Κυριακή, Οκτώβριος 21, 2018

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 3ος

 

 

 

 

 

 

 

Η πυραμίδα στα Βιγκλάφια (Νεάπολη Λακωνίας)

 

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Η πυραμίδα στα Βιγκλάφια (Νεάπολη Λακωνίας)


Μια από τις Ελληνικές πυραμίδες που έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων και όχι μόνο, είναι και η πυραμίδα στα Βιγκλάφια Λακωνίας, κοντά στην πανέμορφη Ελαφόνησο και το Παυλοπέτρι. Θα ακολουθήσουμε το ταξίδι στο χρόνο μέσα από τα βήματα όσων την επισκέφθηκαν και τις μαρτυρίες τους όπως καταγράφηκαν:
Πρώτη αναφορά γι΄ αυτήν έκανε ο άγγλος περιηγητής κατ΄ άλλους αρχαιολόγος Leake ο οποίος επισκέφθηκε το χώρο και είπε ότι πρόκειται για τον τάφο του Κινάδου – πλοιάρχου στο πλοίο του Μενέλαου - (από αναφορά του Παυσανία). Μιλώντας για το κτίσμα σημείωνε ότι στο σημείο «…όπου ο βράχος είναι εντελώς κάθετος και γύρω-γύρω σχηματίζονται σπήλαια, ανακάλυψα τα ερείπια μιας αρχαίας πυραμίδας.
Σήμερα είναι μόνο ένας σωρός από ορθογώνιους όγκους, με πολύ λίγες πέτρες στο εσωτερικό της να βρίσκονται ακόμη στη θέση τους. Γύρω της, από τις τρεις πλευρές, ένα όρυγμα (χαντάκι) έχει σκαφτεί στο βράχο. Η τέταρτη πλευρά της πυραμίδας βρίσκεται στο χείλος του βράχου και δεν έχει όρυγμα».
Μεσολάβησαν εκατόν τριάντα χρόνια από την αναφορά του, χρόνια απόλυτης σιωπής, και αργότερα την επισκέφτηκαν οι Waterhouse και Simpson, οι οποίοι αν και μίλησαν για προϊστορικά ευρήματα καθώς και για τα μαύρα –γυαλιστερά κεραμεικά του 4ου π.χαι, δεν προσδιόρισαν την ακριβή τοποθεσία της.
Ακολουθεί ο Vischer ο οποίος αναφέρει πως την είχε δει, και τέλος ο Pritchett αρχαιολόγος πανεπιστημίου του Καναδά, ο οποίος οδήγησε τον Χρήστο Λάζο να την επισκεφθεί το 1996. Αναφέρει: «Πριν τα Βιγκλάφια, σε μια ευθεία απόσταση ενός χιλιομέτρου και στη δεξιά πλευρά του δρόμου, συναντούμε για έξαρση του εδάφους που κυμαίνεται από 15-20μ σχηματίζοντας απότομους γκρεμούς, είτε υπόσκαφες εσοχές, που έχουν χρησιμοποιηθεί σαν μαντριά ή στάβλοι.
Σε παρακείμενο στάβλο, πίσω από την ιδιωτική έκταση γερμανού επιστήμονα, υπάρχει στάβλος με διαφορετική λιθοδομή από τους υπόλοιπους. Είναι βέβαιο πως η πόρτα του μεταφέρθηκε αυτούσια από την πυραμίδα για να αποτελέσει την είσοδο του στάβλου.
Είναι η μεγαλύτερη κατασκευή σε σχέση με τις υπόλοιπες στην Ελλάδα, με εξαίρεση την πυραμίδα του Αμφείου, αφού οι διαστάσεις της είναι μεγαλύτερες και από την πυραμίδα του Ελληνικού που οι διαστάσεις της είναι 14,70χ8,61μ. Γύρω από τα θεμέλια της κατασκευής υπάρχει βαθιά τάφρος από τις τρεις πλευρές, ενώ δεν έχει από την πλευρά που βρίσκεται προς το γκρεμό. Σε κάποιο σημείο της τάφρου υπάρχουν εγκοπές που μαρτυρούν την χρησιμοποίηση μετακινούμενης γέφυρας.
Αυτό δείχνει ένα καθαρά οχυρωματικό χαρακτήρα της κατασκευής, που δεν τον συναντούμε σε άλλες κατασκευές, και συνιστά μία ιδιαιτερότητα. Η κεραμική που έχει αναφερθεί είναι του 4ου – 5ου π.χ αιώνα, αλλά αν λάβουμε υπόψη μας ότι η τάφρος είναι αρκετά μπαζωμένη, δεν αποκλείεται σε βαθύτερα στρώματα να υπάρχει και προγενέστερων εποχών. Από τη νότια πλευρά του γκρεμού έχουν αποκολληθεί μεγάλοι βράχοι, γεγονός που δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η πυραμίδα να προστατευόταν με τάφρο και από την νότια πλευρά.Η εκσκαφή της τάφρου μαρτυρεί τον οχυρωματικό χαρακτήρα του έργου, παράλληλα όμως αποτελεί και λατομείο από το οποίο έχουν λατομηθεί οι μεγάλοι ορθογώνιοι και τετράγωνοι ογκόλιθοι της λιθοδομής.
Ανάμεσα στην πυραμίδα και την Ελαφόνηση παρεμβάλλεται μια περιοχή όπου βρίσκεται ένα αρχαίο νταμάρι, πολλές αρχαιότητες και μια μικρή λιμνοθάλασσα περιτριγυρισμένη από εδαφικές εξάρσεις γεμάτες με μυκηναϊκούς τάφους, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι συλημένοι. Σε κάποιο σημείο της ακτής, ανάμεσα στους τάφους, υπάρχει το ανάγλυφο της αιγυπτιακής σφίγγας που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. Παρόμοια ευρήματα έχουν βρεθεί και στον Ταύγετο.
Όταν επισκέφθηκε την πυραμίδα, ο Παυσανίας ανέφερε, πως εκτός από τον τάφο του Κινάδου είδε και ναό της Αθηνάς. Ο ίδιος, θεωρεί τις πυραμίδες ταφικά μνημεία, άλλοι τις θεωρούν λατρευτικούς χώρους, άλλοι οχυρωματικά έργα, τα κτίσματα, ωστόσο, αυτά χάνονται στην αχλύ του χρόνου και κρατούν καλά κρυμμένα τα μυστικά τους.
Έχουν συληθεί, λεηλατηθεί, καταστραφεί και κάποτε έχουν μεταφερθεί κομμάτι κομμάτι για να χρησιμοποιηθούν, όπως αναφέραμε, ως στάβλοι, μαντριά ή αποθήκες.
Είναι βέβαιο πως η Ελληνική γη, γη λουσμένη στο φως, γη που περπάτησαν θεοί μαζί με τους ανθρώπους, έχει πολλά να μας αποκαλύψει ακόμα.
Πηγές: ΒΑΣΩ ΔΕΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΟΣ «Πυραμίδες στην Ελλάδα», www.maleas
ΠΗΓΗ  31/3/2018

 

 

 

 

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Ελληνική αποικία στο Περού:

Δεν μιλούν ελληνικά αλλά κλαίνε και αγκαλιάζουν την ελληνική σημαία (vid)

Ελληνική αποικία στο Περού: Δεν μιλούν ελληνικά αλλά κλαίνε και αγκαλιάζουν την ελληνική σημαία

Ένα τυχαίο περιστατικό του 1880 στο Περού, στο οποίο βρέθηκαν από τις συμπτώσεις της ζωής 7 Έλληνες, εγκαταστάθηκαν οριστικά και έζησαν και δημιούργησαν τις οικογένειές τους, έγινε παράδοση και διατηρείται δυναμικά με την παρουσία όλων των ηλικιών η άσβεστη φλόγα της καταγωγής τους μέχρι και σήμερα,που ακόμη και χωρίς την Ελληνική γλώσσα, τιμούν τις Εθνικές Επετείους.

Ελληνική αποικία του Σαν Αντρές Το 1880, κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ Περού και Χιλής, συνέβη το εξής: Σε μια αιματηρή επιδρομή των Χιλιανών κατά του χωριού Σαν Αντρές του Περού, οι Χιλιανοί στρατιώτες σκότωναν αδιακρίτως τους κατοίκους του χωριού. Ανάμεσα σε αυτούς όμως, ήταν και 7 Ελληνες ναυτικοί, οι οποίοι αγάπησαν το Περού από τα ταξίδια τους και είχαν εγκατασταθεί εκεί για να ζήσουν.

Κάποιοι από αυτούς είχαν παντρευτεί με Περουβιανές γυναίκες και είχαν δημιουργήσει τις οικογένειές τους. Οταν λοιπόν έγινε η φονική επιδρομή, μαζεύτηκαν όλοι οι Ελληνες σε ένα σπίτι, μαζί με πολλούς Περουβιανούς κατοίκους, κλειδώθηκαν μέσα, ύψωσαν την ελληνική σημαία και περίμεναν με αγωνία. Και τότε έγινε το θαύμα! Οι Χιλιανοί στρατιώτες που είχαν ξεκληρίσει το χωριό, δεν πείραξαν καθόλου το σπίτι με την ελληνική σημαία! Οι απόγονοι 6ης, 7ης και τώρα πια 8ης γενιάς αυτών των 7 Ελλήνων ναυτικών, είναι περίπου 650 άτομα και αποτελούν την ελληνική κοινότητα του Σαν Αντρές.

Οι περισσότεροι δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα. Γιορτάζουν την μέρα που σώθηκαν, αλλά και ελληνικές γιορτές, όπως την 28η Οκτωβρίου και την 25η Μαρτίου με επίσημο τρόπο και στις γιορτές τους ακούγεται πάντα ο ελληνικός Εθνικός Υμνος μαζί με τον Εθνικό Υμνο του Περού. Ονόματα όπως Komninos, Gikas, Papafavas, Falkonis και Constantinou είναι τα πιο συνηθισμένα στο San Andres. Κάποιοι από αυτούς δεν μοιάζουν σε τίποτα στην όψη με Ελληνες.

Οπως η γιαγιά στο βίντεο που ακολουθεί και της παραδίδουν την ελληνική σημαία. Δεν μοιάζει με Ελληνίδα εξωτερικά και μιλάει ισπανικά. Πρατηρήστε πως σφίγγει τη σημαία στην αγκαλιά της λέγοντας: «Μi sangre! mi sangre!» (το αίμα μου! το αίμα μου!) Οι άνθρωποι αυτοί, τα μακρινά αδέρφια μας, μάς γεμίζουν χαρά και υπερηφάνεια. Αφιερωμένο σε μερικούς στενόμυαλους ανθρώπους γεμάτους με φανατισμό και κακώς εννοούμενο εθνικισμό, για να ανοίξουν τα μάτια τους. Και κυρίως τις καρδιές τους.

https://www.youtube.com/watch?v=74UjNjCpVPQ

tilestwra  31/3/2018

 

 

 

 

ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥΣ


ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥΣ

ΜΥΣΤΗΡΙΑ

" Φαίνεται ότι αυτοί που καθιέρωσαν τα Μυστήρια για εμάς, δεν ήταν αδιαφώτιστοι .Για πολύ χρόνο αυτοί μας αποκάλυψαν ότι οτιδήποτε φτάσει στον κάτω κόσμο χωρίς να έχει μυηθεί και επιδοκιμαστεί, πέφτει στον βούρκο. Εκείνος όμως που φτάνει εκεί εξαγνισμένος και καθαγιασμένος, θα συγκατοικήσει με τους Θεούς..".
ΠΛΑΤΩΝΑΣ

Μυστήρια ονομάζονταν στην αρχαιότητα οι ιερατικές εκείνες σχολές που λειτουργούσαν σε κλειστούς χώρους, και ισχυρίζονταν ότι κατείχαν γνώσεις από υπέρτερες του ανθρώπου συνειδήσεις. Οι περισσότεροι -αν όχι- όλοι οι Φιλόσοφοι ήταν μυημένοι στα Αρχαία Μυστήρια.
" H ψυχή - λέει ο Πλάτωνας στον Θεαίτητο, αν δεν έχει γνωρίσει την αλήθεια δεν μπορεί να αποκτήσει τη μορφή του ανθρώπου. Πρόκειται για μία ανάμνηση όσων η ψυχή μας γνώριζε παλαιότερα, όταν ταξίδευε με την θεότητα, περιφρονώντας εκείνα που θεωρούμε ότι υπάρχουν και ατενίζοντας αυτό που πραγματικά είναι. Για αυτό μόνον ο νους ή πνεύμα του φιλοσόφου είναι εξοπλισμένος με φτερά. Αυτός όσο μπορεί καλύτερα διατηρεί στον νου του αυτές τις αναμνήσεις, η ενατένιση των οποίων καθιστά θεία ακόμη και την ίδια την θεότητα. Χρησιμοποιώντας διαρκώς τον εαυτό του στα μυστήρια, ο άνθρωπος γίνεται πραγματικά τέλειος- ένας μυημένος στη θεία σοφία.".

Ο Πίνδαρος αναφέρει : "Ευτυχής είναι εκείνος που είδε τα Ελευσίνια μυστήρια, γιατί γνωρίζει το τέλος της ζωής του και τις αρχές που δόθηκαν στον άνθρωπο από τον Θεό", ενώ ο Αριστείδης για την μύηση του είπε: "Νόμισα ότι ήρθα σε επαφή με τον Θεό, και τον ένοιωσα να πλησιάζει εγγύτερα, και ήμουν τότε ανάμεσα σε εγρήγορση και ύπνο. Το πνεύμα μου ήταν ανάλαφρο, ώστε κανείς που δεν έχει μυηθεί δεν μπορεί να μιλήσει για αυτό ή να το κατανοήσει".

Στον ηπειρωτικό Ελληνικό χώρο ο Ορφέας ή Άρφας που σημαίνει εκείνος που θεραπεύει με το φως, θεωρείται ότι εισήγαγε για πρώτη φορά τα Μυστήρια στην Ελλάδα. Τα κυριότερα μυστήρια στην αρχαία Ελλάδα ήταν τα Κρητικά, τα Καβείρια, τα Διονυσιακά-Ορφικά, και τα Ελευσίνια. Γενικά θεμελιώδης διδασκαλία των Καβείριων μυστηρίων ήταν "η γέννηση του ανθρώπου", ενώ των Ελευσίνιων η συμβολική παράσταση της ψυχής, της καθόδου της στην ύλη, μετά την ανάληψη της και την επιστροφή της στην αιώνια ζωή. Η θέληση δηλαδή της ψυχής να γνωρίσει, την οδηγεί στον Άδη. Είναι η ίδια θέληση για γνώση που οδήγησε τους πρωτόπλαστους έξω από τον παράδεισο.

Και τέλος των Διονυσιακών μυστηρίων της αναγέννησης του ανθρώπου που συμβολιζόταν από τον θάνατο του Διονύσου και την δεύτερη γέννηση του από τον Δία.. Στον αρχαίο κόσμο η θεολογία λειτουργούσε σε δύο επίπεδα. Σε πρώτο επίπεδο στη μεγάλη μάζα του πληθυσμού διάμεσο των μύθων, οι οποίοι είχαν σκοπό την διαπαιδαγώγηση του λαού μέσω των εξυμνήσεων των θεών και των ηρώων.

Οι ίδιοι αυτοί μύθοι σε ένα δεύτερο ανώτερο πνευματικά στάδιο, έκρυβαν μεγάλες αλήθειες τόσο για τον άνθρωπο όσο και για τον κόσμο. Σύμφωνα με τον πρωτοπόρο Ελβετό ψυχολόγο Κάρλ Γιούνγκ, τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται στους μύθους είναι πανάρχαια και γεννήθηκαν σε εποχές που ο άνθρωπος δεν είχε αναπτύξει την λογική. Δεν κατασκευάζονταν αλλά παρά γίνονταν αυτόματα από την ίδια την ψυχή.

Είναι προϊόν ανάμνησης της μακραίωνης εξέλιξης, μία αναπαράσταση του παγκόσμιου αρχέτυπου. Οι μύθοι αποκαλύπτονταν δια μέσου της μύησης που χρησιμοποιούσε σύμβολα και εικόνες, έτσι ώστε οι μυημένοι ήταν ικανοί να γνωρίσουν τα μυστικά του κόσμου. Αρχετυπικά σύμβολα και εικόνες των οποίων η καθορισμένη διάταξη επενεργούσε στο ασυνείδητο, έλκοντας την αποθηκευμένη γνώση που υπάρχει στον άνθρωπο. Ο μύθος σε αντίθεση με το παρά-μυθι, κρύβει μέσα του μία δομημένη συγκαλυμμένη ιστορική αλήθεια.

Oι αρχαίοι Έλληνες για παράδειγμα, θεωρούσαν τον κόκκινο πλανήτη Άρη σαν θεό του πολέμου, και υπογράμμιζαν ότι δύο άτια έσερναν το άρμα του στους Ουρανούς, δίνοντας τους το όνομα "φόβος" και "Δείμος", μέχρι που το 1877 ξανακάλυψε ο Άσαφ Χώλλ τους δορυφόρους του Άρη. Ο μύθος επίσης λέει ότι ο Ουρανός έτρωγε τα παιδιά του, και πράγματι όταν ανακαλύφθηκαν τα τηλεσκόπια, παρατηρήσαμε ότι πράγματι κατάπινε τους δορυφόρους του, οι οποίοι γίνονταν ξανά ορατοί μόλις εμφανίζονταν ξανά από την άλλη μεριά κατά την περιφορά του πλανήτη.

Ενας θεολόγος και φιλόσοφος είπε σχετικά, με τις αλληγορίες και τα συγκεκαλυμμένα μηνύματα που κρύβουν τα αρχαία κείμενα.

"Δεν πρέπει κανείς να ακούει ούτε να παίρνει κατά γράμμα ότι είναι γραμμένο στα βιβλία της δημιουργίας, ούτε να έχει ιδέες σαν κι αυτές που έχει το κοινό, αλλιώς οι αρχαίοι σοφοί μας δεν θα μας συμβούλευαν με τόση φροντίδα να κρύβουμε το νόημα τους και να μην σηκώνουμε καθόλου το αλληγορικό πέπλο που κρύβει τις αλήθειες που περιέχει. Όταν αυτό το έργο το παίρνεις κατά γράμμα σου δίνει τις πιο παράλογες και εκτός πραγματικότητας ιδέες για την θεότητα. Οποιοσδήποτε όμως ήθελε να μαντέψει την αληθινή έννοια, πρέπει να αποφύγει πολύ να την κοινολογήσει. Είναι ένα απόφθεγμα που μας το επαναλαμβάνουν όλοι οι σοφοί μας, προ παντός για τις βαθιές έννοιες που περιέχει το έργο των έξι ημερών. Είναι δυνατόν είτε μόνος του είτε με την βοήθεια των φώτων ενός άλλου κάποιος να φτάσει μέχρι να μαντέψει το νόημα. Τότε πρέπει να σιωπά ή και αν μιλήσει να μιλάει καλυμμένα, όπως κάνω εγώ, αφήνοντας τα υπόλοιπα να τα μαντέψουν σε εκείνους που μπορούν να με ακούσουν."

Στην μυητική διαδικασία των μυστήριων χρησιμοποιούσαν ένα είδους θείου δράματος , πλούσιο από εικόνες της θεότητας διάμεσο του οποίου ερχόταν ο άνθρωπος σε επαφή με την θεία του αρχή. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η δημιουργία του θεάτρου οφείλεται στις μυστηριακές τελετές. Μέσα από τις θεατρικές παραστάσεις προσπαθούσαν να διεγείρουν συγκεκριμένα συναισθήματα από τους συμμετέχοντες θεατές. Με τις μυστηριακές τελετές οι άνθρωποι αποκτούσαν ένα μέσο για να περάσουν σε ένα ανώτερο επίπεδο αντίληψης. Ανυψώνονται από επίπεδο σε επίπεδο και επικοινωνούσαν με τον θείο σπινθήρα που έκρυβαν και κρύβουν μέσα τους. Αυτό που οι πρόγονοι μας αποκαλούσαν "δαιμόνιο".Αυτή η διαδικασία ήταν η μύηση. Η διεύρυνση δηλαδή της συνείδησης, και η προσέγγιση των θειικών όψεων που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος.

Τα μυστήρια είχαν πάντοτε ως σκοπό να αποκαλύψουν την τέλεια διδασκαλεία υπό τριπλή αντίληψη, δηλαδή των αισθήσεων, της ψυχής και του πνεύματος. Δηλαδή σκοπό να λάμψει το Αόρατο πίσω από το ορατό, και η αλήθεια πίσω από το σύμβολο. Μέσα από τις περιπέτειες των ηρώων και την ιδέα της αναζήτησης καλύπτεται μία παγκοσμιότητα, είτε σαν τον μύθο του Αγίου δισκοπότηρου και των Ιπποτών του βασιλιά Αρθούρου, είτε σαν Οδύσσεια ή Αργοναυτική εκστρατεία. Η μάνα Γη για παράδειγμα αποτέλεσε για όλους τους αρχαίους λαούς το Σύμβολο της ύλης, της μήτρας του ανθρώπου.

Μέσα από το πέρασμα των αιώνων το σύμβολο αυτό εξυψώθηκε, απέκτησε διαφορετική διάσταση και σήμερα είναι η μητέρα του Χριστού , του Βούδα, του Κρίσνα, κλπ. Σε όλες τις αρχαίες κοσμογονίες η μητέρα Γη γονιμοποιείται από τον Ουρανό-Πατέρα για να δώσει ζωή. Το θεϊκό ζευγάρι για τους Έλληνες ήταν ο Ουρανός και η Γαία, για τους Αιγυπτίους Σέμπ
και Νούτ, για τους Ιάπωνες Ιζανάμι και Ιζανάγκι , τα ονόματα απλώς αλλάζουν.

Παραβολές κατά αντιστοιχία με τον συμβολισμό των μύθων, χρησιμοποιούσε κατά κόρον και ο Ιησούς. Όταν οι μαθητές του τον ρώτησαν γιατί τις χρησιμοποιεί απάντησε:

"Γιατί σε εσάς έχει αποκαλυφθεί το βασίλειο των ουρανών , ενώ σε αυτούς ακόμα όχι, γιατί ενώ έχουν μάτια δεν βλέπουν, και ενώ έχουν αφτιά δεν ακούν.."

Κάτι παρόμοιο δηλαδή πού είχε πει και ο Ηράκλειτος "οι οφθαλμοί και τα αφτιά είναι κακοί σύμβουλοι για βάρβαρες ψυχές" , δηλαδή τις ψυχές που δεν καταλαβαίνουν την γλώσσα του Νου.

TΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
ΚΡΗΤΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
Οι πρώτες θρησκευτικές εκδηλώσεις του ανθρώπου, συνδέονται άμεσα με τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει στη σκληρή του προσπάθεια να επιζήσει. Οι καιρικές συνθήκες, οι εποχές του χρόνου, τα φυσικά φαινόμενα, τρομάζουν τον άνθρωπο και νιώθει αδύναμος, έτσι η μόνη διέξοδος που βρίσκει είναι η λατρεία της φύσης που την ταυτίζει με τη Μητέρα - Γη. Η προσωποποίηση του κύκλου των εποχών και της αναγέννησης της φύσης παριστάνεται με τη μορφή νεαρού βρέφους ή νεαρού θεού που γεννιέται, πεθαίνει και ανασταίνεται κάθε χρόνο. Μία εικόνα της μητέρας φύσης που κρατά ένα νεογνό στην αγκαλιά της, οποία επαναλαμβάνεται συνεχώς σε όλες τις παγκόσμιες αρχαίες θρησκείες.
Ο θάνατος της Ηλιακής θεότητας στην μεσογειακή λεκάνη, συμβολίζει το χειμώνα ενώ η ανάσταση συμβολίζει την Άνοιξη-ζωή., είτε μέσω του μύθου του Διονύσου, είτε μέσω του Αιγυπτίου Θεού Όσιρη, που λατρεύτηκε σε ολόκληρη την Αίγυπτο. Ο Αιγύπτιος θεός Όσιρις ανήκει σύμφωνα με τον εσωτερισμό στους θεούς τους Γης, και σχετίζεται κυρίως με τον Διόνυσο και τον Άδη. Οι κύριες αρχές της λατρείας του Όσιρη, ήταν η πίστη στο θάνατο, στην ανάσταση, και στον απόλυτο έλεγχο των μοιρών των σωμάτων και των ψυχών των ανθρώπων.
Χαρακτηριστικό σημείο επίσης είναι ο χαρακτηρισμός του Όσιρη ως ποιμένα .Η ράβδος απεικονίστηκε στα χέρια του Όσιρη από την Αιγυπτιακή τέχνη. Στη λογοτεχνία τα επίθετα του sa και Asar-sa σημαίνουν "ποιμένας" και "Όσιρις ο ποιμένας". Η ονομασία ποιμένας αποτελεί τον κατάλληλο τίτλο για ένα πολυαγαπημένο πνευματικό ηγέτη του οποίου η πίστη της ανάστασης υποσχόταν ζωή μετά θάνατο για την ψυχή
Στον Ελλαδικό χώρο ο πρώτος πολιτισμικά αλλά και θρησκευτικά ανεπτυγμένος πολιτισμός είναι αυτός της μινωικής Κρήτης. (3000 π.x-1500 π.x). Εδώ έχουμε μυθολογικά την γέννηση του Δία αλλά και άλλων Ελληνικών Θεών, και την τέλεση των πρώτων μυστηριακών τελετών, που καθώς φαίνεται επηρέασαν καταλυτικά τα μετέπειτα Ελληνικά μυστήρια. Χαρακτηριστικό της σημασίας των Μινωικών μυστηρίων είναι ότι ο Πυθαγόρας επισκέφτηκε την Κρήτη για να μυηθεί στα εκεί μυστήρια. Βάση της μινωικής θρησκείας, όπως και όλων των πρωτόγονων θρησκειών είναι "ο κύκλος της βλάστησης".

Όπως είδαμε παραπάνω το δέος του ανθρώπου και η προσπάθεια του να κατανοήσει και να ευδαιμονήσει τις διαρκώς μεταβαλλόμενες φυσικές δυνάμεις, ήταν φυσικό να οδηγήσει στη θεοποίηση των φυσικών δυνάμεων και στη λατρεία τους. Έτσι και στην μινωική Κρήτη μεγάλη θεότητα είναι η ίδια η φύση, η Μεγάλη Μητέρα, ως "Ορεία Μήτηρ" και "Πότνια θηρών", άλλοτε ως "Θεά των Όφεων" ή του ιερού δέντρου, των πουλιών ή των λουλουδιών. Άλλοτε πάλι παρουσιάζεται ως πολεμική θεότητα με ασπίδα και ξίφος και άλλοτε ως θαλάσσια θεότητα που ταξιδεύει μέσα σε ιερό πλοίο. Οι κάτοικοι της Κρήτης ήταν οι πρώτοι στον Ελλαδικό χώρο που απέδωσαν στο θείο σεβασμό μέσω των μυστηρίων , στα οποία μέσω της χρήσης συμβόλων άνδρες και γυναίκες, τελούσαν στα ιερά τους μέρη τις ιερουργίες και τις μυήσεις τους.
Οι μειούμενοι στα Κρητικά Μυστήρια διδάσκονταν την Ιατρική, και τη μουσική τέχνη. Αρχικά λάτρευαν την Μεγάλη Μητέρα, τη Ρέα - Γη ή Μα, γιατί αυτή συμβόλιζε την παραγωγική ανανεωτική φροντίδα της Μητέρας Φύσης. Οι θρησκευτικές τελετές ήταν απόδοση σεβασμού σ' αυτήν και εκδήλωση της παρακλήσεως για τη βοήθειά της. Και σ' αυτές πρωτεύουσα θέση είχαν οι Ιέρειές της σαν ομόφυλες της Μεγάλης θεάς. Αργότερα πήραν μέρος στις τελετές κα άνδρες, όταν ο βασιλιάς ήταν πλέον και Αρχιερέας και η λατρεία της "γονιμοποιητικής" δυνάμεως της Φύσεως στη μορφή του νεαρού γιου της Μεγάλης Μητέρας, του Κρηταγενή Δία και του Ποσειδώνα στη λατρεία του Ταύρου, κυριάρχησαν στην κρητική θρησκεία.
Η Ρέα, η Μεγάλη πανάρχαια Θεά, η θυγατέρα του Ουρανού και της Γης, η σύζυγός του Κρόνου και η μητέρα του Κρηταγενή Δία, λατρευόταν κάτω από το ιερό Δέντρο της στις υψηλές κορυφές των βουνών και των λόφων, καθώς και στα Ιερά Σπήλαια. Το Ιερό Δέντρο και το Ιερό Σπήλαιο ήταν σύμβολα της μητρότητας και της ζωής, δύο σημαντικά σύμβολα που επίσης συναντούνται σε όλες σχεδόν τις αρχαίες θρησκείες. Μπροστά από το Ιερό δέντρο γινόταν οι προσφορές και οι χοροί. Το δέντρο ως σύμβολο συμβόλιζε τη μητέρα που προσφέρει τον καρπό της ζωής.
Όπως πάντα οι τελετές άρχιζαν με την κάθαρση, που ήταν συνήθως πλύση των χεριών με αγιασμένο νερό, γιατί οι πιστοί έπρεπε να περάσουν καθαροί προς τον τόπο κατοικίας της θεότητας. Ακολουθούσαν οι προσφορές και οι αναίμακτες θυσίες, καθώς και χοροί με τους οποίους οι χορευτές και οι χορεύτριες έρχονταν σε έκσταση για διευκόλυνση της επικοινωνίας με τη θεότητα. Από τις γιορτές αυτές σημαντικότερη ήταν Τα Ταυροκαθάψια. Παιγνίδια και αγώνες με ταύρους που γίνονταν την εποχή που ξαναγεννιέται η φύση και ο άνθρωπος, την άνοιξη.

Ο ταύρος συλλαμβανόταν ζωντανός, χωρίς να πληγωθεί. Τα Μυστήρια στην αρχαία Κρήτη ήταν διαχωρισμένα σε δυο μεγάλες λατρευτικές κατηγορίες : στα της Μεγάλης Μητέρας Ρέας - Γης και στα Μυστήρια του Κρηταγενή Ιδαίου Δία.
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΕΑΣ ΡΕΑΣ - ΓΗΣ
Στα μυστήρια αυτά έπαιρναν μέρος οι Κουρήτες, ιερείς που διακρίνονταν για τη σοφία τους. Τα μυστήρια αυτά είχαν κάποια ομοιότητα με τα Ελευσίνια μυστήρια. Τον μειούμενο τον οδηγούσαν μέσα σ' ένα σπήλαιο όπου έμενε έγκλειστος για διάστημα 27 συνολικά μέρες.

Αφιερωμένα στην παραγωγική δύναμη της φύσης, στην ανανεωτική δηλαδή φροντίδα της με την χαρακτηριστική ιδιότητά της τη ζωή, είχαν σ' αυτά καθώς είναι επόμενο, οι γυναίκες αρχικά την προτεραιότητα στις μυήσεις και στις τελετές. Τα Μυστήρια της Μεγάλης Μητέρας ήταν διαχωρισμένα σε Μεγάλα και Μικρά. Στα Μικρά έπρεπε να προπαρασκευαστούν οι νέες γυναίκες για να καταστούν καθαρές και αγνές σωματικά και ψυχικά και να προχωρήσουν κατόπιν στα Μεγάλα Μυστήρια.

Στα Μικρά Μυστήρια διδάσκονταν οι παραδόσεις γύρω από τους Θεούς και τους ήρωες και η ερμηνεία των συμβολισμών της κυριαρχίας της Μεγάλης Μητέρας, η σχετική πάντοτε με τις φυσικές δυνάμεις και ιδιότητές της, στη γη, στη θάλασσα, στον αέρα και στη φωτιά, που ήταν συμβολικά ο όφις, ο ιχθύς, η περιστερά και ο λέων. Εδώ επίσης γινόταν και η μύηση της κατασκευής του συμβολικού μίτου της Αριάδνης, που σήμαινε το υφάδι της ζωής ή και την παρθενική ζώνη.

Στα Μεγάλα Μυστήρια λειτουργούσαν βαθμοί μυστικών τελετουργιών προς τη θεά των όφεων, η οποία συμβόλιζε τη Μεγάλη Μητέρα Θεά.

Προκαταρτικοί της τελικής μυστηριακής ιερουργίας ήταν οι ιεροί χοροί. Αλλά εκτός από αυτούς γινόταν ακόμη συμβολικές λιτανείες ιερειών και ιερέων, μυστικές συνεστιάσεις, λατρευτικές προσφορές και θυσίες μέσα σε σπονδικές φιάλες και ρυτά, που προσφέρονταν στο Ιερό Δέντρο και στη Στήλη του Διπλού Πέλεκυ.

Ο Διπλός Πέλεκυς βρισκόταν πάντοτε στο κέντρο του ιερού, και στην Αίθουσα του Θρόνου, για να φανερώνει την ιερότητα και το "άβατο" του μέρους αυτού. Ο διπλός πέλεκυς συμβόλιζε την δημιουργική ένωση των δυο δυνάμεων της Φύσεως, της παραγωγικής και της γονιμοποιού.
Σε έναν ανώτερο πνευματικό βαθμό οι μύστες της Κρητομινωικής θρησκείας, , γνώριζαν ότι τίποτα δε μπορεί να κατορθωθεί για την πνευματική αναγέννηση και την πνευματική απελευθέρωση των ανθρώπων, χωρίς τη διπλή ιερή ένωση, με τις ενωμένες δυνάμεις της στον καρπό τους, στον θεό δηλαδή του πνευματικού φωτός, που προσφέρεται σαν Θεία Δωρεά για έναν τέτοιο σκοπό.

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΗΤΑΓΕΝΗ ΙΔΑΙΟΥ ΔΙΑ

Το Ιερό Δέντρο και το Ιερό Σπήλαιο το διαδέχεται στις ιερουργίες, η λατρεία του Ιερού Λαβύρινθου με τον μέσα σ' αυτόν Μινώταυρο. Εδώ τώρα δίνεται έμφαση στην γονιμοποιό αρσενική ενέργεια , με την παρουσία του Μινώταυρου , χωρίς να παραμερίζει, την απαραίτητη άλλωστε αναπαραγωγική δύναμή , που συμβολίζεται από την Ιερή Μητέρα.

Στα μυστήρια του Κρηταγενή Ιδαίου Δία , λειτουργούσαν σε πρώτη τάξη τα Μυστήρια των ιδαίων Δακτύλων ή τα Κορυβαντικά. Τα Κορυβαντικά χαρακτήριζαν οι εξωτερικές τους τελετές στις οποίες έπαιρναν μέρος όλοι οι μυημένοι των πρώτων βαθμών, που παρασκευάζονταν για τις ανώτερες μυήσεις.

Και αυτό γιατί λειτουργούσε και άλλη τάξη των ίδιων Μυστηρίων του Ιδαίου Δία, Τα Λαβυρινθικά ή του Ιερού Διπλού Πέλεκυ. Στην τάξη αυτή, στις ιεροπραξίες της πρωτοστατούσαν οι άνδρες ιερείς του Θεού Δία, όπως στα Μυστήρια της Μεγάλης Μητέρας Ρέας - Γης, πρωτοστατούσαν οι ιέρειές της, αν και όπως προαναφέρθηκε και στις δυο περιπτώσεις έπαιρναν μέρος γυναίκες και άνδρες. Σύμφωνα με τις μινωικές παραδόσεις, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, οι Κορύβαντες και οι Κουρήτες, ήταν οι συνοδοί της Ρέας στο νησί της Κρήτης και οι προστάτες του νεαρού κούρου της Δία, γιατί αυτοί τον ανέθρεψαν και τον προστάτεψαν από νεογέννητο ακόμη.


ΤΑ ΚΟΡΥΒΑΝΤΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Στα Κορυβαντικά Μυστήρια γίνονταν η μύηση σε κάποιο ανώτερο βαθμό με το λεγόμενο "Κορυβαντισμό", κάθαρση δηλαδή και αγιασμό με κορυβαντικές ιερουργίες και τελετές που κατά κάποιον τρόπο γιάτρευαν τους μειούμενους από του παλιού εαυτού τους τα πάθη. Εδώ διαδραματίζονταν μέρος τα Ταυροκαθάψια, και η πυρρίχη, ο ένοπλος ενθουσιαστικός χορός, που έφερνε τους χορευτές σε ενθουσιαστική έκσταση, τους έκανε δηλαδή σαν "μαινόμενους.

Ο στόχος των επιτυχία, τέλος της μυητικής κορυβαντικής ιερουργίας και τελετής των Κορυβαντικών Μυστηρίων , ήταν να αξιωθούν οι μυηθέντες να γίνουν "Κουρήτες", δηλαδή οι νεοφώτιστοι να γίνουν φωτισμένοι μύστες του Ιδαίου Δία. Να γίνουν κατά συνέπεια άξιοι για την εισδοχή τους σε ανώτερο βαθμό, στο βαθμό των "Βάκχων - Ιερέων", που τους έδινε το δικαίωμα έπειτα της εισόδου στην τάξη των Λαβυρινθικών Μυστηρίων. Αυτό όμως για να γίνει έπρεπε ύστερα από τον ιερό χορό και την αναγνώριση της αξιοσύνης τους μετά την ολοκλήρωση της μυητικής τελετής, να ακολουθήσει η θεία Μετάληψη "της σάρκας και του αίματος" του Διόνυσου Ζαγρέα. Την ανακήρυξη των μεμυημένων στα Κορυβαντικά ως ιερέων - βάκχων, ακολουθούσε η τελετή της Θρονώσεως ή του Θρονισμού,.

Τα Κορυβαντικά είχαν το σκοπό της προπαρασκευής των νεαρών μυημένων για την ανώτερη τάξη, με την επαφή τους με τις θεϊκές δυνάμεις και της προσφοράς σ' αυτούς της θείας Δωρεάς με τη μετάληψη του πνευματικού φωτός και την καθιέρωσή τους στο βαθμό των ιερέων του θεού Δία.

ΤΑ ΛΑΒΥΡΙΝΘΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Παρόμοια με τα δρώμενα των Κορυβαντικών Μυστηρίων, ήταν τα Λαβυρινθικά.

Σ' αυτά οι μυήσεις ήταν προορισμένες για τους λίγους δοκιμασμένους, εκείνους που είχαν περάσει από την τελευταία μύηση των Κορυβαντικών, εκείνους δηλαδή που είχαν γίνει βάκχοι - ιερείς και είχαν υποστεί τη λεγόμενη Θρόνωση ή Θρονισμό. Στις ιεροπραξίες τους λάβαιναν μέρος μόνο ιερείς του Θεού Δία και της Μεγάλης Μητέρας Ρέας - Γης. Οι ιεροπραξίες που γίνονταν σ' αυτά είχαν τον ίδιο σκοπό και την ίδια Τεχνική με τις ιεροπραξίες της εσωτερικής λατρείας της Μεγάλης Μητέρας. Εδώ πρωταγωνιστές ήταν οι άντρες σαν αντιπρόσωποι του ηλιακού στοιχείου της γονιμότητας, που συμβολιζόταν με τον Ηλιακό Ταύρο.
Βαθμοί μυήσεως στα Λαβυρινθικά που θεωρούνται και εσωτερικοί βαθμοί των Κρητικών Μυστηρίων του Ιδαίου Δία, ήταν : ο Λαβυρινθικός Χορός, ο του ιερού Γάμου ή του Ιερού Διπλού Πέλεκυ, και ο Βαθμός των Ιεροφάντων μυσταγωγών. Ο Λαβύρινθος ήταν κυρίως μεγάλο πολύπλοκο υπόγειο σπήλαιο με πολλές και καμπυλωτές διόδους. Οι Λαβύρινθοι είναι οι τόποι χορού που συνδέονται με έναν χορό Λαβυρινθικού Τύπου. Στους χορευτικούς λαβύρινθους ξεχωρίζει πάντα μια γυναικεία μορφή, που πρέπει να κατακτήσει ο Κορυφαίος του χορού. Η κατάκτησή της επομένως είναι ένας ιερός Γάμος, μια ιερή ένωση του νικητή, του Ιερέα με τη Θεά του - βασίλισσα που στην προκειμένη περίπτωση του Κρητομινωικού Λαβύρινθου είναι η Αριάδνη.

Γιατί στην Αριάδνη, στη θυγατέρα του Μίνωα και της Πασιφάης, που ήταν πολύ στενά συνδεδεμένη με το Διόνυσο από την αρχή, για να γίνει σύζυγός του έπειτα, στη μεγάλη τούτη θεά, ανήκαν στα πανάρχαια χρόνια οι Λαβυρινθικοί χοροί της Κρήτης και των άλλων κέντρων της λατρείας της. Έχουμε δηλαδή την τέλεση του Ιερός Γάμου που είναι ο βαθμός εκείνος της μυητικής ιερουργίας των Λαβυρινθικών που προσφέρει στους Μύστες της τη θεία Δωρεά, τις ενωμένες δηλαδή δυνάμεις του ζεύγους των Μεγάλων Θεών, στη μορφή του Διόνυσου Ελευθερέα, που είναι σε ανώτερη μυσταγωγική βαθμίδα η μεταμόρφωση του Ζαγρέα των Κορυβαντικών. Η θεία αυτή Χάρη, η κάθοδος της ενωμένης πνευματικής δύναμης του ζεύγους των Μεγάλων θεών, που προσφέρεται με τη νέα μορφή του Διόνυσου των Λαβυρινθικών, είναι το αίμα και η σάρκα του θυσιαζόμενου Ιερού Ταύρου, του Μινώταυρου, για να αναστηθεί με τη συμπαράσταση της Αριάδνης, στη νέα μορφή του αγωνιστή κορυφαίου.

Για να αναστηθεί δηλαδή στον νέο Ιεροφάντη Μυσταγωγό, στο γήινο αντιπρόσωπο της θεότητας, στον Ιερέα - Βασιλιά, τον ιερό δηλαδή Κρητικό Ταύρο. Σύμβολό του τότε γίνεται ο Χρυσός Διπλός Πέλεκυς - Ιερή ποιμαντορική Ράβδος - λάφυρο της νίκης του, ιερό φυλακτό του, που κέρδισε στη λαβυρινθική δοκιμασία. Στα χρόνια της ακμής του Μινωικού πολιτισμού οι πιστοί παραδέχονταν ότι και άνθρωποι ικανοί και ανώτεροι μπορούσαν να ενσαρκώσουν παροδικά ή να δέχονται τη θεότητα. Κάτι παρόμοιο που κι εμείς σήμερα το λέμε Θεοφάνια, επικοινωνία πνευματική, έμπνευση και θεία χάρη δοσμένη από το Θεό.

Υπήρχαν όμως και οραματικά Θεοφάνια. Ιερείς και Ιέρειες, πέφτοντας σε έκσταση με ένα οργιαστικό χορό, έβλεπαν τη Θεά να κατεβαίνει για μια στιγμή κοντά στο μικρό ιερό ή στο βωμό της. Ο μινωικός πολιτισμός αισθανόταν τη θεότητα σαν κάτι μυστηριακό, φευγαλέο και άπιαστο, που μόνο στιγμιαία παρουσιαζόταν με ανθρώπινη μορφή ή με διάφορες μορφές ιερών ζώων.
Στην Κρήτη ο ταύρος ταυτίζεται με τον ουρανό και τον ήλιο, που γονιμοποιούν τη γη με τη ζέστη και τις βροχές, ενώ το θηλυκό στοιχείο, η θεϊκή αγελάδα, συσχετίζεται με τη Σελήνη, που το σχήμα της θυμίζει τα κέρατα. Έτσι ο γάμος του ταύρου με την αγελάδα είναι μαζί γάμος του ήλιου και του φεγγαριού, των δύο ουράνιων σωμάτων που ρυθμίζουν την ζωή πάνω στον πλανήτη.

Αργότερα τα πρόσωπα του ιερού αυτού γάμου τα υποδύεται ο βασιλιάς και η βασίλισσα της Κνωσού, που το όνομα της Πασιφάης, δηλαδή ολόφωτη, δείχνει ακριβώς τη σχέση της βασίλισσας - Θεάς με τη Σελήνη. Ο γιος της ο Μινώταυρος, άνθρωπος με κεφάλι ταύρου, λέγεται και Αστερίων, γιατί και αυτός όπως και ο πατέρας του, ταυτίζεται με τον έναστρο ουρανό. Αυτός λοιπόν ο Μινώταυρος μυθεύεται ότι φονεύεται από το νικητή της Λαβυρινθικής ιερουργίας. Η θυσία ή ο φόνος του Ταύρου, συμβόλιζε τη σκοπιμότητα της ιεροπραξίας των Λαβυρινθικών για την αναγέννηση από το αίμα του, του νέου Ιεροφάντη μυσταγωγού. Η θυσία του ταύρου όμως και ξεχωριστά η θυσία του Μινώταυρου και το "ταυρείο αίμα" του, που προσφερόταν ως θεία δωρεά στους ιερείς και ιέρειες των Λαβυρινθικών, για να αναστηθεί από τον πιο άξιο ο νέος Ιεροφάντης, είναι κάτι συμβολικό που δύσκολα μπορούσε να ερμηνευθεί από τους αμύητους.
Κεντρικά στοιχεία των μυητικών τελετών είναι ο πλασματικός θάνατος και η πλασματική αναβίωση του μύστη, που πεθαίνει στην παλιά του κατάσταση και ανασταίνεται σε μια υψηλότερη σφαίρα. . Ο μυούμενος - η "πεθαίνει" για να "ξαναγεννηθεί", αποποιείται την άγνοια και ασκείται στη γνώση, στην ουσία "εκπαιδεύεται". Η προσφορά του Ζαγρέα Διόνυσου στα Κορυβαντικά και η θυσία του Μινώταυρου - Ιερού Ταύρου Διονύσου στα Λαβυρινθικά, ήταν η θεία Δωρεά - κάθοδος της πνευματικής δύναμης, του συμβολικού ταυρείου αίματος, που αφού πέρασε από διάφορα στάδια και στα άλλα ελληνικά Μυστήρια των ιστορικών χρόνων, όπως και στα Μιθραϊκά των Περσών κ.λ.π. πέρασε και στα Χριστιανικά στους μετέπειτα αιώνες. Έγινε δηλαδή το "Αίμα και η Σάρκα του Χριστού", θεία δωρεά επίσης για την ψυχοπνευματική ανάσταση των ανθρώπων της Χριστιανικής θρησκείας.

Η αντίστοιχη αλληγορία του μυστικού δείπνου και της θείας ευχαριστίας στον Χριστιανισμό, συμβολίζει την μεταμόρφωση της ανθρώπινης φύσης σε θεία. Ο τεμαχιζόμενος άρτος συμβολίζει την θεία ουσία του σύμπαντος, ενώ ο οίνος δηλώνει το πνεύμα που ενώνεται με την ουσία , έτσι ώστε ο άνθρωπος να μετάσχει της Θεότητας.. Το πνεύμα απορροφάται από την ουσία και παράγεται η ύλη, η οποία αποτελεί το φαινομενικό σύμπαν. Η ουσία του παντός βαπτισμένη στο αγνό πυρ, δηλαδή το πνεύμα, και έχοντας το απορροφά γεμίζοντας από αυτό. Κάθε ατομικότητα του πυρός αυτού μετέχει και γονιμοποιείται από αυτό. Από εδώ παράγεται η ψυχή.


ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Η παράδοση ανάγει την ίδρυση των Ελευσίνιων Μυστηρίων στην εποχή του βασιλέως των Αθηνών Πανδίονος, δηλ. στη Μυκηναϊκή Περίοδο, περί το 1350 π.Χ. Είναι ωστόσο σίγουρο -κατόπιν των ανασκαφών στην Κνωσό - ότι και τα Ελευσίνια Μυστήρια ανάγονται στην Μινωική Εποχή. Ο σκοπός των Ελευσίνιων Μυστηρίων δεν ήταν άλλος, παρά να δώσει τη γνώση στον άνθρωπο ότι είναι αθάνατος, όχι βέβαια σαν σώμα αλλά σαν ψυχή. Τα Ελευσίνια μυστήρια διακρίνονταν στα Μικρά και στα Μεγάλα. Τα μικρά τελούνταν στην Άγρα, προάστιο των Αθηνών, κοντά στον Αρδηττό στις όχθες του Ιλισού. Τα μικρά μυστήρια τελούνταν σε τρεις περιόδους:

Α)κατά τον μήνα Ανθεστηρίωνα (Φεβρουάριο-Μάρτιο)
Β)μετά επτά μήνες (Σεπτέμβριο)
Γ)μετά ένα έτος από την πρώτη τέλεση.
Η πρώτη περίοδος είχε ως τόπο τέλεσης την Άγρα, ενώ οι δύο επόμενες την Ελευσίνα. Τα μικρά μυστήρια ήταν προπαρασκευαστικά και καθαρτικά στάδια για την μύηση στα μεγάλα, ή εποπτικά μυστήρια που τελούντα κάθε τέσσερα χρόνια , και είχαν διάρκεια εννέα ημέρες. Οι κυρίως ιεροτελεστίες λάμβαναν μέρος την νύχτα, και οι υποψήφιοι μύστες επαναλάμβαναν την φράση:
"ενήστευσα, έπιον τον κυκεώνα, έλαβον από κιάστης και αφού εγεύθην, ετοποθέτησα πάλιν από τον κάλαθον εις την κύστην"

Οι τελετουργίες της μύησης διακρίνονταν στα δρώμενα, τα δεικνώμενα και τα λεγόμενα. Δρώμενα ήταν χρήση των ιερών αντικειμένων, δεικνυώμενα όλες οι θεώμενες παραστάσεις, και λεγόμενα ήταν οι συμβολικές φράσεις των μυστών.

Ανώτεροι τελετουργοί ήταν :

Ιεροφάντης με την Ιεροφάντιδα, καταγόμενοι από την οικογένεια των Ευμολπιδών
· Ο Ιεροκύρυξ από τι γένος των Κηρύκων
· Ο Επιβώμιος Ιερεύς με την Επιβώμιο Ιέρεια
· Ο Ιακχοφόρος, που έφερνε κατά τις τελετές και τις πομπές το είδωλο του Ιάκχου
· Ο Κουρότροφος, ο οποίος φρόντιζε για την διατήρηση του Ιάκχου

Περιληπτικά και σύμφωνα με τις λίγες σωζόμενες πληροφορίες που έχουμε, διαδραματίζονταν τα εξής :

1η ημέρα (14η Βοηδρομιώνος): Ξεκινούσε από την Ελευσίνα (Πομπείον) η πομπή, με τον Ιεροφάντη και τον Δαδούχο επικεφαλής και δια της Ιεράς Οδού έφτανε στους πρόποδες της Ακρόπολης των Αθηνών στο "εν άστει Ελευσίνιο", όπου κατάθεταν την Ιερή Κίστη με τα απόρρητα Ιερά Αντικείμενα των Μυστηρίων.

2η ημέρα (15η Βοηδρομιώνος).Το πλήθος των μυστών, οι άρχοντες και οι Θρησκευτικοί λειτουργοί συναθροίζονταν στην Ποικίλη Στοά της Αθηναϊκής Αγοράς, όπου γινόταν η κήρυξη των εορτών. Κατά την δεύτερη ημέρα γινόταν η ανακοίνωση όσων γίνονταν δεκτοί για την μύηση, και η ανακοίνωση όσων αποκλείονταν.

3η ημέρα (16η Βοηδρομιώνος): Οι υποψήφιοι μύστες βαπτίζονταν στα νερά του Φαλήρου. Κατά την τρίτη ημέρα ο Κήρυκας εκφωνούσε το παράγγελμα "άλαδε οι μύστε" προς το οποίο συμμορφούμενοι οι προς την μύηση υποψήφιοι πορεύονταν προς την θάλασσα και καθαρίζονταν. Ο καθένας από αυτούς έσυρε ένα χοίρο, ένα είδος αποδιοπομπαίου τράγου, το οποίο έπαιρνε το βάρος των ανθρώπινων αδυναμιών του ατόμου.

4η ημέρα (17η Βοηδρομιώνος): τελούσαν μεγάλη θυσία στο εν άστει Ελευσίνιο της Ακρόπολης. Κατά την τέταρτη ημέρα υπήρχε πένθος και τηρούσαν νηστεία.
Oι τελετουργίες ήταν πένθιμες σε ανάμνηση των δακρύων της Δήμητρας και της Περσεφόνης.

5η ημέρα (18η Βοηδρομιώνος): τελούσαν μεγάλη θυσία προς τιμήν του Ασκληπιού στο εν άστει Ελευσίνιο (Ασκληπιείο). Την ημέρα αυτή υποδέχονταν οι Αθηναίοι τις εξέχουσες ξένες προσωπικότητες, που έρχονταν για να μυηθούν τα Ελευσίνια Μυστήρια. Την πέμπτη ημέρα τελούσαν θυσίες στη Αθήνα, εκ των οποίων κάποιες προς τιμή του Διονύσου.

6η ημέρα (19η Βοηδρομιώνος). Άρχιζε η μεγάλη πομπή από το εν άστει Ελευσίνιο της Ακρόπολης προς το ιερό της Ελευσίνας. Η πολυπληθής πομπή ακολουθούσε την Ιερά Οδό με επικεφαλής τους αξιωματούχους που μετέφεραν τα Ιερά Αντικείμενα και το ξόανο του Ιάκχου. Πασίγνωστοι είναι επίσης, οι γεφυρισμοί, δηλαδή τα πειράγματα και οι βωμολοχίες, που λάμβαναν χώρα στη γέφυρα του Ελευσινιακού Κηφισσού, από τους κατοίκους της Ελευσίνας προς τους συμμετέχοντες στην πομπή. Η πομπή γινόταν με πυρσούς.
Κατά την πομπή των πυρσών στην Ελευσίνα, οι υποψήφιοι μύστες κρατώντας ο καθένας δάδα αναμμένη, παρηλαύνανε ανά δυάδες. Εισέρχονταν στον ναό της Δήμητρας και υποβάλλονταν κατά αυτό τον τρόπο στον συμβολικό καθαρμό δια του πυρός.

7η, 8η,9η ημέρα Από την έβδομη και μετά ημέρα τελούνταν τα κυρίως μυστήρια , και ήταν η στιγμή που ο κήρυξ φώναζε "εκάς, εκάς οι βέβηλοι". Οι βέβηλοι και οι μη "καθαροί" έβγαιναν, ενώ οι υποψήφιοι εισέρχονταν στο εσωτερικό του ναού. Οι μύστες νήστευαν, έπιναν τον Κυκεώνα και κλείνονταν στο Τελεστήριο με τον ερχομό της νύχτας, όπου ελάμβαναν χώρα τα "Δρώμενα", για το οποία γνωρίζουμε λίγα πράγματα.
O Ιεροφάντης έδειχνε στους μύστες τα "Δεικνύμενα" (δηλ. τα ιερά που φυλάσσονταν στην ιερή κίστη, στο άδυτο του Τελεστηρίου), λέγοντας κάτω από μεγάλη φωτιά τα "Λεγόμενα". Οι μύστες απαντούσαν με το "ύε-κύε" (βρέξε-καρποφόρησε). "Καταρχάς πλενόμαστε με ύδωρ ...Αφού οδηγηθούμε από τον Ιεροφάντη ,μας διαβάζει από λίθινο βιβλίο πράγματα τα οποία επί ποινή θανάτου δεν πρέπει να ανακοινώσουμε σε κανένα"(Πορφύριος)..Στα λεγόμενα ανήκει και η μυστηριώδης φράση "Κονξ-ομ-παξ" με την οποία έκλεινε το τι ακριβώς σήμαινε αυτή η φράση έχουν προταθεί πολλές απόψεις. Η πιο πιθανή φαίνεται να είναι αυτή που το ταυτίζει με την Πυθαγόρεια Εντολή: "άκουε, όρα, σίγα". Κατά το λεξικό LIDDELL SCOTT το ρήμα "κοωέω-ώ" σημαίνει "ακούω/γνωρίζω", το "όμμα" σημαίνει "οφθαλμός" ενώ το "πάξ" σημαίνει "σιωπή".
'Άρα λοιπόν η μυστηριακή φράση "κόνξ-ομ-πάξ" ίσως σημαίνει "άκουε-βλέπε-σώπα".
Σύμφωνα με τον W. Durant , οδηγούσαν τους μύστες υπό το φως των πυρσών σε σκοτεινά υπόγεια σπήλαια τα οποία συμβόλιζαν τον Άδη και στην συνέχεια τους οδηγούσαν σε ένα φωτεινό δωμάτιο, που αντιπροσώπευε την κατοικία των ευδαιμόνων. Ο Ιεροκήρυκας έλεγε τα εξής λόγια: "ιδού βρίσκεστε στο υποχθόνιο κατώφλι της Περσεφόνης. Για να εννοήσετε την μέλλουσα ζωή και την παρούσα κατάσταση σας, πρέπει να διέλθετε από το κράτος του θανάτου. Αυτή είναι η διαδικασία των μυημένων. Πρέπει να μάθετε να αψηφάτε τα σκότη για αν χαρείτε το φως"(Αυτοκράτορας Ιουλιανός), και ακολουθούσε η Εποπτεία, η πεμπτουσία ουσιαστικά των μυστηρίων, που ήταν η άμεση επικοινωνία με το "Θείο".

Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι οι μύστες μέσα στο άδυτο του Τελεστηρίου έβλεπαν και βίωναν ένα συγκλονιστικό όραμα μπροστά από μια μεγάλη απόκοσμη φωτιά ή λάμψη! Η εμπειρία αυτή έπειθε τους μύστες περί της Προΰπαρξης και της Αθανασίας της ψυχής, αλλά δυστυχώς, για το πώς επιτυγχάνετο αυτή η διαδικασία, δεν γνωρίζουμε απολύτως τίποτα!
Ας σημειωθεί ότι για να λάβει κανείς την ύψιστη μύηση της Εποπτείας (και να καταστεί Επόπτης) έπρεπε το προηγούμενο χρόνο να είχε μυηθεί στα Μικρά ή εν Άγραις.
Ο Πλούταρχος περιγράφει τη διαδικασία της μύησης μέσα στην νυχτερινή φωτιά ως την εμπειρία της ψυχής, τη στιγμή του θανάτου. Αλλά και ο Πλάτων (Φαίδρος) υπαινίσσεται, ότι στα μυστήρια η ψυχή θυμάται την θεία καταγωγή της - ίσως και τις προηγούμενες ενσαρκώσεις της - και χάρη σ' αυτή την ανάμνηση, ο θνητός άνθρωπος γίνεται "μύστης" και "επόπτης"!

Αλλά και η χρυσή πλάκα του Ιππωνίου αποκαλύπτει την Ελευσίνια εμπειρία περί προΰπαρξης και αθανασίας της ψυχής:

"Είμαι παιδί της Γης και του Έναστρου Ουρανού. Στέγνωσα απ' τη δίψα και πεθαίνω. Γι' αυτό δώστε μου γρήγορα κρύο νερό, απ' αυτό που κυλάει απ' της Μνημοσύνης τη λίμνη. Οι βασιλιάδες που είναι κάτω από τη γη θα σε σπλαχνιστούν και θα σου δώσουν να πιεις από τη λίμνη της Μνημοσύνης. Και δρόμο παίρνεις πολυσύχναστο, δρόμο ιερό, που κι άλλοι μύστες και βακχευτές ξακουστοί πορεύονται".

Στο παραπάνω κείμενο η ψυχή ζητά να πιει νερό απ' της Μνημοσύνης (Μνήμης) τη βρύση, για να θυμηθεί τη θεϊκή προΰπαρξή της. Όταν γίνει αυτό, τότε βαδίζει πια στον ιερό δρόμο των Μυστών και απαλλάσσεται απ' τον κύκλο των ενσαρκώσεων, όπως τόνισε και ο Πλάτων στα κλασσικά έργα του "Φαίδων", "Μένων" κλπ.

Αυτή η πεποίθηση περί μετενσάρκωσης γινόταν βεβαιότητα στα Μυστήρια της Ελευσίνας, τα οποία έκλειναν με τη μυστηριώδη φράση, "Κόνξ-ομ-πάξ".

Την τελευταία ημέρα γίνονται οι σπονδές στους νεκρούς και άρχιζε η επιστροφή των Μυστών στην Αθήνα. Την τελευταία ημέρα η καλούμενη ως "πλυμοχόων" ή "καταλισκών", σημείωνε την λήξη των εορτών. Οι μύστες επέστρεφαν στην Αθήνα. Δύο πήλινα αγγεία γεμισμένα με νερό τοποθετούνταν προς την ανατολή, και την δύση του ναού και ανατρέπονταν. Η ημέρα αυτή ήταν αφιερωμένη στην λατρεία των δαιμόνων και των νεκρών.

ΤΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
Τελούνταν στην Αττική και είχαν χαρακτήρα τόσο κοσμικό , όσο και μυστηριακό. Τα μικρά Διονύσια τελούνταν τον μήνα Ποσειδεώνα (τέλη Δεκεμβρίου, αρχές Ιανουαρίου), διακρίνονταν δε στα "κατά αγρούς", και στα "κατά άστυ".

Τα μεγάλα Διονύσια τελούνταν κατά τον μήνα Ανθεστηρίωνα (τέλος Φεβρουαρίου, αρχές Μαρτίου), και τον Ελαφηβίωνα (28 Μαρτιού μέχρι 2 Απριλίου). Κατά τον Ανθεστηρίωνα εορτάζανε τα Ανθεστήρια, που διαρκούσαν τρεις ημέρες. Την πρώτη ημέρα άνοιγαν οι ασκοί και δοκιμάζονταν το κρασί δωρεάν. Οι επιβαίνοντες σε άμαξα ξεστόμιζαν τολμηρά αστεία(από τότε έχει μείνει η φράση "άκουσε τα εξ αμάξης". Την δεύτερη ημέρα λάμβαναν χώρα τα Χόεια, κατά την οποία κάθε δόκιμος πέρναγε τον καθαρμό του πυρός του ύδατος και του αέρος. Κατά την τρίτη ημέρα γιορτάζονταν οι Χύτροι, τα πήλινα δοχεία εντός των οποίων ψήνονταν κάθε είδους σπόροι τους οποίους πρόσφεραν στον Διόνυσο και τον Ερμή.
Κατά την διάρκεια των Διονυσιακών τελετών ψέλνανε οι ύμνοι ή οι διθύραμβοι, οι οποίοι μετεξελίχθηκαν σε αναπαραστάσεις, οι αναπαραστάσεις σε θεατρικά έργα και τραγωδίες ή κωμωδίες. Έτσι στην Αθήνα υπό την Αιγίδα του Βάκχου, γεννήθηκε το Θέατρο και η ποίηση.


KΑΒΕΙΡΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
Για τα Καβείρια μυστήρια υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες. Τα Καβείρια μυστήρια τελούνταν στην Σαμοθράκη, την Λήμνο την Ίμβρο και την Θράκη. Σύμφωνα με τον μύθο ο Δίας δίδαξε τις τελετές των Καβειρίων στον Ιάσονα. Κατά τον Ηρόδοτο όμως οι Πελασγοί οι πρώτοι κάτοικοι της Σαμοθράκης ήταν οι ιδρυτές των μυστηρίων, ενώ κατά τον Διόδωρο τον Σικελιώτη ο Ορφέας ήταν ο πρώτος που δίδαξε τις τελετές και τα μυστήρια. Το σίγουρο είναι ότι όταν οι πρώτοι Αχαιοί το 2200 π.χ κατέγραψαν στον κατάλογο των θεοτήτων τα ονόματα του Δία, της Εκάτης, του Απόλλωνα και των Καβείρων.

Οι Έλληνες Κάβειροι ήταν τέσσερις ο Αξίερος, η Αξιοκέρσα, Ο Αξιόκερσος και ο Κάσμιλος, ( στους Φοίνικες ήταν επτά που μάλλον αντιστοιχούσαν στους επτά πλανήτες) , και κατά τον ρήτορα Αριστείδη ήταν πρεσβύτεροι δαίμoνες και θεωρούνταν όπως οι Τιτάνες ως τέκνα του Ουρανού. Στην λατρεία των Καβείριων μυστηρίων πρωτεύοντα ρόλο έπαιζε το Πυρ, από όπου φαίνεται ότι πήραν και το όνομα τους από την ρίζα της λέξης κάειν-καίω ΚάFειροι. Η λατρεία των Καβείρων σχετίζονταν με τον Ήφαιστο τον Θεό της φωτιάς, αλλά και των τεχνών από τον οποίο ο Προμηθέας έκλεψε το πυρ για να το παραδώσει στους ανθρώπους. Ό Διόδωρος ο Σικελιώτης μας αναφέρει ότι οι επιφανέστεροι των αρχαίων ηρώων είχαν μυηθεί στα Καβείρια όπως ο Ιάσονας, οι Διόσκουροι, ο Ηρακλής , ο Ορφέας.

Σύμφωνα με τον Φιλόστρατο κάθε χρόνο και σε ορισμένο χρόνο στην Λήμνο (που κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Αιθαλιά) κατά την διάρκεια των εορτών των τελετών, έσβηναν όλα τα Φώτα στο νησί επί εννέα ημέρες, μέχρι να έρθει με πλοίο από την Δήλο το νέο πυρ. Γι αυτό τον λόγο και η λαμπάδα ήταν το σύμβολο των Καβείρων. Συνήθως η γιορτή γινόταν από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο και δεν είχαν τον αυστηρό χαρακτήρα του απόρρητου όπως συνέβαινε στα Ελευσίνια, αλλά υπήρχε υποχρεωτική εξομολόγηση από ειδικό ιερέα που ονομαζόταν Κόης.
Κατά την μύηση ο μυούμενος καθόταν σε θρόνο, για αυτό και η μύηση λεγόταν και θρονισμός. Στο κεφάλι του μυημένου τοποθετούσαν στεφάνι ελιάς, ενώ στην κοιλία του περνούσαν πορφυρή ταινία και κατόπιν ακολουθούσε χορός γύρω από τον μυούμενο. Εκτός του ιερέα εξομολογητή υπήρχε και το δικαστήριο των Ανακτοτελεστών ή κατηχητών ιερέων, οι οποίοι έκριναν εάν ο υποψήφιος άξιζε να μυηθεί ή όχι.

ellinikotitaellinismoshellenism  30/3/2018

 

 

 

 

 

Ο επιβλητικός Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο σε ένα βίντεο όπως δεν τον έχετε ξαναδεί


Στο ακρωτήριο του Σουνίου, στο νοτιότερο άκρο του νομού Αττικής δεσπόζει ο αρχαίος ναός του Ποσειδώνα. Η γεωγραφική του θέση προσδίδει ιδιαίτερη αίγλη σε όλη την περιοχή.

Στα νεότερα χρόνια, η ευρύτερη περιοχή λόγω της περιβαλλοντικής αξίας της, ανακηρύχθηκε εθνικός δρυμός ενώ κομμάτια του ναού έχουν μεταφερθεί σε μουσεία αλλά και σε ιδιωτικές συλλογές. Έτσι, 5 σπόνδυλοι από τους κίονες υπάρχουν στην Αγγλία στο Chatsworth όπου στηρίζουν το άγαλμα του 6ου δούκα του Devonshire, 3 στη Βενετία και 3 στη Γερμανία.



Να σημειωθεί ότι στην περιοχή που βρίσκονται τα ερείπια του ναού του Ποσειδώνα, υπήρχε κατά τους Αρχαϊκούς χρόνους βωμός αφιερωμένος στον θεό, περιτριγυρισμένος από δύο μεγάλους κούρους, ωστόσο όχι όμως ο ναός.

Απολαύστε τον επιβλητικό ναό με τα «μάτια» ενός drone:

https://www.youtube.com/watch?v=b0vQSUjNySs
Πηγή: fanpage.gr   29/3/2018

 

 

 

 

 

Η πυραμίδα στα Βιγκλάφια (Νεάπολη Λακωνίας)

Posted by IGOR στο Μαρτίου 27, 2018


Μια από τις ελληνικές πυραμίδες που έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων και όχι μόνο, είναι και η πυραμίδα στα Βιγκλάφια Λακωνίας, κοντά στην πανέμορφη Ελαφόνησο και το Παυλοπέτρι. Θα ακολουθήσουμε το ταξίδι στο χρόνο μέσα από τα βήματα όσων την επισκέφθηκαν και τις μαρτυρίες τους όπως καταγράφηκαν:

Πρώτη αναφορά γι΄ αυτήν έκανε ο Άγγλος περιηγητής κατ΄ άλλους αρχαιολόγος Leake ο οποίος επισκέφθηκε το χώρο και είπε ότι πρόκειται για τον τάφο του Κινάδου – πλοιάρχου στο πλοίο του Μενέλαου – (από αναφορά του Παυσανία). Μιλώντας για το κτίσμα σημείωνε ότι στο σημείο «…όπου ο βράχος είναι εντελώς κάθετος και γύρω-γύρω σχηματίζονται σπήλαια, ανακάλυψα τα ερείπια μιας αρχαίας πυραμίδας.

Σήμερα είναι μόνο ένας σωρός από ορθογώνιους όγκους, με πολύ λίγες πέτρες στο εσωτερικό της να βρίσκονται ακόμη στη θέση τους. Γύρω της, από τις τρεις πλευρές, ένα όρυγμα (χαντάκι) έχει σκαφτεί στο βράχο. Η τέταρτη πλευρά της πυραμίδας βρίσκεται στο χείλος του βράχου και δεν έχει όρυγμα».

Μεσολάβησαν εκατόν τριάντα χρόνια από την αναφορά του, χρόνια απόλυτης σιωπής, και αργότερα την επισκέφτηκαν οι Waterhouse και Simpson, οι οποίοι αν και μίλησαν για προϊστορικά ευρήματα καθώς και για τα μαύρα –γυαλιστερά κεραμεικά του 4ου π.χαι, δεν προσδιόρισαν την ακριβή τοποθεσία της.

Ακολουθεί ο Vischer ο οποίος αναφέρει πως την είχε δει, και τέλος ο Pritchett αρχαιολόγος πανεπιστημίου του Καναδά, ο οποίος οδήγησε τον Χρήστο Λάζο να την επισκεφθεί το 1996. Αναφέρει: «Πριν τα Βιγκλάφια, σε μια ευθεία απόσταση ενός χιλιομέτρου και στη δεξιά πλευρά του δρόμου, συναντούμε για έξαρση του εδάφους που κυμαίνεται από 15-20μ σχηματίζοντας απότομους γκρεμούς, είτε υπόσκαφες εσοχές, που έχουν χρησιμοποιηθεί σαν μαντριά ή στάβλοι.

Σε παρακείμενο στάβλο, πίσω από την ιδιωτική έκταση Γερμανού επιστήμονα, υπάρχει στάβλος με διαφορετική λιθοδομή από τους υπόλοιπους. Είναι βέβαιο πως η πόρτα του μεταφέρθηκε αυτούσια από την πυραμίδα για να αποτελέσει την είσοδο του στάβλου.

Είναι η μεγαλύτερη κατασκευή σε σχέση με τις υπόλοιπες στην Ελλάδα, με εξαίρεση την πυραμίδα του Αμφείου, αφού οι διαστάσεις της είναι μεγαλύτερες και από την πυραμίδα του Ελληνικού που οι διαστάσεις της είναι 14,70χ8,61μ. Γύρω από τα θεμέλια της κατασκευής υπάρχει βαθιά τάφρος από τις τρεις πλευρές, ενώ δεν έχει από την πλευρά που βρίσκεται προς το γκρεμό. Σε κάποιο σημείο της τάφρου υπάρχουν εγκοπές που μαρτυρούν την χρησιμοποίηση μετακινούμενης γέφυρας.

Αυτό δείχνει ένα καθαρά οχυρωματικό χαρακτήρα της κατασκευής, που δεν τον συναντούμε σε άλλες κατασκευές, και συνιστά μία ιδιαιτερότητα. Η κεραμική που έχει αναφερθεί είναι του 4ου – 5ου π.χ αιώνα, αλλά αν λάβουμε υπόψη μας ότι η τάφρος είναι αρκετά μπαζωμένη, δεν αποκλείεται σε βαθύτερα στρώματα να υπάρχει και προγενέστερων εποχών. Από τη νότια πλευρά του γκρεμού έχουν αποκολληθεί μεγάλοι βράχοι, γεγονός που δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η πυραμίδα να προστατευόταν με τάφρο και από την νότια πλευρά.Η εκσκαφή της τάφρου μαρτυρεί τον οχυρωματικό χαρακτήρα του έργου, παράλληλα όμως αποτελεί και λατομείο από το οποίο έχουν λατομηθεί οι μεγάλοι ορθογώνιοι και τετράγωνοι ογκόλιθοι της λιθοδομής.

Ανάμεσα στην πυραμίδα και την Ελαφόνηση παρεμβάλλεται μια περιοχή όπου βρίσκεται ένα αρχαίο νταμάρι, πολλές αρχαιότητες και μια μικρή λιμνοθάλασσα περιτριγυρισμένη από εδαφικές εξάρσεις γεμάτες με μυκηναϊκούς τάφους, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι συλημένοι. Σε κάποιο σημείο της ακτής, ανάμεσα στους τάφους, υπάρχει το ανάγλυφο της αιγυπτιακής σφίγγας που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. Παρόμοια ευρήματα έχουν βρεθεί και στον Ταύγετο.

Όταν επισκέφθηκε την πυραμίδα, ο Παυσανίας ανέφερε, πως εκτός από τον τάφο του Κινάδου είδε και ναό της Αθηνάς. Ο ίδιος, θεωρεί τις πυραμίδες ταφικά μνημεία, άλλοι τις θεωρούν λατρευτικούς χώρους, άλλοι οχυρωματικά έργα, τα κτίσματα, ωστόσο, αυτά χάνονται στην αχλύ του χρόνου και κρατούν καλά κρυμμένα τα μυστικά τους.

Έχουν συληθεί, λεηλατηθεί, καταστραφεί και κάποτε έχουν μεταφερθεί κομμάτι κομμάτι για να χρησιμοποιηθούν, όπως αναφέραμε, ως στάβλοι, μαντριά ή αποθήκες.

Είναι βέβαιο πως η Ελληνική γη, γη λουσμένη στο φως, γη που περπάτησαν θεοί μαζί με τους ανθρώπους, έχει πολλά να μας αποκαλύψει ακόμα.

[ΒΑΣΩ ΔΕΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΟΣ «Πυραμίδες στην Ελλάδα», maleas, arxaia-ellinika]

Διαδώστε το!

 

 

 

 

 

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Απίθανος Βούλγαρος καθηγητής:«Κανένας κόπανος μετά απο 2.400 χρόνια

δεν μπορεί να αλλάξει την ελληνική καταγωγή του Αλέξανδρου»


Σε συνέντευξή του στο κανάλι των Σκοπίων ο Βούλγαρος καθηγητής ιστορίας, Μπότζινταρ Ντιμίτροφ- Божидар Димитров, απάντησε σε ορισμένες ενδιαφέρουσες ερωτήσεις του νοτιοσλάβου -των Σκοπίων- δημοσιογράφου Μάριαν Νικολόφσκι.
Διανθίζουμε μερικές από αυτές, όπως τις παρουσιάζει το βουλγαρικό πρακτορείο Φόκους:
Ερώτηση: Κάθε δημόσια εμφάνισή σας σχετικά με τα Σκόπια προκαλεί σάλο. Γιατί προκαλείτε το ‘μακεδονικό έθνος’;
Димитров: Ποτέ δεν αποκάλεσα ‘μακεδονικό έθνος’, ούτε σε πολιτικούς, ούτε σε «ιστορικούς» και σε δημοσιογράφους. Είναι διασκεδαστικό να αντικρούω αυτές της ανοησίες.
Ερώτηση: Πως μπορείτε να καθορίσετε το «μακεδονικό έθνος» και τον «μακεδονικό λαό»;
Димитров: Η απόφαση της Κομιντέρν το 1934 αναφέρει ότι βουλγαρικός λαός ζούσε στο βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας και συνέχιζε να ζει στην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία μετά το 1944. Η ιδέα του ‘Μακεδονισμού’ ήταν του Σέρβου πολιτικού Στ. Νοβάκοβιτς από το 1889 που κυνικά έγραψε: «Κάθε προσπάθεια των Βουλγάρων της Μακεδονίας να ενωθούν με τη Βουλγαρία έχει αποτύχει. Έτσι, αφήστε τους να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι ανήκουν σε ένα άλλο έθνος εκτός της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Έτσι θα αποκοπούν από το βουλγαρικό έθνος και θα δημιουργήσουν ένα άλλο, μικρότερο και αδύναμο, εύκολο στην υποδούλωση».
Ερώτηση: Υπάρχουν Σκοπιανοί στη Βουλγαρία;
Димитров: Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή περίπου 5.000 άτομα.
Ερώτηση: Τι φοβάται η Βουλγαρία για να την αναγνωρίσει ως μειονότητα;
Димитров: Ποιος ηλίθιος σας είπε ότι η Βουλγαρία δεν την αναγνωρίζει ως μειονότητα;
Ερώτηση: Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Βούλγαρος, Έλληνας ή Σλάβος-‘Μακεδόνας’;
Димитров: Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα σε μια δημοκρατία. Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο πατέρας του, ο Φίλιππος της Μακεδονίας, παρουσιάζονται στις δημόσιες εμφανίσεις τους ως Έλληνες. Η πολιτική τους φιλοδοξία ήταν να δημιουργήσουν ένα τεράστιο ελληνικό κράτος. Κανείς Κόπανος* δεν μπορεί μετά από 2.400 χρόνια να τους δώσει άλλη ταυτότητα. Η αλλαγή της εθνικής ταυτότητας των νεκρών, όπως του βασιλιά Σαμουήλ ή του Γκότσε Ντέλτσεφ είναι ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα του μακεδονισμού,αφού οι άνθρωποι είναι νεκροί και δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Στον πολιτισμένο κόσμο αυτή η πρακτική ονομάζεται Λεηλασία. Στους στρατούς όλου του κόσμου η Λεηλασία τιμωρείται με θάνατο.
Ερώτηση: Ο τσάρος Σαμουήλ ήταν Βούλγαρος;
Димитров: Εκείνη την εποχή οι Βούλγαροι είχαν έναν ισχυρό άνδρα που ονομάζονταν «Σαμουήλ», έτσι γράφει σερβικό χειρόγραφο του 12ου αιώνα. Σε βυζαντινά, αραβικά, αρμενικά και λατινικά χειρόγραφα για την εποχή του Σαμούλ αναγράφεται ως Σαμουήλ τσάρος-βασιλιάς της Βουλγαρίας που διαχειρίζεται το βασίλειο της Βουλγαρίας. Στην μακεδονική πόλη Μοναστήρι, σε αρχαιολογικές ανασκαφές βρέθηκε μια επιγραφή που γράφει «στον τσάρο Ιβάν Βλαντισλάβ αυτοκράτορα των Βουλγάρων που έκτισε το φρούριο στη Μπίτολα για να σώσει τις ζωές των Βουλγάρων» [ η επιγραφή:„Аз цар Иван Владислав самодържец (цар) Български, българин родом … построих крепостта Битоля за спасение на живота на българите”].
Ο Ιβάν Βλαντισλάβ ήταν ανεψιός του Σαμουήλ. Εγώ προσφέρω ένα εκατομμύριο σε όποιον βρει αρχαίο κείμενο που να γράφει ο Σαμουήλ ήταν Σλάβος-«Μακεδόνας».

* τη λέξη тъпанар εκτός από κόπανος οι Βούλγαροι τη χρησιμοποιούν και ως βλάκας ή μαλάκας

ΣΧΟΛΙΟ: Που είναι οι Έλληνες ακαδημαϊκοί;
ΠΗΓΗ

 

 

 

Σάββατο 24/03/2018 - 12:56

Το μεγαλύτερο κρουαζιερόπλοιο του κόσμου σήκωσε άγκυρες (Εικόνες)

Symphony of the seas

Το «Symphony of the seas», το μεγαλύτερο κρουαζιερόπλοιο στον κόσμο που παραδόθηκε από τα γαλλικά ναυπηγεία STX, σήκωσε άγκυρες σήμερα το πρωί από το λιμάνι Σεν-Ναζέρ, στη δυτική Γαλλία, μπροστά σε εκατοντάδες ανθρώπους που είχαν έρθει για να παρακολουθήσουν τον εντυπωσιακό ελιγμό.

Το «Symphony of the seas», που έχει μήκος 362 μέτρα και πλάτος 66 μέτρα για ολική χωρητικότητα 228.000 κόρων, παραδόθηκε στην αμερικανική εφοπλιστική εταιρεία Royal Caribbean Cruises Ltd (RCCL), ιστορικό πελάτη των γαλλικών ναυπηγείων STX.

Αυτός ο γίγαντας των θαλασσών, κόστους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, μπορεί να υποδεχθεί περισσότερους από 8.000 επιβαίνοντες, από τους οποίους 2.200 είναι τα μέλη του πληρώματος. Για μερικά μέτρα και μερικές καμπίνες περισσότερες, αποσπά τον τίτλο του μεγαλύτερου κρουαζιεροπλοίου στον κόσμο από το δίδυμό του «Harmony of the seas», που είχε παραδοθεί στην RCCL από τα ναυπηγεία STX το 2016.

Οι ελιγμοί για τον απόπλου άρχισαν όπως προβλεπόταν στις 09:30 (ώρα Ελλάδας), κάτω από έναν λαμπρό ήλιο. Το πλοίο βγήκε από το λιμάνι λιγότερο από μια ώρα αργότερα για να πλεύσει προς τη Μάλαγα, στην Ισπανία. Θα περάσει την πρώτη σεζόν του στη Μεσόγειο, πριν φθάσει το φθινόπωρο στο αγκυροβόλιό του, στο Μαϊμι των ΗΠΑ.

Αληθινή πλωτή πόλη, περιλαμβάνει, όπως και το «Harmonhy of the seas», πάνω από 66.000 τ.μ. χώρων εστίασης και ψυχαγωγίας, ανάμεσα στους οποίους ένα Σέντραλ Παρκ, όπως στη Νέα Υόρκη, με 12.000 είδη φυτών.

Ένας χώρος για πατινάζ που μετατρέπεται σε «παιγνίδι λέηζερ» ή μια πολυτελής οικογενειακή σουίτα με εσωτερική νεροτσουλήθρα, ιδιωτικό υδρομασάζ και μηχανή για ποπκόρν είναι μερικές από τις καινοτομίες.

Είναι το 13ο κρουαζιερόπλοιο που ναυπηγείται από τα ναυπηγεία του Σεν-Ναζέρ για την RCCL. Η παραγγελία για το «Harmony of the seas», τον Δεκέμβριο 2012, με οψιόν αυτή για το «Symphony» ήταν μια ανάσα οξυγόνου για τα ναπηγεία, έπειτα από δύο χρόνια χωρίς νέα συμβόλαια.

Έκτοτε οι παραγγελίες έρχονται βροχή: η εταιρεία STX France, που είναι τα τελευταία μεγάλα γαλλικά ναυπηγεία, πρέπει να παραδώσουν μέχρι το 2022 εννέα κρουαζιερόπλοια με ρυθμό δύο τον χρόνο, μια κατάσταση πρωτοφανής μετά τον απόπλου του Queen Mary 2 το 2003.

Για να φέρουν σε πέρας αυτό το φορτωμένο πρόγραμμα, τα ναυπηγεία απασχολούν 8.000 πρόσωπα, από τα οποία τα 3.000 είναι μισθωτοί, ενώ επιδιώκουν να προσλάβουν άλλους 200 μηχανικούς, τεχνικούς και εργάτες.

Symphony of the seas

Το μεγαλύτερο κρουαζιερόπλοιο του κόσμου σήκωσε άγκυρες

Το μεγαλύτερο κρουαζιερόπλοιο του κόσμου σήκωσε άγκυρες

 

 

 

 

 

 

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

ΤΡΟΜΕΡΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ!

Η ΕΥΠ ΕΙΧΕ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΑΛΛΑ

Ο ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ ΤΟ...ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ!

Τρομερή αποκάλυψη του πρώην Διοικητού της ΕΥΠ και πρ.βουλευτού Γ. Κοραντή...
Αν λειτουργούσε, δεν θα είχαν «χαθεί» οι δύο στρατιωτικοί μας

Κι όμως, η ΕΥΠ έχει στην κατοχή της δορυφορικό σύστημα παρακολούθησης διασυνοριακής διακίνησης ανθρώπων και αγαθών, που θα μπορούσε να είναι πολύτιμο στην υπόθεση των δύο στρατιωτικών, πλην όμως το σύστημα αυτό σαπίζει σε κάποιες αποθήκες! Την αποκάλυψη έκανε ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ Γ. Κοραντής μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra και στην εκπομπή «Επί του Πιεστηρίου», προκαλώντας, όπως ήταν φυσικό, εύλογα ερωτήματα.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΥΠ

Αποτέλεσμα εικόνας για χρυσοχοιδης

Όπως είπε, το σύστημα αυτό αγοράσθηκε από την κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή (όταν ο ίδιος ήταν διοικητής της ΕΥΠ) και στην περίπτωση που θα ετίθετο σε λειτουργία θα μπορούσαν οι ελληνικές αρχές να παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο τι ακριβώς συμβαίνει στα σύνορα. Χερσαία αλλά και θαλάσσια.

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΥΠ

Πριν προλάβει, όμως, να τεθεί σε λειτουργία προκηρύχθηκαν εκλογές, ήρθε στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου και ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης, ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη, προχώρησε σε μια πρωτόγνωρη ενέργεια: Έστειλε στις αποθήκες το σύστημα, με το επιχείρημα ότι η αγορά του ήταν ...εκτός αρμοδιοτήτων της ΕΥΠ! Δεν έκρινε σκόπιμο να αναθέσει τη λειτουργία του σε κάποιο άλλο υπουργείο, ή κρατική υπηρεσία !!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για χρυσοχοιδης

Η… φαρσοκωμωδία (με επιπτώσεις στα συμφέροντα της χώρας) δεν τελείωσε εκεί

Δεδομένου ότι η προμήθεια του συστήματος ήταν συγχρηματοδοτούμενη από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ποσοστό 75% (η συνολική αξία του ήταν 1,5 εκατ. ευρώ), εφόσον το σύστημα δεν λειτούργησε ποτέ, οι αρμόδιες υπηρεσίες των Βρυξελλών απαίτησαν την επιστροφή των χρημάτων που είχε πάρει η χώρα μας. Η υπόθεση βρίσκεται στα δικαστήρια, αφού τα χρήματα δεν έχουν επιστραφεί ακόμη.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο κ. Κοραντής υπογράμμισε τον ρόλο που θα διαδραμάτιζε στην υπόθεση των δύο στρατιωτικών το συγκεκριμένο σύστημα.
«Αν υπήρχε αυτό το σύστημα, όχι απλώς θα ξέραμε, αλλά θα είχαμε προλάβει αυτό το οποίο συνέβη, διότι θα μπορούσαμε να είχαμε ενημερώσει σε πραγματικό χρόνο τους δύο στρατιωτικούς μας λέγοντάς τους: “Προσοχή, μπήκατε κατά λάθος σε τουρκικό έδαφος ή σας παρακολουθούν ή οτιδήποτε άλλο, γυρίστε πίσω τώρα αμέσως’’», τόνισε.


Σχόλιο ιστολογίου: Ο Χρυσοχοΐδης, ως αρμόδιος υπουργός, που σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του δεν γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ 'GPS' και 'GIS', αγνόησε την χρηστικότητα ενός συστήματος που θα θωράκιζε τα σύνορα της Ελλάδας και θα απέτρεπε οποιοδήποτε επεισόδιο ή απόπειρα παραβίασής τους.

Και μπορεί οι εξελίξεις να αμαυρώνουν την πολιτική οντότητα του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, όμως σε καμμία περίπτωση ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν θα έπρεπε να επιχειρήσει την αντιστροφή της πραγματικότητας και την παραβίαση της κοινής λογικής.

Ίσως, η καλύτερη λύση για τον ίδιο να ήταν η σιωπή και η παραμονή του στην ασφάλεια που του παρέχεται από τους δεκάδες αστυνομικούς που συνεχίζουν να τον προστατεύουν, αφού έχει θεωρηθεί ως "πιθανός στόχος" της 17 Νοέμβρη, της τρομοκρατικής οργάνωσης που σύμφωνα με τις ΗΠΑ έχει εξουδετερωθεί και δεν υφίσταται πλέον...

Τέλος, μια απορία μας: Πού οφείλεται η άριστη φιλοξενία του κ. Χρυσοχοΐδη στα ΜΜΕ, τα οποία - ταυτόχρονα - αρνούνται να ακολουθήσουν τους δεοντολογικούς κανόνες της δημοσιογραφίας και αρνούνται να καλούν τους ανθρώπους που έχουν την αντίθετη άποψη από τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ και απέδειξαν περίτρανα τις θέσεις τους στα ελληνικά δικαστήρια;

Μήπως ο κ. Χρυσοχοΐδης αρέσκεται στους μονόλογους, ή δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις ευθύνες των πολιτικών πράξεων ή και παραλείψεων;

Διαβάστε επίσης


Για να ενημερωθείτε ακόμη περισσότερο, διαβάστε σχετικά άρθρα που έχουμε δημοσιεύσει επί σειρά ετών και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα ίσως όχι για την ανικανότητα, αλλά για την σκοπιμότητα κάποιων να διαλύσουν την ασφάλεια της χώρας...












indobserver

 

 

 


5000 χρόνια ιστορίας φέρνουν στο φως οι ανασκαφές για τον ΤΑΡ στη Θράκη

Posted by IGOR στο Μαρτίου 22, 2018


Αρχαιολογικά κατάλοιπα ανθρώπινης παρουσίας στη Θράκη από την νεολιθική περίοδο (4η χιλιετία π.Χ.) έως τα μεταβυζαντινά χρόνια έχει φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, στο πλαίσιο των κατασκευαστικών εργασιών του Διαδριατικού Αγωγού Φυσικού Αερίου (ΤΑΡ AG).

Αυτό μαρτυρούν τα ευρήματα των αρχαιολόγων που απασχολεί το έργο στην περιοχή, οι οποίοι εργάζονται υπό την επίβλεψη των Εφορειών Αρχαιοτήτων Έβρου, Ροδόπης και Ξάνθης, αλλά και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΕΔΩ περισσότερες φωτογραφίες

Περιφερειακή Ενότητα Έβρου

Ξεκινώντας από τα ανατολικά και την Π.Ε. Έβρου, κατά τις εργασίες κατασκευής του ΤΑΡ εντοπίστηκαν συνολικά 30 θέσεις αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, από τους Κήπους στα ελληνοτουρκικά σύνορα έως δυτικά στην περιοχή της Συκορράχης, στις οποίες περιλαμβάνονται νεκροταφεία, εργαστηριακές κατασκευές, οικιστικά κατάλοιπα και σποραδικά ευρήματα που χρονολογούνται από την αρχαιότητα έως την ύστερη βυζαντινή εποχή.

«Τα ευρήματα σχετίζονται και με ήδη γνωστούς αρχαιολογικούς χώρους, αλλά και με νέες, άγνωστες ως σήμερα αρχαιολογικές θέσεις. Όλα φυλάσσονται σε αποθηκευτικούς χώρους της Εφορείας και πολλά από αυτά έχουν συντηρηθεί και μελετώνται από τους αρχαιολόγους της υπηρεσίας μας», δήλωσε σχετικά η Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ροδόπης και τέως αναπληρώτρια Προϊσταμένη της ΕΦΑ Έβρου κα Χρύσα Καραδήμα.

Εκτός από την κα Καραδήμα στην έρευνα συμμετείχαν οι αρχαιολόγοι Ζωή Μιλτσακάκη, υπεύθυνη του έργου, και Φιλοξένη Αϊτατόγλου, που είχε τον συντονισμό όλων των εργασιών.

Η έρευνα στον Έβρο εστίασε κυρίως σε τέσσερις ανασκαφές (όλες στο Δήμο Αλεξανδρούπολης) που διακρίνονται για τον αριθμό και το είδος των ευρημάτων τους, ενώ τεκμηριώνουν τη διαχρονική σημασία της περιοχής, σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες:

– νεκροταφείο της όψιμης αρχαιότητας στη Γεμιστή
– νεκροταφείο των υστεροβυζαντινών χρόνων στην Παλαγία
– αρχιτεκτονικά κατάλοιπα τρίκλιτης βασιλικής των πρώιμων βυζαντινών χρόνων στον Πόταμο
– κιβωτιόσχημο ρωμαϊκό τάφο με πλούσια κτερίσματα, επίσης στον Πόταμο

Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης

Από τις εργασίες κατασκευής που εκτελέστηκαν στη Ροδόπη, προέκυψαν και καταγράφηκαν δώδεκα τυχαία αρχαιολογικά ευρήματα. Από αυτά, κατά την Προϊσταμένη της Εφορείας, κα Χρύσα Καραδήμα, και την υπεύθυνη αρχαιολόγο, κα Μαρίνα Τασακλάκη, δύο εξελίχθηκαν σε σωστικές ανασκαφές μεγάλης διάρκειας και χαρακτηρίζονται πλέον θέσεις αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Πρόκειται για:

– την περιοχή του Αρσακείου στο Δήμο Μαρωνείας-Σαπών, όπου εντοπίστηκαν δύο φάσεις χρήσης,
μια που ανήκει στη ρωμαϊκή/υστερορρωμαϊκή περίοδο (4ο-5ο αι. μ.Χ.) και σχετίζεται με την εύρεση καταλοίπων, όπως κλίβανο, επίμηκες κτήριο, κυκλική κατασκευή, πηγάδι και πίθους. Από αυτά, ο κλίβανος έχει ήδη μεταφερθεί και τοποθετήθηκε στον προαύλιο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Κομοτηνής, με την προοπτική αξιοποίησής του στα εκπαιδευτικά προγράμματα της Εφορείας.
και μια δεύτερη που ανήκει στη βυζαντινή εποχή και σχετίζεται με 55 τάφους, κυρίως λακκοειδείς και ακτέριστους.

– την περιοχή της Γαλήνης στο Δήμο Ιάσμου, όπου ανασκάφηκε τμήμα ρωμαϊκού νεκροταφείου.

Τέλος, προσθέτουν οι κκ. Καραδήμα και Τασακλάκη, «στην περιοχή Αμαξάδες του Δήμου Ιάσμου ο ΤΑΡ διασταυρώνεται με το βυζαντινό διατείχισμα της Αναστασιούπολης, το οποίο αποδίδεται στην Ιουστινιάνεια περίοδο και παρουσιάζει μοναδικό επιστημονικό ενδιαφέρον – λειτουργικό και κατασκευαστικό. Και αυτό γιατί το τείχος, συνολικού μήκους 2,4 χλμ., είχε το διττό ρόλο του υδραγωγείου και της προστατευτικής οχύρωσης. Για την προστασία του μνημείου, η κατασκευή του αγωγού στην περιοχή πραγματοποιήθηκε χωρίς διάνοιξη τάφρου αλλά με τη μέθοδο της διάτρησης, δηλαδή υδραυλικής προώθησης σωλήνων – αφού προηγήθηκαν βασικές εργασίες συντήρησης και στερέωσης, για τη διασφάλιση της στατικότητας».

Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης

Το εντυπωσιακό με τις σωστικές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της κατασκευής του ΤΑΡ στην Π.Ε. Ξάνθης είναι ότι καμία από τις αρχαιολογικές θέσεις που εν τέλει εντοπίστηκαν δεν ήταν γνωστές. Σύμφωνα με την Προϊσταμένη της τοπικής Εφορείας Αρχαιοτήτων, κα Κωνσταντίνα Καλλιντζή, και τις υπεύθυνες αρχαιολόγους των ανασκαφών, Μαρία Χρυσάφη, Κυριακή Χατζηπροκοπίου και Δέσποινα Σκουλαρίκη, το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθότι εμπλουτίζει τόσο την αρχαιολογική τοπογραφία, όσο την επιστημονική γνώση.

Αρχαιότητες ανασκάφηκαν σε διάφορα επίπεδα από τη σημερινή επιφάνεια του εδάφους και χρονολογούνται από την νεολιθική εποχή έως και τη μεταβυζαντινή περίοδο.

Η τοπική Εφορεία επισημαίνει ως σημαντικότερα ευρήματα –μεταξύ άλλων– τα ακόλουθα:

– Κατάλοιπα οικισμού της πρώιμης εποχής του χαλκού (3.200-2.000 π.Χ.), στο Σούνιο του Δήμου Αβδήρων.
– Αγγεία και ταφές Θρακών της εποχής του σιδήρου (8ος αι. π.Χ.), στο Γρήγορο του Δήμου Αβδήρων.
– Φρούριο του 4ου αι. π.Χ. που σχετίζεται με τη δραστηριότητα του Φιλίππου Β΄ στην περιοχή της Αιγαιακής Θράκης, στον Πολύσιτο του Δήμου Αβδήρων.
– Κατάλοιπα μεταλλουργικής δραστηριότητας ρωμαϊκών χρόνων, στον Κοσσό του Δήμου Τοπείρου.
– Οικισμό 3ου-4ου αι. μ.Χ., με εργαστηριακούς χώρους, κεραμικό κλίβανο και χώρο απόκρυψης νομισμάτων/μεταλλικών αντικειμένων, στο Σούνιο του Δήμου Αβδήρων. Η επιλογή της συγκεκριμένης θέσης σχετίζεται με την διέλευση της ρωμαϊκής Εγνατίας οδού από την περιοχή.
– Νεκροταφείο μεσοβυζαντινών χρόνων (10ος-12ος αι. μ.Χ.), στο Γρήγορο του Δήμου Αβδήρων: ανασκάφηκαν πυκνοί λακκοειδείς και κιβωτιόσχημοι τάφοι, αρκετοί εκ των οποίων κτερισμένοι με γυάλινα και χάλκινα κοσμήματα.
– Υδραγωγεία μεταβυζαντινών χρόνων, στον Κοσσό του Δήμου Τοπείρου, και στις θέσεις Τέκτων, Φελώνη και Βαφέικα του Δήμου Αβδήρων.

Τα παραπάνω ευρήματα στη Θράκη, και άλλα από τις υπόλοιπες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας που διατρέχει ο αγωγός και θα ανακοινωθούν στο μέλλον, προέκυψαν στο πλαίσιο των 400 και πλέον αρχαιολογικών ανασκαφών και τομών οι οποίες έχουν πραγματοποιηθεί στη Ζώνη Εργασίας του αγωγού, βάσει και των σχετικών Μνημονίων Συναντίληψης και Συνεργασίας που έχει υπογράψει ο ΤΑΡ – αφενός με το αρμόδιο Υπουργείο και αφετέρου με τις Εφορείες όλων των περιφερειακών ενοτήτων από τις οποίες διέρχεται.

Διαδώστε το!

 

 

 

Επικεφαλής ENI:

Οι υποθαλάσσιες γεωτρήσεις στην Ελλάδα μπορεί να φέρουν περισσότερες εκπλήξεις

Ο επικεφαλής του διερευνητικού τομέα της ιταλικής εταιρείας ΕΝΙ , Λούκα Μπερτέλι, δήλωσε ότι «οι υποθαλάσσιες γεωτρήσεις που θα γίνουν στην Ελλάδα, μπορεί τελικά να φέρουν περισσότερες εκπλήξεις».
Μιλώντας στο συνέδριο Eastern Mediterranean Gas στην Λευκωσία, ο κ. Μπερτέλι σημείωσε ότι «η ενέργεια θα μπορούσε να φέρει κοντά και να δημιουργήσει ειρήνη για όλες τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου». Επίσης, είπε ότι «οι μεγάλες αγορές στην περιοχή που πρέπει να ληφθούν υπόψη, είναι η Ελλάδα και η Τουρκία».
Σύμφωνα με τον κ. Μπερτέλι, η κατασκευή νέων αγωγών, ειδικά προς την Ευρώπη, απαιτεί μαζικές επενδύσεις, πολιτική αποδοχή από διάφορες χώρες και μεγαλύτερες ποσότητες αερίου για τη διασφάλιση της μακρόχρονης κάλυψης των αναγκών.
H κοινοπραξία Eni/Total – ανέφερε ο κ. Μπερτέλι – εξετάζει την ύπαρξη περαιτέρω προοπτικών στα τεμάχια 6 και 11 της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κύπρου, καθώς και τις προοπτικές εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος «Καλυψώ».

Τι είπε για την Κυπριακή ΑΟΖ

Ο κ. Μπερτέλι υπογράμμισε τη σημασία των ευρημάτων των δύο γεωτρήσεων της κοινοπραξίας Total/Eni στους στόχους «Ονησίφορος» και «Καλυψώ» της κυπριακής ΑΟΖ, οι οποίες κατέδειξαν ότι το μοντέλο του αιγυπτιακού κοιτάσματος «Ζοr» εκτείνεται και στην κυπριακή ΑΟΖ.
Tο φυσικό αέριο που βρέθηκε στον στόχο «Καλυψώ» είναι εξαιρετικής ποιότητας (99% μεθάνιο) είπε, ενώ τα πετρώματα είναι επίσης πολύ καλά – δύο πολύ σημαντικά στοιχεία για τη μετέπειτα εμπορική εκμετάλλευση του κοιτάσματος.
Ο κ. Μπερτέλι ανέφερε ότι η αναμενόμενη γεώτρηση της Exxon Mobil στο τεμάχιο 10 αυτό το χρόνο, θα είναι ακόμα μια δοκιμή του μοντέλου του «Ζοr». Ταυτόχρονα, δήλωσε ότι η κοινοπραξία Eni / Total αξιολογεί την ύπαρξη περαιτέρω προοπτικών στα κυπριακά τεμάχια 6 και 11 για πιθανή γεώτρηση.
Ο κ. Μπερτέλι επεσήμανε ότι αν η ανακάλυψη στο «Καλυψώ» αξιολογηθεί θετικά, η εταιρεία θα πρέπει να αναπτύξει επιλογές για εμπορευματοποίησή του.
Αναφορικά με τις επιλογές, είπε ότι η εταιρεία δίδει προτεραιότητα στο υφιστάμενο τερματικό υγροποίησης που διατηρεί στην Αίγυπτο, από το οποίο το υγροποιημένο αέριο θα μπορούσε να μεταφερθεί στην Ευρώπη και αλλού στην Ανατολική Μεσόγειο.
Εξάλλου, ο διευθύνων σύμβουλος της E-C Natural Hydrocarbons Company, Τσαρλς Έλληνας, διατύπωσε την εκτίμηση, ότι ενδεχόμενη μεγάλη επιτυχία στη γεώτρηση που θα διενεργήσει η ExxonMobil στο τεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ, «θα αλλάξει τα ενεργειακά δεδομένα στην περιοχή κατά πολύ».
Ο κ. Έλληνας αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις πιθανότητες να μετατραπεί η Αίγυπτος σε ενεργειακό κέντρο για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, μετά και τη νέα νομοθεσία που ανοίγει την αγορά ενέργειας στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. «Αν αυτό καταστεί εφικτό, θα είναι μια θετική εξέλιξη για ολόκληρη την περιοχή», είπε.
Επίσης, ο κ. Έλληνας σημείωσε ότι οι τιμές φυσικού αερίου παγκοσμίως θα συνεχίσουν να είναι χαμηλές και πρόσθεσε ότι θα πρέπει να εξευρεθεί τρόπος, ώστε το φυσικό αέριο της περιοχής να καταστεί ανταγωνιστικό.
tribune

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 21.3.18

 

 

 

 

 

 

Το «Έγκοιλον Χάος» της Αττικής (βίντεο)

Posted by IGOR στο Μαρτίου 21, 2018


Είναι σπάνιο μνημείο της φύσης και απέχει μόλις λίγα χιλιόμετρα από την Αθήνα. Ονομάζεται Χάος και βρίσκεται στην περιοχή της Καμάριζας, πολύ κοντά στο Λαύριο. Το βάθος του φτάνει τα 55 μέτρα και η διάμετρός του τα 120 μέτρα. Tο Χάος έχει σχήμα καρδιάς και ο θρύλος αναφέρει ότι δημιουργήθηκε από πτώση μετεωρίτη στα τέλη του 18ου ή στις αρχές του 19ου αιώνα.

Φυσικά το γεγονός αυτό δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά, όπως αναφέρεται στη «Μηχανή του Χρόνου».

Η περιοχή είναι γεμάτη υπόγειες στοές και μεταλλευτικά τούνελ που ενδεχομένως σχετίζονται γεωλογικά με το σημείο. Έτσι εκτιμάται ότι πρόκειται για ένα βύθισμα που δημιουργήθηκε με την κατάπτωση της οροφής ενός μεγάλου σπηλαίου.

Το «Έγκοιλον Χάος» όπως ονομάζεται, αποτελεί αξιοθέατο της περιοχής. Συχνά το επισκέπτονται σπηλαιολόγοι για σεμινάρια αλλά και αναρριχητές.

Το «Χάος» από το Google Earth.

Η ομάδα Up Drones τράβηξε ένα εντυπωσιακό βίντεο του «κρατήρα» όπου φαίνονται οι ζώνες πετρωμάτων. Όπως αναφέρουν οι κινηματογραφιστές, ανάμεσα στα πετρώματα είναι ο γαληνίτης, μετάλλευμα που έδινε 99% άργυρο και 1% μολύβι. Λέγεται ότι ο τρόπος παραγωγής τόσο καθαρού άργυρου (99%) παραμένει μυστήριο. Άλλωστε στο Λαύριο έγινε η πρώτη μεταλλουργία μολύβδου και αργύρου στην Ελλάδα.

https://www.youtube.com/watch?v=W9kz0SqmJnM

Διαδώστε το!

 

 

 

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ακόμα και οι "πέτρες" μιλούν Ελληνικά.


Στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ακόμα και οι "πέτρες" μιλούν Ελληνικά.

Οποιαδήποτε ονομασία στα Σκόπια που θα εμπεριέχει τη λέξη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, θα θεωρηθεί ως ΠΡΟΔΟΣΙΑ.
Αυτός ο κίονας βρίσκεται στην αρχαία Ελληνική πόλη της Έδεσσας και είναι του 300 π. Χ. περίπου.
Ο μαρμάρινος κίονας είναι γεμάτος από επιγραφές γραμμένες στα Ελληνικά (και όχι στα Σλάβικα). Και μάλιστα κάπου στην μέση, εύκολα θα διακρίνεται το όνομα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ!!!
Ακόμα και οι "πέτρες" μας μιλούν... εμείς θα σιωπήσουμε;

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΧΟΪΛΟΥΣ

ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Στο έλεος φύσης και κράτους ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα

Στο έλεος φύσης και κράτους ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα

Ο εντυπωσιακός ναός στις αρχαίες Βάσσες της Αρκαδίας ήταν στα «SOS» της σχολής, καθώς συνδυάζει τους τρεις αρχιτεκτονικούς ρυθμούς της αρχαιότητας σε ένα μνημείο με πολλές κατασκευαστικές απαιτήσεις για την εποχή.

Η ολοκλήρωση του ναού ήταν έργο του Ικτίνου, σύμφωνα με τον Παυσανία, μας λέει η κ. Αραμπατζόγλου, καθώς ανεβαίνουμε τον φιδογυριστό δρόμο από την Ανδρίτσαινα, ο οποίος κλήθηκε να δώσει αρχιτεκτονικές λύσεις αντάξιες του Παρθενώνα.


Από την εποχή της σχολής η κ. Αραμπατζόγλου έχει διανύσει πάμπολλες φορές τη δύσκολη διαδρομή, για να οδηγήσει Έλληνες και ξένους τουρίστες στον ναό.

Το πρώτο που αντικρίζουν, όπως κι εμείς, είναι το στέγαστρο που αγκαλιάζει ασφυκτικά το μνημείο από το 1987 με σκοπό να φρενάρει τη φθορά του από τα στοιχεία της φύσης. «Καταλαβαίνουν ότι έχει μπει για την προστασία του μνημείου όσο διαρκούν οι εργασίες, αλλά το πρώτο που με ρωτούν είναι πότε θα βγει. Και εγώ χαριτολογώντας τους απαντώ “μόλις μπήκε”», λέει γελώντας η κ. Αραμπατζόγλου.

Φυσική φθορά

Το στέγαστρο, μια αντικεραυνική εγκατάσταση και ένα αντισεισμικό ικρίωμα, ειδικά σχεδιασμένο για τον ναό, θεωρήθηκαν «άμεσες σωστικές ενέργειες» για την προστασία του μνημείου και σχεδιάστηκαν από τον αρχιτέκτονα Ιάκωβο Ρήγο.
Η φθορά του δεν είναι αφύσικη, καθώς έχει περάσει κατά 15 χρόνια την εγγυημένη διάρκεια ζωής του, όπως βεβαιώνει ο κ. Ρήγος σε τηλεφωνική επικοινωνία μας. Η αντικατάσταση της μεμβράνης ζητείται εδώ και χρόνια από τους αρχαιολόγους που κατά καιρούς εργάστηκαν στο μνημείο.
Ο σχετικός διαγωνισμός που διενεργήθηκε πριν από μερικά χρόνια οδηγήθηκε σε ματαίωση και χάθηκαν οι πόροι που είχαν εξασφαλιστεί για την αντικατάστασή του.

Το μνημείο, που μετά τον Παυσανία πέρασε στη λήθη και αναφέρεται ξανά από τους περιηγητές του 18ου και 19ου αιώνα, είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.130, στην καρδιά του όρους Κοτύλιον, και εκτεθειμένο σε ακραία καιρικά φαινόμενα.
Το νερό της βροχής, το χιόνι και ο παγετός, οι εδαφικές ιδιαιτερότητες, αλλά και η απόσπαση μεταλλικών και μολύβδινων στοιχείων κατά τον 19ο αιώνα, που αποτελούσαν τη «συγκολλητική ουσία» ορισμένων αρχιτεκτονικών μελών, συνέβαλαν στους μηχανισμούς φθοράς του μνημείου το οποίο είναι κατά βάση φτιαγμένο από ασβεστόλιθο.
Η κ. Αραμπατζόγλου μας δείχνει τα προβληματικά μέρη του ναού που είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού, όπως οι αποκλίσεις των κιόνων, τα κιονόκρανα που έχουν αποκτήσει πρασινωπό χρώμα από την υγρασία, το δάπεδο που έχει «κάτσει», τα σπασίματα στις πλάκες των σκαλιών και η διαφορά ύψους στη βάση του ναού από τη δυτική πλευρά του.

Την ύπαρξη ορισμένων προβλημάτων στατικότητας στα σημεία όπου δεν έχουν γίνει εργασίες αποκατάστασης επιβεβαιώνει η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηλείας, Ερωφίλλη Κόλια, σημειώνοντας ωστόσο ότι «δεν υπάρχουν κίνδυνοι» κατάρρευσης τμημάτων του ναού.

Μια ματιά να ρίξει κανείς στο αποκατεστημένο βόρειο τμήμα του μνημείου, όπου βρίσκεται η κύρια είσοδος του ναού, γίνεται εμφανής η ανάγκη να συνεχιστούν απρόσκοπτα οι εργασίες αναστήλωσης, οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν κατά βάση από ευρωπαϊκά προγράμματα.
Μετά τα έργα παθητικής συντήρησης του ’80 (στέγαστρο, ικρίωμα, αντικεραυνική εγκατάσταση) ακολούθησαν οι μελέτες αποκατάστασης που εγκρίθηκαν από το ΚΑΣ στα μέσα του ’90 χωρίζοντας το έργο σε δύο μεγάλα τμήματα: την αποκατάσταση της περίστασης και του σηκού (εσωτερικό δωμάτιο) του ναού.
Το έργο της περίστασης, δηλαδή της περιμετρικής κιονοστοιχίας, διαιρέθηκε σε μικρότερα έργα με πρώτο αυτό του βόρειου τμήματος. Οι εργασίες για το βόρειο τμήμα του ναού ξεκίνησαν στις αρχές του 2000 με το Γ΄ ΚΠΣ και ολοκληρώθηκαν με το ΕΣΠΑ 2007-2013.
Όσοι γνωρίζουν και παρακολούθησαν από κοντά τις εργασίες μιλούν για ένα τιτάνιο αλλά αφανές επιστημονικό έργο που γινόταν για πρώτη φορά στον ελλαδικό χώρο, καθώς εκτός από τα ορατά αποκατεστημένα τμήματα του ναού (κίονες, κιονόκρανα) οι αρχαιολόγοι έπρεπε να δουλέψουν στη θεμελίωση του ναού αποκαθιστώντας εκατοντάδες κατακερματισμένους λίθους. Η τεχνογνωσία που έχει αποκτηθεί μπορεί να συντομεύσει τον χρόνο εργασιών για τις επόμενες φάσεις του έργου εφόσον δεσμευτούν τα απαραίτητα κονδύλια.

ΕΣΠΑ και UNESCO

Για την εύρεση της απαιτούμενης χρηματοδότησης το ΥΠΠΟ στοχεύει και πάλι στο ευρωπαϊκό ταμείο. Το νέο ΕΣΠΑ προβλέπει τη χρηματοδότηση έργων για μνημεία που είναι υπό την προστασία της UNESCO και, όπως σημειώνει η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηλείας, γίνονται οι ενέργειες για την ένταξη του ναού στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα.

O ναός του Επικούριου Απόλλωνα είναι το πρώτο ελληνικό μνημείο που εντάχθηκε στον κατάλογο της UNESCO το 1986. Η διαχείριση του μνημείου γίνεται απευθείας από το αρμόδιο υπουργείο, ενώ σε αρκετές χώρες του εξωτερικού οι εθνικές επιτροπές της UNESCO διαδραματίζουν πιο ενεργητικό ρόλο στη διαχείριση και αξιοποίηση των ενταγμένων μνημείων. Στελέχη της ελληνικής επιτροπής της UNESCO εκφράζουν στην «Κ» την ανησυχία τους για ολιγωρία στην αξιοποίηση του μνημείου, ενώ το 2018 έχει θεσπιστεί ως Ευρωπαϊκό Ετος Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Ο ναός συγκεντρώνει ορισμένες ιδιαιτερότητες που συνθέτουν τη μοναδικότητά του. Ο βόρειος προσανατολισμός του έρχεται σε αντίθεση με τον συνηθισμένο ανατολικό προσανατολισμό των αρχαιοελληνικών ναών, ενώ αρχιτεκτονικά συνδυάζονται ο δωρικός με τον ιωνικό και κορινθιακό ρυθμό στο μνημείο. Το βασικότερο διακοσμητικό στοιχείο του θεωρείται η εσωτερική μαρμάρινη ιωνική ζωφόρος που σήμερα εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο.

Το βίντεο με την τεκμηρίωση της αναστήλωσης που παίζει σε μια μονότονη λούπα στο εσωτερικό του ναού είναι η μόνη υπόμνηση των εργασιών που έχουν σταματήσει εδώ και τρία χρόνια.
Η πρόθεση της αξιοποίησής του δηλώνεται από όλους τους εμπλεκομένους, τόσο από την πολιτεία όσο και από ιδιώτες όπως η Διεθνής Ένωση Φίλων του ναού.

Ο ναός αφιερώθηκε στον Απόλλωνα και εκτιμάται ότι ονομάστηκε Επικούριος επειδή ο θεός βοήθησε τους πιστούς να ξεπεράσουν μια επιδημία. Καμιά φορά η θεϊκή παρέμβαση μοιάζει απαραίτητη.

kathimerini.gr - του ΣΑΚΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ

ellinondiktyo

 

 

 

 

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Ο «ομφαλός της γης», οι Δελφοί, σε ένα βίντεο που κόβει την ανάσα

Ο «ομφαλός της γης», οι Δελφοί, σε ένα βίντεο που κόβει την ανάσα

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως στους Δελφούς βρισκόταν το κέντρο της γης. Πάνω από τα ερείπια της αρχαίας πόλης πέταξε το Drone των UP DRONES και οι εικόνες που θα δείτε, θα σας συναρπάσουν.

Σε ένα καταπράσινο τοπίο με ελατόφυτες πλαγιές στις νότιες υπώρειες του Παρνασσού βρίσκονται οι Δελφοί. Εκεί ιδρύθηκε και άκμασε το σημαντικότερο θρησκευτικό κέντρο της αρχαιότητας ελκύοντας μέχρι και σήμερα επισκέπτες από όλα τα μέρη της γης.

Οι Δελφοί είναι γνωστοί ως «ομφαλός της γης». Σύμφωνα με τη μυθολογία,όταν ο Δίας απελευθέρωσε δύο αετούς, τον έναν από την ανατολή και τον άλλον από τη Δύση,για να υποδείξουν το κέντρο του κόσμου εκείνοι συναντήθηκαν στους Δελφούς.Έτσι ο τόπος αυτός ταυτίστηκε με τον όρο «ομφαλός της γης». Επίσης, σύμφωνα με την παράδοση αρχικά το μαντείο άνηκε στη Γαία που ζούσε εκεί με το γιο της Πύθωνα. Ο Θεός Απόλλωνας όμως μεταμορφωμένος σε δελφίνι, έφθασε στο επίνειο των Δελφών, την Κίρρα, σκότωσε τον Πύθωνα και ίδρυσε το δικό του ιερό, το ναό του Απόλλωνα. Ο μύθος αυτός σχετικά με την κυριαρχία του Απόλλωνα επιβίωσε σε εορταστικές αναπαραστάσεις στις τοπικές γιορτές, όπως τα Σεπτήρια, τα Δελφίνια, τα Θαργήλια, τα Θεοφάνεια, και τα Πύθια.

Η πόλη αναφέρεται από τους ομηρικούς χρόνους με την ονομασία Πυθώ. Στην αρχή των ιστορικών χρόνων ήταν μία από τις πόλεις της αρχαίας Φωκίδας,αλλά σταδιακά ο ρόλος της πόλης ενισχύθηκε και εξελίχθηκε σε πανελλήνιο κέντρο και ιερή πόλη των αρχαίων Ελλήνων. Αποτέλεσε επίσης κέντρο της Δελφικής Αμφικτυονίας. Η Δελφική Αμφικτυονία ήταν μια ομοσπονδία δώδεκα φυλών της Στερεάς Ελλάδας και της Θεσσαλίας που αποτελούσε αρχικά θρησκευτική ένωση, ενώ αργότερα απέκτησε και πολιτική σημασία.Αρχικά είχε κέντρο της την Ανθήλη της Μαλίδας, αλλά από τα μέσα του 7ου αιώνα έκανε κέντρο της τους Δελφούς.

Οι Δελφοί διατήρησαν τη σημαντική τους θέση μέχρι τα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ., οπότε δόθηκε οριστικό τέλος στη λειτουργία του μαντείου με διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄. Τους επόμενους αιώνες η πόλη παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε οριστικά την περίοδο των σλαβικών επιδρομών.

Τα ερείπια των Δελφών ήρθαν στο φως με τις συστηματικές ανασκαφές της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, που άρχισαν το 1893 ύστερα από την επικύρωση διακρατικής δεκαετούς σύμβασης. Μετά την απαλλοτρίωση και την απομάκρυνση του Καστριού, του χωριού που από τον Μεσαίωνα είχε κτισθεί στο χώρο του ιερού, καθώς και των τεράστιων επιχωματώσεων που είχαν επισωρευτεί από τις κατολισθήσεις, αποκαλύφθηκαν τα ερείπια των μνημείων που κοσμούσαν τα δύο τεμένη του Απόλλωνος και της Αθηνάς Προναίας.

Βρέθηκαν πάνω από πέντε χιλιάδες επιγραφές όλων των κατηγοριών, αγάλματα, διάφορα έργα μικροτεχνίας και κομμάτια του διακόσμου των κτηρίων, εξαιρετικά έργα που εκπροσωπούν τα μεγάλα καλλιτεχνικά κέντρα της αρχαιότητας. Εκτός του τεμένους αποκαλύφθηκε το Στάδιο, το Γυμνάσιο, ο οικισμός των Δελφών και τα νεκροταφεία του.

Δείτε το βίντεο:


https://www.youtube.com/watch?v=xG6B_drQoe8

dinfo.gr

 

 

 

 

 

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΠΟYΛΕΣ, ΣΗΚΩΣΑΝ ΤΗΝ ΓΑΛΑΝOΛΕΥΚΗ MEΣΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚIΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ!


Από την Ελλάδα και την πόλη της Κομοτηνής, η Ζεϊνέπ Παδαλί Μεχμέτ και η Ελίφ Αχμέτ Αρήφ αντιπροσώπευσαν την Ελλάδα στην Διεθνή Ολυμπιάδα Τούρκικης Γλώσσας και κέρδισαν χρυσά μετάλλια στην κατηγορία της ποίησης και στην κατηγορία της έκθεσης.

Πρός γνώσιν και συμμόρφωσιν ορισμένων, oι Πομάκοι Τιμούν και σέβονται την Πατρίδα τους την Ελλάδα και την Σημαία !
Ναι καλά διαβάσατε...
Σήκωσαν ψηλά τη σημαία της
Ελλάδας μέσα στην Τουρκία.
Κάτι που δεν είμαι σίγουρος ότι θα το έκαναν πολλοί άλλοιακόμη κι απο αυτούς που πουλάνε άφθονο "πατριωτισμό" εκ του ασφαλούς βέβαια.

ΠΗΓΗ   18/3/2018

 

 

 

 

Ο μηχανισμός αφανισμού της ρωμαίικης κοινότητας της Πόλης με τις απελάσεις του 1964

Posted by IGOR στο Μαρτίου 16, 2018


Συμπληρώνονται σήμερα 54 χρόνια από τη θέση σε εφαρμογή της τότε κυβέρνησης Ισμέτ Ινονού, της Τουρκίας, της τελικής επιχείρησης αφανισμού της ρωμαίικης κοινότητας της Κωνσταντινούπολης. Είναι αποδεδειγμένο με ατράνταχτα στοιχεία ότι η μετά τη Συνθήκη της Λοζάνης (24/7/1923) Τουρκία συνέχισε την ίδια πολιτική των Νεότουρκων που είχε σκοπό τον αφανισμό οποιασδήποτε κοινότητας που δεν δεχόταν να εκτουρκιστεί.

Για να επιτευχθεί ο στρατηγικός αυτός στόχος, κατά της ελληνορθόδοξης κοινότητας την περίοδο 1923-1960 τέθηκαν σε εφαρμογή τα σχέδια:

(α) σε συνεχή βάση της αποδόμησης της κοινοτικής οργάνωσης με την παραβίαση όλων των άρθρων περί παραβίασης του Κεφαλαίου περί προστασίας των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων,
(β) τα σκληρότατα μέτρα στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου (η επιστράτευση στα τάγματα εργασίας σε επανάληψη αυτών της περιόδου 1914-18, και ο μηχανισμός της οικονομικής καταστροφής, το Βαρλίκ Βεργκισί) και
(γ) το πογκρόμ της νύχτας της 6-7/9/1955. Είναι ανάγκη να επισημανθεί η επιβεβαιωμένη αλήθεια ότι το σχέδιο αυτό αφανισμού δεν είχε σχέση με την κατάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων ή το Κυπριακό.

Τα σκληρότερα μέτρα κατά των Ρωμιών που είχαν παραμείνει στην επικράτεια της Τουρκίας μετά το 1923, εφαρμόστηκαν όταν οι σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών ήταν άριστες.

Παρά τα σκληρά αυτά μέτρα αλλά και τη συνεχή εφαρμογή αντιμειονοτικών μέτρων, ακόμα και στις αρχές της δεκαετίας 1960, η ελληνορθόδοξη κοινότητα διατηρούσε την κοινοτική της οργάνωση, να αποτελεί το 10% του πληθυσμού της Πόλης και να έχει αποδείξει την ικανότητά της να ανασυγκροτείται με ίδιες δυνάμεις μετά από τη μεγαλύτερη πράξη μαζικής βίας στην μεταπολεμική Ευρώπη, στις 6-7/9/1955.

Ο επιδιωκόμενος στόχος του αφανισμού της Κοινότητας επιτεύχθηκε με τη χρήση μιας εκκρεμότητας που είχε αφεθεί από τη συνθήκη της Λοζάνης, και με ευθύνη του Ελευθέριου Βενιζέλου το 1930 με τη Συνθήκη της Άγκυρας είχε οδηγηθεί σε μια θνησιγενή για την κοινότητα λύση. Ενώ η Συνθήκη της Λοζάνης αναγνώριζε και στους Έλληνες υπηκόους που ήταν εγκατεστημένοι στην Πόλη τη μη υπαγωγή στην ανταλλαγή των ελληνοτουρκικών πληθυσμών, αυτή καταργήθηκε εσκεμμένα, για να υπάρξει μια ωρολογιακή βόμβα που θα χρησιμοποιούνταν όταν χρειαζόταν στο μέλλον.

Σεπτεμβριανά

Η κατάστρωση του σχεδίου εκτοπισμού με τις απελάσεις

Η δημοσίευση, το 2007, των πρακτικών της δίκης των Σεπτεμβριανών στη νήσο Πλάτης, που έγινε μετά από το πραξικόπημα της 27/5/1960, αποκαλύφθηκε ότι το σχέδιο της απέλασης των Εταμπλί Ελλήνων υπηκόων είχε σχεδιαστεί τουλάχιστον από το έτος 1957. Στη μόνη μυστική συνεδρία που έγινε κατά τη διάρκεια των δικών ο μάρτυρας στρατηγός Ρεφίκ Τούλγκα κατέθεσε τα εξής: «πριν αναχωρήσω για τη Νάπολη σε υπηρεσία του ΝΑΤΟ, όταν πήγα να αποχαιρετήσω τον πρόεδρο Τζελάλ Μπαγιάρ μού είπε πήγαινε και πες στους Αμερικανούς ότι είμαστε αποφασισμένοι να πάρουμε σκληρά μέτρα κατά των Ρωμιών της Πόλης, και περισσότερο για τους 30.000 Έλληνες υπηκόους που διαθέτουν περιουσίες και το Πατριαρχείο. Θα τους πετάξουμε έξω από τη χώρα και θα λάβουμε σκληρά μέτρα εναντίον τους».[1] Το ίδιο έτος που έχει ξεκινήσει η προετοιμασία των απελάσεων συμβαίνει τον Νοέμβριο η έφοδος της αστυνομίας κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του ΔΣ της Ελληνικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως και συλλαμβάνονται τα μέλη, οδηγούνται σε κρατητήριο και απελαύνονται σε μερικές μέρες.

Μεταξύ τους είναι και ο Δημήτριος Καλούμενος που είχε φωτογραφίσει τις καταστροφές των Σεπτεμβριανών.

Η εφορία της Πόλης απαγόρευσε από την αρχή του έτους 1963 στους Έλληνες υπηκόους την εξόφληση των οφειλών τους με δόσεις και ζήτησε την προκαταβολή των φόρων του έτους 1964. Επιπλέον η διαδικασία χορήγησης της άδειας παραμονής, που ίσχυε από το 1930, με έκδοση ειδικού δελτίου αντικαταστάθηκε με την υποχρέωση έκδοσης ελληνικού διαβατηρίου το 1962 και τη χορήγηση άδειας παραμονής όπως για τους υπόλοιπους αλλοδαπούς. Τα δύο αυτά στοιχεία δείχνουν ότι παρά το καλό κλίμα που ίσχυε μετά από τις συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας γινόταν η προετοιμασία των απελάσεων.

Οι σοβαρές ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των μελών των δύο κοινοτήτων –Ελλήνων και Τούρκων– στην Κύπρο, που άρχισαν τα Χριστούγεννα του 1963, είχαν άμεση επίδραση στην ατμόσφαιρα στην Κωνσταντινούπολη. Αν και τα γεγονότα αυτά στην Κύπρο δεν είχαν καμιά σχέση με την ελληνορθόδοξη κοινότητα, αμέσως στοχοποιήθηκαν τα ιδρύματα της (όπως το Οικουμενικό Πατριαρχείο, σχολεία, ευαγή ιδρύματα), πράγμα που δείχνει την ύπαρξη πολιτικού σχεδίου κατά της μειονότητας.

Παράλληλα ο νόμος αρ. 2007 περί επαγγελμάτων που ίσχυε από το 1932, απαγόρευε την εξάσκηση 20 επαγγελμάτων από ξένους υπηκόους.

Στις 7 Νοεμβρίου 1962 με την απόφαση 28-4869 του πρωθυπουργού Ισμέτ Ινονού ιδρύεται η Ειδική Επιτροπή Μειονοτήτων (Azinlik Tali Komisyonu), της οποίας η σύνθεση αποτελούνταν μόνο από στελέχη μυστικών υπηρεσιών, ενόπλων δυνάμεων και ασφάλειας, και είχε εξουσίες ανώτερες από όλες τις εκτελεστικές, νομοθετικές και δικαστικές Αρχές. Η επιτροπή αυτή λειτούργησε μέχρι το 2004 και αποτέλεσε το επιτελικό όργανο για τη σχεδίαση και εφαρμογή των αντιμειονοτικών μέτρων.

Απελαθέντες διασχίζουν μαζικά τα σύνορα

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού στις 16/3/1964 ανακοίνωσε τη μονομερή καταγγελία της Ελληνοτουρκικής Σύμβασης του 1930 «Εμπορίου, Εγκατάστασης και Διακίνησης» με δημοσίευση της απόφασης στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. Με την καταγγελία της σύμβασης η εφορία της Πόλης έθεσε υπό επιτήρηση τους Έλληνες υπηκόους και τη φορολογική εκποίηση των επιχειρήσεών τους. Οι απελάσεις ξεκίνησαν με ανακοινώσεις στον Τύπο καταλόγων ονομάτων με βαθμιαία αυξανόμενο αριθμό των θυμάτων και περί δήθεν επιζήμιων ενεργειών που είχαν διαπράξει.

Η διαδικασία των απελάσεων άρχιζε με βραδινή επίσκεψη στις οικίες των θυμάτων από αστυνομικούς με πολιτική περιβολή που προσκαλούσαν τους προς απέλαση στην 4η Διεύθυνση της Αστυνομίας όπου υποχρεώνονταν να υπογράψουν κάτω από απειλές έγγραφο που δεν επιτρεπόταν να διαβάσουν, με το οποίο «ομολογούσαν» ότι είχαν διαπράξει κατασκοπεία κατά της Τουρκίας. Τους δινόταν η εντολή να εγκαταλείψουν τη χώρα μέσα σε μερικές μέρες με τον περιορισμό να έχουν μαζί τους 20 κιλά σε προσωπικά αντικείμενα και 20 δολάρια συνάλλαγμα. Με τη διαδικασία αυτήν απελάθηκαν 1.072 Έλληνες της Πόλης. Οι ανακοινώσεις καταλόγων συνεχίστηκαν μέχρι τις 16/9/1964, και μετά από την ημερομηνία αυτήν πλέον εξαναγκάστηκαν σε εκπατρισμό οι υπόλοιποι Έλληνες υπήκοοι όταν έληγε η άδεια παραμονής τους.

Εξαιρέθηκαν της απέλασης οι ανήκοντες στη Ρωμαιοκαθολική και την Προτεσταντική Εκκλησία, πράγμα που δείχνει την στοχοποίηση κυρίως της ελληνορθόδοξης κοινότητας. Την ίδια περίοδο όμως απελάθηκαν και 30 εβραίοι με ελληνική υπηκοότητα.

Με την έκδοση του Μυστικού Διατάγματος (Μ.Δ.) 6/3801 τον Νοέμβριο του 1964 (κυκλοφορούσε εντός των κρατικών υπηρεσιών ως απόρρητο έγγραφο χωρίς ποτέ να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης) οι κινητές και ακίνητες περιουσίες των απελαθέντων τέθηκαν σε καθεστώς «δέσμευσης» με αποτέλεσμα να απαγορευτεί οποιαδήποτε πράξη εκμετάλλευσης, μεταβίβασης, κληρονομικών δικαιωμάτων. Ακόμα, απαγορεύτηκαν και σε περιπτώσεις διαζυγίων που οι σύζυγοί τους ήταν υπήκοοι Τουρκίας. Επιτράπηκε η ανάληψη ενός ελάχιστου μηνιαίου ποσού από τις συζύγους των απελαθέντων. Το Μ.Δ. χρησιμοποιήθηκε για πολλές δεκαετίες κατά των Ελλήνων (ακόμα και με υπηκοότητα Τουρκίας) στην παρεμπόδιση κληρονομικών δικαιωμάτων τους από δικαστήρια της Τουρκίας που επικαλούνταν το Μ.Δ. χωρίς να το γνωρίζουν οι αδικούμενοι Έλληνες. Το 1987 η τουρκική κυβέρνηση, στην προσπάθειά της για προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, αναγκάστηκε να ανακαλέσει το Μ.Δ. Αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο πληθωρισμός στην Τουρκία για δεκαετίες ήταν στο επίπεδο 100%, μετά από 25 χρόνια «παγώματος» οι τραπεζικοί λογαριασμοί των απελαθέντων εκμηδενίστηκαν.

Ο οικονομικός αποκλεισμός ρωμαίικων επιχειρήσεων

Στις αρχές του 1964 από τα 36.000 ενεργά μέλη του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Πόλης οι 1.000 ήταν Έλληνες υπήκοοι ενώ οι επιχειρήσεις που ανήκαν σε Έλληνες με τουρκική υπηκοότητα ήταν 18.000. Με την έναρξη των απελάσεων, τον Απρίλιο του 1964, οι εθνικιστικές φοιτητικές ομοσπονδίες (δεξιές και αριστερές) εξήγγειλαν την οργάνωση οικονομικού αποκλεισμού σε ελληνικές επιχειρήσεις τοιχοκολλώντας πινακίδες που ανέφεραν: «Συμπατριώτη μην συναλλάσσεσαι από εδώ που σε εκμεταλλεύονται οικονομικά και τα γρόσια που δίνεις γίνονται σφαίρες κατά των αδελφών σου». Κανένα μέτρο από τις Αρχές δεν λήφθηκε κατά της παράνομης αυτής πράξης.

Την ίδια περίοδο εφαρμόστηκε η εκστρατεία «Πολίτη μίλα τουρκικά».

Η στάση του Τύπου

Το μεγαλύτερο τμήμα των εφημερίδων της Τουρκίας υπήρξε ο μηχανισμός έντονης προπαγάνδας κατά της ελληνικής κοινότητας, και ιδιαίτερα συκοφαντικών και υβριστικών δημοσιευμάτων με πρώτο στόχο το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον πατριάρχη Αθηναγόρα, δημιουργώντας μια αφόρητη κατάσταση ψυχολογικής βίας κατά της ελληνορθόδοξης κοινότητας στην Πόλη. Με συστηματικό τρόπο οι μαζικής κλίμακας παραβιάσεις των δικαιωμάτων κατά της ελληνορθόδοξης κοινότητας συνδέθηκαν με τα γεγονότα στην Κύπρο και τις ελληνοτουρκικές διαφορές. Στην Ελλάδα ο Τύπος έδωσε περιορισμένη σημασία στις απελάσεις και τους μαζικούς διωγμούς κατά των Ελλήνων της Πόλης. Στις αθηναϊκές εφημερίδες οι σχετικές ειδήσεις ήταν σε δεύτερη ή και τρίτη προτεραιότητα.

Καταπιεστικά μέτρα κατά της ελληνορθόδοξης κοινότητας

Ταυτόχρονα, και παράλληλα με τις απελάσεις, κατόπιν αποφάσεων της Ειδικής Επιτροπής Μειονοτήτων τέθηκαν σε εφαρμογή τα παρακάτω καταπιεστικά και αντιμειονοτικά μέτρα:

– Διορίστηκαν στα ελληνικά μειονοτικά σχολεία Τούρκοι υποδιευθυντές που περιόριζαν τις αρμοδιότητες των Ρωμιών μειονοτικών διευθυντών και απομακρύνθηκαν όλα τα σύμβολα που θύμιζαν την ελληνορθόδοξη ταυτότητα (όπως ελληνικές επιγραφές και ακόμη πλαίσια παραθύρων σε σχήμα σταυρού). Παύθηκε από τα καθήκοντά του, χωρίς καμία αιτιολογία, μεγάλος αριθμός Ρωμιών εκπαιδευτικών.
– Μαθητές με καταγωγή από την Ήπειρο επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που καταγράφονταν ως Ορθόδοξοι Αρβανίτες στο δελτίο ταυτότητάς τους, απομακρύνθηκαν από τα μειονοτικά ελληνικά σχολεία.
– Τον Σεπτέμβριο του 1964 έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία στην Ίμβρο και την Τένεδο και στη συνέχεια τέθηκε σε εφαρμογή το «Σχέδιο τήξης-εξόντωσης» το οποίο αποτελούνταν από σειρά διωγμών: απαλλοτρίωση των δύο κάμπων στην Ίμβρο για την αφαίρεση των οικονομικών πόρων των Ελλήνων, δημιουργία ανοικτής φυλακής βαρυποινιτών που βιαιοπραγούσαν κατά των κατοίκων, εποικισμός των νησιών με τη μεταφορά πληθυσμών από τις κουρδικές και ποντιακές επαρχίες και μετανάστες από τη Βουλγαρία. Υπήρξαν πολλές δολοφονίες κατοίκων.

Οι επιπτώσεις των απελάσεων επί της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Πόλης

Αν και ο αριθμός των Ελλήνων υπηκόων που απελάθηκαν ήταν 12.500, επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις οι σύζυγοι και τα τέκνα είχαν την ιθαγένεια της Τουρκίας επηρεάστηκαν άμεσα 30.000 Έλληνες της Πόλης. Επιπλέον σαν συνέπεια των ισχυρών καταπιεστικών μέτρων, αρχής γενομένης από το τέλος τους 1963, ο ελληνικός πληθυσμός στη διάρκεια 12 μηνών μειώθηκε από 90.000 σε 30.000.

Η πτώση του πληθυσμού της ελληνορθόδοξης κοινότητας που διέμενε στην Κωνσταντινούπολη

Ο στόχος που είχε τεθεί σε έκθεση του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για τις μειονότητες το 1946, για τον εορτασμό της 500ής επετείου της Άλωσης το 1953 χωρίς την παρουσία των Ρωμιών στην Πόλη, επιτεύχθηκε σε σημαντικό βαθμό με καθυστέρηση 11 ετών, έχοντας αποτύχει να επιτευχθεί το αποτέλεσμα αυτό με το μαζικό πογκρόμ της νύχτας 6-7/9/1955.

Νικόλαος Ουζούνογλου
Πρόεδρος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών

_____
1. Emine Gürsoy Naskali, 6-7 Eylül Olayları Davası – Tek Gizli Celse Oturumu.

[pontos-news.gr]

Διαδώστε το!

 

 

 

 

Γιγαντιαίος προ-μυκηναϊκός οικισμός

αποκαλύφθηκε σε ανασκαφές στη βόρεια Κωπαΐδα (φωτογραφίες)

Posted by IGOR στο Μαρτίου 14, 2018


Είναι πιθανόν γύρω στα 1250 π.Χ. ένα οικοδομικό πρόγραμμα, γιγαντιαίας κλίμακας, να έλαβε χώρα στη βόρεια Κωπαΐδα, με πρωτοβουλία του ανακτορικού κέντρου του Ορχομενού.

Η παραπάνω άποψη της δρ Έλενας Κουντούρη, προϊσταμένης της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του ΥΠΠΟΑ και διευθύνουσας της συστηματικής ανασκαφικής έρευνας στις νησίδες Άγιος Ιωάννης και Πύργος-Αγία Μαρίνα στον βορειοανατολικό μυχό της λίμνης στη βόρεια Κωπαΐδα, φαίνεται ότι ενισχύεται από τα νέα δεδομένα, όπως αυτά αναφέρονται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού.

Τα ευρήματα στον λόφο του Αγίου Ιωάννη επιτρέπουν στους αρχαιολόγους να κάνουν τη χρονολογική αναγωγή της παλαιότερης, προς το παρόν, οικοδομικής φάσης κατοίκησης στη θέση αυτή γύρω στα μέσα του 17ου αιώνα π.Χ. (Μεσοελλαδική ΙΙΙ/ΥΕ Ι περίοδος). Το υπουργείο τονίζει ότι τα αποτελέσματα της έρευνας είναι «ιδιαίτερα ενθαρρυντικά», καθώς έφεραν στο φως νέα δεδομένα για το μεσοελλαδικό και πρώιμο μυκηναϊκό υπόβαθρο των οικισμών που αναπτύχθηκαν στο βόρειο περιθώριο της λίμνης.

Η ακρόπολη του Αγίου Ιωάννη

«Επιπλέον, η διαπίστωση, με στρωματογραφικά δεδομένα, ότι τα οχυρωμένα πολίσματα στους λόφους Αγίου Ιωάννη και Αγίας Μαρίνας εμφανίζουν φάση οχύρωσης, επανακατοίκησης και εγκατάλειψης χρονολογικά ανάλογη με την ακρόπολη στο Γλα, δηλαδή γύρω στα μέσα του 13ου αιώνα π.Χ., ρίχνει νερό στον μύλο της προβληματικής των κοινωνικο-πολιτικών ιεραρχικών σχέσεων του μυκηναϊκού βορειοανατολικού κωπαΐδικού πεδίου, καθώς και του διπόλου Ορχομενός-Γλας» σημειώνεται για την έρευνα που έγινε στο πλαίσιο του διετούς ερευνητικού προγράμματος «The Mycenaean Northeastern Kopais – MYNEKO» (2016-2017), το οποίο ολοκληρώθηκε με επιτυχία.

Ακόμη, από το ΥΠΠΟΑ υπογραμμίζεται ότι ο Ορχομενός αποτελούσε μια ηπειρωτική και κατεξοχήν παραλίμνια δύναμη, που διαδραματίζει προεξάρχοντα ρόλο στην περιοχή. «Υπήρξε στραμμένος περισσότερο προς την κεντρική Ελλάδα, επενδύοντας όχι τόσο στις υπερπόντιες σχέσεις, όπως η Θήβα, αλλά στο να δαμάσει το μοναδικό φυσικό πόρο που είχε δίπλα του, υπέρ του στόχου της αυτάρκειας σε σιτηρά και άλλες προσόδους», τονίζεται σχετικά.

Η μυκηναϊκή κυκλώπεια οχύρωση

Επιπλέον, σημειώνεται ότι για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί κατασκευάστηκε εκτεταμένο τεχνικό έργο αποστράγγισης του βόρειου τμήματος της λίμνης, ιδρύθηκε η ακρόπολη του Γλα σε καίριο σημείο, ώστε να επιτρέπει τον έλεγχο των αποστραγγιστικών έργων της λίμνης, ενώ επανιδρύθηκε σειρά εγκαταστάσεων στις παρυφές της λίμνης και ιδιαιτέρως στο βορειοανατολικό μυχό, όπως ο Άγιος Ιωάννης και η Αγία Μαρίνα, αφενός για την εποπτεία των καταβοθρών, η απόφραξη των οποίων θα μπορούσε να προκαλέσει αστοχία στο αποστραγγιστικό έργο, και αφετέρου για τη δυνατότητα της άμεσης πρόσβασης στους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους.

Στις δύο αυτές θέσεις εντοπίστηκαν μεταξύ άλλων τμήματα οχύρωσης, κατάλοιπα οικιών με λίθινα τοιχόβαθρα και ανωδομή από πλίθρες, καθώς και ταφές κάτω από τα δάπεδά τους, ενδεχομένως παιδικές. Ακόμη, επειδή και στις δύο θέσεις το έδαφος είναι εξαιρετικά βραχώδες για εκμετάλλευση, δεν αποκλείεται οι κάτοικοί τους να είχαν επιτύχει τη δημιουργία καλλιεργήσιμου χώρου στις παρυφές της λίμνης. Υπόθεση, που αν επιβεβαιωθεί, ενισχύει την άποψη ορισμένων ερευνητών για το μεσοελλαδικό υπόβαθρο των αποστραγγιστικών έργων.

Υπουργείο Πολιτισμού  14/3/2018

Διαδώστε το!

 

 

 

 

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2018

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ!

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΑΠΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ!

ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗ! (βίντεο)


ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ;;;

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ;;

Δείξτε μου ένα πολιτικό κόμμα...δείξτε μου έναν πολιτικό αρχηγό... δείξτε μου έναν αναλυτή που να είπε την αλήθεια.

Δείξτε μου έναν δημοσιοκάφρο, που να αποκάλυψε ότι πολιτικοί και αναλυτές, παραπλανούν τον λαό;;;

ΑΝ Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΚΑΙ Η ΟΜΗΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΜΕΝΗ, ΤΟΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;;;

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και θα αντιληφθείτε πως παίζεται ένα βρώμικο παιχνίδι στις πλάτες του ελληνικού λαού.


Καλλιόπη Σουφλή

Υ.Γ. Ευχαριστώ τον αναγνώστη/στρια, που μου έστειλε το κατατοπιστικό αυτό βίντεο.

https://www.youtube.com/watch?v=2jWT4VwRKEQ

https://youtu.be/2jWT4VwRKEQ

Αυτά που κρύβουν οι μεγάλοι αναλυτές, διεθνολόγοι, στρατηγοί, δημοσιογράφοι, πολιτικοί κλπ από το λαό.

Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ειρήνη Μαρούπα: Ο Πόλεμος Ήδη Άρχισε Δεν Σας Το Λέ...":

attikanea  14/3/2018

 

 

 

 


Ο πρώτος Μαραθώνιος δρόμος έγινε στις 10 Μαρτίου 1896

Posted by IGOR στο Μαρτίου 10, 2018

Η είσοδος του Λούη στο Ολυμπιακό στάδιο, το 1896


Αγώνισμα δρόμου μεγάλης αποστάσεως (42.195 χλμ.), που περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων από την πρώτη διοργάνωση το 1896 στην Αθήνα. Μαζί με τα 100 μ. είναι τα δύο πιο δημοφιλή αγωνίσματα του στίβου.

Στην αρχαιότητα ο Μαραθώνιος δεν υπήρχε ως άθλημα, ούτε και κάποιο παρόμοιο αγώνισμα. Η ιδέα για την καθιέρωσή του ανήκει στον Γάλλο φιλόλογο Μισέλ Μπρεάλ (1832-1915), ο οποίος έπεισε τον φίλο του Πιερ ντε Κουμπερντέν να το συμπεριλάβει στο πρόγραμμα των Α’ Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, σε ανάμνηση της νίκης των Ελλήνων κατά των Περσών στον Μαραθώνα (490 π.Χ.), την οποία ανήγγειλε στους Αθηναίους ο ημεροδρόμος Φειδιππίδης με την κραυγή «Νενικήκαμεν», προτού αφήσει την τελευταία του πνοή και αφού είχε διανύσει τρέχοντας την απόσταση από το πεδίο της μάχης στον Μαραθώνα στην Αθήνα.

Ο πρώτος Μαραθώνιος δρόμος έγινε στις 10 Μαρτίου 1896, κατά τη διάρκεια των Α’ Πανελληνίων Αγώνων Στίβου και ήταν αγώνας πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Νικητής αναδείχθηκε ο Χαρίλαος Βασιλάκος με 3 ώρες και 18 λεπτά, ενώ ο μετέπειτα νικητής των Ολυμπιακών Αγώνων, ο θρυλικός Σπύρος Λούης τερμάτισε πέμπτος. Ο 23χρονος νερουλάς από το Μαρούσι πήρε τη ρεβάνς λίγες ημέρες αργότερα, στις 29 Μαρτίου, όταν κέρδισε τον πρώτο Μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων με επίδοση 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα.

Από τότε, ο Μαραθώνιος άρχισε να κερδίζει συνεχώς σε δημοτικότητα και σήμερα είναι ένα από τα δημοφιλέστερα αθλήματα του στίβου. Αγώνες Μαραθωνίου δρόμου διεξάγονται όχι μόνο στο πλαίσιο των μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων, αλλά και μεμονωμένοι, με μαζική συμμετοχή αθλουμένων (Μαραθώνιος Βοστώνης, Λονδίνου, Αθήνας κλπ).

Η διαδρομή του Μαραθωνίου δεν ήταν από την αρχή σταθερή. Οι μαραθωνοδρόμοι στην Αθήνα έτρεξαν γύρω στα 40 χιλιόμετρα, όπως και στους επόμενους αγώνες. Το 1924 η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή καθιέρωσε την απόσταση των 42.195 μέτρων, δηλαδή τη διαδρομή που διέτρεξαν οι δρομείς από τη βασιλική εξέδρα μέχρι το στάδιο κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 1908.

Το αγώνισμα του Μαραθωνίου διεξάγεται σε δημόσιο ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Επίσημα εθνικά ή παγκόσμια ρεκόρ δεν αναγνωρίζονται από την IAAF, διότι το αγώνισμα διεξάγεται σε διαφορετικές εδαφολογικές συνθήκες. Την καλύτερη επίδοση στους άνδρες έχει σημειώσει ο Κενιάτης Γουίλσον Κίπσανγκ με 2 ώρες, 3 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα (28 Σεπτεμβρίου 2013), ενώ στις γυναίκες η επίδοση της βρετανίδας Πόλα Ράντκλιφ με 2 ώρες, 15 λεπτά και 25 δευτερόλεπτα αντέχει από το 2003.

Τα αντίστοιχα ελληνικά ρεκόρ κατέχουν ο Σπύρος Ανδριόπουλος (ΑΠΣ Πάτραι) με 2:12.04 (9 Οκτωβρίου 1988) και η Μαρία Πολύζου (Πανελλήνιος ΓΣ) με 2:33.40 (23 Αυγούστου 1998). Την καλύτερη επίδοση στην ιδιαίτερα δύσκολη κλασική διαδρομή (Τύμβος Μαραθώνα – Παναθηναϊκό Στάδιο) κατέχει ο Ιταλός Στέφανο Μπαλντίνι με 2:10:55 από τους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 2004. Στους ίδιους αγώνες σημειώθηκε και η κορυφαία γυναικεία επίδοση από τη γιαπωνέζα Μιζούκι Νογκούτσι με 2:26:20.

Ο πρώτος διεθνής μαραθώνιος επί της κλασικής διαδρομής έγινε στις 2 Οκτωβρίου 1955, αν και η απόφαση προϋπήρχε από το 1938. Ο αγώνας έγινε με τη συμμετοχή 21 αθλητών (12 Έλληνες, 4 Αιγύπτιοι, 2 Γιουγκοσλάβοι και από ένας Ιταλός, Γερμανός και Φινλανδός) και νικητής αναδείχθηκε ο Φινλανδός Βέικο Κάρβονεν με 2:27:30.

https://www.sansimera.gr/articles/696

Διαδώστε το!

 

 

 

Πώς οι Γερμανοί συνέβαλαν στην γενοκτονία του μικρασιατικού Ελληνισμού (βίντεο)

sddefault (Custom)

https://www.youtube.com/watch?v=f-PdrShPmkw

Λίγοι το έχουν κατανοήσει αλλά ιστορικά οι Γερμανοί είχαν πολύ μεγάλη ανάμειξη στην γενοκτονία του μικρασιατικού Ελληνισμού. Μάλιστα είχαν βοηθήσει τους Τούρκους να την οργανώσουν.

 

 

 

Βίντεο Drone:

Μαγικές εικόνες από το Θορικό, το αρχαιότερο θέατρο του κόσμου

Το εντυπωσιακό και μοναδικό στην Ελλάδα ελλειψοειδές θέατρο, σε ένα βίντεο από ψηλά που προκαλεί δέος
Λευτέρης Σαββίδης
Μαρτίου 08 2018 07:54

Πριν φτάσει κανείς στο Σούνιο, στη περιοχή της Λαυρεωτικής εκτείνονται τα ερείπια της αρχαία πόλης του Θορικού. Εκεί, βρίσκεται στο αρχαίο θέατρο της πόλης, το οποίο και έχει χαρακτηριστεί το αρχαιότερο, τουλάχιστον στον ελλαδικό χώρο και το μοναδικό για ένα ακόμη λόγο. Πρόκειται για τον χώρο πολιτισμού που έχει ελλειψοειδές σχήμα και όχι ημικυκλικό.

Δείτε το εντυπωσιακό βίντεο Drone:

Στη δυτική πλαγιά του λόφου Βελατούρι βρίσκεται το κέντρο του αρχαίου δημου Θορικού. Από τον αρχαίο δήμο σήμερα σώζονται το θέατρο, μέρη του οικισμού και των εγκαταστάσεων όπου γινόταν η επεξεργασία των μετάλλων, ένας τετράγωνος πύργος του 4ου αιώνα π.Χ., τα νεκροταφεία και το ιερό της Δήμητρας και της κόρης. Ο οικισμός γνωστός ως βιομηχανική πόλη εκτείνεται στη βραχώδη κατηφορική πλαγιά του λόφου Βελατούρι.

Το θέατρο του Θορικού θεωρείται το αρχαιότερο στον ελλαδικό χώρο και μοναδικό για το ιδιόμορφο ελλειψοειδές σχήμα του. Κατασκευάστηκε στη φυσική αμφιθεατρική πλαγιά στη νότια πλευρά του λόφου Βελατούρι στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. Στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. η ορχήστρα επεκτάθηκε και στα μέσα του 4ου αι. π.Χ. κατασκευάστηκε το άνω διάζωμα με ένα μνημειώδη αναλημματικό τοίχο. Δίπλα στη δυτική πάροδο ιδρύθηκε ο μικρός ναός του Διονύσου. Στην ανατολική πλευρά του υπάρχει μία μεγάλη αίθουσα με θρανίο λαξευμένο στο βράχο, που ήταν πιθανώς τόπος συγκέντρωσης. Δίπλα στο δυτικό διάζωμα του θεάτρου υπήρχε ένα σπίτι με πεντάκλινο ανδρώνα (δωμάτιο συμποσίων) και αυλή. Το χωρίζει από το θέατρο ένα στενό μονοπάτι που ανηφορίζει στην πλαγιά.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός, ότι ακριβώς νότια της ορχήστρας του θεάτρου και σύγχρονα με αυτό δημιουργήθηκε ένα νεκροταφείο που ήταν σε χρήση από τον 6ο αι. π.Χ. έως τα μέσα του 4ου αι. π.Χ. . Στη δυτική πλαγιά του λόφου οι περισσότεροι τάφοι χρονολογούνται στη γεωμετρική (1100 - 700 π.Χ.) και αρχαϊκή (700 - 480 π.Χ.) περίοδο, ενώ λιγότερες είναι οι ταφές των μέσων του 5ου και 4ου αιώνα π.Χ. Στη νότια πλαγιά οι τάφοι που χρονολογούνται στον 7ο, 6ο και 4ο αι. π.Χ. ανήκαν σε νεαρά άτομα και παιδιά. Βόρεια του θεάτρου βρέθηκαν τάφοι του 8ου - 7ου αι. π.Χ.

Σπίτια, εργαστήρια και στοές γύρω από το θέατρο αποτελούν έναν οικισμό και δείχνουν την πυκνότητα της κατοίκησης και την ποικιλία των δραστηριοτήτων των αρχαίων κατοίκων του Θορικού.

Στη γειτονική χερσόνησο του Αγίου Νικολάου με τους μικρούς όρμους Φραγκολίμανο και Πόρτο Μαντρί ήταν το λιμάνι του αρχαίου Θορικού, που οχυρώθηκε στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου. Μέσα στο φρούριο σώζεται ένας μικρός οικισμός των κλασικών χρόνων, ενώ τοίχοι είναι ορατοί μέσα στη θάλασσα νότια της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου.

Στην πεδιάδα νότια του οικισμού, σώζεται ένα μεγάλο μαρμάρινο δωρικό οικοδόμημα σε σχήμα διπλής στοάς, του 5ου αι. π.Χ., που έχει γίνει γνωστό ως "ναός της Δήμητρας και Κόρης" από επιγραφή που βρέθηκε στην περιοχή.

Στη δυτική πλαγιά του λόφου Βελατούρι βρίσκεται το κέντρο του αρχαίου δημου Θορικού. Από τον αρχαίο δήμο σήμερα σώζονται το θέατρο, μέρη του οικισμού και των εγκαταστάσεων όπου γινόταν η επεξεργασία των μετάλλων, ένας τετράγωνος πύργος του 4ου αιώνα π.Χ., τα νεκροταφεία και το ιερό της Δήμητρας και της κόρης. Ο οικισμός γνωστός ως βιομηχανική πόλη εκτείνεται στη βραχώδη κατηφορική πλαγιά του λόφου Βελατούρι.

Το θέατρο του Θορικού θεωρείται το αρχαιότερο στον ελλαδικό χώρο και μοναδικό για το ιδιόμορφο ελλειψοειδές σχήμα του. Κατασκευάστηκε στη φυσική αμφιθεατρική πλαγιά στη νότια πλευρά του λόφου Βελατούρι στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. Στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. η ορχήστρα επεκτάθηκε και στα μέσα του 4ου αι. π.Χ. κατασκευάστηκε το άνω διάζωμα με ένα μνημειώδη αναλημματικό τοίχο. Δίπλα στη δυτική πάροδο ιδρύθηκε ο μικρός ναός του Διονύσου. Στην ανατολική πλευρά του υπάρχει μία μεγάλη αίθουσα με θρανίο λαξευμένο στο βράχο, που ήταν πιθανώς τόπος συγκέντρωσης. Δίπλα στο δυτικό διάζωμα του θεάτρου υπήρχε ένα σπίτι με πεντάκλινο ανδρώνα (δωμάτιο συμποσίων) και αυλή. Το χωρίζει από το θέατρο ένα στενό μονοπάτι που ανηφορίζει στην πλαγιά.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός, ότι ακριβώς νότια της ορχήστρας του θεάτρου και σύγχρονα με αυτό δημιουργήθηκε ένα νεκροταφείο που ήταν σε χρήση από τον 6ο αι. π.Χ. έως τα μέσα του 4ου αι. π.Χ. . Στη δυτική πλαγιά του λόφου οι περισσότεροι τάφοι χρονολογούνται στη γεωμετρική (1100 - 700 π.Χ.) και αρχαϊκή (700 - 480 π.Χ.) περίοδο, ενώ λιγότερες είναι οι ταφές των μέσων του 5ου και 4ου αιώνα π.Χ. Στη νότια πλαγιά οι τάφοι που χρονολογούνται στον 7ο, 6ο και 4ο αι. π.Χ. ανήκαν σε νεαρά άτομα και παιδιά. Βόρεια του θεάτρου βρέθηκαν τάφοι του 8ου - 7ου αι. π.Χ.

https://www.youtube.com/watch?v=vNxt9w8K0V0

Πληροφορίες Υπουργείο Πολιτισμού/ΕΙΚΟΝΕΣ UPDRONES

ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ:

 

 

 

 

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

ΕΠΙΣΗΜΗ ΤΕΛΕΤΗ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 1948

Τα πολύπαθα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα

Τα Δωδεκάνησα (για την ακρίβεια είναι 14) ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων δεμένα με τις τύχες του Ελληνισμού. Εν τούτοις, μόλις το 1947 ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος.
Εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικές επιδρομές από τους Πέρσες, τους Σαρακηνούς, τους Βενετούς, τους Γενουάτες, τους Σταυροφόρους και τους Τούρκους (Σελτζούκους και Οθωμανούς). Από το 1309 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών και έμειναν υπό την κυριαρχία τους έως το 1522, οπότε καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους. Με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, τα Δωδεκάνησα επαναστάτησαν, αλλά το 1830 επιστράφηκαν μαζί με τη Σάμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αντάλλαγμα την Εύβοια, η οποία ενσωματώθηκε στο ελεύθερο ελληνικό κράτος.
Η κατάληψη των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς το 1912 αναπτέρωσε τις ελπίδες των κατοίκων τους ότι σύντομα τα νησιά θα ενταχθούν στον εθνικό κορμό. Πράγματι, με τη συνθήκη των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920) τα Δωδεκάνησα παραχωρούνταν στην Ελλάδα, με εξαίρεση τη Ρόδο, που θα παρέμενε για ένα διάστημα υπό ιταλική διοίκηση. Όμως, η ατυχής έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας έδωσε την ευκαιρία στους Ιταλούς να υπαναχωρήσουν και με την άνοδο του Μουσολίνι προσπάθησαν να τα εξιταλίσουν. Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών (1943), κύριοι των Δωδεκανήσων έγιναν οι Γερμανοί και μετά την παράδοση της Χιτλερικής Γερμανίας (Μάιος 1945), η Μεγάλη Βρετανία.
Ήταν η χρυσή ευκαιρία για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στο ελληνικό κράτος, την οποία η ελληνική διπλωματία δεν έπρεπε να αφήσει να πάει χαμένη. Ήταν απαίτηση του ελληνικού λαού και είχε χυθεί άφθονο ελληνικό αίμα για την εκδίωξη των Γερμανών από τα Δωδεκάνησα. Το θέμα θα λυνόταν οριστικά από τη Διάσκεψη Ειρήνης των νικητριών δυνάμεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα συνερχόταν στο Παρίσι.
Η Ελλάδα δια του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη διαμήνυσε ότι θα έθετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως εθνικές διεκδικήσεις την πρόσκτηση της Βορείου Ηπείρου και των Δωδεκανήσων, τη διευθέτηση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, ενώ σκόπευε να θέσει και το ζήτημα της Κύπρου στη Μεγάλη Βρετανία. Από τις τέσσερις αυτές εθνικές διεκδικήσεις, μόνο το θέμα των Δωδεκανήσων ευοδώθηκε, χωρίς δυσκολίες και περιπλοκές.
Είναι γνωστό ότι ο Στάλιν και ο Τσόρτσιλ, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, προσπάθησαν να δελεάσουν την Τουρκία, προσφέροντάς της ορισμένα παράκτια νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να την πείσουν να βγει στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων ή τουλάχιστον να παραμείνει αυστηρά ουδέτερη. Επιπροσθέτως, ο Στάλιν είχε συνδέσει το θέμα των Δωδεκανήσων με την Τριπολίτιδα (σημερινή Λιβύη), για την οποία η Σοβιετική Ένωση είχε διατυπώσει το αίτημα να της ανατεθεί η εντολή.
Όμως, σε μια απρόσμενη στροφή της πολιτικής της, η Σοβιετική Ένωση συγκατατέθηκε να αποδοθούν τα Δωδεκάνησα στη Ελλάδα, στη συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών που προετοίμαζε τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Η δήλωση έγινε στις 27 Ιουνίου 1946 από τον Υπουργό Εξωτερικών Βιατσεσλάβ Σκριάμπιν, γνωστότερο ως Μολότωφ, με μοναδικό όρο την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Έτσι, προτού καν συνέλθει η Διάσκεψη Ειρήνης, το θέμα των Δωδεκανήσων είχε λάβει ευνοϊκή τροπή για την Ελλάδα.
Η είδηση για την απόδοση των Δωδεκανήσων στη Ελλάδα χαιρετίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό, σε μια περίοδο που η χώρα βρισκόταν στη δίνη του Εμφυλίου Πολέμου. Η Διάσκεψη της Ειρήνης συνήλθε στο Παρίσι από τις 29 Ιουλίου έως τις 11 Οκτωβρίου 1946, όπου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς και τα θέματα της Βορείου Ηπείρου και της διευθέτησης των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, χωρίς επιτυχία, αφού οι ΗΠΑ δεν θέλησαν να δυσαρεστήσουν τη σύμμαχό τους Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της Αλβανία και Βουλγαρία. Η προσπάθεια της Τουρκίας να διεκδικήσει το Καστελόριζο και τη Σύμη έπεσαν στο κενό.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 υπογράφηκε στο Παρίσι η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία τα Δωδεκάνησα αποδίδονταν στην Ελλάδα, ενώ η Ιταλία υποχρεωνόταν σε αποζημίωση ύψους 105 εκατομμυρίων δολαρίων προς τη χώρα μας. Με επιμονή της σοβιετικής πλευράς, οριζόταν στο κείμενο ότι τα νησιά θα παρέμεναν αποστρατιωτικοποιημένα, πρόβλεψη που θα επικαλεστεί η Τουρκία κατά τρόπο καταχρηστικό μετά το 1974. Από την τουρκική ερμηνεία του κειμένου της ελληνοϊταλικής συνθήκης του 1947, σε συνδυασμό με τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932, θα προκύψει και το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών», που έθεσε η Άγκυρα μετά την Κρίση των Ιμίων το 1996.
Η τελετή παράδοσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τις βρετανικές αρχές έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στη Ρόδο μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα. Πρώτος διοικητής των Δωδεκανήσων ανέλαβε ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης, με πολιτικό σύμβουλο τον πανεπιστημιακό και δικαστικό Μιχαήλ Στασινόπουλο, μετέπειτα πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου 1948 και το 1955 τα Δωδεκάνησα έγιναν νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο.
sansimera.gr
Αναρτήθηκε από στις 9:00 π.μ.

 

 

 

 

 

Έρευνα:

Από τον Διόνυσο και τον Ηρακλή στον Μέγα Αλέξανδρο και τους διαδόχους του

- Οι αρχαίες Ελληνικές πόλεις της Κίνας !!!


Κατά την μυθολογία ο Διόνυσος μεγάλωσε στο όρος της Νύσσας αλλά και λαμβάνοντας υπʼ όψιν το ακόλουθο απόσπασμα του Αρριανού από τα "Ινδικά" σχετικά με την καταγωγή των Σίβας ή Σίνδων και λαμβάνοντας υπʼ όψιν την ετυμολογική συγγένεια των Σίβας με την Ινδική Θεότητα Σίβα.: "Όσον αφορά τους Σίβας οι οποίοι ήταν γένος Ινδικόν επειδή ορισμένοι τους είδαν να ντύνονται με δέρματα, ισχυρίζονται ότι είναι υπολείμματα του στρατού εκ της εκστρατείας του Ηρακλέους επειδή μάλιστα οι Σίβαι φέρουν και ράβδο ώς ανάμνησιν του ροπάλου του Ηρακλέους". Ενώ στα "Αργοναυτικά" του Ορφέως στίχος 1046 διαβάζουμε: "Επειτα τρέχοντες (η Μήδεια και ο Ιάσων) το ρεύμα του ποταμού Φάσι λογω ανοησιών εις το μέσο της πεδιάδος έφτασαν που κατοικούν οι Γυμνοί, οι Βουονόμαι,και οι αγρότες Άρκυες, επίσης και η φυλή των Κερκετικών υπερήφανων Σινδών". Η σημερινή φυλή των Σίντ. Οι Ιερείς στο Θιβέτ σε τελετουργικό χορό εχουν περικεφαλαίες που φοράνε. Υπήρχαν αρχαίες ελληνικές πόλεις που ιδρύθηκαν  από τον Διόνυσο στην δυτική Κίνα με ονόματα Ιαχή, Αιγίς, Κέρβερος και αργότερα ιδρύθηκαν και άλλες τήν ελληνιστική εποχή.
Ο Μ. Αλέξανδρος, μας λέει ο Αρριανός, κατά την εκστρατεία του στην Ασία, συνήντησε Έλληνες στην πόλη Νύσσα, από το Διο-Νυσσος από την εκστρατεία του Διονύσου και καλλιεργούσαν την άμπελο που τους δίδαξε ο Διόνυσσος. Η εκστρατεία έγινες πρίν από χιλιάδες χρόνια και τώρα έρχονται οι αρχαιολόγοι να επιβεβαιώσουν την μεγάλη εποποίια του Διονύσου. Οι μούμιες είναι από Έλληνες του Διονύσου και η ελληνική παρουσία στην Κίνα ίσως ξεκινάει από το 2.000πΧ δηλ. πάει πίσω ακόμα 1.700 χρόνια από τον Μέγα Αλέξανδρο. Και λέμε ίσως διότι προς την Ασία εξεστράτευσε και ο Ηρακλής παλαιότερος του Διονύσου. Στη «λεκάνη» του Ταρίμ, στην επαρχία Xinjang της Κίνας, βρίσκεται η έρημος Τάκλα Μακάν, στην οποία ανακαλύφθηκαν μούμιες με ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Οι μούμιες είναι σχεδόν 4.000 ετών, αφού χρονολογούνται από το 2.000 π.χ. Λόγω του χρώματός τους,  έχουν ονομαστεί  »λευκές μούμιες». Εξαιτίας της ξηρασίας της ερήμου, πολλές από τις μούμιες διατηρούν τα χαρακτηριστικά τους, ενώ σώζονται και αρκετά ενδύματα. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών ερευνών είναι εντυπωσιακά, καθώς αποδεικνύουν την ύπαρξη μεταναστών από την Ευρώπη στην ευρύτερη περιοχή του Ταρίμ. Οι μούμιες δεν έχουν σχιστά μάτια και είναι ψηλότερες από τους Ασιάτες. Το χρώμα των μαλλιών τους έχει κυρίως ξανθές και καστανές αποχρώσεις και το πρόσωπο φέρει «γωνίες». Τα ρούχα που δεν έχουν αλλοιωθεί, καθώς και κάποια ταφικά ευρήματα παραπέμπουν σε Ευρωπαϊκούς λαούς. Εχει καταγραφεί η ύπαρξη Ευρωπαίων στην περιοχή. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κλαύδιος είχε λάβει αναφορές για την ύπαρξη ανθρώπων στη «λεκάνη» του Ταρίμ, που είχαν ανοιχτοκίτρινα μαλλιά, γαλανά μάτια και ύψος πολύ μεγαλύτερο από αυτό των Ασιατών. Για όσους ήξεραν την πανάρχαια εκστρατεία του Διονύσου στην Κίνα που έχει καταγραφεί στα «Διονυσιακά» του Νόννου δεν εκπλήσσεται τώρα από την αποκαλυψη του BBC ότι ο περιβόητος πήλινος στρατός στην σινική επικράτεια φτιάχτηκε από Έλληνες. Απόδειξη ότι η πανάρχαια εκστρατεία του Διονύσου στην Κίνα ήταν γεγονός είναι η διάσημη μούμια της Λουλάν, αφού πρόκειται για μια Καυκασια γυναίκα που προέρχεται από μια εποχή στην οποία απλά δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στη Κίνα. Η εκστρατεία του Διονύσου σε Κίνα και Ινδία, αναφέρεται στα «Διονυσιακά»του Νόννου, και υπάρχει στην Κίνα η επαρχία Γιουνάν που σημαίνει «Ιωνία» όπου καλλιεργούνται αμπέλια και παράγεται κρασί! Ο Διόνυσος ήταν ο θεός του κρασιού. Η Λουλάν πέθανε πριν απο 3.800 χρόνια κατά τη διάρκεια ενός εμπορικού ταξιδιού, στον θρυλικό «Δρόμο του Μεταξιού», αλλά αυτό έγινε γνωστό μόλις το 1980. Δρόμος του μεταξιού ονομάζεται η διαδρομή που ακολουθούσαν οι έμποροι και οι εισαγωγείς αγαθών μεταξύ Ευρώπης και Κίνας. Η ξηρότητα του κλίματος και τα αλατούχα εδάφη διατήρησαν την Λουλάν και τις άλλες μούμιες σε άριστη κατάσταση. Η μούμια ονομάστηκε «η ωραία κοιμωμένη«, επειδή τα έντονα χαρακτηριστικά του προσώπου της διατηρήθηκαν ακόμα και μετά θάνατον. Δυστυχώς η περιοχή Tarim που βρέθηκαν οι μούμιες είναι πολιτικά ασταθής και γι΄αυτό η ανακάλυψη τους θεωρήθηκε ως αιτία αποσταθεροποίησης και υποκίνησης ταραχών. Μαρτυρίες για την ύπαρξη των «Τόχαρων» υπήρχαν στην αρχαιότητα, εξ αιτίας όμως της μεγάλης αποστάσεώς τους από την Ευρώπη, δεν δόθηκε ιδιαίτερη σημασία σε αυτές και θεωρήθηκαν μύθος ή φαντασία. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει μία περιγραφή για τους Σηρες, (λαοί της Κίνας από Έλληνες και Ρωμαίους) που έγινε στον Αυτοκράτορα Κλαύδιο από μία πρεσβεία από την Ταυροφάνη (Κεϋλάνη). Σύμφωνα με τα λεγόμενα των Κεϋλανών πρέσβεων, οι άνθρωποι στη Βορειοδυτική Κίνα ήταν πολύ ψηλοί, είχαν πυρόξανθα μαλλιά και γαλάζια μάτια. Αλλά και κινεζικές μαρτυρίες, που αναφέρονται στους κατοίκους της συγκεκριμένης περιοχής σε μία περίοδο ιστορικής καταγραφής 1.000 χρόνων, περιγράφουν ψηλούς σωματότυπους με μπλε ή πράσινα μάτια, μακριές μύτες, πολλά γένια και κόκκινα ή ξανθά μαλλιά.   Οι Αρχαίοι Έλληνες ανέφεραν ως Τόχαρους, τους κατοίκους της Βακτριανής που κατέλυσαν τα ελληνιστικά βασίλεια της Ινδικής Χερσονήσου. Ονομάζονταν από τους Έλληνες «Τόχαροι» και από τους Ινδο- Αρίους «Τουσάρα» και εισήλθαν, στη περιοχή της Βακτρίας από την κοιλάδα του Ταρίμ καταδιωκόμενοι από την επέλαση των Ούννων και κάποιων πρωτο-τουρκικών λαών στην περιοχή τους. Οι δε Τούρκοι της Μογγολίας αναφέρονταν στους κατοίκους της περιοχής του Ταρίμ, λέγοντας ότι αυτοί μιλάνε την «τόξρι» γλώσσα. Το εθνονύμιο «Τόχαροι», χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τον Μύλερ, το 1907 και μετά από τους επιστήμονες που αποκρυπτογράφησαν τα «τοχαρικά» κείμενα. Ορισμένοι θεωρούν ότι οι Τόχαροι που ανέφεραν οι Αρχαίοι Έλληνες είναι κάποιο περσικό φύλο και όχι οι κάτοικοι της κοιλάδας του Ταρίμ οι οποίοι ονομάζονταν αλλιώς.
Τον 6ο και 8ο αι. μ.Χ. οι Τόχαροι της περιοχής του  Κιούτσι, αυτοαποκαλούνταν Κούζινε και οι δε κάτοικοι του Αγνιντέσα, Αάρσι (αργυροί ή λευκοί στη γλώσσα τους). Σύμφωνα δε με τον Ντάγκλας Ανταμς, οι Τόχαροι αυτοαποκαλούνταν Άκνι,(ακρίτες στη γλώσσα τους). Θα περίμενε λοιπόν κανείς τα τοχαρικά να είναι και αυτά μία σάτεμ ευρωπαϊκή γλώσσα αλλά αντιθέτως με έκπληξη, οι γλωσσολόγοι διαπίστωσαν ότι είναι μια κέντουμ δηλ. μία δυτική ευρωπαϊκή γλώσσα. Ένας θύλακας δυτικής γλώσσας στα βάθη της Ασίας περικυκλωμένος από ανατολικές ευρωπαϊκές και ασιατικές γλώσσες. Και ενώ όλοι περίμεναν ότι οι Τόχαροι θα ήταν ιρανογενείς, καθώς οι Πέρσες ήταν οι μόνοι ευρωπαίοι που έφθασαν τόσο βαθιά στην Ανατολή ως το σημερινό Τατζικιστάν, τη Σογδιανή και τη Χωρασμία, τελικά αποκαλύφθηκε ότι κάποιοι άλλοι ευρωπαίοι και μάλιστα δυτικοευρωπαίοι εγκαταστάθηκαν στα σύνορα με τη Κίνα. Και ενώ το παράδοξο αυτό συναντιέται και στη σύγχρονη αλβανική που είναι μία ανατολική ευρωπαϊκή σάτεμ γλώσσα δίπλα σε δυτικές ευρωπαϊκές γλώσσες, της οποίας η ύπαρξή της εκεί αιτιολογείται από μία μεταγενέστερη μετακίνηση του πληθυσμού των Αλβανών δυτικότερα υπό την πίεση εισβολέων Ούννων, Τούρκων, Βουλγάρων, η μετακίνηση του τοχαρικού πληθυσμού πέρα από τους περσικούς δεν εξηγείται καθώς δεν είναι γνωστή σε μας καμία μετακίνηση πληθυσμού από τη Δυτική Ευρώπη προς την Ανατολή και μάλιστα τόσο βαθιά  στην Ασία.  Έτσι θεωρείται ότι οι Τόχαροι κατοικούσαν αρχικά στη περιοχή της νότιας Ρωσίας και μετέπειτα δίπλα σε σλάβικους πληθυσμούς, καθώς παρατηρείται μία σλαβική επιρροή στο λεξιλόγιό τους. Το πολιτειακό σύστημα των Τοχάρων δεν διέφερε πολύ από το επικρατούν στην Ευρώπη την ίδια εποχή. Όπως και οι Αρχαίοι Έλληνες, οι Τόχαροι ζούσαν σε πόλεις -κράτη. Σε αυτά ένας βασιλιάς και ένα συμβούλιο γερόντων, αποφάσιζαν για όλα τα θέματα της πόλης-κράτους. Οι Τόχαροι βασιλείς κάθονταν σε θρόνους με σκαλισμένα λιοντάρια, γεγονός που προκάλεσε εντύπωση στους Κινέζους απεσταλμένους που πρωτοαντίκρισαν θρόνο, πρώτη φορά στα τοχαρικά βασίλεια και περιέγραψαν ότι ο Τόχαρος βασιλιάς κάθεται σε ένα κρεβάτι με λιοντάρια, καθώς δεν ήταν γνωστή σε αυτούς και στην Ασία ευρύτερα η έννοια της καρέκλας. Ο δρόμος του μεταξιού περνούσε από τα τοχαρικά βασίλεια, ήταν αυτός που τους έδωσε πλούτο αλλά και ουσιαστικά αυτός που συντέλεσε στην εξαφάνισή των  Τόχαρων. Λόγω του εμπορίου και του πλούτου στα τοχαρικά βασίλεια πολλοί λαοί ενδιαφέρθηκαν για την περιοχή.
Οι θαυμαστοί «Γιαβάνας» (Ίωνες) περιγράφονται στα ινδικά έπη ως συμμετέχοντες σε ένα είδος αρχαίου παγκόσμιου πόλεμομυ όπου χρηιμοποιήθηκαν όπλα που είχαν ανυπολόγιστη ισχύ. Στη Μαχαμπαράτα, το Ινδικό έπος, πολλοί ερευνητές ανακαλύπτουν περιγραφές που θυμίζουν σύγχρονα πολεμικά μέσα , άρματα μάχης, πυραύλους και ατομικές βόμβες. Υπάρχει περιγραφή που παραπέμπει σε ατομική έκρηξη. «Η καταστροφή ήρθε από μια λάμψη που έμοιαζε να έχει όλη τη δύναμη του σύμπαντος κι ύστερα υψώθηκε σε μια στήλη καπνού και φωτιάς τόσο μεγάλη που έλαμπε σαν 10.000 ήλιοι μαζί. Ήταν ένα γιγαντιαίος άγγελος θανάτου που μετέτρεψε σε μια στιγμή σε στάχτες μια ολόκληρη φυλή. Τα κορμιά κάηκαν σε βαθμό που έγιναν αγνώριστα. Τα μαλλιά και τα νύχια έπεσαν, τα κεραμικά έσπασαν και τα πουλιά έγιναν άσπρα». Αυτό θα μπορούσε να είναι ότι έπαθαν οι κάτοικοι στο Ναγκασάκι και τη Χιροσίμα. Να επιστρέψουμε στο ζήτημα της Κίνας. Η Κίνα διαθέτει μια νότι επαρχία της που αναφέρεται ως «Γιουνάν» (Ιωνία). Εκεί και μόνο εκεί οι κάτοικοι καλιεργούν αμπέλια. Ηταν το σήμα κατατεθέν του Διονύσου. Κάποιος τους το έμαθε από τα αρχαία χρόνια. Για πολλούς ακόμα και οι χοροί των κατοίκων έχουν κάποια συγγένεια με τους αρχαίους ελληνικούς, αυτό δεν είμαστε σε θέση να το κρίνουμε απλα΄το αναφέρουμε. Πάντως ο χορός των ανδρών στην επαρχία Γιουνάν θυμίζει λιγάκι «Πυρίχειο».
Τυπικά, ο Αλέξανδρος κατέκτησε και κράτησε την αυτοκρατορία του Δαρείου για μόλις εννέα χρόνια (334-323 π.Χ.), αλλά το σοκ που επέφερε στην ιστορία αυτού του κόσμου έμελλε να κρατήσει αιώνες. Χάρη στην αίγλη του ονόματός του, οι επίγονοι κατόρθωσαν μετά τον θάνατό του να κρατήσουν για δύο αιώνες τα φέουδα που μοιράστηκαν, παρά τους συνεχείς πολέμους μεταξύ τους. Ο Μέγας Αλέξανδρος ίδρυσε το 329 π.Χ. την Αλεξάνδρεια την εσχάτη στην είσοδο της κοιλάδας της Φεργκάνας, στο σημερινό Τατζικιστάν. Ο Ευθύδημος ο βασιλιάς του Ελληνιστικού βασιλείου στη Βακτριανή επέκτεινε το βασίλειο του στη Σογδιανή και έκανε εκστρατείες ως το Σόλεκ. Αλλά και η Κίνα είχε εμπορικές συναλλαγές με τους Τόχαρους. Οι Κινέζοι έστελναν πρεσβείες για να πάρουν τα «θεϊκά» τοχαρικά,  όπως τα αποκαλούσαν, άλογα, που ήταν μεγαλύτερα από τα μογγολικά και κρατούσαν πάνω τους κατάφρακτους ιππείς της Σογδιανής, της Φεργκάνα και της Παρθίας. Με την τοχαρική αυτοκρατορία του Κουσάν, η βόρεια Ινδία ενώθηκε με τη Κεντρική Ασία και την κοιλάδα του Ταρίμ. Ο Πείθων που είχε αναλάβει τις ινδικές κτήσεις στην κοιλάδα του Ινδού και ο Εύδημος που είχε πάρει τη διοίκηση του Παντζάμπ έμειναν στις κτήσεις τους ως το 316 π.Χ., για να πάρει τη θέση τους η ινδική δυναστεία του Τσαντραγκούπτα Μαουρία. Ως τον πρώτο αιώνα π.Χ. τις κτήσεις της Δύσης τις κατέλαβαν οι Ρωμαίοι και εκείνες της Ανατολής οι διάδοχοι των Περσών, Πάρθοι. Οι Ελληνες κατόρθωσαν να συστήσουν στα εδάφη του Αφγανιστάν και του Πακιστάν το ΕλληνοΒακτριανό βασίλειο (206-140 π.Χ.) και να το επεκτείνουν ανατολικά, συστήνοντας το Ελληνο-Ινδικό βασίλειο (180 π.Χ.- 10 μ.Χ.). Τότε, με τα πρώτα κύματα των Ούννων (Ξιον Γκνου για τους Κινέζους) να σαρώνουν τα πάντα, τελείωσε το παιχνίδι εξουσίας των Ελλήνων. Τα ελληνικά Βασίλεια καταλύθηκαν απο κύματα προσφύγων από τους νομάδες Τοχαρους της Κεντρικής Κίνας. Οι Ουννοι το 160-150 π.χ. από την Μογγολια εισέβαλαν νότια στην Κίνα, νικησαν και απώθησαν νότια και δυτικά τους λευκούς ευρωπαϊκούς πληθυσμούς που ζούσαν εκεί. Οι Τόχαροι μετακινήθηκαν νοτιοδυτικά, νίκησαν και κατέλυσαν τα ελληνικά Βασίλεια της Κεντρικής Ασίας και της Ινδιας και ίδρυσαν τουν Αυτοκρατορία των Κουσαν. Υιοθέτησαν την ελληνική γλώσσα, τον ελληνικό πολιτισμό και την βουδιστική θρησκεία. Και κυριάρχησαν για πολλούς αιώνες. Τους αντικατέστησαν στις αρχές του μεσαίωνα οι Λευκοί Ουννοι, μία λευκή ευρωπαϊκή φυλή νομάδων της Ασίας, γνωστοί και ως Εφθαλιτες Ουννοι. Όταν εμφανίστηκε το Ισλάμ στην γειτονική Περσία και οι Τούρκικες φυλές στην Κεντρική Ασία και Κίνα το κράτος αυτό διαλύθηκε (700 μ.χ.). Οι στρατιώτες του Ευθύδημου (με πρωτεύουσα την Αντιόχεια τη Μαργιανή και ορμητήριο την Αλεξάνδρεια την Εσχάτη) είχαν εξερευνήσει τις ερημιές στο τωρινό κινεζικό Τουρκεστάν. Ο Στράβων έγραψε χαρακτηριστικά ότι οι Ελληνο-Βακτριανοί «επέκτειναν την αυτοκρατορία τους μακριά ως τους Σήρες(την Κίνα) και τους Φρύνους.
Κινέζοι αρχαιολόγοι λένε ότι η έμπνευση για τον Πήλινο Στρατό που βρέθηκε στον τάφο του Πρώτου Αυτοκράτορα έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Ελλάδα! Οι αρχαίοι έλληνες τεχνίτες εκπαίδευαν τους κινέζους τον 3ο αιώνα π.Χ. Μέχρι σήμερα πιστευόταν ότι το ταξίδι του Μάρκο Πόλο τον 13ο αιώνα ήταν η πρώτη επαφή Ευρωπαίου με τον κινεζικό πολιτισμό. «Τώρα έχουμε στοιχεία ότι υπήρξε στενή επαφή μεταξύ του Πρώτου Αυτοκράτορα της Κίνας και της Δύσης πριν το επίσημο άνοιγμα του Δρόμου του Μεταξιού. Αυτό είναι πιο νωρίς απ’ ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα», λέει ο επικεφαλής αρχαιολόγος Λι Χιουτζέν του Μουσείου του Αυτοκράτορα Κιν Σι Χουάνγκ. Ευρωπαϊκής προέλευσης μιτοχονδριακό DNA βρέθηκε σε περιοχές της επαρχίας Ξινγιάνγκ που σημαίνει ότι Δυτικοί κατοικούσαν και πέθαναν εκεί πριν και μετά την εποχή του Πρώτου Αυτοκράτορα. Χωρικοί ήταν εκείνοι που ανακάλυψαν τα 8.000 πήλινα αγάλματα θαμμένα σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου από τον τάφο του Πρώτου Αυτοκράτορα το 1974. Η εξήγηση που δίνει πλέον ο Δρ Χιουτζέν είναι ότι η επιρροή για την κατασκευή τους ήρθε εκτός Κίνας. «Τώρα πιστεύουμε ότι ο Πήλινος Στρατός, οι Ακροβάτες και τα χάλκινα αγάλματα που βρέθηκαν στο σημείο έχουν την έμπνευσή τους στην αρχαία Ελλάδα». Ο Πρώτος Αυτοκράτορας επηρεάστηκε από την άφιξη των ελληνικών αγαλμάτων στην Κεντρική Ασία έναν αιώνα μετά τον Μέγα Αλέξανδρο ο οποίος πέθανε το 323 π.Χ. «Φαντάζομαι ότι ένας έλληνας γλύπτης βρέθηκε εκεί και εκπαίδευσε τους ντόπιος», λέει.
Ένας αμφορέας βρέθηκε στην πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashgar το 1993. Η ανακάλυψη δεν είναι νέα, δηλαδή δεν είναι ούτε του προαναφερόμενου χρόνου. Πηγαίνει αρκετά πίσω. Ο Βρετανός εξερευνητής σερ Όρελ Στέιν, περιδιαβάζοντας την Κίνα το 1903 (106 χρόνια πριν) άκουσε από Κινέζους χωρικούς για την ύπαρξη μιας αρχαίας ελληνικής πόλης κάτω από μεγάλους αμμόλοφους. ( Όταν επιβλήθηκε στην Κίνα το κομμουνιστικό καθεστώς τα αρχαιολογικά ενδιαφέροντα αδράνησαν.). Ένα δημοσίευμα αυστραλιανής εφημερίδας τάραξε τα ιστορικά ύδατα, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990. Το δημοσίευμα έλεγε για ελληνικό πολιτισμό σε πόλη της Κίνας. Έτσι έχουμε το παράδοξο ότι αφού ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το Γάγγη ποταμό πως υπάρχουν ελληνικές πόλεις στην Κίνα; Μήπως ο Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το εσωτερικό της Κίνας; Ή τουλάχιστον, έφθασαν εκεί στρατεύματά του; Αναπάντητα ιστορικά ερωτήματα, αφού δεν υπάρχουν οι ανάλογες ιστορικές πηγές που να τεκμηριώνουν κάτι τέτοιο. Κι όμως στην Κίνα βρέθηκε αρχαία ελληνική πόλη. Αυτό μας λέει το δημοσίευμα της Μελβούρνης το 1993. Ή για να ακριβολογούμε: σε πανάρχαια κινεζική πόλη είχαν εγκατασταθεί στρατεύματα του Αλεξάνδρου, τα αντικείμενα των οποίων έμελλε να βρεθούν 2.300 χρόνια μετά. Από τη δεκαετία, όμως, του 1980, αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον και έτσι μια ομάδα Κινέζων και Ιαπώνων ερευνητών άρχισε να ψάχνει για την χαμένη πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashgar. Πράγματι έπειτα από κοπιώδη έρευνα βρήκαν κάτω από τους αμμόλοφους τα ερείπια της αρχαίας πόλης. Στη διαδικασία της ανασκαφής με μεγάλη έκπληξη εντόπισαν μέσα στα ερείπια έπιπλα ελληνικού στυλ. Βρήκαν δηλαδή, ανάγλυφες παραστάσεις με μαιάνδρους, αμφορείς ελληνικούς με αναπαραστάσεις από τα ομηρικά έπη. Η χρονολόγησή τους ανάγεται στα χρόνια της αλεξανδρινής εκστρατείας. Η ανακάλυψη είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Κανένα ιστορικό στοιχείο δεν υπήρχε που να αναφέρει την παρουσία των Ελλήνων στην κινεζική αυτή επαρχία. Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, οι Κινέζοι ονομάζονται ΣΙΝΕΣ (Λεξικό Σταματάκου). Γερμανοί αρχαιολόγοι απέδειξαν την ύπαρξη τουλάχιστον δώδεκα ελληνικών πόλεων στην Κίνα, πριν αυτές οι αρχαιολογικές αποστολές απελαθούν. Η κινεζική κυβέρνηση διέταξε την κάλυψη των αρχαιολογικών χώρων με λόφους χώματος στους οποίους φυτεύθηκαν δάση. Κανένας από τους πολιτικούς μας δεν απαίτησε την ανασκαφή των χώρων αυτών από ελληνικές αρχαιολογικές αποστολές. Η είδηση των ευρημάτων της ανασκαφής μεταδόθηκε από το κινεζικό πρακτορείο και δημοσιεύθηκε πρώτα στην Αυστραλία και από εκεί αναδημοσιεύθηκε στον ελληνικό Τύπο.
Το 1994 ο Γερμανός ερευνητής Χάρτιγκ Χάουσντορφ επισκέφθηκε την Κίνα, ό­που ταξιδεύοντας στην επαρχία Σενσί της Κεντρικής Κίνας, ανακάλυψε την ύπαρξη πυρα­μίδων οι οποίες ήταν άγνωστες στον δυτικό κόσμο. Το ύψος τους κυμαίνεται από 25 έως εκατό μέτρα και βρίσκονται όλες στην πεδιάδα του Κιν - Τσαν. Όλες εκτός από μία που βρίσκεται βορειότερα στην κοιλά­δα Κιν-Λιν και είναι γνωστή ως η «Μεγάλη Λευκή Πυραμίδα». Η πυραμίδα αυτή έχει κολοσσιαίες δια­στάσεις με ύψος που πλησιάζει τα 300 μέτρα και ο Χάουσντορφ την θεωρεί μητρική πυραμίδα των υπο­λοίπων. Υπάρχει επίσης και μία πέτρινη πυραμίδα στο Σαντόγκ με ύψος περί τα 17 μέτρα, η οποία κατά τον Χάουσντορφ είναι κτισμένη με βάση τον Χρυσό Λόγο (Τον αρμονικό αριθμό φ=1,618 της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής). Ο Χάουσντορφ σημειώνει και ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο. Οι Κινεζικές πυραμίδες παρουσιάζουν εκπληκτική ομοιότητα με αυτές της Κεντρικής Αμερικής, στο Μεξικό και την Γουατεμάλα, τις οποίες ο ίδιος έχει δει αυτοπροσώπως και όπως αναφέρει όταν πρωτοανακαλύφθηκαν ήταν επίσης καλυμμένες με βλάστηση, ίδιες και απαράλλακτες με αυτές, του Κιν-Τσαν, αναρωτώμενος αν κτίσθηκαν και αυτές από τους ίδιους «Γιους των Θεών». Αλλά και πλήθος άλλων αρχαιολογικών, ισ­τορικών και άλλων στοιχείων μαρτυρούν την ελληνι­κή επίδραση και κυριαρχία στην Κίνα: Στην επαρχία του Σινκιάνγκ της Β.Δ. Κίνας, κο­ντά στην πόλη Ουρούμτσι, ανακαλύφθηκε μυκη­ναϊκό νεκροταφείο. Σε απόσταση μερικών χιλιο­μέτρων ανακαλύφθηκαν και μούμιες λευκών αν­θρώπων, στις οποίες η ύφανση των υφασμάτων είναί ευρωπαϊκή (ελληνική) και όχι κινε­ζική. Νεολιθικά ευρήματα που ευρέθησαν στην Κίνα, όπως κούπες, αγάλματα και θυμιατήρια θυμίζουν εκπληκτικά αντίστοιχα ευρήμα­τα του Σέσκλου, της Φυλακωπής και του Φραγχθίου στον ελληνικό χώρο. Στην Κίνα και την υπόλοιπη Άπω-Ανατολή, χρησιμοποιούνται από την απώτατη αρχαιό­τητα έως σήμερα πολλά ελληνικά σύμβολα όπως ο μαίανδρος, ο ισοσκελής σταυρός, ο αγκυλωτός σταυρός, η τρίαινα, ο ρόδαξ, ο διπλός πέλεκυς, ο οκτάκτινος και ο δεκαεξάκτινος ήλιος κ.α. Ο Χάουσντορφ πάντως θεωρεί ότι οι πυραμίδες κτίσθηκαν το αργότερο πριν από 4.500 έτη. Στην κινεζική επαρχία Γι­ουνάν έχουν ανακαλυφθεί ορισμένες πυραμίδες, βυ­θισμένες στην λίμνη Τούνγκ-Φλινγκ. Η καταβύθιση τους συνέβη λόγω ενός σεισμού πριν από 3.000 έτη, σύμφωνα με κινέζους αρχαιολόγους, μεταξύ των ο­ποίων και ο καθηγητής Τσι Πεν Λάο του Πανεπιστη­μίου του Πεκίνου. Και αυτές δηλαδή οι πυραμίδες εί­ναι παμπάλαιες και φυσικά πρόκειται περί ελληνικής κατασκευής.
Πηγή:http://thesecretrealtruth.blogspot.gr/2016/10/blog-post_375.html
http://www.aegeanews.gr/news/fimes/9322/kinezi-archeologi-ton-pilino-strato-tou-protou-aftokratora-tis-kinas-ton-eftiaxan-archei-ellines-ekstratia-tou-dionisou-egine-st-alithia/
http://www.palaixthon.gr/2014/02/συγκλονιστικο-αρχαιολογικά-ευρήματ/
http://amphipolis.gr/οι-πρόγονοι-των-ελλήνων-στην-κίνα/
http://stopsachno1.blogspot.gr
http://www.onalert.gr/stories/Nigia-h-arxaia-polh-me-ta-ellhnikia-ixnh-sthn-kina/50731
http://www.pronews.gr/portal/item/νίγια-μια-χαμένη-ελληνική-πόλη-στην-κίνα
http://ellhnkaichaos.blogspot.gr/2009/11/blog-post_20.html
http://www.eleysis-ellinwn.gr/el/arxaia-ellada/arxaiologia/pelasgikes_puramides_stin_kina.html
http://wwwaporrito.blogspot.gr/2012/12/blog-post_13.html
https://isxys.blogspot.com/2011/08/blog-post_1360.html
http://www.hellinon.net/PelasgoiCina.htm

greekhistoryandprehistory   6/3/2018

 

 

 

 

 

Τουρκία: Βάζουν δυναμίτη στα θεμέλια του κάστρου του Μυθριδάτη στον Πόντο

Λατομείο διεξάγει εργασίες σε ένα αρχαιολογικό μνημείο ανεκτίμητης πολιτιστικής αξίας, 2.100 ετών, στο οποίο και ανακαλύφθηκε το 2016 το άγαλμα της θεάς Κυβέλης
Λευτέρης Σαββίδης
Μαρτίου 04 2018 22:12
Adtech Ad

Η κατασκευή λατομείου στην Μαύρη Θάλασσα απειλεί με αφανισμό ένα μνημείο 2100 χρόνων στην περιοχή του Πόντου. Πρόκειται για το κάστρο Κουρούλ, που χρονολογείται στην εποχή του βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη και βρίσκεται στον οικισμό Μπαγιαντί νοτιοδυτικά της πόλης των Κοτυώρων (Ordu), στη σημερινή Τουρκία.

Η διεθνής αρχαιολογική κοινότητα τον Σεπτέμβριο του 2016 έμεινε έκθαμβη με την ανακάλυψη του βάρους 200 κιλών αγάλματος της καθιστής θεάς Κυβέλης, το οποίο βρέθηκε άθικτο, μακριά από τα χέρια αρχαιοκάπηλων, μέσα σε κρύπτη στην είσοδο του κάστρου.

Σήμερα, όπως μεταδίδει η τουρκική Hurriyet, ποσότητες δυναμίτη καταστρέφουν τα ιστορικά χαλάσματα του αρχαίου κάστρου. Δεκάδες είναι οι Τούρκοι και οι ντόπιοι στην περιοχή που αντιδρούν στην αδράνεια των αρχών, που βλέπουν την καταστροφή και παραμένουν αμέτοχοι κι όλα αυτά παρά την ρητή απόφαση τουρκικού δικαστηρίου πως απαγορεύονται οι εργασίες στο σημείο αφού εκεί φιλοξενούνται μοναδικά μνημεία, όπως το άγαλμα της Θεά Κυβέλης.

Το 1996, η επιτροπή πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς ανακήρυξε το κάστρο αρχαιολογικό χώρο ακυρώνοντας τα σχέδια για δημιουργία λατομείου στην περιοχή. Το 2011, η ίδια επιτροπή έβγαλε και πάλι αντίστοιχη απόφαση απαγορεύοντας τις εργασίες. Ωστόσο, το ίδιο το μουσείο της πόλης Ορντού έκρινε πως μπορεί να γίνουν οι εργασίες, εκτός του αρχαιολογικού χώρου. Και μπορεί οι αρχές να επέστρεψαν στην αρχική απόφαση, που απαγορεύει τις εργασίες, η τουρκική Hurriyet όμως με άρθρο της που δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική της έκδοση, σημειώνει πως το λατομείο συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία της.

PONTOS-NEWS/HURRIYET  4/3/2018

 

 

 

 

 

Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2018

Στην Πολωνία βρίσκεται το “μυστικό” τού “Μακεδονικού” ζητήματος

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ Το πιο εκνευριστικό χαρακτηριστικό των βαρβάρων δεν είναι η σκληρότητα, η αναισθησία ή ο φασισμός τους ...Το χειρότερο πράγμα πάνω τους είναι η βλακεία τους ...Είναι η "στρεβλή" άποψη που έχουν όχι μόνον για τον κόσμο, αλλά και για τους ίδιους τους εαυτούς τους ...Είναι η αυθαίρετη "παντογνωσία" τους, τη στιγμή που είναι προφανές ότι δεν γνωρίζουν να βγάλουν τα μάτια τους. "Μην βάζετε κόκκινες γραμμές! Καθίστε μαζί!",τόνισε χαρακτηριστικά ο υφυπουργός Εξωτερικών τής Γερμανίας Μίχαελ Ροθ, αναφερόμενος στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στο ζήτημα της ονομασίας τής πΓΔΜ, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο ίδρυμα "Friedrich Ebert" ...Μια εκδήλωση, η οποία είχε κεντρικό ομιλητή τον Βούλγαρο Ζάεφ, ο οποίος είναι ο πρωθυπουργός τής πΓΔΜ .

Τι μας είπε λοιπόν σε άπταιστο γερμανικό "γρύλισμα" ο απόγονος των ατιμώρητων Ναζί, θεωρώντας ότι γνωρίζει ο ίδιος τη μόνη "αλήθεια" και βλέποντάς μας "αφ' υψηλού"; "Σας είμαι πολύ ευγνώμων για τις χειρονομίες δημιουργίας εμπιστοσύνης απέναντι σε μία χώρα για την οποία νοιάζομαι ιδιαιτέρως, την Ελλάδα. Αυτός ο καυγάς —κάποτε τον είχα αποκαλέσει έτσι προκλητικά—, τον οποίο εκτός από την Ελλάδα και την πΓΔΜ δεν καταλαβαίνει κανένας, και αυτή η διένεξη πρέπει να λυθεί. Και κάνατε πολλά, τα οποία προηγούμενες κυβερνήσεις δεν κατάφεραν. Και παρακαλώ — το λέω χωρίς να θέλω να ακουστώ υπεροπτικός, με τις δικές μου περιορισμένες πολιτικές εμπειρίες: Μην βάζετε "κόκκινες γραμμές"! Καθίστε μαζί!"

Makedoniko Polonia 1


Πριν πούμε οτιδήποτε άλλο επί της ουσίας, να "δούμε" λίγο πώς ακριβώς μας "σέρβιρε" τον "κλάδο ελιάς" και βέβαια την "παντογνωσία" του αυτό το βαρβαρικό τίποτε εκ Γερμανίας. Κατ' αρχάς δεν ξέρουμε αν θα πρέπει να χαιρόμαστε ή ν' ανησυχούμε για την ιδιαίτερη —όπως μας είπε— έγνοια του για την Ελλάδα ...Και μια ύαινα νοιάζεται ιδιαιτέρως για μια γαζέλα, αλλά η δεύτερη δεν πανηγυρίζει, όταν ενημερώνεται γι' αυτό το ενδιαφέρον. Αν ο κύριος αυτός ενδιαφέρεται πραγματικά για την Ελλάδα, γιατί δεν μας ενημερώνει για την πορεία τού θέματος των γερμανικών αποζημιώσεων που δικαιούμαστε και επιπλέον έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ; Αν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα, γιατί δεν καταγγέλλει την Siemens, η οποία σκόρπισε τη διαφθορά μέσα στην Ελλάδα και στη συνέχεια προστάτευσε εντός τής Γερμανίας όλους τους διαφθορείς; Αν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα, γιατί δεν καταγγέλλει τους ομοεθνείς του, οι οποίοι λεηλατούν καθημερινά τον εθνικό της πλούτο.
Σ' ό,τι αφορά την έννοια της πρόκλησης από πλευράς του, ένα πράγμα έχουμε να πούμε ...Να μην ανησυχεί καθόλου ...Δεν τον παρεξηγούμε ...Δεν φαίνεται υπεροπτικός ...Απλός βλάκας φαίνεται. Ένας βάρβαρος δεν χρειάζεται ν' αναζητεί την "πρόκληση", για να δώσει έμφαση στη θέση του ...Είναι έτσι κι αλλιώς προκλητικός, εφόσον, είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω υστεροβουλίας, σπάνια "πιάνει" ένα "θέμα" στην ουσία του. Από τη στιγμή που ανοίγει το στόμα του το ίδιο προκλητικός είναι, είτε θέλει είτε δεν θέλει να προκαλέσει. Όταν λοιπόν μιλάει για ανεξήγητο "καυγά" μεταξύ δύο λαών, πραγματικά δεν καταλαβαίνουμε τι εννοεί. Καυγά στήνουν τα κτήνη γύρω από τη λεία τους και ενίοτε και οι Γερμανοί με όλους τους υπόλοιπους Ευρωπαίους για τους ίδιους λόγους. Οι Έλληνες δεν "καυγαδίζουν" με κανέναν, και πολύ περισσότερο με έναν φτωχό και αδύναμο γείτονά τους.
Οι Έλληνες, απλά –-σε απόλυτη αντίθεση με τους Γερμανούς—, για άλλη μία φορά, βρίσκονται στη σωστή "πλευρά" τής πολιτισμικής νομιμότητας. Καταγγέλλουν μια πράξη εναντίον τού ανθρώπινου πολιτισμού και βέβαια εναντίον των ιδίων. Οι Έλληνες αρνούνται να γίνουν συμμέτοχοι σε ένα έγκλημα πολιτισμικής "τάξης", το οποίο δυστυχώς είναι και εις βάρος τους. Το να εμφανίζεται λοιπόν ένας αστοιχείωτος και ανιστόρητος βάρβαρος να βάζει "μυαλό" στους Έλληνες, οι οποίοι διαμαρτύρονται γιατί "δεν ξέρουν", είναι τουλάχιστον αφελές. Το να εμφανίζεται σαν άνθρωπος της ειρήνης και της συνεννόησης ένας απόγονος ανθρώπων, οι οποίοι εδώ και έναν αιώνα δεν έχουν αφήσει "στασίδι" για "στασίδι" σε διεθνή δικαστήρια που να μην έχουν καθίσει ως εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας, είναι τουλάχιστον γελοίο.
Μιλώντας λοιπόν για "καυγά", τον οποίον δεν καταλαβαίνει κανένας, σύμφωνα με τον παντογνώστη Γερμανό Υφυπουργό, αναρωτιόμαστε για την "ειλικρίνειά" του. Μόνον τους "καυγάδες" των άλλων δεν κατανοεί ή και αυτούς που αφορούν τον δικό του λαό; Πρόσφατα η Γερμανία των σημερινών τοκογλυφοναζί σε έναν "καυγά" της —τον οποίον καταλαβαίνουμε οι πάντες— έφαγε από την Πολωνία μια τρομερή "σφαλιάρα", για την οποία δεν αντέδρασε καθόλου ...Την "εισέπραξε" και δεν έβγαλε "κιχ" ...Δεν αντέδρασε, γιατί κατάλαβε —όπως και ΟΛΟΙ εμείς οι υπόλοιποι— γιατί την "έφαγε" ...Κατάλαβε πολύ καλά αυτό το οποίο παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει στην περίπτωση της Μακεδονίας.
Τι ήταν αυτό, το οποίο δια της "σφαλιάρας" υπέδειξε η Πολωνία στη Γερμανία; Τι ήταν αυτό, το οποίο ένας Γερμανός καταλαβαίνει αλά καρτ; ...Ότι η "ταυτότητα" ενός υλικού ή άυλου δημιουργήματος πάντα αποδίδεται στον δημιουργό του, ανεξαρτήτως του οποιουδήποτε γεωγραφικού προσδιορισμού, που για τον οποιονδήποτε λόγο τυγχάνει να το χαρακτηρίζει δευτερευόντως. Καμία γεωγραφική "καταγωγή" δεν μπορεί να "επισκιάσει", να "απαλείψει" ή απλά να "σκεπάσει" την πνευματική "καταγωγή" ενός δημιουργήματος
Τι αποφάσισε το Πολωνικό Κοινοβούλιο και έχει σχέση με αυτό το οποίο λέμε; ...Αποφάσισε να θεσπίσει έναν νόμο, ο οποίος να προστατεύει τον πολωνικό λαό και την πολιτισμική του κληρονομιά από ενέργειες, οι οποίες θα έβλαπταν παντοτινά την "εικόνα" του στην παγκόσμια κοινωνία. Ο νόμος αυτός προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης έως και τριών ετών ή προστίμου εις βάρος των Πολωνών και των ξένων, οι οποίοι χρησιμοποιούν τον όρο «πολωνικά στρατόπεδα θανάτου», όταν αναφέρονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης, τα οποία είχαν εγκαταστήσει οι Ναζί στην Πολωνία, όταν είχαν επιβάλει στρατιωτική κατοχή στη χώρα το 1939, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Κατά τη γνώμη των Πολωνών πολιτικών —και βέβαια των Πολωνών πολιτών— η χρήση τού όρου «πολωνικά στρατόπεδα θανάτου» δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι η χώρα τους είναι συνυπεύθυνη για την κατασκευή και τη λειτουργία των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης. Η Πολωνία, όταν κατασκευάστηκαν και λειτουργούσαν αυτά τα στρατόπεδα, ήταν υπό γερμανική κατοχή και όλα αυτά ήταν γερμανικές επιλογές. Τα εγκλήματα των Ναζί ήταν αποκλειστικά Γερμανικά. Ο γεωγραφικός προσδιορισμός, που αφορά αυτά τα στρατόπεδα, δεν μπορεί να "μεταφερθεί" και άρα να χαρακτηρίσει τον πολωνικό λαό. Το γεγονός ότι αυτά τα στρατόπεδο βρίσκονταν γεωγραφικά στην Πολωνία, αυτό δεν αφορά καθόλου τους Πολωνούς ...Αφορά αποκλειστικά και μόνον τους Γερμανούς ...Αυτοί τα δημιούργησαν και ανήκουν στη δική τους "λαμπρή" κληρονομιά.
Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν τη "σφαλιάρα", η οποία επανέφερε στην τάξη τους Γερμανούς, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Γερμανών Ναζί στην Πολωνία θα είναι πάντα γερμανικά, ανεξαρτήτως του πολωνικού χώρου έδρασής τους. Οι Ναζί θα είναι πάντα Γερμανοί, ανεξαρτήτως αν στις τάξεις τους υπήρξαν, για λόγους γεωγραφίας, άνθρωποι πολλών και διαφορετικών εθνικοτήτων. Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για την περίπτωση του "Μακεδονικού" ζητήματος. Με βάση αυτήν την ίδια λογική, το πολιτισμικό "οικοδόμημα", που λέγεται Μακεδονία, θα είναι για πάντα ελληνικό, ανεξαρτήτως αν το μακεδονικό "οικόπεδο" ξεπερνά τα σημερινά ελληνικά σύνορα. Οι Μακεδόνες θα είναι πάντα Έλληνες, άσχετα αν στον χώρο τής Μακεδονίας έχουν γεννηθεί και άνθρωποι άλλων εθνικοτήτων.
Όπως λοιπόν δεν υπάρχουν "Πολωνικά ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης" παρά μόνον "Γερμανικά ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης" στην Πολωνία, έτσι δεν υπάρχει Μακεδονία εκτός από την Ελληνική. Όπως δεν υπάρχουν Ναζί πέρα των Γερμανών, επειδή υπάρχουν Έλληνες "Κασιδιάρηδες" ή "Μιχαλολιάκοι" στην Ελλάδα, έτσι δεν υπάρχουν και "Σλαβομακεδόνες" στην περιοχή που ονομάζεται Μακεδονία, και μοιράζεται μεταξύ τριών κρατών. Στη Μακεδονία υπάρχουν μόνον Μακεδόνες, οι οποίοι είναι αποκλειστικά Έλληνες. Οι υπόλοιποι είναι Βούλγαροι, Αλβανοί, Σέρβοι ή Ρομά, οι οποίοι απλά γεννήθηκαν στην περιοχή τής Μακεδονίας. Ό,τι έχει σχέση με τους όρους Μακεδονία και Μακεδόνες, αυτό είναι ελληνική υπόθεση και δεν αφορά κανέναν άλλον ...Δεν αφορά κανέναν άλλον, όπως και τα ναζιστικά στρατόπεδα των Ναζί —και ο ναζισμός οπουδήποτε στην Ευρώπη— αφορούν μόνον τους Γερμανούς και κανέναν άλλο.
Απλά πράγματα. Δεν μπορεί κάποιος για λόγους γεωγραφίας να "αρπάξει" τον θησαυρό τού γείτονά του και δεν μπορεί κάποιος άλλος για τους ίδιους λόγους να "ξεφορτωθεί" τα "σκουπίδια" του στον γείτονά του. Ούτε οι Τούρκοι τόλμησαν να το κάνουν αυτό, παριστάνοντας του "Τρώες", επειδή η Τροία βρίσκεται στη σημερινή Τουρκία. Η ειρωνεία είναι ότι είναι ίσως η πρώτη φορά που η Γερμανία βρέθηκε στην ίδια "θέση" από νομικής πλευράς με την Ελλάδα. Έστω και για τους αντίθετους λόγους, βρέθηκε στη θέση τής Ελλάδας και κατάλαβε το πρόβλημα απολύτως, επειδή την αφορούσε άμεσα.  Μέχρι και ο Ροθ το κατάλαβε, γιατί δεν τον είδαμε να κάνει "καυγά" με τους Πολωνούς, τον οποίον δεν καταλάβαινε κανένας άλλος. Το "βούλωσαν" οι Γερμανοί και άφησαν τους Πολωνούς να κάνουν αυτό το οποίο δικαιούνταν να κάνουν.
Το πρόβλημα είναι απολύτως το ίδιο. Στο νομικό επίπεδο δεν έχει σημασία το "πρόσημο". Το "πρόσημο" απλά χαρακτηρίζει την ποιότητα του διακυβεύματος και ως εκ τούτου προϊδεάζει για τη συμπεριφορά του κατόχου του. Από εκεί και πέρα όλα τα άλλα είναι ίδια.  Είτε δηλαδή κάποιος προσπαθεί να προστατεύσει έναν θησαυρό —εξαιτίας της γεωγραφίας— είτε επειδή κάποιος προσπαθεί να "ξεφορτωθεί" ένα "σκουπίδι" —εξαιτίας της γεωγραφίας—, τα δεδομένα είναι ίδια. Η γεωγραφία δεν μπορεί να απειλήσει τον πρώτο και η γεωγραφία δεν μπορεί να διευκολύνει τον δεύτερο.
Makedoniko Polonia 2
Αυτό ακριβώς έγινε και γι' αυτόν τον λόγο οι περιπτώσεις είναι απολύτως όμοιες. Ίδιοι ακριβώς "καυγάδες" είναι οι "καυγάδες" των Ελλήνων με τους Σκοπιανούς με αυτούς των Γερμανών με τους Πολωνούς —για να προκαλέσουμε τον βάρβαρο Γερμανό πολιτικό, που παριστάνει τον ειρηνοποιό—. Τόσο η Ελλάδα όσο και η Γερμανία είναι κάτοχοι κάποιας "κληρονομιάς", η οποία —σε έναν κόσμο, όπου τα σύνορα μεταξύ των λαών έχουν αλλάξει άπειρες φορές— "ακουμπάει" και στο διπλανό "οικόπεδο". Η μόνη διαφορά ήταν ότι στην μεν Γερμανία τής είπαν να μην "σκορπάει" τα "σκουπίδια" της, γιατί "λερώνει" τους γείτονές της, ενώ στην Ελλάδα τής λένε να μην αντιστέκεται όταν της αρπάζουν τα "κοσμήματά" της, για να "θησαυρίζουν" οι γείτονές της.
Η διαφορά των "πρόσημων" είναι απόλυτα φυσιολογική. Μιλάμε για τη Γερμανία και την Ελλάδα. Λογικό είναι αυτό, εφόσον μιλάμε για τους Γερμανούς και τους συγκρίνουμε με τους Έλληνες. Λογικό είναι να συμβαίνει αυτό, εφόσον στην περίπτωση των Γερμανών έχουμε έναν λαό, που στην ιστορία του παρήγαγε μόνον ανεπιθύμητα "σκουπίδια", τα οποία κατά καιρούς προσπαθεί να "ξεφορτωθεί" δεξιά κι αριστερά και στην περίπτωση των Ελλήνων έχουμε "θησαυρούς", οι οποίοι αποτελούν μόνιμο στόχο σφετερισμού ...Απλά πράγματα. Αν στη σημερινή Πολωνία υπήρχε ένας γερμανικός "Παρθενώνας", ποτέ οι Γερμανοί δεν θα επέτρεπαν σε κανέναν —και κυρίως στους Πολωνούς— να τον ονομάζουν "πολωνικό". Επειδή όμως είναι στρατόπεδα συγκέντρωσης, βολεύονται με το γεωγραφικό "ξεφόρτωμα" στους γείτονες. Γι' αυτόν  τον λόγο μιλάμε για "πρόσημα". Ο ένας λαός έχει αφήσει "πίσω" του Παρθενώνες και ο άλλος φούρνους μαζικών εκτελέσεων. Σε ποιο επίπεδο μπορεί να γίνει σύγκριση μεταξύ των ιστοριών των δύο αυτών λαών;
Makedoniko Polonia 3
Από τη στιγμή λοιπόν που βρήκαμε ποιοι βρίσκονται από τη μία "πλευρά" τής νομικής υπόθεσης, καλό είναι να δούμε και την άλλη. Από τη στιγμή που είδαμε την πλευρά των "ιδιοκτητών", θα πρέπει να δούμε και την άλλη πλευρά. Ποιοι είναι αυτοί, που τους "ακουμπά" η "κληρονομιά" τού γείτονά τους και οι οποίοι, ανάλογα με την ποιότητα αυτής της "κληρονομιάς", αντιδρούν με βάση τα συμφέροντά τους; ...Οι Πολωνοί και οι Σκοπιανοί. Οι Πολωνοί καλά έκαναν και, σεβόμενοι την πανανθρώπινη τάξη και ηθική, προστάτευσαν τους εαυτούς από μια "βρωμιά" γερμανική, η οποία θα τους απειλούσε ...Τους βόλευε κιόλας να μην φορτωθούν τον γερμανικό "μουτζούρη" τής ιστορίας και αντέδρασαν. Δεν μπορούμε όμως να πούμε και το ίδιο για τους Σκοπιανούς. Αυτοί κάνουν τα ακριβώς αντίθετα, γιατί αυτά τους είναι πιο βολικά και συμφέροντα. Λειτουργούν εκ του πονηρού. Δεν σέβονται την πανανθρώπινη τάξη και ηθική και διεκδικούν ξένο θησαυρό, για να βελτιώσουν τη θέση τους στον κόσμο. Διεκδικούν "θησαυρό", για να μπουν σαν "επώνυμοι" στην παγκόσμια κοινωνία των εθνών.
Αυτό το κάνουν εκ του πονηρού. Θα έκαναν το ίδιο, αν, για παράδειγμα, η Μακεδονία λεγόταν Άουσβιτς ή Ναζία ή μήπως θα αντιδρούσαν σαν τους Πολωνούς; Οι Σκοπιανοί θα παρεξηγούνταν αν τους έλεγαν Αουσβιτσιανούς ή Ναζί μόνο και μόνο επειδή κατοικούν στον ίδιο γεωγραφικό χώρο με κάποιους άλλους προγενέστερους λαούς, οι οποίοι με τα εγκλήματά τους έδωσαν την κακή τη "φήμη" σε αυτόν τον χώρο και οι οποίοι δεν τους αφορούσαν. Σε μια τέτοια περίπτωση θα θεωρούσαν τον γεωγραφικό προσδιορισμό ήσσονος σημασίας. Επειδή όμως τώρα το μακεδονικό brand είναι καλό και ένδοξο, το διεκδικούν. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος τον λόγο που συμβαίνει αυτό ...Είναι άλλο πράγμα να "συστήνεσαι" στον κόσμο ως Μακεδόνας και άλλο ως "τίποτας" από μια "μάζα", που απλά κάποτε, "κατρακύλησε" από τον Βορρά στην ιστορική Μακεδονία. Όταν μέσα στη Μακεδονία δεν εμφανίζεσαι ως Αλβανός ή Βούλγαρος, είσαι ο "τίποτας", που επί αιώνες δεν είχε ταυτότητα και την οποία τώρα αναζητά εις βάρος των άλλων.
Εδώ όμως τίθεται κι ένα θέμα εθνικής αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας.  Μετρημένα κουκιά είναι τα πάντα σε αυτόν τον κόσμο. Αναρωτιόμαστε λοιπόν εμείς οι ρομαντικοί. Δεν αισθάνονται ντροπή κάποιοι Βούλγαροι ή Αλβανοί, όταν κάποιοι ξένοι —για τους δικούς τους λόγους— τούς "φοράνε" μια ξένη προς αυτούς "εθνικότητα"; Ξένοι αποφάσισαν ότι αυτοί θα λέγονται "Μακεδόνες" και όχι οι ίδιοι. Οι ίδιοι επί αιώνες έχυναν το αίμα τους, επειδή αισθάνονταν Αλβανοί ή Βούλγαροι ή Σέρβοι. Τώρα πώς "φόρεσαν" τον ελληνικό τίτλο του "Μακεδόνα"; Επειδή αυτό βόλευε τον Σόρος, την Μέρκελ, τον Νίμιτς και κάτι σταλινικά "σκουπίδια" του ελληνικού Εμφυλίου, που ξέμειναν στα Σκόπια; Τους πλήρωσαν για να το κάνουν αυτό ή το κάνουν τζάμπα;
Αυτό ακριβώς συμβαίνει με την περίπτωση τού Ζάεφ και αποτελεί "μνημείο" προσωπικής εθνικής προδοσίας ...Ένα νέο "τσιπροειδές", που, προκειμένου να παραμείνει στην "καρέκλα" του, δέχεται τα πάντα ...Ο νέος τύπος αδίστακτων και "ασπόνδυλων" πολιτικών τής Νέας Τάξης, που "κλέβουν" εκλογικά αποτελέσματα, παριστάνοντας τους "επαναστάτες" και μετά παριστάνουν τα "γατάκια" των ισχυρών. Σαν "Μακεδόνα", υποδέχθηκε η Μέρκελ έναν Βούλγαρο, ο οποίος προφανώς λίγους μήνες πριν θα ήταν περήφανος και για τη βουλγαρική εθνικότητά του και για την βουλγαρική του γλώσσα ...Έναν Βούλγαρο, που πιθανότατα το σύνολο της οικογένειας του διαθέτουν βουλγαρικά διαβατήρια.
Γιατί το έκανε αυτό η "ουδέτερη" Μέρκελ; ...Ούτε αυτή κατάλαβε τον "καυγά", που δεν κατάλαβε ο υφυπουργός της; Εφόσον δεν τον κατάλαβε αυτόν τον "καυγά" και τον συνεχίζει, γιατί κατάλαβε τον άλλον, ο οποίος είναι απολύτως όμοιός του ...Μήπως επειδή ο δεύτερος την αφορά; Γιατί κατάλαβε ότι δεν μπορεί να ονομάζει τα γερμανικά στρατόπεδα των Ναζί στην Πολωνία "πολωνικά" και την ίδια ώρα ονομάζει "Μακεδόνα" έναν Βούλγαρο, επειδή απλά αυτός γεννήθηκε στη γεωγραφική περιοχή τής Μακεδονίας; Επιπλέον είναι και το άλλο. Μέλος της Ε.Ε. είναι η Γερμανία, όπως και η Ελλάδα. Πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται η Γερμανία την έννοια της "ουδετερότητας" για κάτι που υποτίθεται δεν την αφορά και το οποίο —κατά δήλωση των αξιωματούχων της— δεν καταλαβαίνει; Πού δηλαδή και να έπαιρνε "θέση" στον "καυγά", όπως μας διαβεβαίωσε η "ουδέτερη" σταλινικιά χαφιές τής Στάζι. Αν έτσι αντιλαμβάνονται την "ουδετερότητα" οι Ούννοι, τι θα έκαναν αν δεν ήταν "ουδέτεροι"; ...Θα μας μαστίγωναν ή θα μας βομβάρδιζαν μέχρι να συμφωνήσουμε με τις απόψεις τους;
Μιλάμε για γελοιότητες, που μόνον οι πραγματικοί βάρβαροι μπορούν να φέρουν εις πέρας ...Οι βάρβαροι, οι οποίοι εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι είναι τελικά χρήσιμοι για τη "διδασκαλία" των λαών. Απλά δεν είναι χρήσιμοι για τις απόψεις τους. Είναι χρήσιμοι ως εποπτικά εργαλεία, εφόσον "διδάσκουν" μέσω της ηλιθιότητάς τους. Βάζεις έναν βάρβαρο να επιλέξει το "σωστό" και απλά είσαι σίγουρος ότι το σωστό είναι εκείνο που απομένει.
Όλοι αυτοί για κάποιους λόγους, τους οποίους οι ίδιοι γνωρίζουν, τώρα επείγονται να "λύσουν" το "Μακεδονικό" ζήτημα. Τώρα λοιπόν, που ο Γιούγκερ ετοιμάζεται να πάει στα Σκόπια, έχουμε να του δώσουμε ένα "σκονάκι", να τους το πάει ως λύση. Εφόσον οι Σκοπιανοί κατοικούν στην Ευρώπη, είναι Ευρωπαίοι και μιλούν Ευρωπαϊκά, ας ονομάσουν το κράτος τους Ευρώπη. Να τους αναγνωρίσει η Ε.Ε. ταυτότητα και γλώσσα. Να βάλουν δίπλα στο άγαλμα του Αλεξάνδρου και αυτό του "προγόνου" τους Καρλομάγνου και υπό τους ήχους τής Μελωδίας της Χαράς να μας ανακοινώσουν το αποτέλεσμα του "αυτοπροσδιορισμού" τους. Να μην μας πούνε και "μικρόψυχους".
Δεν λέμε τίποτε παράξενο για τη σημερινή λογική των βαρβάρων. Στην Ευρώπη δεν γεννήθηκαν και κατοικούν οι Σκοπιανοί; Ευρωπαϊκή δεν είναι η γλώσσα τους; Ας ονομάσουν το κράτος τους Ευρώπη, να γελάσουν και τα βουβάλια τού Αξιού με την παρακμή και την αθλιότητα της ναζιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όχι τίποτε άλλο, αλλά για να αισθανθούν και οι Ευρωπαίοι πολίτες ποια είναι η "ουσία" τού "καυγά" των Ελλήνων ...Να καταλάβουν πώς είναι να σου αφαιρούν την "ταυτότητά" σου, γιατί κάποιοι νομίζουν ότι στο όνομα της ελευθερίας και του "αυτοπροσδιορισμού" μπορούν να αρπάζουν ό,τι θέλουν, λες και περιφέρονται σε "σούπερ μάρκετ" προσφορών.
Αν την Ελλάδα την κυβερνούσαν πάνω απ' όλα μορφωμένοι άνθρωποι, δεν θα έμπαινε κανένας στη διαδικασία τής διαπραγμάτευσης ...Θα τους έστελναν όλους στα διεθνή όργανα για πιστοποιήσεις. Δεν θα άφηναν τον καραγκιόζη Νίμιτς να περιφέρεται σαν "νταβατζής" των Βαλκανίων. Δεν θα άφηναν μια κοινή χαφιέ τής Στάζι να παραποιεί την ιστορία. Θα είχε πάντως ενδιαφέρον να εκδηλωνόταν από ελληνικής πλευράς μια συμπεριφορά, η οποία θα έμοιαζε με την πολωνική προσέγγιση ...Μια λύση, η οποία δεν απαγορεύεται για ένα ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος. Καμία διεθνής συνθήκη δεν εμποδίζει τους Έλληνες να φερθούν όμοια με τους Πολωνούς.
Φαντάζεται κάποιος να θέσπιζε η ελληνική Βουλή έναν πολωνικού τύπου νόμο, που να απαγορεύει ακόμα και με απειλή φυλάκισης σε όποιον Έλληνα ή ξένο ονομάζει το γειτονικό κράτος "Μακεδονία" και τους κατοίκους του "Μακεδόνες". Τότε θα βλέπαμε πόσο "καλαμπούρι" θα είχε το πράγμα. Να γίνει ένας νόμος τέτοιος και να μην μπορεί να περάσει κανένα σκοπιανό αυτοκίνητο με διακριτικά "Μακεδονίας" για διακοπές στην Ελλάδα. Να απειλείται ο Ζάεφ με σύλληψη, αν επιχειρήσει να εισέλθει στην Ελλάδα, όπου διατηρεί εξοχικό. Καί αυθαίρετα "Μακεδόνας" καί νόμιμο εξοχικό στην Ελλάδα δεν γίνεται ...Γίνεται; ...Δεν γίνεται.
Αυτό, το οποίο πρέπει να γνωρίζουν όλοι οι εμπλεκόμενοι, είναι ότι η ιστορία πάντα "τιμωρεί" τους υβριστές τής αλήθειας ...Στο μόνο για το οποίο θα έπρεπε οι Γερμανοί να είναι ειδικοί, και δυστυχώς ούτε σ' αυτό είναι.
eamb-ydrohoos You might also

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2018

Οι πράκτορες, οι τεχνικές λύσεις και το μπλοκάρισμα στην ΑΟΖ με την Αλβανία.

Σε αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρόεδρο και στο υπουργείο Εξωτερικών της Αλβανίας απέδωσε, εμμέσως πλην σαφώς, ο Νίκος Κοτζιάς το «πάγωμα» της διαδικασίας για νέα οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Ιόνιο, σημειώνοντας πως η ελληνική πλευρά αναζητά τεχνικές διευθετήσεις ώστε να ξεμπλοκάρει η όλη υπόθεση. Την ίδια ώρα στη γείτονα χώρα έχει ξεσπάσει μείζον θέμα με ορισμένα μέλη της ειδικής επιτροπής που έχει συγκροτηθεί καθώς δέχονται τα πυρά της αντιπολίτευσης ότι αποτελούν πράκτορες ξένων υπηρεσιών.
Τα βέλη συγκεντρώνει ο Αρθρούρ Μεγκλάρι, ο οποίος χαρακτηρίζεται κατάσκοπος από τον πρώην πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα στον οποίο ανατέθηκε ο ρόλος να χαρίσει στην Ελλάδα την θαλάσσια ζώνη.
Η αντιπαράθεση τις τελευταίες ώρες παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις οι οποίες είναι άγνωστο σε πιο βαθμό θα επηρεάσουν τις διμερείς συνομιλίες.
Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών δήλωσε πως αντικείμενο της διαμάχης είναι ο τύπος εξουσιοδότησης που θα δοθεί στην αλβανική διπλωματία για να διαπραγματευτεί με την Αθήνα. Εκτίμησε πως τελικά η εξουσιοδότηση που θα δώσει ο πρόεδρος Ιλίρ Μέτα θα βασίζεται στη γραμμή του Συνταγματικού Δικαστηρίου, το οποίο το 2010 ακύρωσε το προσύμφωνο που είχε επιτευχθεί μεταξύ Αθήνας και Τιράνων για τις θαλάσσιες ζώνες.
Απαντώντας σε ερώτηση της Ντόρας Μπακογιάννη στη Βουλή, ο κ. Κοτζιάς διευκρίνισε πως η Ελλάδα προσπαθεί να υπερβεί το μπλοκάρισμα με όχημα πιθανές τεχνικές βελτιώσεις στο προσύμφωνο του 2009. Τόνισε πως η Αθήνα δεν πρόκειται να αποδεχτεί τη γραμμή του αλβανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου ούτε όμως θέλει να μείνει αδρανής και να χάσει την όποια ευκαιρία για κήρυξη ΑΟΖ.
Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Κοτζιάς επέκρινε έντονα τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για τους χειρισμούς τους, κατηγορώντας τες πως δεν έφεραν εγκαίρως τη συμφωνία προς επικύρωση στη Βουλή, πριν φτάσει ενώπιον του αλβανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου.
Η ολιγωρία των ελληνικών κυβερνήσεων, είπε ο κ. Κοτζιάς, συνέβαλε στο να μετατραπεί η συμφωνία του 2009 σε «φάντασμα», και να μην εφαρμοστεί από τις κυβερνήσεις που την υπέγραψαν.
«Η δική μας γνώμη είναι ότι μια πραγματική συμφωνία είναι χίλιες φορές καλύτερη από μια συμφωνία φάντασμα. Πρέπει να δούμε, λοιπόν, πώς θα φύγουμε από το μπλοκάρισμα που υπάρχει ανάμεσα σε δυο πλευρές που επί δέκα χρόνια δεν προχωρούν καθόλου τη διαδικασία διαμόρφωσης μιας, όχι συμφωνίας φάντασμα, μιας πραγματικής συμφωνίας», είπε.
Η όλη διαπραγμάτευση αφορά το 9% της θαλάσσιας ζώνης ανάμεσα σε Ελλάδα και Αλβανία. Όπως είπε ο ΥΠΕΞ, εάν η ελληνική αιγιαλίτιδα ζώνη επεκταθεί στα 12 ναυτικά μίλια τότε η ελληνική ζώνη θα ανέρχεται σε 1.190 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η αλβανική σε 1.220.
Ο κ. Κοτζιάς είχε δηλώσει στα τέλη Ιανουαρίου πως τα Τίρανα έχουν αποδεχτεί την επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 μίλια, που είναι και το μέγιστο επιτρεπτό με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας. Η Αλβανία έχει προ πολλού ορίσει τη δική της αιγιαλίτιδα ζώνη στα 12 μίλια.
Blog Widget by LinkWithin

 

 

 

 

 

Έρευνα:

Η «Αλλεργία» της Ελληνικής υπεροχής

- Όταν ανάξιοι και φθονεροί διαχειρίζονται τα θέματα της Επιστήμης

Η «Αλλεργία» της Ελληνικής υπεροχής - Όταν ανάξιοι και φθονεροί διαχειρίζονται τα θέματα της Επιστήμης

Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου, καθηγητού – κλασσικού φιλολόγου, ιστορικού – συγγραφέως
Αν οποιαδήποτε άλλη χώρα συμπεριελάμβανε στις τάξεις της έναν επιστήμονα του βεληνεκούς τού Άρη Πουλιανού και ένα εύρημα της αξίας τού κρανίου τού Αρχανθρώπου των Πετραλώνων, θα υπερηφανεύετο και θα είχε προβάλλει διεθνώς και τον Επιστήμονα και το Εύρημα. Λέω όμως «άλλη χώρα», εννοώντας πλην της Ελλάδος, δηλαδή πλην των πολιτικών μαριονετών που διαχειρίζονται τις τύχες της. Πράγματι, την Ελλάδα, μεταπολιτευτικά, την κυβέρνησαν ανίκανοι και ουτιδανής αξίας πολιτικοί, συνεπικουρούμενοι από έναν κομματικό συρφετό επίσης ανικάνων πρασινοφρουρών, των οποίων η αξία πιστοποιείτο όχι από τις επιστημονικές περγαμηνές αλλά από την προοδευτική οσφυοκαμψία. Τέτοιοι άνθρωποι, λόγω της ασημαντότητάς τους μπροστά στο κολοσιαίο έργο του Άρη και του Νίκου Πουλιανού προσπάθησαν και προσπαθούν να τους «κουράσουν» και να τους αποτρέψουν από το να αναδείξουν την Ελλάδα ως γενέτειρα του Αρχανθρώπου!
Δυστυχώς, κάποιοι μοχθηροί υπουργοί πολιτισμού αρνούνται πεισματικά να εφαρμόσουν τον νόμο, ο οποίος έχει δικαιώσει τον Πουλιανό για το Μουσείο αλλά και να προωθήσει τις επιστημονικές αδιάσειστες αποδείξεις του Άρη και του Νίκου Πουλιανού, αρχίζοντας από τα σχολικά βιβλία. Τα ελληνικά σχολικά βιβλία αποτελούν κλασσικό παράδειγμα προχειρότητος, διότι γράφουν ότι θέλουν χωρίς να έχουν όχι μόνο ενιαία επιστημονική άποψη αλλά ούτε κοινή αναφορά. Για παράδειγμα, ξεφυλλίζοντας την προηγούμενη «Ιστορία των αρχαίων χρόνων» της Α΄ Γυμνασίου, των Λάμπρου Τσακτσίρα και Μιχάλη Τιβέριου, διαβάζουμε στην σελίδα 10: "Σήμερα πιστεύουμε ότι τα παλιότερα κατάλοιπα ανθρώπινης παρουσίας στον Ελληνικό χώρο χρονολογούνται γύρω στα 100.000 χρόνια π.Χ. Από την εποχή αυτή μας σώθηκαν τα παλιότερα εργαλεία, αλλά και το παλιότερο λείψανο ενός ανθρώπινου σκελετού. Πρόκειται για ένα κρανίο που βρέθηκε πριν μερικά χρόνια μέσα σε ένα σπήλαιο της Χαλκιδικής κοντά στο χωριό Πετράλωνα... Η κύρια δράση του ανθρώπου αυτού τοποθετείται από το 120.000 π.Χ. ως το 40.000 π.Χ. περίπου".
Το παράξενο είναι πως σε βιβλίο Γεωγραφίας τής Β΄ Γυμνασίου του ΟΕΔΒ των Ηλ. Μαριολάκου και Χρ. Σιδέρη, διαβάζουμε στην σελίδα 20, για το πρόσφατο γεωλογικό παρελθόν τού Ελλαδικού χώρου ότι «σε μία σπηλιά στην Χαλκιδική βρέθηκε ανάμεσα σε άλλα ένα απολιθωμένο κρανίο, που ανήκει στον άνθρωπο του Νεάτερνταλ, δηλαδή στον πρόγονο του σημερινού ανθρώπου. Η ηλικία του πολύ σημαντικού αυτού ευρήματος υπολογίζεται σε ... 250.000 χρόνια»!!!
Δηλαδή τα δύο αυτά βιβλία τού ΟΕΔΒ, με διαφορά μιας μόνο τάξης (από Α΄ σε Β΄ Γυμνασίου) έχουν για το ίδιο αντικείμενο χρονολόγηση αποκλίσεως 150.000 ετών!!!
Τι να πιστέψουν τα δύστυχα τα παιδιά!!! Ειδικά αν δεν βρεθεί κάποιος καθηγητής, γνώστης του θέματος να τους πη πως ο άνθρωπος που μελέτησε τον Αρχάνθρωπο των Πετραλώνων, δηλαδή ο κ. Άρης Πουλιανός, χρονολόγησε μαζί με άλλους σπουδαίους επιστήμονες, καθηγητές ξένων πανεπιστημίων, με πολλές διαφορετικές μεθόδους και όπως αναφέρει στο βιβλίο του «Το σπήλαιο των Πετραλώνων» (1982): «Με τις απόλυτες μεθόδους ραδιοχρονολογήσεων ο σταλαγμίτης που βρίσκεται πάνω από τον αρχάνθρωπο δίνει ηλικία λίγο μικρότερη από 700.000 (670.0000 για το δέκατο στρώμα). Πάντως πρέπει να παίρνουμε υπ' όψιν μας και την χρονολόγηση με την πανίδα, καθώς και το γεγονός ότι ο αρχάνθρωπος βρέθηκε στο ενδέκατο στρώμα. Γι’ αυτό για την ώρα λέμε πως ο αρχάνθρωπος έζησε περισσότερο από 700.000 χρόνια πριν (σελ. 39)».
Ενώ λοιπόν στους ελλαδίτες επιστήμονες και στο υπουργείο υπάρχει «η αλλεργία της χρονολόγησης», η διεθνής επιστημονική κοινότητα τους εγκαλεί, εξευτελίζοντάς τους. Πριν λίγους μήνες, από 3 έως 6 Σεπτεμβρίου 2012 πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα το 18ο Συνέδριο της Πανευρωπαϊκής Ανθρωπολογικής Ένωσης, στο οποίο παράλληλα συνεδρίασε τρεις φορές το Διοικητικό της Συμβούλιο. Ανάμεσα σε άλλα ζητήματα εξετάσθηκαν κι εκείνα που σχετίζονται με το σπήλαιο Πετραλώνων Χαλκιδικής, το κρανίο τού Αρχανθρώπου και την ακατανόητη απομάκρυνση του Άρη Πουλιανού από το Ανθρωπολογικό Μουσείο, το οποίο δημιούργησε ο ίδιος δίπλα στο σπήλαιο με δικά του έξοδα και μόχθο μισού αιώνα, πρακτικά χωρίς κρατική βοήθεια.
Οι αποφάσεις τών παραπάνω Συμβουλίων αποτελούν ουσιαστικά συνέχεια προηγουμένων αποφάσεων της Ένωσης που είχαν ληφθεί στα Πετράλωνα Χαλκιδικής το 1982, την Φλωρεντία το 1984 ή το Πόζναν της Πολωνίας το 2010. Οι αποφάσεις τής Πανευρωπαϊκής Ανθρωπολογικής Ένωσης για τα Πετράλωνα συνοψίσθηκαν σε μια επιστολή προς το ΥΠ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α. της 5-9-2012, που υπογράφει ο Πρόεδρος, καθηγητής στο Παν/μιο του Κέιμπριτζ, Νίκολας Μάτσι-Ταίυλορ (που έλαβε τον αριθμό 99299/ 28-9-2012 στο γενικό πρωτόκολλο της Δ/νσης Διοικητικού, με προορισμό τη ΔΙΠΚΑ 26315/ 5698 και το Τμήμα ελληνικών και ξένων επιστημονικών ιδρυμάτων 1050). Η επιστολή είναι καταπέλτης για την ανάξια, μέχρι σήμερα, του ονόματός της, Γενική Γραμματεία Πολιτισμού. Βεβαίως τα αναξιοπρεπή ΜΜΕ, ακολουθώντας την σοφιστική μέθοδο του «φονεύειν διά της σιωπής», δεν πληροφόρησαν, ως όφειλαν, θεωρώντας σημαντικώτερη την υποτελειακή ενημέρωση, τα τουρκικά σήριαλ και τις πράξεις των επω(κοπρο)νύμων «αστέρων» από την ιστορία της Ελλάδος! Έγραφε δε η επιστολή τα εξής:
«Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, Προϊστάμενος του Τμήματος Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας
Προς: Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού
Αξιότιμε κύριε,
Σας γράφω εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ανθρωπολογικής Ένωσης (που είναι η επαγγελματική και ακαδημαϊκή «στέγη» υπό την οποία συνενώνονται όλες οι εθνικές - ευρωπαϊκές εταιρείες βιολογικής ανθρωπολογίας), με σκοπό να εκφρασθούν οι ανησυχίες μας σχετικά με την διατήρηση του Σπηλαίου και του Κρανίου των Πετραλώνων, την παραπληροφόρηση για την χρονολόγηση του Κρανίου, όπως επίσης τους χειρισμούς τού προσωπικού φύλαξης του Σπηλαίου.
Οι βάσεις των ανησυχιών μας εστιάζονται στο γεγονός ότι το Κρανίο έχει υποστεί πολλές φθορές από διάφορες χαρακιές, καθώς και το ότι η κορώνα ενός δοντιού (του 1ου δεξιού γομφίου) έχει αφαιρεθεί. Σύμφωνα με την Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδος αυτό που απαιτείται είναι μία λεπτομερής περιγραφή τής παρούσας κατάστασης διατήρησης του Κρανίου, έτσι ώστε κανείς στο μέλλον να μη μπορεί αυθαίρετα να προκαλέσει κάποια περαιτέρω καταστροφή. Αναφύεται επίσης το πρόβλημα της χρονολόγησης, η οποία έχει επιστημονικώς προσδιορισθεί περίπου στα 700.000 χρόνια πριν και όχι 300.000 όπως αποδίδεται σε αναρτημένο πίνακα (σήμερα μπροστά στο Σπήλαιο). Παρά την λεπτομερή καταγραφή ανασκαφών και ευρημάτων, τα οποία όμως χρήζουν περαιτέρω δημόσιας παρουσίασης, δεν μπορεί να προληφθεί οιαδήποτε απώλεια δειγμάτων (απολιθωμάτων κλπ), καθότι ουδέποτε έχουν καταλογογραφηθεί (όπως θα άρμοζε σε επίσημο κρατικό φορέα).
Είναι πολύ ατυχές το ότι η ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία σταμάτησε τον Δρα Άρη Πουλιανό από παραπέρα εργασίες στο Σπήλαιο, χωρίς οποιαδήποτε εξήγηση. Είναι επίσης πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι κατά το τρέχον έτος ο Δρ Πουλιανός και η σύζυγός του δέχθηκαν σωματική επίθεση με τραυματισμό μέσα στο σπίτι τους, και οι ένοχοι δεν έχουν εντοπισθεί. Επίσης (ο Δρ Πουλιανός) προκλήθηκε φραστικά ενόσω προσπαθούσε να ομιλήσει σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, μετά από σχετική πρόσκλησή τους.
Αναγνωρισμένοι ανθρωπολόγοι και γεωλόγοι κατ’ επανάληψη έχουν εμποδισθεί κατά την πρόσβαση στο Σπήλαιο και τα ευρήματά του για περαιτέρω έρευνες, ουσιαστικά χωρίς κανένα λόγο. Εξ άλλου, νωρίτερα αυτή την χρονιά υπήρξε παραπληροφόρηση του Ελληνικού Κοινοβουλίου αναφορικά με οικονομικά θέματα του Σπηλαίου.
Προσβλέποντας σε απαντήσεις στα παραπάνω ζητήματα.
Υμέτερος, Καθηγητής Νίκολας Μάτσι-Ταίυλορ».
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν «χαλεπόν εστιν άρχεσθαι υπό χείρονος». Κι αυτό, δυστυχώς, υπέστημεν όλοι οι Έλληνες στην πολιτική και οι Άρης και Νίκος Πουλιανός στην επιστήμη, της οποίας αποτελούν ολύμπιες κορυφές! Αλλά όταν τον τεράστιο πολιτισμό των προγόνων μας τον διαχειρίζονται μικροκομματικά και μακροοικονομικά, άτομα τα οποία δεν εμφορούνται από επιστημονικά αλλά και πατριωτικά ιδεώδη τα αποτελέσματα θα είναι ανάλογα των χαλεπών πράξεών τους!
Σε πείσμα, όμως, όλων αυτών «ουδέν έρπει ψεύδος εις γήρας χρόνου», όπως έλεγε ο Σοφοκλής. Θυμάμαι τον αείμνηστο καθηγητή μου στο ΑΠΘ Μανώλη Ανδρόνικο να λέει πιστεύοντας σε αυτό που ανεκάλυψε: «ό,τι κι αν γίνει, ό,τι κι αν κάνουν, η αρχαιολογική σκαπάνη θα φέρει την ελληνική αλήθεια στο φως». Αυτό έκανε και στην περίπτωση του Πουλιανού. Έφερε και την ελληνική αλλά και την επιστημονική αλήθεια στο φως! Κι αν κάποιοι σήμερα θέλουν να την μειώσουν λασπολογώντας εναντίον του, τους προειδοποιούμε ότι θα είμαστε δίπλα στον Άρη και τον Νίκο Πουλιανό, τον οποίο προτρέπουμε να συνεχίσει να κτίζει το ελληνικό έργο του χρησιμοποιώντας ακόμη και την λάσπη που του πετούν!

ΠΗΓΗ  1/3/2018

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided