Τρίτη, Οκτώβριος 17, 2017

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 10ος

 

 

 

 

 

 

 

Σαν σήμερα έγινε η πρώτη σφαγή Ελλήνων από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής.

 

 

 

 

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Σαν σήμερα έγινε η πρώτη σφαγή Ελλήνων από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής.


Ο τόπος του μαρτυρίου. Εδώ στις 17 Οκτώβρη 1941, οι Γερμανοί εκτέλεσαν τους 222 κατοίκους των Κερδυλλίων

Διαβάστε πως οι Γερμανοί εκτέλεσαν 222 Έλληνες αφού τους έβαλαν πρώτα να σκάψουν τους τάφους τους.
1941.... Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι γερμανοί κατακτητές εκτελούν 222 κατοίκους των Άνω και Κάτω Κερδυλίων Σερρών, σε αντίποινα για τον...


φόνο ενός γερμανού στρατιώτη.
Οκτώβρης 1941. Οι κατακτητές παίρνουν σκληρά μέτρα, για να χτυπήσουν στη γέννηση τους τις πρώτες ένοπλες αντιστασιακές ομάδες, ενεργώντας τις πρώτες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και τις πρώτες ομαδικές εκτελέσεις αμάχων.
Τον Αύγουστο κιόλας του 1941, θα κάνει την εμφάνισή της η πρώτη οργανωμένη ελληνική αντάρτικη ομάδα στο βουνό Κερδύλλιο με την ονομασία « Οδυσσέας Ανδρούτσος», με αρχηγό τον Στέργιο Μουδιώτη και λίγο αργότερα το δάσκαλο Θανάση Γκένιο (Λασσάνη) και υπαρχηγό τον Περικλή Σταματόπουλο. Η πρώτη συνδυασμένη επιχείρηση, που θα πρέπει να έβαλε σε σκέψεις τους Γερμανούς, ήταν αυτή της 27ης Σεπτεμβρίου, όταν οι αντάρτες των Κερδυλλίων, πιάνοντας τους Γερμανούς κυριολεκτικά στον ύπνο, κατάφεραν να πάρουν από τον αστυνομικό σταθμό της Ευκαρπίας αρκετό οπλισμό, σκοτώνοντας έναν από αυτούς.
Στις 17 Οκτώβρη 1941 οι Γερμανοί κύκλωσαν τα χωριά Ανω και Κάτω Κερδύλλια της επαρχίας Νιγρίτας του Νομού Σερρών, όπου ήταν η κύρια βάση της ανταρτοομάδας «Οδυσσέας Ανδρούτσος», συγκέντρωσαν όλους τους κατοίκους, ξεχώρισαν τους άρρενες από 15- 60 χρόνων, συνολικά 222 άτομα, τους έβαλαν να σκάψουν ομαδικό τάφο και τους εκτέλεσαν μπροστά στους δικούς τους. Στη συνέχεια έκαψαν όλα τα σπίτια των δύο χωριών. Επειτα οργάνωσαν επιδρομές και σε άλλα χωριά της επαρχίας Νιγρίτας, όπου με βάση τους καταλόγους, που τους είχε δώσει η χωροφυλακή, ενήργησαν συλλήψεις και έκαψαν τα σπίτια των κατοίκων, για τους οποίους είχαν υπόνοιες ότι ήταν κομμουνιστές.
Στις 2 Νοεμβρίου, στις γερμανόφιλες εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, θα δει το φως της δημοσιότητας η παρακάτω, σχετική με την εκτέλεση των κατοίκων των Κερδυλλίων, ανακοίνωση της Γερμανικής Διοίκησης: «Εις τα βουνά δυτικώς του Στρυμόνος δρα από εβδομάδων μία κομμουνιστική συμμορία απαρτιζόμενη από κατοίκους των πέριξ χωρίων και επιδιδόμενη εις την ληστείαν των πλουσίων χωρικών της περιοχής όπως προσποριστεί χρηματικά μέσα, τη σύλληψιν Ελλήνων αστυνομικών προς αφαίρεση των όπλων των και δι' αυτών τον φόνον Γερμανών στρατιωτών... Περί τα τέλη Σεπτεμβρίου εδολοφονήθησαν εις θέσιν Λαχανά 2 Γερμανοί στρατιώται και προ ημερών εγένετο απόπειρα εναντίον του γερμανικού στρατού, με αποτέλεσμα το φόνο δύο Γερμανών ναυτών και τον βαρύ τραυματισμόν ενός άλλου εις Καλόκαστρον. Εν συνεχεία διά των παρά του γερμανικού στρατού ληφθέντων μέτρων κατεστράφησαν παρ' αυτού τα χωριά Ανω και Κάτω Κερδύλλια, οι κάτοικοι των οποίων αποδεδειγμένως ανήκον εις την εν λόγω συμμορία τροφοδοτούντες και υποστηρίζοντες ταύτην παντοιοτρόπως».
planet-greece.blogspot.com
Αναρτήθηκε από στις 17/10/2017  9:00 π.μ.

 

 

 

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Μυστήριο με τα 200 αγάλματα που βρέθηκαν στα Ιμαλάια – Ποιος τα δημιούργησε (vid)


Στα Ιμαλάια βρέθηκαν 200 αγάλματα άγνωστης προέλευσης και η επιστημονική κοινότητα αναζητά τους δημιουργούς.

Τα αγάλματα είναι φτιαγμένα με παρόμοιο τρόπο αλλά εικάζεται πως τα δημιούργησαν ξεχωριστοί γλύπτες.

Προς το παρόν δεν έχει προσδιοριστεί ποιον λαό εκφράζουν ενώ τα μυστήρια αγάλματα με τα άλογα δείχνουν πως υπήρχαν περισσότεροι από ένας αναβάτης!

https://www.youtube.com/watch?v=abd-gG9FLL8

 

 

 

 

Παρασκευή 13/10/2017 - 11:23

Φοβερό: Δείτε τι βρήκαν στη μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας που δεν υπάρχει στη γη! (Εικόνα)

πυραμίδα

Το 1837, ο συνταγματάρχης Howard Vyse, με τη βοήθεια δύο μηχανικών και εργατών, αποφάσισε να ερευνήσει ένα δωμάτιο της μεγάλης πυραμίδας Γκίζας της Αιγύπτου.

Για τον καθαρισμό της εισόδου του δωματίου χρησιμοποίησαν μέθοδο όχι και τόσο λεπτή. Χρησιμοποίησαν εκρηκτικά, με αποτέλεσμα να πέσει ένα κομμάτι τοίχου της πυραμίδας.

Αυτό έγινε την Παρασκευή στις 26 Μαΐου του 1837.

Όταν έπεσε η σκόνη τότε ανακάλυψαν και ένα κομμάτι κατεργασμένο σίδηρο, περίπου 26 εκατ μήκος και πλάτος 8,6 εκατ. περίπου με πάχος 4 εκατ. περίπου.

Το σίδηρο ζυγίζει 750g.

Ο συνταγματάρχης και δύο μηχανικοί αφού πέρασε η πρώτη τους έκπληξη κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο σίδηρος χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της οικοδόμησης της πυραμίδας (ήταν ίσως μέρος σφήνας).

Τώρα αυτό το χειροποίητο κομμάτι σιδήρου βρίσκεται στο βρετανικό μουσείο (αιγυπτιακό τμήμα, αριθ. 2433).

Αυτό όμως το κομμάτι σιδήρου είχε νικέλιο 26% πράγμα που δεν υπάρχει στη γη.

Εξήγηση δεν μπορούν να δώσουν, όπως αναφέρει το pyli-apokalypseis.

Πώς βρέθηκε στα χέρια των εργατών της πυραμίδας πριν 5.500 χρόνια;

Μήπως αυτοί που το χρησιμοποίησαν το έφεραν από άλλο πλανήτη μια που σε μετεωρίτες όταν βρίσκουν σίδερο έχει και νικέλιο της τάξεως 7-10%;

Ας δώσουν λοιπόν οι δύσπιστοι επιστήμονες μια λογική απάντηση πως βρέθηκε το 26% νικέλιο σε αυτό το κομμάτι σίδηρο.

Ώσπου να μας δώσουν την απάντηση, αν την δώσουν, θα χρειαστεί πολύ καιρό πιστεύω.

ptramida aigyptou vrethike kommati sidirou me nikelio pou den yparxei sti gi 1

13/10/2017

 

 

 

 

12.10.17

Μηχανή του Χρόνου: Η συγκλονιστική στιγμή που ο εκφωνητής αναγγέλλει την Αθήνα ελεύθερη από τους ναζί

Ο ιστορικός λόγος του Γεωργίου Παπανδρέου για την απελευθέρωση της Αθήνας από τα στρατεύματα των Γερμανών
Από τη mixanitouxronou.gr: 12 Οκτωβρίου 1944. Ήταν μια υπέροχη Πέμπτη. Ύστερα από 1.264 μέρες Κατοχής η Αθήνα είναι και πάλι ελεύθερη. Οι Γερμανοί υποστέλλουν τη σημαία τους από την Ακρόπολη στις 9:45 το πρωί. Την ίδια στιγμή, τμήμα του γερμανικού στρατού καταθέτει υποκριτικά στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Ο Γερμανός αντιπτέραρχος, στρατιωτικός διοικητής Νοτίου Ελλάδος Χέλμουτ Φέλμυ δηλώνει ότι τα γερμανικά στρατεύματα αποσύρονται από την Αθήνα που έχει κηρυχθεί ανοχύρωτη πόλη. Το ίδιο κάνουν και τα συνεργαζόμενα με τους κατακτητές Τάγματα Ασφαλείας, τα οποία κλείνονται στο στρατόπεδο στο Γουδί. Μικρό γερμανικό απόσπασμα παραμένει στον Πειραιά για να διενεργήσει καταστροφές. Πριν ακόμα  οι τελευταίοι Γερμανοί εκκενώσουν την πόλη, ο αθηναϊκός λαός ξεχύνεται στους δρόμους σε ένα αυθόρμητο ξέσπασμα και η Αθήνα κατακλύζεται από ελληνικές και συμμαχικές σημαίες: αγγλικές, σοβιετικές, αμερικανικές.
Γιώργος Θεοτοκάς, Τετράδια Ημερολογίου:
«Ήταν ένα κάρο φορτωμένο νέους και νέες που ξεφωνίζανε. Στο άλογο που τραβούσε το κάρο καθότανε καβάλα μια γυναίκα μελαχρινή σα γύφτισσα που είχε στο κεφάλι και στους ώμους ένα σάλι επαναστατικά κατακόκκινο. Φορούσε κίτρινο φουστάνι κι είχε διάφορα χαϊμαλιά στο στήθος, κρατούσε μια ελληνική σημαιούλα και ξεφώνιζε τραγουδώντας: «Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη…». Μια παρέα μάγκες γυρίζανε με ένα χαρτονένιο Χίτλερ κρεμασμένο σε ένα κοντάρι και φωνάζανε ρυθμικά «Εμπατίρησε»(καινούργια λέξη argot).. Πολλά τραμ και καμιόνια ανεβοκατέβαιναν τους κεντρικούς δρόμους φορτωμένα παιδιά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που φωνάζανε συνθήματα των οργανώσεών τους. Είδα και μια παρέλαση πιτσιρίκων με ξύλινα τουφέκια, του «παιδικού μετώπου» του ΕΑΜ», γράφει ο συγγραφέας Γιώργος Θεοτοκάς για τη «μεγάλη ημέρα».
Κώστας Παράσχος, Η απελευθέρωση (εκδ.Ερμής):
Ο Κώστας Παράσχος, δημοσιογράφος, ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες Αθηναίους που συρρέουν στο κέντρο της πόλης, περιγράφει την πρωτόγνωρη εμπειρία που έζησε: «Μπήκα άθελά μου στο ρυθμό που επικρατούσε γύρω μου. Τι κάναμε δηλαδή; Μα απλό πράγμα: χαιρόμαστε και δεν ξέραμε πώς να εκφράσουμε τον ενθουσιασμό μας […] Τώρα μας ενδιέφερε να ζήσουμε τη μεγάλη μέρα». «Σε κάθε γωνιά βουίζουν τα χωνιά (…). Ανεβασμένοι στ” αυτοκίνητα ρίχνουν οι ΕΑΜίτες τα συνθήματα που τ” αρπάζει με μια φωνή ο κόσμος και τα κάνει βουή και σάλπισμα για να φτάσουν απ” άκρη σ” άκρη της Ελλάδας: Κανένα άσυλο στους προδότες! Λευτεριά- Λαοκρατία!», διαβάζουμε στην ανταπόκριση του Ριζοσπάστη που κυκλοφορεί ύστερα από 8 χρόνια ελεύθερα πλέον στο κέντρο της πρωτεύουσας (Ριζοσπάστης, 13 Οκτωβρίου 1944).
Για τα μέλη των αντιστασιακών οργανώσεων, η Απελευθέρωση αποτελεί μια πρωτόγνωρη εμπειρία, καθώς έβγαιναν από μια μακρόχρονη περίοδο διώξεων και παρανομίας.
Τη 12η Οκτωβρίου κυριαρχούν οι αυθόρμητες εκδηλώσεις του αθηναϊκού λαού για την απελευθέρωση της πόλης. Σε όλη τη διάρκεια των πανηγυρισμών επικρατεί απόλυτη τάξη σε αντίθεση με ότι συνέβη σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Διασκεδάζοντας τους φόβους των πολιτικών του αντιπάλων για «λουτρό αίματος» και παρά τη διάχυτη επιθυμία για εκδίκηση απέναντι στους συνεργάτες των κατακτητών η ηγεσία του ΕΑΜ τήρησε τις υποχρεώσεις της απέναντι στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας τιθασεύοντας τη μεγάλη δύναμή του κινήματος. Το Α΄ Σώμα Στρατού του ΕΛΑΣ στην Αθήνα παρόλο που θα μπορούσε να προχωρήσει σε κατάληψη του συνόλου της πόλης, καθώς απουσίαζε μια οργανωμένη επαρκής ένοπλη δύναμη, όχι μόνο πρωτοστάτησε στην τήρηση της τάξης αλλά περιφρούρησε και προστάτευσε τις υποδομές της Αθήνας και του Πειραιά. Τμήματα μηχανικού του ΕΛΑΣ έκοψαν τα σύρματα των υπονομεύσεων στο αεροδρόμιο του Ελληνικού (Χασανίου), στο φράγμα του Μαραθώνα, ενώ δυνάμεις της ΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ Αττικής συγκρούστηκαν με τους υποχωρούντες Γερμανούς στο Κακοσάλεσι (Β. Μπαρτζιώτας, Η Εθνική Αντίσταση στην αδούλωτη Αθήνα, Αθήνα: Σύγχρονη Εποχή 1984).
Ο Βρετανός συνταγματάρχης της SOE, Ρ. Σέπαρντ, σύνδεσμος του Στρατιωτικού Διοικητή με το Βρετανικό Στρατηγείο, ο οποίος επισκέφθηκε το βράδυ της 12ης Οκτωβρίου τις συνοικίες της πόλης και τις περιοχές που έλεγχε το ΕΑΜ διαπίστωσε απόλυτη ησυχία παντού, ενώ ο ΕΛΑΣ και άλλες οργανώσεις περιπολούσαν με πειθαρχία στους σχεδόν έρημους δρόμους. (Χρονολόγιο γεγονότων 1940-1944. Από τα έγγραφα του βρετανικού υπουργείου των εξωτερικών Foreign Office 371 Τόμος Β 1944, Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών 2004). Ο παλαιός πολιτικός κόσμος, συσπειρωμένος γύρω από την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου σχεδίαζε την επιστροφή του στην πολιτική σκηνή. Μία επιστροφή η οποία θα στηρίζονταν στη βρετανική διπλωματία και στα βρετανικά όπλα.
Η άφιξη της κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας – Ο Λόγος της Απελευθέρωσης
Η επίσημη άφιξη της Ελληνικής Κυβέρνησης υπό τον Γ. Παπανδρέου, στην οποία το ΕΑΜ συμμετείχε με έξι υπουργούς, έγινε το πρωί της Τετάρτης 18 Οκτωβρίου 1944. Στην υποδοχή της βρέθηκε το σύνολο του αθηναϊκού λαού και τα μέλη της κυβέρνησης με επικεφαλής τον Γεώργιο Παπανδρέου έγιναν δεκτά με επευφημίες και ενθουσιασμό. Την κυβέρνηση συνόδευε ο Βρετανός πρεσβευτής R. Leeper και ο αντιστράτηγος R. Scobie, αρχηγός των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ελλάδα, υπό τις διαταγές του οποίου έχουν υπαχθεί ο ΕΔΕΣ και ο ΕΛΑΣ με βάση τη Συμφωνία της Καζέρτας. Η βρετανική παρουσία αποτελούσε μια διαρκή επισήμανση του ρόλου των Βρετανών στις εξελίξεις στην Ελλάδα και συνιστούσε εγγύηση του νόμου και της τάξης για τους αστούς πολιτικούς. (Π. Παπαστράτης, «Από την Απελευθέρωση στο Δεκέμβρη», στο Οι 150 μέρες που συγκλόνισαν την Ελλάδα. Απελευθέρωση – Δεκεμβριανά – Βάρκιζα, ένθετο εφημ. Επενδυτή, σειρά Ιστορικό Αρχείο, Φεβρουάριος 2013).
Σύμφωνα με το πρόγραμμα της ημέρας, αρχικά ο Παπανδρέου και μέλη της Κυβέρνησης κατευθύνθηκαν στην Ακρόπολη, όπου ύψωσαν την ελληνική σημαία την οποία μετέφεραν κορίτσια του Λυκείου Ελληνίδων με την συνοδεία ευζώνων και αντιστασιακών. Τιμητικά αγήματα του Ιερού Λόχου και του ΕΛΑΣ παρουσίασαν όπλα. Αμέσως μετά τη δοξολογία στη Μητρόπολη, στην οποία χοροστάτησε ο Αρχιεπίσκοπος και μελλοντικός Αντιβασιλέας Δαμασκηνός, ο Παπανδρέου εκφώνησε στην Πλατεία Συντάγματος τον «Λόγο της Απελευθέρωσης».
«Ποτέ δεν είχα δει την πλατεία σε τέτοιο σημείο πλημυρισμένη από λαό. Το δάσος οι σημαίες κι οι πινακίδες συνθέτανε μιαν εικόνα παρδαλή και ζωηρή, πολύ αλλιώτικη από το θέαμα των παλαιών αθηναϊκών συλλαλητηρίων, όπου έβλεπε κανείς μονάχα ένα γκρίζο πλήθος», γράφει στο ημερολόγιό του ο Θεοτοκάς.
Την ατμόσφαιρα της συγκέντρωσης περιγράφει γλαφυρά ο Θεμιστοκλής Τσάτσος αυτόπτης μάρτυς και Υπουργός Δικαιοσύνης τότε: «…Η ερυθρά σημαία και τα λάβαρα με το σφυροδρέπανον εκυριάρχουν από άκρου εις άκρον. Ο Εθνικός ύμνος η εν οιονδήποτε Εθνικό άσμα δεν ηκούοντο. Μόνον η «Λαοκρατία». Θέσις δια μιαν έστω εθνικήν οργάνωσιν εις την Πλατείαν του Συντάγματος δεν υπήρχε. Μόνον Εαμικές οργανώσεις ηδυνήθησαν να καταλάβουν θέσιν επί της πλατείας. Γύρω γύρω μόνον, όπου είχον μαζευτεί όσοι δεν ενθουσιάζοντο ανά τετράδας ηκούετο η φωνή «Μεγάλη Ελλάδα»!». (Θ. Τσάτσος Αι παραμοναί της Απελευθερώσεως (1944), Αθήνα: Ίκαρος 1973).
Στο λόγο του ο πρωθυπουργός επισήμανε την αναγκαιότητα διατήρησης της Εθνικής Ενότητας έως τη διεξαγωγή των εκλογών, την εθνική ολοκλήρωση και την ανασύνταξη των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας. Παράλληλα, επιβεβαίωσε με έμφαση την απόφαση να τιμωρηθούν οι προδότες της πατρίδας και οι εκμεταλλευτές της δυστυχίας του λαού διαβεβαιώνοντας ότι «Η Εθνική Νέμεσις θα είναι αδυσώπητος». Απευθυνόμενος σε ένα κοινό το οποίο συνεχώς τον διέκοπτε με τα συνθήματα «Λαοκρατία» και «Εθνική Νέμεση», δε δίστασε να εκφωνήσει εκτός κειμένου την περίφημη φράση «πιστεύομεν εις την Λαοκρατίαν».
(σ. Efenpress: Προσέθεσε και τη φράση (που δεν αναφέρεται) :"Λαοκρατία αλλά και Νόμος" οπότε το ένα αναιρούσε το άλλο....)
Πηγή αρχικής φωτογραφίας: Πανηγυρισμοί Απελευθέρωσης, ΙΦΑΝΕ – φωτ. Κυριάκος Κουρμπέτης.
ΠΗΓΗ: Τα στοιχεία της έρευνας αντλήθηκαν από την επιμελημένη δουλειά της ιστορικού Βασιλικής Λάζου στο Free Athens 1944
Η απελευθέρωση της πρωτεύουσας από τις ναζιστικές δυνάμεις θα εορταστεί για τρίτη χρονιά με τις εκδηλώσεις «12 Οκτωβρίου 1944. Η Αθήνα Ελεύθερη»

news247

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 12.10.17

 

 

 

 

 

 

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Ο Οδυσσέας όταν ταξίδεψε στον κάτω κόσμο στην ουσία είχε πάει Νότια Αμερική ;


Ο Οδυσσέας ,ο Ελπίνωρ και ο Ερμής στον Άδη  ΤΟΥ ΖΩΓΡΆΦΟΥ ΛΥΚΑΟΝΟΣ .ΕΡΥΘΡΟΜΟΡΦΟΣ ΠΕΛΙΚΗ ΤΟΥ 440 π.Χ.- The Museum of Fine Arts, Boston,

Ο Ιταλός καθηγητής φυσικής του Πανεπιστημίου του Ρίο Ντε Τζανέιρο Enrico Mattievich υποστήριξε ότι ο Οδυσσέας όταν ταξίδεψε στον κάτω κόσμο στην ουσία είχε πάει Νότια Αμερική...

Υπάρχουν πολλές ενδείξεις για την παρουσία των Ελλήνων κατά τους αρχαίους χρόνους στην Αμερικάνικη ήπειρο. Ο Ιταλός καθηγητής φυσικής του Πανεπιστημίου του Ρίο Ντε Τζανέιρο Enrico Mattievich υποστήριξε το 2011 ότι ο Οδυσσέας όταν ταξίδεψε στον κάτω κόσμο στην ουσία είχε πάει Νότια Αμερική.

Ο Mattievich μελετώντας τόσο τον Ομηρο όσο και τον Απολλόδωρο (Αργοναυτικά) συνειδητοποίησε πως αυτά που περιγράφονταν στα εν λόγω έργα σχετίζονταν με τόπους μακρινούς.




Ξεκίνησε έτσι να εξερευνήσει αυτά τα μέρη, ώστε να εντοπίσει τα όσα αναφέρονται στην ελληνική μυθιστορία…
Εζησε πολλά χρόνια στο Περού, περιοχή όπου έζησαν οι Ίνκας περί το 1.200 π.Χ. και έλαβε την περουβιανή υπηκοότητα.
Το πρώτο ταξίδι του διεξήχθη το 1981 στο Chavin De Huantar, όπου ο Ματτίεβιτς προέβη σε εκτεταμένες μελέτες , ανακαλύπτοντας πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων που πιστοποιούσαν την υποψία του. Ετσι εξέδωσε το έργο «Ταξίδι στην Μυθολογική Κόλαση», το οποίο μιλούσε για την ελληνική παρουσία στην Αμερική.


Τσαβίν δε Χουαντάρ

Χαρακτηριστικό παράδειγμα των ευρημάτων του είναι οι μεγαλιθικές κατασκευές στο κεντρικό Περού και κυρίως στην περιοχή Κούζκο με τα δύο μεγάλα φρούρια (Σαξαϋουαμάν, Ολλανταϋτάμπο), των οποίων η τεχνοτροπία είναι αμιγώς ελληνική.

Μάτσου-Πίτσου.Πύλη Κυκλώπειων τειχών. Οι ομοιότητες με τις Μυκήνες είναι εμφανέστατες

Όχι δεν βρισκόμαστε στις Μυκήνες, αλλά στο κυκλώπειο φρούριο του Σακσαϋουαμάν στο Περού.
Άποψη της πύλης του φρουρίου. Πηγή : περιοδικό ΔΑΥΛΟΣ τ.200-201

Πιο συγκεκριμένα η πύλη του Σαξαϋουαμάν είναι σχεδόν πανομοιότυπη με την είσοδο της ακρόπολης των Μυκηνών.


Τσαβίν δε Χουαντάρ


Αλλο παράδειγμα αποτελεί και η πόλη Τσαβίν, χτισμένη το 3.000π.Χ., η οποία παρουσιάζει κοινά σημεία με την Μινωική Κρήτη. Το παλάτι που βρίσκεται εκεί (Τσαβίν ντε Χουαντάρ), «θα μπορούσε να έχει ξεθαφτεί στην Κρήτη», σύμφωνα με τον Ματτίεβιτς. Φανταστείτε επομένως τις ομοιότητες. Ο εν λόγω ερευνητής παρατήρησε ακόμη την ύπαρξη ενός λαβυρίνθου, ως είσοδο στο κτήριο, ενός δηλαδή συνόλου στενών διόδων με δαιδαλώδη σειρά στοών ορθογώνιας διατομής και με πέτρινους τοίχους, ανάλογου με τον αντίστοιχο λαβύρινθο στη Μινωική Κρήτη.

Λόφοι πάνω από το Τσαβίν δε Χουαντάρ

Η συγκεκριμένη πόλη ήταν ακόμη θρησκευτικό κέντρο, που επισκέπτονταν από πολλές περιοχές, προκειμένου να παρακολουθήσουν θρησκευτικές τελετές, να ζητήσουν χρησμούς, κατ’ αναλογία με τις ελληνικές συνήθειες.



Στο νότιο μάλιστα τμήμα του παλατιού, που βρίσκεται εκεί, στεγάζεται ναός, στο πίσω μέρος του οποίου υπάρχουν δύο εγχάρακτες πετρογραφίες, που σύμφωνα με τον Ματτίεβιτς αναπαριστάνουν αιλουροειδή με φίδια γύρω από το κεφάλι τους. Αντιστοίχως με την εικονοποιεία του θρυλικού Κέρβερου στην Μεσόγειο.

Το πιο συγκλονιστικό απ’ όλα όμως είναι η ανακάλυψη γουδιών, τα οποία παραπέμπουν στην άποψη ότι ίσως το συγκεκριμένο παλάτι να λειτουργούσε ως Ασκληπιείο, όπως γινόταν και στο μαντείο της Δωδώνης.

Γουδί από πέτρα που βρέθηκε στο Τσαβίν ντε Χουαντάρ αιλουροειδούς μορφής με όψη κέρβερου (διακοσμημένο με σταυρούς κλπ)

Οπως αναφέραμε παραπάνω, στο Περού έζησε πριν χιλιάδες χρόνια η φυλή των Ίνκας.

Τσαβίν δε Χουαντάρ

Οι θεότητες του Κάτω Κόσμου, τα Τάρταρα όπως τα ονομάζει ο Ησίοδος, διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο για αυτούς. Ετσι ο Ματτίεβις ανακάλυψε πλήθος παραστάσεων που απεικονίζουν τέτοιου είδους θεότητες και έπειτα από προσεκτική μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο Άδης των αρχαίων Ελλήνων βρίσκεται εκεί.

Εικόνες Μεδουσών (Γοργόνων) της Αμερικής και της Μεσογείου άνω αριστερά Των Αθηνών-δεξιά  Της Κολομβίας .Κάτω αριστερά Της Σικελίας (Ιταλία-μεγάλη Ελλάδα) και  δεξιά Του Περού


Ως εφαλτήριο χρησιμοποίησε την αρχαία ελληνική γραμματεία (Ομήρου Οδύσσεια: οδηγίες Κίρκης στον Οδυσσέα για το πώς θα φτάσει στον Κάτω Κόσμο), κατά την οποία ο Άδης βρισκόταν στα έγκατα της γης, σε μία μακρινή όμως τοποθεσία δυτικά.

Ζωγραφική σε αγγείο των Μάγια και δεξιά τοιχογραφία από την Κνωσό - Φωτογραφία από τις :  mikres-ekdoseis.gr

Ο Ματτίεβιτς «ακολούθησε» την διαδρομή αυτή και τα βήματά του τον οδήγησαν στην περιοχή του Αμαζονίου που του έμοιαζε καταπληκτικά με τα Τάρταρα.


Κύρια Πηγή: pygmi -
Δεύτερη ανάρτηση 04/06/2013 /www.protothema.gr/


ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΟΛΑΣΗ

Οι μελετητές που ερευνούν το παρελθόν ονειρεύονται να καταφέρουν κάποια μέρα τα αρχαιολογικά τους ευρήματα "να μιλούν" - σαν να ήταν μαγνητικές εγχαράξεις - και να τους αποκαλύπτουν ιστορικά γεγονότα ή καλύτερα, να ταξιδέψουν στο παρελθόν με την μηχανή του χρόνου. Το "Ταξίδι στην μυθολογική κόλαση" είναι το "εισιτήριο" που κατά κάποιον τρόπο θα καταστήσει δυνατό αυτό το όνειρο. Ο αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να πραγματοποιήσει ένα θαυμάσιο ταξίδι στο παρελθόν και να ανακαλύψει την χαμένη πραγματικότητα που έδωσε βάση στις φανταστικές διηγήσεις της Ελληνικής Μυθολογίας: θα πλεύσει στον ποταμό της κόλασης και θα διασχίσει το πέρασμα που επέτρεπε την πρόσβαση στο βασίλειο του Πλούτωνα. Θα μεταφερθεί στον μυθολογικό Άτλαντα, στο ψηλό βουνό που οι γεωγράφοι της Αρχαιότητας έψαχναν στο δυτκό άκρο της Γης. Θα επισκεφθεί το Παλάτι της Γοργόνας. Θα γνωρίσει τον λαβύρινθο του Μινώταυρου, όπως επίσης τον τερατώδη δράκοντα που με εκατό κεφάλια φύλαγε το μυθώδη Κήπο των Εσπερίδων, όπου υπήρχαν φυτά με χρυσά φρούτα. Το "Ταξίδι στη μυθολογική κόλαση" είναι ένα έργο άφθονα τεκμηριωμένο, βασισμένο σε ταξίδια, επιστημονικές και βιβλιογραφικές έρευνες. Σ' αυτό ο συγγραφέας παρουσιάζει μια νέα θεωρία σχετικά με την προέλευση των ελληνικών μύθων και την σχέση τους με την παλιά γνωριμία της Αμερικής, εδώ και πάνω από 3.000 χρόνια, πριν από τον Χριστόφορο Κολόμβο.


ΕΠΙΣΗΣ

Μέρος από την Pedra Pintada. Μήπως σας έρχεται στο νου ελληνικό κιονόκρανο;
Η φωτογραφία προέρχεται από το βιβλίο τουΙωάννη Πασσά «Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ»
Έντονη η Ελληνική παρουσία στην Αμερική,χιλιάδες χρόνια πριν τον Κολόμβο, σύμφωνα με έρευνές και ευρήματα.

H Aμερική σύμφωνα πάντα με την επίσημη άποψη ανακαλύφθηκε το 1492 από τον Χ.Κολόμβο,φαίνεται όμως ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι(όπως άλλωστε συμβαίνει συχνά).Πολυετείς έρευνες, και ανακάλυψη ευρημάτων από ερευνητές και επιστήμονες, δείχνουν ότι υπήρχε έντονη η παρουσία του Ελληνικού στοιχείου, καθώς και επηρεασμού της τέχνης των κατοίκων από την Ελληνική τεχνοτροπία. Το πλήθος Αρχαιολογικών και γλωσσολογικών ευρημάτων είχε σαν αποτέλεσμα την επίσημη αποστολή ομάδας από το Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών στο Περού , προκειμένου να μελετήσουν την ομοιότητα των ευρημάτων με τα αντίστοιχα Ελληνικά.Η περιοχές βρίθουν από Ελλάδα, και ευρήματα με κλασικά θέματα, όπως,κεφάλια μέδουσας,οικοδομήματα με Μυκηναϊκή τεχνοτροπία,μαιάνδρους ,τον Ηρακλή με ρόπαλο και λεοντή, ελληνικά αγγεία,και αμφορείς που έχουν βρεθεί σε πολλά μέρη της Αμερικανικής ηπείρου και στο Περού .Υπάρχουν και οι πόλεις Μόντε Αλμπάν και η Μίτλα με τις κιονοστοιχίες, που μας θυμίζουν την Τσίτσεν Ίτσα (Γιουκατάν!!!) και εκείνες της Κνωσού και της Τίρυνθας”.Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα γλωσσολογικά ευρήματα, καθώς πλήθος από τοπικές διάλεκτοι,έχουν σαν βάση την Ελληνική γλώσσα και χρησιμοποιούν άπειρες Ελληνικές λέξεις!!.Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο στα νησιά Χαβάη ευρέθησαν 1108 Ελληνογενείς λέξεις !!.Ακόμη ο Ακαδημαϊκός ENRICO MATTIEVICH(Ιταλός απο τη Κροατία με Περουβιανή υπηκοότητα) στο βιβλίο του με τίτλο " Ταξίδη στην μυθολογική κόλαση-
η ανακάλυψη της Αμερικής από τους Έλληνες "
μας παρουσιάζει τα αποτελέσματα των ερευνών του που πραγματοποίησε σε αρχαιολογικούς χώρους του Περού, που στηρίζουν την θεωρία του ότι τα Τάρταρα -η πύλη του Άδη - των αρχαίων Ελλήνων ήταν στο Τσαβίν ντε Χουαντάρ , όπου οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήταν επισκέπτες !. Στην νοτιοανατολική Βενεζουέλα υπάρχει ένα από τα πιο αινιγματικά και εντυπωσιακά μνημεία της προϊστορικής Αμερικής: “την πέντρα πιντάδα ” (πέτρα με ζωγραφιές).Είναι ένα ογκώδες μνημείο μήκους 92 μέτρων, πλάτους 76 και μοιάζει σαν ένα τεράστιο αυγό.Εκεί ανακαλύφθηκαν ντολμέν παρόμοια με εκείνα της Ευρώπης και της Αλγερίας, γραμμένα με Ελληνικά γράμματα”.Αυτά είναι ζωγραφισμένα πάντοτε σε προφίλ και είναι συχνά φτιαγμένα με μία ειδική μέθοδο, παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα την Τρίτη χιλιετία π.Χ. Μια νωπογραφία που η παριστάνει έναν Ινδιάνο ευγενή από το Παλένκουε του Γιουκατάν(πάλι το Γιουνάν;!!!) στο Μεξικό,έχει εκπληκτική ομοιότητα με τον πρίγκιπα της Κνωσού της Κρήτης!. Εντυπωσιακή είναι και η ομοιότητα(δηλαδή τι oμοιότητα, είναι ακριβώς το ίδιο)έχει και το πυθάρι που ανακαλύφθηκε στην περιοχή Μπίμινι των νήσων Μπαχάμες,με Κρητικό πυθάρι που εκτίθεται στο Μουσείο του Ηρακλείου!. Ένας ακόμη μεγάλος εξερευνητής ο Percy Harrison Fawcett ανακάλυψε τα απομεινάρια του πανάρχαιου ελληνικού πολιτισμού.. στη Ν.Αμερική καθώς και ιθαγενείς οι οποίοι υποστήριζαν την ελληνική τους καταγωγή,και μιλούσαν μια πανάρχαια ελληνική διάλεκτο. Δυστυχώς ο Fawcett σε μια ερευνά του οδηγούμενος από τους ιθαγενείς στην πανάρχαια ελληνική πόλη Xavante εξαφανίστηκε για πάντα στη ζούγκλα.Την πόλη την οποία έψαχνε την ονόμαζε πόλη "Ζ"...Τέλος ας δούμε ονόματα περιοχών και θεών που παραμένουν ακόμη και σήμερα Ελληνικά:Ντίον-Αν=Διόνυσος.Ηρακάν=Ηρακλής,Μελανονήσια=Μελανά Νησιά,Μικρονησία=Μικρά Νησιά,Πολυνησία=Πολλά νησιά ,Φιλλιπίνες,κ.λ.π.Στην Καραϊβική, υπάρχει νησί 'Ανδρος και νησί Ρόδος.,και στην στην Χαβάΐ νησί Σάμος!!.Και για να προλάβω “ειδικούς” που θα τρέξουν πάλι να αμφισβητήσουν επικαλούμενοι συμπτώσεις,παραθέτω μέρος από πλούσιο φωτογραφικό υλικό,που εκμηδενίζει κάθε τέτοια πιθανότητα.Τουλάχιστον για όσους έχουν ανοιχτό μυαλό.......


Κόσμημα των Ίνκα για τον λαιμό που είναι στολισμένο με Ελληνικά γράμματα (διακρίνονται καθαρά Χ, Σ, Υ, Ο, Τ κλπ)Πηγή φωτογραφίας : Έριχ φόν Νταίνικεν«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΥ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ»



ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΣΑΖΙ

Η Λέξη «ΑΝΑΣΑΖΙ» σημαίνει στην γλώσσα των Ναβάχο «ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΚΕΙΝΟΙ» .Σήμερα οι Χόπι είναι οι κάτοικοι των περιοχών των «Ανασάζι» που εθνικά και πολιτιστικά διαφέρουν από τους άλλους ινδιάνους γείτονές τους. Οι Ανασάζι έχτισαν ακροπόλεις και φρούρια όμοια με εκείνα των Μυκηναίων , κατασκεύασαν δρόμους , αμφιθέατρα και αρδευτικά έργα. Έκαναν ηλιακές παρατηρήσεις και κατασκεύαζαν πήλινα αγγεία και σκεύη παραμφερή πρός εκείνα της Ελληνικής γεωμετρικής περιόδου.

Πέτρινη επιγραφή που βρέθηκε στο Kensigton
της Μινεσότα το 1898 με Ελληνικά γράμματα

Τα σύμβολα και σχέδια των Ανασάζι που είναι σκαλισμένα πάνω σε πέτρες , τα κεραμικά σχέδια και ιδιαίτερα οι μύθοι που διασώζουν οι Χόπι , φωτίζουν αυτά που για τους «ειδικούς» φαντάζουν σαν «άλυτα μυστήρια». Ο Γάλλος συγραφέας Pierre Honnore παρατηρεί ότι «η γραφή των Μάγια είναι εντελώς όμοια με την Μινωϊκή γραμμική Α’ . Πιθάρι Κρητικής προέλευσης που βρέθηκε στο Μπίμινι διμιουργεί ένα αναπάντεχο δήθεν «αίνιγμα». Χάλκινοι διπλοί Κρητικοί πελέκεις βρέθηκαν στο Ουισκόνσιν και το Οχάϊο των ΗΠΑ. (Τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά;)
Επιστρέφοντας στους Ανασάζι ,συναντάμε τα γνωστά Ελληνικά σύμβολα ( σπειροειδής κυματοειδής κύκλος , μαίανδρος οφιοειδής , μέδουσα κλπ) , τα οποία βρίσκουμε παντού στην Εσπερία (Εσπερία = η χώρα που βρίσκεται εκεί που δύει ο ήλιος ).
Τελειώνοντας να προσθέσουμε οτι στους μύθους των Χόπι συναντάμε πολλές ομοιότητες με τους αρχαιοελληνικούς μύθους.

Η ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ
Η περιπλάνηση του Οδυσσέως μετά από τον εμφύλιο πόλεμο και την πτώση της Τροίας, είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει πολλούς συγγραφείς και ερευνητές. Οι περισσότερες εκδοχές παρουσιάζουν τον πολυμήχανο βασιλέα Οδυσσέα, ικανότατο μηχανικό και γνώστη της ναυσιπλοΐας, να περιπλανιέται για 10 χρόνια στον χώρο της Μεσογείου μία περιοχή αποδεδειγμένα γνωστή στους Έλληνες από αρχαιοτάτων χρόνων (ήδη από το 7.250 π.Χ. υπήρχε επαφή μεταξύ σπηλαίου Φράχθι Αργολίδος και Μήλου, όπως απόδειξαν τα ευρήματα στο σπήλαιο Φράχθι.
Όμως υπάρχουν πολλά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η περιπλάνηση του Οδυσσέως ήταν και εκτός Μεσογείου και μάλιστα μέχρι τις ακτές της Αμερικανικής ηπείρου.
Η Εριέττα Μέρτζ (Henriette Mertz) στο βιβλίο της WINE DARK SEA (τίτλος στα Ελληνικά «ΟΙΝΩΨ ΠΟΝΤΟΣ» εκδ. ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ) που εξέδωσε το 1965 παρουσίασε πληθώρα στοιχείων για το εν Ατλαντικό Ωκεανό ταξίδι του Οδυσσέως. Αρκετά βήματα πιο πέρα προχωράει ο Ζίγκφριντ Πετρίδης στο βιβλίο του «ΟΔΥΣΣΕΙΑ – μία ναυτική εποποιία των Ελλήνων εις την Αμερικήν» που εξέδωσε το 1994. Στο βιβλίο του εκτός από την ανάλυση του ταξιδιού γίνεται και παρουσίαση στοιχείων που πιστοποιούν την ικανότητα πραγματοποίησης ενός υπερατλαντικού ταξιδιού στην εποχή του Οδυσσέως (γεωγραφικές γνώσεις, ικανότητα κατασκευής ποντοπόρων σκαφών κλπ)
Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν :
στο βιβλίο του Ζ. ΠΕΤΡΙΔΗ «ΟΔΥΣΣΕΙΑ-Μία ναυτική εποποιϊα προϊστορικών Ελλήνων εις την Αμερικήν»
στο βιβλίο της HENRIETTE MERTZ «ΟΙΝΩΨ ΠΟΝΤΟΣ» εκδόσεις ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ
στο βιβλίο του ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΣΣΑ «Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ» εκδόσεις Εγκυκλοπαίδειας του ΗΛΙΟΥ
στο βιβλίο του ENRICO MATTIEVICH «ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΟΛΑΣΗ» εκδόσεις ΕΚΑΤΗ
στο βιβλίο του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΞΙΩΤΗ «ΝΕΟ ΦΩΣ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» εκδόσεις ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗ
ΠΗΓΕΣ :
/eleftheri-epistimi.blogspot.gr     6 Ιουνίου 2009
Οι περισσότερες φωτογραφίες έχουν
χρησιμοποιηθεί από το
  • http://truth.freeforums.org/index.php και από αρχεία
  • Απο http://newworldorder-wakeup.blogspot.com/2009/06/blog-post_3473.html
  • Απο το μπλογκ Βισάλτης
  • http://www.palaixthon.gr
http://www.palaixthon.gr/με Πηγή: http://www.angelfire.com/pro/delfoi/page7.htm



ellinondiktyo 10/10/2017

 

 

 

 

 

Επίκαιρο όσο ποτέ

- Τι μας λέει ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας για το πως μπορεί να εξοντωθεί ένας λαός


Δυόμιση χιλιάδες χρόνια μετά που ο Αριστοτέλης έγραψε τα «Πολιτικά» αποδείχθηκε όχι μόνο επίκαιρος και σοφός αλλά φάνηκε να ήξερε τον σχεδιασμό όσων ήθελαν να εξοντώσουν το λαό ο οποίος είναι ο ίδιος από τότε μέχρι σήμερα.

Αλλά και ο Πλάτωνας είχε σκιαγραφήσει πλήρως το αποτέλεσμα όσων ήταν άβουλοι και αμέτοχοι στα κοινά με αποτέλεσμα να φέρνουν πάνω από τα κεφάλια τους επικίνδυνους και καταστροφικούς κυβερνήτες. Το ίδιο όμως φαίνεται να συμβαίνει μέχρι και σήμερα.

Διαβάστε στο παρακάτω απόσπασμα την σημασία των λόγων τους:

«Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος και αφ ετέρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές.

Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών, όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά.»

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

Αλλά και ο Πλάτωνας είχε γράψει για τον λαό:

«Κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον κυβερνούν . Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι. Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους κατώτερούς τους .»

Πλάτωνας 427-347 π.Χ

 

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Παντού ΕΛΛΑΔΑ! Γυμνάσιο Haganum της Ολλανδίας


Του Γιώργου Λεκάκη, lekakis.com

Έλαβα την εξής επιστολή από μια φίλη ακροάτρια-αναγνώστρια:

«Κύριε Λεκάκη,
Μιλήσατε για τα σχολεία που δεν πηγαίνουν τα παιδιά επίσκεψη ούτε σε μουσεία, ούτε καν στην Ακρόπολη. Το γνωρίζω πολύ καλά. Μεγαλωμένη στο Ναύπλιο, δεν θυμάμαι ποτέ να μας πήγαν στις Μυκήνες! Ούτε το καταπληκτικό αυτό Αρχαιολογικό Μουσείο του Ναυπλίου δεν είχαμε δει ως μαθητές!
Σας στέλνω φωτογραφίες από ένα σχολείο που βρίσκεται στο κέντρο της Χάγης. Εκεί για χρόνια εδίδαξα σε Ολλανδούς Νέα Ελληνικά. Είναι μοναδικό. Έχει και συλλογή ελληνικών νομισμάτων και ένα σωρό αγάλματα. Φυσικά αντίγραφα. Το κτήριο κλασσικό και μοναδικό.
Με τέτοια σχολεία η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι γεμάτη!
Σας ευχαριστώ
Markella Van de Graaf».



Ευχαριστώ την καλή φίλη για την πληροφορία και την ενημέρωση.

Πράγματι, το Gymnasium Haganum στην Χάγη της Ολλανδίας αναφέρεται, για πρώτη φορά, το 1327. Από το 1879 γίνονται δεκτά και τα κορίτσια…
Στεγάζεται σε ένα κτήριο στην λεωφόρο Meerdervoort. Θεωρείται «εθνικό μνημείο». Το νέο κτήριο εκτίσθη το 1905-1907, σύμφωνα με σχέδιο του αρχιτέκτονα Rijksbouwmeester Jacobus van Lokhorst, ο οποίος πέθανε κατά την κατασκευή. Ο διάδοχός του, J.A.W. Vrijman, ολοκλήρωσε το κτήριο. Χαρακτηρίζεται από μια παραδοσιακή εμφάνιση με έναν εντυπωσιακό πύργο. Το οικόπεδο στο οποίο εκτίσθη το σχολείο δωρήθηκε από τον γαιοκτήμονα και ερασιτέχνη αρχαιολόγο, Adriaan Goekoop.
Κατά το Elsevier, το Γυμνάσιο Haganum βρίσκεται στην κορυφή των σχολείων σε όλη την Ολλανδία.



Ο Αρχιμήδης, σε ανάγλυφη εικόνα, στην πρόσοψη του σχολείου!

Το σχολείο δεν διδάσκει μόνο Λατινικά, αλλά Ελληνικά (καθ’ ότι, όπως λέει, είναι «το κλειδί για την μελέτη της Αγίας Γραφής»).

arxeion-politismou.gr  7/10/2017

 

 

 

 

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Ο ΑΓΩΓΟΣ EAST MED ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΝΙ ΓΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑ-ΚΑΤΑΡ-ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ;

Τον Νοέμβριο του 2014 είχα γράψει σχετικά με τον αγωγό EAST MED , ένα υποθαλάσσιο αγωγό 1900 χιλιομέτρωνπου σχεδιάζονταν από Ισραήλ και Ελλάδα για να εξαχθεί το αέριο του πρώτου παρακάπτοντας την δύστροπη Τουρκία. Το σχέδιο είνα δαπανηρό και πολύπλοκο και οι διεργασίες για την έναρξη της κατασκευής του αγωγού παίρνουν πολύ χρόνο, πληn όμως δεν έχουν εγκαταλειφθεί και αυτό οφείλεται στο Ισραήλ το οποίο παρόλο που θέλει να πιστεύει ότι έχει συμφιλιωθεί με την Τουρκία προτιμά να έχει και μια εναλλακτική έτοιμη για την εξαγωγή του αερίου του εκτός της όδου που θα περνάει από την τελευταία.Ο αγωγός αυτός θα πρέπει να γίνει,ωστόσο θα αποτελέσει »αγκάθι» στο μάτι  της  Τουρκίας η οποία θα παραγκωνισθεί περαιτέρω γεωπολιτκά κάτι που δεν μπορεί να επιτρέψει μετά την απόπειρα πραξικοπήματος και τα αντίποινα του Ερντογάν που αναγκάζουν έστω προσχηματικά του δυτικούς να παίρνουν αποστάσεις, προσωρινά βέβαια.Διαβάστε παρακάτω το άρθρο της Αυγής -10 Ιουνίου 2016 σχετικά με την εξέλιξη των διεργασιών για την κατασκευή του αγωγού και μετά δώστε μεγάλη προσοχή στο άρθρο του hellenic sunrise που περιγράφει τους κινδύνους που θα φέρει αυτό το εγχείρημα. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να είμαστε κατά αλλά είναι καιρός να ασχοληθούμε με τα γεωπολιτικά συμφέροντα μας με πυγμή και να επανεξοπλίσουμε τις Ε.Δ.

Συνεχίζεται η προεργασία για τον αγωγό East-Med

http://www.avgi.gr/article/5499405/6609679/synechizetai-e-proergasia-gia-ton-agogo-east-med
Σε εξέλιξη βρίσκεται η προεργασία για την ανάπτυξη του αγωγού φυσικού αερίου East-Med, όπως διαφαίνεται και από τη χθεσινή υπογραφή συμφωνίας συνεργασίας για την οριστικοποίηση των δραστηριοτήτων προ της εκπόνησης της μελέτης εφαρμογής, μεταξύ της ΥΑΦΑ – Ποσειδών (κοινή εταιρεία των ΔΕΠΑ – Edison) και της Noble Energy International Ltd.
Η συμφωνία αποσκοπεί στην υποστήριξη της οριστικοποίησης των δραστηριοτήτων που προηγούνται της εκπόνησης της μελέτης εφαρμογής (Front End Engineering Design – FEED) του αγωγού East – Med, καθώς και την εκτίμηση της βιωσιμότητάς του, ως μίας από τις πιθανές επιλογές εξαγωγής σημαντικού μέρους των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της περιοχής.
Αποτελεί έργο ευρωπαϊκού κοινού ενδιαφέροντος και οι εν εξελίξει δραστηριότητες ανάπτυξής του υποστηρίζονται από την Ε.Ε. μέσω του προγράμματος συγχρηματοδότησης «Συνδέοντας την Ευρώπη» -το 2015 έλαβε συγχρηματοδότηση 2 εκατ. ευρώ.
Ο East – Med είναι υποθαλάσσιος / χερσαίος αγωγός μήκους περίπου 1.900 χιλιομέτρων και συνδέει απευθείας τα κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου με την Ελλάδα μέσω της Κύπρου και της Κρήτης. Επί του παρόντος σχεδιάζεται να μεταφέρει έως 16 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως από τα υποθαλάσσια κοιτάσματα της λεκάνης της Λεβαντίνης (Κύπρος – Ισραήλ), καθώς και από πιθανά κοιτάσματα αερίου στην Ελλάδα. Ο αγωγός, σε συνδυασμό με τους αγωγούς Poseidon και IGB, θα μπορεί να προμηθεύσει αέριο την Ιταλία και άλλες χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Στην παρούσα φάση ολοκληρώνεται η προ της μελέτης εφαρμογής μελέτη από κοινοπραξία μεγάλων μελετητικών εταιρειών (IntecSea και C&M Engineering), καθώς και από την παγκοσμίου κύρους εταιρεία οικονομικών μελετών και παροχής πληροφοριών IHS. Οι μελέτες υποδεικνύουν ότι το έργο είναι τεχνικά εφικτό, διαθέτει την πλέον προηγμένη διαθέσιμη τεχνολογία και αποτελεί μια οικονομικά βιώσιμη επιλογή για την εξαγωγή φυσικού αερίου.

Ο ΑΓΩΓΟΣ EAST MED ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΝΙ ΓΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑ-ΚΑΤΑΡ-ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ;

22-11-2014
Greek Spirit
Η ιδέα κατασκευής αγωγού φυσικού αερίου (EAST MED PIPELINE) που θα διασχίζει υποθαλάσσια την ανατολική Μεσόγειο ενώνοντας Ισραήλ-Κρήτη- Δυτική Ελλάδα και Ιταλία όλο και ΄΄θερμαίνεται» , όλο και παρουσιάζεται εντονότερα ως εναλλακτική για την αποφυγή της εξαγωγής των κοιτασμάτων του κοιτασμάτων του Ισραήλ μέσω Τουρκίας.’Οπως γνωρίζουμε οι σχέσεις Τουρκίας -Ισραήλ με υπαιτιότητα του Ερντογάν βρίσκονται στο ναδίρ και η αλλοπρόσαλλη νεοωθομανική συμπεριφορά του Ταγίπ έχει καταστησει την χώρα του ως τον πιο ακατάλληλο εμπορικό εταίρο για το Ισραήλ.Το Ισραήλ έχει ανακαλύψει κοιτάσματα αερίου στην ΑΟΖ του πολύ μικρότερα από αυτά της Κύπρου , ικανά ωστόσο για να εξαχθούν στις όμορες χώρες όπως η Ιορδανία αλλα΄και στην Ευρώπη αλλά και να εξασφαλίσει την εσωτερική Ισραηλινή αγορά για μερικές δεκαετίες.Το πρόβλημα του Ισραήλ είναι ότι ο μόνος τρόπος για να εξάγει το αέριο του είναι η χρησιμοποίηση της ήδη υπάρχουσας υποδομής της Τουρκίας.
Η Τουρκία εδώ και σχεδόν μια δεκαετία προετοιμάζεται από την Γερμανία ως ο νέος ενεργειακός κόμβος που θα αντικαταστήσει την Ουκρανία τόσο στις εισαγωγές ρωσικού αερίου ( ήδη και από την αρχή της Ουκρανικής κρίσης μεγάλο μέρος των εισαγωγών ρωσικού αερίου προς την Ευρώπη γίνονται και από την Τουρκία μέσω του αγωγού Blue Stream
BLUE STREAM
H Τουρκία αποτελεί πλέον ενεργειακό κόμβο στον οποίο συγκλίνουν και θα συγκλίνουν αγωγοί από Αζερμπαϊτζάν, Ιράν, Ιράκ, Κουρδιστάν, Κατάρ και θα ενώνονται στο αγωγό ΤΑΡ ο οποίος είναι Γερμανικής εμπνεύσεως και θα τροφοδοτεί την Ευρώπη με αέριο το οποίο κατά 90 % δεν θα ειναι ρώσικο. Η Τουρκία έχει και την υποδομή αλλά και αποτελεί την κοντινότερη χερσαία διαδρομή για τις εξαγωγές αερίου προς την μεγάλη αγορά της Ευρώπης.Όμως το Ισραήλ είναι πολύ διστακτικό να εμπιστευθεί την Τουρκία ως εμπορικό εταίρο μετά από τις περιπέτειες στις σχέσεις των δύο χωρών τα τελευταία 4-5 χρόνια.
Η Τουρκία υποδαυλίζει τον ισλαμικό φανατισμό στην λωρίδα της Γάζας όπου η Χαμας μετατρέπεται σταδιακά σε τζιχαντιστική οργάνωση , όλα αυτά βέβαια με την βοήθεια του Κατάρ διότι όπου ακούς Τουρκία στην ουσία ακούς Κατάρ.
Η Τουρκία θέλει την πτώση του Άσαντ κάτι για το οποίο το Ισραήλ δεν είναι σίγουρο εφόσον θα προτιμούσε το κοσμικό καθεστώς του Άσαντ σε μια έστω διαιρεμένη Συρία από τους μαστουρωμένους ισλαμιστές του Ισλαμικού Κράτους.
Η Τουρκία είναι πλέον θανάσιμος εχθρός της Αιγύπτου και του κοσμικού καθεστώτος του προέδρου Σίσι γεγονός που ανησυχεί το Ισραήλ το οποίο από κοινού με τον Σίσι προσπαθεί να καταπολεμήσουν την έξαρση τoυ ακραίου ισλαμισμού στην περιοχή.
Να μην ξεχνάμε και τις περιπέτειες Τουρκίας Ισραήλ με το Μαβί Μαρμαρά και την επέμβαση Ομπάμα για την εξομάλυνση των σχέσεων.
Το Ισραήλ στο χαώδες περιβάλλον της Μ.Ανατολής έχει καταφέρει να διατηρήσει μια ουδέτερη στάση με στο σύνολο της , με μερικές συγκαλυμμένες αντι- Ομπαμικές εξάρσεις αναφορικά με την προσπάθεια Ομπαμα για συνεννόηση με το Ιράν.
Το Ισραήλ βεβαίως όπως και τα Εβραϊκά λόμπι στις ΗΠΑ, είναι συντεταγμένο με την ρεπουμπλικανική αντιπολίτευση του δημοκρατικου΄Ομπάμα και έχει πλήρη γνώση του παρασκηνίου της δημιουργίας του Ισλαμικού κράτους από το βαθυ ρεπουμπλικανικό κρατος των ΗΠΑ , το οποίο παρόλο που βρίσκεται στην αντιπολίτευση υπονομεύει την εξωτερική πολιτική Ομπάμα για την ειρήνευση στην Μ.Ανατολή.
Το Ισραήλ προσπαθεί να κρατήσει όσο το δυνατόν την ουρά του απ έξω από τις εξελίξεις στην Μ.Ανατολή( εκτος βέβαια από το Παλαιστινιακό θέμα και την εισβολή στην Γάζα)  και μάλιστα έχει στραφεί και στη Ρωσία για βοήθεια εδώ και κάποιους μήνες δεδομένου ότι θέλει να δείξει στον Ομπαμα ότι σε περίπτωση που συνεχίσει τα χαριεντίσματα με το Ιράν δεν θα διστάσει να αλλάξει στρατόπεδο και να συνταχθεί με τους Ρώσους .Βέβαια οι Ρωσοι είναι ακόμα πιο φιλοιρανοί αλλά το Ισραήλ ελπίζει ότι η ρωσική εναλλακτική λύση αν δεν μπορέσει να καταπολεμήσει τον Ιρανικό κίνδυνο τουλάχιστον θα φοβίσει τις ΗΠΑ οι οποίες θα χάσουν ένα πολύτιμο σύμμαχο όπως το Ισραήλ.Περισσότερα στο ΡΩΣΙΑ ΙΡΑΝ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΣΤΗΝ Μ ΑΝΑΤΟΛΗ – ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΡΩΣΟΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ
EAST MED
Ο αγωγός EAST MED θα έβγαζε το Ισραήλ στην ευρωπαϊκή αγορά παρακάμπτοντας την Τουρκία και την πολιτική αβελτηρία της ωστόσο πέρα από το υπερφιλόδοξο του σχεδίου για κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού ο οποίος χρειάζεται την Ελλάδα για »γέφυρα» δημιουργούνται νέα γεωπολιτικά προβλήματα.Ο αγωγός αυτός εκτός από τα Ισραηλινά κοιτάσματα θα διέθετε και τα τεράστια Κυπριακά και Ελλαδικά στην Ευρώπη παρακάμπτοντας την Τουρκία και τον ΤΑΡ. Ο ΤΑΡ είναι ο αγωγός που σχεδιάζει η Γερμανία και ο οποίος θα έχει αφετηρία την Τουρκία και μέσω Βορειας Ελλαδας (Μακεδονία-Θράκη), Αλβανίας( συγκεκριμένα Β.Ηπείρου) και Ιταλίας θα τροφοδοτει την Ευρώπη. Υποτίθεται ότι ο ΤΑΡ θα μετέφερε κυρίως αέριο από τα κοιτάσματα του Αζερμπαϊτζάν στην Κασπία θάλασσα τα οποία ωστόσο όλοι γνωρίζουν ότι δεν επαρκούν.Μάλιστα δε μερικοί από τους αρχικούς επενδυτές έχουν ήδη αποσύρει το ενδιαφέρον τους απο το εγχείρημα ανάμεσα τους και η TOTAL της οποίας ο πρόεδρος βρήκε τον θάνατο σε ατύχημα κάτω απο αδιευκρίνιστες συνθήκες.
Στόχος της Γερμανίας είναι ο ΤΑΡ να εμπλουτίζεται με Καταριανό αέριο μέσω αγωγού Κατάρ-Συρίας-Τουρκίας αλλά και Ιρακινού και Κουρδικού( ήδη έγινε η αρχή με την βοήθεια του Ισλαμικού Κράτους) Καλοδεχούμενο θα ήταν και το Ισραηλινό αλλά και Κυπριακό-Ελλαδικό ούτως ώστε ο ΤΑΡ να αποκτήσει αξία και να μην βασίζεται μόνο στην »απάτη» των Αζερμπαιτζανικών κοιτασμάτων.
Εάν το Ισραήλ , η Ελλάδα , η Αίγυπτος και η Ιταλία βάλουν μπρος για την κατασκευή του EAST MED τότε καταρρέει όλη η εργώδης προσπάθεια Γερμανίας -Κατάρ -Τουρκίας (με τις ευλογίες των ΗΠΑ) γι την δημιουργία του »Νότιου Ενεργειακού Διαδρόμου ο οποίος θα οδηγούσε την Ευρώπη στην απεξάρτηση από το Ρωσικό αέριο , το Κατάρ σε νέες αγορές και την Τουρκία σε μεταμόρφωση της σε ενεργειακό κόμβο τεράστιας γεωπολιτικής σημασιας.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο πόλεμος στην Συρία προκλήθηκε και χρηματοδοτήθηκε από Κατάρ -Γερμανία διότι ο Άσαντ το 2009 αρνήθηκε την διέλευση αγωγού Κατάρ-Ιορδανίας-Συρίας -Τουρκίας , αγωγού που θα τροφοδοτούσε τον ΤΑΡ και την Ευρώπη.
Μην ξεχνάμε ότι το Ισλαμικό Κρατος είναι δημιούργημα του Κατάρ και των ρεπουμπλικάνων νεοσυντηρητικών που αντιπολιτεύονται τον Ομπάμα και οι οποίοι είναι εξαρτημένοι τόσο επιχειρηματικά όσο και με χρηματισμούς απο τους Άραβες και είναι παντα πρόθυμοι να βοηθησουν το Κατάρ με την CIA την οποία  ελέγχουν στην δημιουργία χαους στην Μ.Ανατολή.
Μην ξεχνάμε επίσης ότι πρώτη δουλειά των ισλαμιστών του Ισλαμικου Κράτους ήταν να καταλάβουν πετρελαιοπηγές σε Βορειο Ιράκ και Κουρδιστάν και να αρχίσουν τις »μαύρες» εξαγωγές προς Τουρκία αλλά και Σαουδική Αραβία προκειμενου να διατηρήσουν το σχέδιο του Νοτιου Ενεργειακού Διαδρόμου ζωντανό το οποίο παραπαίει λόγω αντίστασης της Συρίας αλλά και »στεγνώματος» της Σαουδικής Αραβίας.
Τα συμφέροντα τεράστια , το κύκλωμα πανίσχυρο και δεν πρόκειται να αφήσει το Ισραήλ και την Ελλάδα να ξεφύγουν απο τα σχέδια του. Τα κοιτάσματα της αν.Μεσογείου είναι απαράιτητα για την τροφοδοσία του Νότιου Ενεργιακού Διαδρόμου και δεν πρόκειται το κύκλωμα Κατάρ -Γερμανία να δεχθεί παρεκλήσεις.
Η Τουρκία ως χρήσιμος ηλίθιος και προτεκτοράτο του Κατάρ αλλά και σύμμαχος της Γερμανίας θα κληθεί να »καθαρίσει » για λογαριασμό τους
Το Ισραήλ είναι γεγονός ότι τα τελευταία δύο χρόνια έχει συνάψει συμμαχίες και στρατιωτικές συμφωνίες με τις σουνιτικές χώρες της Αραβικής χερσονήσσου με τις οποίες μοιράζεται τον ίδιο εχθρό , δηλαδή το σιιτικό Ιράν. Ωστόσο η ανεξαρτοποίηση του Ισραήλ και Κύπρου-Ελλάδας στη διάθεση των κοιτασμάτων τους αποτελεί παράγοντα ακόμα υψηλότερου κινδύνου απο αυτόν του Ιράν για τους Άραβες  και θα πυροδοτήσει αρνητικές εξελίξεις.
Αλλά δεν επιράζει , καιρός να ξυπνήσουμε και να διεκδικήσουμε, τι έχουμε να φοβηθούμε πλέον,ώρα για αφύπνιση. Σε κάθε περίπτωση με ή χωρίς EAST MED, με ή χωρίς συνεταίρους , πρέπει να αρχίσουμε την εκμετάλευση των κοιτασμάτων μας.

Πηγή έρευνας: http://hellenicsunrise2.blogspot.gr/2017/10/greek-spirit-5-802016-2014-east-med.html                                                    5/10/2017

 

 

 

 

 

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Αμφικτυονίες στην Αρχαία Ελλάδα



ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ: Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Με μιά πρώτη ματιά αν κάποιος θελήσει να συνδέσει το Δελφικό ιερατείο με πολίτικους σχεδιασμούς, θα συναντήσει την σχέση των Δελφών με τον θεσμό της Αμφικτιονίας. Αυτό μάλιστα που θα του γίνει σαφές μόλις προσπαθήσει να εξετάσει το ζήτημα είναι η παντελής έλλειψη ελληνικής βιβλιογραφίας γύρω από αυτό. Ναι, δεν υπάρχει ούτε ένα βιβλίο στα Ελληνικά που να πραγματεύεται αυτό το μεγάλο και, όπως αποδεικνύεται, παραμελημένο θέμα, εκτός μερικών ρομαντικών προσπαθειών για την αναβίωση μιας παγκόσμιας μορφής Αμφικτιονίας (Σικελιανός, Καρακώστας). Ακόμη και στα βιβλία που πραγματεύονται τα αρχαία ελληνικά πολιτεύματα ελάχιστες είναι οι αναφορές, για το πώς ή αν συνέβαλε στην ανάπτυξή τους το σύστημα της Αμφικτιονίας.
Κάτι που θεωρώ ότι κάθε μελετητής των πολιτειακών θεσμών της αρχαίας Ελλάδας θα έπρεπε να λάβει υπόψη του, διότι με το σύστημα της Αμφικτιονίας επιβλήθηκαν, αν όχι σε όλες, τότε στις περισσότερες πόλεις – κράτη, κανόνες δημοκρατικής πολιτειακής συμπεριφοράς και διακυβέρνησης. Δηλαδή, δεν μπορούμε να αναλύουμε και να εξετάζουμε την εμφάνιση της δημοκρατίας, αν πρωτίστως δεν αναγνωρίσουμε ότι ένα κομμάτι της ρίζας της προέρχεται από το σύστημα της Αμφικτιονίας.
Επίσης, δεν μπορούμε να μιλάμε για εθνική ελληνική στρατηγική και εθνικό πνεύμα, αν δεν γνωρίζουμε και αναγνωρίσουμε τον ρόλο της Αμφικτιονίας. Η έλλειψη, λοιπόν, σύγχρονης βιβλιογραφίας για τον θεσμό της Αμφικτιονίας αποδεικνύει, σε μένα τουλάχιστον, ότι όσες μελέτες έχουν γραφεί για τους πολιτειακούς θεσμούς της αρχαίας Ελλάδας είναι ελλιπείς.
Αλλά, για να καταλάβετε τι εννοώ, ας δούμε πρώτα τι ακριβώς ήταν ο θεσμός της Αμφικτιονίας. Η ίδια η λέξη έχει δυο τόπους γραφής ο ένας με υ, δηλαδή Αμφικτυονία και ο άλλος με ι, (ο οποίος και υιοθετείται στον παρόν βιβλίο). Το Αμφικτυονία ετυμολογείται από το όνομα Αμφικτΰων, ο οποίος θεωρείται ο ιδρυτής του θεσμού, ενώ το Αμφικτιονία προέρχεται από τις λέξεις «αμφί» και «κτίζω» και σημαίνει τους περίοικους, τους ανθρώπους που γειτονεύουν και χτίζουν μαζί. Ωστόσο και οι δυο τύποι γραφής είναι ορθοί.
Ο δεύτερος, μάλιστα, τύπος προϊδεάζει τους μελετητές ότι επρόκειτο για μια αρχική μορφή οικισμού και συγκατοίκησης της μεταγενέστερης πόλης. Δηλαδή αμφικτιονία ήταν ο συνοικισμός που με το πέρασμα του χρόνου μετατράπηκε σε πόλη. Ενώ αργότερα Αμφικτιονία έγινε τελικά η ένωση των ανεξάρτητων πόλεων – κρατών.
Ισως με την αναφορά στον ιδρυτή του θεσμού Αμφικτυωνα κάποιοι να αντιλήφθηκαν ότι οι αρχαίοι Έλληνες χρονολογούσαν την ύπαρξη της Αμφικτιονίας στους πανάρχαιους χρόνους. Ο Αμφικτΰων, ήταν γιος του Δευκαλίωνα και της Πΰρρας, αδελφός του Έλληνα, του γενάρχη μας. Ο Δευκαλίων και η Πυρρα μάλιστα, όταν σώθηκαν από τον κατακλυσμό, έλαβαν χρησμό από το μαντείο της Θέμιδας στην Πυθώ για το πώς θα συνεχιστεί το ανθρώπινο γένος και εκεί, στον Παρνασσό, απ’ όποια πέτρα έριχνε πίσω του ο Δευκαλίων γεννιόταν ένας άνδρας, ενώ από τις πέτρες που έριχνε η Πυρρα γυναίκες.
Η Αμφικτιονία ήταν το σύστημα με το οποίο οι πόλεις – κράτη της αρχαιότητας συνεδρίαζαν από κοινού για την ειρηνική επίλυση των μεταξύ τους προβλημάτων. Τα μέλη της έστελναν αντιπροσώπους, οι οποίοι έβγαζαν αποφάσεις ύστερα από συνεδρίαση, οι οποίες επικυρώνονταν και ακολουθούνταν απ’ όλες τις πόλεις-κράτη. Με τα σημερινά δεδομένα θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την Αμφικτιονία σαν τον Ο.Η.Ε. ή την Ευρωπαϊκή Ένωση της τότε εποχής, μεταξύ πάντα των ελληνικών πόλεων-κρατών.
Ο Στράβων στην αναφορά του για την Αμφικτιονία παρουσιάζει τον βασιλιά του Άργους Ακρίσιο, πατέρα της Δανάης και παππού του Περσέα (δηλαδή γύρω στο 1700 π.κ.ε.) σαν τον πρώτο από τους γνωστούς αρχαίους που διέταξε το καταστατικό της Αμφικτιονίας. Γράφει σχετικά: «Ο Ακρίσιος, από τα ονόματα που μνημονεύονται, φαίνεται ότι είναι ο πρώτος που διέταξε για τους Αμφικτύονες και καθόρισε τις πόλεις που θα μετείχαν στο συνέδριο, δίνοντας σε αυτές από μια ψήφο, ενώ σε άλλες σε συνδυασμό με άλλες (δηλαδή μερικές πόλεις είχαν έκαστη από μια ψήφο, ενώ άλλες, πιθανότατα μικρές, τις έβαλε να έχουν δικαίωμα μιας ψήφου σε συνδυασμό με άλλες μικρές πόλεις). Επίσης, έφτιαξε και το δίκαιο μεταξύ των Αμφικτυονικών πόλεων».
Το να μιλάμε για έναν τέτοιον διακρατικό θεσμό που ομοιάζει με την σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ένωση και ο οποίος μάλιστα χαρακτηριζόταν από κανόνες και νόμους μεταξύ των μελών του, στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, ίσως σε κάποιους να φαίνεται απίθανο, αλλά τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι είναι πιθανό.
Εκείνη την εποχή, με τα επίσημα στοιχεία της αρχαιολογίας και της ιστορίας, στην νησιωτική Ελλάδα ο Μινωικός πολιτισμός βρίσκεται σε ακμή, ενώ στην ηπειρωτική ο Μυκηναϊκός αρχίζει να ακμάζει. Είναι γνωστό ότι ο Μινωικός πολιτισμός χαρακτηριζόταν από εμπορικούς νόμους, αλλά και από διπλωματικές συνθήκες όχι μονάχα μεταξύ των ομόφυλων πόλεων αλλά και με χώρες όπως η Φοινίκη, η Αίγυπτος, η Ασσυρία κ.ά. Τι το απίθανο, λοιπόν, βρίσκουμε στην ύπαρξη ενός τέτοιου θεσμού μεταξύ των ομόφυλων κρατών; Αλλά κι αν δεν δεχτούμε σαν χρονολογία λειτουργίας της Αμφικτιονίας το 1700 π.κ.ε. τότε σίγουρο είναι ότι λειτούργησε το 1300 π.κ.ε.
Ξεχάστε για μια στιγμή την μυθική αιτία του όρκου που έδωσαν όλοι οι βασιλιάδες – ήρωες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, δηλαδή ότι όλοι θα διαφυλάξουν τον γάμο της ωραίας Ελένης με τον Μενέλαο και θα εναντιωθούν σε όποιον τον προσβάλλει και βάλτε στην θέση του τον όρκο τους ως μέλη της Αμφικτιονίας τα οποία θα προστατεύσουν όποιο μέλος αδικηθεί από ομόφυλο ή ξένο κράτος-βασίλειο. Αν, δηλαδή, βγάλουμε από την ιστορία του Τρωικού Πολέμου το μυθώδες και το λογοτεχνικό στοιχείο, τότε μας φανερώνεται ξεκάθαρα η ύπαρξη μιας Αμφικτιονίας γύρω στο 1300 π.κ.ε. η οποία αποτελούνταν από όλα τα Αχαϊκά βασιλεία της εποχής και που έδωσε μάλιστα, υστέρα από συνέλευση, την εντολή έναρξης των εχθροπραξιών.
Με αυτόν τον τρόπο, μάλιστα, δικαιολογείται και η συμμετοχή του Αχιλλέα στον πόλεμο, ο οποίος δεν είχε ακόμη γεννηθεί όταν οι μνηστήρες της Ελένης είχανε δώσει όρκο για την διαφύλαξη του γάμου της με τον Μενέλαο. Ο Αχιλλέας, δηλαδή, ως μέλος της Αμφικτιονίας έπρεπε να ακολουθήσει την πλειοψηφία, η οποία ήθελε τον πόλεμο.
Όπως και να έχει όμως, έστω κι αν τα παραπάνω αμφισβητηθούν ή θεωρηθούν απίθανα, το σίγουρο είναι ότι κάποια στιγμή στα μέσα του 8ου αιώνα π.κ.ε. η Αμφικτιονία λειτουργούσε κανονικά με πλήρες θεσμοθετημένο καταστατικό. Αυτό το καταστατικό ήταν υπογεγραμμένο από τα κράτη – μέλη και διατύπωνε τις μεταξύ τους σχέσεις. Μέσω αυτου διευθετούνταν τα όποια οικονομικά, πολιτικά και θρησκευτικά προβλήματα υπήρχαν μεταξύ των κρατών – μελών.
Αναφέρει ο Στράβων: «Οι γειτονικές φυλές επειδή μαζεύονταν στο μαντείο των Δελφών, βρήκαν την ευκαιρία και οργάνωσαν το σύστημα της Αμφικτυονίας, ώστε να συνεδριάζουν για τα κοινά αλλά και για την επιμελητεία του ιερού και των αφιερωμάτων, που απαιτούσαν φύλαξη και μεγάλο σεβασμό».
Τα κράτη – μέλη της Αμφικτιονίας συνεδρίαζαν δυο φορές τον χρόνο κοντά στις Θερμοπύλες, αργότερα η μια συνέλευση γινόταν στους Δελφούς και η άλλη στην Ανθηλη κοντά στις Θερμοπύλες. Κάθε μέλος είχε δικαίωμα μιας ψήφου, ασχέτως του αριθμού των πολιτών του ή των υποτακτικών πόλεων. Ωστόσο, από κάποια στιγμή και έπειτα φαίνεται ότι οι πιο ισχυρές πόλεις άρχισαν να αντιπροσωπεύουν και τις υπόλοιπες πόλεις της φυλής τους, για παράδειγμα η Αθήνα τις Ιωνικές πόλεις, η Θήβα τις πόλεις των Βοιωτών κτλ.
«Οι πρώτες πόλεις που συνεδρίαζαν ήταν δώδεκα, αργότερα προστέθηκαν κι άλλες. Αυτές έστελναν έναν Πυλαγόρα στην συνέλευση, η οποία γινόταν δυο φορές τον χρόνο, άνοιξη και φθινόπωρο. Την συνέλευση την ονόμαζαν Πυλαία επειδή συνεδρίαζαν στις Πύλες, δηλαδή στις Θερμοπύλες. Οι Πυλαγόρες θυσίαζαν στην Δήμητρα», γράφει ο Στράβων. Ωστόσο το Λεξικό Σουΐδα αναφέρει ότι το Αμφικτιονικό συνέδριο αποτελούταν όχι από δώδεκα πόλεις αλλά φυλές: «Τωνες, Δωριείς, Περραιβοί, Βοιωτοί, Μάγνητες, Αχαιοί, Φθιώται, Μολιείς, Δόλοπες, Αινιάνες, Δελφοί, Φωκείς». Στην πραγματικότητα οι Δελφοί δεν ήταν φυλή, πιθανότατα ανήκαν στους Φωκείς, αυτή όμως η αναφορά καταδεικνύει ότι τους αντιμετώπιζαν σαν κάτι ξεχωριστό μεταξύ των υπολοίπων και ίσως τους έδιναν τον ηγετικό ρόλο μεταξύ των ελληνικών φυλών.
Το πρώτο, πολιτικό πνευματικό παιδί του Απολλώνιου ιερατείου ήταν οι Αμφικτιονίες.
Χρησιμοποίησα εδώ την λέξη «Απολλώνιου» αντί «Δελφικού», διότι αναφέρονται πολλές Αμφικτιονίες οι οποίες ήταν αρχαιότερες της γνωστής Δελφικής Αμφικτιονίας (7ος αιώνας π.κ.ε.) οι περισσότερες όμως ιδρυμένες από τους ιερείς του Απόλλωνα. Έτσι το σωστότερο θα ήταν να χρησιμοποιώ την λέξη «Απολλώνιου» αντί του «Δελφικού», αλλά εξαιτίας του ότι από ένα διάστημα και μετά την πρωτοκαθεδρία στους υπόλοιπους ιερούς τόπους που δρουσε το ιερατείο την έλαβαν οι Δελφοί, γι’ αυτό και χρησιμοποιώ αυτόν τον όρο. Φανταστείτε την όλη κατάσταση σαν το σημερινό Βατικανό ή το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης στα οποία υπάγονται κατά κάποιον τρόπο στο μεν πρώτο όλες οι ρωμαιοκαθολικές αρχιεπισκοπές, στο δε δεύτερο όλα τα ορθόδοξα πατριαρχεία και οι ομόδοξες αρχιεπισκοπές.
Οι υπόλοιπες Αμφικτιονίες ήταν: α) των Θεσπρωτών – Χαόνων – Μολοσσών, που είχαν το κοινό όνομα Γραικοί, β) της Ναυπλίας – Πρασιών – Ερμιόνης – Επιδαύρου – Αθηνών – Ορχομενού, η οποία ήταν γνωστή σαν Καλαυριακή επειδή είχε έδρα της το ιερό του Ποσειδώνα στην Καλαυρία – Πόρο, γ) της Δήλου, που αποτελούταν από τις πόλεις των νησιών και των αποικιών της Ιωνίας στο ιερό του Απόλλωνα, δ) η Μαλιακή στο ιερό της Δήμητρας, ε) των Παγασών στο ιερό του Απόλλωνα, στ) των Τεμπών στο ιερό του Απόλλωνα. ζ) του Ογχηστού της Βοιωτίας στο ιερό της Αθηνάς.
Πέρα από αυτές με την ανάπτυξη των αποικιών ιδρύθηκαν κι άλλες από τους αποίκους με πιο γνωστές: α) των Ιωνικών πόλεων στο ιερό του Ποσειδώνα στη Μυκάλη, β) των Δωρικών πόλεων στο ιερό του Απόλλωνα στο Τριόπιο, γ) των Αιολικών πόλεων στο ιερό του Απόλλωνα στο Γρύνειο και πολλές άλλες. Από αυτές οι αρχαιότερες θεωρούνται της Δήλου και των Θερμοπυλών. Της Δήλου όχι της εποχής του Πεισίστρατου (6ος αιώνας π.κ.ε.) αλλά της παλαιότερης την οποία ο τύραννος των Αθηνών, όπως λέγεται, αναβίωσε.
Ας δούμε τώρα αναλυτικότερα το πρώτο εν τάξει πνευματικό παιδί του Δελφικού ιερατείου. Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία, Αμφικτιονίες σχηματίστηκαν από τα πανάρχαια χρόνια και οι περισσότερες ιδρύονταν και λειτουργούσαν με κέντρο κάποιον ναό, άλλες του Ποσειδώνα, άλλες της Δήμητρας κι άλλες του Απόλλωνα.
Αυτό το στοιχείο ίσως κάνει κάποιους να θεωρήσουν ότι δεν ήταν ακριβώς το ιερατείο του Απόλλωνα που δημιούργησε τις Αμφικτιονίες, αλλά κάποιου άλλου Θεού. Εντούτοις το ότι οι περισσότερες Αμφικτιονίες λειτουργούσαν με κέντρο ναούς του Απόλλωνα και μόνο δυο τρεις είχαν κέντρο ναό κάποιου άλλου Θεού μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αν δεν τις ίδρυσε το Απολλώνιο ιερατείο, τότε τουλάχιστον τις προώθησε περισσότερο από κάθε άλλο ιερατείο.
Επίσης, αν θεωρήσουμε ότι η Δήμητρα είναι μια μεταγενέστερη μορφή της Μεγάλης Μητέρας Θεάς Γαίας, θυμηθούμε την θέση του Ποσειδώνα στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς και συνδυάσουμε αυτά με τον ιδρυτή της Αμφικτιονίας Αμφικτΰων που έδρασε στον Παρνασσό, τότε βλέπουμε ότι πίσω από κάθε Αμφικτιονία βρισκόταν το ιερατείο των Δελφών.
Η αρχική τους μορφή εικάζεται ότι είχε περισσότερο θρησκευτικό παρά πολιτικό χαρακτήρα. Μέσω, δηλαδή, των συνελεύσεων διευθετούνταν ζητήματα που είχαν σχέση με θρησκευτικές εορτές όπως, για παράδειγμα, Πυθία, Νέμεα, “Ισθμια, Ολυμπιακοί Αγώνες κτλ. την συντήρηση των ναών και την προστασία των αφιερωμάτων. Αργότερα προστέθηκαν και τα πολιτικά ζητήματα με την σύνταξη νόμων που διευθετούσαν τα όποια προβλήματα.
Δυο τέτοιοι νόμοι μας είναι γνωστοί: α) μια πόλη – μέλος της Αμφικτιονίας απαγορευόταν να καταστραφεί από μια άλλη πόλη – μέλος σε περίοδο αναμεταξύ τους πολέμου και β) απαγορευόταν η καταστροφή του υδραγωγείου μιας πόλης – μέλους, τόσο στον πόλεμο όσο και κατά την διάρκεια ειρήνης. Πιθανότατα ακόμη και οι κανόνες που υπήρχαν στους πολέμους, όπως, για παράδειγμα, να γίνονται μονάχα τους θερινούς μήνες, να μην καταστρέφονται τα σπαρτά, οι αντίπαλοι να μάχονται μονάχα μ’ έναν ορισμένο αριθμό ανδρών κ.ά. να ήταν νόμοι της Αμφικτιονίας. Όταν δεν τηρούνταν αυτοί οι νόμοι, επιβάλλονταν πρόστιμα χρηματικής και θρησκευτικής μορφής.
Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Αμφικτιονίας και των Δελφών ήταν, όπως αναφέρει ο Ξενοφών στο έργο του Ελληνικά, η Ολυμπιακή Εκεχειρία. Δηλαδή, η παύση των εχθροπραξιών κατά την περίοδο που τελούνταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αυτός ο θεσμός τον οποίο ακόμη οι σύγχρονοι λαοί δεν έχουν αποδεχτεί, ήταν ένα δεύτερο βήμα στην προσπάθεια ενοποίησης των Ελληνικών φυλών που προώθησε το ιερατείο. Το πρώτο, όπως καταλαβαίνετε, ήταν ο ίδιος ο θεσμός της Αμφικτιονίας.
Το κάθε μέλος της Αμφικτιονίας έστελνε στο συνέδριο έναν Πυλαγόρα, δηλαδή πολιτικό ρήτορα – διπλωμάτη, και έναν Ιερομνήμονα, ο οποίος είχε καθήκον να διευθετεί τα θρησκευτικά προβλήματα. Επίσης, αναφέρεται ότι συμμετείχαν Γραμματείς και Ιεροκήρυκες.
Εκτός των πολιτικών και θρησκευτικών ζητημάτων στα συνέδρια εκδικάζονταν και επιβάλλονταν πρόστιμα για υποθέσεις μεταξύ των μελών. Στο Λεξικό Σουΐδα αναφέρεται το εξής: «Αμφικτυόνες – αιρετοί εκ πολλών πόλεων δικασταί». Οι δικαστικές αποφάσεις έβγαιναν μέσω των νόμων που ήταν γραμμένοι, όπως γράφει ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεΰς: «Αυτοί ήταν κοινοί νόμοι για όλους και ονομάζονταν αμφικτυονικοί και εξαιτίας αυτών έμεναν φίλοι μεταξύ τους και διαφυλαξαν με έργα παρά με λόγια το ότι ήταν συγγενικές φυλές».
Αργυρό νόμισμα 336 π.κ.ε. εκδοθέν στο όνομα του Αμφικτυονικού Συμβουλίου των Δελφών, από τον Φίλιππο Β’.
Εικόνα κάτω: Σπάνιο Δελφικό Αμφικτυονικό Νόμισμα Ιπποδρομιών γύρω στα 336-335 π.κ.ε. Δείχνει το επικαλυμμένο κεφάλι της Δήμητρας με στεφάνι σιταριού και ένα αυτί σίτου. Το αντίστροφο είναι ένα φίδι που περιτυλιγμένο γύρω από έναν καθαρό καλυμμένο ομφάλιο, ένας ιερός ομφαλός. Ο Θεός Δίας έστειλε δύο αετούς σε ολόκληρο τον κόσμο για να συναντηθούν στον Ομφαλό του Κόσμου. Ομφαλοί που σηματοδότησαν το Κέντρο ανεγέρθηκαν σε Ενεργειακά σημεία γύρω από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Ο πιο διάσημος είναι στους Δελφούς.
Βλέπουμε, δηλαδή, ότι στο αμφικτιονικό συνέδριο υπήρχε μια δημοκρατική οργάνωση όπου τα μέλη είχαν μονάχα μια ισοδύναμη ψήφο και έλυναν τις όποιες διαφορές τους ή έπαιρναν τις αποφάσεις τους από κοινού, ασχέτως της οικονομικής ή στρατιωτικής τους δύναμης. Σκοπός του αμφικτιονικου συνεδρίου ήταν η ειρηνική διευθέτηση των προβλημάτων και η ενοποίηση των Ελλήνων. Σε περιπτώσεις, ωστόσο, που ο πόλεμος ήταν αναπόφευκτος, τα μέλη τον επικύρωναν, ειδικά όταν επρόκειτο για την ανεξαρτησία και την φύλαξη των Δελφών. Μονάχα στα χρόνια της παρακμής, μετά τον τρίτο ιερό πόλεμο το 346 π.κ.ε. έχουμε το φαινόμενο της «διαφθοράς» όπου ο Φίλιππος του Αμΰντα είχε δυο ψήφους, αφού οικειοποιήθηκε εκείνη των ιερόσυλων Φωκέων.
Έβαλα την λέξη διαφθορά μέσα σε εισαγωγικά, διότι λίγο πριν και μετά τον τρίτο ιερό πόλεμο η κατάσταση είχε ως εξής: οι Σπαρτιάτες είχαν χάσει δυο σημαντικές μάχες και είχαν αποτραβηχτεί «κεκλεισμένων των θυρών» στον Ταΰγετο, οι Φωκείς συγγενείς των Δελφών μπήκαν μέσα στην πόλη και την κατέστρεψαν ανεπανόρθωτα, οι Θηβαίοι προσπάθησαν να βοηθήσουν, αλλά ηττήθηκαν οικτρά από τους Φωκείς, ενώ οι Αθηναίοι συμμάχησαν με τους ιερόσυλους και τους βοήθησαν να διατηρήσουν την κυριαρχία τους στους Δελφούς.
Ο μοναδικός προστάτης που απέμεινε ήταν οι Μακεδόνες. Αυτοί όμως μόλις απελευθέρωσαν τους Δελφούς, ήρθαν αντιμέτωποι με τους συνασπισμένους Θηβαίους και Αθηναίους στην μάχη της Χαιρώνειας. Με το τέλος της μάχης ο Φίλιππος διαλαλούσε προς τους πάντες ότι η Ελλάδα ενώθηκε. Ισως, λοιπόν, στο πρόσωπό του οι Δελφοί είδαν αυτόν που θα υλοποιούσε το όνειρο της ένωσης των Ελλήνων και γι’ αυτόν τον λόγο του πρόσφεραν και την ψήφο των Φωκέων.
Αυτές οι συνεδριάσεις των ισότιμων μελών άνοιξαν και τον δρόμο προς την καθιέρωση της δημοκρατίας, μα προπάντων της ισότητας των πολιτών και των Ελλήνων. Από αυτόν τον θεσμό σφυρηλατήθηκε η ιδέα της ισοτιμίας και της ισονομίας στις πόλεις – κράτη των Ελλήνων. Μέσα στους κόλπους της Αμφικτιονίας έμαθαν όλοι την δύναμη της πλειοψηφικής διαδικασίας. Εκεί γνώρισαν την διπλωματική οδό επίλυσης των προβλημάτων και ανέπτυξαν την πολιτική ρητορεία, καθώς και τα κόλπα, θεμιτά και αθέμιτα, που επιφέρει ο δημοκρατικός αυτός θεσμός.
Φυσικά δεν έλειψαν οι ακρότητες, τα μίση και τα πάθη μεταξύ των ελληνικών φυλών, αλλά το Δελφικό ιερατείο είχε βάλει γερά θεμέλια στους κατά τόπους Έλληνες, με αποτέλεσμα όταν ήρθε ο καιρός να ενωθούν, το έπραξαν, τουλάχιστον οι περισσότεροι. Μια τέτοια μεγάλη δοκιμασία ήταν οι Περσικοί Πόλεμοι. Εκείνα τα χρόνια του αφανισμού οι Έλληνες μπόρεσαν να συνεννοηθουν μεταξύ τους, να ενωθούν και τελικά να νικήσουν τους Πέρσες, επειδή έδωσε καρπούς το σύστημα της Αμφικτιονίας.
Αν δεν υπήρχε το σύστημα της Αμφικτιονίας, οι Ελληνικές πόλεις, αυτόνομες και ανεξάρτητες όπως ήταν, θα έπεφταν η μια μετά την άλλη στους Πέρσες, παρά την όποια αντίσταση θα έφερναν, αφού δεν θα είχαν την ενωτική συμβολή των Δελφών. Κάποιες σίγουρα θα συμμαχούσαν με άλλες στην προσπάθεια να αντισταθούν, αλλά επειδή το πιο πιθανό είναι οι περισσότερες να συμμαχούσαν με τους Πέρσες, διότι δεν θα τους συνέδεε τίποτα, αντιθέτως θα έβγαιναν στην επιφάνεια προαιώνια μίση και πάθη που είχαν αναμεταξύ τους, τελικά θα υπέκυπταν στην λαίλαπα της τεράστιας ορδής. Κάτι που δεν έγινε εξαιτίας της Αμφικτιονίας και των Δελφών.
Μέσω όμως του συστήματος της Αμφικτιονίας άνοιξε και ο δρόμος για το ιερατείο να προωθήσει και να καθιερώσει τα υπόλοιπα σχέδια που είχε για τους Έλληνες. Ως διαιτητές μεταξύ των πόλεων – κρατών, οι Δελφοί άρχισαν να καταρτίζουν νόμους, να επικυρώνουν νομοθεσίες, να επιλύουν κρατικά προβλήματα, να προωθούν ανθρώπους στην εξουσία και να μεταδίδουν κηρύγματα αδελφοσύνης.
Οι περίφημοι νόμοι του Ζάλευκου των Επιζεφύριων Λοκρών στην Ιταλία, περίπου το 664 π.κ.ε. της πρώτης γραπτής νομοθεσίας των Αρχαϊκών Χρόνων, ο Πίνδαρος και ο Στράβων αναφέρουν ότι δόθηκαν από τον Απόλλωνα όταν ο λαός ξεσηκώθηκε εναντίον των αριστοκρατών. Επίσης, οι περισσότεροι μονάρχες και τύραννοι των πόλεων έλαβαν το χρίσμα της εξουσίας από τους Δελφούς.
Αυτό το τελευταίο δεν πρέπει να το εκλάβουμε ως μαύρη σελίδα στον ρόλο που έπαιξε το ιερατείο, δηλαδή το ότι προώθησε τους τυράννους των αρχαίων ελληνικών πόλεων. Η τυραννία σαν θεσμός στην αρχαία Ελλάδα, απ’ όσα μπορούμε να καταλάβουμε, στην αρχή δεν ξεκίνησε σαν κάτι το κακό. Αντιθέτως οι τύραννοι τις περισσότερες φορές ήταν άνδρες που έλαβαν την εξουσία με παράκληση του ίδιου του λαού που έδιωχνε τους αριστοκράτες ή τους βασιλιάδες. Συνήθως μάλιστα οι τύραννοι προέρχονταν από την λαϊκή τάξη και δεν είχαν σχέση με τις αριστοκρατικές οικογένειες και μόνο αργότερα, όταν σφετερίζονταν πράγματι την εξουσία, επινοούσαν ιστορίες που τους συνέδεαν με γενάρχες και ήρωες.
Τέτοιους τυράννους προώθησαν αρκετούς, αν όχι όλους, οι Δελφοί. Οι τύραννοι αυτοί είχαν σκοπό να διευθετήσουν τα πολιτειακά ζητήματα προς μια πιο δημοκρατική κατεύθυνση και τοποθετούνταν εκ των συνθηκών, διότι εκείνη την εποχή το αριστοκρατικό και το βασιλικό πολιτικό σύστημα είχαν αρχίσει να φθίνουν και η ανερχόμενη μεσαία τάξη των Ελληνικών πόλεων ήθελε μια νέα μορφή πολιτεύματος. Έτσι μέσα από τους κόλπους της αναδεικνυόταν κάποιος στον οποίο εμπιστεύονταν τους εαυτούς τους και περίμεναν από αυτόν δικαιότερη νομοθεσία.
Αντιλαμβανόμαστε, δηλαδή, ότι ο θεσμός της τυραννίας εμφανίστηκε κατά την μεταβατική περίοδο της Αρχαϊκής Εποχής όπου η μεσαία τάξη ήθελε να αμβλύνει τις διαφορές της με την τάξη των αριστοκρατών, ώστε να αποκτήσει πολιτικό λόγο και θέση στην διακυβέρνηση της πόλης. Όπως είδαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο, οι περισσότεροι αρχαίοι σοφοί διατέλεσαν τύραννοι και νομοθέτησαν στις πόλεις τους. Ταυτόχρονα έδειξαν και τον σωστό τρόπο του θεσμού της τυραννίας, ότι, δηλαδή, όταν νομοθετούσαν παραιτούνταν της εξουσίας αφήνοντάς την σε συμβούλια πολιτών. Απ’ όσους γεύονταν την εξουσία και δεν ήθελαν να την αφήσουν διαμορφώνοντας ένα μοναρχικό ή ολιγαρχικό σύστημα και ξεκινώντας εκδιώξεις και σφαγές πολιτών, προήλθε η κακή έννοια της λέξης και του θεσμού. Ειδικότερα οι τύραννοι που έδρασαν κατά τον 6ο και 5ο αιώνα π.κ.ε. κι ενώ είχαν αρχίσει να διαμορφώνονται τα δημοκρατικά πολιτεύματα, θεωρήθηκαν κακοί και στυγεροί.
Μια έμφαση στην κακή έννοια της τυραννίας έδωσαν οι ίδιοι οι Αθηναίοι, που μετά την εδραίωση της δημοκρατίας προσπαθούσαν να διαδώσουν το πολίτευμά τους στους υπόλοιπους Έλληνες μεγαλοποιώντας τα κακά της τυραννίας των Πεισιστρατιδών. Από τα στοιχεία, όμως, που δίνουν ο Θουκυδίδης και ο Αριστοτέλης φαίνεται ότι τόσο ο Πεισίστρατος όσο και ο Ιππίας πριν από την προσπάθεια δολοφονίας του, κυβέρνησαν με σύνεση και αγαπήθηκαν από τον λαό. Ειδικά ο Πεισίστρατος θεωρείται απ’ όλους τους μελετητές καλός κυβερνήτης, που μάλιστα έδωσε τέλος σε αιματηρές πολιτικές διαμάχες δεκαετιών. Επίσης, ο γιος του Ιππίας, ενώ ήταν ένας μετριοπαθής πολιτικός, μόνο μετά την δολοφονία του αδελφού του Ίππαρχου από τον Αρμόδιο και Αριστογείτονα, έδειξε έναν σκληρό και κακό χαρακτήρα.
«Έχει απομείνει στο άδυτο του Απόλλωνα ένα μυστήριο που μας υπερβαίνει» Γ. Σεφέρης
Ο Θεσμός της Τυραννίας
Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας την αλυσιδωτή αντίδραση που υπάρχει μεταξύ των συστημάτων, η διαφορετικά ειπωμένο με πιο σύγχρονο λεξιλόγιο, το διαδραστικό αποτέλεσμα μεταξύ των συστημάτων, που σημαίνει ότι η ύπαρξη νόμων πρόνοιας, για παράδειγμα, στο κομουνιστικό σύστημα ή νόμων εργασίας έκανε την αντίπαλη πλευρά να γίνεται διαλλακτικότερη και να νομοθετεί ίδιους ή και καλυτέρους. Ενώ τώρα δίχως πολιτικό αντίπαλο ή αντίλογο, η όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων και η άμβλυνση των ταξικών διαφορών δεν βρίσκουν άμεση επίλυση. Έτσι και σε εκείνη την εποχή η αποδοχή και η ταχύτατη δημοκρατικοποίηση των πόλεων ήρθε σαν αντιστάθμισμα ή εξαιτίας του φόβου των τυραννίδων.
Ας γυρίσουμε στην αρχική μορφή του θεσμού της τυραννίας. Φαίνεται, λοιπόν, από τα στοιχεία ότι η τυραννία ήταν ένα μεταβατικό στάδιο από την ολιγαρχία και την μοναρχία προς την δημοκρατία. Ο εκάστοτε τύραννος τοποθετούταν στον θώκο της ηγεσίας ώστε να νομοθετήσει και να δημιουργήσει νέες συνθήκες διακυβέρνησης. Γι’ αυτόν τον λόγο οι Δελφοί έδωσαν εντολή και χρίσμα στους περισσότερους από τους τυράννους.
Τώρα το αν κάποιοι από αυτούς, οι περισσότεροι, πέρασαν κληρονομικά την εξουσία που τους δόθηκε από τον λαό στους απογόνους τους και έδωσαν στην τυραννία μοναρχική ή ολιγαρχική μορφή, αυτό δεν οφείλεται στους Δελφούς, αλλά στον κάθε άνδρα ξεχωριστά που παρ’ όλες τις ηθικές διδαχές των Δελφικών ρητών αλλοτριώθηκε από την δύναμη της εξουσίας.
Στην περίπτωση του Κύψελου, τυράννου της Κορίνθου, οι Δελφοί είχαν προβλέψει την άνοδό του στον θρόνο της πόλης πριν ακόμη γεννηθεί, όταν ο πατέρας του πήγε να ζητήσει χρησμό για την ατεκνία της γυναίκας του καθώς και όταν οι αριστοκράτες συγγενείς του θέλησαν να μάθουν πόσο χρόνο θα κυβερνούν την Κόρινθο. Επίσης, όταν ο ίδιος ο Κύψελος πήγε στους Δελφούς για να μάθει για το μέλλον του, η Πυθία του είπε τα εξής: «Ευτυχισμένος αυτός ο άνδρας που μπαίνει στον ναό μου, ο Κύψελος του Ηετίωνα, βασιλιάς της ξακουστής Κόρινθου, ο ίδιος και τα παιδιά του, όχι όμως τα παιδιά των παιδιών του».
Ο Κύψελος, ο οποίος ονομάστηκε έτσι επειδή όταν ήταν βρέφος ήρθαν οι συγγενείς του αριστοκράτες για να τον σκοτώσουν και η μητέρα του, Λάβδα, τον έκρυψε μέσα σε μια κυψέλη, κυβέρνησε την Κόρινθο διώχνοντας και σκοτώνοντας τους αριστοκράτες, όπως και ο γιος του Περίανδρος, ο επονομαζόμενος σοφός. Τα παιδιά του Περίανδρου όμως δεν κατάφεραν να ηγηθούν της πόλης.
Ένας άλλος τύραννος που έφερε την σφραγίδα των Δελφών ήταν ο Κλεισθένης της Σικυώνας. Ο Κλεισθένης ήταν ένας εκκεντρικός και μνησίκακος ηγεμόνας, ο οποίος είχε Ιωνική καταγωγή και κυβέρνησε την δωρική Σικυώνα. Νομοθέτησε και για την καλύτερη διακυβέρνηση της πόλης του χώρισε τους κατοίκους σε φυλές. Ωστόσο, τους πολίτες που είχαν δωρική καταγωγή εξαιτίας του φθόνου και του μίσους του γι’ αυτούς, τους χώρισε σε τρεις φυλές και τους έδωσε ονόματα ζώων (Υάτες = αγριόχοιροι, Ονεάτες = γαϊδουράνθρωποι, Χοιρεάτες = γουρουνάνθρωποι), κάτι για το οποίο η Πυθία τον επέπληξε προβλέποντάς του κακό μέλλον.
Παρενθετικά να προσθέσω ότι και ο θεσμός της δικτατορίας στην Ρώμη ήταν υγιής τρόπος διακυβέρνησης, μέχρι που ορισμένοι τον καταχράστηκαν και η έννοιά του άλλαξε και έγινε συνώνυμη της τυραννίας (με την σημερινή έννοια της λέξης). Στην Ρώμη οι δικτάτορες χρίζονταν από την σύγκλητο σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, ώστε να διευθετούνται γρήγορα και άμεσα τα προβλήματα. Ο δικτάτορας αναλάμβανε έτσι όλες τις εξουσίες και μπορούσε χωρίς να χρονοτριβεί σε συνελεύσεις και ψηφοφορίες να επιλύει τα ζητήματα στην στιγμή. Ωστόσο και οι δυο όροι σήμερα, «δικτάτορας» και «τύραννος» έχουν άλλη έννοια από τότε.
Τελικά, όπως καταλαβαίνετε, οι Δελφοί συμμετείχαν ενεργά και στην μεταβατική φάση των πολιτευμάτων της Αρχαίας Ελλάδας που εκφράστηκε με τις τυραννίες, οι οποίες από ένα διάστημα και μετά όμως παραποιήθηκαν και μετατράπηκαν σε ολιγαρχίες ή μοναρχίες. Το ενδοξότερο, όμως, πολίτευμα που εδραίωσε το Δελφικό ιερατείο ήταν η Λακωνική Πολιτεία.

Αμφικτυονικός Νόμος των Δελφών 4ος αι. π.κ.ε. σε μάρμαρο από την Αίγινα. Σήμερα βρίσκεται στο Λούβρο.
Αντώνης Αντωνιάδης / Δελφοί: Οι Πολιτιστικοί Σχεδιασμοί του Ιερατείου. Φωτογραφίες GYPAS. Πηγή
aienaristeyein.com  3/10/2017

 

 

 

 

 

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΗΣ ΕΥΠ!

Δεν πίστευα στα μάτια μου με τα πειράματα του ΝΑΤΟ στην σπηλιά του Νταβέλη!


Πράκτορας της ΕΥΠ δεν πίστευε στα όσα έβλεπε μεταξύ της βάσης της Νέας Μάκρης και του Πεντελικού Όρους, συγκεκριμένα αναφέρει τα εξής συγκλονιστικά:

".... Λόγω της συμμετοχής μου στις μυστικές υπηρεσίες της Ελλάδος, εκ των πραγμάτων είχα μια μικρή θέαση σε γεγονότα που συνέβησαν μεταξύ της βάσης της Νέας Μάκρης και του Πεντελικού Όρους, με σημείο αναφοράς την λεγόμενη σπηλιά του Νταβέλη.



Ο συγκεκριμένος χώρος για ένα μεγάλο διάστημα είχε χρησιμοποιηθεί ως χώρος του ΝΑΤΟ και, δεν επιτρεπόταν η πρόσβαση στο κοινό.

Εκείνο που αντιλήφθηκα με βεβαιότητα ήταν, ότι γινόταν πειράματα που αφορούσαν την διάσπαση του χωροχρόνου...

Προσωπικά, όσον αφορά την σπηλιά τυ Νταβέλη μπορώ να πω ότι είδα μορφές εντός του ελεγχόμενου χώρου από το ΝΑΤΟ, οι οποίες δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί.

Συγκεκριμένα εμφανίστηκαν της προιστορικής εποχής σαν σε προβολή τρισδιάστατης εικόνας...."

Πηγή: iokh.gr

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

°F | °C
invalid location provided