που είναι αρκετά μεγάλο για να αποδοθεί μόνο στις οικογένειες της κορυφής του βράχου. Οι πραγματικά πλούσιοι τάφοι των Αθηνών βρέθηκαν στον Άρειο Πάγο, λαξευτοί μέσα στο βράχο, και αυτοί τουλάχιστον πρέπει να έκρυβαν άρχοντες.

Όλη αυτή η έκταση που ορίζεται στα άκρα της από δύο και τρία νεκροταφεία είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη προηγούμενης εποχής και είναι αδύνατο να παραδεχθούμε ότι αποτελούσε έναν ενιαίο και συνεχή οικισμό. Για να είμαστε πλησιέστερα στην πραγματικότητα, πρέπει να υποθέσουμε ότι οι Αθηναίοι ήταν συγκεντρωμένοι κατά ομάδες ή «κατά κώμας» όπως θα έλεγε ο Θουκυδίδης, με τον κεντρικό πυρήνα επάνω στον βράχο και στη νότια κλιτύ. Μερικά σπίτια θα σχημάτιζαν άλλη ομάδα δυτικά της Ακροπόλεως, άλλα ανατολικά του Μουσείου ή κατά μήκος της δυτικής όχθης του Ιλισού και άλλα στο Ολυμπίειο. Διευκρινίζεται όμως ότι η διάρθρωση αυτή δεν είχε σχέση με συγκεκριμένη κοινωνική ή οικονομική διαφοροποίηση των κατοίκων, διότι τα κτερίσματα των δύο μεγάλων νεκροταφείων παρουσιάζουν απόλυτη ποιοτική αντιστοιχία. Ανώτερα υπήρχαν μόνο μέσα στους τάφους του Αρείου Πάγου, αλλά αυτοί, ήταν ηγεμονικοί.

wkiolathn1

Η «κατά κώμας» οργάνωση του πληθυσμού που διαπιστώνεται ανασκαφικά από τα ευρήματα στον χώρο οδηγεί σε έναν συλλογισμό, σύμφωνα με την κ. Παντελίδου – Γκόφα. Η λέξη Αθήναι, όπως δηλώνει η κατάληξη -ηναι, είναι παλαιότερη των ιστορικών χρόνων και διατυπώνεται πάντοτε κατά πληθυντικό αριθμό. Μήπως λοιπόν ο πληθυντικός αναφέρεται σε αυτή τη διαίρεση και προήλθε από το σύνολο των μικρών οικισμών που όλοι μαζί απαρτίζουν ένα συνοικισμό, όπως συμβαίνει και με τις πόλεις Μυκήναι, Θήβαι; Η ερμηνεία αυτή αποτελεί απλώς ένα συλλογισμό χωρίς άλλα αποδεικτικά στοιχεία, ενώ η παράδοση αποδίδει το όνομα Αθήναι σε μεταγενέστερους χρόνους μετά τον «συνοικισμό» του Θησέως και οι αρχαίοι συγγραφείς παραδίδουν παλαιότερα ονόματα της πόλεως, όπως Κεκροπίς και Ερεχθηίς.

Δεν είναι ξεκάθαρο το πότε ακριβώς χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το όνομα «Αθήνα» για την περιοχή που σήμερα αποτελεί την πρωτεύουσα της Ελλάδας. Ως ρίζα του ονόματος προτάθηκε στο παρελθόν η λέξη ἄθος ή ἄνθος για να δηλώσει την Αθήνα ως πόλη ανθούσα, αλλά και το επικό ρήμα θάω (θέμα θη–), δηλαδή θηλάζω, που δηλώνει ότι η Αθήνα έχει εύφορη γη. Δεν έγιναν όμως ευρέως αποδεκτές. Ο μύθος, άλλωστε, είναι πάντα περισσότερο συναρπαστικός...

NEWSBEAST.GR  3/9/2017

 

 

 

Κατοχικό δάνειο και διεκδικήσεις της Ελλάδας από την Γερμανία

Κατά την διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, η χώρα μας για πρώτη φορά στην Ιστορία της μετατράπηκε από οφειλέτη σε δανειστή.
Υπάρχουν τεσσάρων ειδών διεκδικήσεις και καλό είναι να τις ξεχωρίσουμε για να μην προκαλείται σύγχυση.

Πρώτον, το κατοχικό δάνειο.
Δεύτερον, οι αποζημιώσεις θυμάτων που έχουν αναγνωριστεί όπως φυλακισμένοι, αιχμάλωτοι και εκτελεσθέντες, αλλά οι αποζημιώσεις που δόθηκαν το 1962 ήταν ελάχιστες.
Τρίτον, τα θύματα που δεν έχουν ακόμα αναγνωριστεί, όπως στο Δίστομο, την Κάνδανο και άλλα μαρτυρικά μέρη.
Τέταρτον, οι υλικές καταστροφές και λεηλασίες.
Κατοχικό δάνειο
Το δάνειο της πρώτης συμφωνίας, μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, συνιστά «αναγκαστικό δάνειο». Οι μετέπειτα ως άνω τροποποιήσεις της αρχικής συμφωνίας της Ρώμης το μετέτρεψαν σε συμβατικό, αφού μετέσχε σε αυτές, ως αντισυμβαλλόμενη δανείστρια και η Ελλάδα. Η δε μετατροπή αυτή έχει αναδρομική ισχύ.
Οι καταβολές προς τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής εκτελέστηκαν από την ΤτΕ για λογαριασμό και με χρέωση του ελληνικού Δημοσίου,
Το συνολικό ύψος του δανείου που καταβλήθηκε από την Ελλάδα στις δυνάμεις κατοχής, μέσω της ΤτΕ, αναγράφεται στην έκθεση του διοικητή της ΤτΕ έτους 1947 επί των ισολογισμών των ετών 1941, 1944, 1945 και 1946, όπου φέρεται ότι ανήλθε, καθ' όσον αφορά τη Γερμανία, στο ποσόν των 1.617.781.093.648.819 δρχ. και στην Ιταλία σε 220.479.188.480
Μετά την αφαίρεση των κατά τα διεθνή νόμιμα εξόδων κατοχής, όπως αυτά συμφωνήθηκαν με τους κατακτητές, η μεν Γερμανία έλαβε πέραν αυτών ως προκαταβολές 1.530.033.302.528.819 δρχ. και η Ιταλία αντίστοιχα 157.053.637.000 δρχ.
Αυτά τα τελευταία ποσά είναι ακριβώς τα λεγόμενα κατοχικά δάνεια, που θα έπρεπε – κατά τις συμφωνίες Μαρτίου 1942 και Δεκεμβρίου 1942 – να επιστραφούν με τη λήξη του πολέμου.
Η τελευταία υπολόγισε, κατά μετατροπή, τη χρέωση της Γερμανίας σε λίρες Αγγλίας ως ανερχόμενη στο ποσό των 3.670.610 (χρ. λίρες Αγγλίας). Από τον καθηγητή Δερτιλή το ποσόν αυτό εκτιμάται στις 4.519.302 χ.λ.Α. (χρυσές λίρες Αγγλίας), ενώ από γερμανικής πλευράς δίδονται χαμηλότερα ποσά: 3.800.000 αγγλικές λίρες (συμπεριλαμβανομένου όμως και του μεριδίου της Ιταλίας) και 250 εκατ. χρυσά μάρκα, δηλαδή 450 εκατ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα (Nestler).
Ο Αλτενμπουργκ τον Ιούλιο του 1964, με έγγραφό του στο γερμανικό ΥΠΕΞ, υπολογίζει τη δανειακή οφειλή της Γερμανίας προς την Ελλάδα σε 200 εκατ. χρυσά μάρκα, δηλαδή 400 εκατ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα. Εκπεφρασμένο σε δολάρια το ποσόν αυτό ποικίλλει, αν και όχι σημαντικά, ανάλογα με την εκτίμηση της αξίας της χρυσής λίρας Αγγλίας προς το δολάριο κατά την Κατοχή: 160 εκατ. δολάρια σύμφωνα με επίσημες ελληνικές εκτιμήσεις, 265 εκατ. δολάρια για τον καθηγητή Αγγ. Αγγελόπουλο και 227 εκατ. δολάρια σύμφωνα με την έκθεση Ι. Πασσιά (του 1963) στον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος.
Το βασικότερο όμως ζήτημα είναι αυτό των τόκων. Ασφαλώς και σύμφωνα με τη σύμβαση της 14.3.1942 τα ποσά του δανείου είναι άτοκα (άρθρ. 3).
Ο όρος για την άτοκη επιστροφή ξεπεράστηκε όταν η οιωνεί δανειακή σύμβαση κατέστη ληξιπρόθεσμη.
Αυτό ακριβώς το ποσό όφειλε να έχει καταβάλει η μεταπολεμική Γερμανία και αδιαφόρησε να το πράξει, υπό το πρόσχημα του διαμελισμού της σε Δυτική και Ανατολική Γερμανία.
Και αυτο το πρόσχημα (διαμελισμού της σε Δυτική και Ανατολική Γερμανία) ξεπεράστηκε.
Ειδικά το κατοχικό δάνειο είναι απόλυτα διεκδικήσιμο λόγω της ιδιαίτερης φύσης που είχε. Δεν ήταν δάνειο σε γερμανικά ομόλογα για να υπαχθεί στη διαγραφή του χρέους που έγινε το 1953, ούτε είχε καμία εμπράγματη εγγύηση για να περιληφθεί στις υλικές επανορθώσεις του 1945 που τελικά μόνο μικρό κλάσμα τους ικανοποιήθηκε. Και τις δύο αυτές συμβατικές μορφές τις απέφυγαν οι Αρχές Κατοχής για να μην εμφανιστεί η δαπάνη στον προϋπολογισμό τους και έτσι το δάνειο γλίτωσε το «κούρεμα».
Ας θυμηθούμε τι δήλωσε Για το ελληνικό χρέος ο Γερμανός καθηγητής Ιστορίας-Οικονομίας στο Spiegel σε σκληρή γλώσσα για τη Γερμανία.
Εκτός από το κατοχικό δάνειο η Ελλάδα έχει κι άλλες διεκδικήσεις από τη Γερμανία.
Α) Προς το Δημόσιο: Τους αρχαιολογικούς θησαυρούς, τις επανορθώσεις για την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, ύψους 7.100 δις δολαρίων
1. Η επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών και των έργων Τέχνης, καταγεγραμμένα από τη Δ/νση Αρχαιοτήτων και Ιστορικών Μνημείων και από το Τμήμα Αρχαιολογίας Παν/μίου Αθηνών.
2. Η Διασυμμαχική Επιτροπή 19 χωρών της Ευρώπης, στο Παρίσι,το 1946 που καταλόγισε να πληρώσει η Γερμανία στην Ελλάδα,για τις καταστροφές στην οικονομία της, το ποσό των 7.100 δις δολ., αγοραστικής αξίας 1938, αντί του ποσού των 14.500 δις δολ. που ζήτησε η Ελλάδα, σημερινή αξία σε ευρώ 108 δις χωρίς τους τόκους.
Β) Η καταστροφή της οικονομίας της Ελλάδας: Η πραγμάτωσή της επήλθε:
1. Με την αρπαγή του 51% των μετοχών των ΔΕΚΟ και όλων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων.
2. Με τη διατροφή των στρατευμάτων κατοχής, σύνολο 670.000 στρατός ( Γερμανικός, Ιταλικός, Βουλγαρικός). Ακόμη και με τη διατροφή της στρατιάς του Ρόμελ, του AFRICA CORPS, (κατ’ εξαίρεση, μόνο η Ελλάδα!!!). Η διατροφή ανήλθε σε 8 δις δρχ., το μήνα.
3.Με το πλαστό χαρτονόμισμα Reichs Kredit Kassenschine είχαμε άμεση λεηλασία επιχειρηματιών, άμεση λεηλασία ελληνικού χρήματος. Έγινε εξαγορά του με 530.894 χρυσές λίρες Αγγλίας,τον Αύγουστο του 1941.
4. Με τη ληστεία νομισμάτων: Δεκάρικα, εικοσάρικα, τάλιρα, 37.77 τόνοι = πλήρωσαν μόνο 104 χρυσές λίρες (!!!) και πήραν ασήμι 18μιση τόνους. Από τα 2δραχμα, 1δραχμα, 20λεπτα, 10λεπτα πήραν 64.50 τόνους, πλήρωσαν μόνο 5μιση χρυσές λίρες (!!!) και πήραν συνολικά 73 τόνους χαλκού.
5. Με το αναγκαστικό δάνειο, με ρηματική διακοίνωση στις 23.3.1942, που επιβλήθηκε στην Ελλάδα και είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942. Υπόλοιπο, 3.5 δις δολ. αγοραστικής αξίας του 1938.
6. Με τις δημεύσεις: Το 10% της αγροτικής παραγωγής. – Επιτάξεις: Σχολεία, νοσοκομεία, ξενοδοχεία, οικήματα. – Κατασχέσεις: Μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς = Σιδηρόδρομοι, πλοία, αυτοκίνητα, ποδήλατα, ακόμη και ζώα, άλογα, μουλάρια, γαϊδουριά.
7. Με τις αμέτρητες αρπαγές και ληστείες οικιών, καταστημάτων, σε όλη την Ελλάδα.
Σημειώνουμε ότι με τους πρόχειρους υπολογισμούς των οικονομολόγων-μελών του Εθνικού μας Συμβουλίου, το σύνολο των γερμανικών οφειλών, προς το Δημόσιο, ανέρχεται περίπου στο ιλιγγιώδες ποσό των 1 τρις και 200 δις ευρώ!
Γ) Προς τα θύματα: 89 αναγνωρισμένα ολοκαυτώματα. – Ολόκληρη η Ελλάδα είναι ένα ολοκαύτωμα-νεκροταφείο αμέτρητων μαρτυρικών πόλεων, 13.1/2 % του ελληνικού πληθυσμού.
Μπορεί η προηγούμενη μνημονιακή ελληνική κυβέρνηση να είχε υπολογίσει το κατοχικό δάνειο που μας οφείλει η Γερμανία σε 11 δισ. ευρώ, ωστόσο, οι συνολικές γερμανικές οφειλές στη χώρα μας από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέρχονται, σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στο αστρονομικό ποσό του 1 τρισεκατομμυρίου και 200 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο εάν διαιρεθεί με τους 10.815.197 Έλληνες πολίτες της απογραφής του 2011, βγάζει ότι η Γερμανία οφείλει σε κάθε Έλληνα πολίτη 110.954 ευρώ.
pronews

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 1.9.17

 

 

 

 

Παρασκευή, 1/9/2017

Μισούν την Ελλάδα και την σκοτώνουν, σκοτώνοντας τα παιδιά μας

Γιατί το κάνει αυτό; Γιατί τα βάζει με την Παιδεία; Τι θέλουν επιτέλους από την πατρίδα μας;

Είναι ορισμένα από τα ερωτήματα οργής που δημιουργούνται μετά τις ανεπίσημες ανακοινώσεις για την… κατάργηση των Πανελλαδικών εξετάσεων που δεν καταργούνται αλλά που θα γίνουν διπλές, εντός του σχολείου και θα μετρά και ο βαθμός του απολυτηρίου.

Για ακόμη μια φορά ένας υπουργός Παιδείας μεταρρυθμίζει την εκπαίδευση στου κασίδη το κεφάλι. Ο Γαβρόγλου, όμως, κατ’ εντολήν Τσίπρα, ξεπέρασε κάθε άλλον στο παρελθόν.

Αυτοί που έλεγαν ότι θα καταργήσουν τις Πανελλαδικές ουσιαστικά τις καταργούν κάνοντάς τες διπλές. Ένα πολύπλοκο σύστημα που αν το καταλαβαίνει κάποιος υποψήφιος τότε είναι άξιος να μπει στο Πανεπιστήμιο και χωρίς εξετάσεις.

Οι Πανελλαδικές ήταν ο μοναδικός ίσως θεσμός στην Ελλάδα που παρέμεινε αδιάβλητος. Πιθανότατα και το ΑΣΕΠ που όμως έχει γίνει ουκ ολίγες φορές κουμπότρυπες από τους εκάστοτε υπουργούς που θέλουν να διορίζουν τους δικούς τους.

Όμως, οι Πανελλαδικές μεγάλωσαν γενιές και γενιές. Κανείς δεν τις αμφισβήτησε και παρά τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν στο πέρασμα των χρόνων κανείς δεν επιδίωξε να τις καταργήσει. Όχι γιατί δεν μπορούσε να γίνει αυτό αλλά γιατί δεν βρήκε κάποιος ένα καλύτερο και πιο αδιάβλητο σύστημα.

Παρά το γεγονός ότι πράγματι πριμοδοτήθηκε η παραπαιδεία και ορισμένες φορές υποβαθμίστηκε ο ρόλος του Λυκείου, ειδικά της τρίτης τάξης η σημασία των Πανελλαδικών ήταν ότι αποθέωνε την αξιοκρατία. Είτε ήταν κάποιος πλούσιος είτε φτωχός, είτε πήγαινε σε ιδιωτικό είτε σε δημόσιο σχολείο, είτε στην Γκράβα είτε στο Κολέγιο, την ώρα της εξέτασης ήταν όλοι ίδιοι. Η κόλλα με τα θέματα ίδια, τα ονόματα καλυμμένα, οι όροι ίδιοι και φυσικά οι διορθώσεις γίνονταν χωρίς να παρεμβαίνει ούτε ο μπάρμπας από την Κορώνη, ούτε ο κολλητός που ήθελε χάρη για το γιο του.

Γι’ αυτό και όλα αυτά τα χρόνια μπήκαν στα πανεπιστήμια και τα παιδιά του κτηνοτρόφου και τα παιδιά του λιμενεργάτη, του οικοδόμου, του αγρότη ή του ανθρακωρύχου.

Όποιος ήταν κατάλληλα προετοιμασμένος έγραφε κι έμπαινε στο Πανεπιστήμιο. Με όλα τα στραβά του (φροντιστήρια, το άγχος που ήταν δίκοπο μαχαίρι κ.λπ).

Η αποθέωση της αξιοκρατίας ήταν οι Πανελλαδικές. Και τώρα έρχεται η κυβέρνηση της μετριότητας, η κυβέρνησης που μισεί την αριστεία και την προσπάθεια για να κάνει τι; Να βάλει διπλές εξετάσεις εντός του σχολείου οι οποίες θα είναι σίγουρα πιο διαβλητές αφού τι είναι η Ελλάδα; Ένα μικρό χωριό που όλοι γνωρίζονται. Και θα βάλει και την προφορική εξέταση να παίζει ρόλο προφανώς γιατί κάποιος θα τα λέει καλύτερα επειδή είναι ο γιος… κάποιου.

Και το αποκορύφωμα; Αυτοί που έλεγαν ότι πρέπει να καταργηθούν οι Πανελλαδικές γιατί οδηγούνται τα παιδιά στα φροντιστήρια ουσιαστικά αυξάνουν τις εξετάσεις, επομένως και την πίεση για να οδηγηθούμε ξανά στην παραπαιδεία.

Είναι προφανές. Η κυβέρνηση της αριστεράς, η κυβέρνηση που στηρίζεται στον Καρανίκα, τον Πολάκη και την μουσική επιμελήτριαπου διορίστηκε στο γραφείο του Σπίρτζη, θέλει να ξεριζώσει ό,τι σωστό απέμεινε στον τόπο και ειδικά στην Παιδεία. Μισούν την Ελλάδα και την σκοτώνουν, σκοτώνοντας τα παιδιά μας.

Ο αιώνιος φοιτητής πρωθυπουργός μας και οι εμμονικοί πανεπιστημιακοί που το παίζουν υπουργοί θα είναι υπόλογοι για όλο αυτό το έγκλημα που στήνουν

ΠΗΓΗ  1/9/2017

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

°F | °C
invalid location provided