Δευτέρα, Νοέμβριος 19, 2018

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 9ος

 

 

 

 

 

 

 

Ἡ προσφορά τῶν ἀπόδημων Ἑλλήνων ἀπό τήν ἀρχαιότητα ἑώς τήν ἀναγέννηση!

 

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

Ἡ προσφορά τῶν ἀπόδημων Ἑλλήνων ἀπό τήν ἀρχαιότητα ἑώς τήν ἀναγέννηση!


Γράφει η Ἐρατῶς Ζέλλιου – Μαστοροκώστα
φιλολόγου – ἱστορικοῦ
ἐπ. προϊσταμένης Δευτεροβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως

Οἱ Ἕλληνες ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων ἀποδημοῦσαν (ἀπομακρύνονταν ἀπό τόν Δῆμο τους) γιά νά ἐγκατασταθοῦν σέ μία περιοχή, ὅπου οἱ συνθῆκες διαβιώσεως θά ἦταν καλύτερες, δηλαδή τό ἔδαφος θά ἦταν πιό εὔφορο ἤ οἱ ἀκτές καταλληλώτερες γιά ἁλιεία ἤ ἡ θέση τῆς ἀποικίας τους πέρασμα ἐμπορίου κ.λπ. Καί μία ἀπό τίς παλαιώτερες ἀποικίες τῶν Ἑλλήνων πρέπει νά ἦταν ἡ Τροία, διότι οἱ ἀνασκαφές τοῦ Ἑρρίκου Σλῆμαν ἀπέδειξαν ὅτι ἡ Τροία, τήν ὁποία πολιόρκησαν καί κατέλαβαν οἱ Ἕλληνες μέ ἀρχηγό τόν Ἀγαμέμνονα καί ἔγραψε τήν Ἰλιάδα ὁ ἐποποιός Κόρρινος (1) ὁ Ἰλιεύς, ὅταν γινόταν ὁ Τρωϊκός πόλεμος καί ἀπό αὐτόν τήν ἀντέγραψε ὁ Ὅμηρος, ἦταν ἡ ἑβδόμη πόλη πού εἶχε κτισθῆ σέ αὐτήν τήν θέση.
Ἑπομένως οἱ Ἕλληνες πρέπει νά εἶχαν κατοικήσει καί σέ παλαιώτερες πόλεις τῆς Τροίας, οἱ ὁποῖες θά καταστράφηκαν ἀπό ἐπιδρομεῖς ἤ σεισμούς ἤ κάτι ἄλλο, ἐπειδή ὁ Ἑλλήσποντος (ὁ πόντος τῆς Ἕλλης) ἦταν τό πέρασμα τοῦ ἐμπορίου σιτηρῶν, χρυσοῦ, ἀργύρου, σιδήρου ἀπό τίς χῶρες τοῦ Εὐξείνου Πόντου καί οἱ Τρῶες θά τούς ὑποχρέωναν νά πληρώνουν τοὐλάχιστον ὅταν περνοῦσαν ἐμπορεύματα, ἀλλά καί ἐπειδή οἱ πεδιάδες τῆς Μ. Ἀσίας ἦταν περισσότερο εὔφορες ἀπό τήν γεμάτη βουνά Ἑλλάδα, ἀλλά καί ἀπό τίς πεδιάδες αὐτῆς.
Ὅτι ἡ φύση τῆς Ἑλλάδος, ὡραιοτάτη, ἀλλά δύσκολη στήν καλλιέργεια μέ τά πενιχρά μέσα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἀνάγκασε τούς πληθυνομένους Ἕλληνες νά μεταναστεύουν ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων ἀποδεικνύεται καί ἀπό τήν Ἀργοναυτική ἐκστρατεία καί ἀπό τίς προγενέστερες ἐκστρατεῖες, οἱ ὁποῖες ἦταν οἱ πρῶτες ἐπιτυχεῖς ἐξερευνήσεις γιά μετανάστευση. Ἤδη ἀπό τήν 3η χιλιετία π.Χ. τοποθετοῦν τίς πρῶτες συγκροτημένες ἀποικίες στήν Μ. Ἀσία καί τόν Εὔξεινο Πόντο. Τό 700 π.Χ. ἡ Μ. Ἀσία βρίθει ἀπό ἑλληνικές πόλεις: Κνίδος, Ἁλικαρνασσός, Μίλητος, Πριήνη, Μαγνησία, Ἔφεσος, Κολοφών, Τέως, Ἐρυθραί, Κλαζομεναί, Σμύρνη, Μαγνησία, Φώκαια, Κύμη, Αἰγαί, Ἐλαία, Πιτάνη, Ἀδραμύττιον, Γάργαρα, Ἀσσός, Χρύση, Λάρισα, Κύζικος καί πολλές ἄλλες. Τόν 7ο αἰῶνα π.Χ. οἱ Μεγαρεῖς ἔκτισαν στήν Προποντίδα τήν Σηλύβρια καί τόν Ἀστακό καί στόν Βόσπορο πού ὁδηγεῖ στόν Εὔξεινο Πόντο, τήν Καλχηδόνα καί τό Βυζάντιο, τό ὁποῖο μετονομασθέν τό 330 μ.Χ. σέ Κωνσταντινούπολη, ἦταν ἡ πρωτεύουσα τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας καί ἀργότερα τῆς μεσαιωνικῆς ἑλληνικῆς αὐτοκρατορίας (Βυζαντινῆς) ἕως τό 1453, δηλαδή 1123 ἔτη. Ἀλλά καί τά παράλια τοῦ Εὐξείνου Πόντου δέν ὑστεροῦσαν, ἀφοῦ τόν 5ο αἰῶνα π.Χ. ὑπῆρχαν τοὐλάχιστον σαράντα τρεῖς ἑλληνικές ἀποικίες.Καί οἱ δεσμοί τῆς Μητροπόλεως μέ τίς ἀποικίες ἦταν ἱεροί.
Ἡ Πατρίδα φρόντιζε ἰδιαιτέρως τά παιδιά της πού ἀναγκάζονταν νά ἀπομακρυνθοῦν ἀπό αὐτήν, γι᾿ αὐτό καί οἱ ἀπόδημοι Ἕλληνες φύλαγαν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ κάθε τί ἑλληνικό, γι᾿ αὐτό συμμετεῖχαν στίς ἑορτές στήν Δῆλο, στούς ἀγῶνες στήν Ὀλυμπία καί σέ ὅ,τι συντελοῦσε στήν συνειδητοποίηση τῆς ἑλληνικῆς ἐθνικῆς ἑνότητος. Ἀπό δέ τόν 6ο αἰῶνα π.Χ. ἡ Μ. Ἀσία δέν εἶναι μόνον μία ἄλλη Ἑλλάδα, ἀλλά ἐδῶ γεννιοῦνται ἡ φιλοσοφία καί οἱ ἐπιστῆμες. Ὁ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος (625 ― 546 π.Χ.) τό 585 π.Χ. προεῖπε τήν ἔκλειψη τοῦ ἡλίου πού ἔγινε κατά τό ἔτος ἐκεῖνο, γι᾿ αὐτό ὁ Ἡράκλειτος τόν θεωροῦσε τόν πρῶτο ἀστρονόμο καί ὁ Θαλῆς πρῶτος ἔθεσε τό φιλοσοφικό πρόβλημα τῆς ἀρχῆς τῶν ὄντων, ὡς δέ πρώτη αἰτία τῶν ὄντων θεωροῦσε τό ὕδωρ. Ὁ μαθητής του Ἀναξίμανδρος ὁ Μιλήσιος (610 ― 546 π.Χ.) ἦταν φιλόσοφος, ἀστρονόμος, μετεωρολόγος καί γεωγράφος, θεωροῦσε δέ ὡς ἀρχή τῶν ὄντων τό ἄπειρο, ἐνῶ ὁ τρίτος φιλόσοφος τῆς Σχολῆς τῆς Μιλήτου, ὁ Ἀναξιμένης (585 ― 525 π.Χ.) θεωροῦσε τόν ἀέρα.
Ὁ σημαντικώτερος φιλόσοφος τῆς Σχολῆς τῆς Ἐφέσου ἦταν ὁ Ἡράκλειτος (540 ― 480 π.Χ). Ὁ ἐπίσης σημαντικός φιλόσοφος Ἀναξαγόρας γεννήθηκε στίς Κλαζομενές τό 500 π.Χ. καί ἔφερε τήν φιλοσοφία στήν πόλη τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου ἔμεινε πολλά ἔτη. Ἀλλά στήν Μ. Ἀσία γεννήθηκε τόν 5ο αἰῶνα π.Χ. καί ὁ Λεύκιππος ὁ ἱδρυτής τῆς ἀτομικῆς φιλοσοφίας καί διδάσκαλος τοῦ Δημοκρίτου (2) (470 ἤ 460 ― ;), ὁ ὁποῖος συνεισέφερε ἀκόμη περισσότερο στήν ἀνάπτυξη τῆς ἀτομικῆς φυσικῆς. Ἀλλά καί στήν Χαναάν ἐγκαταστάθηκαν Κρῆτες τόν 12ο αἰῶνα π.Χ. ἤ καί πολύ ἐνωρίτερα οἱ γνωστοί Φιλισταῖοι, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν σπουδαῖο πολιτισμό γιά τόν ὁποῖο ἔχουμε νύξεις καί ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη. Ἀπό αὐτούς ὀνομάσθηκε ἡ περιοχή Παλαιστίνη καί ἀπόγονοί τους εἶναι οἱ Παλαιστίνιοι. Ὅπως ἐγκαταστάθηκαν ἀπόδημοι Ἕλληνες καί στήν Β. Ἀφρική καί ὀνομαστές ἦταν οἱ πόλεις ― ἀποικίες Ναύκρατις στήν Αἴγυπτο καί Κυρήνη, Ἀπολλωνία, Βάρκη, Εὐεσπερίδες, Λιμήν Μενελάου, Ταύχειρα, στήν Κυρηναϊκή χερσόνησο τῆς Λιβύης.
Πολύ μεγάλη ὅμως εἶναι ἡ προσφορά τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων καί στήν Δ. Εὐρώπη, τήν ὁποίαν πρέπει νά ἐπισκέφθηκαν ὁ Ἡρακλῆς (3), ὁ Ὀδυσσεύς (4) καί ἄλλοι ἀπό παλαιωτέρους χρόνους, ἀλλά ἀποικίες ἔκαναν ἀπό τόν 8ο αἰῶνα π.Χ. Τήν πρώτη ἀποικία τήν ἵδρυσαν στό νησί Πιθηκοῦσαι καί μετά ἵδρυσαν ἀπέναντι, στήν Κάτω Ἰταλία, τήν Κύμη. Ἔκτοτε ἔκαναν πολλές ἀποικίες στήν Κάτω Ἰταλία, Σικελία, ἀλλά καί στά παράλια τῆς Ν. Γαλλίας καί ἀρκετές διατηροῦν τά ἑλληνικά ὀνόματά τους, ὅπως Μασσαλία, Νίκαια, Μονοίκου Λιμήν (Μονακό), Κατάνη, Συρακοῦσαι κ.λπ. Ἦταν δέ τόσο μεγάλη ἡ ἀνάπτυξη τῆς Σικελίας καί τῆς Κάτω Ἰταλίας, ὥστε τήν ὀνόμασαν Μεγάλη Ἑλλάδα.
Καί οἱ ἀπόδημοι Ἕλληνες τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος ἄρχισαν νά ἐκπολιτίζουν τούς ἡμιβαρβάρους ντόπιους κατοίκους. Ἀπό τήν Κύμη οἱ Ρωμαῖοι πῆραν τό ἀλφάβητο, τό ὁποῖο δυστυχῶς ὀνομάζουν λατινικό καί ὄχι Χαλκιδικό (5). Καί ἀφοῦ μελέτησαν δίκαια πόλεων τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος ἔκαναν τό ρωμαϊκό δίκαιο, τό ὁποῖο βελτίωσαν ὅταν κατέλαβαν τήν κυρίως Ἑλλάδα καί τό βασίλειο τῶν Πτολεμαίων καί μελέτησαν καί τά δίκαια αὐτῶν. Οἱ Ἕλληνες τούς δίδαξαν τίς τέχνες καί πολλοί Ρωμαῖοι ὄχι μόνον παρακολουθοῦσαν Ἕλληνες διδασκάλους στήν Ρώμη γιά νά μορφωθοῦν, ἀλλά ἔρχονταν στήν Ἑλλάδα γιά ἀνώτερες σπουδές, ὅπως ὁ Κικέρων, ὁ ὁποῖος τό 77 π.Χ. πῆγε στήν Ρόδο, ὅπου δίδασκε ὁ κορυφαῖος ρητοδιδάσκαλος τῆς ἐποχῆς Ἀπολλώνιος ὁ Μάλλων. Γοητευμένοι δέ ἀπό τό ἰδανικό τῆς ἑλληνικῆς παιδείας καί ἐπειδή δέν εἶχαν νά ἀντιτάξουν ἀνάλογη παράδοση στήν πληρότητα τῶν παιδευτικῶν θεσμῶν τῆς Ἑλλάδος, φρόντιζαν νά ἐξελληνίσουν ὅλους τούς λαούς τῆς αὐτοκρατορίας τους.
Μέ τίς ἐπιδρομές ὅμως τῶν βαρβάρων, οἱ ὁποῖοι τό 476 μ.Χ. κατέλαβαν καί τήν Ρώμη, ἡ Δ. Εὐρώπη ἔπεσε σέ σκοταδισμό, ἐκβαρβαρίσθηκε. Ἀλλά καί πάλι οἱ ἀπόδημοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τά πάτρια ἐδάφη πρίν ἤ μετά τήν κατάληψη τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Τούρκους τήν ἀποφράδα ἡμέρα τῆς 29ης Μαΐου 1453, τούς ἐκπολίτισαν. Ἀναφέρουμε μόνον ὅτι μόνο στήν Βενετία, ὅπου δώρισαν τήν βιβλιοθήκη του ὁ ἀπό τήν Τραπεζοῦντα τοῦ Πόντου Μητροπολίτης Νικαίας καί μετέπειτα καρδινάλιος Βησσαρίων (6) (1403 ― 1472) καί ἔτσι δημιουργήθηκε ἡ περίφημη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη, τόν 16ο αἰῶνα κατοικοῦσαν 15.000 Ἕλληνες.
Ἀναφέρουμε καί ὀλίγους ὀνομαστούς διδασκάλους, οἱ ὁποῖοι δίδαξαν στήν Πλατωνική Ἀκαδημία τῆς Φλωρεντίας καί σέ ἄλλες πόλεις τῆς Ἰταλίας καί ἄλλων χωρῶν τῆς Δ. Εὐρώπης: Θεόδωρος Γαζῆς (πρίν 1400 ― 1475), Ἰωάννης Ἀργυρόπουλος (; ― 1490), Δημήτριος Χαλκοκονδύλης (1423 ― 1511), Ἰωάννης Ἀνδρόνικος Κάλλιστος (; ― 1486), Μᾶρκος Μουσοῦρος (1470 ― 1517), Φραγκίσκος Πόρτος (1511 ― 1581). Αὐτοί οἱ διδάσκαλοι ― καθηγητές καί πολλοί ἄλλοι πού δέν ἀναφέραμε καί τά ἀθάνατα ἑλληνικά ἔργα πού μεταφέρθηκαν στήν Δύση καί ἀπό τούς Ἄραβες διά τῆς Ἱσπανίας καί εἶναι ὅ,τι πολυτιμώτερο διαθέτουν καί σήμερα οἱ βιβλιοθῆκες αὐτές, συνετέλεσαν στόν ἐκπολιτισμό πάλι τῆς Δ. Εὐρώπης, στήν Ἀναγέννηση.
Γι᾿ αὐτό ὁ Γουσταυρός Εὐχτάλος ἔγραφε: «Οἱ μετά τήν ἅλωσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως μετανάσται τῶν Ἑλλήνων προσήνεγκον εἰς τήν Δύσιν λαμπρόν εὐεργέτημα, μεταδώσαντες αὐτήν τήν γλῶσσαν, τά γράμματα, τάς ἐπιστήμας τῆς Ἑλλάδος, αἵτινες ἕως τότε ἀτελῶς παρ᾿ αὐτῆς κατείχοντο». Καί ὁ πρωτονοτάριος τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριαρχείου Θεοδόσιος Ζυγομαλᾶς (1544 ― 1614), ἔγραφε στόν Γερμανό φιλέλληνα Μαρτῖνο Κρούσιο: «Ὁρῶ δέ νῦν μετοικήσαντα πάντα τἀγαθά ἀπό τῶν ἑλληνικῶν τόπων καί οἰκήσαντα ἐν ὑμῖν (τοῖς Εὐρωπαίοις), ἥ τε σοφία καί αἱ τῶν μαθημάτων ἐπιστῆμαι, αἱ τέχναι αἱ ἄρισται, ἡ εὐγένεια, ὁ πλοῦτος, ἡ παίδευσις καί ὁ λοιπός τῶν χαρίτων χορός».


ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
1. Λεξικό Σούδα.
2. Ὁ Δημόκριτος γεννήθηκε στά Ἄβδηρα τῆς Θράκης καί δίδασκε ὅτι τά ἄτομα (α ― τέμνω) τῆς ὕλης δέν δέχονται περαιτέρω τμήση, εἶναι ἀγέννητα, ἀναλλοίωτα, ἄφθαρτα, ἀνώλεθρα, ναστά (πυκνά).
3. Ἡράκλειαι Στῆλαι κ.λπ.
4. Σπηλιά τοῦ Ὀδυσσέως στήν Λιβύη, νησί Αἰαίη, ὅπου τόν κράτησε ἡ Κίρκη, Ὠγυγία, ὅπου τόν κράτησε 7 ἔτη ἡ Νύμφη Καλυψώ κ.λπ., δηλαδή νησιά ἤ περιοχές Ἰταλίας.
5. Τό πρωτοχρησιμοποίησαν οἱ Χαλκιδεῖς τῆς Εὐβοίας.
6. Ὁ Βησσαρίων δημιούργησε στήν ἔπαυλή του ἕνα εἶδος Ἀκαδημίας Ἑλληνικῶν σπουδῶν.

Πηγή: Ενωμένη Ρωμιοσύνη

 

 

 

 

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018

Τα Μυστήρια των Αρχαίων Ιπτάμενων Αρμάτων


Οι μυστικές γνώσεις των Αρχαίων Ελλήνων..

Για να δούμε τί μας λέει ο μύθος του Τριπτόλεμου με την θεά Δήμητρα. Πρόκειται για έναν μύθο των Ελευσινίων Μυστηρίων, σύμφωνα με τον οποίο η θεά Δήμητρα μετά από μία περιπλάνηση με το ιπτάμενο πύρινο άρμα της, που εσύρετο από φτερωτούς δράκοντες, προσγειώθηκε στην "αγέλαστο πέτρα" στην Ελευσίνα.---

Ύστερα παρέδωσε το ίδιο αυτό φτερωτό άρμα σε έναν από τους τέσσερις βασιλείς της Ελευσίνας, τον Τριπτόλεμο, ο οποίος έφυγε πετώντας, και απουσίασε γα πολλά χρόνια με σκοπό να διδάξει και σε άλλους λαούς την τέχνη της σποράς, του σίτου και του θερίσματος των χωραφιών.

Είναι σκανδαλιστικά παρόμοια η τοπωνυμία της περιοχής ("Ελευσίς") με την λέξη "έλευσις", που θα μπορούσε κάλλιστα να υποδηλώνει την έλευση της θεάς Δήμητρας με το ιπτάμενο άρμα της. Επιπλέον το εκπολιτιστικό έργο το οποίο ανέλαβε να φέρει σε πέρας ο Τριπτόλεμος με τα μέσα που του παρείχε η θεά, καταγράφεται και σε μυθολογίες άλλων λαών.

Μεταφέρουμε χαρακτηριστικά από το βιβλίο του Γουίλ Ντιράν (Wil Durant) "Η ιστορία και ο πολιτισμός της Κίνας" την μαρτυρία της Κινεζικής παράδοσης: "...Πριν έρθουν οι ουράνιοι Βασιλείς, οι άνθρωποι στην Κίνα ζούσαν σαν τα ζώα. Σκεπάζονταν με δέρματα ζώων, τρέφονταν με ωμό κρέας και δεν ήξεραν τον πατέρα τους... ...Όταν ήρθε ο Φου Χι, με την βοήθεια μιας πολύ μορφωμένης βασίλισσας, έμαθε στον λαό τον γάμο, την μουσική, τα γράμματα, και την ζωγραφική. Τους έμαθε επίσης να ψαρεύουν με δίκτυα και να καλλιεργούν τον μεταξοσκώληκα... Μετά τον θάνατο του Φου Χι, το έργο του το συνέχισε ο Σενγκ Μουγκ. Αυτός βρήκε το αλέτρι, τη γεωργία, το εμπόριο, την Ιατρική επιστήμη, και το πως να θεραπεύονται οι άνθρωποι με τα βότανα..."

Παραστάσεις του άρματος με τους φτερωτούς δράκοντες έχουμε σε ένα πλήθος από αρχαία αγγεία. Ένα τέτοιο άρμα συναντάμε και στην τραγωδία του Ευριπίδη "Μήδεια", πάνω στο οποίο αποχωρεί στο τέλος του έργου η τραγική παιδοκτόνος. Αυτού του είδους οι σκηνοθετικές παρεμβάσεις προξενούν την περιέργεια, αφού η θεατρική τους απόδοση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη για την εποχή και σίγουρα θα προξενούσε πολλά προβλήματα.

Η εμμονή των δημιουργών και ιδιαίτερα του Αισχύλου στην χρήση (στο θέατρο) φτερωτών αρμάτων, ιπταμένων ανθρώπων και ζώων, αλλά και περιέργων ενδυμάτων με χαρακτηριστικούς τους περίφημους κοθόρνους (μεγάλες μπότες που θυμίζουν έντονα αυτές των σημερινών αστροναυτών), υποδηλώνει την επιθυμία των τραγωδών να γίνει πιστή καταγραφή των μύθων ή τουλάχιστον την προσπάθεια να περάσουν εμμέσως στο κοινό κάποιες κρυφές αλήθειες (χωρίς η μία περίπτωση να αναιρεί την άλλη).

Στην τραγωδία του Αισχύλου "Προμηθέας Δεσμώτης" βλέπουμε τον Ωκεανό και τις κόρες του να έρχονται στον Προμηθέα οδηγώντας "με την θέληση, χωρίς χαλινούς" ένα "τετράσκελο πουλί".

Στα αποσπάσματα που σώθηκαν από την τραγωδία "Σφίγγα" τον βλέπουμε να μιλάει για ένα "πουλί πού 'χει νυχάτο χέρι, το πολεμικό, με το κοντάρι", ενώ στον "Αγαμέμνονα" είναι χαρακτηριστική η εντολή: "τα σκυλιά, τα τολμηρά, όπου πετάνε στον αγέρα άφησε".

Η πιθανή εμμονή του Αισχύλου να αποκαλύψει με συμβολισμούς στους θεατές κάποια μυστικά, Μπορεί να εξηγήσει και τις διώξεις του από το ιερατείο της εποχής με την κατηγορία ότι ανεβάζει επί σκηνής τα μυστικά των Ελευσινίων μυστηρίων και ίσως και την ανεξιχνίαστη δολοφονία του.

Είναι πολλές οι αναφορές των μύθων για τα ηλιακά άρματα με τα οποία ταξίδευαν διάφοροι ήρωες, με χαρακτηριστικότερο τον μύθο του ταξιδιού του Φαέθωνος.

Ακόμη οι αναφορές σε αστρονομικά θέματα, διαφόρων μυημένων στα μυστήρια φιλοσόφων, ξεπερνούν τα όρια των γνώσεων, που κατά την συμβατική ιστορία θα έπρεπε να έχουν. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Σωκράτη στον "Φαίδωνα" του Πλάτωνα, όπου μιλάει για την σφαιροειδή μορφή της Γης, την περιγράφει πώς φαίνεται από ψηλά, και λέει ότι αυτό που εμείς βλέπουμε για ουρανό δεν είναι ο πραγματικός, αλλά όταν βγούμε έξω από αυτόν (έξω από την ατμόσφαιρα) βλέπουμε την πραγματική του εικόνα.

pronews.gr

 

 

 

 

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018

Πως συνδέεται η Ατλαντίδα με τον Μινωικό Πολιτισμό;


Σπουδαιότατες και πολύ εντυπωσιακές παρατηρήσεις του Γάλλου αρχαιολόγου Roger Grosjean σε μονολιθικά μνημεία της Κορσικής, άνοιξαν ευρύτατους ορίζοντες για την ιστορία της Μινωικής Κρήτης, αλλά και για τον θρύλο της Ατλαντίδας.

Στην Κορσική υπάρχουν μερικοί σκαλιστοί λίθοι με ύψος από 2,5 μέτρα έως 3,5 μέτρα και πλάτος από 0,5 έως 1 μέτρο, που φέρουν ορισμένες ανάγλυφες παραστάσεις, χωρίς καμιά επιγραφή και που χρονολογούνται από το 1800 έως το 1500 π.Χ.

Κανείς δε μπόρεσε να εξηγήσει την παρουσία τους στο νησί, τη σημασία των μυστηριακών ανάγλυφων, αλλά και την προέλευσή τους. Αρχικά, οι επιστήμονες θεώρησαν ότι τα μνημεία αυτά ήταν αφιερωμένα σε κάποια εισβολή, που πραγματοποιήθηκε στην Κορσική πριν από 33 – 40 αιώνες.

Ίσως να τα έστησαν οι ιθαγενείς Κορσικανοί σε ανάμνηση νίκης τους κατά εισβολέων ή αντίθετα, ίσως να τα έστησαν οι άγνωστοι εισβολείς σε ανάμνηση της δικής τους νίκης κατά των γηγενών κατοίκων, με την οποία κατατρόπωσαν τους ντόπιους και κατέκτησαν το νησί.

Η ιστορική και αρχαιολογική έρευνα δεν απέδωσε περεταίρω καρπούς και τα Μενίρ της Κορσικής, όπως αποκαλούνται, παρέμειναν, στο τέλος, σε μελαγχολική και άδοξη εγκατάλειψη, χωρίς να ασχολείται κανείς μαζί τους.

Όμως, όλη αυτή η κατάσταση άλλαξε ριζικά μετά τις έρευνες του Γάλλου αρχαιολόγου Roger Grosjean. Ο Grosjean βρισκόταν σε ταξίδι στη Νήσο του Πάσχα, στα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού, μεταξύ Αυστραλίας και Νοτίου Αμερικής, 1800 χιλιόμετρα μακριά από κάθε στεριά.

Τη Νήσο του Πάσχα την ανακάλυψε ο διάσημος Άγγλος εξερευνητής James Cook το 1774. Ο σπουδαιότατος αυτός θαλασσοπόρος χάρισε στον κόσμο την απέραντη Ωκεανία και βρήκε ένα άδοξο τέλος στη Χαβάη, όπου τον έσφαξαν οι ιθαγενείς, αφού πρώτα τον προσκύνησαν ως θεό τους.

Στην τόσο απομονωμένη Νήσο του Πάσχα, χαμένη στην απεραντοσύνη της θάλασσας, υπάρχει ένα μυστήριο: κολοσσιαίοι μονολιθικοί ανδριάντες, ύψους μέχρι και 20 μέτρα και βάρους μέχρι και 80 τόνους, που παριστάνουν τραχιές, σχεδόν ομοιόμορφες γιγαντιαίες μορφές.

Οι αρχαιολόγοι αναρωτιούνταν για το ποιος έφερε αυτούς τους τιτάνιους λίθους σε εκείνη την τόσο μακρινή κι αποκομμένη γη, μιας και ήταν ξεκάθαρο πως δεν είχαν προέλθει από το συγκεκριμένο νησί, αφού οι τεράστιοι λίθοι δεν ταίριαζαν με τη μορφολογία των πετρωμάτων του. Πώς τους έφεραν και από πού, αφού η πλησιέστερη στεριά απέχει 1800 χιλιόμετρα; Ποιοι ήταν εκείνοι οι υπεράνθρωποι που κατόρθωσαν έναν απίθανο και αδιανόητο άθλο, πριν από περίπου 4.500 χρόνια;

Το πρόβλημα ήταν τρομερό και συναρπαστικό, αλλά κανείς δε μπόρεσε να το λύσει. Βασάνιζε και τον Roger Grosjean, αλλά εκείνες, όμως, οι ανάγλυφες μορφές κάτι του θύμιζαν. Συγκλονίστηκε, όταν συνέδεσε τα μεγαλειώδη μνημεία της Νήσου του Πάσχα με τους αινιγματικούς μονόλιθους της Κορσικής, που είχαν χαραγμένα τα ίδια σχήματα!

Έτσι, γύρισε εσπευσμένα στην Ευρώπη και επισκέφτηκε την Κορσική. Η υπόθεσή του είχε επιβεβαιωθεί. Από τη Νήσο του Πάσχα μέχρι το νησί της Κορσικής, με απόσταση μεταξύ τους 18.000 χιλιόμετρα, δέσποζε η ίδια μνημειακή αναπαράσταση.

Αυτό που ανακάλυψε ο Roger Grosjean και που τον συντάραξε συθέμελα, αλλά και όλη την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, ήταν ότι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους μεγάλιθους της Νήσου του Πάσχα και στους μονόλιθους της Κορσικής ήταν το χαρακτηριστικό σύμβολο στα ανάγλυφα της Μινωικής Κρήτης!

Και το ίδιο σύμβολο, αυτό της Μινωικής Κρήτης, έχει βρεθεί χαραγμένο σε παρεμφερή μονολιθικά μνημεία της γαλλικής Βρετάνης, της Ιρλανδίας, της Αγγλίας και της Σκωτίας, σύμφωνα με τον Γάλλο αρχαιολόγο Roger Grosjean.

Εν κατακλείδι, μήπως όλες αυτές οι εντυπωσιακότατες κατασκευές ανά τον κόσμο αποτελούν μνημεία της Ατλαντίδας, όπως υποστήριζαν επιφανείς επιστήμονες;

Η είδηση δημοσιεύθηκε την εφημερίδα “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ”, στις 28/07/1967

Πηγή

 

 

 

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018

Άκραι, μια ελληνική πόλη στην Σικελία


Άκραι, μια ελληνική πόλη στην Σικελία

Οι Άκραι ή Άκρες  ήταν ελληνική αποικία στην Σικελία . Ιδρύθηκε το 664 π.Χ. από τους Συρακούσιους ,  με σκοπό μαζί με τις αποικίες τους Καμάρινα και Κασμένες να ελέγχουν τους Σικελούς και να περιορίσουν τις επεκτατικές βλέψεις των ανταγωνιστών τους της Γέλας (βλ. χάρτης αποικιών Σικελίας).







Κατά πάσα πιθανότητα δεν υπήρξε ολοκληρωμένη πόλη όπως η Καμαρίνα, αλλά παραμεθόριο οχυρό είχε ωστόσο τη δική της πολιτική ζωή με διοικητική και στρατιωτική αυτονομία και έκοβε δικό της νόμισμα. Συγκεκριμένα, ο στρατός του παρεμπόδισε τη δύναμη εισβολής του Αθηναίου Νικία στην περιοχή το 421 π.Χ., συμβάλλοντας στην ήττα του. Ταυτίζονται με την σημερινή περιοχή Παλάτσολο Ακρέιντε

ΔΕΙΤΕ   Η ΣΙΚΕΛΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ 415-413 π.X.


Μερικές από τις Ελληνικές πόλεις στην Σικελία

Ο Θουκυδίδης αναφέρει στην Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, Βιβλίον ΣΤ΄, 5 ότι
... αι Άκραι και αι Κασμέναι απωκίσθησαν υπό των Συρακουσίων, αι Άκραι εβδομήντα έτη μετά την ίδρυσιν των Συρακουσών, αι Κασμέναι είκοσι περίπου έτη μετά τας Άκρας. Η Καμάρινα απωκίσθη το πρώτον υπό των Συρακουσίων, ακριβώς σχεδόν εκατόν τριάντα πέντε έτη μετά την ίδρυσιν των Συρακουσών ...


Άκραι -Αρχαιολογικός χώρος,  μια ελληνική πόλη  που χτίστηκε στη Σικελία το 663 π.Χ. από τους Συρακουσίους Στην περιοχή παρατηρούμε, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, την περιοχή της Αγοράς που κυριαρχείται από το μικρό θέατρο και το κτίριο του βουλευτηρίου  που χρησιμοποιείται για την συνέλευση της πόλης Πάνω από το θέατρο μπορεί κανείς να δει ερείπια αρκετών κτιρίων και, μεταξύ αυτών, τα ερείπια του Ναού της Αφροδίτης του 6ου αιώνα π.Χ.,

Το 211 π.Χ., μετά την πτώση των Συρακουσών, έγινε μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας, γνωστής στα Λατινικά ως Acre. Η πόλη συνέχισε να είναι κάτω από τη ρωμαϊκή κυριαρχία στη βυζαντινή περίοδο.
Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Άραβες το 827 μ.Χ., και η περιοχή εγκαταλείφθηκε, σταδιακά με τα αρχιτεκτονικά μέλη της να καλύπτονται με χώμα και φυσική βλάστηση από τα μάτια των κατοίκων και να ξεχαστεί σχεδόν οκτώ αιώνες.

Οδοί -ποταμοί και πόλεις της νοτιοανατολικής περιοχής της Σικελίας



Ανασκαφικά στοιχεία και ευρήματα


Άκραι- Τοπογραφικό διάγραμμα του αρχαιολογικού χώρου

Ένας από τους πρώτους μελετητές που προσδιόρισε τον τόπο της εξαφανισμένης πόλης ήταν ο Σικελός μελετητής Tommaso Fazello.  (1498 – 1570)αργότερα άλλοι έδειξαν ενδιαφέρον, και ιδίως από το Palazzolo, ο  βαρώνος Gabriele Judica, ο οποίος στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα, ανέλαβε τις πρώτες αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή Άκραι (Akrai) και περιέγραψε την έρευνά του στο βιβλίο του «Οι αρχαιότητες της Άκρας» που δημοσιεύθηκε το 1819.

Το θέατρο

Σε αυτό το σωστό ημικύκλιο, κάποτε κάθισαν έως και εξακόσια άτομα
Οι επακόλουθες ανασκαφές της αρχαϊκής πόλης έφεραν στο φως το θέατρο, μικρού μεγέθους αλλά σε εξαιρετική κατάσταση διασωσμένο Το θέατρο έχει υπέροχη θέα ,στραμμένο προς Βορρά, στην μακρινή Αίτνα...


Άκραι Το Ελληνικό θέατρο του 4 ου αιώνα π.Χ, και πλάι το  Βουλευτήριον

Τα λατομεία
Στο πίσω μέρος του θεάτρου υπάρχουν δύο λατομεία και η περιοχή ονομάζεται  latomia Intagliatella και είναι από τα μέσα του τέταρτου αιώνα π.Χ.


Το οροπέδιον της πόλεως Άκραι

Η πόλη βρίσκεται ανάμεσα σε κοιλάδες δύο ποταμών τον Άναπο και τον ΄Ελωρο.  Ο Άναπος, είναι ποταμός στην Σικελία που ρέει μέσα από έλη, νότια των Συρακουσών. Σύμφωνα με τους αρχαίους ποιητές πήρε το όνομά του από τον εραστή της νύμφης (Ναϊάδες) Κυάνης. Εκεί στρατοπέδευσε ο Ιμίλκων για να εξαναγκάσει τον Μαρκέλλο να λύσει την πολιορκία των Συρακουσών.


Νόμισμα των Σικελικών Άκρων


Ο Θουκυδίδης στο τέλος του Ζ΄ κεφαλαίου του, στην Σικελική εκστρατεία, περιγράφει την ολοκληρωτική καταστροφή των Αθηναίων κοντά στον ποταμό Άναπο:
«Πτώματα και ζωντανοί μαζί καθώς διψούν τρέχουν όλοι μαζί να πιουν από το θολωμένο με το αίμα των συντρόφων τους νερό του Άναπου ποταμού, που κοκκίνιζε γιατί λίγο νωρίτερα οι Συρακούσιοι έσφαζαν Αθηναίους στις όχθες του.»

Ο οικισμός βρίσκεται σε στρατηγική θέση σε έναν από τους λόφους του Υβλαίου όρους  ανάμεσα σε κοιλάδες δύο ποταμών τον Άναπο και τον ΄Ελωρο  Η πόλη φύλασσε την  πρόσβαση στις Συρακούσες, και έτσι υπηρέτησε ένα σημαντικό πολιτικό ρόλο αλλά και στο εμπόριο.

Ο ναός της Αφροδίτης
Στο οροπέδιο πάνω από το λατομεία ( latomia Intagliata) είναι τα βασικά δομικά στοιχεία για τον (dell'Aphrodision), ναό της Αφροδίτης που χτίστηκε τον έκτο αιώνα π.Χ.Ακόμα και σήμερα μπορεί κάποιος να δει τα εξαιρετικά σμιλευμένα δάπεδα του κτηρίου



Το Βουλευτήριον
Στη δυτική πλευρά του θεάτρου βρίσκεται το Βουλευτήριον όπου λάμβανε μέρος η γερουσία και  το δημοτικό συμβούλιο της πόλεως των Ακραίων .



Άποψη του Βουλευτηρίου και η θέα προς βορά

Σκίτσο από αγαλματίδιο του Ηρακλέους που  βρέθηκε στο Βουλευτήριο είναι πιθανά  σκάλισμα σε πέτρινη επιφάνεια

Μία άποψη του Βουλευτηρίου

Το Ηρώον
Στα ανατολικά του λόφου  στην ελληνιστική εποχή βρίσκεται το κοντινό ιερό που είναι γνωστό σήμερα εκεί ως «Άγιοι ναοί», αφιερωμένο στη λατρεία των νεκρών Ηρώων .Βρέθηκε επιγραφή που αναφέρει [...ΗΡΩΣ ΑΓΑΘΟΣ...]

Το Ηρώον της ελληνικής πόλεως όπου σε ξύλινα η μαρμάρινα τεμάχια εγγράφονταν τα ονόματα ή  σμιλεύονταν μορφές των ηρώων της πόλεως και τοποθετούντο εδώ στα σκαλίσματα των ανοιγμάτων στον βράχο

Αφιερώματα -ευρήματα - αντικείμενα.
Μερικά από τα σμιλευμένα πάνω σε βράχο δρώμενα των Ακραίων .


Αναθηματικό ανάγλυφο του συμποσίου κηδείας (σχεδιο Bernabò Brea το 1956, pl. XXXII.4) Αν το πρώτο πλάνο είναι από την επίκληση προς τιμήν του , με την εικόνα των δύο Ακραίων ηρώων [...αγαθοί είναι οι [tiodoros;] και [F] yskon ) γραμμένη στα ελληνικά να δίνει την εντύπωση ότι ανήκουν στη στρατιωτική κάστα της πόλεως, η δεύτερη δείχνει σαφώς τις ήρωες σε ένα ανάκλιντρο σε συμπόσιο του  Άδη, να στέκεται δίπλα σε μια γυναίκα που κάθεται και στα πόδια την «κλίνης » και μια νεαρή δούλα.

Μεγάλης αξίας είναι ένα ανάγλυφο του 1ου αι. π.Χ. που απεικονίζει θυσία και γιορτή των ηρώων

Ο αγαθός Δαίμων και η αγαθή Τύχη
Ερμής Ψυχοπομπός Πιθανά από την ρωμαϊκή περίοδο της ελληνικής πόλεως

Κεφαλή μικρού αγαλματιδίου πιθανά της Κυβέλης , Ρέας


Αμέθυστος -  Σκάλισμα με τον θεό  Ερμή
Αμέθυστος -  Σκάλισμα  με την μορφή του ημίθεου ήρωα Ηρακλή


Κυβέλη, μια θεά «γεννημένη από πέτρα»

Αποτύπωση πιθανά του  18ου αιώνα του ιερού της θεάς Κυβέλης της πόλεως Άκραι  με την θεά καθήμενη

Περί της θεάς Κυβέλης
Η επιγραφή μάταρ κουμπιλέγια (matar kubileya) σε φρυγικό ιερό, από το πρώτο μισό του 6ου αιώνα π.Χ., διαβάζεται συνήθως ως "μητέρα του όρους", ανάγνωση που υποστηρίζεται από αρχαίες κλασικές πηγές και είναι συνακόλουθη με τη σύνδεση της θεάς με άλλες εποπτεύουσες θεές, γνωστές ως μητέρες και συνδεδεμένες με όρη της Μικράς Ασίας  και άλλες περιοχές: μια θεά «γεννημένη από πέτρα»
Εδώ λοιπόν λίγο πέρα από τον αρχαιολογικό χώρο υπάρχουν 12 γλυπτά, από τον 3ο αιώνα π.Χ., σκαλισμένα σε πέτρα και αφιερωμένα στη λατρεία της Θεάς Κυβέλης  (" Κυβέλεια Μήτηρ, πιθανώς "Μητέρα Ορέων") γνωστή μεταγενέστερα στους Έλληνες ως Ρέα ,(άρα εδώ είναι η Ρέα ), ήταν δε θεά γενικά της άγριας φύσης και των δημιουργικών δυνάμεων της Γης και της γονιμότητας. Ο Πίνδαρος την προσφωνεί «Κυβέλα, μάτερ θεών».

Τα ένσκαπτα αγάλματα της θεάς Κυβέλης στον βράχο σαν σύνολο αποτελούν τον χώρο λατρείας της θεάς στην ελληνική  πόλη Άκραι - Γραφιστική αναπαράσταση

Αρχικά, η Κυβέλη, γνωστή στους Έλληνες και ως Ρέα, γιορταζόταν στη Μικρά Ασία ως θεά της γονιμότητας.
Αργότερα εορταζόταν και από τους Ρωμαίους από τις 4 επέτειος της άφιξης της Κυβέλης στη Ρώμη έως 10 Απριλίου  με αγώνες προς  τιμή της ,που ονομάζονταν- Megalesia , Megalensia- Μεγαλήσια (από την Ελληνική Μεγάλη ) . Από το είδος τους, αυτά ήταν απολύτως μοναδικά στον κόσμο και αποτελούν έναν πραγματικό παγανιστικό δρώμενο

Από το ιερό της Κυβέλης  της ελληνικής πόλεως  Άκραι ,πάνω το φθαρμένο σκάλισμα με την θεά και πιστούς , κάτω μια αποτύπωσή του  Η εορτή Megalesia  ή Γαλάξια  είναι ασαφής, αλλά περιελάμβανε και θεατρικά έργα και άλλες ψυχαγωγικές δραστηριότητες που βασίζονταν σε θρησκευτικά θέματα.

Τα Μεγαλήσια γιορτάζονταν και στην Αθήνα και τον Πειραιά.[Στην Αθήνα κατά το μήνα Ελαφηβολιώνα τελούνταν τα Γαλάξια προς τιμήν της θεάς.] Ωστόσο, η λατρεία τής φρυγικής Κυβέλης δεν είχε καθολικό χαρακτήρα, αλλά ασκούνταν από «θιάσους», δηλαδή κλειστές θρησκευτικές οργανώσεις ή σωματεία πιστών.
Στην Αθήνα υπήρχαν θίασοι για τη λατρεία τής  Μεγάλης Μητέρας ως τα τέλη του 4ου μ.Χ. αιώνα. Κύρια πατρίδα της λατρείας της ήταν οι Ελληνικές πόλεις των Μικρασιατικών παραλίων (Έφεσος, Σμύρνη, Μίλητος κλπ). Και στην κυρίως Ελλάδα όμως η «μητέρα ανθρώπων τε θεών», η Ρέα, είχε δικούς της ναούς κυρίως σε Θήβα, Αθήνα, Ολυμπία, Φυγαλεία κλπ.
Λατρευόταν επίσης στην πόλη Πεσσινούντα στην Άνω Φρυγία κοντά στον Σαγγάριο ποταμό. Εκεί και επί του όρους Δίδυμο υπήρχε ιερός βράχος με το όνομα Άγδος, εξ ού και το όνομά της Άγδιστις. Στο ίδιο όρος υπήρχε και το ιερό «άντρο» της θεάς, το αρχαιότερο όλων, όπου βρισκόταν αντί ομοιώματός της λατρευτικός λίθος ακατέργαστος (πιθανώς αερόλιθος), ο οποίος το 204 π.Χ. μεταφέρθηκε στη Ρώμη όπως επίσης και ο τάφος του αγαπημένου της εραστή Άττη.

Δύο από τα αγάλματα της θεάς Κυβέλης σκαλισμένα σε εσοχές στο ιερό της θεάς της ελληνικής πόλεως Άκραι

Μεγάλο ναό έκτισε στην Πισσινούντα ο Βασιλιάς Μίδας, τον οποίο αργότερα στόλισαν και πλούτισαν με αφιερώματα οι βασιλείς της Περγάμου καθώς και οι Ρωμαίοι.Αντίθετα οι Ρωμαίοι διατήρησαν τη λατρεία της ακριβώς όπως τη μετέφεραν από τη Μικρά Ασία. Ονόμαζαν τους ιερείς Γάλλους, αυτούς που οι Λυδοί αποκαλούσαν Κυβήδους.
Αποτύπωση αγαλμάτων του ιερού της Κυβέλης της ελληνικής πόλεως Άκραι

Επίσης «Κύβελα» ονομαζόταν και άλλο βουνό της Φρυγίας αγνώστου όμως σημερινής θέσης, στο οποίο υπήρχε και ομώνυμη πόλη. Ακόμη, «Κυβέλεια» ονομαζόταν και αρχαία πόλη της Ερυθραίας στη Μικρά Ασία απέναντι από τη Χίο μεταξύ του όρους Μίμαντος και του Ακρωτηρίου Μέλαινα, στην οποία η λατρεία της Κυβέλης ήταν πολύ διαδεδομένη
Δύο από τα αγάλματα της θεάς Κυβέλης που ήταν σκαλισμένα σε εσοχές στο ιερό της θεάς της ελληνικής πόλεως Άκραι

Ένα άγαλμα της θεάς Κυβέλης λαξευμένο στον βράχο του ιερού  εδώ είναι από τις πρώτες
ανασκαφές και θεωρείτο από τους ανασκαφείς  τότε άγαλμα της θεάς Δήμητρας


Με τον ίδιο τρόπο, τοποθετημένο σε εσοχή άγαλμα της θεάς, την τιμούσαν οι Έλληνες και σε άλλα σημείου του απέραντου ελληνισμού όπως στην περιοχή του Βασιλείου του Πόντου όπου πρόσφατα βρέθηκε άγαλμα της θεάς . ΔΕΙΤΕ Ανακαλύφθηκε άγαλμα της θεάς Κυβέλης της εποχής του Βασιλείου του Πόντου .




Η μεγάλη οδός του Σελινούντα
Μία μεγάλη οδός συνέδεε τοις Συρακούσες με την δυτική στην Σικελία ελληνικής πόλεως του Σελινούντα .Αυτή η οδός πέρναγε από την πόλη Άκραι .


Αμέσως μετά την είσοδό της πόλεως , στα δεξιά είναι ο υποβλητικός δρόμος του Σελινούντα , που συνέδεε τις Συρακούσες με την πόλη του Σελινούντα δυτικά της νήσου.  περνώντας από εδώ.

Μπορείτε ακόμα να δείτε το πεζοδρόμιο αυτού του δρόμου έχοντας  μια εικόνα του παρελθόντος. Κοντά στο δρόμο, υπάρχει μια σειρά από κτίρια έξω από το τοίχος.

Εδώ ήταν η Πύλη του Σελινούντα και συνδεόταν μέσα από τα τείχη της πόλεως με την Πύλη των Συρακουσών



Κτίσματα της πόλεως.

Μία κιστέρνα κοντά στο λατομείο ,αλλά και άλλα κτισματα .


Επιγραφή του 1890 με περιγραφή ενοικίασης θέσεων πολίσεως ,(θεμέλια), σε ιδιώτες πολίτες σε κάποια εορτή.

Ο θρησκευτικός προσδιορισμός της Αγοράς της ελληνικής πόλεως Άκραι  της Σικελίας



Η Βυζαντινή νεκρόπολη

Η πόλη συνέχισε να είναι κάτω από τη ρωμαϊκή κυριαρχία στη βυζαντινή περίοδο



Ιστορική συνέχεια έως το Βυζάντιο
Το 440 η Σικελία παραδίνεται στον Βάνδαλο βασιλιά Γιζέριχο. Μερικές δεκαετίες αργότερα περιήλθε στην κατοχή των Οστρογότθων, όπου και παρέμεινε μέχρι την κατάληψή της, και προσάρτησή της στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, από τον στρατηγό Βελισσάριο το 535. Το 550 άλλος Οστρογότθος, ο Τοτίλας, κατέλαβε τη Σικελία, για να ηττηθεί και να σκοτωθεί από τον βυζαντινό στρατηγό Ναρσή το 552. Μεταξύ 662 και 668 οι Συρακούσες έγιναν ατύπως η πρωτεύουσα του Βυζαντινού κράτους, κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Κώνσταντα Β'. Η βυζαντινή περίοδος λήγει με την αραβική κατάκτηση (827 - 902). Αναφέρεται από πηγές της εποχής ότι οι Σικελοί μιλούσαν ελληνική ή ιταλοελληνική διάλεκτο, τουλάχιστον μέχρι τον 10ο αιώνα.


Κυβερνήτες του Θέματος Σικελίας

Εδώ στην Σικελία κατά την βυζαντινή εποχή πολέμησε ο Μιχαήλ Γαγγλιανός που ήταν στρατηγός του Θέματος Σικελίας το όνομα του οποίου αναφέρεται το 799 εντός των Annales Regni Francorum
Ο Μιχαήλ Γαγγλιανός ήταν ευνούχος και έμπιστος της Ειρήνης. Διαδέχθηκε τον Νικήτα. Θεωρείται πιθανό να είχε ήδη διαδραματίσει ρόλο ως εκπρόσωπος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ενώπιον των Φράγκων το 798, όταν συνόδευσε κατά την επιστροφή του τον Σισίννιο, αδερφό του Πατριάρχη Ταράσιου, ο οποίος είχε συλληφθεί ως αιχμάλωτος στα τέλη της δεκαετίας του 780. Κατείχε το αξίωμα του πατρικίου και του πραιποσίτου. Το τελευταίο αυτό αξίωμα παραμένει ασαφές αναφορικά με την ακριβή του θέση στην ιεραρχία των βυζαντινών αξιωμάτων.

Φαίνεται, επίσης, πως ο Μιχαήλ κατείχε το αξίωμα του στρατηγού του Θέματος Αρμενιακών (τα φραγκικά χρονικά κάνουν λόγο για την Φρυγία) μεταξύ του 797 και του 799. Ως επικεφαλής της Σικελίας, πιθανώς να οργάνωσε την άμυνα του νησιού για την υπεράσπισή του απέναντι σε ενδεχόμενη επίθεση του Καρλομάγνου. Πράγματι, στα τέλη του 8ου αιώνα, οι εντάσεις μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών ήσαν σημαντικές και ο στρατηγός της Σικελίας (πιθανόν ο Μιχαήλ) ζήτησε ακόμα και από τους Άραβες της Καϊρουάν την αποστολή στρατιωτικών ενισχύσεων.



Επίσης....εδώ ήταν ο Θεοφύλακτος ώς έξαρχος και ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος, στρατηγός, διοικητής της Σικελίας το 701, και έξαρχος Ραβένας περίπου την περίοδο από 702 έως το 710.
Το 702 προερχόμενος από τη Σικελία, πήγε στη Ρώμη. Για άγνωστους λόγους (ίσως για οικονομικούς), ο στρατός της εξαρχίας, μόλις έμαθε για την άφιξη του νέου εξάρχου στασίασε και βάδισε προς τη Ρώμη, με εχθρικές διαθέσεις προς τον έξαρχο. Ο Πάπας Ιωάννης ΣΤ΄ παρενέβη υπέρ τού εξάρχου, καταφέρνοντας να ηρεμήσει και να σταματήσει τους στασιαστές. Μετά από αυτό ο Θεοφύλακτος κατάφερε να εισέλθει στη Ραβένα.



Επίσης και ο  Βασίλειος Κλάδων που ήταν βυζαντινός πρωτοσπαθάριος και στρατηγός του 10ου αιώνα. Ο Κλάδων το 926 αναφέρεται στρατηγός Στρυμώνος. Κατά την θητεία του εκεί από πηγές αναφέρεται ανδρείος και ότι επισκεύασε τα τείχη της Χρυσουπόλεως.
Το 938[4] διορίσθηκε στρατηγός των θεμάτων Καλαβρίας, Σικελίας και Λογγοβαρδίας, όπου στάλθηκε με στρατό από τα Βαλκάνια όπου βρισκόταν για να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις των Λομβαρδών, με την υποστήριξη και του τοπικού βυζαντινού στρατού. Είναι ο μοναδικός από τους στρατηγούς-κυβερνήτες της Λομβαρδίας που φέρει τον τίτλο στρατηγός και της Σικελίας[6]. Το 938 μαρτυρείται ότι πήρε μέρος σε πρεσβεία, διπλωματική αποστολή, στο Λομβαρδικό πριγκιπάτο του Μπενεβέτο μαζί με τους Πατρίκιο Κοσμά και τον Πρωτοσπαθάριο Επιφάνιο οι οποίοι τον είχαν ακολουθήσει όταν ήρθε στην Ιταλία.


Καί ο  Κωνσταντίνος Κοντομύτης (μεταξύ 841–860) πο υήταν Βυζαντινός στρατηγός και ευγενής.
Ως στρατηγός του Θέματος Θρακησίων, ο Κωνσταντίνος Κοντομύτης συνέτριψε τους Σαρακηνούς της Κρήτης το 841, όταν οι τελευταίοι πραγματοποίησαν επιδρομή στην πλούσια μοναστική κοινότητα του Όρους Λάτμου.[1][2] Λίγο καιρό νωρίτερα ή αργότερα, η κόρη του Κωνσταντίνου παντρεύτηκε τον μάγιστρο Βάρδα, ο οποίος ήταν ανιψιός της Αυτοκράτειρας Θεοδώρας από την πλευρά της μητέρας του και του Πατριάρχη Φώτιου από εκείνη του πατέρα του. Ο Βάρδας αργότερα υιοθέτησε το επίθετο του πεθερού του.[2][3]
Το 859, ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ΄ (βασίλεψε την περίοδο μεταξύ 842–867) τον απέστειλε στην Σικελία ως επικεφαλής στόλου 300 πλοίων, προκειμένου να αντιμετωπίσει τους Άραβες που βρίσκονταν επί του νησιού. Ο Βυζαντινός στρατός υπέστη, ωστόσο, μεγάλη ήττα από τους Άραβες, οι οποίοι ευρίσκονταν υπό την ηγεσία του Αμπάς ιμπν Φαντλ, και υποχρεώθηκε να υποχωρήσει προς τα πλοία του.


Καί ο  Παύλος (έξαρχος) που  ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος, διοικητής του Θέματος Σικελίας , και Έξαρχος Ραβένας από το 723 έως το 727. Σύμφωνα με τον Τζον Τζούλιους Νόριτς (John Julius Norwich), το πρόσωπο που παραδοσιακά αναγνωρίζεται ως ο πρώτος δόγης της Βενετίας, ο Πάολο Λούτσιο Αναφέστο, ήταν στην πραγματικότητα ο Έξαρχος Παύλος. Επιπλέον το ίδιο πρόσωπο είναι και ο διάδοχος του Αναφέστο, Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο, μιας και υπάρχουν αμφιβολίες για τη γνησιότητα του εν λόγω δόγη, καθώς έφερε την ίδια ονομασία, στα ιταλικά, με τον τίτλο του Παύλου που ήταν "magister militum"[1].
Στο 727, στο Εξαρχάτο της Ραβέννας ξεσηκώθηκαν κατά της αυτοκρατορικής επιβολής λόγω της εικονομαχίας από τον αυτοκράτορα Λέων Γ΄ (717-741). Ο στρατός της Ραβένας και του Δουκάτου της Πενταπόλεως στασίασαν, καταγγέλλοντας τόσο τον Έξαρχο Παύλο όσο και τον αυτοκράτορα Λέων Γ ', και ανέτρεψαν όσους αξιωματικούς παρέμεναν πιστοί. Ο Παύλος συγκέντρωσε τις δυνάμεις που του απέμειναν πιστές και προσπάθησε να αποκαταστήσει την τάξη, αλλά σκοτώθηκε. Ο στρατός συζήτησε την εκλογή δικό του αυτοκράτορα και ξεκίνησε να βαδίσει στην Κωνσταντινούπολη, αλλά όταν ζήτησαν τη συμβουλή του Πάπα Γρηγορίου Β΄, αυτός τους αποθάρρυνε


Καί ο  Φωτεινός (στρατηγός)  ήταν Βυζαντινός διοικητής και κυβερνήτης, ο οποίος ήταν ενεργός στην διάρκεια της δεκαετίας του 820.
Η πρώτη αναφορά στο όνομά του γίνεται μετά την Αραβική κατάκτηση της Κρήτης στα μέσα της δεκαετίας του 820. Εκείνη την περίοδο, ήταν στρατιωτικός κυβερνήτης (στρατηγός) του Θέματος Ανατολικών, και του ανατέθηκε από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Β΄ (βασίλευσε μεταξύ 820-829) η ανακατάληψη του νησιού. Αφού ενισχύθηκε με στρατεύματα ευρισκόμενα υπό τον πρωτοσπαθάριο Δαμιανό, αποβιβάστηκε στο νησί. Και οι δυο τους ηττήθηκαν από τους Άραβες, ωστόσο: ο Δαμιανός έπεσε μαχόμενος, ενώ ο Φωτεινός μετά βίας πέτυχε να διαφύγει ζωντανός.
Παρά την συγκεκριμένη αποτυχία του, σύντομα του ανατέθηκε νέα σημαντική αποστολή, καθώς εστάλη στη Σικελία ως στρατηγός του τοπικού θέματος, προκειμένου να αντιμετωπίσει την εξέγερση και αποστασία του τοπικού τουρμάρχη Ευφήμιου προς τους Αγλαβίδες της Ιφρικίγια. Πιθανώς να ήταν διάδοχος του στρατηγού Κωνσταντίνου Σούδα, τον οποίον ο Ευφήμιος είχε φονεύσει, ωστόσο ορισμένοι ακαδημαϊκοί θεωρούν πως επρόκειτο για το ίδιο πρόσωπο.[2] Ο Έλληνας ιστορικός Χρήστος Μακρυπούλιας, αντιθέτως, θεωρεί πως η περίπτωση αυτή είναι εξαιρετικά απίθανη, καθώς και πως ο ορισμός του ως στρατηγού της Σικελίας πρέπει να έλαβε χώρα προ της εκστρατείας του στην Κρήτη.[3] Καμία περαιτέρω πληροφορία δεν είναι γνωστή για τον ίδιο έπειτα από τον διορισμό του στο συγκεκριμένο νησί.[1]
Ο Φωτεινός ήταν, επίσης, προπάππος της Ζωής Καρβωνοψίνας, τέταρτης συζύγου του Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού (βασίλευσε μεταξύ 886-912).[1]




Ευρήματα από την Νεκρόπολη της πόλεως Άκραι
Τέλος βρίσκουμε τα τελευταία ίχνη των Βυζαντινών με κατακόμβες διακοσμημένες με μνημειώδη πλούσια διακοσμημένους σαρκοφάγους. Ακριβώς πίσω από το θέατρο υπάρχουν δύο λατομεία (λατόμια). Τα λατομεία αργότερα επί βυζαντινής αυτοκρατορίας μετατράπηκαν σε χριστιανικούς τάφους.




Ένα εντυπωσιακό θέαμα, όπου  απεικονίζουν, πώς είναι θαμμένα πολλά ανθρώπινα σώματα. Στο μεγαλύτερο από τα δύο σπήλαια, Intagliate, κάποιες κατακόμβες έχουν βωμούς που έχουν δημιουργηθεί στις κόγχες των τοιχωμάτων

ΔΕΙΤΕ Ένα βυζαντινό καταφύγιο στα Σικελικά Υβλαία όρη



Εργασία του ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ με πηγές από :

  • Θουκυδίδης,Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου Β΄ 82
  • Θεόκριτος, Α, 63 & Οβίδιος, Μεταμορφώσεις V 412
  • Τίτος Λίβιος, Από κτίσεως πόλεως (Ab urbe condita) ΧΧΙV
  • wikipedia.org
  • www.researchgate.net/
  • ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
  • Heroes, Gods and Demons in the Religious Life of Akrai (Sicily) in Hellenistic Age• -Paolo Daniele Scirpo-Post-doc researcher in Classical Archaeology, National and Kapodistrian University of Athens (Greece)
  • www.academia.edu

  • Bernabo Brea L., Akrai, Società di Storia Patria per la Sicilia Orientale, Biblioteca III, Monografie Archeologiche della Sicilia, I, Catania 1956;
  • Bernabo Brea L., Il tempio di Afrodite di Akrai, Cahiers du Centre Jean Berard 10, Naples 1986;
  • Campagna L., L’architettura di età ellenistica in Sicilia: per una rilettura del quadro generale, (in:) Sicilia ellenistica, consuetudo italica. Alle origini dell’architettura ellenistica d’Occidente, Osanna-Torelli (ed.), Roma 2006, p. 15-34;
  • Campagna L., Pinzone A., Nuove prospettive di ricerca sulla Sicilia del III sec. a.C. Archeologia, numismatica, storia (Atti Incontro di Studio Messina 2002), Pelorias 11, Messina 2004, p. 151-189;
  • Chowaniec R., Palazzolo Acreide, ancient Acrae, Sicily, Italy in 2009 and 2010, “Światowit”, fasc. A. Mediterranean and Non-European Archaeology VIII (XLIX), 2009-2011, p. 169-171;
  • Chowaniec R., Ancient Akrai in the light of new researches. Non-invasive researches in Palazzolo Acreide, south-eastern Sicily, (in:) SOMA 2012 Identity and Connectivity: proceedings of the 16th Symposium on Mediterranean Archaeology, Florence, Italy, 1–3 March 2012, Bombardieri L., D'Agostino A., Guarducci G., Orsi V., Valentini S. (eds.), Oxford 2013, BAR S2581, p. 965-971;
  • Chowaniec R., The recovery in the town? Greek colony in a new Roman reality. Case study, (in:) Centre and Periphery in the Ancient World. Proceeding XVIIIth International Congress of Classical Archaeology, Alvarez J.M., Nogales T., Rodà I. (eds.), vol II, Merida 2014, p. 1007-1011;
  • Chowaniec R., Palazzolo Acreide, Sicily, Italy. Excavations in 2013, “Światowit” fasc. A. Mediterranean and Non-European Archaeology XI (LII), fasc. A. 2013, Warszawa 2014, p. 157-161;
  • Chowaniec R., Palazzolo Acreide, Sicily, Italy. Excavations in 2014, “Światowit” fasc. A. Mediterranean and Non-European Archaeology X (LIII), fasc. A. 2014;
  • Chowaniec R., Corinthian Roman relief bowls from Acrae, prov. Syracuse, south-eastern Sicily, “Światowit” fasc. A. Mediterranean and Non-European Archaeology XII (LIII), 2014, Warszawa 2015, p. 81-98;
  • Chowaniec R. ed., Unveiling the past of an ancient town. Akrai/Acrea in south-eastern Sicily, Warsaw 2015;
  • Chowaniec R., Greek and Roman impact on the environment. Case study: Akrai/Acrae in south-eastern Sicily, (in:) Cracow Landscape Monographs 2. Landscape as impulsion for culture: research, perception & protection. Landscape in the Past & Forgotten Landscape, P. Kołodziejczyk, and B. Kwiatkowska-Kopka (eds.), Cracow 2016, pp. 175–186;
  • Chowaniec R., The Sicilian world after the Punic Wars: the Greek colony in a new reality, (in:) Comparative Perspectives on Past Colonisation, Maritime Interaction and Cultural Integration, H. Glørstad, L. Melheim, Z. Glørstad (eds.), Sheffield 2016, p. 41-54;
  • Chowaniec R., The Coming of Rome. Cultural Landscape of South-Eastern Sicily, Warsaw 2017;
  • Chowaniec R. in collab J. Młynarczyk, T. Więcek, et al., Akrai/Acrae - the Greek Colony and Roman Town. Preliminary Report on the Excavations of the University of Warsaw Archaeological Expedition in 2015, „Archeologia” LXVI 2015, p. 105-130;
  • Chowaniec R., Gręzak A., Dietary preferences of the inhabitants of ancient Akrai/Acrae (south-eastern Sicily) during Roman times and the Byzantine period, (in:) Géoarchéologie des îles de Méditerranée. Geoarchaeology of the Mediterranean Islands, M. Ghilardi (ed.), Paris 2016, p. 287-298;
  • Chowaniec R., Guzzardi L., Palazzolo Acreide, Sicily, Italy. Excavations in 2011, “Światowit” fasc. A. Mediterranean and Non-European Archaeology IX (L), fasc. A. 2011, Warszawa 2012, p. 169-172;
  • Chowaniec R., Guzzardi L., Palazzolo Acreide, Sicily, Italy. Excavations in 2012, “Światowit” fasc. A. Mediterranean and Non-European Archaeology X (LI), fasc. A. 2011, Warszawa 2013, p. 111-115;
  • Chowaniec R., Matera M., New Terracotta Figurine of Demeter/Ceres from the south-eastern Sicily, “Archaeology and Science” 8, 2012, Belgrade 2013, p. 7-18;
  • Chowaniec R., in coll. Misiewicz K., Małkowski W., Acrae antica alla luce di indagini non invasive, “Journal of Ancient Topography (Rivista di Topografia Antica)” XIX, 2009 (2010), p. 121-138;
  • Chowaniec R., Misiewicz K., Non-invasive researches in Palazzolo Acreide (ancient Akrai), Sicily, “Archeologia” 59, 2008 (2010), p. 173-186, pl. XXV-XXVII;
  • Chowaniec R., Rekowska M., Rediscovering the Past. Ancient Akrai in Sicily, (in:) Et in Arcadia Ego. Studia Memoriae Professoris Thomae Mikocki dicata, Dobrowolski W., Płóciennik T. (eds.), Warsaw 2013, p. 261-271;
  • Chowaniec R., Więcek T., Guzzardi L., Akrai greca e Acrae romana. I nuovi rinvenimenti monetali degli scavi polacco-italiani 2011-2012, “Annali Istituto Italiano di Numismatica” 59, 2013 (2014), p. 237-269, tav. XIV-XV;
  • Cracco Ruggini L., La Sicilia fra Roma e Bisanzio, Storia della Sicilia III, Napoli 1980, p. 1-96;
  • Danner P., Akrai, (in:) Lexicon of Greek and Roman Cities 3, p. 426-430;
  • Fischer-Hansen T., The Earliest Town-Planning of the Western Greek Colonies, with special regard to Sicily, (in:) Introduction to an Inventory of Poleis, Symposium August, 23-26 1995, Acts of the Copenhagen Polis Centre 3, Hansen M. H. (ed.), Copenhagen 3, p. 317-407;
  • La Sicilia antica I, 3 Citta greche e indigene di Sicilia. Documenti e storia, Gabba E., Vallet G. (eds.), Napoli 1980;
  • La Sicilia antica. La Sicilia greca dal VI secolo alle guerre puniche, II, 1, Gabba E., Vallet G. (eds.), Napoli 1979;
  • Manni E., Geografia fisica e politica della Sicilia antica, Roma 1981;
  • Mitens K., Teatri greci e teatri ispirati all’architettura greca in Sicilia e nell’Italia meridionale, c. 350-50 a.C.: un catalogo, Roma 1988;
  • Orsi P., Palazzolo Acreide. Resti siculi in contrada Sparano, Notizie degli Scavi di Antichità without no, 1891, p. 355-357;
  • Orsi P., Epigrafe cristiana di Palazzolo Acreide (Acrae). Cotributi alla storia dell’altopiano acrense nell’antichità, “Rivista di Archeologia Cristiana” VIII, 1931, p. 295-296;
  • Pelagatti P., Akrai (Siracusa). Ricerche nel territorio, Atti della Accademia Nazionale dei Lincei CCCLXVII, “Notizie degli Scavi di Antichità” 24, Rome 1970, p. 436-499;
  • Pugliese Carratelli, Palazzolo Acreide. Epigrafi cristiane nella collezione Iudica, Atti della Accademia Nazionale dei Lincei CCCL, “Notizie degli Scavi di Antichità” 78, Rome 1953, p. 345-352;
  • Scirpo P.D., Bibliografia generale su Akrai. Addenda e Corrigenda, “Studi Acrensi”, IV, pp. 150–172;
  • Schubring I., Akrai – Palazzolo. Ein topographisch-archaeologische Skizze, Jahrbuch für klassische Philologie, suppl. IV, 1867, p. 661-672;
  • Uggeri G., La viabilità della Sicilia in età romana, “Journal of Ancient Topography (Rivista di Topografia Antica”, suppl. II, 2004;
  • Voza G., Akrai, in: Archeologia nella Sicilia sud-orientale, P. Pelagatti, G. Voza (eds)., Napoli 1973, p. 127-128;
  • Voza G., Nel segno dell’antico. Archeologia nel territorio di Siracusa, Palermo 1999;
  • Więcek T., Chowaniec R., Guzzardi L., Greek Akrai and Roman Acrae. New numismatic evidence. Polish-Italian archaeological excavations 2011-2012, “Archeologia” 62-63, 2011-12 (2014), p. 19-30;
  • Wilson R.J.A., Sicily under the Roman Empire. The archaeology of Roman province, 36 BC – AD 535, Warminster 1990.

ellinondiktyo
You might also like:

 

 

 

 

 

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018

Την Λισσαβώνα ίδρυσε ο Οδυσσέας ..


Εμμανουηλ Μπουλακης

Την Λισσαβώνα ίδρυσε ο Οδυσσέας
πρίν να διαπλεύσει τον Ατλαντικο και αποβιβαστεί στη χερσόνησο του Γιουκαταν & Καμπέτσε ,
όπου οι ιθαγενείς διδάχτηκαν να ενδύονται "Grecesco" ,
δηλαδή με ενδύματα Ελληνίζοντα..!!



Πηγή : P.S.Camboa 1532 - 1592 : ISTORIA DE LOS INCAS
Ετυμολογία : Λισσαβώνα = Αρχαία Οδυσσιπώνα-Ολυσσιπώνα
= πόλη που ίδρυσε ο Οδυσσεας (Ulysses)



* Ιδού και η προτομή του Έλληνα Ήρωα στην περιοχή Seven Hills στη Λισσαβώνα..!

Πηγή: Τhe Secret Real Truth

 

 

 

 

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

ΜΕΓΑΛΗ «Τάπα» του ΣτΕ στους άθεους!

Δεν θα κατέβουν οι εικόνες


ΜΕΓΑΛΗ «Τάπα» του ΣτΕ στους άθεους! Δεν θα κατέβουν οι εικόνες

Με την απόφαση του δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα για «απόσυρση» των εικόνων από την αίθουσα όπου συνεδρίασε η ολομέλεια του ΣτΕ, συζητήθηκαν ενώπιον των δικαστών οι 5 αιτήσεις ακυρώσεις που αφορούν το μάθημα των θρησκευτικών, την υποχρεωτική προσευχή και τον εκκλησιασμό.

Το αίτημα απερρίφθη με ψήφους 30-6.

Στην συζήτηση παρέστη και ο Τζέισον Αντιγόνη που είχε ζητήσει στο παρελθόν από τη δικαιοσύνη να μην αναφέρεται το φύλο του στην ταυτότητα.
Μαλιστα μετά τη λήξη της διαδικασίας φωτογραφήθηκε έξω από το ανώτατο δικαστήριο.

Στο ΣτΕ έχουν προσφύγει η Ένωση Αθέων, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕλΕΔΑ) και 24 γονείς μαθητών, ενώ παρεμβάσεις υπέρ του μαθήματος των θρησκευτικών και κατά των σχετικών υπουργικών αποφάσεων έχουν καταθέσει η Εκκλησία της Ελλάδας, η Εκκλησία της Κρήτης και ο «Πανελλήνιος Σύνδεσμος Θεολόγων «Καιρός» για την Αναβάθμιση της Θρησκευτικής Εκπαίδευσης».

Οι δυο πλευρές διασταύρωσαν τα ξίφη τους για τον τρόπο και το περιεχόμενο της διδασκαλίας των Θρησκευτικών στο δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο ενώ μεγάλο μέρος της συζήτησης αναλώθηκε στο θέμα της κατοχύρωσης της θρησκευτικής ελευθερίας.
Οι προσφεύγοντες επέμειναν ότι το μάθημα των Θρησκευτικών δεν πρέπει να είναι τόσο θρησκειολογικό και πως πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για απαλλαγή των μαθητών από τον Εκκλησιασμό.

epilekta

 

 

 

 

ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΝΤΑΙ!

Posted by olympiada στο Σεπτεμβρίου 19, 2018

Ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για τη δήθεν παραχώρηση μνημείων και ακινήτων του ΥΠΠΟΑ στην ΕΤΑΔ Α.Ε.

Με αφορμή δημοσιεύματα που αναφέρονται στο θέμα της δήθεν παραχώρησης μνημείων και ακινήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού προς την Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου το ΥΠΠΟΑ διευκρινίζει ότι η σχετική Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (ΥΠΟΙΚ 0004586 ΕΞ 2018-ΦΕΚ Β΄2320/2018) και η παρ. 4 του άρθρου 196 του ν.4389/2016 διασφαλίζουν ότι τα ακίνητα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος δεν παραχωρούνται  στην ΕΤΑΔ Α.Ε.

Επιπλέον, διευκρινίζεται ότι για τα ακίνητα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος δεν τυγχάνει εφαρμογής η παράγραφος 5 του άρθρου 196 του ν.4389/2016 σχετικά με τη διατήρηση του καθεστώτος διαχείρισης από την ΕΤΑΔ, γιατί αυτή αφορά αποκλειστικά σε ακίνητα τα οποία ήδη διαχειριζόταν η ΕΤΑΔ πριν από την ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου.

Τα μνημεία, τα μουσεία, οι αρχαιολογικοί χώροι, οι ιστορικοί τόποι, η πολιτιστική κληρονομιά εν γένει δεν παραχωρούνται και δεν υπάγονται σε καθεστώς συναλλαγής. Στο πλαίσιο αυτό, η διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί αποκλειστική και αδιαπραγμάτευτη αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Διαδώστε το!

 

 

 

 

 

Γέφυρα της Πλάκας:

Ξεκινά την Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου το μεγαλύτερο πρότζεκτ αναστήλωσης πέτρινης γέφυρας στον κόσμο

Alexis Gaglias/HuffPost Greece Η γέφυρα της Πλάκας πριν την κατάρρευση.

Στην εποχή του ήταν ένα θαυμαστό επίτευγμα της τεχνολογίας, της παράδοσης, της ανθρώπινης εφευρετικότητας- το γεφύρι της Πλάκας υπήρξε το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων. Για σχεδόν ενάμιση αιώνα «στεφάνωνε» τον Άραχθο ποταμό, υποστηρίζοντας τη ζωή και την επικοινωνία των ανθρώπων από τις αντίπερα όχθες του. Σε έναν τραχύ, δύσβατο τόπο λειτούργησε ως  μοχλός ανάπτυξης και έγινε σύμβολο όλης της περιοχής των Τζουμέρκων.

Ένα  κομψοτέχνημα ατόφιας ιστορίας από πέτρα- στην ανατολική πλευρά του υπάρχει ακόμα το κτήριο του τελωνείου από τα χρόνια που η κοίτη του Αράχθου οριοθετούσε τη συνοριακή γραμμή Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Και τον Φλεβάρη του 1944 εκεί υπογράφηκε η συμφωνία που θα έθετε τέλος στον ελληνικό εμφύλιο μεταξύ ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ- ο Βελουχιώτης, ο Ζέρβας, ο Καρτάλης και οι σημαντικότεροι καπετάνιοι και οπλαρχηγοί της Αντίστασης συνυπήρξαν εκεί, πρόσκαιρα «αδελφωμένοι».

Alexis Gaglias/HuffPost Greece Γέφυρα Πλάκας, ανατολικό βάθρο, πριν την κατάρρευση.

Το σοκ και η θλίψη όταν στη βαρυχειμωνιά του 2015 το γεφύρι, παραμελημένο, γκρέμισε,  έγιναν αισθητά πολύ πέρα από τα ηπειρώτικα βουνά.

Alexis Gaglias/HuffPost Greece Ανατολικό βάθρο της γέφυρας Πλάκας, σήμερα.

Τρεισήμιση χρόνια μετά την κατάρρευση του γεφυριού ο ίδιος αυτός τόπος, ένα (σαν) κινηματογραφικό σκηνικό με το ποτάμι που έρχεται από το ψηλό φαράγγι, μου φαίνεται γυμνός, στερημένος.

Alexis Gaglias/HuffPost Greece

Το γεφύρι της Πλάκας ξεχώριζε και σε φωτογραφία αν το έβλεπες- όποιος το αντίκριζε και το περπατούσε, σίγουρα το θυμάται για πάντα. Σήμερα, η απουσία του παραμορφώνει έναν από του φυσικού του όμορφο τόπο.

Alexis Gaglias/HuffPost Greece Η θέα από τη γέφυρα της Πλάκας πριν την κατάρρευση.

«Το ΕΜΠ έχει κάνει δύο πανελλαδικές έρευνες, το 2015 και το 2017 και πάνω από το 80% της ελληνικής κοινωνίας ζητά να ξαναστηθεί το γεφύρι», λέει ο καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Δημήτρης Καλιαμπάκος. «Δεν θα ξεχάσω τη φράση που έλεγαν οι ντόπιοι, από καρδιάς και αυθόρμητα, όχι δηθενιές...- “καλύτερα να έπεφτε το σπίτι μου, όχι το γεφύρι”», μου λεει. Τζουμερκιώτης και ο ίδιος, ο καθηγητής Καλιαμπάκος κινητοποιήθηκε τις αμέσως επόμενες ώρες μετά το «χάλασμα» του γεφυριού και από τότε εργάζεται άοκνα, με μεράκι και πάθος, ως συντονιστής της ομάδας έργου και αντιπρόεδρος της επιστημονικής επιτροπής του ΕΜΠ που εκπόνησε την μελέτη για την αναστήλωση της γέφυρας.

Alexis Gaglias/HuffPost Greece

Αρχικά οι εκτιμήσεις για την αποπεράτωση του φιλόδοξου εγχειρήματος ήταν περισσότερο αισιόδοξες. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, με καταγωγή από τα ορεινά της Άρτας, είχε διαβεβαιώσει ότι το γεφύρι σύντομα θα ξαναστηθεί. Όμως, τρία χρόνια μετά το πρώτο ρεπορτάζ της HuffPost Greece, υπάρχουν ακόμα ορατά μονάχα τα απομεινάρια της καταστροφής- τα δύο βάθρα του γεφυριού στην ανατολική και την δυτική όχθη της κοίτης του ποταμού, ακρωτηριασμένα από το διαλυμένο του κυρίως σώμα, σαν πέτρινα κούτσουρα.

«Πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο τεχνικό έργο», λέει ο καθηγητής Καλιαμπάκος. «Η γέφυρα της Πλάκας είναι η πιο μεγάλη πέτρινη γέφυρα που αναστηλώνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Τεχνικά αυτό δεν είναι μια καθόλου εύκολη υπόθεση».

Να περιγράψουμε το πρότζεκτ λοιπόν;

Θα φτιάξουμε ξανά το γεφύρι που έκτισε το 1866 ο πρωτομάστορας Μπέκας και όχι κάτι που του μοιάζει. Συλλέξαμε όσο δυνατόν περισσότερο υλικό από την πεσμένη γέφυρα και μελετώντας το μπορέσαμε να αποκρυπτογραφήσουμε ως ένα βαθμό την τεχνική που ακολούθησε ο πρωτομάστορας τότε: μια τοποθέτηση λίθων σε μια κατασκευή, σφίγγει από το ίδιο της το βάρος. Χρησιμοποίησε κάποιου είδους κονίαμα ανάμεσα στους λίθους, αλλά μόνο επικουρικά- η στατική δύναμη της κατασκευής προκύπτει από το δέσιμο της μιας πέτρας με  την άλλη.

«Μεμονωμένες πέτρες που έχουμε συλλέξει μία προς μία θα χρησιμοποιηθούν στο γεφύρι, όχι όμως στο τόξο του, που είναι το πιο ευαίσθητο κομμάτι. Ποτέ ο πρωτομάστορας δεν θα επέλεγε μια κουρασμένη πέτρα, που έχει πάνω της κονίαμα- θα επιθυμούσε μια φρεσκοκομμένη πέτρα γιατί πίστευε πολύ περισσότερο στην επαφή πέτρας με πέτρα, παρά στο κονίαμα. Και σίγουρα δεν θα έφτιαχνε ποτέ μια γέφυρα με μεγάλα κομμάτια από προηγούμενες τοιχοποιϊες, όπως αυτά που έχουν απομείνει στην περίπτωση της Πλάκας».

Άρα το γεφύρι δεν θα ξανακτιστεί επακριβώς με τα ίδια υλικά;

Στους περισσότερους θα φαινόταν πιο αυθεντικό αν βάζαμε τα παλιά κομμάτια στη θέση τους. Αλλά αυτό θα ήταν κλοπή από μέρους μας. Τα κομμάτια αυτά θα έπρεπε να τα δέσουμε με ισχυρά, σύγχρονα υλικά και με μεταλλικούς συνδέσμους. Εμείς επιλέξαμε να ξαναστήσουμε πέτρα- πέτρα τη γέφυρα με τον αυθεντικό τρόπο, όπως το έκανε ο πρωτομάστορας της.

«Η φιλοδοξία και το σχέδιό μας είναι δίπλα στην γέφυρα να δημιουργηθεί ένα υπαίθριο μουσείο όπου θα εκτίθενται τα μεγάλα κομμάτια της αρχικής γέφυρας, ως αντικείμενα παρατήρησης και μελέτης από επισκέπτες και ερευνητές. Τα συλλέξαμε, τα προφυλάσσουμε και θα τους συμπεριφερθούμε ως πολύτιμα στοιχεία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αλλά δεν θέλουμε να τα μετατρέψουμε σε κάτι που δεν ήταν ποτέ. Δεν θα φτιάξουμε ένα παζλ με αυτά».

Η μέθοδος των μαστόρων εκείνης της εποχής σας είναι οικεία;

Πολλά σημεία της αποτελούν, δυστυχώς, μια γνώση που εκλείπει, που χάθηκε. Προσπαθούμε με εγχειρήματα σαν αυτό της Γέφυρας της Πλάκας να την ανακτήσουμε. Σε αρκετά κρίσιμα σημεία έπρεπε να μαντέψουμε τις αποφάσεις που πήρε- εμπιστευόμαστε όμως οι σύγχρονοι μηχανικοί και οι καθηγητές του Πολυτεχνείου τον πρωτομάστορα Μπέκα και ξαναφτιάχνουμε το γεφύρι του. Αυτή τη λογική εισήγαγε ο Μανόλης Κορρές, ο υπεύθυνος της επιστημονικής επιτροπής για την αναστήλωση του γεφυριού και άνθρωπος με μεγάλη συμβολή στην διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

«Ένα από τα ωραία θέματα που μας απασχόλησε ήταν ότι το γεφύρι αυτό είχε μια περίφημη “καμπούρα”- στο ψηλότερο σημείο της η καμάρα δεν ήταν τμήμα ενός τέλειου ημικυκλίου, ξέφευγε λίγο και αυτό ήταν μια από τις σχεδιαστικές ιδιορρυθμίες που το καθιστούσαν τόσο εντυπωσιακό. Σίγουρα σύμφωνα με την σύγχρονη στατική εκεί που αλλάζει η καμπύλη, υπάρχει μια επιφάνεια αδυναμίας. Εμείς ξέρουμε πλέον ότι ο πρωτομάστορας το έκανε γιατί ήθελε να σφηνώσουν καλύτερα οι πέτρες. Πιστοί λοιπόν σε αυτό που επέλεξε, θα κρατήσουμε αυτό το σχεδιαστικό στοιχείο και μάλιστα χωρίς κρυμμένη ενίσχυση. Εμπιστευόμαστε ότι αν κάνουμε ότι έκανε ο πρωτομάστορας, το γεφύρι θα μείνει για πάρα πολλά χρόνια στη θέση του».

Alexis Gaglias/HuffPost Greece

Καταλαβαίνω ότι είχατε πολλά διλήμματα στην εκπόνηση της μελέτης.

Βεβαίως. Και μέχρι να πραγματοποιηθεί η αναστήλωση, θα πρέπει να επιλύονται ζητήματα. Το ρεζουμέ είναι το εξής: όλοι όσοι έχουμε εμπλακεί στην αναστήλωση, όταν θα ξεκαλουπώνεται το γεφύρι θα έχουμε την ίδια αγωνία που είχε ο πρωτομάστορας Μπέκας, αν το γεφύρι θα στηθεί.

Οι σύγχρονοι μηχανικοί έχουν την ίδια αγωνία με τους μαστόρους εκείνης της εποχής, όταν ξεκαλουπώνουν, αν θα σταθεί το γεφύρι;

Ένα χρόνο πριν τον Μπέκα είχε αναλάβει να κτίσει την γέφυρα ένας άλλος περίφημος Ηπειρώτης πρωτομάστορας, ο Ζιώγας- Κονιτσιώτης στην καταγωγή, όπως και τα υπόλοιπα μέλη του μπουλουκιού του, ήταν ικανότατος και διάσημος, μάλιστα αργότερα έκτισε το γεφύρι της Κόνιτσας που ακόμα στέκει. Έστησε λοιπόν ο Ζιώγας το γεφύρι και την μέρα του ξεκαλουπώματος έγινε κι ένα πολύ μεγάλο πανηγύρι. Το ξεκαλούπωμα ήταν πολύ εντυπωσιακό- έβαζαν φωτιά στα καλούπια, που ήταν ξύλινα, για να υποχωρήσουν σταδιακά και να μην αναπτυχθούν απότομα  τα φορτία στην κατασκευή. Φανταστείτε όλη την τοπική κοινωνία να γιορτάζει, τόσο σημαντικό γεγονός ήταν- αλλά την ίδια μέρα το γεφύρι έπεσε. Σκεφτείτε τον πρωτομάστορα, πως βρέθηκε τότε από τον παράδεισο στην κόλαση. Αυτή την ίδια αγωνία θα έχουμε και εμείς- γιατί δεν φτιάχνουμε ένα σύγχρονο γεφύρι με επένδυση πέτρας, αλλά ένα πέτρινο γεφύρι.

Ακολουθώντας την ίδια τεχνική με τον πρωτομάστορα του 1866 στα βουνά της Ηπείρου, αναλαμβάνετε λοιπόν και το ίδιο ρίσκο;

Ναι. Θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα γεφύρι με σύγχρονες μεθόδους, που θα έμοιαζε με την Γέφυρα της Πλάκας και θα έμενε εκεί αιώνια. Δεν θέλουμε αυτό. Θέλουμε να τιμήσουμε τον λαϊκό μηχανικό που ήταν φορέας τέτοιων εξαιρετικών δεξιοτήτων, ώστε ακόμα και σήμερα είναι θαυμαστός.

Και, νομίζω, δεν είναι μόνο ο πρωτομάστορας άξιος θαυμασμού, αλλά και το μπουλούκι του, οι μάστορες, οι απλοί εργάτες και οι άνθρωποι της ευρύτερης περιοχής. Το γεφύρι ήταν αποτέλεσμα της τεχνικής και του ταλέντου του Μπέκα αλλά και μεγάλου ανθρώπινου μόχθου απ’ όλη την τοπική κοινωνία, μια συλλογική προσπάθεια.

Θα σας πω το εξής: ειδικά για τη στερέωση του σημείου της καμάρας όπου αλλάζει απότομα η κλίση, προβληματιζόμαστε αν έχουμε σήμερα τους μάστορες που είχε ο πρωτομάστορας Μπέκας στη διάθεσή του. Ο πρωτομάστορας λοιπόν προσωποποιείται αλλά εκφράζει όλες εκείνες τις δυνάμεις της λαϊκής αρχιτεκτονικής, την ισχυρή γνώση που περνούσε από τον πατέρα στο παιδί και μέσα από τα μπουλούκια των μαστόρων ταξίδευε για αιώνες. Σήμερα καβαλάμε το άρμα της τεχνολογίας και έχουμε συχνά μια αίσθηση ότι ο σύγχρονος άνθρωπος είναι πιο έξυπνος από τις προηγούμενες γενιές. Στην πραγματικότητα η ευστροφία, η εργατικότητα, η επιμονή εκείνων των ανθρώπων ήταν εντυπωσιακή.

Alexis Gaglias/HuffPost Greece

Σε ποιο στάδιο βρίσκεται σήμερα το πρότζεκτ της αναστήλωσης; Είναι ένα τεχνικό εγχείρημα μοναδικό, σε έναν σκληρό τόπο, με έναν ποταμό που κατεβαίνει συχνά φουσκωμένος από τα βουνά, πλέον, είμαστε όμως κάποια χρόνια πίσω από τις αρχικές εκτιμήσεις.

Η επιστημονική επιτροπή καθόρισε τις προδιαγραφές του έργου και προκηρύχθηκε διαγωνισμός για τον ανάδοχο που θα εκτελέσει το έργο. Υπήρξε μια «περιπέτεια», το Ελεγκτικό Συνέδριο καθυστέρησε να εγκρίνει τη σύμβαση. Τελικά την επικύρωσε και την Τρίτη, 18/09 θα υπογραφεί από την ανάδοχη εταιρεία- μια ελληνική τεχνική εταιρεία με εμπειρία σε αναστηλώσεις. Ξεκινάμε λοιπόν. Και θα υπάρξει επιτροπή επίβλεψης του έργου, θα είμαστε όλοι παρόντες, το ΕΜΠ, το ΤΕΕ, η Περιφέρεια, ώστε ο εργολάβος να κάνει ακριβώς ότι του έχει παραγγελθεί και έχει υπογράψει.

Έχουνε γίνει εργασίες που δεν είναι ορατές;

Πριν ξεκινήσει η αναστήλωση έπρεπε να αποκαταστήσουμε το έδαφος πάνω στο οποίο θα πατήσει το γεφύρι. Ο Άραχθος «έφαγε» τον βράχο κάτω από το ανατολικό βάθρο και το προηγούξμενο καλοκαίρι ανακαλύψαμε ότι είχε «σκάψει» μια μεγάλη κουφάλα κάτω από το δυτικό βάθρο. Δώδεκα μεγάλοι πάσσαλοι των 20 μέτρων στηρίζουν πλέον το ανατολικό βάθρο, ενώ για τον καθαρισμό του εδάφους και την επισκευή του δυτικού βάθρου χρειάστηκε να αλλάξουμε την ροή του Αράχθου- φτιάξαμε ένα μικρό φράγμα για να μπορέσουμε να εργαστούμε.

Ποιος είναι ο ορίζοντας ολοκλήρωσης των εργασιών;

Σύμφωνα με τις προδιαγραφές που έθεσε η επιστημονική επιτροπή, το γεφύρι μπορεί να στηθεί μέσα σε δύο θερινές περιόδους. Αν αξιοποιήσουμε τα περιθώρια που μας δίνει ο Άραχθος, το γεφύρι θα είναι σύντομα στη θέση του.

Ο προϋπολογισμός του έργου;

Υπερβαίνει τα 4 εκατομμύρια ευρώ.

Και η χρηματοδότηση;

Πέρασε διάφορες φάσεις... Για μια περίοδο θεωρούσαμε ότι θα βρεθούν ιδιωτικοί πόροι και θα αποφεύγαμε τις δυσκολίες του δημόσιου λογιστικού. Στην πορεία αυτός ο δρόμος δεν αποδείχτηκε ρόδινος- τελικά η χρηματοδότηση θα δοθεί από τις δημόσιες επενδύσεις, υπάρχει ρητή δέσμευση.

Alexis Gaglias/HuffPost Greece Το σύντομο αλλά όμορφο, πετρόκτιστο μονοπάτι προς τη γέφυρα της Πλάκας.

«Επειδή πέρασε καιρός και έπρεπε να επιλυθούν αρκετά προβλήματα, αυτό που κράτησε την υπόθεση του γεφυριού ζωντανή, είναι η πολύ μεγάλη απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας να ξαναστηθεί το γεφύρι», λέει ο καθηγητής Καλιαμπάκος. «Θα δώσει έναν τόνο αισιοδοξίας η αναστήλωσή του, ότι η Ελλάδα, ακόμα και σε αυτές τις συνθήκες αντιστέκεται στην καταστροφή. Τα πράγματα που αγαπάμε δεν θα τα αφήσουμε να τα πάρει το ποτάμι».

Alexis Gaglias/HuffPost Greece Ότι απέμεινε από το ανατολικό βάθρο της γέφυρας. Πίσω το κτήριο του παλιού τελωνείου.

 

 

 

 

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018

Οι πυραμίδες του Ολύμπου:

Φυσικό δημιούργημα ή κάτι άλλο; (φωτό)


Υπάρχουν οι πυραμοειδές κορυφές του Ολύμπου, οι οποίες σύμφωνα με την παράδοση αλλά και την άποψη μελετητών, μόνο τυχαίες δεν είναι. Από την αρχαία Ελλάδα ξέρουμε ότι όλες οι σημαντικές τοποθεσίες που επέλεγαν οι Έλληνες, βρίσκονταν σε στρατηγικής σημασίας σημεία ή και σε ιερούς τόπους από την ίδια την φύση. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τις πυραμίδες του Ολύμπου.Μόνο που σύμφωνα με την παράδοση αλλά και τις ιστορίες των κατοίκων του Ολύμπου, οι οποίες σώζονται μέχρι σήμερα, αυτές οι πυραμίδες δημιουργήθηκαν τους αρχαίους χρόνους, είτε από μια προηγμένη ανθρώπινη τεχνολογία, αφού φαίνονται να είναι λαξευμένες, είτε ότι τις δημιούργησαν οι ίδιοι οι θεοί για δικά τους στρατηγικά σημεία. Στις τρεις αυτές κορυφές των πυραμίδων βρίσκονται οι περιοχές Τούμπα, Αγ. Αντώνιος και Προφήτης Ηλίας αντίστοιχα.
Το σημαντικό και καθόλου μυθολογικό στοιχείο για τις πυραμίδες είναι οι αποστάσεις και οι μοίρες που σχηματίζουν οι γωνίες τους! Επιστήμονες λένε ότι την ίδια ακριβώς γωνία έχουν και τα 3 αστέρια της ζώνης του Ωρίωνα στον ουρανό. Τις λεγόμενες «Τρείς Βασιλείες». Από τα 3 αυτά άστρα, τα δύο είναι σε ευθεία γραμμή και το τρίτο απέχει 27 μοίρες. Ακριβώς την ίδια γωνία μοιρών αλλά και την πλήρη ταύτιση με τα 3 άστρα του Ωρίωνα, έχουν οι 3 πυραμίδες του Ολύμπου. Σκεφτήκατε πού αλλού στην Γη, συμβαίνει η ίδια αυτή ακριβώς ευθυγράμμιση με την ζώνη του Ωρίωνα; Στις πυραμίδες της Γκίζας στην Αίγυπτο! Και εδώ έρχονται οι ιστορίες και οι μύθοι, για το κατά πόσο είναι φυσικές ή… τεχνητές, οι πυραμίδες του Ολύμπου.





ΠΗΓΗ

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2018

ΓΙΑΤΙ ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ


ΓΙΑΤΙ ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ...

Οταν πριν ένα χρόνο περίπου έσκασε το σχέδιο σύνδεσης Αξιού-Μοράβα-Δούναβη, δημιουργώντας τη Νέα Πλωτή Οδό που θα ενοποιήσει τον Δούναβη με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης μέσω της Σερβίας (Μοράβας), της ΠΓΔΜ (Βαρδάρης) και της Ελλάδας (Αξιός), όλοι οι ενδιαφερόμενοι είχαν κατανοήσει ότι βρίσκονταν σε εξέλιξη υπόγειες διεργασίες επίλυσης του Σκοπιανού εις βάρος φυσικά της Ελλάδας. Το Βερολίνο έπρεπε πάση θυσία να αποκτήσει πρόσβαση στο Αιγαίο και αυτό θα συνέβαινε μόνο με ακρωτηριασμό της χώρας μας και με δημιουργία ανεξάρτητης περιφέρειας Μακεδονίας εντός της ΕΕ. Δημιούργησαν λοιπον τα Σκόπια, γαλούχησαν γενιές σκοπιανών με αλυτρωτισμούς «για να λυθεί» κάποια στιγμή εις βάρος μας το θέμα και να τεθούν τα θεμέλια διαμελισμού της χώρας. Ο Δούναβης είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός της Ευρώπης. Πηγάζει από τον Μέλανα Δρυμό στη Γερμανία, διασχίζει αρκετές πρωτεύουσες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης και καταλήγει στη Μαύρη Θάλασσα μέσα από τη Ρουμανία. Δηλαδή, είναι μία ποτάμια οδός τεράστιας οικονομικής και εμπορικής σημασίας.
Πρόκειται για ένα φιλόδοξο αναπτυξιακό σχέδιο που ανοίγει νέους ορίζοντες στις μεταφορές εμπορευμάτων και ανθρώπων με κεντρικό κόμβο διακίνησης φορτίων από και προς την Ευρώπη.
Στόχος του έργου είναι η διασύνδεση της Μεσογείου με την Κεντρική Ευρώπη μέσω υδάτινων δρόμων, έτσι ώστε τα φορτία να μεταφέρονται από τις αγορές της Κίνας συντομότερα και με χαμηλότερο κόστος.
Σύμφωνα με τις προμελέτες που έχει εκπονήσει το υπουργείο Φυσικών Πόρων, Ορυχείων και Χωροταξίας της Σερβίας, το κανάλι θα έχει συνολικό μήκος 650 χλμ. και θα απαιτηθούν εκβαθύνσεις και διαπλατύνσεις στο μεγαλύτερο τμήμα της κοίτης των ποταμών Μοράβα (346 χλμ.) και Αξιού (275 χλμ). Δύσκολα σημεία των ποταμιών θα παρακαμφθούν με τεχνητές διώρυγες, ενώ κοντά στα σύνορα Σερβίας και Σκοπίων προβλέπεται κατασκευή τεχνητού καναλιού 30 χλμ. που θα ενώνει τον Μοράβα με τον Αξιό.
Οσον αφορά το ελληνικό τμήμα του καναλιού, θα έχει μήκος 73 χλμ. και θα καταλήγει στον Θερμαϊκό, όπου θα λειτουργεί λιμάνι terminal. Τα 57 χλμ. θα είναι εντός της φυσικής κοίτης του ποταμού, ενώ τα υπόλοιπα μέχρι τη Θεσσαλονίκη θα γίνονται σε τεχνητό κανάλι εντός του ποταμού.
Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά που η πλωτή ένωση της Θεσσαλονίκης με το Βελιγράδι και από εκεί με την Κεντρική Ευρώπη τίθεται επί τάπητος. Στα μέσα του 19ου αιώνα, και μετά την ίδρυση της ισχυρής Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, η Βιέννη ξεκίνησε τον σχεδιασμό ενός μεγαλόπνοου έργου για τη διασύνδεση με το Αιγαίο με την υποστήριξη μεγάλων εταιρειών ναυσιπλοΐας που εκπόνησαν σχετικές προμελέτες. Ωστόσο η κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια, με τους Βαλκανικούς Πολέμους το 1912 και το 1913, η χάραξη νέων συνόρων στην περιοχή, η κήρυξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 και η διάλυση της Αυστροουγγαρίας είχαν ως αποτέλεσμα να παραμείνει ο σχεδιασμός στα χαρτιά. Παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η ιδέα για την πλωτή ένωση Αξιού – Μοράβα – Δούναβη τέθηκε εκ νέου, με τον Ιωάννη Μεταξά να είναι κάθετα αντίθετος, με το σκεπτικό ότι το πλωτό ποτάμι μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για πολεμικούς – επιθετικούς σκοπούς από την τότε ισχυρή Γερμανία και τους συμμάχους της. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, λόγω και της τότε πετρελαϊκής κρίσης, η πρόταση για πλωτή διασύνδεση της Κεντρικής Ευρώπης με το Αιγαίο επανήλθε στην επιφάνεια με πρωτοβουλία του ΟΗΕ, που μέσω της UNIDO -οργανισμού για τη βιομηχανική ανάπτυξη- είχε εκπονήσει λεπτομερέστατες μελέτες για τη σύνδεση του Δούναβη με τον Μοράβα και από εκεί μέσω του Αξιού με το Αιγαίο. Μάλιστα, στο νέο χωροταξικό σχέδιο της Θεσσαλονίκης, που συντασσόταν την ίδια περίοδο, προβλεπόταν και λιμένας της προτεινόμενης διώρυγας.
ΓΙΑΤΙ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ?
Μα πως θα μεταφερθούν τα κυπριακά και ελληνικά κοιτάσματα που θα βγουν προς εξόρυξη προς την Κεντρική Ευρώπη; Πως θα γίνει η αποδέσμευση από τους Ρώσους;
Mε τάνκερ μεταφοράς LNG και σύνδεσης Αξιού - Δούναβη.
Έχει ιδιαίτερη αξία να τονισθεί εδώ ότι, σύμφωνα με Σκοπιανούς, οι ΗΠΑ έκτισαν στα Σκόπια την τρίτη μεγαλύτερη σε μέγεθος πρεσβεία τους σε όλον τον κόσμο. Σε τι θα χρειασθεί μια τόσο μεγάλη πρεσβεία στα Σκόπια;
O Koτζιάς εξήγησε ότι η επίλυση του προβλήματος με τα Σκόπια έχει για μας όφελος οικονομικό, πολιτικό και γεωστρατηγικό. Είπε ότι η περιοχή θα ανθίσει οικονομικά. Ο Κοτζιάς λοιπον αναφέρεται στο σχέδιο αυτό.
Στη βαλίτσα του η συμφωνία περιέχει και ειδικές προβλέψεις που όπως ισχυρίζεται και αυτός και το ελληνικό ΥΠΕΞ θα οδηγήσουν την «ΠΓΔΜ να εξελιχθεί σε ένα είδος καντονίου για την Ελλάδα». Ειδικές αναπτυξιακές ρήτρες, οικονομικών και εμπορικών συναλλαγών προβλέπει το σχέδιο για το Σκοπιανό. Το «παιχνίδι» είναι στημένο εδώ και πολύ καιρό. Εφόσον όπως φαίνεται , ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους άλλους «πρόθυμους» επιτύχει τελικά, χωρίς να λάβει την γνώμη των εκατομμυρίων Ελλήνων, μια επαίσχυντη ονομασία με παράγωγό την λέξη «Μακεδονία», ο κίνδυνος για την Ελλάδα είναι τεράστιος.
Διότι το σχέδιο της νέας τάξης είναι «βρώμικο –ύπουλο-και αντεθνικό» και είναι το εξής:
Η «γερμανοκρατούμενες» Βρυξέλλες επιθυμούν μια ευρωπαϊκή αυτοκρατορία με επιρροή έως την Μ.Ανατολή και την Β. Αφρική.
Η ΕΕ επιθυμεί να μετατραπεί το συντομότερο δυνατό σε μια «ευρωπαϊκή αυτοκρατορία» στα πρότυπα της «Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας» του Καρλομάγνου ( τον οποίο σημειωτέον εκθειάζουν οι Γερμανοί), επεκτείνοντας την επιρροή τους έως την Μέση Ανατολή και την Αφρική.
Αυτό είναι το συμπέρασμα Βρετανών αλλά και Ρώσων γεωπολιτικών αναλυτών, και μαζί με τις πληροφορίες εκ Βρυξελλών, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι σχεδιάζεται επιμελώς μια «νέα ευρωπαϊκή ηγεμονική δύναμη».
Η συνέχεια αφορά το περιβόητο σχέδιο της Ευρώπης των «περιφερειών» και της κατάργησης των εθνικών συνόρων με την πρόσμιξη όλων των λαών σε μια απέραντη «ευρωπαϊκή αυτοκρατορία». Σε αυτήν την περίπτωση και εφόσον τα Σκόπια εισέλθουν που θα εισέλθουν στην ΕΕ, οι Βρυξέλλες σχεδιάσουν μελλοντικά για παράδειγμα την «περιφέρεια Μακεδονίας», που αυτή θα συμπεριλάμβανε εδάφη την Ελλάδος και της ΠΓΔΜ .
Θα έχουμε κατάργηση των εθνικών συνόρων τα οποία θα αντικαταστήσουν αυτούσιες περιφέρειες «κομμένες και ραμμένες» στα συμφέροντα του ιερατείου των Βρυξελλών.
Άλλωστε έχουμε ήδη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών στην έδρα της ΕΕ στο Βέλγιο , η οποία επεξεργάζεται το σχέδιο αυτό εδώ και χρόνια.
Υπενθυμίζουμε ότι ο επικεφαλής του SPD Μάρτιν Σουλτς δήλωσε πρόσφατα κατά την διάρκεια συνεδρίου του κόμματος, ότι ο μόνος τρόπος οι Σοσιαλδημοκράτες να κερδίσουν τη στήριξη των πολιτών είναι αν προσφέρουν ένα ξεκάθαρο όραμα για την Ευρώπη και ζήτησε να υπάρξει στενότερη συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με στόχο να δημιουργηθούν ως το 2025 οι «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης». Πρόσθεσε μάλιστα πως οι χώρες που δεν συμφωνούν, θα πρέπει να φύγουν από την ένωση.
Ας μην γελιόμαστε αυτό που «έρχεται» είναι ενδεχομένως ακόμη χειρότερο και από τα μνημόνια και αφορά την παράδοση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας στους Γερμανούς στο όνομα της κοινής ευρωπαϊκής «άμυνας».



Πηγή: "ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ"
13/09/2018 14:01

Η Ελλάδα με δύο μνημεία στην πρώτη διαδικτυακή πλατφόρμα για την Παγκόσμια Κληρονομιά

thegreekphotoholic via Getty Images

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού συμμετέχει στο Πρόγραμμα «World Heritage Journeys» που αποτελεί πρωτοβουλία του Κέντρου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και υλοποιείται σε συνεργασία με το National Geographic και με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στόχος του Προγράμματος είναι η ανάπτυξη θεματικών διευρωπαϊκών πολιτιστικών δικτύων και ταξιδιωτικών διαδρομών με επίκεντρο τα εγγεγραμμένα στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ευρωπαϊκά μνημεία και χώρους, καθώς και η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής στην οποία βρίσκονται.

«Στόχος μας είναι να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο ταξιδεύουν οι άνθρωποι: Να διαμένουν περισσότερο στους προορισμούς, να αποκτούν εμπειρία του τοπικού πολιτιστικού αποθέματος και του φυσικού περιβάλλοντός του, καθώς και βαθύτερη γνώση και εκτίμηση των αξιών της Παγκόσμιας Κληρονομιάς» δήλωσε η Mechtild Rössler, Διευθύντρια του Κέντρου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Στο πλαίσιο του Προγράμματος, η UNESCO εγκαινιάζει σήμερα, σε συνδυασμό με το φετινό εορτασμό των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς, την πρώτη ψηφιακή διαδικτυακή πλατφόρμα, η οποία δημιουργήθηκε με την προοπτική να λειτουργήσει ως εργαλείο προβολής του Προγράμματος και να προσελκύσει στην Ευρώπη επισκέπτες από όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα από δυναμικά αναπτυσσόμενες τουριστικές αγορές.

Η πλατφόρμα σχεδιάστηκε και διαμορφώθηκε σε συνεργασία με το National Geographic και περιλαμβάνει 34 επιλεγμένους χώρους και μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς σε 19 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Η πλατφόρμα αναπτύσσεται γύρω από τέσσερις θεματικές ενότητες, τη Βασιλική Ευρώπη (Royal Europe), την Αρχαία Ευρώπη (Ancient Europe), τη Ρομαντική Ευρώπη (Romantic Europe) και την Υπόγεια Ευρώπη (Underground Europe), που συνυπάρχουν για να διηγηθούν συναρπαστικές ιστορίες από την κληρονομιά και την ιστορία της Ευρώπης. Η πλατφόρμα διαθέτει πρακτικές πληροφορίες και εργαλεία για να υποστηρίξει τους ταξιδιώτες στο σχεδιασμό των ευρωπαϊκών διακοπών τους με βάση τις πληροφορίες που παρέχουν οι τοπικοί φορείς για την πολιτιστική κληρονομιά των προορισμών.

Στο εν λόγω Πρόγραμμα συμμετέχει η χώρα μας με δύο αρχαιολογικούς χώρους εγγεγραμμένους στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, την Επίδαυρο (https://visitworldheritage.com/en/eu/epidaurus) και την Ολυμπία (https://visitworldheritage.com/Olympia).

Catstail via Getty Images

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, διά των αρμόδιων Υπηρεσιών του (Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηλείας, Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας), συνεργάστηκε με την UNESCO και το National Geographic για περισσότερους από 18 μήνες, προκειμένου να αναπτύξει ένα ελκυστικό, αλλά παράλληλα και με εκπαιδευτικό χαρακτήρα, περιεχόμενο για την πλατφόρμα. Ιδιαίτερα σημαντική για την υλοποίηση του προγράμματος εκ μέρους της χώρας μας, ήταν η συμβολή του Υπουργείου Τουρισμού που εξασφάλισε πλούσιο πληροφοριακό και εποπτικό υλικό, ιδιαίτερα σε σχέση με τις διάφορες μορφές του εναλλακτικού τουρισμού.

Όπως επεσήμανε ο Διευθυντής Προγραμμάτων Ψηφιακής Ανάπτυξης και Ταξιδιωτικών Προγραμμάτων του National Geographic, Frank Biasi «Το όλο εγχείρημα είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πώς μπορεί το National Geographic να ‘ξυπνήσει’ τον εξερευνητή που υπάρχει μέσα σε όλους μας που θέλουμε να γνωρίσουμε τις πιο μακρινές περιοχές της Γης και πέραν αυτής. Επιδιώκει να συμβάλει στην οικονομική άνθηση των κοινοτήτων στις περιοχές με μνημεία της Παγκόσμιας Κληρονομιάς και να καθοδηγήσει τους τουρίστες σε μοναδικά πολιτιστικά αξιοθέατα και εμπειρίες, όπως αυτά προτείνονται από τους κατά τόπους ειδικούς».

Photo by cuellar via Getty Images

Μνημεία και χώροι της Παγκόσμιας Κληρονομιάς που συμμετέχουν στην πλατφόρμα:

Καζέρτα: Βασιλικό Ανάκτορο, Πάρκο, Υδραγωγείο Vanvitelli και το συγκρότημα San Leucio (Iταλία)

Αρχαία Μεσημβρία - Nessebar (Bουλγαρία)

Πολιτιστικός Χώρος Aranjuez (Ισπανία)

Αρχαιολογικός Χώρος και Βασιλική Ακυληίας (Iταλία)

Aρχαιολογικός Χώρος Ταρραγόνας (Ισπανία)

Αρχαιολογικός Χώρος Ολυμπίας (Ελλάδα)

Λόφοι, οικίες και υπόγεια Champagne (Γαλλία)

Πολιτιστικό Τοπίο Sintra (Πορτογαλία)

Κήποι και Κάστρο Kroměříž (Τσεχία)

Ιστορικό Κέντρο Μπρυζ (Bέλγιο)

Ιστορικό Κέντρο San Gimignano (Iταλία)

Ιστορική Πόλη Banská Štiavnica και τα μνημεία της περιοχής (Σλοβακία)

Πολιτιστικό Τοπίο Lednice-Valtice (Τσεχία)

Ορυχεία Βαλλονίας (Bέλγιο)

Ορυχεία Rammelsberg, Ιστορική Πόλη Goslar and Σύστημα Διαχείρισης Νερού στο Upper Harz (Γερμανία)

Περιοχή Ορυχείων στο Falun (Σουηδία)

MathieuRivrin via Getty Images

Mont-Saint-Michel (Γαλλία)

Περιοχή Ορυχείων Nord-Pas De Calais (Γαλλία)

Ανάκτορο και Πάρκο Βερσαλλιών (Γαλλία)

Ανάκτορα και Πάρκα στο Ποτσνταμ and στο Βερολίνο (Γερμανία)

Πάφος (Κυπρος)

Pont du Gard (Ρωμαϊκό Υδραγωγείο) (Γαλλία)

Ρωμαϊκά Μνημεία, Καθεδρικός Ναός Αγίου Πέτρου και Ναός Υπεραγίας Θεοτόκου στο Tριερ (Γερμανία)

Βασιλικοί Βοτανικοί Κήποι, Kew (Ενωμένο Βασίλειο)

Ιερό Ασκληπιού στην Επίδαυρο (Ελλάδα)

Stari Grad (Κροατία)

Κυνηγετικό Πάρκο Par Force, North Zealand (Δανία)

Βασιλικά Ανάκτορα στο Drottningholm (Σουηδία)

Ιστορικό-Πολιτιστικό Τοπίο Περιοχής Παραγωγής Κρασιών Τοκάι (Ουγγαρία)

Κοιλάδα του Άνω Μέσου Ρήνου (Γερμανία)

Ιστορικό Κέντρο του Βίλνιους (Λιθουανία)

Πολιτιστικό Τοπίο Wachau (Aυστρία)

Βασιλικά Αλατωρυχεία στη Wieliczka and Bochnia (Πολωνία)

Βιομηχανικό Συγκρότημα Ανθρακωρυχείου Zollverein, Essen (Γερμανία)

Ιστότοπος World Heritage Journeys: www.visiteuworldheritage.com

 

 

 

 

 

 

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

Έλληνες παντού! Ελληνικό Πάρκο στην καρδιά της Οδησσού


Στην Οδησσό, μία πόλη που παραδοσιακά κρατά ανοιχτό το δίαυλο επικοινωνίας με την Ελλάδα,

εδώ και λίγες ημέρες νέος πόλος έλξης είναι το Ελληνικό Πάρκο το οποίο εγκαινιάστηκε με κάθε επισημότητα και σε κλίμα συγκίνησης και ενθουσιασμού. Πρόκειται για ένα φιλόδοξο έργο, δωρεά του Ιδρύματος Μπούμπουρα, το οποίο βρίσκεται σε ένα από τα πιο ιστορικά σημεία της Οδησσού.

Παρουσία υψηλόβαθμων Ουκρανών αξιωματούχων (ανάμεσά τους ο υπουργός Εξωτερικών, ο δήμαρχος και ο νομάρχης Οδησσού) αλλά και πολιτικών από την Ελλάδα, τα εγκαίνια τόνισαν τους ισχυρούς δεσμούς ανάμεσα στις δύο χώρες.

Το πολυθεματικό πάρκο έχει έκταση 34.000 τ.μ. και φτιάχτηκε δίπλα στις σκάλες Ποτέμκιν και απέναντι από το Πάρκο Istanbul. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν ακριβή αντίγραφα σπουδαίων ελληνικών αγαλμάτων (ήδη τα social media έχουν γεμίσει με φωτογραφίες), ενώ στο κέντρο βρίσκεται ένα έργο του διάσημου Ουκρανού γλύπτη Μιχαήλ Ρέβα. Πρόκειται για ένα σιντριβάνι το νερό του οποίου αναβλύζει μέσα από το άγαλμα του Αδάμ και της Εύας. Τα κεφάλια είναι ενωμένα και στην κορυφή τους βρίσκεται ο κορμός ενός δέντρου.

Παράλληλα, ολοκληρώνονται το μουσείο, το ελληνικό εστιατόριο και η μεγαλύτερη σε έκταση παιδική χαρά, που θα αποτελούν μέρος του πάρκου. «Το μουσείο θα είναι αφιερωμένο στους μεγάλους Έλληνες που έζησαν και έδρασαν στην Οδησσό, ενώ τους επισκέπτες θα “υποδέχεται” μια προτομή του Ηρόδοτου, του πρώτου που έγραψε για την περιοχή της σημερινής Οδησσού», ανέφερε ο επιχειρηματίας Παντελής Μπούμπουρας.
https://www.youtube.com/watch?v=LWP3vjMuZ2Q

https://youtu.be/LWP3vjMuZ2Q

Από pontosnews

el.gr

 

 

 

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Στο φως το εσωτερικό φαραωνικού τάφου για πρώτη φορά έπειτα από 4.000 χρόνια! (vid)


Κατασκευάστηκε πριν από 4.000 χρόνια προκειμένου να «φιλοξενήσει» έναν από τους Φαραώ-θεούς στην Αρχαία Αίγυπτο. Περίπου το 2.000 π.Χ., ο τάφος ήταν έτοιμος να φιλοξενήσει τον υψηλό κάτοχό του. Σφραγίστηκε και αποκλείστηκε η είσοδος σε οποιονδήποτε, όπως προέβλεπε το πρωτόκολλο. Το 2018 μ.Χ. όμως, η Αίγυπτος έσπασε τα δεσμά και άνοιξε για πρώτη φορά στην ιστορία τις πύλες ενός φαραωνικού τάφου.

Ο φαραωνικός τάφος βρίσκεται στη νεκρόπολη της Σακκάρα, κοντά στην Γκίζα. Το βίντεο που τράβηξαν οι πρώτοι επισκέπτες αποκαλύπτει εκπληκτικές τεχνοτροπίες, τοιχογραφίες με αναπαραστάσεις της καθημερινής ζωής και των παραδόσεων της Αρχαίας Αιγύπτου, ενώ οι αρχαιλόγοι δηλώνουν ενθουσιασμένοι.

Ακολουθεί το βίντεο που αποκαλύπτει το εσωτερικό ενός φαραωνικού τάφου για πρώτη φορά μετά από 4.000 χρόνια:

https://www.youtube.com/watch?v=PnRjeUoAar0

https://youtu.be/PnRjeUoAar0

 

 

 

 

 

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

“ΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ

” ΤΩΝ ΗΠΑ,

ΣΟΡΟΣ,

ΡΟΚΦΕΛΕΡ,

ΣΧΕΔΙΑΣΑΝ ΚΑΙ ΥΛΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


“Όργανά” τους όλοι οι Πρωθυπουργοί της Μεταπολιτεύσεως και των Μνημονίων;
Αποκλειστικό ντοκουμέντο

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου*

Οι πολιτικάντηδες που κυβέρνησαν την Ελλάδα από την Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, είναι πιστά Όργανα σκοτεινών επώνυμων δυνάμεων, που σχεδίασαν επί δεκαετίες και σήμερα υλοποιούν το διαμελισμό της Ελλάδος!

Είχαν γνώση όλοι οι Πρωθυπουργοί, αυτού του σατανικού σχεδίου της Μεταπολιτεύσεως και ειδικότερα οι Πρωθυπουργοί των Μνημονίων, αφού επί των ημερών τους πραγματοποιείται αυτός ο ακρωτηριασμός περιοχών της Ελλάδος από τη Μάνα Ελλάδα!

Μέχρι την αρχή των Μνημονίων, οι Μυστικές Υπηρεσίες της Πατρίδος διέθεταν ένα πλήθος έντιμων, αγωνιστών, πατριωτών πρακτόρων και ανωτάτων στελεχών που δρούσαν υπέρ των συμφερόντων και της προασπίσεως της Πατρίδος μας!

“Έβγαζαν από τη μύγα ξίγκι” σε μια πληροφορία, που έφτανε στην Υπηρεσία τους και έτσι ανακάλυπταν στην πορεία “σημεία και τέρατα” ξένων υπηρεσιών που δρούσαν εναντίον των συμφερόντων της Πατρίδος μας!

Το αποτέλεσμα της έρευνάς τους, συνήθως τρομακτικό!

Το οποίο κοινοποιούταν, από τον Πρωθυπουργό μέχρι την τελευταία ιεραρχικά Υπηρεσία της ελληνικής Πολιτείας!

Θα ενθυμήστε, πόσες και πόσες φορές, σας έχουμε παρουσιάσει από την εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα συγκλονιστικά “πληροφοριακά” για την Άμυνα και την Ασφάλεια της χώρας μας, που συνέταξαν Υπηρεσίες μας σε ανύποπτο χρόνο και σήμερα γινόμαστε όλοι κοινωνοί των τότε “πληροφοριακών των Υπηρεσιών” μας (σ.σ. ως εκ τούτου, από τους πρώτους που διαβάζουν την εφημερίδα, είναι το στελεχιακό δυναμικό της Αμερικανικής Πρεσβείας, όπως ενημερωνόμαστε)!

Σήμερα, η Ελεύθερη Ώρα σας αποκαλύπτει άλλο ένα τέτοιο συγκλονιστικό ντοκουμέντο και παρακαλώ την υπομονή σας, γιατί επιβάλλεται να το διαβάσετε μέχρι τέλους!

Αυτό το συγκλονιστικό Δελτίο Πληροφοριών συντάχτηκε τον Ιούλιο του 2000, όταν Πρωθυπουργός ήταν ο ολετήρας Κώστας Σημίτης!

Πότε οι ΗΠΑ ήταν φίλοι και σύμμαχοι;

Επικεντρώνεται στην Αμερικανό – Εβραϊκή διαφημιστική και δημοσίων σχέσεων εταιρεία “HILL AND KNOWLTON”, η οποία έχει αναλάβει διεθνώς την προβολή των πολιτιστικών δικαιωμάτων των μουσουλμάνων της Θράκης, καθώς και των “Μακεδόνων του Αιγαίου” που διαβιούν στα Σκόπια! Η ανωτέρω εταιρεία, αποτελεί παράρτημα του Ιδρύματος “KARNEGI” του οποίου πρόεδρος είναι ο Εβραϊκής καταγωγής Morton Abramowitz (σημερινές πληροφορίες από Βικιπαίδεια: O Morton Abramowitz – γεννημένος στις 20 Ιανουαρίου 1933 – είναι Αμερικανός διπλωμάτης και πρώην υπάλληλος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών. Διετέλεσε Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ταϊλάνδη και την Τουρκία – επί προεδρίας του George HW Bus – και ως Βοηθός Υφυπουργός Πληροφοριών και Έρευνας, όταν πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Ρόναλντ Ρέιγκαν. Αποσύρθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών με την ιδιότητα του Πρέσβη της Καριέρας. Στη συνέχεια έγινε πρόεδρος του Κέντρου για τη Διεθνή Ειρήνη Carnegie και ίδρυσε τη Διεθνή Ομάδα Κρίσεων. Ο Abramowitz επί του παρόντος λειτουργεί ως συμπρόεδρος της Τουρκικής Πρωτοβουλίας του Κέντρου Πολιτικής Διπλωματικής)!

Το αναφερόμενο Ίδρυμα πρωτοστατεί στη σύνταξη “ειδικών” εκθέσεων και έκδοση χαρτών με ανθελληνικό περιεχόμενο και συγκεκριμένα γύρω από τα επίμαχα ζητήματα περί “Μακεδονικής – Τουρκικής – Αλβανικής και Βλάχικης” μειονότητας στη χώρα μας, καθώς και περί της αυτονόμησης της Κρήτης (σ.σ. σύντομα πολλές αποκαλύψεις για το “Βλάχικο ζήτημα” και πως μεθοδεύεται)!

Το ίδιο Ίδρυμα κατευθύνει και τις οργανώσεις Royal United Services Institute for Defense Studies – RUSI (Βασιλικό Ινστιτούτο Ηνωμένων Υπηρεσιών Αμυντικών Μελετών) με έδρα το Λονδίνο και “PRIO” με έδρα το Όσλο αντίστοιχα.

Οι οποίες με τη σειρά τους κατευθύνουν το Ελληνο – Τουρκικό Φόρουμ!

Επισημαίνεται ότι, με τις δυο αναφερόμενες οργανώσεις, συνεργάζεται η συσταθείσα στο Τουρκικό ΥΠΕΞ Ειδική Επιτροπή για τη μελέτη και προβολή των μειονοτήτων στην Ελλάδα (Τουρκική – Μακεδονική – Αλβανική – Βλάχικη), όπου μέσω και του Ιδρύματος “KARNEGI” προπαγανδίζει την πολύ – πολιτισμικότητα της χώρας μας!

Ο ανθέλληνας Τζορτζ Σόρος επί το έργον…

Τον Ιανουάριο του 2001 η “Υπηρεσία” επανέρχεται και ενημερώνει τους κυβερνώντες την Πατρίδα μας, για την εταιρεία δημοσίων σχέσεων “HILL AND KNOWLTON”:

Αυτή η εταιρεία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες λόμπυ παγκοσμίως με έδρα την Ουάσιγκτον!

Διαθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο γραφείων και παραρτημάτων σε 34 χώρες του κόσμου, από την Αμερική και την Ευρώπη μέχρι την Μέση Ανατολή, την Ασία και την Αυστραλία!

Πρόεδρος είναι ο Χάουαρντ Παστέρ, πρώην διευθυντής του νομικού γραφείου του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον στο Λευκό Οίκο και μέλος του “Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων” (Council on foreign relations) των ΗΠΑ (σ.σ. θα μάθουμε πολλά παρακάτω)!

Με τη θυγατρική της “Wexler Group” προβάλουν την Τουρκία και τα Σκόπια στον αμερικάνικο χώρο έναντι συμβολαίων αξίας αρκετών εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως!

Το συμβόλαιο της “Wexler Group” με τα Σκόπια χρηματοδοτεί ο γνωστός Αμερικανό – Εβραίος επιχειρηματίας, ουγγρικής καταγωγής, Τζορτζ Σόρος, ο οποίος μετέχει και στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας!

Όλα τα Έθνη θυσία στο “βωμό” της Παγκοσμιοποίησης…

Οι συγκλονιστικές πληροφορίες προς την Πολιτεία συνεχίζονται από την ελληνική “Υπηρεσία”:

Το Ίδρυμα “KARNEGI ENDOWMENT FOR INTERNAL PEACE”, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και παλαιότερα “Think Tank” (δεξαμενές σκέψεως) των ΗΠΑ (ιδρύθηκε το 1913 ως κληροδότημα) με έδρα την Ουάσιγκτον!

Αποστολή του είναι η παροχή συμβουλών στην αμερικανική κυβέρνηση, για τη χάραξη πολιτικής και τη λήψη αποφάσεων σε πολύπλοκα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής!

Στο πλαίσιο αυτό συντάσσει μελέτες, διεξάγει έρευνες και διοργανώνει διεθνή συνέδρια κλπ σε συνεργασία και από κοινού, με άλλα αμερικάνικά και διεθνή “Think Tank”, όπως το “Rand Corporation”, το “Ινστιτούτο Aspen” του Βερολίνου, τη “Διεθνή Επιτροπή για την Ειρήνη στα Βαλκάνια” με επικεφαλής τον πρώην Πρωθυπουργό του Βελγίου Λέο Τίντεμανς κλπ!

Προωθεί τις αρχές της παγκοσμιοποίησης, της πολυπολιτισμικής κοινωνίας και τα δικαιώματα των μειονοτήτων, υποστηρίζοντας την άποψη ότι θα πρέπει η Ελλάδα να αναγνωρίσει το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού στους Τούρκους, “Μακεδόνες” Βλάχους κλπ πολίτες της (Συνέδριο “KARNEGI” στην Κωνσταντινούπολη από 3- 8 Μαρτίου 1998)!

Κατά την χρονική περίοδο 1991 – 1997, πρόεδρος του Ιδρύματος “KARNEGI” διετέλεσε ο πρώην Αμερικανός πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία Morton Abramowitz!

Η νυν πρόεδρος είναι η Τζέσικα Τούτσμαν Μάθιους, μέλος του “Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων” της Ουάσιγκτον με τριετή θητεία!

Και η Αγγλία, που μας “λατρεύει” στο κόλπο…

Συνεχίζοντας τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις η “Υπηρεσία” μας, ενημερώνει την ελληνική Πολιτεία:

Το Royal United Services Institute for Defense Studies – RUSI (Βασιλικό Ινστιτούτο Ηνωμένων Υπηρεσιών Αμυντικών Μελετών), αποτελεί ανεξάρτητο φορέα ανάλυσης και μελέτης διεθνών θεμάτων ασφαλείας και άμυνας!

Ιδρύθηκε το 1831 από τον Δούκα του Ουέλινγκτον και το κέντρο του βρίσκεται στο Ουάιτ Χωλ (Λονδίνο)!

Αποτελεί το σύνδεσμο μεταξύ των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων και των διαμορφωτών της οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής της Βρετανίας!

Το RUSI σχεδίασε το Web Site στο Internet του “Ελληνο – Τουρκικού Φόρουμ” και μεσολαβεί στις προσπάθειες προσέγγισης μεταξύ των δυο χωρών που καταβάλει το τελευταίο (σ.σ. Το Φόρουμ είναι μια ΜΚΟ που απαρτίζεται από Ομάδα Ελλήνων και Τούρκων πρώην πολιτικών και διπλωματών!

Επισημαίνεται ότι όλοι οι πρόεδροι και οι επικεφαλείς των εταιρειών Δημοσίων Σχέσεων “Hill and Khowlton” και “Wexler Group”, καθώς και του αμερικανικού Think Tank “KARNEGI”, με εξαίρεση το Ινστιτούτο RUSI του Λονδίνου, μετέχουν στο λεγόμενο “Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων” των ΗΠΑ!

Σόρος, Ροκφέλερ, Κοτς, Αμπράμοβιτς, όλοι μια “χαρούμενη” ατμόσφαιρα και στο βάθος
ο Μητσοτάκης…

Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις της “Υπηρεσίας” μας, για το πώς και ποιοι “έστησαν” το παιχνίδι διαμελισμού της Ελλάδος, συνεχίζονται, όταν οι ελληνικές κυβερνήσεις “συναινούσαν” στο διεθνές έγκλημα κατά της Ελλάδος:

Το “Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων” (Council on foreign relations) των ΗΠΑ, αποτελεί σημαντικότατο φορέα χάραξης της αμερικανικής και διεθνούς πολιτικής με μεγάλη επιρροή στην αμερικανική κυβέρνηση, καθώς και σε ισχυρούς χρηματοοικονομικούς κύκλους των ΗΠΑ!

Ιδρύθηκε από ορισμένους εκ των πλουσιοτέρων ανθρώπων του κόσμου με εξαιρετική μόρφωση και υψηλό επίπεδο νοημοσύνης!

Πρόεδρος του Συμβουλίου είναι ο Αμερικανό – Εβραίος
πολυεκατομμυριούχος Ντέιβιντ Ροκφέλερ,
ενώ στα μέλη συγκαταλέγονται και οι
Τζορτζ Σόρος,
Σάιρους Βανς,
Μόρτον Αμπράμοβιτς,
Ραχμί Κοτς κ.α.

(σ.σ. Ο Σάιρους Βανς ήταν πρώην ΥΠΕΞ και μετέπειτα ΥΕΘΑ των ΗΠΑ! Βλέπουμε από την Βικιπαίδεια: Τον Νοέμβριο του 1967 όταν ενέσκηψε το ζήτημα της Κοφίνου στην Κύπρο μεταξύ Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων, που έφερε Ελλάδα και Κύπρο – χώρες του ΝΑΤΟ – στο χείλος του πολέμου, ο Σάιρους Βανς ήλθε στην Αθήνα ως ειδικός απεσταλμένος και διαμεσολαβητής του προέδρου Τζόνσον, για διεξαγωγή συνομιλιών και διευθέτηση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Στις συνομιλίες εκείνες ασκώντας πίεση για ταχύτατη διευθέτηση και λύση του ζητήματος υποχρέωσε τον τότε Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Παναγιώτη Πιπινέλη να αποδεχθεί άμεσα τους όρους που έθετε η τουρκική πλευρά. Στη συνέχεια για τον ίδιο σκοπό επισκέφθηκε και την Άγκυρα και την Λευκωσία),

(σ.σ. Ο Ραχμί Κοτς είναι ο πλουσιότερος Τούρκος και διευθύνει τον όμιλο Koc Group! Συμπεριλαμβάνεται στο κλαμπ των 50 πιο ισχυρών του πλανήτη, με περιουσία ύψους 10 δισ. δολαρίων. Πρόσφατα, στις αρχές Ιουνίου 2018 επισκέφτηκε τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην Βουλή των Ελλήνων, συνοδευόμενος από δυο θηριώδη τζιπ και λίγο προτού αναχωρήσει για τη σύνοδο του ΕΛΚ στο Μόναχο, όπου θα συναντούσε και τη Μέρκελ. Ουδέποτε δημοσιοποιήθηκε τι ακριβώς συζήτησαν)!

Αντιπροσωπεία του “Συμβουλίου” επισκέφτηκε πέρυσι τον Οκτώβριο (σ.σ. 2000) την Κωνσταντινούπολη με επικεφαλής τον πρόεδρο Ντέιβιντ Ροκφέλερ και συμμετέσχε σε κλειστό συνέδριο 120 ατόμων, που διοργάνωσε ο Όμιλος Κοτς!

Οι μυστήριες συμφωνίες, που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας…

Όλες οι επαφές, όλων των παραπάνω αναφερομένων γίνονται σε “κλειστές αίθουσες”, οι δε συμφωνίες μεταξύ αυτών και των κυβερνήσεων – πελατών τους, παρότι εκ του Αμερικανικού Νόμου υποχρεούνται σε υποβολή προς έγκριση στο Αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης κάθε χρόνο, εικάζεται ότι κάποιους ιδιαίτερα λεπτούς όρους τους, όπως πχ καταβολή αμοιβών σε βουλευτές (;;;), δημοσιογράφους κλπ για παροχή ειδικών εξυπηρετήσεων, αποφεύγουν για ευνόητους λόγους να αναφέρουν!

Να σημειωθεί, ότι το “Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων” των ΗΠΑ, παρέχει την προκρινόμενη στρατηγική της Ουάσιγκτον στην εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς σχέσεις των ΗΠΑ!

Διοργανώνοντας συνέδρια υψηλού επιπέδου και πάνελ, στα πλαίσια των οποίων δίδεται η ευκαιρία δημιουργίας “γνωριμιών” και ανταλλαγής απόψεων μεταξύ των αξιωματούχων των ΗΠΑ και ισχυρών πολιτικών και οικονομικών παραγόντων των άλλων κρατών!

Μια εκ των “δεξαμενών σκέψεως”, η “Rand Corporation” πραγματοποίησε το συνέδριό της στις 30 Νοεμβρίου 2000 στην Αθήνα σε συνεργασία με το Ίδρυμα Κόκκαλη (;;;)!

Αφέλεια, αμέλεια, ή σκοπιμότητα;

Αντιλαμβάνεστε φίλες και φίλοι, πώς ακριβώς φτάσαμε εδώ πού φτάσαμε;

Και είναι μόνο η αρχή αυτή!

Διότι, εκ του σημερινού αποτελέσματος προκύπτει, πως η ελληνική Πολιτεία ουδέποτε ενδιαφέρθηκε και ουδέποτε ασχολήθηκε με αυτές τις απόρρητες πληροφορίες, που της παρείχαν οι Μυστικές Υπηρεσίες μας!

Εάν είχαν ασχοληθεί, τότε δεν θα φτάναμε σε προδοτικές συμφωνίες, που είναι αμέτρητες στα χρόνια των Μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων και περισσότερο των Μνημονιακών κυβερνήσεων και ειδικότερα της σημερινής κυβερνήσεως των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ!

Δυστυχώς όμως, αυτές οι κυβερνήσεις φρόντιζαν τέτοιου είδους απόρρητες πληροφορίες, που ενδεχομένως συλλέχτηκαν και με τον κίνδυνο της ζωής κάποιων, να τις πετούν στον κάλαθο των αχρήστων!

Από αφέλεια; Από αμέλεια; Ή από σκοπιμότητα; Προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων του εχθρού και εις βάρος των συμφερόντων της Πατρίδος;

Εσείς τι λέτε; Ποια η γνώμη σας;

Επανέρχομαι με τη δύναμη του Θεού μας…

*Πολιτικός αναλυτής – αρθρογράφος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
egerssi.gr

 

 

 

 

09/09/2018 14:43 EEST

Ηταν άραγε ελληνική αποικία η Πομπηία; Ενας ιστορικός λύνει τις απορίες

Lauz83 via Getty Images

Το βασικό που ξέρουν οι περισσότεροι για την Πομπηία είναι ότι πρόκειται για μια αρχαία πόλη που καταστράφηκε ολοσχερώς από την έκρηξη του ηφαιστείου του Βεζούβιου.

Τι γνωρίζουμε όμως πραγματικά για την Πομπηία, ο αρχαιολογικός χώρος της οποίας έχει έκταση 66 εκτάρια, από τα οποία έχουν ανασκαφτεί τα 44; Είναι άραγε ελληνική αποικία, όπως έχει υποστηριχθεί από πολλούς στους παρελθόν;

«Η καταγωγή της Πομπηίας είναι μια μακρά συζήτηση που έχει ξεκινήσει από τον 19ο αιώνα. Υπάρχουν μελετητές που λένε ότι ήταν ιταλική πόλη, άλλοι ότι ήταν ελληνική και κάποιοι ετρουσκική. Κατά τις έρευνες του τελευταίου χρόνου βρέθηκαν εκπληκτικά δεδομένα για την ίδρυσή της και τώρα πια η γνώμη μου είναι ότι η Πομπηία ήταν ετρουσκική πόλη. Είναι πολύ σημαντικό, πάντως, ότι η Πομπηία του 7ου και 6ου αι. πΧ ήταν μια ανοικτή κοινότητα και πως οι άνθρωποι που την ίδρυσαν είχαν πολύ ισχυρούς πολιτιστικούς δεσμούς με την Ελλάδα. Έχουμε στιλιστικά ίχνη στην αρχιτεκτονική των κτιρίων που δείχνουν αυτή τη σχέση μεταξύ ετρουσκικών οικογενειών της Πομπηίας και Ελλήνων αρχιτεκτόνων και τεχνιτών που προέρχονταν από τις ελληνικές αποικίες της Ιταλίας», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Οσάνα.

Όσο για τις ανασκαφές της πόλης, ο ίδιος ανέφερε: «Η Πομπηία ανακαλύφθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα και από τότε ως σήμερα διεξάγονται ανασκαφές. Τον τελευταίο χρόνο ξεκινήσαμε νέες έρευνες, ενώ ταυτόχρονα διεξάγουμε το πρόγραμμα συντήρησης. Επίσης, για πρώτη φορά είμαστε σε θέση να έχουμε μια αξιόπιστη τεκμηρίωση των ανασκαφών της Πομπηίας, δηλαδή να γνωρίζουμε ακριβώς το σημείο που βρέθηκε κάθε αντικείμενο. Οι ανασκαφές του περασμένου αιώνα, τη δεκαετία του 1960 για παράδειγμα, δεν ήταν πολύ καλά τεκμηριωμένες. Τώρα η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική», διευκρίνισε.

Ο ίδιος, μάλιστα, εξηγεί τι τον έχει εντυπωσιάσει περισσότερο στις πρόσφατες έρευνες: «Ανασκάπτουμε δρόμους με σπίτια και από τις δυο πλευρές των δρόμων. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε βρει έπιπλα, αγγεία, τοιχογραφίες σε καταπληκτική κατάσταση διατήρησης. Βρίσκουμε όλα τα αντικείμενα στη θέση τους μέσα στα δωμάτια κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Γιατί, όπως σας είπα, από πολλά αντικείμενα τα οποία ανασκάφτηκαν ήδη από τον 19ο αιώνα και σήμερα βρίσκονται στο Μουσείο της Νάπολης απουσιάζει το αρχαιολογικό περιβάλλον, το context. Δεν γνωρίζουμε πού βρέθηκαν. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει αυτό το περιβάλλον και να το ”διαβάζουμε” σωστά, αν θέλουμε να καταλάβουμε την αρχαία κοινωνία. Είναι λοιπόν μια πρώτης τάξης ευκαιρία να έχουμε για πρώτη φορά αυτή την εκπληκτική τεκμηρίωση και την ανακατασκευή όλου του αρχαιολογικού context», κατέληξε.

(Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ)

 

 

 

 

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2018

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ - ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΘΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ - ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΘΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ

Φίλε, συν-Έλληνα αστυνομικέ,

σε λίγες ώρες αφήνω το σπίτι μου, μία οικογένεια που αγαπώ, τον άνδρα μου, τους γονείς μου και πολλούς αγαπημένους ανθρώπους για να κάνω το ελάχιστο χρέος μου προς την πατρίδα, τη Σημαία, το Έθνος και τα παιδιά μου. Ανεβαίνω με πούλμαν στη Θεσσαλονίκη, μαζί με χιλιάδες άλλων Ελλήνων για να διαμαρτυρηθούμε για την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών, που ξεπουλάει τη Μακεδονία στους Σκοπιανούς.

Το ίδιο έκανα και στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας, στη διαμαρτυρία στο Σύνταγμα και στο Πισοδέρι. Στάθηκα απέναντι σου με αξιοπρέπεια, κοίταξα το Εθνόσημο που φοράς με λατρεία, σε θαύμασα γιατί βάζεις τη δική μου ζωή πάνω από τη δική σου και μετά με χτύπησες. Δεν ήταν η πρώτη φορά και φαντάζομαι, πως και αν αυτή τη φορά δεν με σκοτώσεις, πως δεν θα είναι και η τελευταία.

Δεν έχω τίποτα μαζί σου, μια και εσύ μου λες και εγώ σε πιστεύω, πως εκτελείς εντολές. Απλά αναρωτιέμαι τι εντολές είναι αυτές που σε κάνουν να συντελείς στο μέγιστο έγκλημα της προδοσίας της πατρίδας σου. Τι εντολές είναι αυτές που βλέπεις εμένα τον μεγαλύτερο υποστηρικτή σου, ως εχθρό; Τι εντολές είναι αυτές που σε κάνουν να παραβιάζεις τον όρκο σου;

Έχεις καταλάβει γιατί διαδηλώνω; Διαδηλώνω γιατί προδίδουν την πατρίδα που εσύ έχεις ορκιστεί να υπαρασπίζεσαι. Διαδηλώνω για να είναι περήφανα και τα δικά σου παιδιά ως Έλληνες. Διαδηλώνω γιατί δεν αντέχω το αίμα των προγόνων μας να πάει χαμένο. Διαδηλώνω γιατί στην οικογένεια μου έχουμε μόνο νεκρούς ήρωες και όχι ζωντανούς προδότες. Διαδηλώνω γιατί το θεωρώ χρέος μου απέναντι στην ιστορία και τον πολιτισμό μας. Διαδηλώνω γιατί η Μακεδονία είναι μία και είναι γη Ελληνική.

Σε λίγες ώρες θα πρέπει να επιλέξεις αν και το δικό μου αίμα θα ποτίσει αυτά τα σπουδαία χώματα που δεν τα χαρίζω σε κανένα γιατί είναι τα χώματα που υπερασπίστηκε ο Παύλος Μελάς. ο Ίωνας Δραγούμης, ο Μαρδοχαίος Φριζής, ο Αθανάσιος Μπρούφας, ο καπετάν Κόττας, ο καπετάν Άγρας και τόσοι άλλοι. Το να είσαι Έλληνας απαιτεί θυσίες και το κυριότερο είναι να θυμάσαι πως το αίμα σου πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμο για το δένδρο της λευτεριάς.

Αύριο, θα είμαι όπως πάντα, μπροστά - μπροστά. Οι άνθρωποι που ηγούνται και ζητούν θυσίες από τους άλλους πρέπει πάντα να δίνουν το παράδειγμα. Θα είμαι μπροστά και θα σε κοιτάζω στα μάτια. Όταν θα σηκώσεις το γκλοπ, την ασπίδα ή θα μου ρίξεις χημικά, να θυμάσαι ότι εγώ ποτέ δεν σε έκαψα με καμία μολότοφ, δεν σε σημάδεψα με καμία πέτρα ή μάρμαρο. Να θυμάσαι ότι είμαι αυτή που σου έδωσα κρύο νερό όταν έκανες περιπολία μέσα στο λιοπύρι, σου έφερα να φας όταν έκανες γιορτές στην υπηρεσία μακριά από το σπίτι σου. Να θυμάσαι ότι είμαι αυτή που σου έχω πει χιλιάδες ευχαριστώ γιατί με προστατεύεις.

Αύριο, θα έχω τα παιδιά μου μαζί γιατί πρέπει να μάθουν ότι οι αγώνες είναι χαμένοι μόνο όταν δεν τους δίνεις. Πρέπει να μάθουν να διεκδικούν το δίκιο τους και να υπερασπίζονται τη πατρίδα τους. Πρέπει να μάθουν να συμμετέχουν, να κρατάνε περήφανα τη Σημαία τους. Πρέπει να μάθουν ότι το να είσαι Έλληνας είναι βαριά κληρονομιά. Δεν θα τα έχω μπροστά μαζί μου αλλά λίγο πιο πίσω για να είναι ασφαλή, γιατί δεν θέλω να τα μάθω να σε μισούν, δεν θέλω να τα ακούσω ποτέ να σε φωνάζουν μπάτσο, αν εσύ σηκώσεις το χέρι στη μάνα τους.

Αύριο φίλε, συν-Έλληνα αστυνομικέ, θα είμαστε εσύ και εγώ, απέναντι ο ένας στον άλλο να κοιταζόμαστε στα μάτια. Εγώ θα κρατάω την Ελληνική Σημαία ψηλά και για τους δυο μας. Εσύ θα φοράς το Εθνόσημο και θα ήθελα τη κρίσιμη στιγμή να σε δω να κατεβάζεις την ασπίδα σου για να το τιμήσεις. Όπως και να έχει, όμως, όπως έγινε και στο Σύνταγμα και στο Πισοδέρι ακόμα και με το αίμα να θολώνει τα μάτια μου, εγώ θα σε καμαρώνω γιατί είσαι παιδί μου, αδερφός μου, πατέρας μου, αγαπημένος μου και όπως συμβαίνει πάντα, το αίμα σου δεν το προδίδεις ποτέ.
You might also like:

 

 

 

 

Υπήρχαν Ελληνικές αποικίες στην Αμερική;


H Aμερική σύμφωνα πάντα με την επίσημη άποψη ανακαλύφθηκε το 1492 από τον Χ.Κολόμβο,φαίνεται όμως ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι(όπως άλλωστε συμβαίνει συχνά).

Πολυετείς έρευνες, και ανακάλυψη ευρημάτων από ερευνητές και επιστήμονες, δείχνουν ότι υπήρχε έντονη η παρουσία του Ελληνικού στοιχείου(ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ανακαλύψει την Αμερική πριν τον Κολόμβο!), καθώς και επηρεασμού της τέχνης των κατοίκων από την Ελληνική τεχνοτροπία.

Το πλήθος Αρχαιολογικών και γλωσσολογικών ευρημάτων είχε σαν αποτέλεσμα την επίσημη αποστολή ομάδας από το Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών στο Περού , προκειμένου να μελετήσουν την ομοιότητα των ευρημάτων με τα αντίστοιχα Ελληνικά.

Οι περιοχές βρίθουν από Ελλάδα, και ευρήματα με κλασικά θέματα, όπως,κεφάλια μέδουσας,οικοδομήματα με Μυκηναϊκή τεχνοτροπία,μαιάνδρους ,τον Ηρακλή με ρόπαλο και λεοντή, ελληνικά αγγεία,και αμφορείς που έχουν βρεθεί σε πολλά μέρη της Αμερικανικής ηπείρου και στο Περού .Υπάρχουν και οι πόλεις Μόντε Αλμπάν και η Μίτλα με τις κιονοστοιχίες, που μας θυμίζουν την Τσίτσεν Ίτσα (Γιουκατάν!!!) και εκείνες της Κνωσού και της Τίρυνθας”.

Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα γλωσσολογικά ευρήματα, καθώς πλήθος από τοπικές διάλεκτοι,έχουν σαν βάση την Ελληνική γλώσσα και χρησιμοποιούν άπειρες Ελληνικές λέξεις!!.Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο στα νησιά Χαβάη ευρέθησαν 1108 Ελληνογενείς λέξεις !!.

Ακόμη ο Ακαδημαϊκός ENRICO MATTIEVICH στο βιβλίο του με τίτλο " Ταξίδι στην μυθολογική κόλαση-η ανακάλυψη της Αμερικής από τους Έλληνες "μας παρουσιάζει τα αποτελέσματα των ερευνών του που πραγματοποίησε σε αρχαιολογικούς χώρους του Περού, που στηρίζουν την θεωρία του ότι τα Τάρταρα -η πύλη του Άδη - των αρχαίων Ελλήνων ήταν στο Τσαβίν ντε Χουαντάρ , όπου οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήταν επισκέπτες !.

Στην νοτιοανατολική Βενεζουέλα υπάρχει ένα από τα πιο αινιγματικά και εντυπωσιακά μνημεία της προϊστορικής Αμερικής: “την πέντρα πιντάδα ” (πέτρα με ζωγραφιές).Είναι ένα ογκώδες μνημείο μήκους 92 μέτρων, πλάτους 76 και μοιάζει σαν ένα τεράστιο αυγό.Εκεί ανακαλύφθηκαν ντολμέν παρόμοια με εκείνα της Ευρώπης και της Αλγερίας, γραμμένα με Ελληνικά γράμματα”.Αυτά είναι ζωγραφισμένα πάντοτε σε προφίλ και είναι συχνά φτιαγμένα με μία ειδική μέθοδο, παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα την Τρίτη χιλιετία π.Χ.

Μια νωπογραφία που η παριστάνει έναν Ινδιάνο ευγενή από το Παλένκουε του Γιουκατάν(πάλι το Γιουνάν;!!!) στο Μεξικό,έχει εκπληκτική ομοιότητα με τον πρίγκιπα της Κνωσού της Κρήτης!. Εντυπωσιακή είναι και η ομοιότητα(δηλαδή τι oμοιότητα, είναι ακριβώς το ίδιο) που έχει και το πυθάρι που ανακαλύφθηκε στην περιοχή Μπίμινι των νήσων Μπαχάμες,με Κρητικό πυθάρι που εκτίθεται στο Μουσείο του Ηρακλείου!

Ένας ακόμη μεγάλος εξερευνητής ο Percy Harrison Fawcett ανακάλυψε τα απομεινάρια του πανάρχαιου ελληνικού πολιτισμού.. στη Ν.Αμερική καθώς και ιθαγενείς οι οποίοι υποστήριζαν την ελληνική τους καταγωγή,και μιλούσαν μια πανάρχαια ελληνική διάλεκτο. Δυστυχώς ο Fawcett σε μια ερευνά του οδηγούμενος από τους ιθαγενείς στην πανάρχαια ελληνική πόλη Xavante εξαφανίστηκε για πάντα στη ζούγκλα.Την πόλη την οποία έψαχνε την ονόμαζε πόλη "Ζ"...

Τέλος ας δούμε ονόματα περιοχών και θεών που παραμένουν ακόμη και σήμερα Ελληνικά:Ντίον-Αν=Διόνυσος.Ηρακάν=Ηρακλής,Μελανονήσια=Μελανά Νησιά,Μικρονησία=Μικρά Νησιά,Πολυνησία=Πολλά νησιά ,Φιλλιπί-νες,κ.λ.π.

Στην Καραϊβική, υπάρχει νησί 'Ανδρος και νησί Ρόδος.,και στην στην Χαβάΐ νησί Σάμος!!.

Στο βιβλίο του ο Menzies ακολουθεί αρχικά τα ίχνη των Μινωιτών στη Μικρά Ασία, την Αίγυπτο, την Υεμένη, την Ινδία και την Κεϊλάνη – όπου τα έπη Sangam των Tamil μιλούν ακόμα για «τα υπέροχα πλοία των Ελλήνων που φέρνουν χρυσό και φεύγουν φορτωμένα πιπέρι...». Εκπληκτος από τα μουσειακά ευρήματα που δικαίωναν τον Στράβωνα και τον Πτολεμαίο, ο συγγραφέας αναλογίστηκε όχι μόνον τα μυστικά ναυσιπλοΐας που πρέπει να κατείχαν οι Μινωίτες, αλλά και το πού έβρισκαν όλες εκείνες τις ποσότητες μετάλλων που εμπορεύονταν. Η Κύπρος με τα μεταλλεία χαλκού γνωρίζουμε ιστορικά ότι δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει καν στις απαιτήσεις των Φαραώ. Κι όμως, οι Μινωίτες τους έδωσαν χάλκινα πριόνια ενισχυμένα με κασσίτερο για να κόψουν τους ογκόλιθους των πυραμίδων τους... Καταπώς βρέθηκε γραμμένο στα αρχεία του βασιλιά Σάργκον των Ακκαδίων, τα μινωικά πλοία έφερναν ήδη από το 2350 π.Χ. κασσίτερο, από την Ισπανία και τη Βρετανία. Κι έπειτα, εκείνο το απίθανο εύρημα του 1450 π.Χ. στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης από πού ήρθε; Lasioderma serricorne, δηλαδή κάμπια των φύλλων καπνού! Ναι, του καπνού που όλοι γνωρίζαμε ότι πρωτόφτασε στην Ευρώπη τον 16ο αι. μ.Χ. από την αμερικανική ήπειρο. Οπότε, ο Menzies στράφηκε τώρα δυτικά, ψάχνοντας να βρει κατά πόσο – και πώς – εκείνοι οι ατρόμητοι ναυτικοί είχαν όχι μόνον διαβεί τις Ηράκλειες Πύλες, αλλά και είχαν φθάσει στον Νέο Κόσμο.

Μινωίτες και Μυκηναίοι στις ακτές του Ατλαντικού
Το αρχαιότερο πλοίο των ακτών των Βίκινγκς, το Hjortspring, έχει τη μορφή των πετρόγλυφων μινωικών καραβιών

Ο μίτος που ξετύλιξε στο υπόλοιπο του βιβλίου του αυτός ο 72χρονος πρώην αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Βρετανίας δεν ήταν πρωτόγνωρος: Πριν από δύο χρόνια, τόσο στο κανάλι της ΝΕΤ όσο και στα «Νέα» (βλ. www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4557236), ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος είχε υποστηρίξει την ιδέα ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας είχαν εξερευνήσει τις παράκτιες περιοχές της Ισπανίας, Γαλλίας, Βρετανίας και Ιρλανδίας ψάχνοντας για μέταλλα και ίσως είχαν φθάσει στην Ισλανδία, τη Γροιλανδία και την Αμερική.

Αναλυτικά, το σκεπτικό του ο κ. Μαριολάκος το παρέθεσε σε μία εργασία που θα βρείτε δημοσιευμένη στο Διαδίκτυο (www.ekke.gr/estia/Cooper/Mariolakos/New_Mariolakos_greek.pdf). Εκεί, ενημερώνει αρχικά για το πώς και ασχολείται με τέτοιο θέμα ένας γεωλόγος: «Η γεωμυθολογία είναι ένας κλάδος των γεωεπιστημών που ασχολείται με τις φυσικογεωλογικές συνθήκες που επικρατούσαν κατά τη διάρκεια της μυθολογικής εποχής και, μέσω αυτής της ανάλυσης, βρίσκει την αμοιβαία σχέση μεταξύ γεωλογίας και μυθολογίας. Η δική μου εμπειρία, ως γεωλόγου ο οποίος έχει περάσει τη ζωή του μελετώντας τη γεωλογία της Ελλάδας, έδειξε ότι (...) στην ελληνική μυθολογία περιλαμβάνονται και φυσικογεωλογικές διεργασίες που εξελίσσονται σε πολύ μακρινές περιοχές, όπως στην περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού και αλλού». Και αναλύει έπειτα διεξοδικά τις αρχαίες πηγές που εξέτασε, όπως το έργο του Πλουτάρχου «Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης».

Τα «ύποπτα» ορυχεία
Δύσπιστος ων, τον αναζήτησα για να μου δώσει «πειστήρια». Από τα όσα μου είπε συνήγαγα ότι υπήρξαν δύο κλειδιά που ξεκλείδωσαν την υπόθεση των «Ελλήνων στην Αμερική». Το ένα ήταν ένα μεταλλουργικό ανεξήγητο: οι αρχαιολόγοι των ΗΠΑ έχουν βρει 5.000 ανοιχτά ορυχεία χαλκού (σχεδόν απόλυτα καθαρού) στις ακτές της λίμνης Superior, μεταξύ Μίσιγκαν των ΗΠΑ και Καναδά, απ’ όπου έχουν εξαχθεί κάπου 500.000 τόνοι μεταξύ 2470 - 1050 π.Χ., που... κανένας δεν γνωρίζει πού πήγαν! Συγκεκριμένα, οι τότε Ινδιάνοι των περιοχών αυτών ζούσαν στη Λίθινη Εποχή και μόνο μετά το 1500 π.Χ. αρχίζουν να χρησιμοποιούν περιορισμένες ποσότητες χαλκού – κι αυτές μόνο για κοσμήματα. Ποιος λοιπόν ήταν ο «κλέφτης» κι από πού και πώς ήρθε;

Δεδομένου ότι η Μεσόγειος και η Μεσοποταμία ήταν εκείνες που τότε διέρχονταν την Εποχή του Χαλκού (και ο χαλκός ήταν τότε ακριβότερος κι από το χρυσάφι), οι υποψίες στρέφονται προς τα εκεί. Κατά εντυπωσιακή μάλιστα συγκυρία, οι μυστηριώδεις μαζικές εξορύξεις χαλκού τόσο στη Βόρεια Αμερική όσο και στην Ισπανία και τη Βρετανία σταμάτησαν γύρω στο 1350 π.Χ. – την εποχή που το ηφαίστειο της Θήρας καθόρισε τη μοίρα των Μινωιτών. Και οι Ελληνες που παρέλαβαν τη σκυτάλη (Αχαιοί Μυκηναίοι αρχικά, Δωριείς και Ιωνες στη συνέχεια) είναι οι μόνοι που διηγούνται ταξίδια από παλιά στην Ωγυγία (Ισλανδία), το Κρόνιο Πέλαγος και τις δυτικότερες ακτές.

Για το πώς πήγαν, η απάντηση θα μπορούσε να δοθεί μόνο με το κλειδί που λέγεται γνώση των ωκεάνιων ρευμάτων – των ρευμάτων του ωκεανού που ο Ομηρος περιέγραφε ως βαθύρροο και βαθυδίνη. Το ρεύμα του Κόλπου του Mεξικού, το περίφημο Gulf Stream, στριφογυρνά στον Ατλαντικό και διακλαδίζεται σε βρόγχους που εισχωρούν στη Μεσόγειο και στη Βαλτική. Οποιος γνωρίζει αυτές τις υδροτσουλήθρες και τοποθετεί κατάλληλα το σκαρί του επάνω τους «πετάει». Για παράδειγμα – λέει ο κ. Μαριολάκος – ο Πλούταρχος αποφαίνεται πως ένα σκαρί σαν την «Αργώ» μπορούσε να διανύσει τα 900 χλμ. απόστασης Βρετανίας -Ισλανδίας σε 5 ημέρες (4-5 μίλια/ ώρα).

Μινωικές κρουαζιέρες στο Κρόνιο Πέλαγος



Μινωικές λέξεις και σκίτσα πλοίων περιμένουν την εξήγησή τους στα βράχια των ακτών της Βαλτικής

Τα επιχειρήματα του καθηγητή Μαριολάκου ήταν εντυπωσιακά και μου φαίνονταν λογικά. Το δυσθεώρητο όμως του επιτεύγματος δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί παρά μόνο με αποδείξεις για το ότι αρχαϊκά πλοία σαν την «Αργώ» μπορούσαν να πάνε τόσο μακριά – πόσω μάλλον τα ακόμα αρχαιότερα μινωικά. Θυμήθηκα ένα δημοσίευμα του 2010, από νορβηγική εφημερίδα, σύμφωνα με το οποίο είχαν βρεθεί μυστηριώδη γράμματα της περιόδου 1800 - 1000 π.Χ. σκαλισμένα σε γρανίτη. Τα γράμματα αυτά αποκρυπτογράφησε ως μινωικά ο νορβηγός γλωσσολόγος και ακαδημαϊκός Kjell Aartun και τιμήθηκε γι’ αυτό με το χρυσό μετάλλιο του βασιλιά. Κατά τον Aartun, οι μινωικές λέξεις μεταφράζονταν «Μαλακός και καθαρός», αναφερόμενες στο μεγαλύτερο κοίτασμα αργύρου όλης της Ευρώπης που είχαν εντοπίσει στο Kongsberg του Οσλο αυτοί οι απίστευτοι κυνηγοί θησαυρών. Αλλά μήπως είχαν αφήσει και άλλα ίχνη πίσω τους;

Ρώτησα σχετικά τον δρα Μηνά Τσικριτσή, που πρότινος είχε εντοπίσει τον «πήλινο υπολογιστή ναυσιπλοΐας» των Μινωιτών (βλ. www.tovima.gr/science/research/article/?aid=391944). Κατά την επικοινωνία μας αμφισβήτησε την ερμηνεία του Aartun, αλλά ήταν βέβαιος για το ότι επρόκειτο για Μινωίτες, καθώς μια πρόσφατη μελέτη του προσέθεσε υποστηρικτικά στοιχεία στη θεωρία του καθηγητή Μαριολάκου για πέρασμα στην αντίπερα όχθη του ωκεανού. Μου είπε συγκεκριμένα:

Ο Πλούταρχος περί... Καναδά



Μία από τις παράλιες φλέβες χαλκού στη λίμνη Superior των ΗΠΑ, με τα πανάρχαια ίχνη εξόρυξης

- «Ο Πλούταρχος γράφει: "Οσο για τη μεγάλη ήπειρο, από την οποία η μεγάλη θάλασσα περιέχεται σε κύκλο, από τα άλλα νησιά απέχει λιγότερο, από την Ωγυγία όμως γύρω στα πέντε χιλιάδες στάδια ταξιδεύοντας με πλοία με κουπιά. (...) Από την ηπειρωτική γη τα κοντινά μέρη κατοικούν Ελληνες, γύρω από κόλπο όχι μικρότερο από την Μαιώτιδα (λίμνη), του οποίου το στόμα βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμα της Κασπίας θάλασσας". Οι αποστάσεις μεταξύ Γροιλανδίας, Νέας Γης και νησιού Baffin του Καναδά είναι περίπου 1.140 χλμ., ενώ μεταξύ Νέας Γης και νησιού Baffin είναι περίπου 1.300 χλμ. Η αναφορά ότι γύρω από τον κόλπο κατοικούν Ελληνες μας φανερώνει μια αποικία στον κόλπο του Αγ. Λαυρεντίου.

Το σημαντικό όμως στην περιγραφή αυτή είναι ότι μας παρέχει γεωγραφικές πληροφορίες οι οποίες είναι σωστές. Πράγματι, ο κόλπος του Αγ. Λαυρεντίου μοιάζει με τη Μαιώτιδα λίμνη (Αζοφική Θάλασσα, στον Εύξεινο Πόντο) και είναι λίγο μεγαλύτερος. Οσο για την πληροφορία ότι το στόμιο του κόλπου είναι στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας, κοιτώντας στο Google Earth εύκολα διακρίνουμε ότι τα δύο στόμια βρίσκονται σε βόρειο γεωγραφικό πλάτος 47ο, άρα στην ίδια ευθεία. Αυτή η πληροφορία είναι και η μοναδική αναφορά στην αρχαία γραμματεία που μας δείχνει ότι μπορούσαν εκείνη την εποχή να προσδιορίζουν το γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου. Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη στον Πλούταρχο που θεωρώ απόδειξη αληθείας για τα ταξίδια στην Αμερική».

- Δηλαδή... τι;

- «Μας λέει: "Οταν λοιπόν ο αστέρας του Κρόνου, τον οποίο εμείς αποκαλούμε Φαίνοντα ενώ εκείνοι Νυκτούρο, φτάσει στον Ταύρο μετά από περίοδο τριάντα ετών, αφού προετοιμάσουν επί χρόνο πολύ τη θυσία... (ξεκινούν το ταξίδι της επιστροφής)". Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να ελέγξουμε αστρονομικά την περίοδο που πιθανόν έγινε το συγκεκριμένο ταξίδι που εξιστορεί. Ο Πλάτωνας είχε κατατάξει τους πλανήτες στο ηλιακό σύστημα, σε σειρά από έξω προς τα μέσα ως προς τη Γη, με τα εξής ονόματα: Φαίνοντας (ο Κρόνος), Φαέθοντας (ο Δίας), Πυρόεντας (ο Αρης), Εωσφόρος (η Αφροδίτη), Στίλβοντας (ο Ερμής), Ηλιος και Σελήνη. Το όνομα Φαίνοντας ετυμολογικά σημαίνει αυτόν που γίνεται ορατός, ενώ η λέξη Νυκτούρος σημαίνει αυτόν που είναι τελευταίος στη νύκτα. Με χρήση ειδικού προγράμματος αστρονομίας έλεγξα στις γεωγραφικές συντεταγμένες του Καναδά για την εποχή του Πλουτάρχου (1ου αι. μ.Χ.) σε ποια χρονολογία και σε ποιον μήνα ο πλανήτης Κρόνος βρίσκεται στον αστερισμό του Ταύρου πριν ανατείλει ο Ηλιος. Επιβεβαίωσα ότι κάθε 30 σεληνιακά χρόνια εμφανίζεται όντως το φαινόμενο να ανατέλλει ο Κρόνος στον Ταύρο. Επειτα, πάλι, ο Πλούταρχος λέει: "Τα νησιά που βρίσκονται πέρα κατοικούνται από Ελληνες και βλέπουν τον Ηλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα επί τριάντα μέρες. Και η νύχτα εκεί έχει ελαφρύ σκοτάδι και λυκαυγές που φέγγει από τη δύση". Εφόσον το ταξίδι επιστροφής ξεκινούσε αρχές Ιουνίου, τότε πρέπει να ελέγξουμε πού έβλεπαν τον Ηλιο να κρύβεται λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες. Με κατάλληλο πρόγραμμα βρήκα ότι την εποχή του 1ου αι. π.Χ. στη Γροιλανδία (60ο βόρεια) ο Ηλιος έδυε μία ώρα μεταξύ 4-5 π.μ. και αυτό συνέβαινε για χρονικό διάστημα ενός μήνα, από 9/6 ως και 9/7. Η ταύτιση αυτή δηλώνει ότι αρχικά ταξίδευαν βόρεια, φθάνοντας κοντά στον Αρκτικό Κύκλο, όπου τη θάλασσα ονόμαζαν Κρόνιο Πέλαγος. Στην περιοχή αυτή η νύχτα έχει όντως λυκαυγές και ελαφρύ σκοτάδι. Η αστρονομική σύνδεση, σε συνδυασμό με τις γεωγραφικές γνώσεις των δύο τόπων που έχουν ίδιο γεωγραφικό πλάτος, καταδεικνύει ότι το ταξίδι που περιγράφει ο Πλούταρχος – από την Αμερική στην Καρχηδόνα, το 86 μ.Χ. – όντως συνέβη.

Ο συλλογισμός ήταν συγκλονιστικός, αλλά με συγκρατούσε το ότι μετρούσαμε τα δεδομένα ενός ταξιδιού στη ρωμαϊκή πλέον εποχή – μια εποχή που ίσως οι ταξιδιώτες να είχαν και Μηχανισμό των Αντικυθήρων εν πλω». Τι στοιχεία είχαμε ότι πλοία της μινωικής εποχής κατόρθωναν το ταξίδι; Οι εκπλήξεις από τη χώρα των Βίκινγκς (βλ.ένθετο) έδωσαν ίσως την απάντηση.

Ιχνη και ίντριγκες στον Νέο Κόσμο

Απίστευτη συλλογή στρατιωτών και αρμάτων στο Ιλινόι, αλλά είναι αληθινή;

Απέμενε το να βρει κανένας αντίστοιχα αποδεικτικά στοιχεία στις ακτές του Αγίου Λαυρεντίου ή της λίμνης Superior για να δεχτεί ως πιθανό το απίθανο των Μινωιτών στην Αμερική. Ο Menzies ανέφερε ως τέτοια «1.200 περίπου μινωικά ευρήματα γύρω από τη λίμνη Superior». Βάλθηκα λοιπόν να τα βρω.


Προέκυψε ότι ευρήματα υπάρχουν όντως πολλά: τα πρώτα στοιχεία μη ινδιάνικης εξόρυξης βρέθηκαν σε φλέβες χαλκού, στη χερσόνησο Keweenaw της λίμνης Superior – κοντά σε ένα χωριό που ονομάζεται... Λαύριο (Laurium). Εκεί βρέθηκε και το πετρόγλυφο ενός άκρως συμβολικού μινωικού πλοίου (βλ. http://megalithicresearch.blogspot.com/2009/12/petroglyph-of-sailing-boat-copper.html).

Επίσης, στο Newberry του Μίσιγκαν, είχαν ήδη από το 1896 βρεθεί τρία αγαλματίδια και μία πινακίδα με «περίεργη γραφή». Κανένας δεν μπορούσε να την ερμηνεύσει τότε, αλλά όταν ο Εβανς προχώρησε στις ανασκαφές της Κνωσού – το 1900 – έγινε προφανές ότι η γραφή συγγένευε με τη Γραμμική Α. Η πληθώρα όμως των «απεικονιστικών στοιχείων» που παραπέμπουν στη Μεσόγειο βρέθηκε στη συνέχεια σε χέρια ιδιωτών, με τα περισσότερα να καταλήγουν σε άγνωστους συλλέκτες και πολλά – χρυσά και ασημένια – να φημολογείται ότι έχουν λιωθεί από τους άπληστους θηρευτές τους. Τα περισσότερα είχαν βρεθεί το 1925, από έναν αγρότη του Ιλινόις, τον Orville Lowery, και το 1982 από έναν τυχοδιώκτη, ονόματι Russ Burrows, που ισχυρίστηκε ότι βρήκε ένα ιερό και 13 ασύλητους τάφους σε ένα σύμπλεγμα σπηλαίων, επίσης στο Ιλινόις.

Εν κατακλείδι και συνοπτικά, τα παρατιθέμενα στο Διαδίκτυο ευρήματα επί αμερικανικού εδάφους περιλαμβάνουν πάμπολλες πέτρες με χαραγμένες επάνω τους μορφές στρατιωτών με στολές που θυμίζουν Μινωίτες, Φιλισταίους, Μυκηναίους, Φοίνικες και Αιγυπτίους, αρκετά πετρόγλυφα με μινωικού και αιγυπτιακού τύπου πλοία, και επιγραφές που άλλες θεωρούνται κυπρομινωικής γραφής και άλλες σύμμεικτες με ετρουσκικές, λατινικές και ελληνικές λέξεις. Το πιο εύγλωττο όμως οπτικά στοιχείο (εφόσον αποδειχθεί και αυθεντικό) είναι ένα μετάλλιο που βρέθηκε στο Cleveland του Οχάιο το 2006, με τον μινωικό πέλεκυ στη μία πλευρά και στην άλλη τον Πρίγκιπα των Κρίνων, που γνωρίζουμε από την τοιχογραφία στο ανάκτορο της Κνωσού (1690 π.Χ.)!

Αυτόκλητοι αρχαιολόγοι - μεσσίες

Σιωπηλοί μάρτυρες αυτές οι πέτρες του Μίσιγκαν, με μινωικά και μυκηναϊκά πλοία χαραγμένα πάνω τους

To θέμα περιπλέχθηκε περισσότερο όταν τους «Ιντιάνα Τζόουνς του Χαλκού» προσέγγισαν «στρατευμένοι αρχαιολόγοι», εκ μέρους της Εκκλησίας των Μορμόνων, οι οποίοι πάσχιζαν να δικαιώσουν τα ρηθέντα υπό του προφήτη τους ότι την Αμερική είχαν εποικίσει... Ιουδαίοι, γύρω στο 2000 π.Χ. Εκτοτε έχει στηθεί ένα απίστευτο γαϊτανάκι, με κάθε είδους ερμηνείες των ευρημάτων να ξεφυτρώνουν στο παραεπιστημονικό περιοδικόAncient American (www.ancientamerican.com/), ενώ η επίσημη αρχαιολογία απέχει. Αυτή η παράδοξη κατάσταση έχει οδηγήσει σε αδυναμία διασταύρωσης της αλήθειας των ισχυρισμών και στην έκφραση ακραιφνών θεωριών. Για παράδειγμα, ένας επιγραφολόγος ονόματι Paul Schaffranke ισχυρίστηκε σε διάλεξη του 1995 (βλ. www.youtube.com/watch?v=ZO9OstWDAac) ότι αποκρυπτογράφησε τη σύμμεικτη γραφή των αρχαίων πινακίδων και ότι αυτή διηγείται ένα απίστευτο ρέκβιεμ των πρώτων εκείνων αποίκων της Αμερικής: ότι Ελληνες της Αλεξάνδρειας – φυγάδες της χριστιανοκρατούμενης πλέον Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας – κατέφυγαν στο τελευταίο προπύργιο των Φοινίκων, στη Μαυριτανία, κι από εκεί έφθασαν όλοι μαζί στις Μεγάλες Λίμνες, για να χτίσουν το μεικτό και τελευταίο τους βασίλειο!

Κρητικό DNA στους Ινδιάνους!


Το μόνο επιστημονικό που έχουμε προς υποστήριξη όλων των σεναρίων αποίκισης από τη Μεσόγειο είναι η γενετική μελέτη «Origin and Diffusion of mtDNA Haplogroup X», του 2003 (βλ. www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1180497/). Σε αυτήν εντοπίστηκε ότι το μιτοχoνδριακό DNA haplogroup X2 που απαντάται στους Κρήτες σε υψηλό ποσοστό (7,2%) απαντάται σε παρόμοια υψηλό ποσοστό (ως 5%) και σε 20.000 μέλη ινδιάνικων φυλών της ΒΑ Αμερικής! Σε παρόμοιο «ευρασιατικό συμπέρασμα» είχε καταλήξει και η κρανιακή συγκριτική μελέτη του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν «Old World sources of the first New World human inhabitants: a comparative craniofacial view», του 2001 (βλ. www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11481450). Επειτα, το 2008, η εργασία μιας ομάδας ερευνητών από πανεπιστήμια της Ελλάδας, των ΗΠΑ, του Καναδά, της Ρωσίας και της Τουρκίας, υπό τον καθηγητή του Αριστοτελείου Κωνσταντίνο Τριανταφυλλίδη, έστρεψε τον προβολέα της γενετικής ιχνηλάτησης ακόμα πιο πίσω: αποφάνθηκε βάσει DNA ότι οι Μινωίτες είχαν εγκατασταθεί στην Κρήτη προερχόμενοι από την Ανατολία – τα μέρη που τη 2η χιλιετία π.Χ. κατέλαβαν οι Χετταίοι.

Και τότε θυμήθηκα ότι ο Μίνωας είχε παντρευτεί τη μάγισσα πριγκίπισσα των Κόλχων, Πασιφάη. Να ήταν η Κολχίδα το αδελφό βασίλειο των εκπατρισμένων Μινωιτών; Το σενάριο ταιριάζει πολύ με το ότι Γεωργιανοί επιγραφολόγοι επιμένουν πως η γλώσσα του Δίσκου της Φαιστού είναι στην ιερατική γραφή της αρχαίας Κολχίδας (βλ. www.tovima.gr/science/article/?aid=251116). Και παίρνουν νέο νόημα για την έκταση της μινωικής θαλασσοκρατίας τα όσα είχε πει στα «Αργοναυτικά» ο Ορφέας, για διαφυγή των Αργοναυτών στη Βαλτική μέσω του Βορυσθένη (Δνείπερου) και κατέβασμα ως το νησί της αδελφής της Μήδειας, Κίρκης, στα ανοιχτά της Μαυριτανίας...

Θα ξαναγράψουμε τα βιβλία;


Είναι όμως αυτά αρκετά για να γράψουμε ξανά τα βιβλία της Ιστορίας, να ξεχάσουμε το «ο Κολόμβος ήταν Χιώτης» και να αποδυθούμε στο «ο Τελευταίος των Μοϊκανών ήταν πατριωτάτσι»; Οχι ακόμα. Κάποιες μούμιες που βρέθηκαν τόσο στην περιοχή «αποίκησης» της Αμερικής όσο και στη γειτονιά του Stonehenge στην Αγγλία ίσως φωτίσουν καλύτερα την υπόθεση. Αλλά σιγουριά θα έχουμε μόνον αν αποφανθούν επίσημα οι αρχαιολόγοι.

«Γιατί», ρώτησα τον καθηγητή Μαριολάκο, «εφόσον είστε και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ), δεν στέλνετε μια αρχαιολογική αποστολή στη λίμνη Superior;». «Θα έπρεπε, καθόσον τώρα έχουν εντοπιστεί και βυθισμένα λιμενικά έργα στην περιοχή» μου απάντησε. «Από επιστημονική άποψη, οι έλληνες επιστήμονες μπορούν να φέρουν σε πέρας το ερευνητικό έργο – και μέσα σε ένα με δύο χρόνια θα είχαμε τις απαντήσεις. Ομως, το ΚΑΣ είναι ένα γνωμοδοτικό Συμβούλιο, που δεν διαμορφώνει την ερευνητική πολιτική του υπουργείου και, συνεπώς, δεν μπορεί να πάρει αυτό την απόφαση. Πέραν του υπουργείου, βέβαια, υπάρχουν και τα αρχαιολογικά τμήματα του Πανεπιστημίου. Αλλά, για να γίνουν αυτά, πρέπει αφενός να βρεθούν οι απαραίτητοι πόροι και αφετέρου να το θέλουν και να το ζητήσουν οι ίδιοι οι αρχαιολόγοι μας»συμπλήρωσε με νόημα.

ΥΓ.: Εκτός των προαναφερθέντων βιβλίων και μελετών στο κείμενο, ενδιαφέρουσες πηγές είναι και οι εξής:
* «Cultural Interactions in Europe and the Eastern Mediterranean During the Bronze Age (3000-500 BC)».
* «The Early Minoan Colonization of Spain», W. Sheppard Baird - στο www.minoanatlantis.com/Minoan_Spain.php
* «Minoans and Phoenicians» στο www.phoenician.org/minoans_phoenicians_paper.htm
Για τον αντίλογο των αμερικανών αρχαιολόγων στην ερασιτεχνική αναζήτηση αρχαίων αποίκων, διαβάστε το www.csicop.org/si/show/civilizations_lost_and_found_fabricating_history_-_part_one_an_alternate_re/

ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΩΝ ΒΙΚΙΝΓΚΣ
Μινωικά πλοία… στη Νορβηγία


Αναζήτησα εικόνες μινωικών πλοίων στο Διαδίκτυο, εστιάζοντας στις σκανδιναβικές πηγές προέλευσης, κι άρχισα να πέφτω από έκπληξη σε έκπληξη: τα νότια παράλια της Νορβηγίας (Oestfold) και της Σουηδίας (Bohuslan), αλλά και ένα νησί της Δανίας καταμεσής της Βαλτικής (Bornholm), είναι διάσπαρτα με πετρόγλυφα μινωικών πλοίων της Εποχής του Χαλκού! Μάλιστα, το 2005, δύο σουηδοί καθηγητές Αρχαιολογίας (ο Kristian Kristiansen του Πανεπιστημίου του Gothenburg και ο Thomas B. Larsson του Πανεπιστημίου Umea) εξέδωσαν στο Cambridge University Press βιβλίο με τίτλο «Η αυγή της κοινωνίας της Εποχής του Χαλκού» (The Rise of Bronze Age Society), στο οποίο εξηγούν ότι η πληθώρα αυτών των ευρημάτων – αλλά και επιγραφών τόσο σε Γραμμική Α όσο και σε Γραμμική Β – δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά με πολιτισμική επαφή των Μινωιτών και Μυκηναίων με τη Σκανδιναβία. Σημειώνουν δε ότι πρώτα έφθασαν στη σημερινή Νότια Γερμανία και τη Δανία, όπου έχουν βρεθεί σπαθιά και διαδήματα.

Επειτα, κάτι ακόμη πιο χειροπιαστό υπέπεσε στην αντίληψή μου: το αρχαιότερο σκάφος της Βόρειας Ευρώπης είναι το «Hjortspring» του 350 π.Χ., που τώρα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας. Οπως μπορείτε να διαβάσετε στη Wikipedia (http://en.wikipedia.org/wiki/Hjortspringboat) ήταν μήκους 21 μέτρων και μετέφερε ως 23 οπλισμένους άνδρες. Κατασκευαστικά είναι ο πρόγονος των Drakkar των Βίκινγκς, αλλά «παραμένει ανεξήγητη η ιδιορρυθμία πλώρης και πρύμνης». Μία ιδιορρυθμία εμφανώς υπαρκτή και σε πολλά από τα χαραγμένα σε γρανίτη «σκίτσα» πλοίων της Εποχής του Χαλκού! Δηλαδή, έχουμε το ενδεχόμενο όχι μόνον να έφθασαν ως εκεί τα πλοία του Μίνωα, αλλά και να μεταλαμπάδευσαν την τεχνογνωσία που έφερε τους Βίκινγκς στη Γροιλανδία και τη Νέα Γη 35 αιώνες αργότερα...

Για όσους εκ των αρχαιολόγων μας επιθυμούν να ψάξουν το θέμα, υπάρχει το σχετικό βιβλίο «A Pre-Roman Iron-Age Warship in Context», που εξέδωσαν το Viking Ship Museum και το Εθνικό Μουσείο της Δανίας, με την επιμέλεια των Ole Crumlin-Pedersen και Athena Trakadas (!) Για εμάς τους υπόλοιπους, ίσως αρκεί το ότι ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης επανέλαβε αργότερα αυτό το ταξίδι, τον 4ο αι. π.Χ. και περιέγραψε πρώτος και με ακρίβεια το εμπόριο κασσίτερου στην Κορνουάλη, τις παλίρροιες που συναντούσε περιπλέοντας τη Βρετανία, τις διαστάσεις των βρετανικών νησιών, το φιόρδ της Χριστιανίας στη Νορβηγία, τους Γότθους στο νησί Bornholm της Δανίας, τα νησιά Faroe (μεταξύ Σκωτίας και Ισλανδίας, όπου και σήμερα ένα νησάκι ονομάζεται... Mykines) και, τέλος, την Ισλανδία, που τότε πια ονομαζόταν Εσχατη Θούλη.


Επιμέλεια: www.logiosermis.net
Με πληροφορίες απο το Βισάλτης και Το Βημα

ΠΗΓΗ  7/9/2018

 

 

 

 

 

 

 

 

05/09/2018 14:04 EEST

ΤripAdvisor: Το Μουσείο της Ακρόπολης στα καλύτερα του Κόσμου

John Kolesidis / Reuters

Στη λίστα με τα 6 καλύτερα μουσεία στον κόσμο για το 2018 φιγουράρει το Μουσείο Ακρόπολης, σύμφωνα με τα Travellers’ Choice Awards που απονέμει η TripAdvisor, όπως προκύπτουν από τις προτιμήσεις των εκατομμυρίων ταξιδιωτών που χρησιμοποιούν την πλατφόρμα σε όλο τον κόσμο. Το Μουσείο Ακρόπολης αναδεικνύεται επίσης το τέταρτο καλύτερο στην Ευρώπη.

Καλύτερο μουσείο στον κόσμο αναδείχθηκε το Musée d’Orsay στο Παρίσι και ακολούθησαν το Μνημείο 11ης Σεπτεμβρίου και το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνηςστη Νέα Υόρκη.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τις πρώτες θέσεις καταλαμβάνουν τα Musée d’Orsay, Βρετανικό Μουσείο και Μουσείο Πράντο στη Μαδρίτη.

Η λίστα με τα καλύτερα μουσεία του κόσμου:

1. Musée d’Orsay - Παρίσι, Γαλλία

Atlantide Phototravel via Getty Images
2. Το Μνημείο της 11/9 - Νέα Υόρκη
Drew Angerer via Getty Images
3. Το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης - Νέα Υόρκη
Brendan McDermid / Reuters
4. Το Βρετανικό Μουσείο - Λονδίνο
DANIEL LEAL-OLIVAS via Getty Images
5. Εθνικό Μουσείο Prado - Μαδρίτη
Jeff Greenberg via Getty Images
6. Μουσείο Ακρόπολης - Αθήνα
John Kolesidis / Reuters
7. Μουσείο του Λούβρου - Παρίσι
RossHelen via Getty Images
8. Το Εθνικό Μουσείο του Β ’Παγκοσμίου Πολέμου - Νέα Ορλεάνη, Λουιζιάνα
Education Images via Getty Images
9. Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας - Πόλη του Μεξικού
erlucho via Getty Images
10. Πολεμικό Μουσείο - Πόλη του Χο Τσι Μιν, Βιετνάμ
xuanhuongho via Getty Images

 

 

 

 

 

Σπουδαία ανακάλυψη στην Αίγυπτο:

Βρέθηκε χωριό 7.000 ετών

- Αρχαιότερο και από τις πυραμίδες της Γκίζας

Σπουδαία νεολιθική ανακάλυψη στην Αίγυπτο

Σπουδαία νεολιθική ανακάλυψη στην

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο οικισμός κατοικούταν περί το 5.000 π.Χ., γεγονός που τον καθιστά προγενέστερο της εποχής των Φαραώ και τουλάχιστον 2.500 χρόνια παλαιότερο από τις πυραμίδες της Γκίζας.

news247 02 Σεπτεμβρίου 2018 19:17

Έναν προϊστορικό οικισμό ηλικίας τουλάχιστον 7.000 ετών έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στο Δέλτα του Νείλου, στην Αίγυπτο.

Σύμφωνα με τα διεθνή πρακτορεία, οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο οικισμός κατοικούταν περί το 5.000 π.Χ. Αν ευσταθούν και επιβεβαιωθούν οι υπολογισμοί τους, πρόκειται για μια ανακάλυψη τεράστιας σημασίας, καθώς θα σημαίνει ότι το χωριό αυτό είναι σημαντικά προγενέστερο της περιόδου των Φαραώ και χτίστηκε περί τα 2.500 χρόνια πριν από τις πυραμίδες της Γκίζας.

Ο οικισμός της νεολιθικής περιόδου, σύμφωνα με το υπουργείο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, βρέθηκε στην περιοχή Tell el Samara, 140 χλμ βόρεια του Καΐρου.

Οι υπολογισμοί των ειδικών για την παλαιότητα των ευρημάτων στηρίχθηκαν στην ανακάλυψη σιλό από οστά ζώων και τροφίμων που βρέθηκαν στο σημείο. Ο οικισμός περιλαμβάνει σειρά σπιτιών που σύμφωνα με τα έως τώ ρα στοιχεία φαίνεται να κατασκευάστηκαν σε διαφορετικές περιόδους στο σύνολό τους.

Προϊστορικός οικισμός στην Αίγυπτο
Προϊστορικός οικισμός στην Αίγυπτο AP
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Αίγυπτος

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided