Τετάρτη, Νοέμβριος 20, 2019

Βόρειος Ήπειρος

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ στην Βόρειο Ήπειρο: Εποχές Χότζα και Αλία στους Βουλιαράτες από την αλβανική αστυνομία

 

 

 

 

 


ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ στην Βόρειο Ήπειρο:

Εποχές Χότζα και Αλία στους Βουλιαράτες από την αλβανική αστυνομία

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019
Λίγες ημέρες πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος από την δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, το αλβανικό κράτος δείχνει ξανά το ανθελληνικό και απάνθρωπο πρόσωπο του, σε σημείο που να μην σέβεται ούτε τον πόνο της οικογένειας του 35χρονου Βορειοηπειρώτη Εθνομάρτυρα.

Την Πέμπτη 10 Οκτωβρίου, η αλβανική αστυνομία μετέβη στο σημείο της εκτέλεσης του Κωνσταντίνου στους Βουλιαράτες όπου η οικογένεια του χτίζει εκκλησάκι στην μνήμη του και με το πρόσχημα ότι δεν είχε ληφθεί η σχετική άδεια από το δημαρχείο της Δρόπολης, σταμάτησε τις εργασίες.

Την επόμενη ημέρα η οικογένεια Κατσίφα επισκέφθηκε το δημαρχείο προκειμένου να ακολουθήσει τις απαραίτητες διαδικασίες για χορήγηση αδείας.

Ωστόσο, το Σάββατο 12 Οκτωβρίου δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας έστησαν μπλόκα σε τρία σημεία από την είσοδο των Βουλιαρατών έως το υψηλότερο σημείο του χωριού.

Το πρωί της Κυριακής 13 Οκτωβρίου όταν οι γονείς του Κωνσταντίνου, ο πρόεδρος της Κοινότητας Βουλιαρατών και άλλοι κάτοικοι του χωριού πήγαν στο σημείο που ανεγειρόταν ο ναΐσκος, είδαν ότι όλα τα υλικά που είχαν αγοραστεί για τις οικοδομικές εργασίες ήταν κατεστραμμένα και διασκορπισμένα πολλά μέτρα μακρυά.

Νωρίτερα, τα ξημερώματα της Κυριακής είχε γίνει αντιληπτή η πτήση drone πάνω από τους Βουλιαράτες και συγκεκριμένα πάνω από το χώρο που θυσιάστηκε ο Κωνσταντίνος Κατσίφας.

Παράλληλα έγινε γνωστό ότι τις τελευταίες ημέρες η αλβανική αστυνομία έχει καλέσει όλους τους κτηνοτρόφους του χωριού Βουλιαράτες στο αστυνομικό τμήμα στους Γεωργουτσάτες, προκειμένου να τους κάνει ερωτήσεις για όσα γνωρίζουν σχετικά με την ανέγερση του ναΐσκου.

Επίσης τους απευθύνει ερωτήσεις ακόμα και για τα χωράφια που βόσκουν τα αιγοπρόβατα τους, αν είναι υπό την κυριότητα τους ή ενοικιασμένα!

Τον τελευταίο μήνα έχουν ενταθεί οι διεργασίες σχετικά με την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποκορύφωμα τις πρόσφατες διθυραμβικές δηλώσεις του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, καθώς και του Έλληνα Επιτρόπου Δημήτρη Αβραμόπουλου.

Ωστόσο με την ασέβεια στην μνήμη ενός νεκρού και στον πόνο της οικογένειας του και την τακτική τρομοκράτησης στους κατοίκους ενός χωριού για ένα εκκλησάκι σε απόμερο σημείο, το αλβανικό κράτος αποδεικνύει ότι έχει μείνει στην εποχή του Ενβέρ Χότζα.

Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση και τους διεθνείς οργανισμούς να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου τα Τίρανα να σεβαστούν επιτέλους την οδύνη της οικογένειας Κατσίφα και γενικότερα τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου.

Κίνηση για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου

 

 

 

 

 

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019

ΠΡΟΚΛΗΣΗ στην Βόρειο Ήπειρο...!!!

ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ έστειλαν την Αστυνομία τους και

σταμάτησαν εργασίες κατασκευής εκκλησίας στην μνήμη του Κ. Κατσίφα


Προκαλούν συνεχώς οι Αλβανοί σχεδόν ένα χρόνο μετά από την εν ψυχρώ δολοφονία του εθνομάρτυρα Κωνσταντίνου Κατσίφα από τις αλβανικές ειδικές δυνάμεις RENEA.

Οι αρχές της Αλβανίας εμπόδισαν την ανέγερση μικρής εκκλησίας στη μνήμη του Έλληνα, προκαλώντας την ταλαιπωρημένη οικογένειά του.

Ένταση προκλήθηκε χθες στο χωριό Βουλιαράτες μεταξύ της αλβανικής αστυνομίας και της οικογένειας του Κωνσταντίνου Κατσίφα.

Σύμφωνα με πληροφορίες των κατοίκων του χωριού η οικογένεια Κατσίφα αποφάσισε να χτίσει ένα εκκλησάκι στην μνήμη του Κωνσταντίνου.

Ενώ είχαν ξεκινήσει οι εργασίες κατασκευής εμφανίστηκαν στο χωριό αστυνομικές δυνάμεις ώστε να σταματήσoυν τις εργασίες κατασκευής με την πρόφαση πως η οικογένεια δεν είχε λάβει την σχετική άδεια από το δημαρχείο Δρόπολης, σύμφωνα με όσα αναφέρει το himara.gr.


Οι Αλβανοί τρέμουν την εθνική οργή των Ελλήνων που καταπιέζονται στις μαρτυρικές περιοχές της Βορείου Ηπείρου, και με κάθε μέσω προσπαθούν να φιμώσουν τις ηχηρές φωνές του και τις ακόμα πιο ισχυρές πράξεις τους.


Η δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα αποτελεί μια ξεκάθαρα ανθελληνική πράξη που δεν πρέπει να ξεχαστεί και είναι υποχρέωση της ελληνικής κυβέρνησης να γίνει στήριγμα στην οικογένεια του εθνομάρτυρα.


Εντός της ημέρας η οικογένεια θα επισκεφθεί το δημαρχείο ώστε να αιτηθεί την συγκεκριμένη άδεια.


πηγη

 

 

 

 

 

 

Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2019

Χειμάρρα:

Το προωθημένο κάστρο του Ελληνισμού


Οι τόποι δεν είναι απλώς τόποι. Ενδύονται το χαμόγελο, τις κουβέντες, τις ψυχές των ανθρώπων που τους κατοικούν. Η φιλοξενία και το σθένος των Χειμαρριωτών είναι παροιμιώδη.

«Θα αντέξουν. Είναι σκληροτράχηλοι, μαχητικοί, πείσμονες και ανθεκτικοί», είπε ο συνταξιδιώτης μας όπως παίρναμε την τελευταία στροφή στα Σπήλια για να φύγουμε από τη Χειμάρρα. «Πήραν κουράγιο από τη χθεσινή δήλωση του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν κουραστεί από αναδιπλώσεις».

Είχαμε φιλοξενηθεί για το διήμερο του Γενέσιου της Θεοτόκου στην οικία των Μιλέων στο ιστορικό κέντρο της Χειμάρρας, ένα από τα είκοσι περίπου κτίσματα αυτοχθόνων Ελλήνων ομογενών που σκόπευε να κατεδαφίσει ο Έντι Ράμα. Σε πείσμα του Σχεδίου Ανάπλασης της κυβέρνησης των Τιράνων, που αφορούσε τόσο την ευρύτερη περιοχή της Χειμάρρας, όσο και το κέντρο της, οι κάτοικοι, αφού με τη στήριξη της διεθνούς κοινότητας και της Ελλάδος απέτρεψαν τις κατεδαφίσεις, μετέτρεψαν το πέτρινο αρχοντικό σε πρότυπο ξενώνα. Τα καλοκαίρια η κουζίνα είναι γεμάτη από Γάλλους, Τσέχους, Ιταλούς, Γερμανούς. Το χειμώνα οι επισκέπτες είναι στελέχη της σοσιαλιστικής κυβέρνησης και διπλωμάτες διαπιστευμένοι στην αλβανική πρωτεύουσα.

Οι τόποι δεν είναι απλώς τόποι. Ενδύονται το χαμόγελο, τις κουβέντες, τις ψυχές των ανθρώπων που τους κατοικούν. Η φιλοξενία και το σθένος των Χειμαρριωτών είναι παροιμιώδη. Η επιτυχία του Μιλίτικο, αλλά και κάθε επιχείρησης που ανήκει σε γηγενείς Έλληνες μειονοτικούς είναι η απάντηση στις προθέσεις του Αλβανού πρωθυπουργού να αλλοιώσει τον χαρακτήρα και τον πληθυσμό στη Χειμάρρα εις βάρος των ίδιων των Χειμαρριωτών, στη συντριπτική τους πλειοψηφία ελληνικής καταγωγής, με ένα μη βιώσιμο σχέδιο στρατηγικής επένδυσης που συμπεριλαμβάνει κατασκευή σύγχρονων θέρετρων σε εκτάσεις που απαλλοτριώνει από τους κατοίκους.

«Δεν αφομοιωθήκαμε εμείς από εκείνους, εκείνοι αφομοιώθηκαν από εμάς. Είναι αναγκασμένοι να μιλούν ελληνικά», μας είπε εκπρόσωπος της μειονότητας. Ενώ ο Αλέξανδρος Μαλλιάς, πρέσβης επί τιμή, θητεύσας προ εικοσαετίας στα Τίρανα, συμπλήρωνε: «Το πιο δύσκολο πόστο στο οποίο έχω υπηρετήσει είναι τα Τίρανα, γιατί συγκρούονται μέσα σου το καθήκον με το συναίσθημα. Αλλά τελικά το συναίσθημα είναι καθήκον».

Το προωθημένο κάστρο του Ελληνισμού

Η Χειμάρρα είναι το προωθημένο κάστρο του Ελληνισμού στις ακτές του Ιονίου και τις πλαγιές των Ακροκεραυνίων, το προκεχωρημένο προπύργιο συνεργασίας Ελλήνων ομογενών με το αλβανικό κράτος, οι οποίοι με τον πολιτισμό τους συμβάλλουν στην προενταξιακή πορεία της χώρας.

Η έκθεση του ΟΑΣΕ προ ημερών για τις δημοτικές εκλογές της 30ης Ιουνίου που διεξήχθησαν στη γείτονα χωρίς τη συμμετοχή της αντιπολίτευσης είναι καταπέλτης για τον Αλβανό πρωθυπουργό. «Ούτε εγώ να την είχα γράψει», σχολίαζε εκπρόσωπος των Χειμαρριωτών. Όπως όλα δείχνουν, η αλβανική κυβέρνηση είναι αναγκασμένη να διεξαγάγει δημοτικές και κοινοβουλευτικές εκλογές το αργότερο μέχρι την άνοιξη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε διάστημα λίγων μηνών προέβη δημόσια τρεις φορές στην ίδια δήλωση. Η προστασία των ανθρωπίνων και περιουσιακών δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας είναι αδιαπραγμάτευτη για την Ελλάδα. Ο δρόμος της Αλβανίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση περνάει μέσα από το σεβασμό των δικαιωμάτων αυτών.
lawandorder.gr

 

 

 

 

 

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2019

«Μυρίζει» προβοκάτσια από τα Τίρανα:

«Υπάρχει σχέδιο για την αυτονομία της Β. Ηπείρου»

– «Τι ετοιμάζουν οι Έλληνες;»

Μπαράζ προπαγανδιστικών δημοσιευμάτων έχουμε στον αλβανικό τύπο, την χρονική στιγμή που η χώρα αυτή «βράζει» κατά του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, ενώ ο πρόεδρος Ιλίρ Μέτα αναφέρει σχέδιο Σόρος κατά της χώρας.

Ο αλβανικός τύπος μέσα σε όλο αυτόν των κυκεώνα των αντιδράσεων και διαδηλώσεων χιλιάδων Αλβανών σε πολλές πόλεις, ομιλεί για δήθεν «ελληνικό σχέδιο» αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, το οποίο μακάρι να υπάρχει και να εφαρμoζόταν, αλλά νομίζουμε ότι όλο αυτό μυρίζει πιθανόν νέα «προβοκάτσια» κατά της ελληνικής μειονότητας.

«Όταν η αλβανική πολιτική σκηνή έχει μετατρέψει την χώρα σε ένα σπίτι που έχει πιάσει φωτιά, δεν είναι μόνο οι γείτονές μας που θερμαίνονται με τη φωτιά, αλλά περιμένουμε να πέσουν και οι τοίχοι του σπιτιού (τα σύνορα της Αλβανίας) και να επωφεληθούν κάποιοι να πάρουν πίσω ένα κομμάτι της χώρας όπως το 1913.

Αυτή είναι η νέα ελληνική στρατηγική στην νέα μας κρίση, η οποία μεταφράζεται στο ότι οι Έλληνες θα επιδιώξουν να επωφεληθούν από την κακή περίοδο που διάγει η Αλβανία από διεστραμμένους πολιτικούς και κακούς ανθρώπους», αναφέρει το αλβανικό δημοσίευμα.

Στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας αναφέρεται στις 24 Ιουνίου: «Όσον αφορά την προστασία της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην Αλβανία είναι η πρώτη φορά που η απόφαση του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (ΕΕ) έχει θέσει σαφείς όρους, συνδέοντας την προοπτική της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τον σεβασμό στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης (αυτό-προσδιορισμού), για την ελληνική μειονότητα».


Οι Αλβανοί μας κατηγορούν ότι η Ελλάδα διακηρύσσει όχι μόνο την αυτοδιάθεση της ελληνικής μειονότητας, αλλά το θέτει και ως νέο όρο για πρώτη φορά στην ιστορία για την είσοδο της Αλβανίας στην ΕΕ.

Φοβούνται οι ίδιοι τρέμοντας να ψελλίσουν ακόμα και την ύπαρξη του πρωτοκόλλου της Κέρκυρας το 1914, το οποίο κάτω από την πίεση των συμμάχων μας δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ.

Επίσης αναφέρεται ότι ο ορισμός του όρου «αυτοδιάθεση», σύμφωνα με το λεξικό του πανεπιστημίου Oxford της αγγλικής γλώσσας, του 1995 αναφέρει: «Αυτοδιάθεση είναι το δικαίωμα ενός έθνους-χώρας, να αποφασίσει ποια μορφή διακυβέρνησης θα έχει».

«Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης είναι το δικαίωμα μόνο των λαών. Αν γίνει αυτό με την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, τότε και η Τουρκία μπορεί να πιέσει για την αυτοδιάθεση της «τουρκικής» εθνοτικής μειονότητας στην Ελλάδα, η οποία είναι έξι φορές μεγαλύτερη σε αριθμό από την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία»,γράφει το δημοσίευμα.

«Η Ελλάδα εξάγει το φάντασμα της Βορείου Ηπείρου από τον τάφο με την αυτονομία», ουρλιάζει ο αλβανικός τύπος, οι δημοσιογράφοι του οποίου γνωρίζουν ότι η ελληνική μειονότητα έχει κάθε δικαίωμα ανακήρυξης αυτοδιάθεσης οποιαδήποτε στιγμήκαι το μόνο που απαιτείται είναι ισχυρή πατριωτική ελληνική ηγεσία στην πατρίδα μας , την οποία κάποιοι στο εξωτερικό επιδιώκουν να μικρύνουν με κάθε τρόπο εδώ και πολλά χρόνια.

ΠΡΩΤΟΚΟΛΟ ΤΗς ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας υπογράφτηκε στις 17 (4) Μαΐου 1914, μεταξύ της αλβανικής κυβέρνησης, που επικεφαλής της ήταν ο πρίγκιπας Βηντ και του προέδρου της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου» Γεωργίου Χρηστάκη-Ζωγράφου. Με την υπογραφή του, τερματίστηκαν οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ αλβανικής χωροφυλακής-ατάκτων και Βορειοηπειρωτών (Ιερών Λόχων) και αναγνωρίστηκε η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου μαζί με μια σειρά δικαιωμάτων για τον τοπικό πληθυσμό.

Οι όροι

O Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος, με σωστούς χειρισμούς συντέλεσε στη διεθνή αναγνώριση του βορειοηπειρωτικού ζητήματος που κατέληξαν στην αυτονομία της περιοχής με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου.

Η περιοχή αποκτούσε επίσημα την αυτονομία της, υπό την αιγίδα του πρίγκηπα Βηντ της Αλβανίας, ο οποίος όμως δεν είχε ουσιαστικές αρμοδιότητες. Η αλβανική κυβέρνηση θα είχε το δικαίωμα να διορίζει και να απολύει τους κυβερνήτες και τους ανώτερους υπαλλήλους. Άλλοι όροι της συμφωνίας προέβλεπαν την στρατολόγηση αυτοχθόνων στην χωροφυλακή, την απαγόρευση παραμονής στρατιωτικών μονάδων αποτελούμενων από μη εντόπιους στην περιοχή, παρά μόνο σε περίπτωση πολέμου ή επανάστασης.

Προβλέπονταν επίσης, η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία, αν και στις τρεις πρώτες τάξεις η αλβανική θα διδάσκονταν παράλληλα με την ελληνική. Η θρησκευτική διδασκαλία, όμως, θα γίνονταν μόνο στα ελληνικά.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις θα εγγυόντουσαν για την διατήρηση και την εκτέλεση των παραπάνω μέτρων, πράγμα όμως που δεν έγινε ποτέ.

ΠΗΓΗ

 

 

 

 

27.6.19

ΟΜΟΝΟΙΑ Χιμάρας:

Κάλεσμα για αποχή από τις δημοτικές εκλογές

​ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Στις 23 Απριλίου, ο πρόεδρος της Ομόνοιας Χιμάρας, Φρέντης Μπελέρης κατέθεσε στην Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή την ανεξάρτητη υποψηφιότητά του για τον δήμο Χιμάρας, καθώς και η κυρία Σίλβα Μπούρμπο και ο κύριος Βασίλης Μπολάνος την επίσης ανεξάρτητη υποψηφιότητά τους για το δημοτικό συμβούλιο. Εν μέσω της πολιτικής κρίσης στην Αλβανία και με δεδομένη την αποχή της αντιπολίτευσης από οποιαδήποτε διαδικασία υπό την παρούσα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Έντι Ράμα, οι υποψηφιότητες ήταν μια στρατηγική επιλογή με στόχο την υπεράσπιση των συμφερόντων της ιδιαιτερης μας πατριδας και απόρροια της πίστης στην διαφαινόμενη νίκη παρά τις αντίξοες συνθήκες.


Σχεδόν ένα μήνα μετά και αφού είχε παρέλθει η προθεσμία κατάθεσης υποψηφιοτήτων, η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή ακύρωσε την υποψηφιότητα του Μπελέρη, βασισμένη σε ένα σαθρό σκεπτικό το οποίο επιβεβαίωσε τις επόμενες ημέρες το Δικαστικό Συμβούλιο της χώρας. Τα δύο αυτά όργανα αποφάσισαν πως ο Μπελέρης δεν δικαιούται να είναι υποψήφιος πριν τις 17 Ιουλίου 2019 και επέβαλλαν την ύπαρξη μόνο ενός – του κυβερνητικού - υποψηφίου στον δήμο Χιμάρας.
Την ερχόμενη Κυριακή, 30 Ιουνίου η αλβανική κυβέρνηση ετοιμάζεται να διενεργήσει μονοκομματικές δημοτικές εκλογές στην αλβανική επικράτεια. Οι εκλογές αυτές αν τελικά πραγματοποιηθούν εκτός από μονοκομματικές θα είναι και ελεγχόμενες για την νομιμότητά τους αφού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέδωσε διάταγμα στις 10 Ιουνίου με το οποίο ακυρώνει την διενέργειά τους και ζητά την συμφωνία των κομμάτων προς επίλυση της πολιτικής κρίσης και διενέργεια κανονικών εκλογών.
Οι εκλογές που προγραμματίζονται για τις 30 Ιουνίου αποτελούν γελοιοποίηση της δημοκρατικής διαδικασίας αφού:
  • Υπάρχει μόνο ένας υποψήφιος ο ορισμένος από την κυβέρνηση της χώρας.
  • Η Κεντρική Περιφερειακή Επιτροπή αποτελείται μόνο από μέλη που όρισε το σοσιαλιστικό κόμμα
  • Οι επιτροπές στα εκλογικά κέντρα, θα απαρτίζονται μόνο από αντιπροσώπους της κυβέρνησης
  • Η εφορευτική επιτροπή που θα κάνει την καταμέτρηση των ψήφων, αποτελείται μόνο από αντιπροσώπους της κυβέρνησης.
  • Ο μακροπρόθεσμος παρατηρητής του ΟΑΣΕ ο οποίος θα συντάξει την έκθεση για τις εκλογές στην Χιμάρα, ενώ θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητος διεθνής παρατηρητής, είναι Αλβανός.
  • Το Συμβούλιο της Ευρώπης ακύρωσε σήμερα (26 Ιουνίου) την αποστολή αντιπροσωπείας παρατηρητών.

Η κυβέρνηση αφού εξευτέλισε την νομοθεσία και το σύνταγμα της χώρας που υποτίθεται πως υπηρετεί, ουσιαστικά στερεί από τους πολίτες το θεμελιώδες δικαίωμά τους να επιλέξουν ποιος θα διοικήσει τον δήμο τους. Ταυτόχρονα ζητά από εκείνους που είτε την εμπιστεύονται είτε την φοβούνται είτε διατηρεί πελατειακές σχέσεις μαζί τους να μεταβούν στα εκλογικά κέντρα για να νομιμοποιήσουν τις πρακτικές της με την ψήφο τους.
Μετά από αυτές τις εξελίξεις οι δύο ανεξάρτητοι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι δηλώνουν παραίτηση από την εκλογική διαδικασία. Ακόμα και αν από αυτήν την στημένη διαδικασία, απόλυτα ελεγχόμενη από την κυβέρνηση, εμφανίσουν τους δύο υποψήφιους να εκλέγονται, θα παραιτηθούν και δεν θα αποδεχθούν τις έδρες.
Για την Χιμάρα, η 30η Ιουνίου είναι μια ειρωνική επανάληψη της ιστορίας. Όπως έγινε στις 2 Δεκεμβρίου του 1945, επιχειρείται η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος το οποίο σήμερα σκοπό έχει να συνεχίσει την κυβερνητική πολιτική υφαρπαγής της γης και διωγμού των γηγενών κατοίκων από τις πατρογονικές τους εστίες.
Στις 2 Δεκεμβρίου του 1945, η Χιμάρα έδωσε ένα ισχυρό μάθημα πατριωτισμού και δημοκρατίας σε ολόκληρο το ανατολικό μπλοκ όταν αψηφώντας διώξεις, φυλακίσεις και βασανιστήρια αρνήθηκε να συμμετάσχει στο δημοψήφισμα παρωδία που στήθηκε από το κομμουνιστικό καθεστώς.
Ο υποψήφιος τότε βουλευτής ήταν ο Σπύρο Κολέκας μπάρμπας του σημερινού πρωθυπουργού. Όταν η ιστορία επαναλαμβάνετε είναι συνήθως ως φάρσα.
Όποιος πάει να ψηφίσει στις 30 Ιουνίου παρέχει στήριξη στο καθεστώς που θέλει να τον διώξει από το σπίτι του.
Όποιος πάει να ψηφίσει στις 30 Ιουνίου, απορρίπτει τα δημοκρατικά του δικαιώματα και αποδέχεται πως θέλει να κυβερνάται από τοποθετημένους άρχοντες και όχι εκλεγμένους.
Κανένας Χιμαραίος δεν πρέπει να γίνει συμμέτοχος στο επιχειρούμενο έγκλημα κατά της πατρίδας του.
Με πίστη στον αγώνα μας, θα κάνουμε και τώρα το χρέος μας απέναντι στην ιστορία και το μέλλον του τόπου.
Σας καλούμε να συνταχθείτε μαζί μας με το σύνθημα που οι γονείς και παππούδες μας άφησαν ως παρακαταθήκη στις 2 Δεκεμβρίου του 1945: ΑΠΟΧΗ
Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 27.6.19

 

 

 

 

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2019

Αλβανική προβοκάτσια στη Β.Ήπειρο:

Καταργούν την ελληνική γλώσσα από τις δίγλωσσες πινακίδες

– Προκαλούν συνεχώς οι Αλβανοί

Νέο επεισόδιο αναφορικά με τις δίγλωσσες πινακίδες καταγγέλλει ο Λεωνίδας Παππάς, εκ των εκπροσώπων της ελληνικής μειονότητας, τονίζοντας πως το αλβανικό καθεστώς προσπαθεί να δολοφονήσει την ελληνική γλώσσα και να την εξαλείψει από τις περιοχές της ελληνικής μειονότητες.

Χωρίς να έχει περάσει ούτε ένας μήνας από το περιστατικό με την αφαίρεση, επανατοποθέτηση και τον βανδαλισμό των δίγλωσσων πινακίδων (σ.σ. σε ελληνική και αλβανική γλώσσα) στον ομογενειακό δήμο Φοινίκης, μια νέα καταγγελία έρχεται στο φως.

Οι δίγλωσσες πινακίδες ανακατασκευάστηκαν και τοποθετήθηκαν πριν από τρεις μέρες, αλλά χωρίς τις σωστές γλώσσες, σύμφωνα με τα όσα επισημαίνει στο Sputnik ο Λεωνίδας Παππάς, πρώην πρόεδρος της ελληνικής ομογενειακής οργάνωσης Ομόνοια.

«Η αρμόδια υπηρεσία του αλβανικού Υπουργείου μεταφορών τοποθέτησε στο εθνικό οδικό δίκτυο, στον μειονοτικό Δήμο Δρόπολης, φαινομενικά δίγλωσσες πινακίδες. Στην πραγματικότητα όμως, αντί να είναι αλβανικά και ελληνικά πρόκειται μόνο για αλβανικά. Αφού αντί για ελληνικά, έχει αλβανικά με ελληνικούς χαρακτήρες», τονίζει χαρακτηριστικά στο Sputnik.


Η φωτογραφία απεικονίζει μια πινακίδα πάνω στο αλβανικό εθνικό οδικό δίκτυο. Τρία τοπωνύμια με διπλές ονομασίες. Πρόκειται για το ίδιο όνομα στα Αλβανικά το οποίο «ελληνοποιούν» με ελληνικούς χαρακτήρες, αντί να χρησιμοποιούν την προβλεπόμενη από το νόμο αυθεντική ελληνική ονομασία.


«Το τοπωνύμιο βάση του νόμου δεν γίνεται να παραφραστεί σε άλλη γλώσσα. Οι κοινότητες ονομάζονται στην πραγματικότητα Άνω και Κάτω Επισκοπή και Ραντάτι ή Ραντάτες», επισημαίνει ο Λεωνίδας Παππάς.

Τόσο ο δήμος Φοινίκης όσο και ο δήμος Δρόπολης θεωρούνται ομογενειακοί δήμοι και με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, η αλβανική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διαθέτει πινακίδες τόσο στην αλβανική όσο και στην ελληνική γλώσσα, μας εξηγεί.

«Είναι μια νέα ισχυρή αλβανική πρόκληση απέναντι στους Έλληνες. Αυτό που έκαναν, όχι δεν αποτελεί σεβασμό στη μειονοτική γλώσσα αλλά έχει ως σκοπό στη δολοφονία της», υπογραμμίζει.

Ερωτηθείς για το λόγο που άλλαξαν οι πινακίδες μας απαντά ότι, στο δήμο Δρόπολης είχαν τοποθετηθεί πινακίδες πριν από 15 χρόνια που είχαν μουντζουρωθεί από ακραία εθνικιστικά στοιχεία και παρέμειναν έτσι για αρκετό καιρό.

Λόγω του θορύβου που προκλήθηκε η αρμόδια αλβανική υπηρεσία του υπουργείου μεταφορών αποφάσισε να αλλάξει τις πινακίδες.

«Μετά την επανατοποθέτηση πινακίδων στο Δήμο Φοινίκης, τις άλλαξαν και στο δήμο Δρόπολης ως μια υποτιθέμενη ένδειξη καλής θέλησης, που μόνο αυτό δεν είναι στην πραγματικότητα», αναφέρει. «Οι δικές μας αρχές, οι τοπικές, δικαιούνται να τοποθετούν πινακίδες μόνο σε επαρχιακούς δρόμους και όχι στο εθνικό οδικό δίκτυο».

Υπενθυμίζεται ότι το προηγούμενο θέμα με τις πινακίδες είχε προκαλέσει την αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης.

«Εμείς προφανώς έχουμε προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε κίνηση η οποία θα φανεί ότι είναι εναντίον των συμφερόντων της μειονότητά μας, θα αντιμετωπιστεί με τον τρόπο που προβλέπει το διεθνές Δίκαιο», είχε δηλώσει τότε ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος.

ΠΗΓΗ

 

 

 

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2019

Μυστική συμφωνία για Χιμάρα:

Οι Έλληνες παίρνουν τα κοιτάσματα, οι Αλβανοί τις παραθαλάσσιες περιοχές

Ο Ενγκιέλ (Άγγελος) Μουσάι, διευθυντής της αλβανικής εφημερίδας «Telegraf», σε άρθρο του εικάζει ότι έγινε μια μεγάλη  μυστική διαπραγμάτευση (παζάρι) μεταξύ αλβανικού κράτους και ελληνικού κράτους για την ‘πίτα’ της παραθαλάσσιας ζώνης της Χιμάρας και τη διένειμαν παίρνοντας ο καθένας το μερίδιο του, βάζοντας στο περιθώριο τους πραγματικούς ιδιοκτήτες που είναι τα μέλη της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην Αλβανία.
Το άρθρο:
Το νέο σχέδιο νόμου για τη δημιουργία της «Επιχειρηματικής Επένδυσης» δεν είναι τυχαία απόφαση της αλβανικής κυβέρνησης και του πρωθυπουργού Έντι Ράμα.

Πρόκειται μάλλον για μια καλά μελετημένη δράση που προετοιμάστηκε εδώ και χρόνια, επιπλέον  αυτή θα επισημοποιηθεί με νόμο με την απόκτηση και χρήση παραθαλάσσιων περιοχών στην πιο όμορφη ακτή της Μεσογείου.

Όλοι θυμούνται την κίνηση της κυβέρνησης του Ράμα κατά την πρώτη θητείας της, που έστειλε στην ακτή της Χιμάρας τη δημόσια υπηρεσία  (ΙΚΜΤ), η οποία άρχισε την κατεδάφιση κτηρίων που χτίστηκαν στη θάλασσα και στις πιο όμορφες περιοχές της Νότιας Ριβιέρας.

Δεν γλύτωσαν ούτε οι εκκλησιές με την αιτιολόγηση ότι ήταν σχέδιο για την ανάπτυξη της περιοχής και την παρέμβαση στις αστικές περιοχές.

Έγιναν πολλές συζητήσεις, συγκρούσεις και διαδηλώσεις κατά της αλβανικής κυβέρνησης, κλήθηκε και η ελληνική κυβέρνηση,  αναμίχθηκαν στην υπόθεση βουλευτές και ομάδες συμφερόντων στην Αλβανία, την Ελλάδα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Υπήρξαν, επίσης, πολλές συναντήσεις μεταξύ διάφορων ειδικών τεχνικών επιπέδων και αργότερα μεταξύ των πρωθυπουργών Ράμα και Τσίπρα.
Τελικά, υπήρξε κάποια ρητορική που μας έκανε να καταλάβουμε ότι όλα γίνονται για το συμφέρον και την προστασία των κατοίκων και ότι η δράση αυτή δικαιολογείτο για τον σκοπό αυτόν. Ωστόσο, όλα αυτά έδειχναν ότι κάτι κρύβεται.

Τι ήταν, λοιπόν, πίσω από όλα αυτά;

Είναι μια ομάδα επιχειρηματιών, η οποία στοχεύει στα επόμενα χρόνια σε αυτά τα περιουσιακά  στοιχεία που τώρα έχουν τους όρους όχι μόνο να τα αποκτήσουν, αλλά και να επωφεληθούν δωρεάν.

Έτσι, οι πρώτες κατασκευές και η αιτιολόγησή τους ότι η αξία της κατασκευής υπερβαίνει αρκετές φορές την αξία της γης, περνάει ελεύθερα σε οικοδόμους ή ολιγάρχες, οι οποίοι λυμαίνονται τον εθνικό πλούτο της χώρας.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι και πολλά σημαντικά στοιχεία που δείχνουν ότι πίσω  από αυτό το παιχνίδι  κρύβονται πολιτικοί των δύο κυβερνήσεων, της Ελλάδας και της Αλβανίας.
Η ελληνική κυβέρνηση, αφού δικαιολόγησε τις συζητήσεις για την προστασία των κατοίκων και της ‘μειονότητας’ δεν ξαναενόχλησε.

Οι επενδυτικές εταιρείες

Η αλβανική κυβέρνηση, μετά τις κατεδαφίσεις και την εκκαθάριση του εδάφους από τα «παράνομα κτήρια», πέρασε γρήγορα το νόμο περί επενδυτικών εταιρειών, όπου η κρατική ιδιοκτησία διανέμεται στους ολιγάρχες, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι εταίροι  των κυβερνητικών αξιωματούχων.
Αν αυτές οι παραθαλάσσιες περιοχές ανακατανεμηθούν, έπρεπε να δοθούν σε ντόπιους και να αγοραστούν από αυτούς. Αλλά δεν έγινε. Αυτός ο πλούτος, που έχει ανεκτίμητη αξία, έχει μια ομορφιά που δεν μπορεί να βρεθεί σε όλη τη Μεσόγειο, στη βορειοανατολική Ιταλία  ή τη Σλοβενία και την Κροατία.
Αυτές οι περιοχές δεν έχουν τίτλους, δεν έχουν κατόχους και είναι εξολοκλήρου κρατική περιουσία.

Ποιος είναι ο ρόλος της ελληνικής πλευράς; Υπάρχει;


Αναμφίβολα ναι.
Οι ηγέτες των δύο χωρών, μέσω ισχυρών γραφείων πίεσης και υπεράσπισης, συμφώνησαν ότι τα ακίνητα στη Χιμάρα δεν έχουν ιδιοκτήτες από την ελληνική μειονότητα αλλά είναι του αλβανικού κράτους.

Σε αντάλλαγμα, το αλβανικό κράτος θα επιτρέψει στην ελληνική πλευρά να πάρει τη θάλασσα, όπου βρίσκονται κρυμμένα δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια ευρώ σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο  και άλλων υδρογονανθράκων.

Η δήλωση ενός ελληνο-αμερικανικού δικηγορικού γραφείου, που έγινε πριν από μερικούς μήνες για τους Έλληνες εξτρεμιστές, ότι δεν πρέπει πλέον να ασχολούνται με τις παραθαλάσσιες περιοχές της Χιμάρας επειδή δεν είναι πλέον των δικών μας, δείχνουν ότι αυτή η ίδια εταιρεία πίεσης έχει εγγυηθεί ευκαιρίες μεταξύ των Αλβανών και Ελλήνων ολιγαρχών.

Το ένα μέρος παραχωρεί τη γη και το άλλο λαμβάνει τη θάλασσα (κοιτάσματα). Όσο κερδίζουν οι ολιγάρχες των δύο πλευρών, στην Αλβανία και στην Ελλάδα, τόσο χάνουν οι Αλβανοί και οι κάτοικοι της περιοχής.


Ëngjëll Musai --

echedoros-a.gr

 

 

 

 

23.1.19

Με τρομοκρατία άρχισε το 2019 για

τους Έλληνες της Β. Ηπείρου

-  Άρχισαν να καλούν πάλι σε ανάκριση κατοίκους των Βουλιαρατών
-  Κύμα διαρρήξεων και κλοπών στα χωριά

Νέα φάση τρομοκράτησης βιώνουν οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου που παραμένουν στις πατρογονικές εστίες τους με την είσοδο του 2019. Στο έργο αυτό συντελούν τόσο το ίδιο το αλβανικό κράτος όσο και διάφοροι άγνωστοι κακοποιοί. 

Από τις 16 έως τις 21 Ιανουαρίου η αλβανική αστυνομία κάλεσε και ανέκρινε στα κεντρικά γραφεία της Ασφάλειας στο Φίερι τουλάχιστον πέντε κατοίκους του χωριού Βουλιαράτες, προκειμένου να αποσπάσει πληροφορίες σχετικά με την κηδεία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στις 8 Νοεμβρίου 2018. Παράλληλα καλεί «για ερωτήσεις» και άλλους κατοίκους του Δήμου Δρόπολης, στο πλαίσιο των ερευνών για τις «αντιαλβανικές ενέργειες» που έλαβαν χώρα κατά την διάρκεια της εξόδιου ακολουθίας, συντηρώντας επί τρεις μήνες το κλίμα εκφοβισμού στον ελληνικό πληθυσμό. 

Σε όσους ανακρίνονται, οι αλβανοί αστυνομικοί τους δείχνουν φωτογραφίες όχι μόνο από την κηδεία του Κωνσταντίνου Κατσίφα αλλά και από εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στους Βουλιαράτες για εθνικές επετείους, κάνοντας ερωτήσεις για διάφορα πρόσωπα και κινήσεις. Οι αλβανικές αρχές έχουν κάνει σαφές στους ανακριθέντες ότι γνωρίζουν πάρα πολλά για ενέργειες πολλών προσώπων καθώς και ότι οι κλήσεις στο Φίερι μόλις άρχισαν!
Παράλληλα, σε έξαρση βρίσκονται από το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου οι διαρρήξεις και οι εισβολές σε σπίτια Ελλήνων στα χωριά της Βορείου Ηπείρου από αγνώστους. Η αρχή έγινε στο χωριό Άγιος Νικόλαος του Δήμου Δρόπολης, όπου σημειώθηκαν διαρρήξεις σε τέσσερα σπίτια. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, που επικαλούνται μαρτυρίες περιοίκων, οι διαρρήκτες άδειασαν τα σπίτια στα οποία εισέβαλλαν και κατέστρεψαν ότι δεν μπορούσαν να πάρουν μαζί τους. 

Στο χωριό Λουψάτι του Δήμου Φοινικαίων παραβιάστηκαν πέντε σπίτια, στα οποία οι εισβολείς κατέστρεψαν ότι έβρισκαν μπροστά τους και έφυγαν χωρίς να κλέψουν κανένα αντικείμενο. Οι κάτοικοι θεωρούν πως ήταν μια καθαρά τρομοκρατική κίνηση με σκοπό να εκφοβηθούν και να εγκαταλείψουν το χωριό τους. 

Την Δευτέρα 21 Ιανουαρίου το βράδυ, άγνωστοι προσπάθησαν να εισβάλλουν σε σπίτια στο χωριό Φανάρι του Δήμου Φοινικαίων. Έγιναν όμως έγκαιρα αντιληπτοί από κάτοικο του χωριού, ο οποίος κάλεσε σε βοήθεια συγχωριανούς του και την αστυνομία. Μέχρι να έρθει η αστυνομία κάποιοι κάτοικοι αναγκάστηκαν να πυροβολήσουν στον αέρα για εκφοβισμό και οι διαρρήκτες τράπηκαν σε φυγή. 

Οι Έλληνες που ζουν μόνιμα στην Βόρειο Ήπειρο αισθάνονται εντελώς απροστάτευτοι, αφού όπως καταγγέλλουν, η αλβανική αστυνομία έχει να επιδείξει μηδενικό έργο, καμία σύλληψη και καμία σοβαρή έρευνα πάνω σε αυτά τα περιστατικά. Τα τελευταία γεγονότα έρχονται να αποδείξουν ότι η αλβανική πλευρά συνεχίζει την υπόγεια εθνοκάθαρση του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.

Κίνηση για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου 22-01-2019 Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 23.1.19

 

 

 

 

 

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2018

Η Ενιαία Ήπειρος στον χώρο και στον χρόνο


Η Ενιαία Ήπειρος στον χώρο και στον χρόνο…

- Γράφει ο ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, από τους Μπουλιαράτες της Πάνω Δερόπολης και όσα, μετά την εκτέλεσή του, διαδραματίστηκαν, έφερε στην επιφάνεια το «Βορειοηπειρωτικό πρόβλημα», το οποίο για πολλά χρόνια βρισκόταν σε «χειμερία νάρκη» προς ικανοποίηση του κ. Φίλη, που ισχυρίζεται ότι το τμήμα αυτό είναι Νότιος Αλβανία και όχι Βόρειος Ήπειρος.

Να υπενθυμίσουμε ότι ο όρος «Βόρειος Ήπειρος» είναι διπλωματικό δημιούργημα των Βαλκανικών πολέμων, για να γίνεται

διάκριση από το νότιο τμήμα της Ηπείρου που απελευθερώθηκε. Είναι όρος διεθνώς κατοχυρωμένος στην τότε ΚτΕ (Κοινωνία των Εθνών), στον ΟΗΕ και σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς.
Μια συνοπτική θεώρηση του Βορειοηπειρωτικού ζητήματος σκιαγράφησε ο κ. Μιχάλης Τρίτος, Καθηγητής της θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., στον «Πρωινό Λόγο» (Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2018).
Ας μου επιτραπεί να παρουσιάσω από τις φιλόξενες σελίδες του «Πρωινού Λόγου» εκτενέστερα το θέμα που αφορά την Ενιαία Ήπειρο γενικότερα και το Βόρειο Ηπειρωτικό κομμάτι ειδικότερα, καθώς και το πρόβλημα που δημιουργήθηκε κατά τους Βαλκανικούς πολέμους (1912-1913) με την υπαγωγή του στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος.
Η Ήπειρος, ως ιστορικό παρελθόν, ακτινοβολεί πνευματικά και πολιτιστικά στον ελληνικό χώρο. Η προσφορά της σ’ αυτούς τους τομείς στάθηκε ένας από τους βασικούς συντελεστές που μορφολόγησαν τη ζωή του έθνους κατά τα σκοτεινά χρονια της δουλείας, αλλά και μετά την εθνική αποκατάσταση, ως τις μέρες μας.
Η προσφορά αυτή συνδέεται στενά με τα προτερήματα του Ηπειρώτη, που σαν έννοια συνθέτουν την Ηπειρωτική αρετή. Από την αρετή αυτή πηγάζει η αγάπη για τη μάθηση και η έφεση της ευποιΐας, έννοιες που ταυτίστηκαν με το ηπειρωτικό όνομα.
Βέβαια, η ιστορική παρουσία της Ηπείρου, δεν παρουσιάζει στη διαδρομή της την ίδια πνευματική ακτινοβολία. Παρατηρούνται πνευματικές ανατάσεις που προσδιορίζουν χώρους, που κατέλαβαν ξεχωριστή θέση στον εθνικό κορμό, αλλά και κενά και στασιμότητα και μερικές φορές σιωπή. Η ερμηνεία αυτού του φαινομένου βρίσκεται στο ρόλο που διαδραμάτισε η Ήπειρος σαν γεωγραφική ενότητα από τα αρχαία χρόνια ως τα σήμερα, αλλά και στο ενδιαφέρον που επέδειξε κατά καιρούς η πολιτεία για την ανόρθωσή της.

***
Στην αρχαιότητα η Ήπειρος συνδέθηκε με τη ζωή και το θάνατο. Με τη ζωή, αφού στο Μαντείο της «δυσχείμερης» Δωδώνης κατέφυγαν για να λύσουν τα προβλήματα που τους απασχολούσαν, ζητώντας από τον «Δωδωναίο Δία» την πρόβλεψή του και με τον θάνατο, γιατί στον Αχέροντα ποταμό συναντούσαν τον Χάροντα, ο οποίος με τη βάρκα του τους οδηγούσε στα σκοτεινά παλάτια του Πλούτωνα.
Η λέξη Ήπειρος σημαίνει τη στεριά, την άπειρο, την απέραντη χώρα. Έτσι την ονόμασαν οι κάτοικοι στα αντικρινά Ιόνια νησιά και οι κάτοικοί της, γιατί ένιωθαν ότι ανήκουν στο ίδιο έθνος, μιλούν την ίδια γλώσσα και έχουν κοινά ήθη και έθιμα.
Από την αρχαιότητα τα όρια της Ηπείρου ξεκινούσαν από τον Αμβρακικό κόλπο και κατέληγαν στο βορρά, στα Ακροκεραύνια, στον κόλπο του Αυλώνα. Τα παράλιά της δυτικά διαβρέχονταν από το Ιόνιο Πέλαγος και ανατολικά και βόρεια ο ορεινός όγκος της Πίνδου όριζε τα όριά της με τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία.
Ο Στράβων καθορίζει τα όρια των «Ηπειρωτικών Εθνών» έχοντας ως βάση την Εγνατία οδό, που περνούσε τον Γενούσο ποταμό. Ακολουθώντας την Εγνατία οδό και προχωρώντας προς το εσωτερικό της χώρας, δεξιά είναι τα Ηπειρωτικά έθνη και αριστερά τα ιλυρρικά βουνά με τα ιλλυρικά έθνη. Επομένως, η παρουσία των Ελλήνων σταματούσε στον Γενούσο ποταμό. Συχνά τα ιλλυρικά φύλα περνούσαν τον ποταμό και πίεζαν προς νότο τους Ηπειρώτες. Πέρα από τον Αυλώνα κυριαρχούσαν άλλοτε οι Ηπειρώτες και άλλοτε οι Ιλλυριοί. Όμως, νοτιότερα, και κυρίως από τον Ωρικό, κυριαρχούσαν οι Ηπειρώτες.
Τα κυριότερα έθνη που επικράτησαν κατά την αρχαιότητα στην Ήπειρο ήταν τρία. Παλιότερα οι Θεσπρωτοί, αργότερα (6ος και 5ος π.Χ. αιώνας) οι Χάονες και τελευταίοι (4ος και 3ος π.Χ. αι.) οι Μολοσσοί. Η φυλετική διάκριση αυτών των εθνών είναι καθαρά ελληνική και αποδείχτηκε με τη συνένωσή τους στο ισχυρό Βασίλειο του Πύρρου και την ίδρυση του «Κοινού των Ηπειρωτών» με έδρα τη Φοινίκη. (Άσημο χωριό σήμερα κοντά στους Αγίους Σαράντα). Οι Ηπειρώτες σε διάφορους πολέμους συστρατεύονται με τους Έλληνες. Συμμετέχουν στους Περσικούς πολέμους και στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Ηπειρώτες και Μακεδόνες ήταν οι φυσικοί κυματοθραύστες και η προφυλακή του ελληνισμού.
Από τα τρία ισχυρότερα ηπειρωτικά φύλα υπερίσχυσαν οι Μολοσσοί, οι οποίοι, κατά τη βασιλεία του Θαρύπα (4ος π.Χ. αι.), απέκτησαν ηγετικό ρόλο. Ο Θαρύπας συνήψε στενούς δεσμούς με την Αθήνα, η οποία εισδύει στην Ήπειρο και την επηρεάζει. Αυτή την εποχή εισήχθη στην Ήπειρο ο ελληνικός πολιτισμός. Μετά τον θάνατο του Πύρρου Μολοσσοί, Χάονες και Θεσπρωτοί συμπτύχθηκαν στη «Συμμαχία των Ηπειρωτών».
Η σπουδαιότερη ηγετική μορφή της Ηπείρου ήταν ο βασιλιάς Πύρρος, ο οποίος κατέστησε το Ηπειρωτικό Έθνος ισχυρότερο. Κατά τη βασιλεία του Πύρρου (318-272 π.Χ.) η Ήπειρος απέκτησε μεγάλη δύναμη και ακτινοβολία. Πολλοί ιστορικοί ασχολήθηκαν με τη στρατιωτική φυσιογνωμία του Πύρρου και τους αγώνες του εναντίον των Ρωμαίων. Ο Πύρρος οχύρωσε την Ήπειρο, έχτισε ακροπόλεις, κατασκεύασε δρόμους, γέφυρες, θέατρα, ναούς και έκοψε νομίσματα. Δημιούργησε μια μεγάλη ενιαία Ήπειρο από τον Αώο μέχρι τον Αχελώο ποταμό και έβγαλε την Ήπειρο από την αφάνεια, συγκεντρώνοντας όλες τις ελληνικές φυλές κάτω από την εξουσία του. Σε μια εκστρατεία του στην Πελοπόννησο δέχτηκε στο Άργος από μια Αργείτισσα χτύπημα με κεραμίδι στο κεφάλι.
Με τον θάνατο του αετού της Ηπείρου, η Ήπειρος αναδίπλωσε τα φτερά της. Θε περάσουν πολλά χρόνια έως ότου ξαναζωντανέψει με το Δεσποτάτο της Ηπείρου.

***
Θα προσπαθήσω πολύ σύντομα να οριοθετήσω το βόρειο ηπειρωτικό κομμάτι, το οποίο και μας ενδιαφέρει. Μεταξύ των ποταμών Γενούσου (Σκούμπη) στο βορρά και Θύαμη (Καλαμά) στο νότο εκτείνεται ένας χώρος που περικλείεται από ορεινούς όγκους βουνών, με μικρές κοιλάδες και κατάσπαρτα χωριά. Ο τόπος αυτός από τα προϊστορικά χρόνια διασχίζεται από τους ποταμούς Δεβόλη (Εορδαϊκός των αρχαίων) και Σεμέλη (Άψος των αρχαίων) στο βορρά και τον Βοϊούσα (Αώο) στο κέντρο και τον Δρίνο (Δρίλων των αρχαίων).

***
Στα δυτικά παράλια τα Ακροκεραύνια της απρόσιτης Χειμάρας και στο νότο τα βουνά του Αργυροκάστρου. Δυτικά, με διέξοδο μόνο στη θάλασσα, τα απομονωμένα χωριά της Χειμάρας, ανατολικότερα το Κουρβελέσι με τα χωριά του σκαρφαλωμένα στα βουνά, νοτιότερα το Αργυρόκαστρο με τα χωριά της Δερόπολης, η πεδιάδα του Δελβίνου με τα χωριά του Βούρκου και ο όρμος των Αγίων Σαράντα. Μέσα σε βαθιές κοιλάδες στα ανατολικά τα χωριά της Πρεμετής και του Λεσκοβικίου. Από εκεί περνάει ο δρόμος για τις στενές κοιλάδες της Κολώνιας και την πεδιάδα της Κορυτσάς που αρδεύεται από τα ποτάμια Μοράβα και Δεβόλη.
Θεωρούμε επιβεβλημένη μια επιγραμματική αναφορά στις αρχαιοελληνικές πόλεις της περιοχής με την έντονη ζωή και τον ανθηρό ελληνικό πολιτισμό:
- Η Επίδαμνος (σημερινό Δυρράχιο). Ιδρυμένη το 627 π.Χ. από Κερκυραίους και Κορινθίους. Χτισμένη σε πλεονεκτική θέση, της έδωσε νέα ώθηση στην ανάπτυξη η Εγνατία οδός που κατασκευάστηκε από τους Ρωμαίους. Τα ανασκαφικά ευρήματα (πήλινα αγγεία από τάφους, αθηναϊκά ταφικά ανάγλυφα, ψηφιδωτά δαπέδου, κλπ.) υποδηλώνουν τη λατρεία του ελληνικού πανθέου.
- Η Απολλωνία, ιδρυμένη το 588 π.Χ. από Κερκυραίους και Κορινθίους, σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα, σημαντική ελληνική αποικία στον ελληνικό Βορρά. Ο Κικέρων την αποκαλεί αρχοντόπολη (urbs Magna et nobilis). Με ακρόπολη, ναό του Απόλλωνα, θέατρο χωρητικότητας 8.000 θεατών. Τα ευρήματα φανερώνουν έντονα τον ελληνικό της χαρακτήρα.
- Το Βουθρωτό ή Βουθρωτός. Κατά τη μυθολογία ιδρύθηκε από τον Έλενο, τον γιο του Πριάμου, μετά την άλωση της Τροίας από τους Έλληνες. Στην πραγματικότητα ιδρύθηκε από τους γειτονικούς Κερκυραίους, τους Κορινθίους και ίσως από Ηπειρώτες τον 6ο π.Χ. αιώνα. Το Βουθρωτό γνώρισε μεγάλη άνθηση επί της Βασιλείας του Πύρρου. Τότε χτίστηκε ο ναός του Ασκληπιού, η πύλη με τα λιοντάρια, το θέατρο χωρητικότητας 2.000 θέσεων, η μεγάλη στοά και το Πρυτανείο.
Άλλες αξιόλογες πόλεις, στις οποίες έκδηλη είναι η επίδραση της ελληνικής ζωής και του Ελληνικού Πολιτισμού είναι η Λισσός, χτισμένη τον 6ο π.Χ. αιώνα σε νευραλγικό οδικό σημείο, η Αμαντία, ιδρυμένη στα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα, η Βύλλις, χτισμένη στη δεξιά όχθη του Αώου. Η Βύλλις αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της πάλης μεταξύ Ελλήνων και Ιλλυριών με τελική επικράτηση του ελληνικού στοιχείου. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον ελληνικό τρόπο ζωής, την ελληνική λατρεία και γλώσσα. Λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα της Βύλλις είναι η Νίκαια.
- Η Αντιγόνεια. Η πόλη είναι χτισμένη σε ψηλό λόφο. Το όνομά της δόθηκε από το βασιλιά των Μολοσσών Πύρρο, που έχασε την πόλη (295-290 π.Χ.) και της χάρισε το όνομα της πρώτης του συζύγου Αντιγόνης κόρης του Μακεδόνα Φιλίππου και της Βερενίκης. Η Αντιγόνεια επόπτευε τον δρόμο που οδηγούσε από την Απολλωνία και τον Αυλώνα στην Ήπειρο.
Το 167 π.Χ. ο Αιμίλιος Παύλος κατέστρεψε την Ήπειρο εκδικούμενος τον Πύρρο για τους πολέμους κατά της Ρώμης. Τότε 70 πόλεις εκθεμελιώθηκαν και 150 χιλ. Κάτοικοι εξανδραποδίστηκαν.
Η Ήπειρος μετά την κατάκτησή της από τους Ρωμαίους απετέλεσε ξεχωριστή ρωμαϊκή επαρχία. Επί Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) με τη διαίρεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε τέσσερις τετραρχίες (294 μ.Χ.), το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής απετέλεσε τη Νέα Ήπειρο (Epirus Nova) με πρωτεύουσα το Δυρράχιο. Το νοτιότερο τμήμα, από τον Αώο ποταμό ως τον Αμβρακικό κόλπο απετέλεσε την Παλαιά Ήπειρο (Epirus Vetus) με πρωτεύουσα τη Νικόπολη.
Η διαίρεση σε Παλαιά και Νέα Ήπειρο είναι πολύ σημαντική. Η μεσαιωνική ιστορία της Ηπείρου πολιτική και στρατιωτική εκτυλίσσεται μ’ αυτή τη διαίρεση. Η ονομασία της χώρας νοτίως του Δυρραχίου ως Ηπείρου είναι άξια ιδιαίτερης προσοχής. Οι Ρωμαίοι που συνέταξαν τις σχετικές πράξεις της διοίκησης θεωρούσαν τη χώρα ως Ήπειρο, αφού το κύριο στοιχείο ήταν Έλληνες.
Με τη διαίρεση του κράτους, μετά τον θάνατο του Θεοδοσίου του Α’ (379-395 μ.Χ.) σε ανατολικό και δυτικό, ο Αρκάδιος πήρε τις ανατολικές επαρχίες, όπου υπαγόταν και η Ήπειρος, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Οι κάτοικοι των περιοχών αυτών άρχισαν να εκχριστιανίζονται από τα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ. Εκκλησιαστικά ο χώρος της Παλαιάς και Νέας Ηπείρου υπαγόταν στη Ρώμη. Στη δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως παίρνουν μέρος δύο επίσκοποι, ένας από τη Σκόδρα και ένας από το Δυρράχιο.
Η ιστορία των πρώτων χριστιανών στην περιοχή είναι σκοτεινή. Πιθανώς να ιδρύθηκαν χριστιανικές κοινότητες στο Δυρράχιο, την Απολλωνία και το Βουθρωτό. Μνημεία αυτής της περιόδου δεν σώθηκαν. Κατάλοιπα της χριστιανικής λατρείας του 2ου μ.Χ. αιώνα διατηρήθηκαν στο Βουθρωτό. Έξω από τα τείχη της πόλης βρέθηκαν χριστιανικοί τάφοι. Κτίσματα χριστιανικής λατρείας εμφανίζονται κατά τον 5ο και 6ο μ.Χ. αιώνα. Στην παλαιοχριστιανική περίοδο (4ος – 8ος μ.Χ. αιώνας) υπάρχουν πολλά βαπτιστήρια, τετράγωνοι, κυκλικοί ή οκταγωνικοί χώροι με δεξαμενή στο κέντρο για την τέλεση του μυστηρίου. Με εξαιρεικής τέχνης ψηφιδωτά του δαπέδου σώζεται το βαπτιστήριο του Βουθρωτού.
proinoslogos.gr

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

Λάζαρος Τσάμης

- Ομαδάρχης του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα

Posted by IGOR στο Νοέμβριος 22, 2018


Ο Λάζαρος Κ. Τσάμης ή Λάζος Κ. Τσάμης (Πισοδέρι Φλώρινας, 1878 – 22 Νοεμβρίου 1933) ήταν Έλληνας έμπορος βλάχικης καταγωγής, ο οποίος συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα ως πράκτορας Β’ και ομαδάρχης εθελοντής αργότερα στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα.

Φωτογραφία: By Ορέστης Τσάμης (TSAMIS ORESTIS) – Οικογενειακό αρχείο οικογένειας Τσάμη, GFDL, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=65326030

Γεννήθηκε το 1878 στο Πισοδέρι του καζά Φλώρινας. Η καταγωγή της οικογενείας του ήταν από την Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου. Γονείς του ο Κοσμάς και η Αναστασία (Σία) Γκέρκα, κόρη πλούσιου έμπορου του Μοναστηρίου (Μπίτολα). Η οικογένειά του εκμεταλλευόταν μεγάλες εκτάσεις αμπελιών και ήταν από τις πιο πλούσιες της περιοχής. Αδελφός του ήταν ο Παπα-Σταύρος Τσάμης, κληρικός που έδρασε στην κρίσιμη φάση του Μακεδονικού Αγώνα στην περιοχή.

Το 1900, ο παππούς του Γεώργιος (Γάκης) Τσάμης μοίρασε τη μεγάλη ακίνητη και κινητή περιουσία του στα παιδιά του, Δημήτριο (Μήτο), Κοσμά, Ναούμ και Στέργιο Τσάμη. Ο Λάζαρος ανέλαβε την εποπτεία του εμπορικού καταστήματος στο Πισοδέρι, ενός εκ των τριών εμπορικών καταστημάτων που πήρε από την διανομή της κληρονομιάς ο πατέρας του Κοσμάς. Κατά το χρονικό διάστημα 1900 με 1902, ο Λάζαρος Τσάμης εξελίχθηκε σε επιτυχημένο έμπορο και ανέπτυξε δίκτυο εμπορικών καταστημάτων στο Λευκώνα (Πόπλι) Πρεσπών, στη Βίγλιστα (Bilisht), στο Πουσκέτς (Pustec) της Μεγάλης Πρέσπας, στο Δρέβενο (Drenovo) της Κορυτσάς και στο Νακολέτσι (Νakolec) της Πελαγονίας. Ακόμη εκμίσθωσε εκτάσεις στις λίμνες των Πρεσπών από τις οθωμανικές αρχές.

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1908, ο Λάζαρος νυμφεύθηκε στο Πισοδέρι την Αλεξάνδρα Πέρτση. Από τον γάμο αυτόν γεννήθηκαν έξι παιδιά, οι Βασίλειος, Παύλος, Στέργιος, Όλγα, Αντιγόνη και Ξανθίππη Τσάμη.

Ο Λάζαρος (Λάζος) Τσάμης με τον αδελφό του και ιερέα Σταύρο Τσάμη.

Μακεδονικός Αγώνας – Τα πρώτα χρόνια και η συντεταγμένη δράση

Όταν ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, έπειτα από επείγουσα αναφορά που υπέβαλε στην Ελληνική Κυβέρνηση μέσω του Έλληνα Πρόξενου του Μοναστηρίου Σταματίου Κιουζέ Πεζά, διαπίστωσε την αδιαφορία των Ελληνικών Αρχών για τον ελληνισμό της Δυτικής Μακεδονίας, πικραμένος από αυτήν την εξέλιξη, αποφάσισε να δράσει μόνος του. Έτσι με το ψευδώνυμο Κώστας Γεώργιος άρχισε μυστική αλληλογραφία με όλους τους επιφανείς Έλληνες της περιοχής με σκοπό την σύσταση ένοπλων επιτροπών προστασίας των ελληνικών χωριών του καζά της Καστοριάς, αλλά και την οργάνωση ενός καλά συντονισμένου δικτύου πληροφοριών.

Η συμμετοχή του στην ΕΜΕΟ και η πρώτη δολοφονική απόπειρα

Μία από τις πρώτες επιτροπές προστασίας των χωριών, ήταν αυτή του Πισοδερίου, της οποίας ένα από τα ιδρυτικά μέλη ήταν ο Λάζαρος Τσάμης. Οι επαφές του με πλούσιους μουσουλμάνους Αλβανούς εμπόρους αλλά και τους πολιτικούς και στρατιωτικούς αξιωματούχους της περιοχής των Κορεστίων, των Πρεσπών και της Κορυτσάς, τον κατέστησαν γρήγορα πολύτιμο, έμπιστο και ένθερμο συνεργάτη του Γερμανού Καραβαγγέλη αλλά και του Ελληνικού Προξενείου του Μοναστηρίου. Ο Λάζαρος, μαζί με τον αδελφό του Παπασταύρο, οργάνωσε ένα πυκνό δίκτυο πληροφοριών στην περιοχή των Πρεσπών που βασιζόταν στις προσωπικές και επιχειρηματικές επαφές του.

Στο χωριό Άγιος Γερμανός Πρεσπών, μέλη του δικτύου του ήταν οι Ευάγγελος Δημουλής, Μουντούσης, Παρασκευαΐδης, Παπαναούμ, στο χωριό Λαιμός Πρεσπών ο Τράικος Βασιλόπουλος, στο χωριό Πλατύ οι οικογένειες Μιχαηλίδη και Καρύδα, στο χωρίο Καλλιθέα Πρεσπών, ο Πετρίδης, στο χωριό Πυξός η οικογένεια Παπαδοπούλου, στο χωριό Ψαράδες Πρεσπών ο Παπαστέφανος, στο χωριό Καρυές Πρεσπών η οικογένεια Αναστασίου, και στο χωριό Ανταρτικό ο Τράϊκος Λαντζάκης. Με προτροπή του Μητροπολίτη Γερμανού Καραβαγγέλη και με την σύμφωνη γνώμη του Έλληνα Προξένου Μοναστηρίου Σταματίου Κιουζέ Πεζά, εντάχθηκε στην βουλγαρόφιλη Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ) μαζί με τον αδελφό του παπά Σταύρο και άλλα μέλη της επιτροπής του Πισοδερίου, με μοναδικό σκοπό τη συλλογή πληροφοριών για τις κινήσεις και τη δράση του Βουλγάρικου Κομιτάτου (σσ. ΕΜΕΟ).

Μέσω της συμμετοχής του στην ΕΜΕΟ και των πληροφοριών που συνέλεξε ειδοποίησε τον Μητροπολίτη Καραβαγγέλη ότι απεσταλμένος του Βουλγαρικού Κομιτάτου θα επιχειρούσε, διασχίζοντας τα ελληνοτουρκικά σύνορα που έφταναν τα όρια της Θεσσαλίας, να μεταβεί στην Αθήνα για να προμηθευθεί όπλα για τον εξοπλισμό των βουλγαρικών αντάρτικων σωμάτων, εν όψει επικείμενης επαναστατικής κινήσεως που προετοιμάζονταν στη Μακεδονία και την Θράκη. Σε επόμενη ενημέρωση, ο Λάζος πληροφόρησε τον Μητροπολίτη Καστοριάς ότι απεσταλμένος της ΕΜΕΟ θα ήταν ο ικανός και φανατικός βοεβόδας Βασίλ Τσακαλάρωφ, άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας από το χωριό Κρυσταλλοπηγή Φλώρινας (Σμαρδέσι) της Φλώρινας.

Ο Τσακαλάρωφ παρά τις πληροφορίες που είχαν στην διάθεση τους οι ελληνικές αρχές, κατόρθωσε να περάσει την ελληνοτουρκική μεθόριο και να φτάσει στην Αθήνα, όπου επισκέφτηκε το εργοστάσιο κατασκευής όπλων «Αφοί Μαλτσινιώτη» προσποιούμενος ότι είναι Αρβανίτης από τα Γιάννενα και δήλωσε ψευδώς, ότι ήθελε να αγοράσει όπλα για τον εξοπλισμό Αλβανών επαναστατών κατά της οθωμανικής κυριαρχίας. Συμφώνησε στην τιμή των 17 δραχμών ανά τουφέκι, κατέβαλε ποσό 220 εικοσόφραγκων και σύντομα άρχισαν οι αποστολές των όπλων, μέσω του ελληνικού τελωνείου Τυρνάβου, του οποίου ο Έλληνας τελώνης εξαπατήθηκε (νόμιζε ότι τα τουφέκια προοριζόταν για τους Αλβανούς επαναστάτες) και δωροδοκήθηκε για να αποσιωπήσει την λαθραία εξαγωγή προς την Μακεδονία χιλιάδων τυφεκίων.

Ο Λάζαρος πληροφορήθηκε την επιτυχή έκβαση της επιχείρησης εξοπλισμού των βουλγαρικών ανταρτικών ομάδων και ενημέρωσε αμέσως τον Γερμανό Καραβαγγέλη για την λαθραία εισαγωγή των όπλων και την αδράνεια των ελληνικών μηχανισμών. Ο Μητροπολίτης έστειλε τότε δύο μέλη της οργάνωσής του στην Αθήνα, τους Γεώργιο Γκιάμο και παπά Ηλία Παπαδημητρίου από τη Χάλαρα (Ποδοβίστα) Καστοριάς, με αποστολή να εντοπίσουν τον Βασίλ Τσακαλάρωφ και να τον υποδείξουν στις ελληνικές αστυνομικές αρχές. Από την ατυχή αστυνομική επιχείρηση ο Τσακαλάρωφ κατόρθωσε να διαφύγει αφού αναγνώρισε τα δύο άτομα που τον είχαν καταδώσει στην Ελληνική Χωροφυλακή.

Τον Μάιο του 1902, ο Τσακαλάρωφ εισήλθε στο χωριό Χάλαρα, τους συνέλαβε και κατόπιν βασανιστηρίων τους απέσπασε τα ονόματα των Ελλήνων συνεργατών του Καραβαγγέλη που είχαν παρεισφρήσει στην βουλγαρική οργάνωση ΕΜΕΟ και τους δολοφόνησε. Μετά από αυτές τις αποκαλύψεις, άρχισαν οι δολοφονίες των αποκαλυφθέντων συνεργατών από τον κατάλογο που συνέταξε ο Τσακαλάρωφ. Μετά την εκτέλεση των πέντε πρώτων που ήταν σημειωμένοι στον κατάλογο, έγινε η πρώτη δολοφονική απόπειρα κατά του Λάζαρου Τσάμη, που όμως διέφυγε αφού ήταν ενημερωμένος για τις πρώτες δολοφονίες και ήταν προετοιμασμένος. Στις 19 Αυγούστου 1902 κοντά στο χωριό Τρίγωνο (Όστιμα) γίνεται αποφασιστική μάχη διαρκείας οκτώ ωρών μεταξύ των σωμάτων του καπετάν Κώττα και του Τσακαλάρωφ. Στη μάχη παίρνουν μέρος και οι αδελφοί Τσάμη και άλλοι Πισοδερίτες, και εξαναγκάζεται ο Τσακαλάρωφ να αποσυρθεί από την περιοχή. Ο Λάζαρος μετά την μάχη, πήγε στο Μοναστήρι και ζήτησε οδηγίες από το Eλληνικό Προξενείο. Εκεί συνάντησε τον Yποπρόξενο Ίωνα Δραγούμη που τον προέτρεψε να μεταβεί στην Αθήνα.

Πράγματι τον Νοέμβριο του 1902, ο Λάζαρος μετέβη μαζί τον αδελφό του Παπασταύρο στην Αθήνα, όπου στο σπίτι της οικογενείας Δραγούμη, συνάντησε τον μετέπειτα πρωθυπουργό Στέφανο Δραγούμη, τον ανθυπολοχαγό Παύλο Μελά, τον παιδαγωγό Ιωάννη Δέλλιο, τον παιδαγωγό Αναστάσιο Πηχεών καθώς και τον εκδότη της εφημερίδας Εμπρός Δημήτριο Καλαποθάκη.

Εκεί ο Υποπρόξενος του Μοναστηρίου Δραγούμης, ενημέρωσε τους αδελφούς Τσάμη για την ίδρυση του σωματείου Εθνική Άμυνα που είχε, σύμφωνα με το καταστατικό του, σκοπό του «την άμυνα των ελληνικών κοινοτήτων εναντίον οιουδήποτε εχθρού» και έγιναν μέλη της οργάνωσης. Ο Λάζαρος στην συνάντηση ενημέρωσε τους παρευρισκόμενους, ότι τον περασμένο Αύγουστο του 1902, είχε φτάσει στην περιοχή των Κορεστίων, των χωριών στους πρόποδες του Βιτσίου, ο συνταγματάρχης του Βουλγαρικού Στρατού Αναστάς Γιάγκωφ που είχε ως αποστολή την προετοιμασία της εξέγερσης της οργάνωσης ΕΜΕΟ.

Ο Λάζαρος Τσάμης σε φωτογραφία του 1914 από το Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα.

Η Εξέγερση του Ίλιντεν και τα πρώτα σώματα Μακεδονομάχων

Την άνοιξη του 1903, ο Λάζαρος με την ιδιότητα του εμπόρου, έπειτα από εντολή του Γερμανού Καραβαγγέλη, διασφάλισε με επιτυχία την ομαλή είσοδο στην οθωμανική επικράτεια των πρώτων Μακεδονομάχων Κρητών. Τον Ιούλιο του 1903, ξέσπασε η Εξέγερση του Ίλιντεν, για την οποία είχε ενημερώσει τις ελληνικές προξενικές αρχές ο Λάζαρος Τσάμης. Μαζί με τον αδελφό του και τα υπόλοιπα μέλη της ελληνικής επιτροπής άμυνας του Πισοδερίου, απέτρεψε την συμμετοχή κατοίκων του οικισμού και προστάτεψε με αυτόν τον τρόπο τον οικισμό από τις πράξεις αντεκδίκησης του Οθωμανικού Στρατού, έπειτα από την καταστολή της επανάστασης. Το ίδιο δεν ίσχυσε για άλλα χωριά και πόλεις της περιοχής, όπως το Κρούσοβο της Πελαγονίας. Η μη συμμετοχή των κατοίκων του οικισμού στην επανάσταση, προκάλεσε την μήνη του αρχηγού του βουλγαρικού κομιτάτου Μπόρις Σαράφωφ, που διέταξε την εκτέλεση πέντε Πισοδεριτών και τον εμπρησμό του εμπορικού καταστήματος του Λάζαρου Τσάμη στο χωριό Λευκώνας των Πρεσπών.

Τον Μάρτιο του 1904, ο Έλληνας Πρόξενος Μοναστηρίου Δημήτρης Καλλέργης ζήτησε από τον Λάζαρο να κάνει αναγνώριση της περιοχής γύρω από την Μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου και να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλής η διέλευση του σώματος του Παύλου Μελά. Ο Λάζος ολοκλήρωσε την αποστολή και βεβαίωσε το Προξενείο του Μοναστηρίου ότι η περιοχή ήταν ασφαλής, δεν υπήρχε διαρροή πληροφοριών, ούτε υπήρχαν στην περιοχή επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού που μπορεί να έθεταν σε κίνδυνο την αποστολή.

Λίγες ημέρες αργότερα, οι Έλληνες αξιωματικοί Αλέξανδρος Κοντούλης, Αναστάσιος Παπούλας, Γεώργιος Κολοκοτρώνης, Παύλος Μελάς, συνοδευόμενοι από τους Ευθύμιο Καούδη, Απόστολο Τράγα, Γεώργιο (Γιώργη) Δικώνυμο-Μακρή, Γεώργιο Περράκη, Λάκη Πύρζα, τον καπετάν Κώττα, Παύλο Κύρου, Σίμο Ιωαννίδη, Ηλία Γκαδούτση και δύο Σιατιστινούς, πέρασαν με ασφάλεια τα ελληνοτουρκικά σύνορα στην περιοχή των Κριτσοτάδων του σημερινού νομού Τρικάλων.

Η φυγάδευση της ελληνικής αποστολής και η φυλάκισή του

Στις 16 Μαρτίου 1904, ο Λάζαρος μετά την έλευση των Ελλήνων αξιωματικών στην περιοχή των Κορεστίων, συνόδευσε τους Αλέξανδρο Κοντούλη και Παύλο Μελά στην περιοδεία τους στα χωριά της περιοχής. Όταν πληροφορήθηκε η Οθωμανική Κυβέρνηση, ότι ο Έλληνας αξιωματικός Παύλος Μελάς βρίσκονταν παράτυπα εντός της οθωμανικής επικρατείας, διαμαρτυρήθηκε έντονα προς την Ελληνική Κυβέρνηση. Η ελληνική πλευρά φυσικά αρνήθηκε το γεγονός. Οι Οθωμανικές Αρχές αναζήτησαν τον Έλληνα αξιωματικό στην περιοχή, με αποτέλεσμα να διαταχθεί η εσπευσμένη ανάκλησή του στην Ελλάδα.

Ο Λάζαρος Τσάμης ανέλαβε έπειτα από εντολή του ελληνικού προξενείου Μοναστηρίου, την ασφαλή έξοδο του Παύλου Μελά από την περιοχή των Κορεστίων. Την Μεγάλη Τετάρτη του 1904, ομάδα αποτελούμενη από τον Λάζαρο Τσάμη, τον Ανδρέα Γκώγκο ή Γώγο και τον Ναούμ Παπαστεργίου πέρασε τον Παύλο Μελά από τα τούρκικα φυλάκια ελέγχου, ως δήθεν άρρωστο ζωέμπορο, και τον παρέδωσε στον υπάλληλο του ελληνικού προξενείου Μοναστηρίου Βασίλη Αγοραστό, ο οποίος έπειτα τον βοήθησε να μεταμφιεστεί και να μεταβεί σιδηροδρομικώς στην Θεσσαλονίκη και από εκεί ατμοπλοϊκά στον Πειραιά.

Τον Απρίλιο του 1904, το Ελληνικό Προξενείο ζήτησε από τον Λάζαρο να οργανώσει και να επιμεληθεί την ασφαλή επιστροφή στην Ελλάδα των υπολοίπων μελών της αποστολής, φροντίζοντας για την μεταφορά τους από το χωριό Αντάρτικο (Ζέλοβο) μέχρι το Λέχοβο της Φλώρινας.

Ο Λάζαρος Τσάμης πληροφορηθείς ότι οι Οθωμανικές Αρχές τον υποψιάζονταν για συμμετοχή του στην επιχείρηση φυγάδευσης της ελληνικής αποστολής από την περιοχή των Κορεστίων, και με σκοπό να παραπλανήσει και να αποπροσανατολίσει τις Οθωμανικές Αρχές, προσφέρθηκε να οδηγήσει τούρκικο στρατιωτικό τμήμα πενήντα ανδρών στο χωριό Τρίγωνο Φλώρινας (Όστιμα), όπου ήταν η συμμορία του κομιτατζή Μήτρου Βλάχου. Κατά την επακολουθήσασα συμπλοκή με τον τουρκικό στρατό, ο Μήτρο Βλάχος κατόρθωσε να διαφύγει αλλά πληροφορήθηκε ποιος οδήγησε το τουρκικό απόσπασμα και ορκίσθηκε εκδίκηση.

Η αποστολή φυγάδευσης της ελληνικής αποστολής, μετά τα γεγονότα της πολεμικής σύγκρουσης στο χωριό Τρίγωνο (Όστιμα), ήταν επιτυχής αλλά εξόργισε τις Οθωμανικές Αρχές όταν αντιλήφθηκαν ότι οι Έλληνες αξιωματικοί κατάφεραν να τους ξεφύγουν. Διενήργησαν εκτεταμένες έρευνες και ανακρίσεις, που βάσει των πληροφοριών που φρόντισε να διαρρεύσει ο Μήτρο Βλάχος, οδήγησαν στην σύλληψη του Λάζαρου και στην καταδίκη του σε εξάμηνη φυλάκιση στις φυλακές του Μοναστηρίου.

Στις φυλακές Μοναστηρίου, συνάντησε τον Καπετάν Κώττα , που είχε συλληφθεί από τις τουρκικές αρχές, με τον οποίο μοιράζονταν το ίδιο κελί. Ο καπετάν Κώττας, πριν απαγχονιστεί, δώρισε στον Λάζαρο μια ξύλινη κορνίζα που ο ίδιος ο οπλαρχηγός είχε σκαλίσει στις φυλακές. Η φιλία του με τους Αλβανούς αγάδες της περιοχής της Κορυτσάς και κυρίως η βαθιά και ειλικρινή φιλία του με τον φιλέλληνα Ιζέτ Πασά (Izet pasha) της Φλώρινας, είχε ως αποτέλεσμα την πρόωρη αποφυλάκισή του.

Η υπόθεση του Βρετανικού Ταμείου Αρωγής και η επικήρυξή του

Αμέσως μετά την αποφυλάκισή του, πληροφορήθηκε την ίδρυση του Μακεδονικού Κομιτάτου από τον Γενικό Πρόξενο της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη Λάμπρο Κορομηλά και προσχώρησε αμέσως σε αυτό και του ανετέθησαν διάφορες αποστολές συλλογής πληροφοριών στην περιοχή των Πρεσπών και των Κορεστίων. Την ίδια εποχή ο Λάζαρος και ο αδελφός του ιερέας Σταύρος Τσάμης, δέχθηκαν αίτημα του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη να τον συνδράμουν ώστε να αποκαλυφθεί η φιλοβουλγαρική δράση μελών του «Βρετανικού Ταμείου Αρωγής προς τον Μακεδονικό Λαό», με επικεφαλής τον δημοσιογράφο Χένρι Νόελ Μπρέηλσφορντ (Henry Noel Brailsford), της συζύγου του, της Λαίδης Τόμσον (Lady Τhomson), της κυρίας Έντιθ Ντούρχαμ (Miss Edith Durham) και άλλων, αποστολή που είχε την υποστήριξη του Γενικού Προξένου της Βρετανίας στη Θεσσαλονίκη.

Το Βρετανικό Ταμείο Αρωγής, είχε ζητήσει από τον τοποτηρητή καϊμακάμη της Καστοριάς την άδεια για να εγκαταστήσει και λειτουργήσει υπαίθριο νοσοκομείο, ώστε σύμφωνα με το σωματείο, να αντιμετωπιστεί μια μολυσματική αρρώστια, η οποία ως προς τα συμπτώματά της, έμοιαζε να είναι τυφοειδής. Ο καϊμακάμης ζήτησε την άδεια από τον Χουσείν Χιλμί Πασά (Hüseyin Hilmi Pasha) Γενικό Επιθεωρητή του βιλαετίου Μοναστηρίου, που δόθηκε όταν ο επικεφαλής του Βρετανικού Ταμείου Αρωγής, δημοσιογράφος Χένρι Νόελ Μπρέηλσφορντ, προειδοποίησε τις Οθωμανικές Αρχές για μια αναπόφευκτη επιδημία που θα σάρωνε ολόκληρη την επαρχία και ζήτησε τηλεγραφικά από τον Χιλμί πασά, την δημιουργία στρατιωτικής ζώνης αποκλεισμού γύρω από τα μολυσμένα χωριά και το νοσοκομείο του Βρετανικού Ταμείου Αρωγής, που είχε ήδη αρχίσει να λειτουργεί.

Η κίνηση του Μητροπολίτη Καστοριάς να στείλει τους αδελφούς Τσάμη, προήλθε έπειτα από πληροφορίες που ήθελαν το νοσοκομείο του Βρετανικού Ταμείου Αρωγής να νοσηλεύει τραυματίες αντάρτες βουλγαρικών ένοπλων ομάδων, αντί των αμάχων ασθενών, εκμεταλλευόμενοι την ύπαρξη της στρατιωτικής ζώνης, εντός της οποίας, απαγορευόταν η είσοδος τούρκικου πολιτικού και στρατιωτικού προσωπικού. Ο Λάζαρος ζήτησε την βοήθεια του προσωπικού του φίλου και διοικητή του τουρκικού αποσπάσματος της στρατοχωροφυλακής (γαλλικά: gendarmerie)] Χουσείν Ιμπραήμ (Hussein Ibrahim), ο οποίος λίγες ημέρες αργότερα, αφαίρεσε από την ταχυδρομική άμαξα, επιστολή της Λαίδης Τόμσον προς τον Άγγλο Πρόξενο Μοναστηρίου, στην οποία αποκαλυπτόταν η αλήθεια. Ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, εκμεταλλεύθηκε αυτή την πληροφορία, ειδοποίησε τις οθωμανικές αρχές επί του σχεδίου και ο Οθωμανός διοικητής διόρισε τον συνταγματάρχη και ιατρό Φουάντ Μπέι (Fuad Bey, ως τον μοναδικό αρμόδιο και υπεύθυνο για την επίβλεψη της διασποράς της νόσου, και με την βοήθεια ενός Έλληνα ιατρού, εγκατέστησε οθωμανικό νοσοκομείο στην περιοχή.

Η επίβλεψη και ο έλεγχος, από εκείνη την στιγμή, των δραστηριοτήτων του Βρετανικού Ταμείου Αρωγής περιόρισε την περίθαλψη των ανταρτών της ΕΜΕΟ, κατάσταση που αναφέρεται και στα απομνημονεύματα του επικεφαλής της αποστολής και δημοσιογράφου Χένρι Νόελ Μπρέηλφορντ. Η ανοιγμένη επιστολή της λαίδης Τόμσον έγινε αντιληπτή από κάποιον στο γραφείο του Καραβαγγέλη και πληροφορήθηκαν σχετικά τα μέλη του Βρετανικού Ταμείου Αρωγής Ακολούθησε η επικήρυξη του Λάζαρου Τσάμη από το Βουλγαρικό Κομιτάτο έναντι του ποσού των χιλίων οθωμανικών λιρών, που αποδείκνυε την σοβαρότητα του πλήγματος σχετικά με την αποκάλυψη του σκοπού της λειτουργίας του υπαίθριου νοσοκομείου για την νοσηλεία Βουλγάρων ανταρτών υπό την σημαία της Κοινοπολιτείας.

Φωτογραφία της επίσημης ανακήρυξης της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου. Στην φωτογραφία διακρίνεται ο Λάζαρος Τσάμης, δεύτερος πίσω δεξιά από τον Μητροπολίτη Βασίλειο.

Η ένοπλη συμμετοχή του στον Μακεδονικό Αγώνα

Η επικύρηξή του, δεν τον απέτρεψε από την δράση του, και μάλιστα από την ένοπλη δράση. Τον Αύγουστο του 1904, φιλοξένησε στο σπίτι του στο Πισοδέρι ολόκληρη την ανταρτική ομάδα του κρητικού οπλαρχηγού Ευθύμιου Καούδη. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1914 το σώμα του Καούδη έδωσε μάχη με πολλαπλάσιους Βούλγαρους αντάρτες στο χωριό Τρίγωνο (Όστιμα). Στη μάχη, τους Έλληνες αντάρτες, βοήθησαν και εθελοντές μαχητές από το Πισοδέρι, μεταξύ των οποίων και ο Λάζαρος, που από τύχη διέφυγε τον θάνατο, όταν μια σφαίρα σφηνώθηκε στη μεταλλική του ταμπακοθήκη. Η μάχη έληξε με νίκη των Ελλήνων και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του βοεβόδα Στόγιαν Γιάγκουλα.

Τον ίδιο μήνα, τον Σεπτέμβριο του 1904, το σώμα του Ευθύμιου Καούδη, ενεπλάκη σε μάχη με την ενωμένη δύναμη του Μήτρο Βλάχου και του Αθανάς Καρσάκωφ στο Ανταρτικό. Στη μάχη ενεπλάκησαν και Πισοδερίτες, μεταξύ των οποίων και ο Λάζαρος, με αποτέλεσμα τον θάνατο εννέα ανταρτών της ΕΜΕΟ και την αποχώρηση των υπολοίπων. Αργότερα για την συμμετοχή του στη Μάχη του Ζέλοβου, ο Κρητικός οπλαρχηγός Παύλος Γύπαρης του αφιέρωσε την μαντινάδα:

Κι ο αδελφός του ήτανε, ο Λάζος, παλληκάρι,
Κι΄ οι δυο αποτελούσανε το πιο ανδρικό ζευγάρι,
Τους είδα εγώ να πολεμούν στο Ζέλοβο μια μέρα
και συνεχάρην τσ΄ αδελφούς, τον έσφιξα την χέρα.
Τώρα, τραγούδι εις αυτούς μόνο μπορώ να γράψω,
Και έμαθα να τραγουδώ όλους τους ανδρειωμένους,
προ πάντων κείνους που έχουνε με σφαίρες σκοτωμένους.

Από τους Έλληνες οπλαρχηγούς τραυματίσθηκαν δύο, ο Ιωάννης Σεϊμένης και ο Εμμανουήλ Σκουντρής. Ο τελευταίος, μαζί με άλλους τρεις ελαφρά τραυματίες Έλληνες αντάρτες, μεταφέρθηκαν από τον Λάζαρο και τον Παπασταύρο στο σπίτι τους στο Πισοδέρι και νοσηλεύθηκαν πολλούς μήνες με θεράποντα ιατρό, τον Στέργιο Μάτσαλη που έστειλε το Ελληνικό Προξενείο Μοναστηρίου. Στο Πισοδέρι την εποχή εκείνη υπηρετούσε, ως διοικητής του τούρκικου λόχου, ο Εμίν εφέντης (Emin efendi), Τουρκοκρητικός στην καταγωγή, φίλος του Λάζαρου και φιλέλληνας. Όταν ήλθε στο Πισοδέρι ο Έλληνας Πρόξενος του Μοναστηρίου Κωνσταντίνος Δημαράς, πήγε κρυφά στο σπίτι του Λάζαρου και του Παπασταύρου ο Εμίν (Emin) εφέντης για να χαιρετήσει τον Έλληνα Πρόξενο, που θα διανυκτέρευε εκεί. Κατά την αναχώρησή του από το σπίτι των αδελφών Τσάμη, ο παπά Σταύρος τον έμπασε σε ένα δωμάτιο όπου ήταν οι τέσσερις Κρήτες αντάρτες. Ο Εμίν εφέντης έμεινε μαζί τους ολόκληρο το βράδυ τραγουδώντας μαντινάδες. Παρόλα αυτά, κάποιοι φρόντισαν για την μετάθεση του Εμίν εφέντη και αμέσως μετά τουρκικά αποσπάσματα έλεγξαν την κατοικία Τσάμη τρεις φορές έπειτα από ανώνυμες καταγγελίες. Ο Λάζαρος προσπάθησε και πέτυχε να αποκαταστήσει επαφή με τον νέο διοικητή της τουρκικής φρουράς Πισοδερίου, τον Εκρέμ εφέντη (Ekrem efendi). Το αποτέλεσμα της «προσέγγισης» ήταν να αφήνει ο καπετάν Δημήτριος Νταλίπης, τέσσερις χρυσές τουρκικές λίρες κάθε πρώτη του μηνός στην κουφάλα μιας γέρικης οξιάς στη Μονή της Αγίας Τριάδας, για να τον δωροδοκίσει.

Την συνάντηση του Λάζαρου με τον Παύλο Μελά, αυτή τη φορά στη Μακεδονία, περιέγραψε ο Παύλος Μελάς στην σύζυγό του Ναταλία Μελά σε επιστολή του`.. Νάτα μου ήλθαν οι προεστοί από το Πισοδέρι, συγκινημένοι μας φιλούν. Πόσον ενθουσιασμόν κρύβουν εις τα στήθη των αυτοί οι πατριώται…. Αναφέρεται ότι ο Παύλος Μελάς είχε αποστείλει ευχαριστήριες επιστολές με τις φωτογραφίες της οικογένειάς του προς τους αδελφούς Τσάμη, ενώ οι τελευταίοι έτρεφαν μεγάλη εκτίμηση στο πρόσωπό του.

Στις 19 Οκτωβρίου 1904, αμέσως μετά την είδηση του θανάτου του Παύλου Μελά, αναχώρησε εσπευσμένα για το χωριό Ανταρτικό (Ζέλοβο), όπου συνάντησε τους επιζώντες της ομάδας του Παύλου Μελά και παρέλαβε από τον Λάκη Πύρζα όλα τα εμπιστευτικά έγγραφα που έφερε μαζί του ο Παύλος Μελάς, που θα μπορούσαν να εκθέσουν την Ελληνική Κυβέρνηση, και τα μετέφερε στο Μοναστήρι, όπου τα παρέδωσε στο Ελληνικό Προξενείο. Ο αδελφός του ιερέας Σταύρος Τσάμης, ενταφίασε κρυφά την κεφαλή του Παύλου Μελά στο ιερό βήμα του ναού της Αγίας Παρασκευής Πισοδερίου. Λίγες ημέρες αργότερα ο Παπασταύρος εξομολογείται στον αδελφό του Λάζαρο την δεύτερη ταφή της κεφαλής του Παύλου Μελά, αυτή τη φορά κάτω από το Ιερό Βήμα της εκκλησίας του Αγίου Χαράλαμπου. Το μυστικό της δεύτερης ταφής γνώριζαν μόνον τρία άτομα.

Στις 30 Νοεμβρίου 1904, ο Λάζαρος συμμετείχε μαζί με 25 Πισοδερίτες εθελοντές, σε άλλη νικηφόρα μάχη στο Ανταρτικό που έδωσαν οι καπετάνιοι Γεώργιος Κατεχάκης, Ευθύμιος Καούδης και Παύλος Γύπαρης , με πολυάριθμο Βουλγαρικό σώμα υπό την αρχηγία των Μήτρο Βλάχο και Αθάνας Καρσάκωφ. Κατά την διάρκεια της μάχης, κατέφτασε τουρκικό απόσπασμα και τραυματίσθηκε ο οπλαρχηγός Παύλος Γύπαρης. Το ένοπλο σώμα του Γύπαρη, καταδιωκόμενο από το τουρκικό απόσπασμα κατέφυγε στο πυκνό δάσος γύρω από την Μονή Αγίας Τριάδας Πισοδερίου, όπου το συνάντησαν ο Λάζαρος και ο αδελφός του παπά Σταύρος και οργάνωσαν την διαφυγή του. Ο οπλαρχηγός Παύλος Γύπαρης περιέγραψε σε μαντινάδα του το επεισόδιο ως εξής:

Εφονευθήκανε τρεις και πέντε ελαβώθηκαν,
Εκεί ήλθανε κι΄ οι Τζάμηδες, από το Πισοδέρι,
Του παπα-Σταύρου αδελφός, ο Λάζος, το ξεφτέρι.
Εκεί μας φέραν οι χωρικοί δυο ζώα και μας βάλαν,
Στο Βίτσι επεράσαμεν, ομολογώ, καβάλα.

Η συνάντηση του Πισοδερίου και η δεύτερη δολοφονική απόπειρα

Την άνοιξη του 1905, κατόπιν εντολής του Ελληνικού Προξενείου Μοναστηρίου, συνάντησε τον αρχηγό των ελληνικών ανταρτικών σωμάτων του βιλαετίου Μοναστηρίου Τσόντο Βάρδα στη Κόντσικο της Ανασελίτσης. Κατά την συνάντηση αυτή ο Τσόντος Βάρδας παρέδωσε στον Λάζαρο, προς μεταφορά και διανομή, τους μισθούς όλων των ελληνικών ανταρτικών ομάδων που δρούσαν στην περιοχή των Κορεστίων και των Πρεσπών, καθώς και εγγράφων με οδηγίες για τις μελλοντικές τους ενέργειες. Την ημέρα της Πεντηκοστής του 1904, ο Έλληνας Πρόξενος του Μοναστηρίου Νικόλαος Ξυδάκης, ζήτησε από τον Λάζαρο να οργανώσει την συγκέντρωση όλων των Ελλήνων παραγόντων και οπλαρχηγών που δρούσαν στην περιοχή των Κορεστίων και των Πρεσπών, για συντονισμό της δράσεώς τους. Η συγκέντρωση οργανώθηκε στην κατοικία του προκρίτου του Πισοδερίου Ναούμ Λιάκου, αλλά η πληροφορία της συγκέντρωσης διέρρευσε στην οθωμανική διοίκηση και τούρκικα αποσπάσματα περικύκλωσαν το χωριό και ανέμεναν την άφιξη των Ελλήνων οπλαρχηγών για να τους συλλάβουν, ενέργεια που θα εξέθετε τον ευρισκόμενο στο Πισοδέρι Έλληνα Πρόξενο. Η μητέρα του Λάζου, Αναστασία Τσάμη, κατόρθωσε να βγει από το περικυκλωμένο χωριό και να ειδοποιήσει έγκαιρα τους Έλληνες αντάρτες για την ύπαρξη τουρκικού στρατού.

Τον Ιούνιο του 1905, το κέντρο επιχειρήσεων του Μοναστηρίου, ζήτησε από τον Λάζαρο να οδηγήσει το σώμα του οπλαργηγού Γεώργιου Αλεξίου (Μακρή) από την Δροσοπηγή, από όπου θα παραλάμβανε αριθμό τουφεκιών, μέσω Κορεστίων προς το όρος Περιστέρι, με σκοπό αφενός να εξοπλισθεί ο πληθυσμός της περιοχής και αφετέρου να ενισχυθεί το σώμα του καπετάν Ιωάννη Καραβίτη. Η αποστολή εκτελέσθηκε με επιτυχία και τα δύο σώματα ενώθηκαν στο χωριό Γραδέσνιτσα της Πελαγονίας και άρχισαν την κοινή τους δράση.

Στις 10 Σεπτεμβρίου 1905, ο Λάζαρος συμμετείχε με τα σώματα του καπετάν Βάρδα και του καπετάν Γεωργίου Βλαχογιάννη (Οδυσσέα) στην νικηφόρα μάχη του Αγίου Γερμανού (Γέρμα) Πρεσπών. Αυτό το γεγονός οδήγησε το Βουλγαρικό Κομιτάτο να οργανώσει μια ακόμη, την δεύτερη απόπειρα δολοφονίας του. Το δεύτερο δεκαήμερο του Οκτωβρίου του 1905, στο 18ο χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού Πισοδερίου – Πρεσπών και στη θέση Σέλτσα, στήθηκε δολοφονική ενέδρα από την οποία διέφυγε προφασιζόμενος ότι είναι άλλος και ότι ο Λάζαρος έρχεται πίσω του.

Μετά την αποτυχία της δολοφονίας του, ακολούθησε από τους κομιτατζίδες ο εμπρησμός της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος που απέχει ελάχιστα χιλιόμετρα από το Πισοδέρι, μοναστήρι που αποτελούσε σημείο συνάντησης και τόπος οργάνωσης των Μακεδονομάχων, με σκοπό να προκαλέσουν τους Πισοδερίτες και να εξολοθρεύσουν τους αντιπάλους τους. Το σχέδιο τους απέτυχε καθώς υπήρχε συνεννόηση μεταξύ του Λάζαρου Τσάμη και του οπλαρχηγού Παύλου Κύρου που βρίσκονταν στο Ανταρτικό (Ζέλοβο), ότι σε αυτή την περίπτωση, θα προσέτρεχαν προς βοήθεια όπως και έγινε, αλλά παρότι απωθήθηκαν οι Βούλγαροι αντάρτες, η μονή καταστράφηκε ολοσχερώς.

Η δολοφονία του αδελφού του και η μερική τύφλωσή του

Στις 27 Αυγούστου 1906, ο αδελφός του Λάζαρου, Παπασταύρος Τσάμης πήρε γράμμα με την σφραγίδα και την υπογραφή του Τσόντου Βάρδα, με την οποία του ζητούσε να συναντήσει το σώμα του καπετάν Λουκά Μπέλλου στη δασική θέση Λάκκος. Ο Παπασταύρος πήρε μαζί του και τον διοικητή του τουρκικού αποσπάσματος στρατοχωροφυλακής Χουσείν Ιμπραήμ. Δολοφονήθηκαν από τον βοεβόδα Κούσμαν Ποπντίνωφ (Κούζο) στην ενέδρα που τους είχαν στήσει με την πλαστή επιστολή. Ο αδελφός του Λάζαρος, πληροφορηθείς την δολοφονική επίθεση, έτρεξε στο δάσος και είδε τον κατακρεουργημένο αδελφό του, και πιθανόν έπαθε νευρικό κλονισμό που του προκάλεσε πρόβλημα στην όρασή του. Η επίθεση που είχε ως σκοπό την δολοφονία του ιερέα, στοιχειοθετήθηκε από τον εξαρχικό βοεβόδα Στόιτσεβ Κλιάντσεφ (Τάνε), με τέτοιο τρόπο ώστε να βρουν οι οθωμανικές αρχές τα κωδικοποιημένα έγγραφα που θα ενοχοποιούσαν τα δύο πρόσωπα, και θα οδηγούσαν στην σύλληψη του Λάζαρου. Το Ελληνικό Προξενείο του Μοναστηρίου, πληροφόρησε τον Λάζαρο ότι τον καταζητούν και απομακρύνθηκε από το χωριό. Αφού διέφυγε της σύλληψης του, κατευθύνθηκε στην Αθήνα, όπου έλαβε ιατρική βοήθεια από το Μακεδονικό Κομιτάτο.

Κατά το διάστημα της απουσίας του δικάσθηκε ερήμην από το οθωμανικό δικαστήριο του Μοναστηρίου και αθωώθηκε. Επέστρεψε στη Μακεδονία στις αρχές του 1907 και συνέχισε την δράση του μέχρι την εποχή του Κινήματος των Νεότουρκων το 1908, που σημάδευσε την λήξη της σκληρής φάσης του Μακεδονικού Αγώνα λόγω της πεποίθησης, αυτή την περίοδο, ότι οι ελευθερίες των μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα γίνονταν σεβαστές. Στα τέλη Ιουλίου 1908, τα ελληνικά ανταρτικά σώματα της περιοχής του βιλαετίου Μοναστηρίου έλαβαν εντολή από το Ελληνικό Προξενείο Mοναστηρίου να διακόψουν τη δράση τους, αλλά να μην παραδώσουν τα όπλα τους και να αποσυρθούν στα βουνά. Αυτή την εντολή του Ελληνικού Προξενείου μετέφερε και διαβίβασε ο Λάζαρος στο σώμα του Σίμου Ιωαννίδη που εκείνη την εποχή δρούσε στην περιοχή του Πισοδερίου. Ο σχηματισμός του Νεοτουρκικού Κοινοβουλίου δεν βελτίωσε την κατάσταση στη Μακεδονία. Σύντομα οι ελπίδες για την αλλαγή της συμπεριφοράς των Νεοτούρκων διαψεύσθηκαν. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1908, συστήθηκε η νέα οργάνωση Πανελλήνιος Οργάνωσις με τον συνταγματάρχη Παναγιώτη Δαγκλή ως Γενικό Διευθυντή της. Με εγκύκλιό του …..προς άπαντα τα Ειδικά Γραφεία και τους Πράκτορας…. δίδονται οδηγίες για την λειτουργία της οργάνωσης και γνωστοποιείται στον πράκτορα Λάζαρο Τσάμη ότι «….εν γένει τελεί υπό την επίβλεψιν των κ.κ. προξένων, εις ούς ανακοινούται πάσα σχετική ενέργεια…»

Το 1912, ο Λάζαρος ως Πρόεδρος της Κοινότητας του Πισοδερίου, καλύπτει την δράση του Βασιλείου Μπάλκου, Έλληνα πράκτορα από την Άρτα, ο οποίος αρχικά με την ιδιότητα του Διευθυντή της Μοδεστείου Σχολής φέροντας μάλιστα ιερατικό σχήμα, αργότερα δε ως Διευθυντής των Ελληνικών Σχολείων Φλωρίνης αναλαμβάνει την διεύθυνση του Αγώνα στην περιοχή. Οι αναφορές που έλαβε αργότερα η ελληνική κυβέρνηση σχετικά με την δράση των τοπικών σωμάτων από τον Τσόντο Βάρδα και τον ειδικό απεσταλμένο της Βασιλείου Ξηρούχα καθώς και από τον Παύλο Γύπαρη, πείθουν τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Ελευθέριο Βενιζέλο ότι ήταν λάθος η απόφαση της ανάκλησης των ελληνικών σωμάτων από την Μακεδονία.

Ο Λάζαρος με τον γιό του Βασίλειο στην Αθήνα (1928)

Φωτογραφία: By TSAMIS ORESTIS – οικογενειακό αρχείο, Αναφορά, https://el.wikipedia.org/w/index.php?curid=243085

Βαλκανικοί Πόλεμοι- Η φυλάκισή του και η μάχη του Αγίου Γερμανού

Την περίοδο λίγο πριν την κήρυξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, οι σχέσεις του νέου καθεστώτος των Νεοτούρκων και της Ελληνικής Κυβέρνησης επιδεινώνονται. Οι Τούρκοι πληροφορήθηκαν την δράση Έλληνα πράκτορα στην περιοχή και οι υποψίες τους στράφηκαν στον Λάζαρο Τσάμη λόγω του ταξιδιού του στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1912. Χωρίς να τον δικάσουν, τον κλείνουν στη φυλακή του Μοναστηρίου. Εκεί αναφέρεται ότι τον χτύπησαν και τον βασάνισαν τόσο πολύ, που είχε ως αποτέλεσμα να κλονιστεί η υγεία του ακόμη περισσότερο. Κατά την διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου, οι Σερβικές στρατιωτικές δυνάμεις κατέλαβαν και απελευθέρωσαν το Μοναστήρι. Ο Ίωνας Δραγούμης, φοβούμενος για ταραχές και για πιθανή δολοφονία του Λάζαρου, πήγε στο Μοναστήρι, απελευθέρωσε τον Λάζαρο και τον συνόδευσε με ασφάλεια μέχρι την πρόσφατα απελευθερωμένη από τον Ελληνικό Στρατό Φλώρινα.

Το Γενικό Επιτελείο του Ελληνικού Στρατού, ενώ γνώριζε την κόπωσή του, του ζήτησε να οδηγήσει με ασφάλεια ένα σύνταγμα ευζώνων, υπό τον ταγματάρχη πεζικού Γεώργιο Ιατρίδη στο χωριό Άγιος Γερμανός (Γέρμας) Πρεσπών. Στην μάχη που ακολούθησε εκεί, εξοντώθηκε η ανταρτική βουλγαρική ομάδα του Βασίλ Τσακαλάρωφ. Ο Πρίγκιπας Νικόλαος, ως Αρχηγός του Επιτελείου του Ελληνικού Στρατού, μετά από αυτά τα γεγονότα, απένειμε στον Λάζαρο Τσάμη, γραπτό έπαινο επειδή επέδειξε «εν τη εκπληρώσει του καθήκοντος τοσαύτην ορμήν και ανδρείαν» και αργότερα το μετάλλιο του Β’ Βαλκανικού Πολέμου.

Βορειοηπειρωτικός Αγώνας- Η ανακήρυξη της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου και η ένοπλη συμμετοχή του

Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και την ένωση διαμερίσματος της Μακεδονίας με την Ελλάδα, η πατριωτική του δράση δεν σταματά. Το επόμενο χρονικό διάστημα, επεκτείνει τις εμπορικές του επιχειρήσεις στη Βίγλιστα, στο Bιθκούκι (Vithkuq) και στο Πούστετς (Pustec) του νομού της Κορυτσάς. Όταν στις 17 Φεβρουαρίου 1914, έγινε η ανακήρυξη της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, η ηπειρώτικη καταγωγή του τον κάλεσε και πάλι στον αγώνα. Άφησε την οικογένειά του και τις εμπορικές επιχειρήσεις του και έτσι στις 1 Μαρτίου 1914, ήταν παρών στην πανηγυρική ανακήρυξη της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου στο Αργυρόκαστρο, φωτογραφούμενος με παλαιούς συναγωνιστές από τον Μακεδονικό Αγώνα και τους Βαλκανικούς Πολέμους, τον πρωθυπουργό της Προσωρινής Κυβέρνησης της Βορείου Ηπείρου Γεώργιο Ζωγράφο και τους μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως Βασίλειο, και Βελλά και Κονίτσης Σπυρίδωνα.

Αμέσως μετά κατατάχθηκε στον Ιερό Λόχο Κορυτσάς που διοικούσε ο υπολοχαγός Γεώργιος Μαυρατζάς. Οι μάχες που ακολούθησαν στην περιοχή Βίγλιστας και στις οποίες έλαβε μέρος ο Λάζαρος, ήταν σκληρές και με μεγάλες απώλειες. Στην μάχη τραυματίσθηκαν αρκετοί συναγωνιστές του από τον Μακεδονικό Αγώνα, όπως ο Τσόντος Βάρδας και ο αδελφός του Παύλου Μελά, Βασίλειος Μελάς. Στις 25 Ιουνίου 1914, ο Λάζαρος με τα ένοπλα σώματα του Τσόντου Βάρδα και του Παύλου Γύπαρη εισήλθε στην απελευθερωμένη Κορυτσά.

Η συμβολή του σε μια κρίσιμη φάση και το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας

Κατά την περίοδο που στην Ευρώπη οι Μεγάλες Δυνάμεις συσκέπτονταν προκειμένου να καθορίσουν την τύχη της Βορείου Ηπείρου και την δημιουργία του κράτους της Αλβανίας, καθοριστική υπήρξε η πληροφορία που μετέφερε ο Λάζαρος Τσάμης προς την βορειοηπειρωτική κυβέρνηση Ζωγράφου. Έπειτα από την κατάληψη της Κορυτσάς, ο Λάζαρος είδε σε μια ανθρωπιστική αποστολή την κυρία Έντιθ Ντούρχαμ (Miss Edith Durham), την οποία γνώριζε από την στάση της κατά την διάρκεια της συμμετοχής της στο Βρετανικό Ταμείο Αρωγής προς τον Μακεδονικό Λαό, που εμφάνιζε να περιθάλπει βουλγαρικά ανταρτικά σώματα αντί να παρέχει περίθαλψη σε μια υγειονομική κρίση. Η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής αποστολής, έπειτα από την αποκάλυψη της δράσης της οργάνωσης από τις τοπικές εκκλησιαστικές ελληνικές αρχές προς την οθωμανική διοίκηση της Καστοριάς, ίσως αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα ώστε μετά την περιοδεία της στις πόλεις στην Αυλώνα, το Δυρράχιο, τους Άγιοι Σαράντα και το Δέλβινο και την επιστροφή της στην Αγγλία, να γράψει άρθρο στην εφημερίδα Μάντσεστερ Γκάρντιαν (The Manchester Guardian, μεταγενέστερα μετονομάστηκε σε The Guardian) στο φύλλο της 22ας Ιουλίου 1914 ότι κατά την μονοήμερη παραμονή της στην Κορυτσά και σε επαφή της με τους Αλβανούς κατοίκους, διαπίστωσε ακρότητες των Ηπειρωτών και του Ελληνικού Στρατού κατά του Αλβανικού στοιχείου, που ανάγκασαν τους Αλβανούς να μεταναστεύσουν από την περιοχή προς την Αυλώνα και το Δυρράχιο. Πολύ σύντομα συνέγραψε βιβλίο πάνω στο ίδιο θέμα. Το δημοσίευμα προκάλεσε αίσθηση στη βρετανική κοινή γνώμη, αλλά και στην βρετανική πολιτική σκηνή που στις 28 Ιουλίου 1914 ετέθη στη Βουλή των Λόρδων, σε μια κρίσιμη περίοδο διαβουλεύσεων.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 1914, ο Άγγλος πολεμικός ανταποκριτής από το 1912 στα Βαλκάνια Μπάτλερ (C. S. Butler) αποκάλυψε ότι η κυρία Έντιθ Ντούρχαμ ήταν αδύνατο να είχε γνώση της περιοχής αφού πέρασε από εκεί μόνο μια μέρα, και πως τα ελληνικά στρατεύματα είχαν αποσυρθεί ήδη από τον Φεβρουάριο του ιδίου έτους, πίσω από την Ελληνοαλβανική μεθόριο. Το μόνο γεγονός που σχετίζεται με την περιοχή της Κορυτσάς είναι η μετανάστευση 12.000 Βορειοηπειτωτών προς την Βιγλίτσα, το Πισοδέρι και την Καστοριά.

Οι αποκαλύψεις άλλαξαν την στάση της αγγλικής κοινής γνώμης. Η υπογραφή του Πρωτόκολλου της Κέρκυρας στις 4 Μαΐου 1914, καθόρισε την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου που επικυρώθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου 1914 από τις διπλωματικές αποστολές των Μεγάλων Δυνάμεων και σημάδευσε την λήξη του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα. Η απόσυρση των Ελληνικών στρατευμάτων από την κυβέρνηση Βενιζέλου τον Φεβρουάριο του 1914, είχε πίκρανει τον Λάζαρο Τσάμη, ο οποίος επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, συνέχισε να υποστηρίζει το Κόμμα των Φιλελευθέρων. Την ίδια περίοδο, το κατάστημά του στην Βίγλιστα πυρπολείται και καταστρέφεται ολοσχερώς.

Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και τα τελευταία χρόνια- Η βοήθειά του προς τους Γάλλους και η τρίτη δολοφονική απόπειρα

Η έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου βρήκε την Ελλάδα σε μια περίοδο Εθνικού Διχασμού, καθώς υπήρχε έντονη διαμάχη μεταξύ των πολιτικών φορέων που στήριζαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο (φιλοβενιζελικών) και την συμμετοχή στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ και αυτών που στήριζαν την ουδετερότητα της χώρας (αντιβενιζελικών) με τη στήριξη του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄. Τα φιλοβενιζελικά συναισθήματα του Λάζαρου, που έρχονταν σε αντίθεση με τις πεποιθήσεις συναγωνιστών και παλαιών φίλων κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, τον οδήγησαν να συνταχθεί με το Κίνημα της Εθνική Αμύνης.

Όταν ο Γάλλος στρατηγός Μορίς Σαράιγ (Maurice Sarrail), αρχηγός των συμμαχικών στρατευμάτων του Μακεδονικού Μετώπου, εκδήλωσε την πρόθεσή του να επισκεφθεί την περιοχή των Κορεστίων, για να επιθεωρήσει τα Γαλλικά στρατεύματα και να έχει ιδία αντίληψη της περιοχής και των κατοίκων της, ο Λάζαρος παρακλήθηκε από την Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης να διευκολύνει τον Γάλλο στρατηγό στις μετακινήσεις του στην περιοχή. Κατά την προσωπική τους συνάντηση το καλοκαίρι του 1916, ο Λάζαρος Τσάμης του εξήγησε ότι ο εφοδιασμός της 125ης Γαλλικής Μεραρχίας Πεζικού και του Συντάγματος των Αφρικανών Κυνηγών που είχαν οχυρωθεί δυτικά του όρους Βόρας, περνούσε από τη στενωπό της Βίγλας Πισοδερίου, που τους χειμερινούς μήνες έκλεινε από τα χιόνια. Αυτή η πληροφορία προβλημάτισε τον στρατηγό και διέταξε την κατασκευή οδοντωτού σιδηρόδρομου ώστε να συνδέει το χωριό Άλωνα με την Βίγλα Πισοδερίου, καθώς και τελεφερίκ από την Βίγλα έως το Πισοδέρι. Η όλη κατασκευή ήταν έτοιμη πριν από τον χειμώνα του 1917 και τα συμμαχικά στρατεύματα δεν αντιμετώπισαν κανένα πρόβλημα εφοδιασμού παρά τον βαρύ χειμώνα. Όταν οι σερβικές ένοπλες δυνάμεις ηττήθηκαν από τον βουλγαρικό στρατό στη Μάχη της Τσέρνα στον ποταμό Εριγώνα της Πελαγονίας, ολόκληρη η περιοχή των λιμνών Αχρίδας και Πρεσπών, κατελήφθη από τις Βουλγαρικές δυνάμεις.

Η εισβολή του βουλγαρικού στρατού στην περιοχή,τον Αύγουστο του 1916 , είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή και την λεηλασία των αποθηκών σιτηρών στα χωριά Λαιμός και Καρυές (Οροβνικ) Πρεσπών , όλων των εμπορικών του καταστημάτων, την καταστροφή και λεηλασία των εγκαταστάσεων ιχθυοτροφείας στην Πρέσπα , των τυροκομείων του στη Ρακίσκα και την Γκόριτσα , την λεηλασία του σπιτιού του στο Πισοδέρι καθώς και του πετρελαιοκίνητου κυλινδρόμυλου στο Πουστέτς της Πελαγονίας. Τον Αύγουστο του 1917 επιχειρήθηκε η τρίτη δολοφονική του απόπειρα η οποία απέτυχε χάρη στην άμεση αντίδραση της συζύγου του Αλεξάνδρας. Φοβούμενος πλέον ο Λάζαρος για την ασφάλεια της οικογενείας του, αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει οικογενειακώς το σπίτι του και να εγκατασταθεί προσωρινά για έξι μήνες στο Άργος Ορεστικό Καστοριάς. Η καταστροφή των επιχειρήσεων του και η παύση των εμπορικών του δραστηριοτήτων του επέφερε μεγάλο οικονομικό πλήγμα.

Η επιδείνωση της υγείας του και ο θάνατός του

Ο Λάζαρος Τσάμης, επιστρέφοντας στην περιοχή, συνέχισε την εμπορική του δραστηριότητα στη Φλώρινα όπου μετέφερε την οικογένειά του το 1924. Τον ίδιο χρόνο, μοίρασε την επιχείρησή με τον φίλο του Νταούτ Χαμζά Χαλίλ Μπέι (Daut Hamza Halil bey), ο οποίος διαχειριζόταν τις κοινές επιχειρήσεις τους στα όρια της αλβανικής επικράτειας. Το 1928 τα συμπτώματα της ασθένειας των ματιών επανεμφανίστηκαν και αναγκάσθηκε να μεταβεί στην Αθήνα, όπου μετά από πολύμηνη και δαπανηρή θεραπεία στην οφθαλμολογική κλινική του Ιωάννη Χαραμή, κατόρθωσε να διασώσει σε ικανοποιητικό βαθμό την όρασή του, αλλά οδηγήθηκε σε οικονομική καταστροφή. Με την υπ΄ αριθμόν 646134 της 25ης Μαΐου 1932 απόφαση της Υπηρεσίας Πολεμικών Αποζημιώσεων απορρίφθηκε τελεσίδικα το αίτημά του για αποζημίωσή του από τις καταστροφές που υπέστησαν οι εμπορικές του επιχειρήσεις από το 1914 έως και το 1925. Λίγους μήνες αργότερα πεθαίνει στο Πισοδέρι στις 22 Νοεμβρίου 1933, κτυπημένος από καρκίνο.

Απόδοση τιμών

Στον Λάζαρο Τσάμη απονεμήθηκαν:

Το Μετάλλιο της Εθνικής Άμυνας
Το Μετάλλιο του Μακεδονικού Αγώνα
Το Μετάλλιο του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα
To Mετάλλιο του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου

Ο νόμος 4413/1929 τον αναγνώρισε, μαζί με άλλους 47, ως πράκτορα Β’ τάξεως του Μακεδονικού Αγώνα. Αργότερα η Ελληνική Δημοκρατία τον αναγνώρισε ως ομαδάρχη του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα. Οι Δήμοι Θεσσαλονίκης και Πυλαίας – Χορτιάτη έχουν ονομάσει δρόμους προς τιμή του.

wikipedia

Διαδώστε το!

 

 

 

 

 

17.11.18

Μια πορεία στην Βόρειο Ήπειρο - Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου


Και τους τρέμουνε των κάμπων οι κιοτήδες,
και με ονόματα τους κράζουν πονηρά
κλέφτες και απελάτες και προδότες…
κι είναι, μέσα στους σκυφτούς, τα παλληκάρια,
κι είναι, μες στους κοιμισμένους, οι στρατιώτες
με τα μαύρα τα μαντήλια στα κεφάλια τους…

Στίχοι του Κωστή Παλαμά στην αρχή αυτού του κειμένου, στίχοι γι’ αυτούς που μένουνε όρθιοι σε καιρούς προσκυνημένους, για τους Στρατιώτες της Ιδέας, που παραμένουν πιστοί στην Σημαία και που τους λένε “προδότες” και… “εξτρεμιστές” οι γραικύλοι, που θέλουν την ησυχία τους! Θυμήθηκα αυτούς τους στίχους βλέποντας μία φωτογραφία, την φωτογραφία που υπάρχει στην κορυφή αυτής της σελίδας.
Μία φωτογραφία από μία πορεία στην Βόρειο Ήπειρο, με Σημαίες Γαλανόλευκες, μια πορεία προς Τιμήν ενός Ήρωα.
Μπορεί να κρύβει ψυχή μία φωτογραφία; Ναι, αναμφισβήτητα ναι! Μια πορεία αυτών που τόλμησαν μέσα σε σκλαβωμένη γη να υψώσουν Σημαίες Ελληνικές και να πορευτούν, τιμώντας την μνήμη ενός παλληκαριού που πέθανε για την Σημαία.
Την ημέρα της κηδείας κανένας από τους “μεγάλους” αυτού του κράτους δεν είπε λέξη, δεν έκανε έστω μια δήλωση, ούτε και έστειλε συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Γιατί άραγε; Από ενοχή, από κακομοιριά, από ραγιαδισμό. Γιατί γι’ αυτούς η Ελλάδα τελειώνει εκεί όπου τελειώνει το μικρό χάρτινο βασίλειό τους, το απόλυτα υποτεταγμένο στον ξένο αφέντη… Πρέπει να είναι “καθώς πρέπει” και γι’ αυτό τιμή στον Κωνσταντίνο Κατσίφα, από την πολιτεία των Ελλήνων, τιμή επίσημη δεν υπήρξε.
Ενάντια σε αυτήν την νοοτροπία των γραικύλων, στο περιστύλιο της Βουλής την ημέρα της κηδείας έκανα την δήλωση: "Σήμερα ολόκληρος ο Ελληνισμός θρηνεί για το παλικάρι που πέθανε για μια Σημαία Ελληνική στην πανάρχαια Ελληνική Πατρίδα της Βορείου Ηπείρου. Ντροπή και καταισχύνη στη Βουλή που δεν αφιέρωσε ένα λεπτό σιγής προς τιμήν του Ήρωα. Ντροπή και καταισχύνη σε αυτό το ανάξιο κράτος που επέτρεψε την προσβολή Ελλήνων πολιτών από τους αλβανούς που τους απαγόρευσαν την είσοδο, γιατί κρατούσαν Ελληνικές Σημαίες, την ίδια στιγμή που στην Πατρίδα μας υπάρχουν εκατοντάδες αλβανοί εγκληματίες.  Η Χρυσή Αυγή τίμησε τον νεκρό Ήρωα Κωνσταντίνο Κατσίφα και θα τον τιμά!"
Όπως ήταν φυσικό σ’ αυτήν την σαπισμένη πολιτεία των ηθικών ερειπίων καμία εφημερίδα και κανένας τηλεοπτικός σταθμός δεν παρουσίασε την δήλωσή μου, ούτε και είπε λέξη (ΟΥΔΕΙΣ!) για το γεγονός ότι από την πρώτη ημέρα και όχι μία φορά, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ζήτησε να τηρηθεί στην Βουλή ενός λεπτού σιγή για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα. Αντίθετα, υπήρξαν δηλώσεις ιταμές και προκλητικές, οι οποίες μονότονα επαναλάμβαναν ότι δεν υπάρχει Βόρειος Ήπειρος, αλλά Νότιος Αλβανία! Και το έλεγαν αυτό ποιοι;
Αυτοί οι οποίοι αναγνωρίζουν το δικαίωμα στα Σκόπια, σε έναν λαό που θέλει την Γη μας να αποκαλείται "Βόρειος Μακεδονία", αλλά δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα στους Έλληνες πατριώτες και εθνικιστές να αποκαλούν Βόρειο Ήπειρο μια Πατρίδα προαιώνια Ελληνική γεμάτη με Αρχαίους Ναούς, με Βυζαντινές Εκκλησιές και με τάφους Ηρώων, μια Πατρίδα που ακόμη επιμένει.
Αντίθετα στην επίσημη εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, στην «Αυγή» εγράφη λίγες ημέρες μετά την κηδεία βεβαίως το εξής: «Ενός λεπτού ντροπή: Το ένα λεπτό δεν φτάνει με τίποτε για να ξεπλύνει την ντροπή των πρόθυμων ηλίθιων που πιστεύουν πως με φτηνές ακροδεξιές τρακατρούκες μπορούν να διεμβολίσουν τον πυρήνα των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής… Ενός λεπτού ντροπή για το ένα λεπτό σιγής που ζήτησε ο προεδρεύων του Κοινοβουλίου Νικήτας Κακλαμάνης, για τον θάνατο του ομογενή Κατσίφα που με τις ριπές του πολυβόλου του επιχείρησε να δυναμιτίσει τις ελληνοαλβανικές σχέσεις διά μέσω των οποίων ζουν και πορεύονται ειρηνικά, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και από τις δύο πλευρές των συνόρων… Ενός λεπτού ντροπή για τον Νικήτα Κακλαμάνη και τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη που έσπευσαν να υιοθετήσουν την πρόταση της Ελένης Ζαρούλια της Χρυσής Αυγής για την τήρηση ενός λεπτού σιγής στη Βουλή για τη “δολοφονία” όπως υποστηρίζουν του Κ. Κατσίφα».
Ώστε έτσι λοιπόν, θα ήταν “ενός λεπτού ντροπή” να τιμήσουμε τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, ο οποίος όπως γράφει η “Αυγή” δεν δολοφονήθηκε, αλλά προσπάθησε να δυναμιτίσει τις ελληνοαλβανικές σχέσεις… Αμφισβητούν ακόμη ότι υπήρξε και δολοφονία του! Αμφισβητούν τα πάντα και δεν είναι σημερινή η στάση τους. Για πενήντα ολόκληρα χρόνια οι ξενόδουλοι μπολσεβίκοι υμνούσαν το καθεστώς του κόκκινου τυράννου Εμβέρ Χότζα, ο οποίος καταπίεζε τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου.
Μία εικόνα χίλιες λέξεις λέει το γνωστό γνωμικό και πράγματι η εικόνα αυτής της πορείας στην Βόρειο Ήπειρο, μιας πορείας από τους Βουλιαράτες προς την “ελεύθερη” Ελλάδα, είναι ένα γεγονός πρωτοφανές! Και όσοι έλαβαν μέρος σε αυτήν, κρατώντας Σημαίες Γαλανόλευκες και φωνάζοντας το σύνθημα “Βόρειος Ήπειρος Γη Ελληνική” και τραγουδώντας το εμβατήριο “Έχω μια αδελφή κουκλίτσα αληθινή, την λένε Βόρειο Ήπειρο την αγαπώ πολύ”, ξεχωριστή τιμή τους πρέπει!
Τα βουνά της Βορείου Ηπείρου υπερήφανα στέκουν παραστάτες σε αυτό το ξεχωριστό “ξόδι”, που προμηνύει μια μεγάλη Ανάσταση, την Ανάσταση του Έθνους μας. Όσοι πήγαν στους Βουλιαράτες, όσοι κράτησαν την Ελληνική Σημαία στην σκλαβωμένη Γη της Βορείου Ηπείρου, αψηφώντας ένα εγκληματικό κράτος, το κράτος που δολοφόνησε τον Κωνσταντίνο Κατσίφα είναι μια μεγάλη ελπίδα για την Ελλάδα που έρχεται.
Ας το καταλάβουν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ: Σε πείσμα των καιρών, καιρών προσκυνημένων μιας πολιτείας, που μισεί το Έθνος, είτε η εξουσία είναι φιλελεύθερη, είτε μαρξιστική, υπάρχουν ακόμα ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ Έλληνες, Έλληνες που τολμούν και που δεν τους σταματούν ούτε οι απειλές του εχθρού, ούτε οι διώξεις μιας αντεθνικής συμμορίας που εξουσιάζει την Πατρίδα μας.
Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή

Γραφείο Τύπου Χρυσής Αυγής

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 17.11.18

 

 

 

 

 

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

Βόρειος Ήπειρος, η διαχρονική εθνική τραγωδία!


Βόρειος Ήπειρος, η διαχρονική εθνική τραγωδία!

Βόρειος Ήπειρος 2018 και η πάγια τακτική αφανισμού των γηγενών Ελλήνων είναι πια γεγονός. Ουδείς μπορεί να διαψεύσει τη συστηματική μεροληπτική στάση ολόκληρης της αλβανικής πολιτείας έναντι των Βορειοηπειρωτών.

Συχνές διακοπές ρεύματος με ή και χωρίς «αιτία», ελλιπής ή ανύπαρκτη υδροδότηση των χωριών, έμμεσος εκφοβισμός μέσω εγκάθετων πληροφοριοδοτών, Αλβανοί εθνικιστές εκπαιδευτικοί που ασκούν «εθνικό bullying» στους μαθητές και πολλά άλλα σχετικά φαινόμενα, τα οποία δεν δικαιολογούνται.


Ένας διαχρονικός και ύπουλος πόλεμος, ο οποίος κατακερματίζει αρχικά την ψυχοσύνθεση των Ελλήνων πολιτών της χώρας, έπειτα τους οδηγεί στην κόπωση και εν συνεχεία στην εγκατάλειψη του τόπου.

Παρότι η ελληνική πολιτεία εδώ και πολλά χρόνια είναι σε γνώση των όσων διαδραματίζονται στην Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Βορείου Ηπείρου, τηρεί σιγήν ιχθύος, παίζοντας άριστα το ρόλο του καλού γείτονα που στηρίζει την αδύναμη Αλβανία.

Μια άμεση επαφή με τους ντόπιους Έλληνες, θα σας πείσει πως το παράπονό τους είναι η στάση της Ελλάδος. Η οποία αφού αρχικά καλλιέργησε στη συνείδηση των πολιτών της τον όρο «Βόρειος Ήπειρος» ως εθνικιστή κορόνα, κατάφερε επιπλέον με τη στάση της να τους παρουσιάζει ως μη πραγματικούς Έλληνες. Και σαν μην έφτανε αυτό, θεώρησε πρέπον να παρέχει ένα πενιχρό οικονομικό βοήθημα, μόνον σε όσους γηραιούς διαμένουν μόνιμα στην ελλαδική επικράτεια.

Όσο για την υγεία, δεν τίθεται θέμα, μιας και τα πλησιέστερα ελληνικά νοσοκομεία, απαιτούν σωρεία εγγράφων και λοιπών αποδείξεων μόνιμης παραμονής στην Ελλάδα, για να νοσηλευτεί κάποιος (πράγμα ωστόσο που εξαρτάται από το εκάστοτε νοσηλευτικό ίδρυμα). Μην ξεχνάμε και τα χρήματα που απαιτούνται για να μεταβεί ένας μέσος Βορειοηπειρώτης στην Ελλάδα.

Ως εκ τούτου ο φόβος που διαχέεται στην περιοχή, πρωτίστως έχει ως αφετηρία την ελληνική κυβερνώσα (και όχι μόνο) τάξη και δευτερευόντως τη στάση των αλβανικών αρχών, η οποία όπως διαφαίνεται, αποτελεί διαχρονικά την επίσημη πολιτική αυτής της χώρας.

Και ποιος είναι τελικά εκείνος ο Βορειοηπειρώτης που μπορεί να ζήσει, έστω και υποφερτά στο σπιτικό του;

Εδώ απαντάται το φαινόμενο απώλειας της εθνικής συνειδήσεως ή το γνωστό, ξεπερασμένο σε άλλες χώρες, σύστημα του πληροφοριοδότη των αρχών (κοινώς «χαφιές»), μέσω του οποίου κάποιοι νέοι λαμβάνουν χρηματικά πόσα.

Εν τέλει δημιουργούνται εσωτερικές τριβές στους Έλληνες και η διχόνοια είναι ο καλύτερος τρόπος για οδηγηθεί ένας τόπος στο μαρασμό.

Οι παγκόσμιες εξελίξεις και η αλόγιστη ανατροφοδότηση του ενημερωτικού κοινού με σωρεία πληροφοριών, πολλές φορές οδηγεί στην παρερμηνεία των γεγονότων. Στην περίπτωση όμως των Βορειοηπειρωτών, τα πράγματα είναι εμφανέστατα και η τραγικότητά τους συνδέεται άμεσα με την άγνοια των Ελλαδιτών…
Ο Ανταποκριτής
Πηγή: Himara.gr

Γιατί κύριε Πρωθυπουργέ

. Γιατί συνεχίζεις να πληγώνεις τη μητέρα του Κωνσταντίνου Κατσίφα ;

Έβαλες τη φανέλα του Θανάση Αντετοκούνμπο για να πεις όχι στον Ρατσισμό , έδωσες κουράγιο στη μάνα του Ζακ Κωστόπουλου , υποσχόμενος άπλετος φως

Στην Ελληνίδα Μάνα του Κωσταντινάτου Κατσίφα , γιατί γύρισες την πλάτη ;

Γιατί δεν φόρεσες τη φανέλα του Ελληνισμού ;

Γιατί δεν υποσχέθηκες άπλετο φως ;

Γιατί πρόσφερες άλλοθι ;

ΚΟΨΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΕΥΚΟΛΑ, με το σπρέι Nicoin..!

Το σπρέι Nicoin – ένα φυσικό προιόν ,το οποίο βοηθάει να απαλλαγείτε απο τον έθισμο στη νικοτίνη μόνο σε 3 εβδομάδες..

Χωρίς έμπλαστρα, Χωρίς βιομαγνήτες, Χωρίς φάρμακα και συμπλήρωμα διατροφής, Χωρίς βιβλία και υπνοθεραπεία!..

Βοηθάει να κόψετε τσιγάρο εύκολα, Εξαλείφει τα στερητικά συμπτώματα ,Χωρίς αύξηση του σωματικού βάρους, Ηρεμεί τα νεύρα, Εξαλειφθεί την πίσσα και την νικοτίνη από τον οργανισμό!.

Πριν απαντήσουμε εμείς στα γιατί , σου ζητάμε

Να κατανικήσεις το φοβικό σου σύνδρομο … ξέρεις ποιό .

Δείτε την «Ελλάδα» στη Βόρεια ήπειρο .

Εκεί πλέον κτυπάει δυνατά η καρδιά του Ελληνισμού .

Εκεί εκκολάπτεται ένα πολιτικό κόμμα που θα αλλάξει τις ισορροπίες

Τούτο , το εγγυούνται οι «φύλακες »

ΟΜΑΔΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ

This entry was posted in FEATURED, ΕΛΛΑΔΑ. Bookmark the permalink.

6 thoughts on “Γιατί κύριε Πρωθυπουργέ . Γιατί συνεχίζεις να πληγώνεις τη μητέρα του Κωνσταντίνου Κατσίφα ;”

  1. ΜΝΗΚΑΝΔΡΟΣ says:

    Ελα τώρα τι ρωτάτε και εσείς ! Ελα τώρα ! Βρωμαει το σωβρακο του χαζαριλα , το χνωτο του,η μασχάλη του,αφού είναι ξεφτιλης χαζαρος, μαχαμουνιας ,τον έχετε για άντρα αυτον ; σημαίες χαρίζει στους λαθρο,τον αθλητικό κανει ,παράνομες ελληνοποιησεις κανει,νόθα εκλεχθηκε ,κόβονται για τον Ζακ,μα τον άφησαν οι ίδιοι να πεθανη μη έχοντας περίθαλψη,τους εκμεταλλεύονται και αυτοι αυτό κολακιζονται ,ποιος πρωθυπουργός ;το Τσοκάρι της μουσουλμάνας φατμε έχει περισσότερη αξία απο οτι αυτό το χαπακωμενο,μια να του ριξης ,η μισή και βάλε ,θα πάη χαμένη,γελοίο τέλος θα έχουν και θυμηθείτε το.Αυτοι νοιώθουν Ελλάδα ,Έλληνα και τους σηκώνονται οι φολίδες ! Έχουν μια αύρα….τύφλα να’ χη η πίσσα ! Να φαντασθειτε ποσο τομάρια είναι ,ξέρουν οτι το παιχνιδι είναι χαμένο και συνεχίζουν να κογιοναρουν.Αλίμονο στα χαπάτα που τους ακολουθούν.Εκεί θα μείνουν…στον πάτο.

  2. ΑΛΑ'Ι'ΑΔΟΥ ΜΙΧ. ΔΕΣΠΟΙΝΑ says:

    ΑΣ ΠΡΟΣΘΕΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ:
    ΓΙΑΤΙ ΑΛΕΞΗ ΧΑΡΙΣΕΣ ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ (4/11/2017),ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟΝ 11ΧΡΟΝΟ ΑΜΙΡ ΑΠΟ ΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ, ΜΕ ΤΙΜΕΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΤΗΜΕΝΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ,
    ΚΑΙ ΣΦΥΡΙΖΕΙΣ ΑΔΙΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΑΡΟ ΕΛΛΗΝΑ Η Ρ Ω Α ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΤΣΙΦΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΕΙ ΤΗΝ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΤΗΝ ΥΨΩΝΕΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΑ;;;;;;;;;;;;;
    ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΛΑΦΥΡΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΛΛΟΓΕΝΩΝ ;;;
    ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΩΣΑΤΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ,ΣΑΝ ΤΡΟΠΑΙΟ
    Α Λ Λ Α
    ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑΤΕ ΣΤΟΝ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΜΙΣΕΛΛΗΝΙΣΜΟ;;;;

    • Σκορπιός says:

      Για να έχει δικαίωμα να προσφέρει έτσι απλόχερα θα πρέπει να πρωτίστως να υπερασπίζεται την Ελληνική σημαία !
      Διαφορετικά είναι ΠΡΟΔΌΤΗΣ !
      Όχι ότι δεν το ξέραμε. Το ίδιο ισχύει και για την εκάστοτε αντιπολίτευση

  3. κξ says:

    δεν ρωταμε ποτέ τον εχθρο///γιατι κυριε τουρκε μας σφαζεις συνεχεια γιατι παναγιτσα μου???
    κυριε τουρκαλμπαν γιατι ρε φιλε μας βιαζεις γιατι χριστουλι μου?
    γιατι κυριε σκοπιανε να μην ειμαστε φιλοι ε γιατι αχ βρε παιδια ελατε να τα βρουμε
    γιατι κυριε αναρχοκομουνιστη καις τη σημαια μου και μισεις τους ελληνες?
    ελατε να ενωθουμε αχ παναγιτσα μου….
    αυτες ειναι αρωστημενες χριστιανουλικες-δεξιουλικες-αστουλικες αντιδρασεις και συμπεριφορες…
    με λυσασμενο ιερο μισος πολεμαμε τον εχθρο(εσωτερικο αριστερο, και εξωτερικο….

  4. ελενα says:

    Όσα γιατί κι αν παραθέσεις απάντηση δεν παίρνεις γιατί ήταν σχέδιο από παλιά μακράς πνοής καλοφτιαγμένο για να πουλήσουν άγια χώματα σε μια πατρίδα από αιώνες προδομένη

  5. maria says:

    AYTA OLA THA ERTHI H ORA POU THA TA PLIROSOUN! TI KRIMA, H IDIA H ZOI POU KANEI O ANTHROPOS TON EKDIKITE!!! EYXOMAI NA METANOISOUN. KONSTANTINE SE AGAPAME KAI DEN DEN SE KSEXNAME, THN EYXOULA SOU NA EXOUME! AIONIA SOU H MNHMH!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided