Κυριακή, Δεκέμβριος 17, 2017

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 12ος

Αριστοτέλης: Η κακία είναι μία ανοησία για εκείνους που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν ζούμε για πάντα

 

 

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Αριστοτέλης: Η κακία είναι μία ανοησία για εκείνους που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν ζούμε για πάντα


Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Ο Αριστοτέλης θεωρείται από τις πιο σημαντικές μορφές της φιλοσοφικής σκέψης του αρχαίου κόσμου και από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Φυσιοδίφης, φιλόσοφος, δημιουργός της λογικής.

“Ο Αριστοτέλης υπήρξε ο πρώτος γνήσιος επιστήμονας στην ιστορία… και κάθε κατοπινός επιστήμονας του οφείλει κάτι” γράφει η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα για εκείνον.

Η διδασκαλία του διαπερνούσε τη δυτική φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη μέχρι και την Επιστημονική Επανάσταση του 17ου αιώνα. Στα 17 του χρόνια εισέρχεται στην Ακαδημία του Πλάτωνα, στην Αθήνα, όπου παραμένει για 20 χρόνια.

Εκεί συνδέεται τόσο με τον Πλάτωνα, τον Εύδοξο, τον Ξενοκράτη και άλλους στοχαστές.Τα έργα του αναφέρονται σε πολλές επιστήμες. Ανάμεσά τους φυσική, βιολογία, ζωολογία, μεταφυσική, λογική, ηθική, ποίηση, θέατρο, μουσική, ρητορική, πολιτική. Η περίοδος της ωριμότητας αρχίζει με τις βιολογικές έρευνες και τα συμπεράσματά του είναι η πρώτη συστηματοποίηση των βιολογικών φαινομένων στην Ευρώπη. Η σκέψη και οι διδασκαλίες του Αριστοτέλη, έχουν μεγάλη επιρροή στη φιλοσοφική, θεολογική και επιστημονική σκέψη έως και μετά τον Μεσαίωνα.

Μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, φεύγει από την Αθήνα και αναλαμβάνει το 343 π.Χ./42 τη διδασκαλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ως διδάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Αριστοτέλης, αποκτά διάφορες ευκαιρίες και αφθονία προμηθειών. Ιδρύει μια βιβλιοθήκη στο Λύκειο, η οποία γίνεται αρωγός στην παραγωγή εκατοντάδων έργων του. Το γεγονός ότι υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα, τον οδηγεί στις απόψεις του πλατωνισμού. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, οδηγείται περισσότερο, σε εμπειρικές μελέτες και μετατοπίζεται από τον πλατωνισμό στον εμπειρισμό. Θεωρεί ότι οι ιδέες και οι γνώσεις όλων των λαών βασίζονται στην αντίληψη.

Το έργο του είναι τεράστιο (400 βιβλία, κυρίως σε μορφή διαλόγων). Από αυτά έχουν σωθεί 47 βιβλία και μερικά αποσπάσματα από τα άλλα.

Σας παραθέτω κάποιες από τις σπουδαίες ρήσεις του…

“Η φτώχεια είναι έλλειψη πολλών πραγμάτων και η απληστία όλων.”

“Το Ελληνικό γένος ζει ελεύθερα και διοικείται άριστα και θα μπορούσε να κυριαρχήσει, αν ήταν πολιτικά ενωμένο.”

“Αυτό που πέτυχα με τη φιλοσοφία, ήταν να κάνω με τη θέλησή μου αυτά που οι άλλοι τα κάνουν επειδή φοβούνται τους νόμους.”

“Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετούμενους παρά οι ευεργετούμενοι τους ευεργέτες.”

Όταν άκουσε ότι κάποιος τον κορόιδευε, “όταν λείπω, μπορούν και να με μαστιγώσουν”, είπε

“Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.”

“Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα.”

“Οι μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους πιο πολύ από τους πατεράδες. Κι αυτό, διότι πρώτον ο τοκετός είναι οδυνηρός, και δεύτερο, είναι σίγουρες ότι τα παιδιά που γέννησαν είναι δικά τους.”

“Ο άνθρωπος είναι ον φύσει κοινωνικό και πολιτικό. Αυτός που μπορεί να ζήσει μακριά απ’ τις ανθρώπινες κοινωνίες είναι είτε θηρίο είτε θεός.

“Η φτώχεια είναι ο γονιός της επανάστασης και του εγκλήματος.”

“Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.”

“Συνήθως, την ισχυρότερη μνήμη την έχουν εκείνοι που είναι αργοί στην αντίληψη.”

“Είμαστε όλοι φίλοι των ευτυχούντων, ενώ των δυστυχούντων δεν είναι φίλος ούτε ο πατέρας.”

“Άμιλλα είναι η τάση να φτάσει κανένας τον άλλον, που τον θαυμάζει, ή και να τον ξεπεράσει, χωρίς να αισθάνεται φθόνο, αν ο άλλος τον ξεπερνάει.”

“Κάθε εργασία επί πληρωμή αποσπά και φθείρει το μυαλό.”

“Το κύριο γνώρισμα του πολίτη είναι η συμμετοχή στην απονομή δικαιοσύνης και στην άσκηση εξουσίας.”

“Οι βάρβαροι είναι εκ φύσεως πιο δουλοπρεπείς από τους Έλληνες.”

“H κακία είναι μία ανοησία για εκείνους που δεν έχουν καταλάβει ότι δεν ζούμε για πάντα.”

“Η ομορφιά είναι η καλύτερη συστατική επιστολή.”

“Tίποτα απ’ όσα είναι δοσμένα από τη φύση δεν είναι χωρίς τάξη.”

“Τα περισσότερα από αυτά που θα γίνουν στο μέλλον είναι ίδια μ’ αυτά που έχουν γίνει.”

“Ξεχώρισε από παλιά το Ελληνικό έθνος από τους βαρβάρους όντας πιο ικανό και περισσότερο απαλλαγμένο από την ηλιθιότητα.”

“Η μοχθηρία και η αδικία υπάρχουν από πρόθεση και όχι τυχαία ή κατά λάθος.”

“Είναι χαρακτηριστικό του καλλιεργημένου μυαλού να μπορεί να απολαύσει μια ιδέα χωρίς να την αποδεχθεί.”

“Η φτώχεια είναι ο γονιός της επανάστασης και του εγκλήματος.”

“Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα.”

“Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.”

“Συνήθως, την ισχυρότερη μνήμη την έχουν εκείνοι που είναι αργοί στην αντίληψη.”

“Όλες οι ανθρώπινες πράξεις έχουν ως αίτιο ένα από τα εξής επτά: τύχη, φύση, παρόρμηση, συνήθεια, λογική, πάθος, πόθο.”

“Τις περιουσίες οι μικρές δαπάνες τις εξαφανίζουν.”

“Ανδρείος είναι αυτός που δεν φοβάται τον τιμημένο θάνατο.”

“Κάλλιο τρελός με όλους παρά συνετός και μόνος.”

“Το όλον είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του.”

“Η οικογένεια είναι η ένωση που καθιερώθηκε από τη φύση για την εξυπηρέτηση των καθημερινών αναγκών του ανθρώπου.”


KLIK.GR   15/12/2017

 

 

 

 

Μη χάσετε αυτό το υπερθέαμα: Βγείτε απόψε να δείτε τη βροχή των Διδυμίδων!


Μια από τις πιο θεαματικές βροχές διαττόντων αστέρων, των Διδυμίδων, θα κορυφωθεί απόψε το βράδυ και έως τα χαράματα της Πέμπτης. Αν και προηγήθηκε η υπερ-πανσέληνος στις 3 Δεκεμβρίου, ο ουρανός θα είναι πια αρκετά σκοτεινός, επιτρέποντας την καλή παρατήρηση του φαινομένου.

Οι Διδυμίδες, που συνήθως διαρκούν από τις 7 έως τις 17 Δεκεμβρίου, παράγουν, μαζί με τις Περσείδες του Αυγούστου, τα εντυπωσιακότερα φαινόμενα διαττόντων μέσα στο έτος, εφόσον οι κατά τόπους καιρικές συνθήκες επιτρέπουν την παρατήρησή τους. Όμως, στην πλειονότητά τους οι έμπειροι παρατηρητές μετεώρων «ψηφίζουν» υπέρ των Διδυμίδων.

Οι Διδυμίδες αποκαλούνται από τους περισσότερους ο «βασιλιάς» των διαττόντων, καθώς μπορούν να «παράγουν» 60 έως 120 φωτεινότατα μετέωρα (πεφταστέρια) την ώρα, δηλαδή ένα έως δύο το λεπτό, σε διάφορα σημεία στον νυχτερινό ουρανό και όχι μόνο από μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Τα συγκεκριμένα μετέωρα κινούνται σχετικά αργά στον ουρανό, σε σχέση με άλλες βροχές διαττόντων, με ταχύτητα περίπου 35 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, πράγμα που τα καθιστά πιο θεαματικά (π.χ. τα μετέωρα των Περσείδων κινούνται με περίπου διπλάσια ταχύτητα).

Οι Διδυμίδες έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους το 1862 και έχουν πάρει το όνομά τους από τον αστερισμό των Διδύμων, από όπου φαίνεται να προέρχονται. Αντίθετα με άλλες βροχές διαττόντων, η πηγή τους πιθανότατα δεν είναι η ουρά κάποιου κομήτη, αλλά ο μυστηριώδης αστεροειδής «3200 Φαέθων», που ανακαλύφθηκε το 1983 από τη NASA και θεωρείται πρώην κομήτης που έχασε την ουρά του.

Πρόκειται για ένα σκοτεινό βραχώδες αντικείμενο, πλάτους μόνο πέντε χιλιομέτρων περίπου, το οποίο δεν αφήνει στο πέρασμά του αρκετή σκόνη για να δικαιολογήσει με βεβαιότητα τη δημιουργία των διαττόντων. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα μετέωρα των Διδυμίδων μάλλον προέρχονται από μεγάλες ποσότητες υλικών που εκτινάχθηκαν από τον «3200 Φαέθωνα», όταν είχε πλησιάσει πολύ τον Ήλιο.

Ο «Φαέθων», μήκους περίπου πέντε χιλιομέτρων, ακολουθεί μια άκρως ελλειπτική τροχιά, η οποία κάθε σχεδόν ενάμιση χρόνο τον φέρνει πιο κοντά στον Ήλιο από κάθε άλλο γνωστό αστεροειδή. Το αποτέλεσμα είναι ότι, ανά τακτικά χρονικά διαστήματα, «καίγεται» από την ηλιακή ακτινοβολία, καθώς η επιφανειακή θερμοκρασία του φθάνει τους 700 βαθμούς Κελσίου. Έτσι, παράγει νέες εκροές σκόνης, τις Διδυμίδες, όταν τα μετέωρα αυτά εισέρχονται και καίγονται στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας.

Φέτος μάλιστα, από σύμπτωση, ο ίδιος ο «Φαέθων» θα περάσει την Πέμπτη πιο κοντά στη Γη από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν, αν και θα είναι αρκετά αχνός για να γίνει ορατός με γυμνά μάτια.

Άλλοι επιστήμονες, πάντως, θεωρούν ότι το μυστήριο της προέλευσης και δημιουργίας των Διδυμίδων δεν έχει ακόμα λυθεί οριστικά, καθώς, όπως υποστηρίζουν, η παραπάνω διαδικασία δεν μπορεί να εξηγήσει τον μεγάλο αριθμό σωματιδίων σκόνης που πέφτουν στη Γη με την μορφή μετεώρων.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ  Posted by IGOR στο Δεκέμβριος 13, 2017

Διαδώστε το!

 

 

 

 

 

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Ερέχθειο: Ποια είναι η «σκοτεινή» ιστορία και οι μύθοι που… κρύβει;


Το Ερέχθειο είναι από τους πιο ιδιόρρυθμους ναούς της Ελληνικής αρχαιότητας. Η ονομασία του, που παραπέμπει στο μυθικό βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα, είναι μεταγενέστερη και αναφέρεται μόνο στον Παυσανία (έστι δε και οίκημα Ερεχθείον καλούμενον, 1, 26,5) και στον Πλούταρχο (843Ε). Παλαιότερα ήταν γνωστός με την ονομασία ο νεώς ο αρχαίος της Αθηνάς ή απλούστερα ο αρχαίος νεώς ή περιφραστικά ο νεώς ο εν πόλει εν ω το αρχαίον άγαλμα, αφού κτίστηκε στη θέση του παλαιότερου ναού της Αθηνάς.
Προβληματική παραμένει η χρονολόγηση του ναού. Υπάρχουν δύο διαφορετικές απόψεις. Σύμφωνα με την πρώτη ο ναός κτίστηκε κατά τη διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου, ανάμεσα στο 421 με 406 π.Χ., με μια πιθανή διακοπή γύρω στο 413 π.Χ. εξαιτίας της ήττας στη Σικελική Εκστρατεία. Σύμφωνα με τη δεύτερη άποψη που τη διατύπωσε ο W. Dorpfeld, η ανέγερση ξεκίνησε ανάμεσα στο 438 – 431 π.Χ. Ο ναός αποτελούσε μέρος του οικοδομικού προγράμματος του Περικλή, μαζί με τον Παρθενώνα και τα Προπύλαια, με πιθανό αρχιτέκτονα τον Μνησικλή.
Από μια επιγραφή που βρέθηκε στην Ακρόπολη πληροφορούμαστε ότι κατά την επανάληψη των εργασιών αρχιτέκτονας την πρώτη χρονιά ήταν κάποιος Φιλοκλής, που αντικαταστάθηκε τη δεύτερη χρονιά από τον Αρχίλοχο. Η ιδιορρυθμία του ναού οφείλεται στο σχήμα του που είναι διαφορετικό από το συνηθισμένο σχήμα των αρχαίων ναών και οφείλεται:
α) στην ανωμαλία του εδάφους, μια και το έδαφος δεν ήταν επίπεδο,
β) στο γεγονός ότι στο κτίριο έπρεπε να συμπεριληφθούν οι παλαιότερες λατρείες,
γ) οι μυστηριακού χαρακτήρα λατρείες που τελούνταν επέβαλαν μια εντελώς διαφορετική μορφή κτιρίου.
Ο ναός αρχικά ήταν αφιερωμένος στη λατρεία των δύο κύριων θεοτήτων της Αττικής, της Αθηνάς και του Ποσειδώνα (θεοί σύνναοι). Ο Ποσειδώνας, άγνωστο σε ποια χρονική στιγμή, ταυτίστηκε με τον Ερεχθέα. Υπήρχαν βωμοί για τον Ήφαιστο, τον Βούτο, ενώ εδώ κατοικούσε και ο «οικουρός όφις». Το κτίριο στην αρχή πρέπει να ήταν χωρισμένο σε δύο μέρη, ένα ανατολικό και ένα δυτικό. Η αρχική διαίρεση του ναού δε μας είναι γνωστή, εξαιτίας των αλλεπάλληλων μετατροπών στο πέρασμα των χρόνων.
Σύμφωνα με την Alexandra Lesk ο ναός καταστράφηκε από πυρκαγιά τον 3ο αι. π.Χ. η οποία ακολουθήθηκε, πιθανώς, από μεγάλου μεγέθους επιδιορθώσεις, στα τέλη του 2ου αι. π.Χ. Παρεμβάσεις στο ναό ίσως σημειώθηκαν και κατά τη μετατροπή σε λατρευτικό χώρο της Julia Domna στο 2ο αι. π.Χ. Γύρω στα τέλη του 4ου αι. μ.Χ. ο λατρευτικός χώρος του ιερού της Αθηνάς Πολιάδας ενοποιήθηκε με τους χώρους λατρείας του Βούτου και του Ηφαίστου σε ενιαίο χώρο με κίονες, τον οποίο κάλυπτε τοξοειδής θολωτή στέγη. Τον 6ο με 7ο αιώνα ο ναός μετατράπηκε σε κτίριο τύπου βασιλικής και χωρίστηκε σε τρία κλίτη.
Μύθοι σχετικοί με το Ερέχθειο
Ο Κέκροπας
Ο Κέκροπας ήταν πανάρχαια μορφή της Αττικής, αυτόχθονας, γεννημένος από την ίδια τη Γη, και διφυής ως προς τη μορφή, δηλαδή, από τη μέση και πάνω ήταν άνθρωπος και από τη μέση και κάτω φίδι. Παντρεύτηκε την Άγραυλο και γέννησε μαζί της τον Ερυσίχθονα -που πέθανε νωρίς- την Άγραυλο (αυτή που μένει στους αγρούς), την Έρση (δροσιά) και την Πάνδροσο. Καθώς έγινε βασιλιάς, ο τόπος που μέχρι τότε ονομαζόταν Ακτική ή Ακτή, από το όνομα του Ακταίου, μετονομάστηκε σε Κεκροπία. Ο Κέκροπας κατοίκησε πάνω στο βράχο, αφού πρώτα έκτισε τα τείχη. Όταν έφτασαν από τη θάλασσα οι Κάρες και από τη στεριά οι Βοιωτοί, ο Κέκροπας, για να τους αντιμετωπίσει, σκέφτηκε να μαζέψει τους κατοίκους που ως τότε ζούσαν σκόρπιοι και να τους βάλει να μείνουν σε χωριά που μετά τα οργάνωσε σε ενιαία πόλη. Με τους κατοίκους ενωμένους αντιμετώπισε τους εισβολείς.
Λένε πως τότε έκανε και την πρώτη καταμέτρηση του πληθυσμού· κάθε κάτοικος έπρεπε να φέρει μαζί του μια πέτρα και να τη ρίξει σε ένα ορισμένο μέρος. Έτσι μπόρεσε και τους μέτρησε και από το γεγονός αυτό ονομάστηκαν λαός (από τη λέξη λας = λίθος). Ο Κέκροπας παραβρέθηκε και στη διεκδίκηση της Αθήνας από την Αθηνά και τον Ποσειδώνα είτε ως μάρτυρας είτε ως δικαστής.
Ο Κραναός
Ο Κέκροπας πέθανε χωρίς να αφήσει διαδόχους κι έτσι βασιλιάς στην Αθήνα έγινε ο Κραναός. Ήταν κι αυτός αυτόχθονας. Την εποχή της βασιλείας του έγινε ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα. Παντρεύτηκε την Πεδιάδα με την οποία απέκτησε τρεις κόρες: την Κρανάη, την Κραναίχμη και την Ατθίδα. Η Ατθίδα πέθανε όμως νωρίς, γι’ αυτό ο Κραναός ονόμασε τη χώρα Ατθίδα ή Αττική.
Ο Αμφικτύων
Ο Αμφικτύων ήταν κι αυτός αυτόχθονας, αν και λέγεται πως ήταν γιος του Δευκαλίωνα. Είχε παντρευτεί μια κόρη του Κραναού, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να διώξει τον πεθερό του από την εξουσία και να γίνει αυτός βασιλιάς. Την εποχή της βασιλείας του ήρθε στην Αθήνα η λατρεία του Διονύσου, που την έφερε κάποιος Πήγασος από τις Ελευθερές. Σύμφωνα με την παράδοση ο Αμφικτύωνας φιλοξένησε ο ίδιος το θεό και εκείνος του έμαθε να ανακατεύει το κρασί με το νερό. Η βασιλεία του Αμφικτύωνα δεν κράτησε πολύ, γιατί διοικούσε τόσο άδικα την πόλη, που ο λαός ξεσηκώθηκε εναντίον του. Αρχηγός της εξέγερσης ήταν ο Εριχθόνιος που έδιωξε τον Αμφικτύωνα από το θρόνο.
Ο Εριχθόνιος
Ο Εριχθόνιος ήταν κι αυτός αυτόχθονας και διφυής, όπως και ο Κέκροπας. Μητέρα του ήταν η Γη και πατέρας του ο Ήφαιστος και γεννήθηκε με έναν περίεργο τρόπο. Λένε, λοιπόν, πως τον καιρό που ο Ήφαιστος ήταν μόνος, γιατί τον είχε εγκαταλείψει η Αφροδίτη, μπήκε η Αθηνά στο εργαστήριό του, για να του ζητήσει να της φτιάξει νέα όπλα. Ο Ήφαιστος μόλις είδε την Αθηνά, ένιωσε δυνατή ερωτική επιθυμία και θέλησε να ενωθεί μαζί της. Η θεά, που αισθανόταν αποστροφή για την ερωτική πράξη, τον απέκρουσε κι έφυγε, ενώ εκείνος την ακολουθούσε με δυσκολία. Κάποια στιγμή την πρόφτασε. Η Αθηνά τον κτύπησε με το δόρυ της, αλλά το σπέρμα του Ήφαιστου έπεσε στο πόδι της. Τότε η θεά πήρε μια τούφα μαλλί, σκούπισε το πόδι της και το πέταξε στη Γη.
Η Γη γονιμοποιήθηκε και γέννησε ένα αγόρι που το ονόμασαν Εριχθόνιο (από το έριο = μαλλί και χθων = γη). Μόλις γεννήθηκε το παιδί, το πήρε η Αθηνά να το μεγαλώσει, κρυφά όμως από τους άλλους θεούς. Του έσταξε στα μάτια δύο σταγόνες από το αίμα της Γοργώς. Η μια σταγόνα ήταν για να φέρνει το θάνατο στους εχθρούς του και η άλλη για να τον προφυλάει από τις αρρώστιες. Συγχρόνως του έδωσε και δυο φίδια να τον προστατεύουν. Πήρε τα δυο φίδια και μαζί με το μωρό τα έκλεισε σε ένα κιβώτιο, που αφού το σφράγισε καλά, το έδωσε στις κόρες του Κέκροπα (;) να το φυλάνε. Αυτές όμως, η Έρση και η Πάνδροσος, άνοιξαν το κιβώτιο. Μόλις αντίκρισαν το μωρό με τα φίδια τις κυρίεψε ένα είδος τρέλας που τις έκανε να πάνε να πέσουν από τα τείχη της Ακρόπολης. Μαθαίνοντας η Αθηνά τι έκαναν οι κόρες του Κέκροπα, πήρε το μωρό και το έκλεισε στο ναό, που αργότερα ονομάστηκε Ερέχθειο, όπου το ανάθρεψε με δική της φροντίδα.
Όταν μεγάλωσε ο Εριχθόνιος, έδιωξε τον Αμφικτύονα από το θρόνο κι έγινε αυτός βασιλιάς. Στα χρόνια του ήρθε από την Αίγυπτο στην Ελλάδα ο Δαναός με τις 50 κόρες του πάνω σ’ ένα καράβι με 50 κουπιά, την πεντηκόντορο, που την έφτιαξαν τότε για πρώτη φορά. Στην Αθήνα άρχισαν οι κάτοικοι να χωρίζονται σε φυλές, ανάλογα με την καταγωγή της οικογένειάς του και τους προπάτορές τους. Έτσι σχηματίστηκαν οι τέσσερις φυλές: η Διάς, η Αθηναΐς, η Ποσειδωνιάς και η Ηφαιστιάς. Την ίδια περίοδο άρχισαν να γιορτάζονται και τα Παναθήναια και σύμφωνα με την παράδοση ο Εριχθόνιος ήταν ο πρώτος που έστησε ένα ξύλινο άγαλμα της Αθηνάς πάνω στην Ακρόπολη. Παντρεύτηκε την νύμφη των ποταμών Πραξιθέα και από το γάμο αυτό γεννήθηκε ο Πανδίονας.
Ο Πανδίονας
Ο Πανδίονας παντρεύτηκε τη Ζευξίππη, την αδελφή της μητέρας του, κι έκανε μαζί της δύο κόρες, την Πρόκνη και τη Φιλομήλα και δύο δίδυμα αγόρια, τον Ερεχθέα και τον Βούτη.
Ο Ερεχθέας
Μετά το θάνατο του Πανδίονα ο Βούτης και ο Ερεχθέας μοίρασαν την κληρονομιά. Ο Ερεχθέας κληρονόμησε το θρόνο, ενώ ο Βούτης έγινε ο ιερέας της Αθηνάς και του Ποσειδώνα, που ειδικά στην Αθήνα τον έλεγαν «Ποσειδώνα του Ερεχθέα». Ο Ερεχθέας παντρεύτηκε την Πραξιθέα και απέκτησε μαζί της τρία αγόρια, τον Κέκροπα, τον Πάνδωρο και τον Μητίονα, και τέσσερα κορίτσια, την Πρόκριδα, την Κρέουσα, τη Χθονία και την Ωρείθυια. Ο Βορέας άρπαξε την Ωρείθυια και γέννησε μαζί της την Χιόνη. Η Χιόνη με τη σειρά της ενώθηκε κρυφά με τον Ποσειδώνα και γέννησε τον Εύμολπο. Για να μην την ανακαλύψει ο Βορέας, μόλις γεννήθηκε το παιδί, το έριξε στη θάλασσα. Ο Ποσειδώνας το πήρε και το έδωσε να το αναθρέψει η Βενθεσικήμη. Μετά από καιρό και διάφορες περιπλανήσεις ο Εύμολπος βρέθηκε στη Θράκη με το γιο του Ίσμαρο, να ζητάει καταφύγιο στο βασιλιά Τεγύριο. Επειδή όμως θέλησε να ανατρέψει τον Τεγύριο, αναγκάστηκε να φύγει κι έτσι κατέληξε στην Ελευσίνα, όπου οργάνωσε τις θρησκευτικές τελετές και καθιέρωσε τα Ελευσίνια Μυστήρια. Κάποια στιγμή, μετά το θάνατο του γιου του, επέστρεψε στη Θράκη, κοντά στον Τεγύριο και πήρε το βασίλειο του γιου του Ίσμαρου.
Μετά από λίγο ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στην Αθήνα και την Ελευσίνα. Οι Ελευσίνιοι ζήτησαν τη βοήθειά του. Ο Εύμολπος με στρατό έφτασε έξω από την Αθήνα, διεκδικώντας το θρόνο, ως γιος του Ποσειδώνα. Στη σύγκρουση των δύο στρατών νίκησε ο Ερεχθέας και οι Ελευσίνιοι έγιναν υποτελείς των Αθηναίων. Κράτησαν όμως το δικαίωμα να γιορτάζουν τα Ελευσίνια Μυστήρια. Στη μάχη επάνω ο Ερεχθέας σκότωσε τον Εύμολπο. Ο Ποσειδώνας οργίστηκε με τον Ερεχθέα και ζήτησε από το Δία την τιμωρία του. Ο Δίας, εκπληρώνοντας την επιθυμία του Ποσειδώνα, σκότωσε τον Ερεχθέα με ένα κεραυνό. Σύμφωνα με άλλη παράδοση τον σκότωσε ο ίδιος ο Ποσειδώνας, χτυπώντας τον στο κεφάλι με την τρίαινά του. Από τα πολλά χτυπήματα το κεφάλι του Ερεχθέα χώθηκε μέσα σε ένα χάσμα στη γη.

 

 

 


Οι Μοίρες της Αρχαιότητας

Posted by IGOR στο Δεκέμβριος 10, 2017


Οι Μοίρες παριστάνονταν, συνήθως, ως τρεις γυναικείες μορφές που κλώθουν. Η κλωστή που κρατούν στα χέρια τους, είναι η ανθρώπινη ζωή· συμβολίζεται έτσι το πόσο μηδαμινή κι ασήμαντη αποδεικνύεται τελικά, αφού κόβεται με το παραμικρό, όπως μια κλωστή.

Η πρώτη Μοίρα, η Κλωθώ, γνέθει το νήμα της ζωής, η δεύτερη, η Λάχεση, μοιράζει τους κλήρους, καθορίζει τι θα «λάχει» στον καθένα. Η τρίτη Μοίρα, τέλος, η Άτροπος, κόβει χωρίς τον παραμικρό δισταγμό, όταν έρθει η ώρα, την κλωστή της ζωής των ανθρώπων. Οι Μοίρες είναι επομένως οι δυνάμεις που ευθύνονται για τα καλά και τα κακά της ζωής του κάθε θνητού, από τη γέννηση μέχρι το θάνατό του. Σε κάποιες περιπτώσεις οι άνθρωποι πίστευαν πως δεν ήταν τρεις, αλλά μία ή δύο, όπως, για παράδειγμα, συνέβαινε στο μαντείο των Δελφών, όπου λάτρευαν μόνο τη Μοίρα της Γέννησης και τη Μοίρα του Θανάτου.

Η λέξη «μοίρα» βγαίνει από το ρήμα «μοιράζω», είναι δηλαδή το «μερίδιο» και το «μερτικό», το κομμάτι που παίρνει ο καθένας από τη μοιρασιά ενός όλου. Έτσι, μοίρα σημαίνει πάνω απ’ όλα το μερίδιο που διεκδικεί ο καθένας στη ζωή και την ευτυχία. Ας φανταστούμε τη μοιρασιά του κρέατος ενός ζώου. Τυχαίνει, καθώς το τεμαχίζουν, άλλος να πάρει μικρό ή μεγάλο «κομμάτι», με πολύ ή με λίγο λίπος· έτσι γίνεται και στη ζωή. Άλλοι ζουν πολλά χρόνια, άλλοι λιγότερα, άλλοι είναι ευτυχισμένοι κι άλλοι όχι.

Πίστευαν πως το νήμα της ζωής το έγνεθαν οι Μοίρες δυο φορές κατά τη διάρκειά της: μία κατά τη γέννηση και μία κατά το γάμο, γιατί ήταν δύο γεγονότα σημαντικά για την παραπέρα πορεία της. Ο Νέστορας, ο βασιλιάς της Πύλου, λόγου χάρη, αποτελούσε στην αρχαιότητα ένα ιδανικό ζωής, χάρη στην εύνοια της Μοίρας: έζησε πολύ και από το γάμο του απέκτησε πολλούς γιους. Η περίπτωση του Αχιλλέα αποτελεί, παράλληλα, χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντίληψης ότι τα πολλά χρόνια ζωής δε σημαίνουν απαραίτητα πως αυτά είναι γεμάτα χαρά κι ευτυχία: Ο Αχιλλέας στην Ιλιάδα μιλά για τη μοίρα του, που ξέρει πως είναι διπλή από τη μητέρα του τη Θέτιδα: μπορεί να έχει μια μακρόχρονη, αλλά ασήμαντη ζωή, αν γυρίσει στην πατρίδα του, ή να επιλέξει να μείνει και να πολεμήσει στην Τροία, να διακριθεί για τα πολεμικά του κατορθώματα, αλλά και να πεθάνει νέος. Το όνομά του θα συνδεθεί με τη δόξα κι όλοι θα τον θυμούνται σαν φοβερό ήρωα στο παρόν και στο μέλλον, όπως και έγινε τελικά.

Ενδεικτικός για το ρόλο που έπαιζαν οι Μοίρες στη γέννηση του ανθρώπου είναι ο μύθος του Μελέαγρου. Όταν μια γυναίκα θέλησε να μάθει την τύχη του νεογέννητου γιου της, παραφύλαξε τις Μοίρες, τη νύχτα που θα έρχονταν να αποφασίσουν για τη ζωή του μωρού· άκουσε λοιπόν από την Κλωθώ πως θα γίνει όμορφο και από τη Λάχεση πως θα γίνει δυνατό. Η Άτροπος όμως, φώναξε πως πρόκειται το παιδί να πεθάνει σε λίγο κι έδειξε ένα πυρωμένο ξύλο που καιγόταν στο τζάκι.

Έπειτα, είπε πως αυτό θα συμβεί μόλις το δαυλί αποκαεί. Αφού έφυγαν οι Μοίρες από την κάμαρα, η μητέρα άρπαξε το μισοκαρβουνιασμένο ξύλο, το έσβησε και το έχωσε βαθιά μέσα σε μια κασέλα. Κράτησε για χρόνια κρυφό το μυστικό της ζωής του γιου της κι εκείνος μεγάλωνε κι ομόρφαινε. Όταν κάποτε πήγε για κυνήγι μαζί με τον αδερφό της μητέρας του, μάλωσε μαζί του για τη μοιρασιά και, πάνω στο θυμό του, τον σκότωσε. Όταν εκείνη το έμαθε, έτρεξε αμέσως στην κασέλα, έβγαλε το δαυλί και το έριξε στη φωτιά. Μόλις κάηκε εντελώς, ο γιος της άφησε την τελευταία του πνοή.

Στον Τρωικό πόλεμο ο γιος του Δία, ο Σαρπηδόνας, μάχεται γενναία εναντίον του Πάτροκλου, ο οποίος όμως τον έχει σχεδόν νικήσει. Ο Δίας παρακολουθεί τη μονομαχία και πονάει για το γιο του· σκέφτεται λοιπόν ν’ αντιταχτεί στη μοίρα και ν’ αποφευχθεί ο θάνατος του Σαρπηδόνα, που πολύ τον αγαπούσε. Εμπιστεύεται στην Ήρα τη σκέψη του ν’ αλλάξει τα γραμμένα, εκείνη όμως τον συνεφέρει με τα λόγια της· υπενθυμίζει τη μεγάλη δυσαρέσκεια που θα προκαλέσει στους υπόλοιπους θεούς. Εκείνος, τελικά, υποχωρεί και ρίχνει στη γη ματωμένες ψιχάλες, για να δείξει τη λύπη του. Λίγο παρακάτω, όταν ο Έκτορας μονομαχεί με τον Αχιλλέα και πρόκειται σε λίγο να σκοτωθεί, ο Δίας εκμυστηρεύεται στην Αθηνά πόσο πολύ θα ήθελε να μπορούσαν όλοι οι θεοί να συμφωνήσουν, ώστε ν’ αλλάξουν τη μοίρα του και να τον γλιτώσουν. Η Αθηνά του αποκρίνεται ακριβώς όπως και η Ήρα, οπότε ο Δίας συμμορφώνεται και πάλι.

Στην πιο κρίσιμη στιγμή, όμως, της αναμέτρησης, παίρνει μια χρυσή ζυγαριά, ώστε να κριθεί με αντικειμενικό τρόπο το ποιος θα επικρατήσει. Σε κάθε μεριά της βάζει από μια μοίρα του θανάτου και την ισορροπεί. Τελικά, βαραίνει η μεριά του Έκτορα που πρέπει τώρα να πεθάνει. Ο Απόλλωνας, που μέχρι τότε συνεχώς τον προστάτευε, τον εγκαταλείπει. Στα ομηρικά έπη, λοιπόν, η Μοίρα είναι κάτι το δεδομένο από την αρχή της ζωής. Οι Μοίρες όμως είναι απλώς το όργανο στην υπηρεσία των θεών, που εκτελούν τη θέλησή τους. Το νήμα της ζωής το γνέθουν ουσιαστικά εκείνοι, οι οποίοι καθορίζουν τα γεγονότα, τις περιπέτειες, τον πλούτο και το θάνατο για τον κάθε άνθρωπο. Οι θεοί μπορούν και έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τη μοίρα, αφού οι ίδιοι την ορίζουν στην αρχή της ζωής των θνητών. Μια τέτοια αλλαγή όμως θα είχε πολύ άσχημες συνέπειες, γιατί θα διατάρασσε την αρμονία και την τάξη. Ο Δίας, λοιπόν, μπορεί ν’ αλλάξει τη Μοίρα, μα προτιμά να μην το κάνει, γιατί κι οι άλλοι θεοί θα ζητούσαν να κάνουν το ίδιο για τους δικούς τους προστατευόμενους.

Η Μοίρα είναι πάνω απ’ όλα ιδιοκτησία του, γι’ αυτό και τον ονόμαζαν «Μοιραγέτη» (ηγέτη, οδηγό, αρχηγό των Μοιρών), παρόλο που εκείνη τον περιορίζει και αναγκάζεται να τη σεβαστεί. Η σύγκρουση αυτή είναι αναπόφευκτη, γιατί αφορά την ίδια τη ζωή κι αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ερωτηματικά της: ποιος είναι πιο πάνω, ο θεός ή «ότι είναι γραφτό να συμβεί;». Το ερώτημα απασχόλησε, όπως ήταν φυσικό, και όλους τους μεταγενέστερους ποιητές και φιλοσόφους.

Ήδη από την εποχή του Ησίοδου (7ος αιώνας) οι Μοίρες δεν είναι πια τα όργανα που εκτελούν τυφλά τη βούληση των θεών, μα έχουν και κάποιες δικές τους αρμοδιότητες και ρόλους. Παρόλα αυτά, ο Δίας είναι πάλι εκείνος που τους παραχώρησε την πολύ μεγάλη τους εξουσία, παραμένει δηλαδή «Μοιραγέτης». Αυτή η αντίληψη της παντοδυναμίας των θεών γενικά κυριαρχεί στην αρχαιότητα: οι θεοί υπακούν βέβαια στη Μοίρα, μόνο και μόνο όμως επειδή την έχουν οι ίδιοι ορίσει. Συναντάμε και σε μεταγενέστερες εποχές πολλές περιπτώσεις σύγκρουσης Μοίρας και θεών, όπου όμως τα γραμμένα καμιά φορά αλλάζουν· στην περίπτωση του Κροίσου, ο Απόλλωνας κατάφερε να πάρει για χάρη του από τις Μοίρες τρία χρόνια αναβολή, για την άλωση των Σάρδεων. Ο Απόλλωνας, πάλι, επενέβη στην περίπτωση του Άδμητου, που έπρεπε να πεθάνει· μέθυσε τις Μοίρες και τις ξεγέλασε, ώστε να δεχτούν να πεθάνει η γυναίκα του, η Άλκηστη, αντί για κείνον. Ας δούμε τους ρόλους που με τον καιρό απέκτησαν οι Μοίρες, όπως αναφέρθηκε παραπάνω: ο ποιητής Ησίοδος μας πληροφορεί πως υπήρχαν δύο εκδοχές για την καταγωγή τους. Σύμφωνα με την πρώτη, οι Μοίρες ήταν κόρες της Νύχτας, μοιράζουν τα καλά και τα κακά, μα και καταδιώκουν τους θεούς κι ανθρώπους για τα εγκλήματά τους, μέχρι να τους εκδικηθούν και να τους τιμωρήσουν με τρόπο φοβερό.

Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, ήταν κόρες του Δία και της Θέμιδας. Πρόσθεταν μάλιστα και μια τέταρτη αδερφή, την Τύχη, που θεωρούνταν ότι είχε και το μεγαλύτερο κύρος. Οι δύο αυτές εκδοχές συμβολίζουν και δύο διαφορετικούς ρόλους. Ως κόρες της Νύχτας είναι κακοποιές δυνάμεις, που συγγενεύουν με το σκοτάδι, τον Άδη και τον Κάτω Κόσμο. Από την άποψη αυτή, συνδέονται με τις Ερινύες, που επίσης είναι αδίστακτες τιμωροί των ανθρώπων. Ακριβώς όμως, επειδή οι πράξεις του ενός έχουν άμεσο αντίκτυπο στο σπίτι του και στους γύρω του, η κρίση των Μοιρών, που επιβάλλεται εντελώς αυθαίρετα και ανεξάρτητα από τους θεούς, φτάνει να αφορά και ολόκληρες οικογένειες, κάποτε για πολλές γενιές.

Άλλοτε φτάνουμε να μιλάμε και για μια ολόκληρη πόλη, όπου οι Μοίρες καλούνται να διαφυλάξουν και ν’ αποκαταστήσουν την κοινωνική τάξη και τη δικαιοσύνη. Πρόκειται, πλέον, για το ρόλο τους σε επίπεδο κοινωνικό. Ως κόρες του Δία και της Θέμιδας, από την άλλη πλευρά, είναι δυνάμεις καλοπροαίρετες, ουράνιες και φωτεινές, που λαμπρύνουν με την παρουσία τους σημαντικά γεγονότα, όπως η ίδρυση των Ολυμπιακών αγώνων.

Είναι θεότητες της ευτυχίας και της ευλογίας, καθώς και όργανα της βούλησης των θεών. Μιλάμε, επομένως, για τα εντελώς αντίθετα απ’ αυτά που αναφέραμε παραπάνω. Ο Πίνδαρος διηγούνταν πως εκείνες οδήγησαν με χρυσά άλογα τη Θέμιδα (που δεν ήταν όμως μητέρα τους, σύμφωνα με τον ποιητή) στον Όλυμπο, για να παντρευτεί τον Δία, επιβεβαιώνοντας έτσι την παραδοσιακή σχέση τους με το γάμο, ως θεότητες ευγονίας και ευτυχίας. Τις βρίσκουμε να τραγουδούν στους γάμους της Θέτιδας, καθώς και του Δία και της Ήρας.

Όταν μια κοπέλα στην αρχαία Αθήνα γινόταν νύφη, πρόσφερε τις κοτσίδες της στις Μοίρες και οι γυναίκες ορκίζονταν στο όνομά τους. Επίσης, έχοντας άμεση σχέση με τη γέννηση των ανθρώπων, γιατί η δύναμη τους κατά κύριο λόγο τότε φανερώνεται, είναι πολύ συχνά παρούσες στις γέννες ως βοηθοί, όπως για παράδειγμα στη γέννηση του Ασκληπιού. Γι’ αυτό και συνήθιζαν να τις λατρεύουν κάποτε μαζί με θεές σχετικές με τον τοκετό, όπως η Άρτεμη και η Ειλειθυία (που έφερνε τους πόνους της γέννας). Τις Μοίρες τις συναντάμε μέχρι σήμερα διατηρημένες στη λαϊκή μας παράδοση: είναι πάντα τρεις γυναίκες, συνήθως γριές, που γνέθουν για τον καθένα το νήμα της ζωής, μέχρι να τελειώσει το μαλλί ή να κοπεί απότομα. Παρουσιάζονται συνήθως στη γέννηση του μωρού, τη νύχτα μετά την τρίτη μέρα.

https://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2017/05/moires-arxaiotitas.html

Διαδώστε το!

 

 

 

 

 

 

Δείτε τι ανακάλυψαν Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι στο Λούξορ!

Λούξορ

Ο υπουργός Αρχαιοτήτων Χάλεντ αλ Ανάνι, ανακοίνωσε τα νέα ευρήματα στο Λούξορ, στη νεκρόπολη Ντράα Άμπουλ Νάγκα

Μία μούμια σε τάφο που δεν είχαν εξερευνήσει στο Λούξορ στην Άνω Αίγυπτο, ανακάλυψαν Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Αρχαιοτήτων της χώρας.

Δύο τάφοι είχαν ανακαλυφθεί τη δεκαετία του 1990 από τη Γερμανίδα αρχαιολόγο Φρεντερίκα Καμπ η οποία είχε φθάσει στην πύλη της εισόδου «ωστόσο δεν είχε ποτέ εισέλθει», διευκρίνισε το υπουργείο.

Οι τάφοι ενδέχεται να χρονολογούνται από την εποχή του Νέου Βασιλείου, που διήρκησε πολλούς αιώνες έως πριν από περίπου 3000 χρόνια. Μετά την ανακάλυψή τους παρέμειναν «ανέγγιχτοι» έως τη στιγμή που μια νέα ομάδα αρχαιολόγων επιδείξει ενδιαφέρον, σύμφωνα πάντα με το υπουργείο.

Στον πρώτο τάφο, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν, εκτός των ταφικών αντικειμένων, «μια μούμια τυλιγμένη σε λινό ύφασμα» η οποία, βάσει των ερευνών, ήταν «ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος ή μια προσωπικότητα με ισχύ» συμπλήρωσε το υπουργείο.

Θα μπορούσε να πρόκειται για ένα πρόσωπο που ονομαζόταν «Ντζεχούτι Μες το όνομα του οποίου είναι χαραγμένο σε έναν τοίχο».

Ωστόσο, ο τάφος θα μπορούσε επίσης να ανήκει στον «αντιγραφέα Μαατί», το όνομα του οποίου όπως επίσης κι εκείνο της συζύγου του «Μέχι» αναγράφονται σε δεκάδες από τα ταφικά αντικείμενα που βρέθηκαν, εξηγεί το υπουργείο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου.

Το όνομα του ιδιοκτήτη του δεύτερου τάφου δεν είναι γνωστό. Εκεί εντοπίστηκε μια τοιχογραφία που αναπαριστά «ένα πρόσωπο, πιθανόν τον αδελφό του εκλιπόντος να δίνει προσφορές και λουλούδια στο νεκρό και τη σύζυγό του».

Ο υπουργός Αρχαιοτήτων Χάλεντ αλ Ανάνι ανακοίνωσε τα νέα ευρήματα στο Λούξορ, στη νεκρόπολη Ντράα Άμπουλ Νάγκα.

Σάββατο 09/12/2017

 

 

 

 

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

Σπήλαιο Θεόπετρας: Το αρχαιότερο μέχρι σήμερα γνωστό τεχνικό έργο παγκοσμίως


Το αρχαιότερο μέχρι σήμερα γνωστό τεχνικό έργο στον ελλαδικό χώρο έγινε στο

προϊστορικό σπήλαιο της Θεόπετρας, τέσσερα χιλιόμετρα από την Καλαμπάκα της Θεσσαλίας. Η χρονολόγηση του λιθοσωρού - τείχους, που περιορίζει την είσοδο του σπηλαίου κατά τα 2/3 και έγινε με τη μέθοδο της οπτικής φωταύγειας, απέδωσε μια μέση ηλικία 23.000 ετών και πιστοποιεί το έργο της κατασκευής του λιθοσωρού ως το αρχαιότερο όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και παγκοσμίως.
Η ηλικία συμπίπτει απόλυτα με την ψυχρότερη περίοδο της τελευταίας παγετώδους εποχής και υποδηλώνει ότι το έργο κατασκευάστηκε από τους παλαιολιθικούς οικιστές του σπηλαίου για να προστατευθούν από το δριμύ ψύχος της εποχής.
Σπήλαιο Θεόπετρας
Την Θεόπετρα, τη συναντάμε στα δυτικά της Εθνικής Οδού Τρικάλων- Ιωαννίνων κτισμένη στην πλαγιά ενός βραχώδους λόφου, πρώτος της σειράς του γεωλογικού φαινομένου των Mετεωρίτικων βράχων που ατενίζει ο επισκέπτης στη συνέχεια της διαδρομής.

Στα ΒΑ ενός βραχώδους ασβεστολιθικού όγκου, στη θέση «Μούτα» βρίσκεται το Σπήλαιο της Θεόπετρας. Απέχει περίπου 4χλμ από την Καλαμπάκα και έχει είσοδο αψιδωτή, διαστάσεων 17 x 3 μ περίπου.
Το εσωτερικό του αποτελείται από μια κύρια αίθουσα 500 τ.μ. περίπου με μικρές κόγχες στην περιφέρεια. Ο σχηματισμός του ασβεστολιθικού βράχου της Θεόπετρας τοποθετείται στην ανώτερη Κρητιδική περίοδο (137.000.000 - 65.000.000 χρόνια από σήμερα). Η δημιουργία του σπηλαίου είναι κατά συνέπεια μεταγενέστερη της παραπάνω ηλικίας.
Το σπήλαιο άρχισε να κατοικείται κατά τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή (η οποία αρχίζει περίπου πριν 130.000 χρόνια). Το σπήλαιο αυτό είναι το πρώτο που ανασκάπτεται στη Θεσσαλία και το μόνο μέχρι στιγμής σε όλη την Ελλάδα με συνεχείς ανθρωπογενείς επιχώσεις που ξεκινούν από τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή και φθάνουν μέχρι το τέλος της Νεολιθικής (3000 π.Χ.).
Η σημαντικότητα της χρονολογικής αυτής συνέχειας έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά μπορούμε στον ελλαδικό χώρο να δούμε τη μετάβαση από τον Παλαιολιθικό στο Νεολιθικό τρόπο ζωής. Μεταξύ άλλων, στο σπήλαιο βρέθηκαν λίθινα εργαλεία Παλαιολιθικής - Μεσολιθικής και Νεολιθικής Εποχής, κεραμικά ευρήματα Νεολιθικά, οστέινα εργαλεία, κοσμήματα από όστρεο, ένα μοναδικό για τον ελλαδικό χώρο χρυσό κόσμημα της Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής περιόδου, καθώς και τα περίφημα ανθρώπινα αποτυπώματα της Θεόπετρας που χρονολογούνται στα 130.000 χρόνια πριν από σήμερα και αποτελούν σπανιότατο εύρημα όχι μόνο για τον ελλαδικό αλλά και για τον ευρωπαϊκό χώρο.
Επίσης εντοπίσθηκαν και ίχνη φωτιάς μέσα σε ανοιχτές αδιαμόρφωτες εστίες και κοντά σε αυτά βρέθηκαν επίσης και κομμάτια καμένων πηλών που προέρχονται από επάλειψη τοίχων ή στέγης μέσα στα οποία παρατηρήθηκαν και αποτυπώματα καλαμιών και ξύλων. Ο λόγος που διασώθηκαν όλα αυτά είναι η φωτιά που τα σκλήρυνε και θεωρούνται και εκπρόσωποι της αρχιτεκτονικής της νεολιθικής εποχής.
Συγχρόνως εντοπίσθηκαν και κόκαλα κυρίως ζώων, όπως αγελάδας, χοίρου, προβάτου, ελαφιού, σκυλιού κ.λ.π. αλλά και λίγα ανθρώπινα. Η ύπαρξη τέλος εργαλείων από πυριτόλιθο της Ανώτερης Παλαιολιθικής εποχής όπως και τα αρχικά χαλίκια του, τα οποία επεξεργαζόντουσαν για την κατασκευή των εργαλείων και αυτό δείχνει την ύπαρξη εργαστηρίου κατασκευής αυτών των εργαλείων. Η ανάλυση των καμένων καρπών που βρέθηκαν έδειξε ότι προέρχονται από σιτάρι, σίκαλη, κριθάρι, βρώμη κ.λ.π αλλά και από αχλαδιά, άμπελο, μηλιά και διάφορα είδη άγριων χόρτων με τα οποία ή συμπλήρωναν την τροφή ή χρησιμοποιούσαν για άλλες χρήσεις.
Αρκετά ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι μικρές σχηματοποιημένες μάζες άψητου πηλού, που χαρακτηρίζονται ως οι πρώτες προσπάθειες του ανθρώπου που έζησε στο σπήλαιο στη Μέση Παλαιολιθική εποχή να μορφοποιήσει τον πηλό. Οι αναλύσεις και οι εξειδικευμένες έρευνες των εργαλείων οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι είναι δημιούργημα των τελευταίων ανθρώπων Neanderthals που επικοινωνούσε και με τον τύπο Homo Sapiens που καλύπτει και τις δύο επόμενες περιόδους κατοίκησης του σπηλαίου της Θεόπετρας.
Η ανασκαφή ξεκίνησε το 1987 από την αρχαιολόγο Αικατερίνη Κυπαρίσση-Αποστολίκα και συνεχίστηκε μέχρι και το 2005 οπότε και ξεκίνησαν τα έργα για την ανάπλαση και ανάδειξη του σπηλαίου με τη δημιουργία διαδρόμου επισκεπτών ο οποίος εξυπηρετεί και Άτομα με Ειδικές Ανάγκες. Αυτή τη στιγμή τα έργα έχουν ολοκληρωθεί και το σπήλαιο είναι ανοιχτό στους επισκέπτες.
Prehistoric cave of Theopetra - Central Greece - Kalambaka Region
Archaeologists are excited about the test results on an extremely ancient wall found in the Theopetra Cave. According to recent testing, a small wall in the cave dates back about 23,000 years, which would make it the oldest known human-built structure so far.
This follows on another discovery on the island of Crete indicating that very early seafarers reached the island between about 130,000 and 700,000 years ago - potentially rewriting maritime history. Ancient Greece is getting much more ancient lately.
The Theopetra Cave behind the village of Kalambaka and near the monasteries of Meteora briefly opened to visitors in 2009, but is presently closed to the public.

ΠΗΓΗ   8/12/2017

 

 

 

 

 

 

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

O ΙΩ.ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΑΠΟΚΡΗΜΝΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ROTHSCHILD: "ΟΙ ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΘΑ ΣΑΣ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΝ" !


ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ...

Ο David baron de Rothschild σηκώθηκε βαρύθυμος εκείνο το πρωΐ, ζήτησε έναν δυνατό καφέ και τηλεφώνησε στον σύμβουλό του επί ιστορικών θεμάτων.
Κάθισε στην παραλιακή βεράντα της έπαυλής του, που έμοιαζε με τον Παρθενώνα μεταμορφωμένο σε μικρό άλσος, αλλά ήταν εξαιρετικά νευρικός.

Τα μάτια του ήταν κόκκινα από την αϋπνία και το χέρι του έτρεμε βαστώντας το φλυτζάνι του καφέ.
Αποτέλεσμα εικόνας για baron de rothschild


Σχετική εικόνα


Όταν επιτέλους ο σύμβουλός του κατέφθασε, πετάχτηκε από την αναπαυτική πολυθρόνα του και μή περιμένοντάς τον να καθήσει τον ρώτησε με αγωνία :

"Τί ξέρεις για τον ασπρομάλλη, τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας, δεν ξέρω κάν το όνομά του, είναι αλήθεια ότι είχε προειδοποιήσει τον Μέτερνιχ;"

Αποτέλεσμα εικόνας για metternich

O Jacob Strauss τον κοίταξε παραξενεμένος, σήκωσε (όπως συνήθιζε) τα φρύδια του και μετά από μια παύση τον ρώτησε:
" Μιλάμε για τον Καποδίστρια;"

Σχετική εικόνα

Tί με ρωτάς αφού μόλις σου είπα ότι δεν ξέρω κάν το όνομά του; είπε με φανερή σύγχυση ο Rothschild.
Αυτό που ξέρω είναι ότι...χθές...αλλά καλύτερα να σου τα πώ απ΄την αρχή. Πρόκειται γιά ένα όνειρο που είδα...τί λέω όνειρο, αυτό ήταν ο ορισμός του εφιάλτη!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για καποδίστριας


Στην αρχή ήταν πολύ ενθαρρυντικό, είδα ότι είχαμε φτάσει στον στόχο μας, να εγκαταστήσουμε την παγκόσμια κυβέρνηση.
Ο γυιός μου είχε αρχίσει να σκέφτεται τον λόγο που θα εκφωνούσε ως ο πρώτος παγκόσμιος κυβερνήτης στην ιστορία της ανθρωπότητας, αποδεχόμενος την τιμή που θα του έκαναν οι ηγέτες των χωρών του κόσμου, να τον ανακηρύξουν πρώτο άρχοντα του πλανήτη κατά τα σχέδιά μας.

Εντελώς ξαφνικά εισέβαλε στην μεγάλη σάλα μιά λεπτή φυσιογνωμία με κατάλευκα μαλλιά και κατάμαυρο κοστούμι των αρχών του 19ου αιώνα, πολύ κομψός μπορώ να πώ.
Είχε βλέμμα διεισδυτικό και μεγαλοφυές και νευρώδες αλλά προσεγμένες και λεπτές κινήσεις.

Με κύτταξε ολόισια στα μάτια πολύ αυστηρά και χωρίς προλόγους μου είπε με κοφτή και σταθερή φωνή:

«Χτυπάς τη χώρα μου, νομίζεις ότι την υποδούλωσες επειδή ο λαός δεν αντέδρασε όπως περίμενες, αλλά γελιέσαι!
Ξέρεις, το να βρείς προδότη είναι εύκολο αλλά να κάνεις τον λαό να τον ακολουθήσει είναι αδύνατον!!!

Το ξέρεις πως ο λαός, εκατον ογδόντα χρόνια μετά κι ακόμα δεν έχει συγχωρέσει τον προδότη που με σκότωσε;»

Ποιός είσαι; του είπα ταραγμένος...
«Είμαι ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος και σού το λέω πως ο προδότης που βρήκες δεν θα κλείσει δεύτερο χρόνο στην εξουσία, ανεβαίνει η οργή του λαού μου και την παρακολουθεί όλη η ανθρωπότητα!!!»

Και ανασηκώνοντας με φανερή οργή το χέρι του μου είπε σχεδόν κραυγάζοντας:
«Οι λαοί της γής θα σας συντρίψουν!!!»
Εσύ πώς μπορείς να το ξέρεις αυτό;
«Είχα προειδοποιήσει και τον Μέτερνιχ που ήθελε να εξαχρειώσει τους λαούς της Ευρώπης όπως κι εσύ τώρα θέλεις να κυριαρχήσεις σε oλόκληρο τον κόσμο.
Με το χρήμα που φτιάχνεις μπορεί να αγοράζεις τις κυβερνήσεις, αλλά όχι και την ελευθερία των ανθρώπων»
Και επαναλαμβάνοντας αυτή τη φρικαλέα φράση:
«Οι λαοί της γής θα σας συντρίψουν!!!», χάθηκε έτσι ξαφνικά όπως εμφανίστηκε...

Τί έχεις να πείς για όλα αυτά Jacob; ρώτησε ο Rothschild με φανερή αδημονία. Ο Strauss έντονα συνωφρυομένος είπε με φωνή αργόσυρτη και ύφος σχεδόν ψυχαναλυτικό:
«Πράγματι ο Καπποδίστριας είναι, ήταν από νέος ασπρομάλης, φορούσε πάντοτε μαύρα και όντως είχε προειδοποιήσει τον Μέτερνιχ λέγοντας του ότι οι λαοί της Ευρώπης θα συντρίψουν την τότε πανίσχυρη συμμαχία και δικαιώθηκε αν και δεν έζησε να δεί την πρόβλεψή του να πραγματοποιείται.
Αλλά αν θέλετε τη γνώμη μου όλα αυτά είναι μιά προβολή των φόβων σας. Το καλύτερο θα ήταν να ξεχάσετε αυτό το όνειρο όσο γίνεται γρηγορότερα...»

Η φράση αυτή του Strauss ακούστηκε καθησυχαστική, του έφερε κάποια προσωρινή ανακούφιση αλλά άφησε ένα κενο ανησυχίας μέσα του, που μένει όταν υπάρχει κάτι που δεν μας πείθει, χωρίς να μπορούμε πάντα να εντοπίσουμε την αιτία.
«Ναι αλλά μετά εμφανίστηκε αυτός ο Κουβανός ή μάλλον ο Αργεντίνος, ο γιατρός...»

Αποτέλεσμα εικόνας για che guevara

«Αχ όχι πάλι ο Γκουεβάρα», στέναξε κάπως βαριεστημένα ο Strauss, «αυτό είναι εξωφρενικό...»

«Άσε με πρώτα να τελειώσω», είπε εκνευρισμένος ο Rothschild και συνέχισε με ένα παράξενο δέος να φωτίζει το πρόσωπό του...

Καθόταν σ΄έναν καναπέ σ΄ένα επίπεδο παρακάτω, όπου έχω την μικρή μου βιβλιοθήκη και από εκεί μου φώναξε:

-Έχει δίκιο ο κυβερνήτης τραπεζίτη, παρατήστε την ηγεμονία, πριν είναι αργά γιά όλους σας...»

«Είναι εξωφρενικό, θα το ξαναπώ, καταλαβαίνω ότι είσαστε νέο παιδί τότε που ο πατέρας σας έδωσε την εντολή να..., καταλαβαίνω ότι ένα μέρος της νεανικής ψυχής σας θαύμαζε αυτόν το νεαρό γιατρό που άφησε την καλοπέρασή του για να πολεμήσει με τους αδικημένους, αλλά να στοιχειώνει ακόμα και σήμερα τα όνειρά σας, ε αυτό πάει πολύ!!!

Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να το ξεπεράσετε θεωρώντας το σαν ένα φοβικό όνειρο και τίποτε άλλο και σύντομα μάλλιστα »

« Έχεις καταλάβει πόσο σοβαρό είναι το εγχείρημα που γίνεται σ΄όλον τον κόσμο αυτή την εποχή; Παίζεται η επιβολή της παγκόσμιας διακυβέρνησης κι εσύ μου κάνεις ψυχανάλυση!!!» είπε με θυμό και απογοήτευση ο Rothschild και πρόσθεσε: «Ξέρεις πόσο με προβληματίζει αυτό το όνειρο που είδα;...αλλά τί σου τα λέω, εσένα σε ήθελα για τις ιστορικές διευκρινήσεις, μπορείς να πηγαίνεις...»

Ο Jacob Strauss έκλινε λίγο το κεφάλι και έφυγε ενοχλημένος, χωρίς να απευθύνει χαιρετισμό στον πανίσχυρο τραπεζίτη, αλλά ο Rothschild δεν είχε τον χρόνο ούτε τη διάθεση να τον παρατηρήσει, καθώς ήδη είχε βυθιστεί στις επώδυνες σκέψεις του.
Τον απασχολούσε εάν το όνειρό που είχε δεί ήταν μια αληθινή προειδοποίηση ή ένας φόβος του, γιατί είχαν τόση ζωντάνια οι διάλογοι που θάπαιρνε όρκο πώς ο Έλληνας κυβερνήτης τον είχε πραγματικά επισκευτεί...
Ξαφνικά μια σκέψη τον έκανε να παγώσει:


«Εάν είναι απλά ένα όνειρο, εγώ πώς είδα πράγματα που δεν γνώριζα, όπως ότι ήταν ασπρομάλλης,ότι φορούσε πάντα μαύρα και κυρίως ότι είχε προειδοποιήσει τον Μέτερνιχ;»...


Μέσα του ξαναήχησε απειλητικά η φωνή του Καποδίστρια:


«Οι λαοί της γής θα σας  σ υ ν τ ρ ί ψ ο υ ν !!!»


Σημείωση του συγγραφέα:

Η ιστορία αυτή είναι γραμμένη από τις 12/07/2010, αλλά δημοσιεύεται τώρα, γιατί ίσως να πλησιάζει ο καιρός της πραγματοποίησης της «προειδοποίησης» του Καποδίστρια...

[ΠΗΓΗ:http://oimos-athina.blogspot.gr/2011/01/o-rothschild.html]

Συντακτική ομάδα "Ιωάννου Καποδίστρια"

 

 

 

 

 

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

TA ΙΕΡΑ ΤΡΙΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΑ ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ


Ο περίφημος γεωδαιτικός τριγωνισμός της αρχαίας Ελλάδας είναι άλλο ένα θαυμαστό
μυστήριο των προγόνων μας, καθώς η χωροθεσία των ναών και των ιερών τους σχηματίζει νοητούς γεωμετρικούς σχηματισμούς που αψηφούν λογικές ερμηνείες και καλοβαλμένα πλαίσια εγγραφής.
Το γιατί έχτιζαν οι αρχαίοι Έλληνες τους χώρους λατρείας τους κατά τρόπο που να δημιουργούν στον χάρτη ισόπλευρα και ισοσκελή τρίγωνα ή να επαληθεύουν περίπλοκες μαθηματικές σχέσεις παραμένει το μεγάλο ζητούμενο, με τα ερωτήματα που ανακύπτουν να είναι πολλά και ποικίλα: τι εξυπηρετούσε η ιερή αυτή χωροθεσία αλλά και πώς υπολόγιζαν τις τεράστιες αποστάσεις (πόσο μάλλον όταν παρεμβαλλόταν ανάμεσά τους η θάλασσα);
Και βέβαια μπορεί δύο ισοσκελή τρίγωνα να έχουν κλέψει όλη τη δόξα, εγείροντας συνωμοσιολογικές θεωρίες για ενεργειακά μαγνητικά πεδία και άλλα πολλά, ο τριγωνισμός φαίνεται πάντως πως ήταν γενικευμένη πρακτική της ελληνικής ζωής.

Το ισοσκελές τρίγωνο που δημιουργούν ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα και ο Ναός του Ηφαίστου στο Θησείο της Αθήνας αλλά και το δεύτερο που περνά από τον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, τον Παρθενώνα και τον Ναό της Αφαίας στην Αίγινα έχουν τεθεί συχνά στο στόχαστρο της σύγχρονης επιστήμης, καθώς ο θείος κανόνας που φαίνεται να υπάρχει στην αναπάντεχη αυτή συμμετρία συνεχίζει να πονοκεφαλιάζει τους ερευνητές.

Τόσο ο Αριστοτέλης όσο και ο Στράβωνας παραδέχονται ότι η ίδρυση των ιερών δεν γινόταν συμπτωματικά αλλά ακολουθούσε έναν εσωτερικό κανονισμό με τη δική του απόκρυφη μεθοδολογία, αν και αμφότεροι εμφανίζονται διστακτικοί να αποκαλύψουν τις λεπτομέρειες της θείας αυτής αναλογίας.

Ήταν κοινή σε όλους γνώση και δεν χρειαζόταν περισσότερη ανάλυση ή μήπως επρόκειτο για απόκρυφες ιερατικές διδασκαλίες που μόνο οι μυημένοι έπρεπε να κατέχουν; Η αρμονική σχέση των ναών, μαντείων, τύμβων και ιερών φτάνει σε μας σήμερα μόνο ως εικόνα, μια εικόνα κολοσσιαίας σύλληψης φυσικά που προκαλεί ρίγη συγκίνησης, αν και το καλά κρυμμένο μυστικό αρνείται πεισματικά να αποκαλύψει τα ίχνη του.

Λένε συχνά ότι τη σοφία των αρχαίων Ελλήνων πολλοί λαοί ζήλεψαν και μιμήθηκαν (όπως οι Ρωμαίοι), την αποκρυφιστική διασύνδεση των χώρων λατρείας τους φαίνεται ωστόσο να μην την έμαθε κανείς. Το πράγμα είναι σαφώς αδιανόητο τόσο στη σύλληψη όσο και τη μαθηματική του ακρίβεια, μιας και ο τέλειος υπολογισμός των θέσεων πόλεων και ναών μόνο με τη βοήθεια των σύγχρονων ανθρώπινων δορυφόρων και της GPS τεχνολογίας γίνεται σχετικά εύκολος.

Ποιος ανθρώπινος νους θα μπορούσε να κάνει τέτοιες θείες μετρήσεις και ποιο ανθρώπινο χέρι θα μπορούσε να τις βάλει επί χάρτου, υπακούοντας ευλαβικά στον καθολικό και προαιώνιο όπως φαίνεται νόμο της αρμονίας. Και κυρίως, τι εξυπηρετούσε η ερμητική αυτή γεωμετρία που μπορεί κάλλιστα να λογιστεί ως ένα από τα πλέον εκπληκτικά -αν και σχετικά άγνωστα- επιτεύγματα των αρχαίων προγόνων μας;


Ελληνικός μυστικισμός και μαθηματική σκέψη

Οι αριθμοί ήταν για τους αρχαίους Έλληνες (και ειδικά τους Πυθαγόρειους) μεταφυσικές οντότητες με θεία χάρη, φορείς αλήθειας δηλαδή που μπορούσαν να καθορίσουν την θνητή μοίρα των ανθρώπων. Από τους μυστικιστικούς αυτούς πειραματισμούς με τους αριθμούς προέκυψε εξάλλου η γεωμετρία, το θείο σχέδιο του κόσμου, η οποία μετατράπηκε σε κινητήριο μοχλό των ελληνικών μαθηματικών.

Αριθμοί, γεωμετρία και η πανταχού παρούσα αστρονομία επιστρατεύτηκαν λοιπόν για να φέρουν τη συζήτηση στην οντολογία και να αποκαλύψουν την ίδια τη Δημιουργία, καθώς το θείο σχέδιο ήταν συμμετρικό και αρμονικό, ένας κύκλος ίσως ή ένα τρίγωνο.



Δεν αποκλείεται λοιπόν το σημείο επαφής των επιστημών αυτών να αποτυπώθηκε πάνω στη γη των αρχαίων Ελλήνων τόσο συμβολικά όσο και υλικά, μετατρέποντας τον ελληνικό χάρτη σε πρότυπο (ή αντανάκλαση) του ουρανού και των δικών του άβατων μυστικών.

Βωμοί, ιερά, μαντεία, ναοί, ακόμα και πόλεις ολάκερες φαίνεται να υπακούουν στον εσωτερικό αυτό κανονισμό των τέλειων γεωμετρικών σχέσεων ή των μαθηματικών τύπων, απηχώντας λες την ουράνια αρμονία των σφαιρών και τους νόμους του σύμπαντος…

Πώς ανακαλύφθηκαν όλα

Παρά το γεγονός ότι σε αρχαία κείμενα συναντούμε διάσπαρτες αναφορές για τον γεωμετρικό τριγωνισμό και η ύπαρξη των αρμονικών αυτών σχέσεων δεν ήταν κατά κανέναν τρόπο μυστική, το πράγμα φαίνεται ότι πέρασε στα ψιλά της αρχαιοελληνικής εποποιίας, καθώς ο πλανήτης είχε άλλα και εξίσου σπουδαία επιτεύγματα για να μαγεύεται διαχρονικά από τους προγόνους μας.



Η αρμονία και το κάλλος της νοητής διασύνδεσης των αρχαιοελληνικών ιερών μπήκε στο στόχαστρο του γάλλου ερευνητή Ζαν Ρισσέν το 1967, κάνοντας ρητή αναφορά στον «Αρχαίο Γεωμετρικό Τριγωνισμό» και προσπαθώντας να διακριβώσει στην πράξη αν πράγματι οι αρχαίοι αρέσκονταν σε μαθηματικά παιχνίδια πάνω στον χάρτη. Το γάντι της πρόκλησης σήκωσε αργότερα ο Θεοφάνης Μανιάς («Άγνωστα Μεγαλουργήματα των Αρχαίων Ελλήνων») και λίγο μετά ο Α. Αλεξίου, οι οποίοι από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 άρχισαν να μελετούν την εσωτερική μαθηματική και αστρονομική αρμονία των αρχαιοελληνικών μνημείων.

Η απόδειξη θα ερχόταν βέβαια μόνο όταν θα γενικευόταν η χρήση του GPS και του γεωγραφικού στίγματος, που απλοποίησε τους υπολογισμούς που γίνονταν πρωτύτερα με κανόνα και διαβήτη πάνω στον ελλαδικό χάρτη. Οι εκατοντάδες επιτόπιες θεσιακές μετρήσεις σε ναούς και ιερά της Ελλάδας του καθηγητή Κοσμά Μαρκάτου αποκάλυψαν ότι το ισοσκελές τρίγωνο ήταν πιθανότατα η μονάδα του γεωδαιτικού τριγωνισμού, αν και έχουν χρησιμοποιηθεί κι άλλα πρότυπα, όπως η αρχή των ίσων αποστάσεων μεταξύ των αρχαιολογικών χώρων, το ορθογώνιο, το ισόπλευρο και το χρυσό τρίγωνο, ο κύκλος, ο ευθυγραμμισμός κ.ά.



Ο Μαρκάτος επιβεβαίωσε ορισμένες συμμετρίες που καταδεικνύουν την ύπαρξη τριγωνισμού στον αρχαίο ελληνικό χώρο. Η ετυμηγορία του GPS έδειξε ότι ο ισοσκελισμός των πλευρών των νοητών τριγώνων ήταν σχεδόν τέλειος, καθώς οι αποκλίσεις κυμαίνονται από μερικά εκατοστά ως και μερικές δεκάδες μέτρα! Η ύπαρξη των τόσων γεωμετρικών συσχετίσεων απορρίπτει αβίαστα κάθε επιφύλαξη για τυχαιότητα τέτοιων νοητικών σχημάτων, καθώς το φαινόμενο είναι τόσο κοινό και αρμονικό που δεν μπορεί να είναι εκεί συμπτωματικά. Το λένε εξάλλου και οι ίδιοι οι αρχαίοι, όπως ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς, που δεν αφήνει περιθώριο παρερμηνείας όταν διατείνεται πως «Η γεωδαισία ποιείται τας διαιρέσεις ου μόνον εις ισότητας αλλά και κατά λόγους και αναλογίας».

Αλλά και ο Αριστοτέλης μάς κλείνει το μάτι όταν μας λέει στα «Πολιτικά» του (VII, 1331a) πως «Οι καθιερωμένοι οίκοι για τη λατρεία των θεών πρέπει να βρίσκονται όχι μόνο στην κατάλληλη θέση αλλά και στην ίδια, εκτός από εκείνους τη θέση των οποίων ορίζει ξεχωριστά ο Νόμος ή κάποιο μαντείο υπό την αιγίδα του μαντείου των Δελφών». Ο Ίππαρχος συναινεί στον ισχυρισμό όταν αναφέρει ότι χρησιμοποιούσε γεωδαιτικές μεθόδους προσδιορισμού οποιουδήποτε σημείου πάνω στη Γη.


Ο Στράβων πάλι λέει: «Όσοι ασχολούνται με τις θέσεις των διάφορων τόπων λαμβάνουν υπόψη τα δεδομένα των αστρονόμων και των γεωμετρών σχετικά με τα σχήματα, τα μεγέθη και τις αποστάσεις», ενώ ο Παυσανίας μάς παρέδωσε ότι: «Ο δήμος του Μαραθώνα απέχει ίση απόσταση από την Αθήνα με την απόσταση της Καρύστου, που βρίσκεται στην Εύβοια, από την Αθήνα» («Αττικά» 32:3), αναφορές που δεν αφήνουν σκοτεινά σημεία για το κατά πόσο οι γεωμετρικοί συσχετισμοί ήταν επιμελώς προσχεδιασμένοι και ολότελα ηθελημένοι.

Όσο για τους ίδιους τους συσχετισμούς, ως μονάδα μέτρησης χρησιμοποιείται φυσικά το στάδιο (184,454 μέτρα), ο αριθμός π (3,14), ο αριθμός της χρυσής τομής φ (1,618), αλλά και διάφορες γνωστές στους αρχαίους γεωμετρικές αναλογίες τύπου 1:1, 3:2, 4:3, 9:8, 256:243, 8:3, 4:1, 9:2 κ.λπ.

Τα δύο περίφημα ισοσκελή τρίγωνα

Η γνωστότερη και πιο μελετημένη περίπτωση γεωδαιτικού τριγωνισμού είναι το ισοσκελές τρίγωνο που σχηματίζουν ο Ναός του Ηφαίστου στην Αθήνα, ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο και ο Ναός της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα, με απόσταση 242 στάδια (και κεφαλή του τριγώνου το Σούνιο). Την ίδια ώρα, 23 ακόμα ζεύγη αρχαίων πόλεων στην ευρύτερη περιοχή Αττικής και Βοιωτίας απέχουν μεταξύ τους κατά… 242 στάδια!


Η έρευνα του καθηγητή Μαρκάτου έδειξε ότι, πρώτον, «το τρίγωνο Σούνιον-Αθήναι (Θησείον - Ναός Ηφαίστου)-Αίγινα είναι ισοσκελές με τις αποστάσεις Σούνιο-Αθήνα (Θησείον) και Σούνιο-Αίγινα σχεδόν ίσες» και, δεύτερον, «το τρίγωνο Δελφοί (Ομφαλός)-Αθήναι (Παρθενών)-Αίγινα (Ν. Αφαίας) είναι πρακτικώς ισοσκελές».

Το GPS απέδειξε λοιπόν με τη βοήθεια της σύγχρονης δορυφορικής τεχνολογίας αυτό που οι αρχαίοι πρόγονοί μας φαίνεται να ήξεραν σχεδόν διαισθητικά: πώς να χτίζουν αρμονικά τις πόλεις και τα ιερά τους!

Το ισοσκελές τρίγωνο με κορυφή τον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο (γ.π. 37,6502 και γ.μ. 24,0245) και πλευρές τον Ναό της Αφαίας στην Αίγινα (γ.π. 37,7544 και γ.μ. 23,5329) και τον Ναό του Ηφαίστου στο Θησείο (γ.π. 37,9755 και γ.μ. 23,7216) έχει πλευρές μήκους 44,82 χιλιομέτρων (από τον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο ως τον Ναός της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα) και 44,96 χιλιομέτρων (από τον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο ως τον Ναό του Ηφαίστου στο Θησείο).

Όσο για το δεύτερο και εξίσου περιβόητο ισοσκελές τρίγωνο, έχει κορυφή τον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς (γ.π. 38,4823 και γ.μ. 22,5012) και πλευρές τον Ναό της Αφαίας στην Αίγινα (γ.π. 37,7543 και γ.μ. 23,5332) και τον Παρθενώνα (γ.π. 37,9715 και γ.μ. 23,7266). Για την απόκλιση του μήκους των δύο πλευρών, το GPS μας λέει πως το ισοσκελές τρίγωνο έχει πλευρές μήκους 121,39 χιλιομέτρων (από τον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς ως τον Ναό της Αφαίας στην Αίγινα) και 121,31 χιλιομέτρων (από τον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς ως τον Παρθενώνα)! Μερικές δεκάδες μέτρα απόκλιση σε αποστάσεις δεκάδων χιλιομέτρων τις λες και αμελητέες.


Παρά το γεγονός ότι ο διπλός αυτός γεωδαιτικός τριγωνισμός έχει μαγνητίσει όλα τα βλέμματα, δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό των αρχαιοελληνικών γεωμετρικών εικόνων, οι οποίες εκτείνονται πάνω από τον χάρτη της Ελλάδας και όχι μόνο, καθώς συμπεριλαμβάνουν και τα ιερά των ελληνικών κτήσεων αλλά και των πόλεων-κρατών της ελληνικής σφαίρας επιρροής.

Από την Ακρόπολη των Αθηνών, τις Αιγές, την αρχαία Ολυμπία, τους Λέοντες της ιερής Δήλου, τον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς και την αρχαία Θήβα μέχρι το Δίον, τον Ναό του Απόλλωνα στην Κόρινθο, τον Ναό του Ποσειδώνα στα Ίσθμια, τον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, τον Λέοντα της Χαιρώνειας και τον Ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο, η ελληνική τοπογραφία δονείται από πλούσιες γεωμετρικές σχέσεις για τις οποίες αγνοούμε ωστόσο ακόμα και το παραμικρό.

Ήταν μια προσπάθεια αναπαράστασης πάνω στη γη των περίλαμπρων αστερισμών του ουρανού; Ήθελαν αντιθέτως να απεικονίσουν στον ελλαδικό χάρτη όλο τον ζωδιακό κύκλο, κάνοντας το Κοινό των Ελλήνων την τέλεια αντανάκλαση της προαιώνιας ουράνιας αρμονίας πάνω στη γη; Ή μήπως έκαναν χρήση των γεωενεργειακών ρευστών, των φυσικών ενεργειακών ρευμάτων της γήινης επιφάνειας δηλαδή, κατευθύνοντας την ενέργεια στις πόλεις και τα ιερά τους;



Η έρευνα πρέπει να συνεχιστεί για να αποκαλυφθεί η ζηλευτή γνώση που φαίνεται να κατείχαν οι πρόγονοί μας και διαφεύγει ακόμα και της σύγχρονης επιστήμης, η οποία εμφανίζεται απρόθυμη να ασχοληθεί με ένα από τα πλέον κολοσσιαία χαρακτηριστικά του αρχαιοελληνικού κόσμου. Πέρα από τα φυσικά και μεταφυσικά «γιατί», είναι αυτό το ακανθώδες «πώς» που οφείλει να εντυπωσιάσει επιτέλους τη μοντέρνα σκέψη: πώς κατάφεραν δηλαδή οι αρχαίοι Έλληνες τον τιτάνιο άθλο της γεωμετρικής διασύνδεσης των ιερών τους τόπων;

Μια πειστική απάντηση εδώ θα φωτίσει σαφώς διαφορετικά όλα όσα ξέρουμε για την επιστημοσύνη αλλά και τη μυστικιστική γνώση ενός από τους λαμπρότερους πολιτισμούς που εμφανίστηκαν ποτέ στον πλανήτη Γη…


Πηγή: newsbeast.gr Μέσω ©www.visaltis.net

Δείτε επίσης:

ΓΕΩΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΡΕΥΣΤΑ ή απλά ΓΕΩΕΝΕΡΓΕΙΑ - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ...

Oι γραμμές Λέι ή L στην Ελλάδα και την Ευρώπη

 

 

 

 

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

Βρετανός youtuber Αποθεώνει την Ελληνική Γλώσσα και Προκαλεί το Ενδιαφέρον σε Απλούς Χρήστες

Διεθνώς !!! (vid)


Το γεγονός ότι το βίντεο για την Ελληνική γλώσσα έχει «ανέβει» στο youtube και σε λίγες μέρες μετρούσε ήδη 150.000 views

αποδεικνύει το ενδιαφέρον που υπάρχει διεθνώς για τη δημιουργία της Ελληνικής γλώσσας,

την εξέλιξή της ανά τους αιώνες και τα σημαντικά ιστορικά στοιχεία που τη συνοδεύουν.

Στην εκπομπή langfocus, που επικεντρώνεται στην ιστορία διάφορων γλωσσών, ο παρουσιαστής αναφέρει εξαιρετικά ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως ότι το 6% του αγγλικού λεξιλογίου προέρχεται από Ελληνικές λέξεις, με εκτιμήσεις να ανεβάζουν το συγκεκριμένο ποσοστό έως 15%.

Επίσης αναφέρεται ότι η ελληνική γλώσσα γεννήθηκε περίπου 4.000 χρόνια πριν ή ακόμα και νωρίτερα.

Μάλιστα, όπως αναφέρεται, η Ελληνική γλώσσα είναι η παλαιότερη γλώσσα που έχει καταγραφεί ποτέ και ομιλείται ακόμα. γιατί υπάρχουν και παλιότερα ευρήματα από σκαλίσματα σε αιγυπτιακά ιερογλυφικά ή σουμερικά, αλλά αυτές είναι νεκρές γλώσσες, ενώ η ελληνική ζωντανή.

Περισσότερα στο βίντεο:



Για υπότιτλους: Ρυθμίσεις, Υπότιτλοι, Αγγλικά, Υπότιτλοι, Αυτόματη μετάφραση, Ελληνικά
arxaia-ellinika μέσω diadrastika

 

 

 

 

 

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Μετεγκατάσταση "προσφύγων" τέλος! Οι Ευρωπαίοι εγκαταλείπουν Ελλάδα και Ιταλία!


Δε θα υπάρξει νέος μόνιμος μηχανισμός μετεγκατάστασης προσφύγων από Ελλάδα και Ιταλία στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, ούτε παράταση του υφιστάμενου μηχανισμού μετεγκατάστασης που έληξε στις 26.9.2017.

Αυτό δηλώνει ρητά ο Επίτροπος Μετανάστευσης, κ. Αβραμόπουλος, ο οποίος ταυτόχρονα, προετοιμάζει το έδαφος για να υπάρξει και επίσημη, θεσμικού πλέον χαρακτήρα, υπαναχώρηση των Ευρωπαίων, από την αρχική δέσμευση να απορροφήσουν 160.000 πρόσφυγες από την Ελλάδα και την Ιταλία, τη στιγμή μάλιστα που αρχίζει να αυξάνεται ξανά, θεαματικά, ο αριθμός των ροών προς τα νησιά.

Η δήλωση Αβραμόπουλου αφορούσε απάντηση σε κοινή ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας, Νίκου Χουντή και άλλων 53 συναδέλφων του, κυρίως από τις ομάδες της Αριστεράς (GUE/NGL), των Πρασίνων και των Σοσιαλδημοκρατών.

Στην ερώτησή τους, οι 54 ευρωβουλευτές, αφού εκτιμούσαν ότι, το πρόγραμμα που προέβλεπε τη μετεγκατάσταση 160.000 προσφύγων, στο διάστημα από το Σεπτέμβριο του 2015 μέχρι το Σεπτέμβριο του 2017, δεν τηρήθηκε γιατί οι περισσότερες χώρες ήταν «απρόθυμες» να δεχθούν τον αριθμό προσφύγων που τους αναλογούσε, ζητούσαν από την Κομισιόν να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα, προκειμένου να τηρηθούν τα υπεσχημένα.
Πιο συγκεκριμένα, στην ερώτησή τους οι ευρωβουλευτές ζητούσαν να μάθουν εάν θα τηρηθεί η υπόσχεση της Κομισιόν, που είχε ανακοινώσει ο Πρόεδρός της, Ζαν Κλωντ Γιούνκερ τον Σεπτέμβριο του 2015, την οποία στήριζε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αφορούσε στη δημιουργία μόνιμου μηχανισμού μετεγκατάστασης προσφύγων.

Με την απάντησή του, ο κ. Αβραμόπουλος «αδειάζει» τον Γιούνκερ και γράφει στα παλιά του τα παπούτσια το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο κ. Αβραμόπουλος δηλώνει κατηγορηματικά ότι, «Η Επιτροπή δεν θεωρεί σκόπιμο στην παρούσα φάση να παρουσιάσει νέα πρόταση μετεγκατάστασης… Η μεταρρύθμιση του συστήματος του Δουβλίνου αποτελεί τη μοναδική λύση διαρθρωτικού χαρακτήρα. Επείγει η επίτευξη προόδου στην κατεύθυνση πολιτικής συμφωνίας στο θέμα αυτό». Δηλαδή, η Κομισιόν μάζεψε την εξαγγελία της για δημιουργία μόνιμου μηχανισμού μετεγκατάστασης, μετά από την πίεση χωρών-μελών και αναζητείται «νέα πολιτική συμφωνία στο θέμα αυτό»!!!

Προκειμένου μάλιστα να μην υπάρχουν και ψευδαισθήσεις, για την κατεύθυνση που προετοιμάζουν για την αναθεώρηση του Δουβλίνου, ο κ. Αβραμόπουλος δηλώνει ότι «Η Επιτροπή δεν σκοπεύει να μεταβάλει την πολιτική της σχετικά με τις μεταφορές επιστροφής στην Ιταλία και την Ελλάδα βάσει του καθεστώτος του Δουβλίνου». Δηλαδή, θα εξακολουθούν να επιστρέφονται στις χώρες εισόδου (Ελλάδα, Ιταλία) όσοι μετανάστες συλλαμβάνονται στις άλλες χώρες της ΕΕ, γεγονός που αποτελεί το κυριότερο πρόβλημα της Συνθήκης του Δουβλίνου, αφού φορτώνει τα βάρη αφενός στις χώρες αυτές, ενώ δημιουργεί απαράδεκτες και απάνθρωπες καταστάσεις για τους ίδιους τους πρόσφυγες.

Εξάλλου, στις διαμαρτυρίες των ευρωβουλευτών ότι δεν εφαρμόστηκε η συμφωνία για μετεγκατάσταση 160.000 προσφύγων, εξαιτίας της άρνησης των περισσότερων χωρών, ο κ. Αβραμόπουλος, δηλώνονει ικανοποιημένος με τη μέχρι τώρα πορεία του προγράμματος!! Αφού αναφέρει τις περιπτώσεις Πολωνίας και Τσεχίας, που έχουν αρνηθεί ρητά να δεχθούν τους πρόσφυγες που τους αναλογούν, σημειώνει ότι «Από τον Ιανουάριο του 2017, τα περισσότερα κράτη μέλη αναλαμβάνουν δεσμεύσεις σε μηνιαία βάση, ενώ οι αποφάσεις του Συμβουλίου το απαιτούν κατ’ ελάχιστον ανά τρίμηνο, και πραγματοποιούν μετεγκαταστάσεις τακτικά».

Συνεχίζοντας την απάντησή του, προετοιμάζει το έδαφος για, μία και θεσμικού χαρακτήρα, υπαναχώρηση των Ευρωπαίων από την αρχική δέσμευση για μετεγκατάσταση 160.000 προσφύγων, τονίζοντας ότι, «ο αριθμός των ατόμων που είναι επιλέξιμα για μετεγκατάσταση αποδείχθηκε πολύ χαμηλότερος»!!

militaire.gr

 

 

 

 

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Έρευνα: Οι κατακόμβες της Οδησσού: το μεγαλύτερο σύστημα κατακομβών στον κόσμο


Στην Οδησσό, όταν σπάει κάποιος σωλήνας, ή ένα σπίτι αποκτάει μια παράξενη κλήση, ή χάνεται ένα κατοικίδιο, οι Ουκρανοί καταταράσσονται αμέσως τις κατακόμβες.

Δεν πρόκειται για κάποια παραίσθηση καθώς, κάτω από τα σπίτια τους, υπάρχει ένα δίκτυο κατακομβών συνολικού μήκους 2.500 χλμ, σκαμμένες στον ασβεστόλιθο πάνω στον οποίο είναι χτισμένη η πόλη. Για να κάνετε εικόνα το μήκος των κατακομβών, η απόσταση από την Οδησσό μέχρι το Παρίσι είναι 2.138 χλμ.



Η ημερομηνία των πρώτων κατακομβών στην Οδησσό είναι δύσκολο να προσδιοριστεί -και αυτό γιατί διευρύνθηκαν πολύ αργότερα-, αλλά πιθανότατα χρονολογούνται από το 1600, ίσως και παλαιότερα. Ωστόσο, οι κατακόμβες άρχισαν να αποκτούν αυτή την λαβυρινθώδη μορφή στις αρχές του 1800 όταν οι κάτοικοι άρχισαν να χρησιμοποιούν τους ασβεστόλιθους για να χτίσουν ένα μεγάλο μέρος της πόλης.

Οι κατακόμβες της Οδησσού έγιναν γρήγορα κρησφύγετο για επαναστάτες, εγκληματίες και εκκεντρικούς. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, παρόλο που οι Σοβιετικοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη, άφησαν πίσω τους δεκάδες οργανωμένες ανταρτικές ομάδες, κρυμμένες κάτω από την πόλη, μέσα στις κατακόμβες.


Κρυμμένοι στις κατακόμβες για 13 μήνες, κυριολεκτικά κάτω από τα πόδια των Ναζί, περίμεναν την ευκαιρία να χτυπήσουν ή να αναμεταδώσουν πληροφορίες. Οι άνδρες και οι γυναίκες αυτών των ομάδων έπαιζαν σκάκι, ντάμα, μαγείρευαν και άκουγαν το σοβιετικό ραδιόφωνο, προσπαθώντας να ζήσουν μια κανονική ζωή κάτω από την επιφάνεια της πόλης. Προσπάθησαν να αγνοήσουν τον υποσιτισμό και την ελονοσία που έπληξαν πολλούς από αυτούς. Πολλές από αυτές τις ομάδες έζησαν στις κατακόμβες για τον υπόλοιπο του πολέμου, ενώ μερικές φορές, κατάφεραν να ανατινάξουν και γερμανικές εγκαταστάσεις.

Οι Ναζί -και οι Ρουμάνοι συνεργάτες τους- επέλεξαν τυχαίες εξόδους από τις κατακόμβες και τις σφράγισαν, ελπίζοντας να παγιδεύσουν αυτές τις ομάδες κάτω από την πόλη για πάντα και περιστασιακά έριχναν δηλητηριώδη αέρια.


Με τη λήξη του πολέμου, οι κατακόμβες έγιναν καταφύγιο λαθρέμπορων και εγκληματιών, οι οποίοι τις διεύρυναν και δημιούργησαν δικές τους σήραγγες. Το 1961 δημιουργήθηκε η λέσχη "Αναζήτηση" (Poisk) η οποία έγινε η πρώτη επίσημη ομάδα εξερεύνησης των κατακομβών και η οποία ήθελε να εξερευνήσει τις κατακόμβες και να βοηθήσει στην τεκμηρίωση της ιστορίας του επαναστατικού κινήματος.

Σήμερα, υπάρχει μια ολόκληρη υποκουλτούρα εξερευνητών των κατακομβών, με δεκάδες ημι-επαγγελματικές ομάδες, συχνά αρκετά ανταγωνιστικές. Πραγματοποιούν πολυήμερες υπόγειες εκδρομές, γνωστές ως αποστολές, για να τεκμηριώσουν και να χαρτογραφήσουν το σύστημα. Αν κάποιος χαθεί στις κατακόμβες -όπως συμβαίνει συχνά- οι ομάδες αφήνουν στην άκρη τις διαφορές τους και πραγματοποιούν μεγάλες αποστολές αναζήτησης. Έτσι, έχουν διασωθεί πολλά παιδιά που περιπλανιόνταν στις κατακόμβες.


Τον Σεπτέμβριο του 1995, προς τιμή της 200ης επετείου της πόλης, καταρρίφθηκε το ρεκόρ για το μακρύτερο υπόγειο ταξίδι στις κατακόμβες από ένα συνεχές ταξίδι διάρκειας 27 ωρών για πάνω από 40 χιλιόμετρα. Αν το ταξίδι ήταν σε ευθεία γραμμή, οι εξερευνητές θα είχαν διανύσει μόλις 9,5 χλμ. Αμέσως μετά, ξεκίνησε η χαρτογράφηση μιας τεράστιας ανεξερεύνητης περιοχής των κατακομβών γνωστή ως "K-29".

Ακόμη και σήμερα, μέσα στις σήραγγες βρίσκουν τουφέκια και χειροβομβίδες των επαναστατών, και περίπου κάθε πέντε χρόνια βρίσκεται κάποιο σώμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, αυτά τα σώματα είναι σχεδόν τέλεια μουμιοποιημένα, λόγω των συνθηκών που επικρατούν εκεί κάτω.


Την Πρωτοχρονιά του 2005, μερικοί νέοι από την Οδησσό αποφάσισαν να κάνουν ένα πάρτι για την Πρωτοχρονιά στις κατακόμβες, κατά τη διάρκεια του οποίου, μια κοπέλα χωρίστηκε από τους υπόλοιπους και χάθηκε στις κατακόμβες. Πέρασε τρεις μέρες περιπλανώμενη πριν πεθάνει από την αφυδάτωση. Η αστυνομία χρειάστηκε δύο χρόνια για να μπορέσει να εντοπίσει το σώμα της.





Ενώ η είσοδος στις κατακόμβες δεν είναι παράνομη, υπάρχει μόνο ένα μικρό τμήμα τους που είναι επίσημα ανοιχτό για το κοινό, η οποία μπορεί να δει κανείς στο "Μουσείο Παρτιζάνικης Δόξας" στο Nerubayskoye, βόρεια της Οδησσού.


Δείτε και αυτή τη ρωσική σελίδα που είναι αφιερωμένη στις κατακόμβες.

από: atlas obscura
3otiko  1/12/2017

 

 

 

 

 

Ελληνικό ανάγλυφο, που απεικονίζει τον Φίλιππο Γ' Αρριδαίο ανακαλύφθηκε στο Ασουάν της Αιγύπτου


Ελληνικό ανάγλυφο της ελληνικής Εποχής, που απεικονίζει τον Φίλιππο  Γ' Αρριδαίο
ως Φαραώ του βασιλείου της κάτω Αιγύπτου και πέλεκες εποχής
Του Νέου Βασιλείου ανακαλύφθηκαν στο Ασουάν της Αιγύπτου.

Εγχάρακτος Ασβεστόλιθος που απεικονίζει τον Μακεδόνα βασιλιά Φίλιππο Γ. Αριδαίο [ Φωτ  : Αιγυπτιακό Υπουργείο Αρχαιοτήτων]
Κατά τις ανασκαφικές εργασίες στη βορειοανατολική περιοχή του ναού του Κομμόμπου του Ασουάν, στο πλαίσιο ενός σχεδίου μείωσης των υπόγειων υδάτων, μια αιγυπτιακή αποστολή από το Υπουργείο Αρχαιοτήτων ανακάλυψε πρόσφατα ένα ασβεστολιθικό τεμάχιο ελληνικής-εποχής, χαραγμένο με ιερογλυφικές επιγραφές.
Ένα ξυλουργικό εργαστήριο ανακαλύφθηκε επίσης από μια γερμανο-ελβετική αποστολή με επικεφαλής τον Cornelious von Pilgrim στο νησί Ελεφαντίνη ( Elephantine ) του Ασουάν όπου βρέθηκαν δύο πέλεκες της περιόδου του Νέου Βασιλείου .




Αίγυπτος Νέο Βασίλειο χρονολόγηση από 1550  έως το 1077 π.Χ.



Ο Φίλιππος Γ' σε αιγυπτιακή απόδοση  η εικόνα του βασιλιά Φίλιππου που φοράει το κόκκινο στέμμα της Κάτω Αιγύπτου. -Ο Φίλιππος Αρριδαίος ή αλλιώς Φίλιππος Γ΄ της Μακεδονίας (358 π.Χ. - 317 π.Χ.), ήταν γιος του Φίλιππου Β΄ της Μακεδονίας και της Φιλίνας από τη Λάρισα.Ο Φίλιππος ήταν πνευματικά ασταθής από την παιδική του ηλικία, πιθανώς από υπαιτιότητα της Ολυμπιάδας, η οποία ήθελε να δει στο θρόνο τον γιο της και ετεροθαλή αδερφό του Φίλιππου, Αλέξανδρο. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου ανακηρύχτηκε βασιλιάς από τον Μακεδονικό στρατό με την ονομασία Φίλιππος ο Γ΄ της Μακεδονίας.

Ο Mostafa Waziri, γενικός γραμματέας του Ανωτάτου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, εξηγεί ότι οι προκαταρκτικές μελέτες που έγιναν στο εύρημα  αποκαλύπτουν ότι χρονολογείται από την εποχή του Μακεδόνα βασιλιά Φιλίππου Γ. Αρριδαίου, αδερφό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος διαδέχθηκε τον αδελφό του στον  θρόνο.

Το εύρημα του ανάγλυφου είναι 83 εκατοστά ύψος, 55 εκατοστά πλάτος και 32 εκατοστά πάχος. Η επιγραφή δείχνει το πρόσωπο  του βασιλιά Φιλίππου Γ 'και μια προσευχή στον θεό κροκόδειλο Σόμπεκ του Κομόμπου. Το πάνω μέρος του μπλοκ απεικονίζει τη θεά Nekhbet και το κατώτερο τμήμα του φέρει εικόνα του βασιλιά Φίλιππου που φοράει το κόκκινο στέμμα της Κάτω Αιγύπτου.

Ο ναός κατασκευάστηκε κατά την Ελληνορωμαϊκή περίοδο και είναι μοναδικός γιατί στην πραγματικότητα αποτελεί σύμπλεγμα δύο ναών, αφιερωμένων στους δύο θεούς.Ο δίδυμος ναός των θεών Sobek και Haroeris (με κεφάλι γερακιού) στο Κομόμπο (Kom Ombo) κατασκευασμένος τον 2ο πΧ αιώνα. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, οι ιεροί κροκόδειλοι κυκλοφορούσαν στην παραπλήσια λίμνη ανενόχλητοι, έφεραν κοσμήματα, ταίζονταν από τους ιερείς και όταν πέθαιναν ταριχεύονταν.[Φωτό: http://kostasgiannakos.blogspot.gr/]
Τα δύο πιο αξιοσημείωτα αντικείμενα που βρέθηκαν στο εργαστήριο για το νησί της Ελεφαντόδου είναι άξονες από χαλκό ή χαλκό. Οι άξονες (τσεκούρια) βρέθηκαν σε ένα μικρό λάκκο σε έναν από τους ανώτατους ορόφους της κατασκευής. Τα αντικείμενα έχουν χρονολογηθεί στη βασιλεία είτε του Thutmose III -1479–1425 π.Χ. - είτε κατά την αρχική κυριαρχία του Amenhotep II.-1426 π.Χ.-
Ο άξων που βρέθηκε στο εργαστήριο ξυλουργικής του Νέου Βασιλείου στο νησί της Ελεφαντίνης
Ένας από τους άξονες(τσεκούρια) , ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο κατασκευής, είναι συμμετρικός με επιμήκεις ωτίδες. Αυτό το είδος τσεκουριού άρχισε να εμφανίζεται στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια της δεύτερης ενδιάμεσης περιόδου. Το τσεκούρι, το οποίο είναι βαριά διαβρωμένο και ραγισμένο, είναι παρόμοιο με ένα είδος σπασμένου τσεκουριού με ευθείες πλευρές που έγιναν σύνηθες κατά τη διάρκεια της 18ης Δυναστείας.

Το δεύτερο τσεκούρι είναι σαφώς ξένης, πιθανώς συριακής, καταγωγής και είναι το πρώτο του είδους που βρίσκεται στην Αίγυπτο. Η κεφαλή του τσεκουριού  έχει μια οπή όπου έτσι μπορεί να τοποθετηθεί σε έναν άξονα. μια τεχνολογία που ποτέ δεν υιοθετήθηκε από τους Αιγύπτιους κατασκευαστές.

"Το τσεκούρι έχει τέσσερις αιχμές στις αντίθετες πλευρές της λεπίδας, που αντιστοιχεί στον τύπο τσεκούρι Nackenkammäxten, για τον  οποίο είναι γνωστό μόνο ότι προέρχεται από το βόρειο Levant και τη Συρία", δήλωσε ο Von Pilgrim.


Πιθανά Συριακό τσεκούρι που βρέθηκε στο εργαστήριο ξυλουργικής του Νέου Βασιλείου στο νησί της Ελεφάντινης  Elephantine [Φωτ: Υπουργείο Αρχαιοτήτων Αιγύπτου ]
Ο Von Pilgrim πρόσθεσε ότι δύο σχεδόν πανομοιότυπα κομμάτια έχουν βρεθεί σε ιερό στρώματος VIII στη Beth Shan (Βόρεια Παλαιστίνη) και σε τάφο στο Ugarit (Συρία).

Ωστόσο, τα κομμάτια που βρέθηκαν στο Λεβάντε  χρονολογούνται λίγο αργότερα από τα αντικείμενα της Αιγύπτου, τα οποία ενδεχομένως εξηγούνται από τη μακροζωία τέτοιων πολύτιμων όπλων ή εργαλείων και την ενδεχόμενη εναπόθεσή τους σε ιερά ή και σε τελετή κηδείας.
Ο Von Pilgrim πρόσθεσε ότι το τσεκούρι από την Ελεφάντινη είναι το παλαιότερο παράδειγμα ενός τέτοιου τσεκουριού  που βρέθηκε ποτέ, προσθέτοντας ότι είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι χρησιμοποιήθηκε εδώ ως εργαλείο κατασκευής .

Ωστόσο, το πιθανά Συριακό τσεκούρι μπορεί να έχει βρει τον δρόμο του στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια των άμεσων επαφών ή των συγκρούσεων μεταξύ Αιγύπτου και Μιταννιτών (the Mitannites of North Syria.) κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η ανακάλυψη αυτού του άξονος  στην Ελεφαντία θα μπορούσε να προσθέσει στη μελέτη των επαφών μεταξύ της Αιγύπτου και των  Mitanni, του αντιπάλου του βορειοαφρικανικου έθνους στη Συρία κατά την περίοδο του Φαραώ Τουθμόση του 3ου -Thutmose III.




ellinondiktyo 1/12/2017

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

°F | °C
invalid location provided