Πέμπτη, Σεπτέμβριος 20, 2018

EΛΛΑΔΑ 7ος

 

 

 

 

 

 

 

Θα σας συντρίψουμε παρτάλι … Πλέον καταλάβαμε ΤΙ πρέπει να κάνουμε με σας… Και καταλάβαμε ΠΟΥ πρέπει να το κάνουμε και ΠΩΣ πρέπει να το κάνουμε!

 

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

Θα σας συντρίψουμε παρτάλι … Πλέον καταλάβαμε

ΤΙ πρέπει να κάνουμε με σας… Και καταλάβαμε ΠΟΥ πρέπει να το κάνουμε και ΠΩΣ πρέπει να το κάνουμε!


George Adalis B


ΑΣ ΣΥΣΤΗΘΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ: Επωνύμως πάντα, ονομάζομαι Γιώργος Γ. Αδαλής … ή αν το προτιμάτε … Ανωνύμως, … είμαι ο IskAdar69 !!!! Θα σας συντρίψουμε όπως γουστάρετε! Είτε επωνύμως είτε ... Aνωνύμως!!!
-
Την Κυριακή ήρθες μου ζήτησες να παραδώσω την ψυχή μου στο διάβολο και να ξεπουληθώ! Σου απάντησα χτες με 10 λέξεις σε μια χαρτοπετσέτα! Και στο λέω τελευταία φορά σήμερα, 30 Ιουλίου 2018.

Θα σας γαμήσω!
Μόνος μου … Γιατί μπορώ και δεν χρειάζομαι κανέναν για αρχηγό για να το κάμω. Θα σας κάνω ΤΡΙΣ χειρότερα απ’ότι έκανα στο Σημίτη αφού δεν φεύγετε από μόνοι σας. Ορκίζομαι στο Θεό και στον Ταξιάρχη. Ορκίζομαι σε όποιον θέλετε ακόμα και στον Δία άμα χρειαστεί! Αλλά ένα να θυμάσαι παλιόπουστα και να το πεις σε αυτόν που σ’ έστειλε στη Σαλονίκη!
Όπως έριξα τον Σημίτη μέσα σε 12 μήνες, έτσι θα ρίξω κι εσάς. Πλέον δεν σας το λέω απλά…Σας το υπόσχομαι… Κολυμπάτε στο αίμα καθήκια! Στο αίμα αθώων ψυχών…
Πειράξατε την Πίστη μας και δεν μιλήσαμε
Πειράξατε την Οικογένεια μας και δεν μιλήσαμε
Πειράξατε τα βιβλία μας και την Παιδεία μας και δεν μιλήσαμε
Πειράξατε τα σύνορά μας και δεν μιλήσαμε
Πειράξατε τις θάλασσές μας και δεν μιλήσαμε
Μιλήσαμε μόνο όταν πειράξατε την Μακεδονία ΑΛΛΑ δεν μας ακούσατε!

Πνίξατε κόσμο. Ούτε ένα δάκρυ δεν είχατε για τα θύματα του σεισμού στη Λέσβο που ισοπέδωσε ολόκληρο χωριό. Και τώρα κάψατε ζωντανούς τους φίλους μας στην Αττική. Καταστρέψατε το βιός τους. Θρηνούμε μικρά παιδιά και αγγελούδια. Αναζητάμε μέσα στις στάχτες συνανθρώπους μας.
Κι ούτε ένα συγγνώμη δεν ζήτησε κανείς σας. Ούτε ένα δάκρυ δεν κύλησε στα μάτια σας. Ούτε ένας από σας δεν αισθάνθηκε το βάρος του ανείπωτου θρήνου και δεν παραιτήθηκε.
ΠΟΣΟΥΣ ΣΚΟΠΕΥΕΤΕ ΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕΤΕ ΑΚΟΜΑ;
Και θέλετε να σας αφήσω να συνεχίσετε να σκοτώνετε κόσμο και να το βουλώσω; Και να το βουλώσουμε ΟΛΟΙ όσοι ξέρουμε τι πραγματικά παίζει στα υπόγεια όπου συνεδριάζετε!
Ακου λοιπόν τούτο: Αυτή τη φορά, ούτε ο ΟΕΛΑ θα σας σώσει! Ούτε ο ΕΛΑ! Ούτε η 17Ν. Ούτε κανείς πια…
Θα σας συντρίψουμε παρτάλι … Πλέον καταλάβαμε ΤΙ πρέπει να κάνουμε με σας… Και καταλάβαμε ΠΟΥ πρέπει να το κάνουμε και ΠΩΣ πρέπει να το κάνουμε!
Στο όνομα των αθώων που χάθηκαν, ορκίζομαι ότι σύντομα θα ξεμπερδεύουμε ΚΑΙ με σας!
Επωνύμως πάντα, ονομάζομαι Γιώργος Γ. Αδαλής … ή αν το προτιμάτε … Ανωνύμως, … είμαι ο IskAdar69 !!!! Δεν υπάρχει λόγος πλέον να κρυβόμαστε......

Και τώρα πλέον που συστηθήκαμε ώρα να τελειώσουμε αυτό που εσείς … αρχίσατε!!!!!

 

 

 

 

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΛΟΙ ...Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΧΤΗΚΕ ΕΠΙΘΕΣΗ ..;;


ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΛΟΙ ...Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΧΤΗΚΕ ΕΠΙΘΕΣΗ ..;;

ΜΑΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΑΝ ΜΕ ΟΠΛΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ DEW

ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ Α Ν Η Σ Υ Χ Ο Υ Σ !

DEW Laser Fires Proven Conclusively…
https://www.youtube.com/watch?v=aAkKctugw8I

 

 

 

 

 

Αγέλαος ο Ναυπάκτιος

– Ήθελε όλους τους Έλληνες ενωμένους

Posted by IGOR στο Ιουλίου 24, 2018


Ο Αγέλαος από τη Ναύπακτο, ήταν στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας και θεωρούταν μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της εποχής του. Ιδιαίτερα γνωστός είναι για τον αγώνα του για ειρήνη στη Ναύπακτο και την προσπάθειά του όλοι οι Έλληνες να ζήσουν αδελφικά.

«Ος έφη δείν μάλιστα μεν μηδέποτε πολεμείν τούς Έλληνας αλλήλοις, αλλά μεγάλην χάριν έχειν τοις θεοίς, ει λέγοντες εν και ταυτό πάντες, και συμπλέκοντες τας χείρας, καθάπερ οι τούς ποταμούς διαβαίνοντες, δύναιντο τας των βαρβάρων εφόδους αποτριβόμενοι συσσώζειν σφας αυτούς και τας πόλεις…».

«Αυτός είπε ότι κατ’ εξοχήν οι Έλληνες σε καμμιά περίπτωση πια δεν πρέπει να πολεμούν μεταξύ τους, αλλά να χρεωστούν μεγάλη χάρη στο θεό, εάν με το να λένε όλοι να και το αυτό, δηλαδή να ομονοήσουν, και με το να συμπλέξουν τα χέρια, όπως κάνουν αυτοί πού διαβαίνουν τούς ποταμούς, θα μπορέσουν, αποκρούοντας τις εφόδους των βαρβάρων, να σώσουν, μαζί με τον εαυτό τους, και τις πόλεις τους…»

Ένας ακόμη σπουδαίος στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας, ήταν ο Αγέλαος, Ναυπάκτιος στην καταγωγή. Η θητεία του ως
στρατηγός ή Αιτωλάρχης, συνέπεσε με τις δραματικές εξελίξεις της περιόδου του 3ου-2ου αιώνα π.Χ., όπου η Ελλάδα αλληλοσπαραζόταν από εμφύλιες συγκρούσεις και οι Ρωμαίοι από τα δυτικά, ορέγονταν τα ελληνικά εδάφη. Ελάχιστοι ήταν αυτοί όπου μπορούσαν να προβλέψουν τις μελλοντικές κινήσεις των Ρωμαίων, που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά να εκμεταλλευτούν τις εσωτερικές διαμάχες και αδυναμίες των Ελλήνων.

Ο Αγέλαος αποτελούσε μια τέτοια προσωπικότητα και με το κύρος που τον χαρακτήριζε ως ηγέτη των Αιτωλών, πρωτοστάτησε να πραγματοποιηθεί μια συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων των ελληνικών πόλεων, προκειμένου να ληφθούν μέτρα και να συζητηθούν τα πάντα που είχαν σχέση με το μέλλον της Ελλάδας. Πίστευε – κι αυτή ήταν η πραγματικότητα – ότι Μακεδόνες, Αιτωλοί και Αχαιοί, ήταν οι μοναδικοί που μπορούσαν να προβάλλουν αντίσταση στον ρωμαϊκό επεκτατισμό.

Η διάσκεψη πραγματοποιήθηκε το 217 π.Χ. κοντά στην πόλη της Ναυπάκτου, αφού πρώτα είχε απελευθερωθεί ο Αιτωλός Κλεόνικος από τους Αχαιούς (σημ. υπήρχαν ήδη συγκρούσεις Αιτωλών και Αχαιών). Είναι άγνωστο εάν ο Αγέλαος ήταν ήδη στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας κατά τη διάρκεια της διάσκεψης ή είχε κάποιον τιμητικό τίτλο ως εκπρόσωπος των Αιτωλών.

Οι μόνες πληροφορίες που έχουμε για την ύστατη συνάντηση αυτή των ελληνικών αντιπροσώπων στη Ναύπακτο, προέρχονται από τον φιλορωμαίο ιστορικό Πολύβιο, ο οποίος απορρίπτει σαν πληροφορία τις διάφορες απόψεις που εκτέθηκαν εκεί ως ανάξιες λόγου και αναφέρει την ομιλία του Αγέλαου, ως τη μόνη σπουδαία. Εξάλλου, η γενικότερη αρνητική τοποθέτηση του Πολύβιου προς τους Αιτωλούς, δικαιολογεί και την περιφρόνησή του σε αυτή τη συνάντηση.

Σύμφωνα με τον Πολύβιο λοιπόν, μέρος της ομιλίας του Αγέλαου ήταν και η κάτωθι:

«Ποτέ δεν πρέπει να πολεμούν οι Έλληνες μεταξύ τους, αλλά να χρωστούν μεγάλη χάρη στους θεούς, αν μπορούσαν, με μια σκέψη και δένοντας τα χέρια, όπως αυτοί που περνάνε ποτάμια, να αποκρούουν τις επιθέσεις των βαρβάρων σώζοντας τον εαυτό τους και τις πόλεις τους. Αν όμως αυτό είναι εντελώς αδύνατον, τουλάχιστον τώρα έπρεπε να συμφωνήσουν και να φυλάγονται λαμβάνοντας υπόψη τους ισχυρούς στρατούς και το μεγάλο πόλεμο που έχει αρχίσει στη Δύση. Γιατί είναι φανερό στον καθένα, που και λίγο ανακατεύεται με την πολιτική, ότι, είτε ο Καρχηδόνιοι νικήσουν τους Ρωμαίους είτε οι Ρωμαίοι τους Καρχηδόνιους, είναι φυσικό να μην περιοριστούν οι νικητές με κανέναν τρόπο στην κυριαρχία της Ιταλίας και της Σικελίας, αλλά να έρθουν στην Ελλάδα και να προσπαθήσουν να επεκτείνουν τα σχέδια τους και την εξουσία τους. Γι’ αυτό λοιπόν, πρέπει όλοι να καιροφυλακτούν και ιδιαίτερα ο Φίλιππος. Αυτό σημαίνει, ότι πρέπει να σταματήσει να φθείρει τις δυνάμεις των άλλων Ελλήνων πολεμώντας εναντίον τους και κάνοντάς τους εύκολη λεία των επιτιθέμενων, αλλά αντίθετα να φροντίζει εξίσου για όλους, σαν να ανήκει όλη η Ελλάδα στον ίδιο. Γιατί μόνο έτσι θα έχει την εύνοια και ακόμα την υποστήριξή τους σε κάθε ξένη επιβουλή. Έπειτα εκείνος που θα θελήσει να επιτεθεί εναντίον του θα διστάσει να το πράξει, αν γνωρίζει ότι οι άλλοι Έλληνες είναι με το μέρος του. Ο βασιλιάς της Μακεδονίας πρέπει να στρέψει τη δραστηριότητά του στη Δύση, γιατί δεν θα ήταν καθόλου απίθανο στην κατάλληλη περίσταση να επεκτείνει την κυριαρχία του και εκεί. Η παρούσα περίσταση, είναι κατάλληλη για την πραγματοποίηση αυτής της ελπίδας. Τυχόν διαφορές του με τους άλλους Έλληνες, να τις αναβάλει για αργότερα, όταν δηλαδή δεν θα υπήρχε εξωτερικός κίνδυνος. Γιατί αν ποτέ τα νέφη της Δύσης έρθουν στην Ελλάδα, πολύ φοβούμαι ότι, χωρίς να το θέλουμε, θα σταματήσουμε να φιλονικούμε μεταξύ μας, ή να συμβιβαζόμαστε όπως τώρα. Τότε θα παρακαλούμε τους Θεούς να μας δώσουν και πάλι την ελευθερία να ρυθμίζουμε τις διαφορές μας μόνοι μας, όποτε θέλουμε-αλλά θα είναι πολύ αργά. Δεν πρέπει να περιμένουμε να σταθούν πάνω από την Ελλάδα τα νέφη που συσσωρεύονται στη Δύση».

Δυστυχώς, δεν έχουν διασωθεί ή ανευρεθεί τα πρακτικά της συνάντησης, κι έτσι δεν έχουμε πλήρη εικόνα των λόγων των υπόλοιπων συνέδρων, αλλά και ούτε ολόκληρη την ομιλία του Αγέλαου. Ωστόσο, μέσα από τα παραπάνω δραματικά αυτά λόγια του Αιτωλού εκπροσώπου, διαφαίνεται η διορατικότητα, η πολιτική του αντίληψη και το φιλειρηνικό του πνεύμα. Τα εμπνευσμένα λόγια του, προκάλεσαν βαθιά απήχηση, ώστε όλοι οι αντιπρόσωποι, μετέφεραν τα λόγια ειρήνης στις πόλεις τους, ενισχύοντας την ελπίδα για μια ένωση των ελληνικών πόλεων απέναντι στους Ρωμαίους.

Μάλιστα, οι Αθηναίοι τίμησαν τον Αγέλαο, ανακηρύσσοντάς τον στρατηγό της πόλης τους. Δυστυχώς, η καχυποψία σε συνδυασμό με τη ρωμαϊκή προπαγάνδα, έθεσαν τον Αγέλαο στο περιθώριο, δεχόμενος μάλιστα κατηγορίες πως ο σκοπός του ήταν να ωφελήσει την Αιτωλική Συμπολιτεία. Έτσι, λίγο καιρό μετά, ξανάρχισαν οι εμφύλιες διαμάχες και οι φόβοι του Αγέλαου επαληθεύτηκαν. Ήταν ζήτημα χρόνου να εισέλθουν οι Ρωμαίοι στην Ελλάδα ως «απελευθερωτές», γεγονός το οποίο συνέβη μετά από 20 χρόνια.

Η διάσκεψη της Ναυπάκτου και ο βαρυσήμαντος λόγος του Αγέλαου, είναι μια μεγάλη στιγμή του Ελληνισμού της αρχαιότητας.

Λίγα χρόνια αργότερα, ένας Ακαρνάνας, ο Λυκίσκος, εξέθετε τις ίδιες ανησυχίες για το μέλλον της Ελλάδας. Ήταν η τελευταία φορά, που ένας Αιτωλός κι ένας Ακαρνάνας, δύο Έλληνες μίλησαν για αλληλεγγύη, ενότητα και ομόνοια κι αυτό συγκλόνισε πολλούς, δυστυχώς όμως χωρίς αποτέλεσμα.

Τα λόγια του Αγέλαου, αλλά και του Λυκίσκου, θα πρέπει να διδάσκονται σε όλους τους Έλληνες, αφού πάντοτε είναι επίκαιρα.

e-nafpaktia

Διαδώστε το!

 

 

 

 

 

 

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΜΑΣ:

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΜΕ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΥΣ ΜΟΥΦΤΗΔΕΣ!

ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΔΙΑΜΕΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!


Με εκλεγμένους μουφτήδες, όπως θέλουν οι Τούρκοι, δεν θα έχουμε απλώς συνδιοίκηση στη Θράκη, αλλά σκέτη τουρκική διοίκηση

Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να σταματήσει η κυβέρνηση τις...

διαπραγματεύσεις με οποιαδήποτε χώρα για επίλυση χρονίων ζητημάτων. Τολμώ να πω πλέον, μετά από δισταγμό χρόνου, ότι δεν είναι απλώς ακατάλληλη αλλά και επικίνδυνη.

Δεν μπορώ να γνωρίζω, μόνον υποθέσεις μπορώ να κάνω, ανταλλάσσοντας πληροφορίες με γνωστούς διεθνολόγους αναλυτές, από πού πηγάζει αυτή η επιθυμία δήθεν επίλυσης των ζητημάτων που αφέθησαν ως έχουν, επειδή έτσι επιβάλλεται να συμβεί. Και δεν εννοώ φυσικά, όσα από ανικανότητα δεν επιλύθηκαν.

Φοβάμαι, πως η Voria.gr, είναι από τα πολύ λίγα ΜΜΕ, εκτός Θράκης, που ασχολούνται με τα όσα τραγικά συμβαίνουν εκεί, και με τα όσα ακόμη χειρότερα πρόκειται να συμβούν, αν εξακολουθήσουν να ασχολούνται μ’ αυτήν ο Κοτζιάς, ο Γαβρόγλου και ο Καλπαδάκης, σύντροφος της Τουρκάλας διπλωμάτη στην τουρκική Πρεσβεία των Αθηνών.

Ήδη εχθές, έγινε νύξη στη Voria.gr, μιας φράσης του Άγγελου Συρίγου, σε συνέντευξή του στο liberal.gr. Με αφορμή τη βεβαιότητα του Ερντογάν, ότι ο Τσίπρας θα υλοποιήσει την υπόσχεσή του να εκλέγονται οι μουφτήδες, και με τις διαρρέουσες φήμες ότι πρόκειται περί ανταλλαγής με τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, ο Συρίγος γράφει μεταξύ άλλων:

«Αδιανόητο θεωρώ το ενδεχόμενο η κυβέρνηση να έχει μπει στη λογική του παζαριού με την Άγκυρα και να συζητά ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, το πάγιο τουρκικό αίτημα για ανάδειξη Μουφτή στη Θράκη μέσω εκλογής», ο Άγγελος Συρίγος. Και επισημαίνει, ότι διαφορετικά θα διακινδυνεύουμε να γίνει σπορ η σύλληψη Ελλήνων στρατιωτικών.

«Το θέμα της κράτησης των δύο στρατιωτικών είναι καθαρά ανθρωπιστικής φύσεως. Αντίθετα το θέμα των Μουφτήδων είναι θέμα δικαστικών αρμοδιοτήτων», δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο προσθέτοντας ότι δεν χωρούν πειραματισμοί σε ένα τέτοιο θέμα με την Τουρκία του Ερντογάν σε εθνικιστική και ισλαμιστική έξαρση.

Ως επιχείρημα φέρουν οι Τούρκοι, και οι εδώ υποστηρικτές του αιτήματος της εκλογής των Μουφτήδων, ότι και η Βουλγαρία έχει θεσμοθετήσει την εκλογή Μουφτή από ένα σώμα θρησκευτικών λειτουργών. Υποτίθεται ότι ο Γαβρόγλου, του οποίου οι πολιτικές ικανότητες όπως φάνηκε μέχρι τώρα, είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες, θα συγκροτήσει κι εδώ ένα σώμα, ελεγχόμενο όμως από την ελληνική κυβέρνηση. Αν αυτό μπορεί να συμβεί, γιατί το ζητά μετ’ επιτάσεως ο Ερντογάν;

Μαύρα μεσάνυχτα έχουν όσοι το υποστηρίζουν, από το τι συμβαίνει στην Θράκη. Ένα μόνον να πω. Ότι ο Τσίπρας είναι ικανός να δώσει τα πάντα στον Ερντογάν, επειδή η διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση εξαρτάται από την Τουρκία. Ούτε από Καμμένο, ούτε από άλλον. Αλλά από τους δυο τουρκόφρονες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, τους οποίους μάλιστα, προς μεγίστη έκπληξη πάντων τοποθέτησε στην Επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής [για να δείξει στον Ερντογάν ότι δεν συζητούμε κάτι εναντίον της Τουρκίας;].

Προσθέτω στην συνέντευξη του Συρίγου, ότι με εκλεγμένους μουφτήδες δεν θα έχουμε απλώς συνδιοίκηση στην Θράκη με την Τουρκία, αλλά σκέτη τουρκική διοίκηση, και ότι στην επιμονή των Τούρκων για εκλογή μουφτήδων τουρκοπρακτόρων, να ληφθεί υπόψη και η διαχείριση της περιουσίας των Βακουφίων. Δεν χρειάζεται αφενός να στέλνει χρήμα η Άγκυρα, η ανθελληνική προπαγάνδα θα γίνεται με ελληνικό χρήμα, και αφετέρου θα επαυξηθεί σε ασύλληπτο βαθμό από το Προξενείο η εξάρτηση των ασχολουμένων με τα βακούφια.

Έχω γράψει πολλές φορές, γι’ αυτό το θέμα, απορώ πάντως με την βιασύνη της κυβέρνησης να ικανοποιήσει το αίτημα του Ερντογάν. Δεν αναφέρομαι στην προ ημερών συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, αλλά στη συνάντηση Γαβρόγλου και Καλπαδάκη, με τον νόμιμο μουφτή, τον οποίο πίεσαν αφόρητα να παραιτηθεί.

Υ.Γ. Αναγνώστης πρότεινε να απαιτήσουμε την παραίτηση του Ν. Κοτζιά. Λέγω πως, αν γνώριζα ποιος θα τον αντικαταστήσει, θα ήμουν ο πρώτος που θα το ζητούσα. Σκέψου όμως να είναι κάποιος σαν τον Κατρούγκαλο… Άλλωστε, η τοποθέτηση υπουργού εξωτερικών στην Ελλάδα, συνήθως εκφεύγει των αρμοδιοτήτων της ελληνικής κυβέρνησης.

Ο Μακεδών
Voria, (τίτλος: δικός μας)

ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Οι ρωμαϊκές αποικίες στην Ελλάδα και την ελληνική Ανατολή

Posted by IGOR στο Ιουλίου 21, 2018


Στο ευρύτερο πλαίσιο της οικιστικής πολιτικής των Ρωμαίων εντάχθηκε και η ίδρυση αποικιών (coloniae), στις οποίες εγκαταθίσταντο συνήθως βετεράνοι -δηλαδή στρατιώτες μετά τη λήξη της θητείας τους- και απελεύθεροι του αυτοκράτορα. Οι αποικίες αυτές εξελίχθηκαν σε σημαντικά οικονομικά και εμπορικά κέντρα. Σε γενικές γραμμές οι αποικίες οργανώνονταν διοικητικά σύμφωνα με το πρότυπο της Ρώμης.

Στο υψηλότερο πολιτικό αξίωμα βρίσκονταν οι δύο άνδρες, οι λεγόμενοι δίανδροι (duumviri), που αντιστοιχούσαν στους δύο υπάτους (consules) της Ρώμης και το όνομά τους αναγραφόταν στα νομίσματα που εξέδιδε η αποικία τους. Υπήρχαν επίσης οι αγορανόμοι (aediles), ενώ όσοι είχαν ήδη ασκήσει κάποιο αξίωμα στην αποικία συμμετείχαν στη βουλή ως decuriones.

Μερικές από τις περισσότερο ακμάζουσες αποικίες στον ελληνικό χώρο ήταν η Κόρινθος, η Πάτρα, η Δύμη, ο Βουθρωτός, το Δίον, οι Φίλιπποι, η Πέλλα και η Κασσάνδρεια της Μακεδονίας, ενώ στο χώρο της Ανατολής σημαντικές ήταν η Αντιόχεια της Πισιδίας, το Ικόνιο και η Βηρυττός. Την εποχή της ίδρυσης των αποικιών η επίσημη γλώσσα τους, όπως προκύπτει από τα νομίσματα και τις επιγραφές, ήταν η λατινική. Όμως από το 2ο αιώνα μ.Χ. -και ιδιαίτερα μετά τη φιλελληνική πολιτική του Αδριανού- οι αποικίες αυτές άρχισαν σταδιακά να επανακτούν τον ελληνικό τους χαρακτήρα.

Οι Ρωμαίοι που είχαν εγκατασταθεί στις ελληνικές πόλεις μπορούσαν να είναι κάτοχοι γης -οι ονομαζόμενοι εγκεκτημένοι- ή ως συμπραγματευόμενοι (negotiatores) να διαμένουν σε αυτές εξαιτίας των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων. Χαρακτηριστικά αναφέρονται οι Ρωμαίοι που κατοικούσαν στη Βέροια, στην Αμφίπολη, στην Άκανθο, στην Έδεσσα. Μολονότι δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα στις ελληνικές πόλεις, αποκτούσαν πολλά προνόμια, τα οποία εξασφάλιζε η κυριαρχία τους.

Πιο συγκεκριμένα, στις πόλεις της Μακεδονίας απέκτησαν το δικαίωμα της γαιοκτησίας, αναλάμβαναν τιμητικά αξιώματα και είχαν -όχι ατομικά αλλά ως ενιαίο σώμα- το δικαίωμα να συμμετάσχουν στις εργασίες της Εκκλησίας του δήμου και στη Βουλή. Πλήρη πολιτικά δικαιώματα είχαν οι Ρωμαίοι στις αποικίες τους στην Ελλάδα, όπως στην Κόρινθο, στη Νικόπολη, στην Πέλλα, στο Δίον, στην Κασσάνδρεια και στους Φιλίππους. Επίσης, πολλοί απέκτησαν πολιτικά δικαιώματα και τη δυνατότητα συμμετοχής στα δημόσια αξιώματα στην Αθήνα ώς δικαστές ή μέλη του Αρείου Πάγου. Τα προνόμια αυτά αποτελούσαν για τους ίδιους τίτλους τιμής, καθώς η Αθήνα είχε μεγάλη πολιτιστική παράδοση.

Μετά τον Τιβέριο η ρωμαϊκή πολιτεία -το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη- απονεμόταν συχνά και σε μέλη της ελληνικής αριστοκρατίας. Η ανάγκη ενίσχυσης του ρωμαϊκού στρατού με έμψυχο δυναμικό από τις επαρχίες οδήγησε στην ευκολότερη ακόμη παροχή του παραπάνω αξιώματος σε συγγενείς απομάχων καθώς και σε πόλεις ολόκληρες. Μάλιστα το 55 μ.Χ. τα μισά μέλη του σωματείου των αλιέων και των ιχθυοπωλών στην Έφεσο ήταν Ρωμαίοι πολίτες.

Στην Αθήνα, οι αριστοκρατικές οικογένειες μοιράζονταν τα ανώτερα αξιώματα και τα μέλη τους αναδεικνύονταν πολύ νωρίς σε αυτά, όπως ο Ηρώδης Αττικόςπου εκλέχθηκε επώνυμος άρχων σε ηλικία 25 ετών (126 μ.Χ.) και ύπατος το 143 μ.Χ. Ο Αττικός και ο γιος του Ηρώδης είχαν λάβει τη ρωμαϊκή πολιτεία ήδη από τη δυναστεία των Ιουλίων και των Κλαυδίων. Από την εποχή του Αυγούστου, η συμβίωση Ελλήνων και Ρωμαίων είχε εξομαλυνθεί και ήταν πιο ειρηνική σε σύγκριση με την περίοδο της Δημοκρατίας.

Με την πάροδο του χρόνου οι σχέσεις του ελληνικού και του ρωμαϊκού στοιχείου τόσο στις πόλεις της κυρίως Ελλάδας όσο και σε αυτές της Μικράς Ασίας ενισχύθηκαν, ενώ σταδιακά επήλθε και η φυλετική επιμειξία. Το φαινόμενο της επιμειξίας δεν μπορεί να παρακολουθηθεί στην εξέλιξή του λόγω της ανεπάρκειας του επιγραφικού υλικού ή της ελλιπούς μελέτης του. Υπάρχουν όμως παραδείγματα μεικτών γάμων σε ρωμαϊκές οικογένειες, όπως σε εκείνη των Βηδίων (ή Ουιδίων) στην Έφεσο, η εγκατάσταση της οποίας εκεί μαρτυρείται παλαιότερα από την Αυτοκρατορική εποχή. Το 2ο αιώνα μ.Χ.η συγκεκριμένη οικογένεια δεν ήταν μόνο οικονομικά εύπορη, αλλά και μία από τις επιφανέστερες της Μικράς Ασίας και τα μέλη της κατείχαν πολλά αξιώματα στο Κοινό της Ασίας. Ένα μέλος της, η Βηδία Φαιδρίνα, παντρεύτηκε το Φλάβιο Δαμιανό -μαθητή του Αίλιου Αριστείδη- έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πνευματικής ζωής των Ελλήνων το 2ο αιώνα μ.Χ.

Οι Ρωμαίοι άποικοι γνώριζαν ελληνικά, όπως προκύπτει από τις αναθηματικές επιγραφές. Ωστόσο, η σημαντική αριθμητική παρουσία τους σε κάποιες πόλεις -όπως στους Φιλίππους- καθώς και οι στενές επαφές τους με την Ιταλία οδήγησαν στη διατήρηση της λατινικής γλώσσας. Αντίθετα, στην Κόρινθο οι Ρωμαίοι «εξελληνίσθηκαν» τον 1ο αιώνα μ.Χ.
H πολυφυλετική κοινωνία του μακεδονικού βασιλείου δέχεται μερικές δεκαετίες μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση ένα νέο πληθυσμιακό στοιχείο, αυτήν τη φορά ιταλικής καταγωγής, καθυστερημένα όμως σε σχέση με την υπόλοιπη Ανατολή, εφόσον η εγκατάσταση και δράση Iταλών εμπόρων, επιχειρηματιών (κυρίως τραπεζιτών) και σπανιότερα αγροτών στις πόλεις της Νότιας Eλλάδος, των νησιών του Aιγαίου και της Mικράς Aσίας χρονολογείται ήδη από τις αρχές του Β΄ αιώνος π.X.

Σε ό,τι αφορά την Mακεδονία, έως και πρόσφατα επικρατούσε η άποψη ότι οι πρώτες εγκαταστάσεις Iταλών χρονολογούνται μετά τους Mιθριδατικούς Πολέμους. Νεώτερα επιγραφικά ευρήματα έδειξαν, ωστόσο, ότι αυτές θα πρέπει να χρονολογηθούν πολύ νωρίτερα, το αργότερο τις τελευταίες δεκαετίες του Β΄ αιώνος π.X. Aνεξάρτητα πάντως από το ποιός ήταν ο ρυθμός, με τον οποίο το ιταλικό στοιχείο εγκαθίσταται στη Mακεδονία και το πότε αρχίζουν οι πρώτες εγκαταστάσεις, οι πηγές δείχνουν ότι ήδη στα μέσα του Α΄ αιώνος π.X., στις πολυανθρωπότερες πόλεις και στα σημαντικότερα λιμάνια της είχαν συγκροτηθεί κοινότητες Iταλών μεταναστών, τμήμα των οποίων ήσαν βετεράνοι που υπηρέτησαν στην επαρχία ήδη το πρώτο μισό του Α΄ αιώνος π.X.

O αριθμός των Pωμαίων της Mακεδονίας αυξάνεται σημαντικά κατά το δεύτερο μισό του Α΄ αιώνος π.X., οπότε και ιδρύονται στο έδαφός της τέσσερις αποικίες: οι Φίλιπποι, η Kασσάνδρεια, το Δίον και η Πέλλα, ενώ στην Άνω Mακεδονία ιδρύεται η ισοπολίτιδα πόλη (municipium) των Στόβων. Στα χρόνια των Aντωνίνων μαρτυρείται επιγραφικά μία ακόμη ρωμαϊκή πόλη (αποικία ή ισοπολίτιδα) στη θέση της παλαιάς ελληνικής πόλεως, της μυγδονικής Aπολλωνίας.

Η ίδρυση των αποικιών συνδέεται ασφαλώς με το δημογραφικό πρόβλημα, που προκάλεσαν οι ευρείας κλίμακος στρατολογήσεις του άρρενος πληθυσμού από την εποχή του Πρώτου Mιθριδατικού Πολέμου, που επεκτάθηκαν στα χρόνια των Ρωμαϊκών Εμφυλίων Πολέμων καθώς επίσης και στους συνεχείς πολέμους στην περιοχή. Tα γεγονότα αυτά κατέστησαν επιτακτική την ανάγκη για τόνωση της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της Mακεδονίας. Aλλά τόσο σημαντικά γεγονότα δεν ήταν ούτε μπορούσαν να είναι μονοσήμαντα.

Tοποθετημένες πάνω σε καίριες θέσεις επί της Eγνατίας Οδού και του δρόμου που συνέδεε τη Νότια με την Βόρειο Eλλάδα, αυτοί οι ρωμαϊκοί θύλακες επέτρεπαν τον έλεγχο όχι μόνον της Mακεδονίας αλλά και όλων των διαύλων που οδηγούσαν από την Δύση στην Aνατολή, πολύ περισσότερο που η Βόρεια Βαλκανική παρέμενε ακόμη εκτός Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Oι ίδιες οι αποικίες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν -και εν μέρει λειτούργησαν- επίσης ως αποθέματα ανθρώπινου στρατιωτικού δυναμικού για τις επιχειρήσεις που οδήγησαν στην κατάληψη της Θράκης.

Θα ήταν λάθος να θεωρηθεί ότι οι αποικίες της Mακεδονίας είχαν αποκλειστικά και μόνον στρατιωτικό χαρακτήρα. Ήδη ο Δίων ο Kάσσιος, μιλώντας για τους Φιλίππους, δίνει την πληροφορία ότι οι κάτοικοι του Δυρραχίου και των Φιλίππων ήταν οπαδοί του Mάρκου Aντωνίου που εκδιώχθηκαν από την Iταλία όπου ζούσαν και υποχρεώθηκαν από τον Aύγουστο να εγκατασταθούν στις αποικίες της Mακεδονίας. Mελέτες της προσωπογραφίας των αποικιών δείχνουν εξάλλου ότι στη διαμόρφωση των ελίτ των αποικιών συμμετείχαν και αρκετοί Iταλοί μετανάστες, ήδη εγκατεστημένοι σε μακεδονικές πόλεις, ενώ σε μερικές από τις αποικίες διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο ορισμένοι απελεύθεροί τους.

Ο ακριβής αριθμός των αποίκων που εγκαταστάθηκαν στις αποικίες μας διαφεύγει, καθώς η επιγραφική τεκμηρίωση για το σύνολο των αποικιών της Mακεδονίας είναι ελλιπής. Στην μοναδική αποικία όπου η τεκμηρίωση είναι ικανοποιητική, εκείνη των Φιλίππων, μερικά στατιστικά δεδομένα επιτρέπουν να σχηματίσουμε μία γενική εντύπωση για τα μεγέθη των πληθυσμιακών ομάδων της αποικίας: σε σύνολο 1.480 προσώπων, που μπορούμε να καθορίσουμε τη νομική θέση τους με βάση τον ονοματικό τους τύπο, οι Pωμαίοι πολίτες, συμπεριλαμβανομένων και των απελευθέρων, ανέρχονται σε 1.032 άτομα, δηλαδή ποσοστό 70%, ενώ οι μη Pωμαίοι πολίτες -οι γνωστοί ως paregrini- σε 428 άτομα, δηλαδή ποσοστό 29% (στο οποίο περιλαμβάνονται παλαιοί κάτοικοι ελληνικής και θρακικής καταγωγής).

Όσο για την προέλευση των αποίκων, η μελέτη των ονομάτων τους παραπέμπει σε περιοχές όπως η Kαλαβρία, το Σάμνιο και η Kαμπανία (Νότια Iταλία), το Λάτιο και η Eτρουρία (Κεντρική Iταλία) και η Aκυληία (Βόρεια Iταλία).Η τάση εγκαταστάσεως στις αποικίες δεν σταμάτησε ωστόσο το 30 π.X., αλλά συνεχίσθηκε και μετά την «επανίδρυση» -τουλάχιστον σε μερικές από αυτές-, όπως φανερώνει η περίπτωση των Φιλίππων όπου, μετά την ίδρυση της επαρχίας της Θράκης (46 μ.X.), εγκαταστάθηκαν στο έδαφος της αποικίας βετεράνοι που πήραν μέρος στις επιχειρήσεις για την κατάκτηση της επαρχίας.

H μετανάστευση Pωμαίων πολιτών συνεχίζεται και κατά την Αυτοκρατορική Εποχή, ιδιαίτερα προς τα μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Θεσσαλονίκη, η Hράκλεια Λυγκηστίδα αλλά και οι αποικίες του Δίου και των Φιλίππων. Όμως τώρα δεν πρόκειται για Pωμαίους πρώτης ή δεύτερης γενεάς που ζουν στην Ανατολή. H μελέτη των ονομάτων του γένους τους δείχνει ότι την εποχή αυτή είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένο να μιλά κανείς για «ρωμαϊκή» μετανάστευση, καθώς κατά κανόνα οι φορείς των ονομάτων αυτών, ιδιαίτερα όταν εμφανίζονται στον Β΄ και τον Γ΄ αιώνα μ.X., είναι εξελληνισμένοι απόγονοι παλαιών Iταλών μεταναστών ή απόγονοι απελευθέρων.

Tην ίδια εποχή αλλάζει πλέον και ο ορίζοντας της μεταναστεύσεως. Tώρα, στον βαθμό που μπορούμε να εντοπίσουμε την προέλευσή τους, οι αφετηρίες των μεταναστών είναι περισσότερο οι μεγάλες πόλεις των βορειοδυτικών και δυτικών παραλίων της Mικράς Aσίας (οι περιοχές της Bιθυνίας, της Tρωάδος, η Έφεσος, η Σμύρνη κ.ο.κ.) και λιγότερο πόλεις και περιοχές της Iταλίας ή της Νότιας Eλλάδος.

Το 131/2 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Αδριανός δημιούργησε μία νέα οργάνωση των ελληνικών πόλεων, το λεγόμενο «Πανελλήνιον». Η επίσημη τελετή της ίδρυσής του έγινε στο πλαίσιο της αποπεράτωσης και των εγκαινίων του ναού του Ολυμπίου Διός από τον αυτοκράτορα στην Αθήνα. Σε αυτό συμμετείχαν πόλεις από 5 τουλάχιστον ρωμαϊκές επαρχίες: την Αχαΐα, τη Μακεδονία, την Ασία, τη Θράκη και την Κρήτη-Κυρηναϊκή, οι οποίες μπόρεσαν να αποδείξουν την ελληνική καταγωγή τους. Κάθε πόλη εκπροσωπούνταν από έναν συνήθως Πανέλληνα που υπηρετούσε για ένα χρόνο, ενώ επικεφαλής του θεσμού ήταν ο άρχων του Πανελληνίου διορισμένος για 4 χρόνια. Ως έδρα του Πανελληνίου και της διεξαγωγής των ομώνυμων αγώνων ορίστηκε η Αθήνα, η οποία αναδείχθηκε έτσι σε ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα της εποχής, γεγονός που ευνόησε τη διατήρηση του κοσμοπολίτικου χαρακτήρα της.

Το Πάνθεον, μία βασιλική χωρητικότητας 6000-10.000 ανθρώπων στα ανατολικά της ρωμαϊκής αγοράς στην Αθήνα, ταυτίζεται από αρκετούς μελετητές με το χώρο συνάντησης των Πανελλήνων, ενώ ο Αδριανός πιθανότατα να λατρευόταν μαζί με το Δία Πανελλήνιο και την Ήρα Πανελληνία στο τέμενος του Διός Ολυμπιείου. Τους τελευταίους όμως χρόνους της δυναστείας των Αντωνίνων το λατρευτικό κέντρο μεταφέρθηκε στην Ελευσίνα, όπου φαίνεται ότι τότε αναβίωσε και το αρχαίο έθιμο της προσφοράς των πρώτων καρπών -των λεγόμενων απαρχών- από τις ελληνικές πόλεις στο ιερό της Δήμητρας και της Κόρης.

Η ίδρυση του Πανελληνίου -ενός από τους σημαντικότερους πολιτικούς και πολιτιστικούς θεσμούς της Αντωνίνειας περιόδου- αποτελεί μία από τις ουσιαστικότερες παρεμβάσεις Ρωμαίου αυτοκράτορα στην πνευματική και καλλιτεχνική πορεία του ελληνικού κόσμου και φανερώνει τη θέλησή του να επικοινωνήσει με το σύνολο των ελληνικών πόλεων.

Οι Ρωμαίοι με την κατάκτηση της Ελλάδας γνώρισαν από κοντά τον πολιτισμό των Ελλήνων. Γοητεύτηκαν από τους ωραίους ναούς, τα αγάλματα των θεών και των ηρώων, τα θέατρα και τα στάδιά τους, τις τοπικές και τις πανελλήνιες γιορτές τους. Στις ελληνικές πόλεις, ιδιαίτερα στην Αθήνα, γνώρισαν ονομαστούς δασκάλους και δημιουργούς και θαύμασαν την πρόοδό τους στα γράμματα και τις καλές τέχνες. Ο θαυμασμός αυτός τούς έκανε να αλλάξουν την αρχική σκληρή στάση τους απέναντι στους κατακτημένους Έλληνες και να αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους, για να κάνουν παρόμοια έργα στη Ρώμη και σε άλλες περιοχές της αυτοκρατορίας.

Όλα αυτά έφεραν πιο κοντά τους δύο λαούς και τους βοήθησαν να γνωρίσει καλύτερα ο ένας τον άλλο. Από τη συνύπαρξη και τη συνεργασία αυτή γεννήθηκε Όλα αυτά έφεραν πιο κοντά τους δύο λαούς και τους βοήθησαν να γνωρίσει Oι καλύτερα ο ένας τον άλλο. Από τη συνύπαρξη και τη συνεργασία αυτή γεννήθηκε ένας νέος πολιτισμός, ο ελληνορωμαϊκός, που θαυμαστά έργα του υπάρχουν ακόμη γύρω μας και κοντά μας.

Επιστολή του Ρωμαίου έπαρχου Πλίνιου προς τον Βαλέριο Μάξιμο, Κυβερνήτη της επαρχίας της Αχαΐας:
«Να έχεις στο νου σου ότι σε στέλνουν να κυβερνήσεις την επαρχία της Αχαΐας, τη γνήσια και πραγματική Ελλάδα, όπου πιστεύεται ότι γεννήθηκε ο πολιτισμός και η λογοτεχνία, όπως και η γεωργία. Σε στέλνουν να βάλεις τάξη στο πολίτευμα των ελεύθερων πόλεων. Πηγαίνεις σε ελεύθερους ανθρώπους, που είναι ελεύθεροι με πλήρη έννοια. Σεβάσου τους ιδρυτές θεούς τους και τα ονόματά τους. Σεβάσου την αρχαία τους δόξα. Μη λησμονείς την αρχαιότητά τους, τις ηρωικές τους πράξεις και τους μύθους του παρελθόντος τους. Μην προσβάλλεις την αξιοπρέπεια, την ανεξαρτησία ή την περηφάνια κανενός. Να έχεις πάντα στο μυαλό σου ότι αυτή η γη μάς έδωσε δικαιοσύνη και νόμους, χωρίς να μας κατακτήσει, αλλά με τη θέλησή μας. Να θυμάσαι ότι πηγαίνεις στην Αθήνα και ότι κυβερνάς τη Σπάρτη. Το να τους στερήσεις το όνομά τους και τη λίγη ελευθερία, που είναι το μόνο που τους απομένει, θα ήταν μια πράξη απανθρωπιάς, σκληρότητας και βαρβαρισμού». Πλίνιος ο Νεότερος, Επιστολές (γύρω στο 100 μ.Χ.).

Η κορυφαία ένδειξη της πολιτικής ιδιοφυΐας της Ρώμης είναι ο προβιβασμός της ιδιότητας του πολίτη, από εθνική σε οικουμενική, η διάκριση της εθνικότητας από την υπηκοότητα και τα πολιτικά δικαιώματα. Την εποχή που η Ρώμη είχε δημοκρατία μετείχε στην υπηκοότητα μόνο μια μειοψηφία 200.000 – 400.000 ατόμων. Στις αρχές του 1ου αιώνα οι Ρωμαίοι πολίτες τριπλασιάστηκαν.

Την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη τη χορηγούσε κατά καιρούς ο Αυτοκράτορας, για να ενσωματώνει τις επαρχιακές ελίτ. Όμως το 212 μ.Χ. με τον Αντωνίνειο νόμο (διάταγμα Καρακάλα), η ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη, η πλήρης υπηκοότητα, επεκτείνεται σε όλη την Αυτοκρατορία. Οι πολίτες φτάνουν πλέον τα 25 εκατομμύρια. Από την περίοδο διακυβέρνησης του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καρακάλλα ξεχωριζει η απόφασή του, Το Έδικτο του 212 (Constitutio Antoniniana De Civitate), που απένειμε την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη στους ελεύθερους κατοίκους όλης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, προκειμένου να αυξήσει δια της φορολογίας τα κρατικά έσοδα.

Έτσι: Όποιος έχει πλήρη υπηκοότητα μπορεί, από τα δεκαεπτά του, να παντρευτεί παιδί πολίτη, να έχει ιδιοκτησία στη Ρώμη, να εγκατασταθεί εκεί, να ενάγει στο δικαστήριο, να έχει ψήφο στην Εκκλησία, να άρχει και να απολαμβάνει ισονομία. Έχει από την άλλη πλευρά καθορισμένα καθήκοντα, συνδεδεμένα με το κυρίαρχο δίκαιο: πατριαρχία, φόρος κληρονομιάς, στρατολόγηση. Το δίκαιο της ρωμαϊκής πολιτείας υπερισχύει φυσικά των δικαίων των επιμέρους πολιτειών, όταν έρχονται σε αντίφαση.

Πηγές:

http://www.antibaro.gr/article/8264
https://www.sansimera.gr/biographies/247
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSDIM-E105/157/1111,4047/
http://www.imma.edu.gr/imma/history/03.html
http://www.ime.gr/chronos/07/gr/society/index32.html
http://www.ime.gr/chronos/07/gr/politics/index54.html
http://www.ime.gr/chronos/07/gr/politics/index56.html

Διαδώστε το!

 

 

 

 

 

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Η Πυραμίδα του Ταΰγετου:

Ένα από τα θαύματα και αινίγματα της Ελλάδας


Στην Πελοπόννησο, στο πιο ψηλό σημείο του πανέμορφου βουνού που το όνομά του έδωσε η Ταϋγέτη, μια από τις επτά Ατλαντίδες ή Πλειάδες, η φυσική πυραμίδα στα 2.407 μέτρα υψόμετρο ακόμα λατρεύει το θεϊκό.

Παλαιότερα στη μορφή του φωτοδότη Δία ή/και Απόλλωνα, σήμερα στο όνομα του προφήτη Ηλία, του Ήλιου που κατά πανάρχαιη παράδοση έχει το ναό του πάντα στις ψηλότερες κορφές, σε φυσικές ή τεχνητές πυραμίδες που αναπαριστούν το τεράστιο σύμβολο της φωτιάς και των ηλιακών ακτίνων, το τέλειο σχήμα του πυρός.

Η μακρινή και λαμπερή όπως φαίνεται ιστορία της πυραμίδας του Ταϋγέτου συνεχίζει και σήμερα, κάθε τέτοια μέρα, κάθε χρόνο που πιστοί ορειβάτες ξεκινούν να ανεβούν στο πέτρινο εκκλησάκι του Αι-Λιά ή του Αγιολιά του μακρυνού για να δουν μετά το γιορταστικό άνοιγμα της εκκλησίας, στην ανατολή του ήλιου, ένα από τα ομορφότερα θεάματα της Ελληνικής φύσης: Τον καθαρό σχηματισμό μιας τέλειας πυραμίδας μέσα στον μεσσηνιακό κόλπο, την ακριβή ισόπλευρη τριγωνική σκιά της κορυφής του βουνού.

Η σκιά της Πυραμίδας –παιχνίδια ιερής γεωγραφίας και φωτός

Δεν είναι όμως μόνο το υπερθέαμα της πελώριας σκιάς στην θάλασσα αλλά μια σειρά άλλα φαινόμενα που φτιάξανε και κρατάνε ακόμα το μύθο της αρχαιότερης, όπως πολλοί υποστηρίζουν, πυραμίδας, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά του κόσμου. Ο Ταΰγετος στο όριό του φτιάχνει όχι ένα, αλλά τρία εντυπωσιακά πυραμιδοειδή σχήματα στον γύρω τόπο. Η πρώτη πυραμίδα σχηματίζεται ψηλά στον ουρανό. Ένα ισόπλευρο τρίγωνο δείχνει στη δύση όταν λίγο πριν ανατείλει ο ήλιος, οι ακτίνες του διαθλώμενες πίσω από τον Πάρνωνα στα 2407 μ. σχηματίζουν ψηλά το είδωλό της, σε ένα ουράνιο τρίγωνο που βλέπει προς τις Πλειάδες (να σημειώσουμε ξανά πως η Ταϋγέτη είναι μυθολογικά μία από τις Πλειάδες).

Στην αρχαιότητα ο Αναξίμανδρος, μας λέει ο Κικέρων, είχε στήσει αστεροσκοπείο στην κορυφή του βουνού και μελετούσε τις κινήσεις των άστρων. Με αυτό το πρώτο «γκρίζο, ισόπλευρο τρίγωνο στον ουρανό» συνδέεται και ένα αμνημονεύτων χρόνων παραμύθι για τον σοφό νομοθέτη της Σπάρτης Λυκούργο που έβαλε έναν γρίφο στους Λακεδαιμόνιους νέους να του βρουν την ακριβή στιγμή της ανατολής του ήλιου και που είχε σαν αποτέλεσμα την κατάργηση του φοβερού εθίμου της ρίψης στον Καιάδα των αδύναμων βρεφών και των γέρων.

Τα τρία πυραμιδοειδή σχήματα

Το δεύτερο, εντυπωσιακό τρίγωνο είναι αυτό που βουτάει στα νερά του Μεσσηνιακού κόλπου, τις ώρες της ανατολής. Το τρίτο, το τρίγωνο του Ηλιοβασιλέματος πέφτει στην άλλη πλευρά, στον λακωνικό κάμπο όταν το κοκκινωπό φως σχηματίζει τέλεια ευθεία γραμμή που εδράζει στην κορυφή της πυραμίδας. Το υπερθέαμα του Ταϋγέτου δε σταματά εδώ.

Το πιο ανεξήγητο φαινόμενο είναι η ίδια η κατασκευή της πυραμίδας, αν είναι έργο φυσικό ή παρέμβαση του ανθρώπου, αφού υποψιάζουν, όχι μόνο το αφύσικα τέλειο σχήμα της αλλά και η εμφανής οριζοντίωση της βάσης της, που δείχνει να έχει περάσει από ανθρώπινα χέρια, αφού από κει και πάνω το πέτρωμα και το χώμα αλλάζουν, σμιλεύονται και ισιώνουν για να φτιάξουν το ισόπλευρο τρίγωνο. Αν η πυραμίδα είναι τεχνητό κατασκεύασμα, η δόξα της εντείνεται και αφήνει να εννοηθούν αρχαίες τελετουργίες και πρόθεση ιερατική.

Από την πολύτιμη πηγή του Παυσανία γνωρίζουμε ότι σε πολύ παλιά χρόνια, οι Λακεδαίμονες θυσίαζαν λευκά άλογα (ηλιακό σύμβολο) στην απόληξή της.

Το όνομα της ψηλότερης κορφής του βουνού το αποκαλούσαν Ταλετόν ή Ταλητόν, λέξη ίδιας ρίζας με την Τελετή, την ιεροπραξία, τη θυσία. Οι Ορφικοί, αυτοί οι μυστικιστές της αρμονίας, που γνώριζαν περισσότερα και από όσα συναρπαστικά κατέγραψαν, θεωρούσαν τη γεωπυραμίδα του Ταϋγέτου ιερή, Πύλη κοσμική, μέσα από την οποία η ουράνια Αρμονία και το αείζωον φως κατέρχονται στον κόσμο.

Και το επίσης, εύγλωττο όνομα της περιοχής, αφήνει να εννοηθεί πως η πυραμίδα στη κορυφή ήταν κέντρο ύπαρξης και ορισμός για τον γύρω κόσμο. Λακωνία, με το πρώτο συνθετικό, λας, να σημαίνει λίθο και το δεύτερο –κωνία,να δείχνει το κωνικό, πυραμιδοειδές σχήμα στην κορφή. Λακωνία, η χώρα του κωνικού λίθου, ιερή τοποθεσία του Ήλιου και πύλη κοσμική για το φως. Καθόλου παράξενο που σαν και σήμερα, κάθε χρόνο, η λατρεία αναζωπυρώνεται στο ίδιο σημείο.

ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Μπορεί ο Ελληνικός λαός να ανατρέψει την προδοσία και τους προδότες;

Ο δρόμος προς τη λευτεριά: μία οδός στενή και τεθλιμμένη…

Τις τελευταίες βδομάδες γίναμε μάρτυρες ενός πρωτοφανούς και κυρίως απρόσμενου ξεσηκωμού του Ελληνικού λαού.

Είναι αυτός ο αυθορμητισμός ικανός να ανατρέψει την προδοσία;
Να ανατρέψει τους προδότες;
Τι ελπίδες μπορούμε να έχουμε;   Σε ποιους;

Ως ομάδα εδώ και καιρό αναδεικνύουμε
1) ότι εκτός από την προδοσία στα εθνικά θέματα, είχαμε αντίστοιχη προδοσία και στην Ορθοδοξία, ειδικά τα τελευταία 2 χρόνια, με απίστευτες διώξεις
2) ασυμβίβαστους αγωνιστές, τόσο ως πατριωτικές δυνάμεις όσο και ως αγνούς ορθοδόξους ποιμένες
3) έμπρακτες ακτιβιστικές δράσεις με σχεδόν πάντα επιτυχή αποτελέσματα μικρής κλίμακος (στα όρια ενός "ανταρτοπολέμου")
Μπορούν όλα αυτά να συσπειρωθούν για να πολεμήσουν τον κοινό εχθρό;

Παραθέτουμε την ενδιαφέρουσα προσέγγιση του κ.Δαπέργολα.

Πέρα από τις σωστές επισημάνσεις του, θα συμφωνήσουμε σε δύο έμπρακτες λύσεις:
  • τα καριοφίλια (γράψαμε εδώ)
  • και τις εδαφιαίες μετάνοιες (επί τέλους βρήκαμε 2 μοναχούς/ιερομόναχους που δίδαξαν πως κάνουμε εδαφιαίες μετάνοιες, ο ένας ήταν ο π.Κλεομένης -ναι αυτός που σπεύδουν να ειρωνευθούν ένα σωρό "νεκροί" που παριστάνουν τους χριστιανούς και ο άλλος ο μοναχός π.Μωυσής (εκ Πρεβέζης), δείτε βίντεο του δευτέρου εδώ).
Ομάδα Εκπαιδευτικών ¨Ο Παιδαγωγός"



του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Ιστορίας

Το κείμενο αυτό δεν γράφεται για να αποθαρρύνει. Αντίθετα, στόχος του είναι να προσφέρει μία πολύτιμη υπηρεσία, αν και εκ πρώτης όψεως όχι τόσο προφανή: να αποπειραθεί να προσγειώσει όσους τρέφουν φρούδες ελπίδες κι αχαλίνωτη αισιοδοξία ότι το θετικό τέλος της αντιπαράθεσης με το καθεστώς είναι κοντά. Από πολλούς φίλους την εισπράττουμε εσχάτως (και δια ζώσης και στο διαδίκτυο) αυτή την αισιοδοξία. Από πολλούς επίσης ακούμε προβλέψεις, εκτιμήσεις (έως και…αλαλαγμούς) ότι «τους τελειώνουμε», ότι «σε λίγο πέφτει η Χούντα», ότι «έρχεται η λευτεριά». Τα πράγματα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι. Και καλύτερα να είμαστε άπαντες λίγο πιο ψύχραιμοι και προσγειωμένοι αυτή τη στιγμή, γιατί ο αγώνας αναμένεται πολύ μακρός κι επίπονος. Και τέτοιοι αγώνες, ως γνωστόν, απαιτούν αποφασιστικότητα και σθεναρή πίστη, αλλά όχι υπέρμετρους ενθουσιασμούς, που σε βάθος χρόνου είναι πολύ δύσκολο να αντέξουν και πολύ πιο εύκολο να μετατραπούν από τις πρώτες ακόμη (και αναπόφευκτες) αναποδιές σε απογοήτευση, τάση παραίτησης ή ακόμη και σε απελπισία.

Τα πράγματα είναι απλά. Όταν μπαίνεις σε ένα πόλεμο (και εδώ μιλάμε για έναν πραγματικό και πολύ δύσκολο μάλιστα πόλεμο, με εντελώς άνισους όρους), χρειάζεσαι προετοιμασία, σχεδιασμό, νηφαλιότητα και πάνω απ’ όλα γνώση των δυνάμεων του «εχθρού», αλλά και επίγνωση των δικών σου.


Τι έχουμε όμως απ’ όλα αυτά στην περίπτωσή μας;
Προετοιμασία
ουδόλως υφίσταται (καθώς κάθε μορφή αντίδρασης μέχρι αυτή τη στιγμή είναι αυθόρμητη, πηγαία και ανοργάνωτη) και σχεδιασμός επίσης κανείς (τα συλλαλητήρια και οι πορείες καλώς γίνονται, όπως και οι προσφυγές στη Δικαιοσύνη, αλλά μοιραία αυτές οι μορφές δράσης είναι πλέον φανερό πως έχουν κλείσει τον κύκλο τους, δεν αρκούν για κάτι περισσότερο και έπρεπε ήδη από καιρό να αναζητηθούν πλέον και άλλοι τρόποι, πράγμα ωστόσο που δεν συμβαίνει).
Νηφαλιότητα
επίσης δεν υπάρχει (κάποιους όπως προαναφέρθηκε τους εμφορεί έωλος ενθουσιασμός και βασικά όλους μας φυσιολογική και δίκαιη μεν οργή εναντίον των προδοτών, που δεν είναι ωστόσο πάντα ο καλύτερος σύμβουλος για τα περαιτέρω δέοντα γενέσθαι).
Γνώση του αντιπάλου
επίσης δεν υφίσταται, όπως δείχνουν και οι προαναφερθέντες αλαλαγμοί, αλλά και τα επιχειρήματα που σωρηδόν ακόμη διαβάζουμε από πολλούς για «έλλειψη ηθικής νομιμοποίησης», για «απώλεια του λαϊκού ερείσματος», για «δημοσκοπική κατάρρευση» που δήθεν προοιωνίζεται την άμεση κατάρρευση του καθεστώτος. Και τώρα μόλις κάποιοι αρχίζουν να αντιλαμβάνονται για τι είδους τερατώδη Λερναία Ύδρα μιλάμε. Μια Λερναία Ύδρα που δεν…καίγεται ιδιαίτερα κι αν δεν είναι λαοφιλής, από τη στιγμή που βασίζεται σε σιδερόφρακτες δυνάμεις στυγνής βίας και καταστολής, από τη στιγμή που ελέγχει πλήρως τα σώματα ασφαλείας (και δεν αποκλείεται να βγάλει και τανκς στους δρόμους σε επόμενη φάση, εφόσον χρειαστεί, για την τήρηση της…τάξεως), από τη στιγμή που ασκεί την πλέον αισχρή γκεμπελική προπαγάνδα μέσω των ΜΜΕ, αλλά κι από τη στιγμή που είναι βαθιά χωμένη και στον χώρο της φερόμενης ως ελληνικής Δικαιοσύνης, αλλά και της διοικούσας Εκκλησίας των θλιβερά άφωνων αρχιεπισκόπων και μητροπολιτών (με απειροελάχιστες εξαιρέσεις που απλώς επιβεβαιώνουν εκκωφαντικά τον κανόνα), όπως και κάθε άλλου θεσμού. Και φυσικά μία Λερναία Ύδρα που δεν την αποτελεί μόνο το νυν μισελληνικό και αντίχριστο καθεστώς, ως άμεσος και ορατός εχθρός, αλλά και το σύνολο ουσιαστικά του διεφθαρμένου και ξεπουλημένου στα ίδια βρώμικα συμφέροντα και στα ίδια νεοταξικά αφεντικά πολιτικού κόσμου της χώρας. Η θεώρηση των πραγμάτων σε αυτή την ευρύτερη διάσταση καθιστά την ισχύ του συνολικού «εχθρού» τεράστια και την έκβαση του πολέμου ακόμη πιο δυσοίωνη.
Δεν έχουμε όμως, στο σημείο που βρισκόμαστε, ούτε τη δυνατότητα, αλλά ούτε και το δικαίωμα να αιθεροβατούμε.



Και όσον αφορά τέλος την επίγνωση των δικών μας δυνάμεων,

εκεί τα πράγματα είναι ακόμη πιο θλιβερά. Μείζον λάθος κατ’ αρχάς η ανάταση και οι θριαμβολογίες για τον κόσμο που αντιδρά. Πρόκειται φυσικά για πολύ θετική εξέλιξη, ειδικά για την Ελλάδα του 2018. Σπάνια όμως λαμβάνεται υπόψη ότι το μείζον μέρος του λαού δεν αντιδρά, αλλά παραμένει ημιθανώς κλινήρες σε καναπέδες, ξαπλώστρες και έτερα…αντικείμενα θερινής ραστώνης, υποχείριο ακόμη στο ευνουχιστικό πνεύμα 4 δεκαετιών μεταπολιτευτικής ιδιώτευσης και μαζικής εξηλιθίωσης. Αλλά ακόμη και όσων αντιδρούν επίσης υπερτιμάται η μαχητική τους ισχύς, καθώς ούτε άπαντες βρίσκονται στον ίδιο βαθμό αποφασιστικότητας, θάρρους (και - ας πούμε - επαναστατικής ωρίμανσης), ούτε συγκεκριμένη στοχοπροσήλωση διαθέτουν (το «να ρίξουμε τη Χούντα» ίσως φαντάζει σωστό ως γενική ιδέα, αλλά από την άλλη αποτελεί και στόχο πολύ γενικό και εντελώς αφηρημένο), ούτε συνειδητές και εμπεδωμένες ιδέες για το πώς θα έρθει το ευκταίο αποτέλεσμα, για να αφήσουμε κατά μέρος και τα πολύ πενιχρά υπάρχοντα μέσα.
Το ακόμη πιο σοβαρό είναι επίσης η έλλειψη κοινών αναφορών και επιθυμιών για την επόμενη μέρα, που κατά τη γνώμη μου είναι το μείζον (εκτός κι αν κάποιοι αρκούνται στο να παλέψουν για την ανατροπή της συγκεκριμένης κυβέρνησης, ανοίγοντας απλώς τον δρόμο στην επόμενη επίσης νεοταξική και διεφθαρμένη).
Και για να πω και κάτι επίσης εξαιρετικά σοβαρό: δεν υπάρχουν ούτε ηγέτες. Αρχικά, αυτά που ακούγονται από κάποιους για αμεσοδημοκρατικές και αυτο-οργανωμένες μορφές αγώνα είναι φαιδρότητες, καθώς ποτέ δεν διεξήχθη και πολύ περισσότερο ποτέ δεν κερδήθηκε πόλεμος με τέτοιους τρόπους. Από την άλλη έχουμε πολλές φορές αναφερθεί στην κατάντια του λεγόμενου πατριωτικού χώρου, ο οποίος βρίθει από καιροσκόπους, χριστοκάπηλους, πατριδέμπορους, υστερόβουλους, επίδοξους «πολιτικούς γαμπρούς» και κάθε λογής ακόμη υποκριτές και φαρισαίους. Υψηλόβαθμοι απόστρατοι που ονειρεύονται πολιτικές καριέρες, στρατηγικοί σύμβουλοι και γεωπολιτικοί αναλυτές, μικροκαναλάρχες και διαδικτυακοί «αστέρες», κρυπτοπρακτοράντζες μυστικών υπηρεσιών (όχι κατ’ ανάγκην ελληνικών) και κάθε είδους ακόμη βαλτοί από το σύστημα και από ξένα (πρωτίστως υπερατλαντικά) κέντρα, για να υψώσουν αναχώματα εκτόνωσης και καπηλείας της λαϊκής οργής για τους νυν προδότες. Κάποιοι ευτυχώς τους έχουν καταλάβει, αρκετοί όμως από τους εν λόγω αριβίστες εξακολουθούν να παραπλανούν τους αφελείς - πράγμα βέβαια τραγικά ανεπίτρεπτο, καθώς ουδείς δικαιούται πια, μετά από τόσα και τόσα που έχουν συμβεί, να εξαπατάται από τόσο φανερούς απατεώνες και ξεδιάντροπους λαοπλάνους. Γιατί εδώ υψώνεται ένα απηνές ερώτημα: ποιος τολμά να πει ότι ξέχασε τους κάθε ΑΝΕΛ και ετοιμάζεται να δώσει ξανά την πίστη του σε νέους Καμμένους; Ποιος τολμά να ανεχτεί και να ξαναβρεθεί με επιλογή δική του σε ένα ακόμη άθλιο déjà vu που θα βυθίσει ακόμη πιο βαθιά μέσα στον βούρκο την καταματωμένη πατρίδα; Ποιος τολμά εν τέλει να στηρίξει και να (ξανα)πιστέψει την όποια εσχάτη πλάνη που απλούστατα «έσται χείρων της πρώτης»;


Όσοι ονειρεύονται λοιπόν την ελευθερία και την αναγέννηση της πατρίδας, ας τα σκεφτούν πολύ σοβαρά όλα τα παραπάνω. Και πάνω απ’ όλα βέβαια ας μην ξεχάσουν ούτε μια στιγμή πως και όλες αυτές οι τόσο απαραίτητες προϋποθέσεις (που θα πρέπει να δομηθούν προσεκτικά και σε συνδυασμό μεταξύ τους) αφορούν μόνο στο καθαρά ανθρώπινο κομμάτι της προσπάθειας που πρέπει να καταβληθεί.

Και αυτό το ανθρώπινο κομμάτι σε τελική ανάλυση είναι βέβαια και το λιγότερο. Γιατί το έχουμε ξαναπεί πολλές φορές: είναι τέτοια η κατάσταση ολόγυρά μας, που η σωτηρία της πατρίδας δεν μπορεί να έρθει αν δεν προηγηθεί κάποιο μεγάλο θαύμα άνωθεν.
Είναι φυσικά και οι δικές μας προσπάθειες απαραίτητες, για να μην είμαστε αναπολόγητοι απέναντι στον Θεό και για να «εκβιάσουμε» με τον προσωπικό μας αγώνα το θαύμα.
Προσωπικό αγώνα ωστόσο για τον οποίο και πάλι δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες: αυτός πρέπει να είναι και κοσμικός, αλλά πρωτίστως πνευματικός.
Αυτός ο αγώνας θέλει και χέρια για τα καριοφίλια, αλλά πρώτα-πρώτα θέλει γόνατα για τις μετάνοιες. Και αυτό είναι κάτι του οποίου είχαν πλήρη επίγνωση όλοι οι μεγάλοι μας ήρωες που μας εμπνέουν θεωρητικά και μας συγκινούν αυτές τις κρίσιμες μέρες, με κορυφαίους ίσως τον μέγα Κολοκοτρώνη που προσευχόταν ώρες κάθε βράδυ και βέβαια τον μέγιστο Μακρυγιάννη, τον κορυφαίο αυτόν Άγιο του Γένους μας, που σάπιζε τα σανίδια με τα δάκρυά του κι έκανε πάνω από 2.000 εδαφιαίες μετάνοιες καθημερινά, ακόμη κι όταν ήταν λαβωμένος στην κοιλιά από σφαίρα. Γιατί το ήξεραν όλοι αυτοί ότι χωρίς τη βοήθεια άνωθεν, δεν υπάρχει λύση. Και τον ηρωισμό τους στη μάχη τον θεωρούσαν ελάχιστο χρέος, για να λυπηθεί την πατρίδα ο Θεός.


«Κωνσταντή, σήμερα θα πεθάνεις» μονολογούσε ταπεινά, κάνοντας τον σταυρό του, ένας άλλος μεγάλος μας ήρωας, ο Κωνσταντίνος Κανάρης, λίγο πριν ανοιχτεί στη θάλασσα για να πυρπολήσει την τούρκικη ναυαρχίδα, δεν ξεστόμιζε κομπορρήμονες πομφόλυγες.
Ας προετοιμάσουμε λοιπόν τον αγώνα μας και ας τον σχεδιάσουμε προσεκτικά, ας παρακαλέσουμε πρωτίστως τον Θεό να μας συγχωρέσει για τα πανάθλια πνευματικά χάλια μας, ας του ζητήσουμε και να μας συντρέξει (αναδεικνύοντας συγχρόνως και κάποιους αυθεντικούς ηγέτες, γιατί αυτή τη στιγμή τέτοιος δεν υφίσταται) και μετά ας αφήσουμε και τις επηρμένες μεγαλοστομίες για να ριχτούμε στη μάχη με ένα ψήγμα έστω από την αυταπάρνηση όσων πήγαιναν προς αυτήν για να πεθάνουν, με το ελάχιστο έστω από το πνεύμα εκείνων που βάδιζαν στα τείχη της Βασιλεύουσας, στις Θερμοπύλες και στο Μανιάκι. Και αν ο Θεός θέλει, θα οικονομήσει και θα ξημερώσει η νέα μέρα πάνω από την πατρίδα μας.


Τότε μονάχα θα ξημερώσει. Και μέχρι εκείνη τη στιγμή έχουμε ακόμη πολύ ανηφορικό και δύσβατο δρόμο να διανύσουμε…

opaidagogos

 

 

 

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Νέες ταυτότητες, ηλεκτρονικά διόδια, ηλεκτρονικό φακέλωμα.

ΕΦΤΑΣΕ. 2 αποκαλυπτικά βίντεο και η προφητεία του π.Παϊσίου.


Οι εξελίξεις τρέχουν ραγδαία.
Ο πόλεμος μαίνεται ΠΑΝΤΟΥ.
Και ανάμεσα σε τόσα άλλα, επιβάλουν και την ηλεκτρονική σκλαβιά.

Αφυπνιστείτε. Ενημερώστε. Αγωνιστείτε.


Το ΧΑΡΑΓΜΑ με την παραλαβή της νέας Ταυτότητας στο DNA ,και η φυλακή της...

https://youtu.be/SN_4nPLCXTQ

https://www.youtube.com/watch?v=SN_4nPLCXTQ

δείτε τον νέο τύπο "χαράγματος": μέσω DNA

Το ΧΑΡΑΓΜΑ με την παραλαβή της νέας Ταυτότητας στο DNA ,και η φυλακή της...

https://www.youtube.com/watch?v=6bIapY7CfXA
https://youtu.be/6bIapY7CfXA

ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΤΟ DNA

Αξίζει να διαβάσετε και το πρωτότυπο κείμενο "Σημεία των Καιρών", που έγραψε χειρόγραφα ο ίδιος π.Παίσιος (έκδοση "Άγιον Όρος 2018"), εδώ:
https://drive.google.com/file/d/1-MCYr0ZpIlL1T0w7CPzpplNuRltTdUY1/view?usp=sharing

opaidagogos

 

 

 

 

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΩΝ ΑΛΥΤΡΩΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ...


ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ


Ο Άγιος Νικόλαος Κερασούντος

Γράφει ο Θεόδωρος Ν. Ρωμανίδης

Οι πρώτες πηγές για τον κρυπτοχριστιανισμό, κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είναι δύο επιστολές του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη ΙΔ΄ (1337-1347) του Απρηνού ή Καλέκα, που απευθύνονται στον χριστιανικό πληθυσμό της Νίκαιας της Βιθυνίας τα έτη 1338 και 1340.

Οι βίαιοι όμως εξισλαμισμοί, που είναι από τα κυριότερα αίτια της εμφάνισής του, μετά την πτώση της Βασιλεύουσας (1453) και της Τραπεζούντας (1461), είχαν τεράστια επίδραση στην εμφάνιση του κρυπτοχριστιανισμού.

Οι έχοντες δυνατότητα Έλληνες καταφεύγουν στη Ρωσία και στις Παραδουνάβιες χώρες. Αυτοί που έμειναν αναγκάζονται υπό το κράτος της βίας και των πιέσεων να αλλαξοπιστήσουν για να σώσουν τη ζωή, την τιμή, τις οικογένειες, τις περιουσίες τους, και κυρίως να απαλλαγούν από την καθημερινή απάνθρωπη συμπεριφορά των κατακτητών.

Ο ιστορικός Περικλής Τριανταφυλλίδης γράφει ότι «ο Έλλην ενομίζετο και των κυνών ευτελέστερος». Οι ραγιάδες οφείλουν να φορούν μόνον μαύρα ρούχα και μόνον από χονδρό βαμβακερό ύφασμα. Το σπίτι του Έλληνα έπρεπε να είναι μονώροφο, ασοβάτιστο, και φυσικά άβαφο.
Στο δρόμο όταν συναντούσε Τούρκο έπρεπε να κατέβει από το πεζοδρόμιο η να απομακρυνθεί από το δρόμο του και να κάμει «υποκλίσεις εδαφιαίας». Συχνά υποχρεούνταν να κάνει τραπέζι σε Τούρκο με όλη την ανατολίτική ποικιλία φαγητών και γλυκισμάτων.


Εθεωρείτο καλότυχος αν ο «φιλοξενούμενος» περιοριζόταν μόνο στο φαγητό, καθώς συχνά απαιτούσε και χρηματική αποζημίωση για την απασχόληση των... δοντιών του, το περίφημο «ντις παρασί».

Η φυσική καλλονή, η ομορφιά, ήταν επικίνδυνη πολυτέλεια τόσο για τα κορίτσια όσο και για τα αγόρια.

Η οικονομική εξαθλίωση των ραγιάδων, μέσω φόρων, πρωταρχικό μέλημα. Ο «κεφαλικός» φόρος και ο φόρος «αγγαρειών» ήταν μερικοί από αυτούς.
Ο φόρος υπό το όνομα «σαλγούνι» επιβαλλόταν πολλές φορές μέσα στο χρόνο σε όλους τους κατοίκους, αλλά την αναλογία των Τούρκων την πλήρωναν οι χριστιανοί.
Από τα αυτοκρατορικά ταμεία μέχρι να φτάσει στον φορολογούμενο χριστιανό «διήρχετο από αμετρήτους σταθμούς» και σε κάθε σταθμό έπρεπε να αυξηθεί υπέρ του… σταθμάρχη.
Με αποτέλεσμα, όταν έφτανε στον φορολογούμενο να υπερβαίνει το εκατονταπλάσιο του αρχικού, όπως γράφει ο Φίλων Κτενίδης.

Ο Άγιος Ευγένιος Τραπεζούντας (φωτ.: Βασίλης Καρυοφυλλίδης)

Οι τοπικοί άρχοντες, οι περιώνυμοι «ντερεμπέηδες» (ντερέμπεης = ο μπέης του ποταμού, δηλαδή ο απόλυτος τοπάρχης στα χωριά κατά μήκος ενός ποταμού), ήταν ασύδοτοι.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες ξεπήδησαν οι κρυπτοχριστιανοί. Οι κρυπτοχριστιανοί στον Πόντο ονομάζονταν και «κλωστοί» από το ρήμα «κλώθω», «κλώσκουμαι».
Δήθεν ήταν μουσουλμάνοι, και αφού εκχριστιανίστηκαν επέστρεψαν στο Ισλάμ. Στην Κρήτη, ονομάζονταν «κουρμουλήδες» και στην Κύπρο «λινοβάμβακες».

Ο εξισλαμισμός γίνονταν για λόγους φανατισμού αλλά και για σταθερή επικράτηση των κατακτητών. Η Ορθοδοξία ήταν ικανή να κρατήσει ισχυρά δεμένους τους υπόδουλους στον εθνικό κορμό.
Έτσι και αυτοί που αναγκάστηκαν να αφήσουν την ελληνική γλώσσα, π.χ. οι Καραμανλήδες, δεν έχασαν την εθνική τους ταυτότητα. Αντίθετα, όσοι αλλαξοπίστησαν έκοψαν τους δεσμούς τους με το έθνος και ας κράτησαν την γλώσσα.
Τέτοια παραδείγματα οι τουρκοκρητικοί, οι βαλαάδες στην Μακεδονία, οι οφλήδες και οι τονιαλήδες στον Πόντο. Όσοι εξισλαμίζονταν απέφευγαν τις καθημερινές πιέσεις, ήταν για αυτούς μια λύτρωση· τους δίνονταν προνόμια, χρήματα και εξουσία.

Οι περισσότεροι από αυτούς παρέμειναν κρυφά χριστιανοί. Διατήρησαν τη γλώσσα τους και πολλοί στην περιοχή του ποταμού Όφι έχουν ελληνικά επίθετα.

Λέγεται ότι κάποιος μωαμεθανός κάτοικος της περιοχής του , σε ανακριτικό γραφείο, έδινε τα στοιχεία του –όνομα, διεύθυνση, κτλ.–, και έπρεπε να πει το και το όνομα του παππού του.
Στην επίμονη απαίτηση του ανακριτή του απάντησε «Εφέντη, κουρτουλάμα θυμιαντό τζικάρ», δηλαδή «Κύριε μην πολυσκαλίζεις, θα βγει θυμιατήρι», θέλοντας να του πει ότι ο παππούς του ήταν ιερέας.

Ολόκληρα χωριά στον Πόντο κατοικούνταν από κρυπτοχριστιανούς, οι οποίοι έπρεπε όμως να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα ως μωαμεθανοί. Ήταν υποχρεωμένοι να πηγαίνουν τακτικά στα τζαμιά για το τακτικό ναμάζι, ασχέτως με το είδος της προσευχής που σιγοψιθύριζαν.
Όταν πέθαινε κάποιος, ενώ οι Τούρκοι μολάδες μετέφεραν τη σορό, την ίδια ώρα σε κρυφό χριστιανικό ναό έψαλλαν τη νεκρώσιμη ακολουθία. Πολλές φορές τον έθαβαν κρυφά η έθαβαν ένα ανδρείκελο στα μωαμεθανικά νεκροταφεία.

Η Παναγία Χρυσοκεφάλου της Τραπεζούντας (φωτ.: Βασίλης Καρυοφυλλίδης)

Διηγούνται ότι την Κρώμνη για 12 ολόκληρα χρόνια την επισκέπτονταν ένας Χότζας ο οποίος έκανε τις προσευχές του μαζί με τους κατοίκους, οι οποίοι ψιθύριζαν προσευχές αλλά... στον Χριστό.
Σε ένα ταξίδι του στην Κρώμνη αντάμωσε στο δρόμο μια ομάδα ανθρώπων που κουβαλούσαν πάνω σε φορείο έναν άρρωστο. Ρωτώντας έμαθε ότι τον πήγαιναν για αλλαγή κλίματος και θεραπεία στην Αργυρούπολη.
«Πατριώτες, τους είπε, να τον πάτε στην Κρώμνη. Εκεί οι άνθρωποι δεν παθαίνουν. Δέκα χρόνια δεν είδα ούτε μια κηδεία».

Είναι βέβαιο ότι με την Ανταλλαγή δεν έφυγαν όλοι εξ αιτίας του πολέμου. Σε ορισμένες περιοχές αρκετοί κρυπτοχριστιανοί δεν μπόρεσαν να φανερωθούν.
Υπήρχαν επίσης γάμοι χριστιανών η κρυπτοχριστιανών με Τούρκους. Πολλά παιδιά, κατά τη διάρκεια των διωγμών των Ελλήνων, έμειναν ορφανά η απήχθησαν από Τούρκους.

Στο βιβλίο του Ο πολιτισμός του Πόντου, ο Ομέρ Ασάν γράφει ότι κατά την έρευνά του να ανακαλύψει την ταυτότητα των προγόνων του, και σε ερώτηση πώς έμαθαν την ελληνική γλώσσα, τα ρωμαίικα όπως τα λένε, έλαβε την εξής απάντηση «Εμείς αυτήν τη γλώσσα μιλούσαμε. Τα τουρκικά τα μάθαμε μετά».

Το 2001, σε επίσκεψη συλλόγου στον Πόντο και κατά τη μετάβασή τους στη Μονή Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα, ένας από τους εκδρομείς ρώτησε στη διαδρομή μια γυναίκα αν είναι στον σωστό δρόμο.

Άκουσε αυτή τα ποντιακά που μιλούσαν, και ρώτησε αν όλοι οι εκδρομείς είναι «δικοί μας». Όταν πήρε θετική απάντηση, γύρισε και είπε: «κι εγώ δικιά σας είμαι».

Το 1991-1992, στην προσπάθεια εισδοχής της Τουρκίας στην Ενωμένη Ευρώπη, αναδείχθηκαν από την κρατική τους τηλεόραση ζητήματα γλωσσικά-μειονοτικά. Ορόσημο ήταν η συνέντευξη μιας γριάς Πόντιας μουσουλμάνας σε Τουρκάλα δημοσιογράφο.
Στην ερώτηση «ποια είναι η γλώσσα που μιλάτε», η Πόντια γιαγιά δεν χάρισε κάστανα: «η γλώσσα που μιλάω δεν είναι τουρκικά, και από τον αέρα δεν τα έμαθα»!

Σήμερα σε 60 χωριά της Τραπεζούντας, κυρίως στην περιοχή του Όφι, ζουν –σύμφωνα με συντηρητικούς υπολογισμούς–, περίπου 300.000 κρυπτοχριστιανοί.
«Στο χωριό, στην πόλη, στο σχολείο, μας έμαθαν ότι είμαστε Τούρκοι. Στη γειτονιά, στο σχολείο, στη δουλειά, μιλούσαμε τα τουρκικά.
Όμως, στο σπίτι, στο χωριό, η γιαγιά, ο παππούς μου, όλοι στην οικογένεια μιλούσαν μεταξύ τους τη γλώσσα που ονομάζανε ρωμαίικα. Επομένως τι ήμασταν εμείς; Ρωμιοί ή Τούρκοι;» αναρωτήθηκε ο Ομέρ Ασάν όταν ξεκίνησε την έρευνα του.

ΠΗΓΕΣ

Φίλων Κτενίδης, «Οι κρυπτοχριστιανοί του Πόντου», διάλεξη στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, 20/5/1954.
Περ. Ποντιακά φύλλα.

Κυριακή Χρυσουλίδου, «Οι κρυπτοχριστιανοί του Πόντου» (μεταπτυχιακή εργασία), ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 2008.
«Νέα Πρωία» (neaproia.wordpress.com).

(Με την ευκαιρία της ομιλίας του καθηγητή κ. Στάθη Πελαγίδη στο ΙΘΤΠ την Τετάρτη 6 Απριλίου 2016 και ώρα 19:00 με θέμα «Κρυπτοχριστιανοί ή κρυπτομουσουλμάνοι; Το κρυπτοχριστιανικό ζήτημα στον Πόντο».)

Θεόδωρος Ν. Ρωμανίδης, Σύλλογος Ποντίων Ν. Ξάνθης

 

 

 

 

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Κύριε Πρωθυπουργέ, ήρθε η ώρα της ΑΟΖ της Ελλάδας:

Ακολουθείστε το παράδειγμα του Ισραήλ

Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στην συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στις Βρυξέλλες, μετά την Σύνοδο του ΝΑΤΟ την Πέμπτη 12 Ιουλίου 2018, έδωσε την παρακάτω απάντηση σε ερώτηση Έλληνα δημοσιογράφου σχετικά με την Αλβανία:
  • «Είναι πολύ ουσιαστική δουλειά ανάμεσα στα δυο υπουργεία εξωτερικών, στους δυο υπουργούς εξωτερικών, σε μια σειρά από θέματα που επίσημα βαραίνουν τις σχέσεις των δύο χωρών δεκαετίες και είμαστε πάρα πολύ κοντά σε μια λύση που αφορά την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, μια λύση που δίνει σημαντικά πλεονεκτήματα στην ελληνική πλευρά. Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες αλλά κυρίως ανοίγει τον δρόμο τηςσταδιακής οριοθέτησης της ΑΟΖ μας, τουλάχιστον ξεκινώντας από τα δυτικά για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε και με τις άλλες χώρες.»
Ήταν η πιο σημαντική δήλωση Έλληνα Πρωθυπουργού, για την ΑΟΖ, από την ημέρα που υπεγράφη η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) το 1982.
Ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε το στίγμα των επόμενων κινήσεων της κυβέρνησής του. Αποφάσισε, ακολουθώντας τα παράδειγμα του Ισραήλ, να οριοθετήσει και όχι να ανακηρύξει ΑΟΖ, ξεπερνώντας έτσι το εμπόδιο του φοβικού συνδρόμου.
Το Ισραήλ είναι το μοναδικό κράτος που έχει οριοθετήσει ΑΟΖ χωρίς πρώτα να την ανακηρύξει. Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν έχει κάποιο Άρθρο που να προβλέπει αυτή τη θέση. Αλλά έχει γραφτεί ότι:
  • «Η δικαιοδοσία στην ΑΟΖ μπορεί μόνο να εξασκηθεί με το όρο ότι έχει προηγουμένως δημιουργηθεί με βάση τους νόμους το παράκτιου κράτους . Αυτός ο όρος, αναφορικά με την δημιουργία της, είναι απολύτως αναγκαίος. Χωρίς αυτόν, το παράκτιο κράτος δεν διαθέτει ΑΟΖ (Διαθέτει βέβαια πάντα υφαλοκρηπίδα).»1
Η απόφαση όμως του Ισραήλ να οριοθετήσει και όχι να ανακηρύξει ΑΟΖ έγινε αποδεκτή από την παγκόσμια κοινότητα και επομένως αποτελεί ένα προηγούμενο που μπορεί και η Ελλάδα να ακολουθήσει.
Ο ΧΑΡΤΗΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΕΩΝ ΑΟΖ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

  • Ο παραπάνω χάρτης δείχνει ότι στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να γίνουν αρκετές οριοθετήσεις ΑΟΖ από 9 κράτη, αλλά μέχρι στιγμής έχουν γίνει μόνο τρεις. Η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο και η οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Κύπρο, στην Αίγυπτο και στο Ισραήλ.
Η Ελλάδα πρέπει να κάνει 6 οριοθετήσεις ΑΟΖ μια και διαθέτει θαλάσσια σύνορα με 6 κράτη. Έτσι, αν καταλάβαμε καλά την δήλωση του πρωθυπουργού, η Ελλάδα θα οριοθετήσει πρώτα την ΑΟΖ της με την Αλβανία και πηγαίνοντας από δυτικά προς ανατολικά θα ακολουθήσουν οι οριοθετήσεις με την Ιταλία (έχουμε μόνο υφαλοκρηπίδα), την Λιβύη, την Αίγυπτο, την Κύπρο και τελευταία την Τουρκία.
Βέβαια, ο πρωθυπουργός ανέφερε στην συνέντευξή του ότι είναι «μια λύση που δίνει σημαντικά πλεονεκτήματα στην ελληνική πλευρά». Αυτό, βέβαια, θα φανεί όταν αυτή η συμφωνία θα έρθει στην δημοσιότητα και θα συγκρίνουμε την συμφωνία του Νίκου Κοτζιά με αυτή της Ντόρας Μπακογιάννη το 2009.
Διαφαίνεται, εκ πρώτης όψεως, ότι είναι μια εμφυής κίνηση της «πρώτης φοράς αριστεράς», που επιχειρεί να μοιάσει στους Ισραηλινούς που δεν έχουν ψηφίσει και ούτε έχουν επικυρώσει την UNCLOS, αλλά ακολουθούν πιστά τις διατάξεις της.

 

 

 

Δες Έλληνα ψηφοφόρε: Η αλήθεια για την Ρωσία (ΒΙΝΤΕΟ)

Δες Έλληνα ψηφοφόρε: Η αλήθεια για την Ρωσία (ΒΙΝΤΕΟ)

Σύμφωνα με όσα τελευταία μεταδίδονται, η κυβέρνηση της Αριστεράς επεδίωκε εδώ και μήνες την σύγκρουση με την Ρωσία, μαζεύοντας, όπως ισχυρίζονται στην κυβέρνηση, στοιχεία για παρεμβάσεις των Ρώσων στην Ελλάδα.

Την ίδια ώρα η Μόσχα τάσσεται κατά της εισόδου των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, κάτι που ευνοεί τα συμφέροντα της Ελλάδας, αλλά προφανώς όχι της κυβέρνησης, η οποία συμφώνησε να παραδώσει το όνομα «Μακεδονία», αλλά και να αποσύρει το βέτο Καραμανλή στο Βουκουρέστι το 2008.

Η αλήθεια είναι μία: Η Ελλάδα μετατρέπεται σε απόλυτο υποχείριο του ΝΑΤΟ, το οποίο «τορπιλίζει« τις ελληνορωσικές σχέσεις, οι οποίες, παρότι, με ευθύνη ελλαδικών κυβερνήσεων (όχι όλων) δεν βρίσκονταν στα επιθυμητά επίπεδα, δεν υπήρξαν τόσο εχθρικές, απέναντι στην Ρωσία του Πούτιν, με απελάσεις διπλωματών.

«Πρέπει να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας με την Ρωσία», έλεγε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, προεκλογικά.

Δείτε και βγάλτε συμπεράσματα:

https://www.youtube.com/watch?v=CoE66t-eyMM

el.gr

 

 

 

 

 

 

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

ΣΤΙ ΜΕΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ !


ΣΤΙ ΜΕΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ !

Ενα βιντεο που εφτιαξε η σελιδα στο Fb ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ για να το αφιερωσει στους Ελληνες Πατριωτες που τρεχουν με ολη τους την ψυχη στα διαφορα συλλαλητηρια σε ολη την Ελλαδα. Τους ευχαριστουμε θερμα, γιατι ειναι αυτοι που δινουν τη δυναμη και το κουραγιο σε ολους τους ΕΛΛΗΝΕΣ. Μεχρι την Τελικη Νικη, γράφουν !

https://www.youtube.com/watch?v=fqDxykDAKLI

 

 

 

 

 

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Η αντικατάσταση ενός πληθυσμού που εξοντώνεται οικονομικά

με φθηνό εργατικό δυναμικό

είναι εθνοκτονία.............


Μελίνα Κονταξή - Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Οι πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι μέχρι να ελευθερωθεί η πατρίδα τους. Δεν υπάρχει κανένας νόμος που να μας υποχρεώνει να δεχθούμε παράνομους οικονομικούς μετανάστες ούτε καμιά ηθική.

Οι Έλληνες δεν σταμάτησαν να γεννάνε παιδιά επειδή απέκτησαν διαφορετική κοσμοαντίληψη, σταμάτησαν λόγω των υπερβολικών φόρων. Η μη διάκριση μεταξύ προσφύγων και παράνομων οικονομικών μεταναστών σε μια χώρα με υπογεννητικότητα λόγω επιβαλλόμενης οικονομικής δυσπραγίας βλάπτει και τους πρόσφυγες γιατί από την στιγμή που όλοι είναι το ίδιο, κανείς δε θα ενδιαφερθεί να μάθει την ιστορία τους και οδηγεί σταδιακά τον ντόπιο πληθυσμό σε εθνοκτονία.

Αλλά ούτε τα προβλήματα των παράνομων οικονομικών μεταναστών αντιμετωπίζει. Οδηγεί απλά σε γενίκευση της εξαθλίωσης.

* photo: lailajuliana / pixabay

freepen.gr  9/7/2018

 

 

 

6.7.18

Πραξικoπημα Τσιπρα - Κοτζια καθ’ υποδειξιν και για λογαριασμο των ΗΠΑ

«Και συ Λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε»
Διονύσιος Σολωμός, Προς Επτανησίους
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Να παρακάμψει όχι μόνο τη θέληση του ελληνικού λαού, αλλά και του ελληνικού κοινοβουλίου, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ εις βάρος της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, επιχειρεί η κυβέρνηση Τσίπρα-Κοτζιά.
Δεν συζητάμε εδώ αν η προς υπογραφή συμφωνία είναι κακή ή καλή αυτή καθεαυτή.
Αυτό που θα επιχειρήσουμε να δείξουμε είναι ότι όχι μόνο η κυβέρνηση αρνείται στον ελληνικό λαό το δικαίωμα να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του, δικαίωμα που έχουν και θα ασκήσουν οι Σλαβομακεδόνες, αλλά καθιστά και άνευ περιεχομένου, κατ’ ουσίαν καταργεί το συνταγματικό δικαίωμα της Βουλής των Ελλήνων να κυρώσει ή να απορρίψει τη συμφωνία στην οποία κατέληξε το ένα από τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα, ερήμην των άλλων κομμάτων της Εθνικής Αντιπροσωπείας και αντίθετα με την εκφρασθείσα δια δηλώσεων διαφωνία τους.
Η συμφωνία παραβιάζει επίσης την ισχυρού πολιτικού και νομιμοποιητικού βάρους απόφαση όλων, πλην ΚΚ, των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, περιλαμβανομένου και του ΣΥΝ, του 1992. Βεβαίως οι περισσότεροι δέχονται ότι αυτή η συμφωνία έχει εκπέσει και δεν αντανακλά τη σημερινή βούληση των κομμάτων. Αλλά αυτό δεν γίνεται έτσι. Αν η Ελλάδα θεωρείται ακόμα συντεταγμένο κράτος, για να αλλάξει εκείνη η απόφαση όφειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχει συγκαλέσει νέο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών ή να συνέλθει η Βουλή και να προσδιορισθεί η νέα διαπραγματευτική γραμμή, στα πλαίσια της οποίας θα έπρεπε να κινηθεί η νέα συμφωνία.
‘Ώστε να προστατευθεί και η κυβέρνηση από την υποψία που αδυνατεί τώρα να διαψεύσει ότι, αυτό που δεν καθορίζουν τα ελληνικά πολιτικά κόμματα ή η Βουλή, το καθορίζουν τελικά ο κ. Κοτζιάς με τον κ. Πάιατ και τον κ. Νιμιτζ.
Για όλους αυτούς τους λόγους, που θα αναλύσουμε λεπτομερώς στη συνέχεια, μιλάμε για πραξικόπημα, νομιμοφανές μεν, πραγματικό δε γιατί προσβάλλει βάναυσα τους θεσμούς, παραβιάζει το πνεύμα, αν όχι το γράμμα του Συντάγματος και πλήττει τον πυρήνα της Λαϊκής και Εθνικής Κυριαρχίας και του δημοκρατικού Πολιτεύματος, με μόνη επιδίωξη να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ. Δεν μας έφτανε ο Τσακαλώτος, που ρωτάει την Τρόικα για να πάει να κατουρήσει, έχουμε τώρα και τους κ.κ. Τσίπρα και Κοτζιά, να μην διανοούνται να χαλάσουνε Αμερικάνικο ή ΝΑΤΟϊκό χατήρι κι έχουνε γυρίσει τη χώρα δεκαετίες πίσω.
Είμαστε πολύ περίεργοι να ακούσουμε αύριο τι θα πουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης και αν θα καταγγείλουν όλα αυτά και τον παράνομο και αντισυνταγματικό χαρακτήρα τους.
Η χρονική αλληλουχία που συμφώνησε ο Κοτζιάς με τα Σκόπια
Η κοινή λογική θα υπαγόρευε πρώτα να εγκριθεί η συμφωνία, είτε από τις δύο Βουλές, είτε, πολύ καλύτερα, από τους δύο λαούς σε δημοψήφισμα, να έχουμε σαφείς ενδείξεις ότι το ζήτημα λύεται ικανοποιητικά και εν συνεχεία να προχωρήσει η άρση του ελληνικού βέτο και οι διαδικασίες ένταξης της «Βόρειας Μακεδονίας» πλέον σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. (Με την ευκαιρία να υπενθυμίσουμε στον κ. Κοτζιά ότι είναι Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, ας μην βιάζεται λοιπόν να χρησιμοποιεί δημοσίως άλλον όρο από αυτόν της πΓΔΜ με την οποία η χώρα που τον έχει Υπουργό ακόμα αναγνωρίζει τα Σκόπια).
Αυτό θα υπαγόρευε η κοινή λογική, δεν το υπαγορεύει όμως το αμερικανικό συμφέρον. Οι Αμερικανοί θέλουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ και τα θέλουν τώρα, είτε λύσουν, είτε δεν λύσουν κι όπως και να λύσουν τα εσωτερικά τους προβλήματα οι δύο χώρες. “Fuck your Parliament, Fuck your Consτitution”, “Σού γαμώ το Κοινοβούλιο, σου γαμώ το Σύνταγμα» είναι η ιστορική φράση που απηύθυνε ο Πρόεδρος Τζόνσον στον Γεώργιο Παπανδρέου, όταν αρνήθηκε το σχέδιο ‘Ατσεσον. Τώρα βέβαια άλλαξαν τα πράγματα. Δεν χρειάζεται να το πει ο Αμερικανός Πρόεδρος στον ‘Ελληνα Πρωθυπουργό, το λένε στα μούτρα μας (και στα μούτρα των Σλαβομακεδόνων) οι Κοτζιάς, Τσίπρας και Ζάεφ!
Επειδή θέλουν λοιπόν τώρα και πάση θυσία να λήξει το θέμα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, οι υπηρεσίες των Αμερικανών  οργάνωσαν έγχρωμη επανάσταση στην πΓΔΜ το 2016 και ανέδειξαν στην πρωθυπουργία τον Ζάεφ. Και για τον ίδιο ακριβώς λόγο έβαλαν τώρα τις κυβερνήσεις Αθηνών και Σκοπίων να συμφωνήσουν στο εξής χρονοδιάγραμμα διαδοχικών ενεργειών:
  1. Υπογραφή της Συμφωνίας (θα γίνει στις Πρέσπες τις επόμενες ημέρες)
  2. Κύρωση της Συμφωνίας από το κοινοβούλιο της πΓΔΜ (με πλειοψηφία 61 βουλευτών επί συνόλου 120)
  3. Επιστολή της Ελλάδας προς ΝΑΤΟ και ΕΕ για έναρξη των διαδικασιών εντάξεως
  4. Δημοψήφισμα στην πΓΔΜ
  5. Συνταγματική αναθεώρηση από το κοινοβούλιο της πΓΔΜ
  6. Κύρωση της Συμφωνίας από το ελληνικό κοινοβούλιο
  7. Κύρωση του πρωτοκόλλου εντάξεως της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ
Εδώ κρύβεται όλη η ιστορία, όλο το κόλπο, που δεν μπορούμε βέβαια τώρα να ξέρουμε, αν και πολύ θα θέλαμε να μάθουμε, ποιος ακριβώς το σκέφτηκε, ο Κοτζιάς, ο Νίμιτς, ο Πάιατ, ή κάνας άλλος. Το 6 έπρεπε να είναι μαζί με το 2. Δεν έχει κανένα λόγο να είναι 6. Συνέρχονται οι δύο Βουλές και αποφασίζουν αν τους αρέσει η συμφωνία.
Τώρα φτάνει να συνέλθει και να εγκρίνει η Βουλή για να πάμε αμέσως στο 3, την άρση δηλαδή του ελληνικού βέτο στην ένταξη προτού ερωτηθούν όχι οι ‘Ελληνες πολίτες αλλά και οι Βουλευτές ακόμα αν τα θέλουν όλα αυτά.
Βεβαίως, θεωρητικά οι βουλευτές έχουν το δικαίωμα να απορρίψουν τη συμφωνία και την ένταξη στο 6 και 7. Αλλά δεν θα μπορούν να το κάνουν. Φανταστείτε τώρα. Θα έχουν χαιρετίσει όλοι οι δυτικοί τη συμφωνία των Πρεσπών και θα πιέζουν τους Σκοπιανούς να κάνουν και τα υπόλοιπα για να μπουν στο ΝΑΤΟ. Θα τα κάνουν όλα αυτά και στο τέλος της διαδικασίας, θα έρθουν οι ‘Ελληνες βουλευτές και θα πουν «Γράψτε Λάθος. Κακώς υπέγραψαν Κοτζιάς και Τσίπρας. Εμείς διαφωνούμε. Θέλουμε άλλη λύση. ‘Ακυρον».
Συγνώμη, μπορείτε να φανταστείτε τι θα γίνει διεθνώς; Το ξύλο που θα φάει η Ελλάδα;  Τι θα βγαίνουν και θα λένε και θα κάνουν οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί και οι ΝΑΤΟϊκοί; Θα μας κατηγορούν ότι τους κοροϊδεύουμε, ότι τους βάλαμε να πιέζουνε τα Σκόπια και πιέζαμε κι εμείς τα Σκόπια, ενώ είχαμε εξ αρχής απόφαση να μην τηρήσουμε τη συμφωνία και να μην τους βάλουμε σε ΝΑΤΟ και ΕΕ.
Με τη μεθόδευση που έχωσαν στη συμφωνία αυτή Τσίπρας, Κοτζιάς και Αμερικανοί, αφαιρούν στην πραγματικότητα το συνταγμαιτκό δικαίωμα της Βουλής των Ελλήνων να κυρώσει ή να μην κυρώσει τη συμφωνία των Πρεσπών και υποχρεώνουν την Ελλάδα να δεσμευτεί στη γραμμή Τσίπρα-Κοτζιά-ΣΥΡΙΖΑ!!!
Δεν είναι το μόνο. ‘Ηδη με την υλοποίηση του 3, οι Αμερικανοί θα κάνουν ότι μπορούν για να κάνουν τελείως ουσιαστική τη συμμετοχή της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, γεγονός που παράγει σπουδαία πολιτικά και στρατιωτικά αποτελέσματα, καθιστά μόνο τυπικό το ζήτημα της ελληνικής έγκρισης και αφαιρεί ήδη από την Αθήνα ένα σπουδαίο διπλωματικό χαρτί και στοιχείο εθνικής ισχύος. Που μπορεί να χρησιμοποιήσει όχι μόνο για μια καλύτερη συμφωνία με τα Σκόπια, αλλά μπας και σωθεί η ίδια από τους άλλους υπαρξιακούς κινδύνους που την απειλούν.
Γι’ αυτό ακριβώς ονομάσαμε πραξικόπημα αυτό που πάνε να κάνουν Τσίπρας και Κοτζιάς. Αφαιρούν όχι μόνο από τον ελληνικό Λαό, αλλά και από την ελληνική Βουλή την πραγματική, όχι τυπική δυνατότητα να πει ‘Όχι στη συμφωνία που οι ίδιοι κατήρτισαν και προσφέρουν στους Αμερικανούς από τώρα μια τεράστια δυνατότητα να ασκήσουν συντριπτική πίεση στην Ελλάδα.
Παραλλαγή της μεθόδου Γενεύης για το Κυπριακό
‘Όλα αυτά είναι μια παραλλαγή της μεθόδου που σκέφτηκε η Βικτόρια Νούλαντ και εφήρμοσαν Τσίπρας και Κοτζιάς τον Ιανουάριο του 2017, για να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να τη μετατρέψει σε αμερικανο-βρετανο-ισραηλινό προτεκτοράτο με τη Διάσκεψη της Γενεύης, όπως επιβεβαιώθηκε άλλωστε και από δηλώσεις τόσο του Ακιντζί, όσο και το Μαργκερίνι τότε.
Θα υπογραφόντουσαν διεθνείς συμφωνίες στην Ελβετία οι οποίες θα παρήγαγαν νομικά και πραγματικά αποτελέσματα που δεν θα μπροούσαν να ανατρέψουν σε δημοψήφισμα οι πολίτες εκ των υστέρων.
Φαίνεται ότι άρεσε τόσο πολύ στον Κοτζιά και στους Αμερικανούς αυτή η ιδέα πούπαν να μην πάει χαμένη. Συμφωνία στη Γενεύη δεν υπεγράφη, θα υπογραφεί όμως τελικά στις Πρέσπες.
Το σχέδιο στη Γενεύη ναυάγησε γιατί Ερντογάν και Νετανιάχου τσακώθηκαν ως προς τα δικαιώματα που θα διατηρούσε η Τουρκία επί της αποικίας, προς μεγάλη θλίψη του κ. Κοτζιά, που εξέφρασε την επιθυμία μόλις προχτές να ξαναασχοληθεί με το κυπριακό.
Η Βικτόρια Νούλαντ υπήρξε επιφανές στέλεχος των Νεοσυντηρητικών και, από κοινού με τον αρχηγό της CIA, υπήρξε ο αρχιτέκτων του πραξικοπήματος στο Κίεβο, του εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία, που πήρε αγριότατες μορφές, μέχρι εκατό διαδηλωτές έκαψαν ζωντνανούς οι φιλοαμερικανοί Ναζί στην Οδησσό και του νέου Ψυχρού Πολέμου που ξεκίνησε με τη Ρωσία. Τότε ήταν εκεί Πρέσβης ο κ. Πάιατ που μετά η Ουάσιγκτων εκτίμησε ότι θα ήταν πιο χρήσιμος στην Ελλάδα.
Δημοκρατία, Εθνική Συνοχή, Εξωτερική Πολιτική
Εμείς έχουμε αμφισβητήσει τη νομιμοποίηση και αυτής της Βουλής να αποφασίσει για ένα τόσο σοβαρό θέμα, υπενθυμίζοντας τη μετατροπή της σε Γραφείο Πρωτοκόλλου των Δανειστών και την ανάγκη δημοψηφίσματος. Αλλά εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ, με την ανοχή των Αν.Ελλ., χωρίς τους οποίους δεν θα μπορούσαν να γίνουν αυτά τα πράγματα, κάνει και κάτι άλλο. Αφαιρεί ακόμα και από την Βουλή, όχι μόνο από τον ελληνικό λαό, την πρακτική δυνατότητα να πει όχι στη συμφωνία αν διαφωνεί.
Με δεδομένες
Α) τις θέσεις του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, που πρέπει πριν υπογραφεί η συμφωνία να ακυρωθούν ή να αλλάξουν επισήμως, όχι ασφαλώς με τηλεοπτικά πάνελ και δηλώσεις αριστερά και δεξιά, αλλά είτε με νέο Συμβούλιο είτε με απόφαση της Βουλής,
Β) με δεδομένες τις εκφρασμένες θέσεις όλων των κομμάτων που έχουν ταχθεί κατά της συγκεκριμένης συμφωνίας,
Γ) με δεδομένο ότι το θέμα αυτό ουδόλως απασχόλησε τους εκλογείς το Σεπτέμβριο του 2015
Δ) με πιθανολογούμενη την αντίρρηση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού (αλλοιώς γιατί δεν κάνει δημοψήφισμα η κυβέρνηση, όπως η ίδια έκανε προ τριων ετών)
Η υπογραφή από ένα κόμμα μειοψηφίας στη Βουλή, που έχει ψηφιστεί από λιγότερο από 20% του εκλογικού σώματος, εναντίον της θέλησης της Βουλής, αλλά και εναντίον της πιθανολογούμενης βούλησης του ελληνικού, μιας τέτοιας συμφωνίας, για μείζον εθνικό ζήτημα, η οποία θα έρθει κατόπιν εορτής στην κρίση των βουλευτών και ουδέποτε στην κρίση του ελληνικού λαού, συνιστά βαριά περιφρόνηση των θεσμών και της Λαικής και Εθνικής Κυριαρχίας, τη δεύτερη τόσο βαριά που διαπράττει αυτή η κυβέρνηση και η ηγεσία της.
Γιατί δεν περιμένουν οι Τσίπρας και Κοτζιάς πρώτα να συζητηθεί το θέμα στις δύο Βουλές και χώρες, να παρθούν οι δέουσες αποφάσεις, να προχωρήσει η υπόθεση κανονικά και μετά, αν όλα πάνε καλά, να αρχίσουν την ιστορία με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ;
Δημοψήφισμα, η μόνη δημοκρατική και εθνικά υπεύθυνη λύση
Γιατί δεν προτείνουν ταυτόχρονα δημοψηφίσματα και σε Ελλάδα και σε πΓΔΜ, να δούμε αν όντως θέλουν τη συμφωνία και οι δύο λαοί;
Το επιβάλλει η δημοκρατική τάξη.
Το επιβάλλει η ανάγκη να μη νοιώσει ένα τμήμα του ελληνικού λαού ότι υπέστη μια ακόμα ήττα και προδοσία
Το επιβάλλει η ανάγκη να μην δώσει η Ελλάδα διεθνώς την δυστυχώς βάσιμη εντύπωση ότι έχει μετατραπεί σε απλό άθυρμα ξένων δυνάμεων
Για να μην αποξενωθούν οι Βορειοελλαδίτες από τους Νοτιοελλαδίτες, πλήττοντας την εθνική συνοχή,
Το επιβάλλει η ανάγκη να αποφύγουμε έναν καινούριο Διχασμό, στη ζοφερή κατάσταση που βρίσκεται η χώρα,
Το επιβάλλει ακόμα και η ανάγκη πραγματικής συμφιλίωσης Ελλήνων και Σλαβομακεδόνων, που δεν θα επέλθει βέβαια με ένα καπέλο που θα φορέσουν οι άνθρωποι των Αμερικανών στις δύο χώρες, παρά τη θέληση των πολιτών και των λαών τους.
Γιατί τέλος οι ‘Ελληνες πολίτες έχουν λιγότερα δικαιώματα από τους Σλαβομακεδόνες; Γιατί προβλέπεται εκεί δημοψήφισμα και όχι σε μας. Υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή για τη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή για μια παράταξη που έδωσε το αίμα της για τη Δημοκρατία, να διοικείται από τους ανθρώπους που σήμερα τη διοικούν και κάνουν αυτά τα πράγματα;
Αιδώς Αργείοι!
___________________________________

Έχει μεγάλη σημασία, ποιος τα γράφει αυτά! Διαβάστε το Βιογραφικό του αρθρογράφου:

O Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πήρε Δίπλωμα Εμπεριστατωμένων Σπουδών (DEA) στην Επεξεργασία Πληροφορίας από το Πανεπιστήμιο της Rennes στη Γαλλία. Διετέλεσε Σύμβουλος του Υπουργού Άμυνας για προγράμματα ελληνοποίησης των προμηθειών των Ενόπλων Δυνάμεων και Ειδικός Συνεργάτης στο Γραφείο του Πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου σε ζητήματα ελέγχου εξοπλισμών και σχέσεων Ανατολής-Δύσης. Διηύθυνε το Γραφείο του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων στη Μόσχα για δέκα χρόνια, την περίοδο της σοβιετικής κατάρρευσης και του Γέλτσιν. Συνεργάστηκε με τον Μιχάλη Ράπτη (Pablo) στην έκδοση της διεθνούς επιθεώρησης για την αυτοδιαχείριση Κριτική Ουτοπία (Utopie Critique). Διετέλεσε Γραμματέας του Κινήματος Ανεξαρτήτων Πολιτών Σπίθα και μέλος της Γραμματείας, της Κεντρικής Επιτροπής και της Επιτροπής Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο διέκοψε κάθε σχέση τον Ιούλιο 2015. Συντονίζει τη Διεθνή Πρωτοβουλία Δελφών για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας (http://www.defenddemocracy.press/). Άρθρα και μελέτες του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και επιθεωρήσεις της Ελλάδας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Κύπρου, της Ρωσίας
Επιμέλεια αναρτήσεως από το συνεργάτη μας ΦΜ

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 6.7.18

 

 

 

 

 

 

 

ΣΟΚ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ την ΠΡΟΔΟΣΙΑ !

Νο2 ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΛΟΙΟ για ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ελλιμενίστηκε στο ΛΑΥΡΙΟ και έφτασε ...


Freedom Greece

ΣΟΚ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ την ΠΡΟΔΟΣΙΑ ! Νο2
ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΛΟΙΟ για ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ελλιμενίστηκε στο ΛΑΥΡΙΟ και έφτασε στους Άγιους Σαράντα στη Βόρεια Ήπειρο με άδεια της προδοτικής κυβέρνησης που ΞΕΠΟΥΛΑΕΙ τις πατρογονικές ΕΣΤΙΕΣ.

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided