Κυριακή, Μάιος 26, 2019

EΛΛΑΔΑ 5ος

 

 

 

 

 

 

 

«Κι αν μου πουν ότι δεν υπάρχει Έλληνας, εγώ δεν ανησυχώ. Μπορεί ο Θεός να αναστήσει έναν Έλληνα. Φτάνει ακόμη και ένας»

 

 

 

 

 

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019

«Κι αν μου πουν ότι δεν υπάρχει Έλληνας, εγώ δεν ανησυχώ.

Μπορεί ο Θεός να αναστήσει έναν Έλληνα. Φτάνει ακόμη και ένας»

Τετελειωμένο το αλ6, αλλά το κρατούν στην εντατική διότι έχει να ξεπουλήση ΚΑΙ το Αιγαίο Πέλαγος. Τη Θράκη ΚΑΙ την Ήπειρο, θα τις αναλάβη το... Κούλι, μετά...
Αφιερωμένο στον Διηνέκη που - δικαίως κι εύλογα - ανησυχεί:

Σε κάποιον που ανησυχούσε για τις εχθρικές επιβουλές εναντίον της πατρίδος, έδωσε την εξής ελπιδοφόρο απάντηση :

«Κι αν μου πουν ότι δεν υπάρχει Έλληνας, εγώ δεν ανησυχώ. Μπορεί ο Θεός να αναστήσει έναν Έλληνα. Φτάνει ακόμη και ένας». Ακόμη πίστευε: «Και ένας Χριστιανός να μείνει μόνο, ο Χριστός θα κάνει το σχέδιό Του». Όταν οι άλλοι μιλούσαν για δυσάρεστες μελλοντικές εξελίξεις στο Έθνος και έσπερναν τον φόβο, ο Γέροντας μετέδιδε αισιοδοξία και ελπίδα. Μιλούσε για αναστημένη Ελλάδα και για ανάκτηση της Αγια Σοφιάς. «Υπάρχει και Θεός. Τον Θεό που τον έχεις βάλει;» είπε σε κάποιον κληρικό που έβλεπε το μέλλον της Πατρίδας ζοφερό.
Να ανησυχούμε αλλά να μην απελπιζόμαστε. Να έχουμε την βεβαιότητα ότι στο τέλος θα περάσουμε απέναντι όπως αναφέρει ξανά ο Όσιος:

Σας λέω: ό,τι και να δείτε, να μην απελπίζεστε»...«Θα περάσουμε μια μπόρα. Αυτοί που θα περάσουν την μπόρα θα δούνε και τις καλύτερες μέρες. Ας ευχηθούμε όμως να μη συμβούν στις μέρες τις δικές μας γιατί εμείς πολλά περάσαμε… [O κόσμος επέμενε να μάθει τι είδους μπόρα είναι αυτή]. Παλαιότερα ο κόσμος πίστευε κι αν άκουγε κάτι, το δεχόταν και συνετιζόταν. Τώρα, τι να σας πω… Εσείς ξέρω ότι πιστεύετε κι αν σας πω θα στενοχωρεθείτε… Εξ άλλου, αφού πιστεύετε, αγωνίζεστε και δεν έχετε ανάγκη. Αν πάλι το πω σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν, θα το ρίξουν έξω.
Αλλά σας λέω: ό,τι και να δείτε, να μην απελπίζεστε.
Θα δείτε να εφαρμόζονται διατάξεις, αλλά μην απελπίζεστε… Μετά θα αποσύρονται. Άλλες πάλι δεν θα προλάβουν να βγουν. Το έθνος θα μεγαλώσει. Η Τουρκία θα καταστραφεί. Η θρησκεία τους είναι όλη μια αμαρτία. Την Ελλάδα θέλουν να την εξαφανίσουν. Οι «φίλοι» της θέλουν να την τσαλακώσουν»… Στην ερώτηση αν οι άνθρωποι θα χαθούν απαντάει:
«Για εμάς τους Χριστιανούς δεν υπάρχει θάνατος.
Το κλειδί της αιωνιότητας βρίσκεται κάτω από την πόρτα του τάφου μας.
Τότε όλοι οι άνθρωποι θα πιστεύσουν. Αλλά τότε δεν θα έχουν μισθό»…

ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

17 Μαΐου 1914:

Tο Πρωτόκολλο της Κέρκυρας

17 Μαΐου 1914: Αναγνωρίστηκε η Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας

Διαπραγματεύσεις στην Κέρκυρα που κατέληξαν στην υπογραφή του «Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας», στο μέσο ο Πρόεδρος της Βορείου Ηπείρου Γ. Χ. Ζωγράφος

Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας υπογράφτηκε στις 17 (4) Μαΐου 1914, μεταξύ της αλβανικής κυβέρνησης, που επικεφαλής της ήταν ο πρίγκιπας Βιντ και του προέδρου της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου» Γεωργίου Χρηστάκη-Ζωγράφου. Με την υπογραφή του, τερματίστηκαν οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ αλβανικής χωροφυλακής-ατάκτων και Βορειοηπειρωτών (Ιερών Λόχων) και αναγνωρίστηκε η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου μαζί με μια σειρά δικαιωμάτων για τον τοπικό πληθυσμό.

Οι όροι

O Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος, με σωστούς χειρισμούς συντέλεσε στη διεθνή αναγνώριση του βορειοηπειρωτικού ζητήματος που κατέληξαν στην αυτονομία της περιοχής με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου.

Η περιοχή αποκτούσε επίσημα την αυτονομία της, υπό την αιγίδα του πρίγκηπα Βηντ της Αλβανίας, ο οποίος όμως δεν είχε ουσιαστικές αρμοδιότητες. Η αλβανική κυβέρνηση θα είχε το δικαίωμα να διορίζει και να απολύει τους κυβερνήτες και τους ανώτερους υπαλλήλους. Άλλοι όροι της συμφωνίας προέβλεπαν την στρατολόγηση αυτοχθόνων στην χωροφυλακή, την απαγόρευση παραμονής στρατιωτικών μονάδων αποτελούμενων από μη εντόπιους στην περιοχή, παρά μόνο σε περίπτωση πολέμου ή επανάστασης.

Προβλέπονταν επίσης, η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία, αν και στις τρεις πρώτες τάξεις η αλβανική θα διδάσκονταν παράλληλα με την ελληνική. Η θρησκευτική διδασκαλία, όμως, θα γίνονταν μόνο στα ελληνικά.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις θα εγγυόνταν για την διατήρηση και την εκτέλεση των παραπάνω μέτρων.

Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης
Στις 17 Μαϊου και ενώ ξέσπασε στην κεντρική Αλβανία επανάσταση, η ελληνική κυβέρνηση, που ως τότε δεν είχε αναμειχθεί στις διαπραγματεύσεις, ανέλαβε ουσιαστικό ρόλο . Ο Ελευθέριος Βενιζέλος παρακίνησε τον Ζωγράφο να επικυρώσει όσο το δυνατόν ταχύτερα τους όρους του Πρωτοκόλλου χωρίς να προβάλει επιπλέον αξιώσεις.

Η κυβέρνηση της Β. Ηπείρου αξίωνε να εγκριθούν και να εγγυηθούν για το πρωτόκολλο οι Μεγάλες Δυνάμεις. Τελικά στις 1 Ιουνίου το επικύρωσαν και λίγες μέρες αργότερα η αλβανική κυβέρνηση αποδέχτηκε τελικά την συμφωνία και απέδωσε το επίσημο έγγραφο του πρωτοκόλλου στις 23 Ιουνίου 1914 στην αυτόνομη κυβέρνηση.

Τελική επικύρωση του Πρωτοκόλλου
Η επιμονή του Ε. Βενιζέλου έπεισε τους Βορειοηπειρώτες εκπροσώπους να υποχωρήσουν και να επικυρώσουν το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, κατά την Πανειπηρωτική Συνδιάσκεψη στο Δέλβινο. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι εκπρόσωποι της Χειμάρρας, που επέμεναν υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα (Ένωσις ή θάνατος).

Λίγες μέρες αργότερα η αποδοχή της συμφωνίας ανακοινώθηκε στην Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου. Όμως, προτού τεθεί το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας σε εφαρμογή, κηρύχθηκε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Παρόλο που το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας δεν αναιρέθηκε ποτέ από κάποια μεταγενέστερη συνθήκη, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Η Διεθνής Επιτροπή του Ελέγχου, δια ν’ αποφύγη την επανάληψιν των εχθροπραξιών, ενόμισε καθήκον της να συνδιαλλάξη, εφ’ όσον της ήτο δυνατόν, τας βλέψεις των Ηπειρωτικών πληθυσμών, τας αφορώσας τας ειδικάς διατάξεις τας οποίας εζήτουν, προς τας βλέψεις της Αλβανικής Κυβερνήσεως.

Υπό το κράτος των ιδεών αυτών συνήνεσε, να υποβάλλει εις τας Δυνάμεις, τας οποίας αντιπροσωπεύει, ως επίσης εις την Αλβανικήν Κυβέρνησιν, το έγκλειστον κείμενο πόρισμα των γενομένων συζητήσεων μεταξύ των μελών της Επιτροπής αυτής και των αντιπροσώπων της Ηπείρου.

Κέρκυρα 17 Μαίου 1914

Η Διεθνής Επιτροπή Ελέγχου

Λάμη (Άγγλος Πληρεξούσιος), Βίγκελ (Γενικός Πρόξενος Γερμανίας), Κραλ (Γενικός Πρόξενος Αυστρίας), Κραζέφσκι (Γεν. Πρόξενος Γαλλίας), Σαχτάιν (Υποπρόξενος Αυστρίας), Πετρώφ (Γεν. Πρόξενος Ρωσίας), Λάουρο (Γενικός Πρόξενος Ιταλίας), Μεχδή Φράσερι (ειδικός αντιπρόσωπος Αλβανίας).

Με τας ιδίας επιφυλάξεις όσον αφορά την έγκρισην των εκλογέων μας.

Γεώργιος Χρ. Ζωγράφος, Αλέξανδρος Καραπάνος.

ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

1. Οργάνωσις. Η εκτέλεσις και η διατήρησις των ληφθεισών διατάξεων δια την οργάνωσιν των δύο μεσημβρινών Νομών επί του παρόντος ανατίθενται εις την Διεθνή Επιτροπήν του Ελέγχου, ήτις θα οργανώση την Διοίκησιν, την Δικαιοσύνιν και τα Οικονομικά.
Η Αλαβνική Κυβέρνησις από κοινού μετά της Δ.Ε.Ε. θα διορίζει και θα παύει τους Διοικητάς και τους ανωτέρους υπαλλήλους, λαμβάνουσα υπ’ όψιν, κατά το δυνατόν, την αριθμητικήν σπουδαιότητα των οπαδών εκάστου θρησκεύματος.

2. Τοπικά Συμβούλια. Ο αριθμός των εκλεκτών μελών εις τα Διοικητικά Συμβούλια θα είναι τριπλάσιος του αριθμού των δικαιωματικών μελών.

3. Καθορισμός και διοικητικαί υποδιαιρέσεις. Η Δ.Ε.Ε. θα επιστήση επίσης εις τον καθορισμόν και την διοικητικήν υποδιαίρεσιν των δύο Νομών τούτων δι άπαξ γνωμόνων, ουδεμίαν δε θα επέρχεται μεταβολή χωρίς την συμφωνίαν των Δυνάμεων.

4. Αι Χώραι. Όλαι αι εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται εις τους πληθυσμούςτων προηγουμένως υπό της Ελλάδος καταληφθεισών χωρών και προσαρτηθεισών εις την Αλβανίαν.

5. Χωροφυλακή. Προς φύλαξιν της τάξεως εις τας νοτίους επαρχίας θα σχηματισθεί από αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και χωροφύλακας, τοπική χωροφυλακή αποτελούμενη από στοιχεία των διαφόρων θρησκευμάτων, αναλόγως του αριθμού των πιστών των κατοικούντων τους Νομούς αυτούς. Η Χωροφυλακή αυτή δεν θα δύναται να υπηρετεί εκτός των Νομών αυτών, ειμή δι’ ωρισμένην περίοδον, και τούτο λόγω υπερτάτης ανάγκης αναγνωριζομένης υπό της Δ.Ε.Ε. Ο αυτός περιορισμός θέλει εφαρμοσθή εις την χρήσιν δια τους νοτίους αυτούς Νομούς Σωμάτων Χωροφυλακής, αποτελουμένων εκ των Νομών αυτών.

Συνιστάται εις τους αξιωματικούς της Χωροφυλακής να μη μεταχειρίζωνται εις τα διάφορα μέρη, ειμή μόνον αποσπάσματα αποτελούμενα από άνδρας του αυτού θρησκεύματοςπρος το θρήσκευμα των κατοίκων των μερών.

Εις περίπτωσιν ανεπαρκείας των τοπικών στοιχείων δια τον κατ’ αναλογίαν σχηματισμόν της Χωροφυλακής θα γίνεται προσφυγή εις τους εξ άλλων Νομών της Αλβανίας καταγόμενους.

Συμφώνως προς τας διατυπωθείσας αυτάς αρχάς, οι Ολλανδοί αξιωματικοί θέλουσι προβή αμέσως εις τας στρατολογικάς ενεργείας.
Εννοείται καλώς, ότι αι προηγούμεναι διατάξεις ουδόλως θίγουν την ενότητα της Αλβανικής Χωροφυλακής, ως αύτη διετυπώθη υπό της Συνδιασκέψεως του Λονδίνου.

6. Ένοπλος Δύναμις. Εκτός περιπτώσεως πολέμου ή επαναστάσεως, εις τους Νοτίους Νομούς ουδέποτε θα είναι δυνατή η μεταφορά η χρήσις εις τους Νομούς αυτούς στρατιωτικών μονάδων μη αυτοχθόνων.

7. Ορθόδοξοι Κοινότητες. Αι Ορθόδοξοι Χριστιανικαί Κοινότητες αναγνωρίζονται Νομικά Πρόσωπα, επίσης ως και αι άλλαι. Διατηρούσι την περιουσίαν των και θα διαθέτουν αυτήν ελευθέρως. Αι μετά των πνευματικών αρχηγών των σχέσεις των Ορθοδόξων Κοινοτήτων θα είναι αι αυταί, ως και κατά το παρελθόν. Ουδόλως θέλουν θιχθή τα πατροπαράδοτα δίκαια και η ιεραρχική οργάνωσις των περί ων ο λόγος Κοινοτήτων, εκτός εάν επέλθη συνφωνία μεταξύ των Αλβανικής Κυβερνήσεως και του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως.

8. Σχολεία. Η εκπαίδευσις είναι ελευθέρα. Εις τα σχολείατων Ορθοδόξων Κοινοτήτων η εκεπίδευσις γίνεται ελληνιστί. Εις τας τρεις τάξεις του Δημοτικού μετά της Ελληνικής θα διδάσκεται και η Αλβανική. Αλλ’ η θρησκευτική διδασκαλία θα γίνεται αποκλειστικώς ελληνιστί.

9. Ελευθερία γλώσσης. Δυνάμει της τεθείσης δια της προς την Ελλάδα Διακοινώσεως των Δυνάμεων υπό ημερομηνίαν 11 / 24 Απριλίου 1914 η χρήσις της Αλβανικής και της Ελληνικής γλώσσης θέλει εξασφαλισθεί εις τους Νοτίους Νομούς ενώπιον όλων των αρχών, συμπεριλαμβανομένων των Δικαστηρίων, ως και των εκλεκτών Συμβουλίων.

10. Κατοχή. Η Δ.Ε.Ε. εν ονόματι της Αλβανικής Κυβερνήσεως θα λάβη κατοχήντων εν λόγω χωρών, μεταβαίνουσαεπί τόπου. Οι αξιωματικοί της Ολλανδικής αποστολής θέλουν προβή αμέσως εις τον σχηματισμόν της τοπικής Χωροφυλακής. Προσωρινώς και μέχρι του σχηματισμού της τοπικής Χωροφυλακής οι Ολλανδοί αξιωματικοί με την συνδρομήν των εγχώριων στοιχείων θα επιφορτισθούν τη φύλαξιν της δημοσίας ασφαλείας.

Η Δ.Ε.Ε. θα προβεί επίσης εις την συγκρότησιν μικτών επιτροπών, αποτελουμένων υπό Χριστιανών και Μουσουλμάνων κατ’ αναλογία της αριθμητικής σπουδαιότητος εκάστου των θρησκευμάτων. Προσωρινώς και μέχρις οργανώσεως των τοπικών αρχών, αι Επιτροπαί αυταί θα ασκούν διοικητικά καθήκοντα υπό την τελεσουργόν εποπτείαν της Δ.Ε.Ε., ήτις θέλει προσδιορίσει την έκτασιν αυτών. Προ της αφίξεως των Ολλανδών αξιωματικών, θέλουσι ληφθή τα αναγκαία μέτρα υπό της προσωρινής κυβερνήσεως του Αργυροκάστρου προς απομάκρυνσιν εκ του τόπου πάντων των ξένων ενόπλων στοιχείων.Αι διατάξεις αυταί θέλουν εφαρμοσθή και εις τον Νομόν Κορυτσάς, κατεχόμενον επί του παρόντος στρατιωτικώς υπό της Αλβανικής Κυβερνήσεως, ως και εις τας άλλας Νοτίους ζώνας.

11. Βοήθεια. Η Αλβανική Κυβέρνησις από κοινού μετά της Δ.Ε.Ε. θέλει λάβει τα αναγκαία μέτρα, δια να έλθη εις βοήθειαν των υπό των Σωμάτων των τελευταίων ετών δοκιμασθέντων πληθυσμών.

12. Αμνηστεία. Απονέμεται εις τους Ηπειρώτας πλήρης αμνηστεία δια πάσας τας πράξεις τας προγενεστέρας της καταλήψεως των Νομών αυτών υπό των αντιπροσώπων της Αλβανικής Κυβερνήσεως. Πάντες οι μη εξ Ηπείρου καταγόμενοι μόνον δι’ εγκλήματα κοινού δικαίου θα καταδιώκωνται, καθόσον αφορά την ρηθείσαν χρονικήν περίοδον.

13. Εγγυήσεις. Αι δυνάμεις αι δια της Συνδιασκέψεως του Λονδίνου εγγυηθείσαι την συγκρότησιν της Αλβανίας και εγκαταστήσασαι την Δ.Ε.Ε. εγγυώνται δια την εκτέλεσιν και την διατήρησιν των ανωτέρω διατάξεων.

14. Διατάξεις αφορώσαι την Χειμάρραν. Ακούσασα τον Αρχηγόν της Χειμάρρας από κοινού μετά των αντιπροσώπων της Ηπείρου και λαβούσα υπό σημείωσιν τα αιτήματα αυτών τα αφορώντα την διατήρησιν των αρχαίων προνομίων, ως και τας νέας προτάσεις τας γενομένας προς το συμφέρον αυτής της Χειμάρρας και της γενικής συνδιαλλαγής αιτήματα των οποίων το κείμενο έπεται, η Δ.Ε.Ε. θα υποβάλλει αυτά ως και τας υπολοίπους διατάξεις τας αφορώσας την Ήπειρον, εις τον έλεγχον και την έγκρισιν των Μεγάλων Δυνάμεων, ως και της Αλβανικής Κυβερνήσεως.

Τα αιτήματα ταύτα εγγράφως διατυπωθέντα είναι τα επόμενα:

Κατά την διάρκειαν μιας δεκαετίας ο Διοικητής θα είναι ξένος. Ο Ολλανδός αξιωματικός, αρχηγός της Χωροφυλακής εις την Χειμάρραν, δύναται να εκτελέσει χρέη Κυβερνήτου. Το μέτρον αυτό ελήφθη προς το γενικόν συμφέρον, διότι μόνος ένας ξένος θα ηδύνατο να επιβληθή εις τους πληθυσμούς αυτούς των οποίων τα ήθη, ο χαρακτήρ, είναι πολύ ανεξάρτητα, ώστε να τους υπαγάγει ευκόλως υπό του κράτους του νόμου.
Ο αρχηγός της Χειμάρρας εκφράζει ωσαύτως την ευχήν να διατηρήση ο Διοικητής τον τίτλον του αρχηγού της Χειμάρρας.

Η περιφέρεια της Χειμάρρας θα περιλάβη τα εξής δεκαοχτώ χωρία.

15. Χριστιανικά Χωρία. Παλάσσα, Δριμάδες, Βούνο, Χειμάρρα, Πήλιουρι, Κούδεσι, Κηπαρό, Τζιράι, Πικέρνι, Λούκοβον, Άγιος Βασίλειος, Χουτζενούς και Νίβιτσα

16. Μουσουλμανικά Χωρία. Φτέρα, Μπόρσι, Σάσαϊ, Λαζάτι, Καλλιάνα.
Η αίτησις αυτή στηρίζεται επί των ιστορικών προνομίων, των κοινών παραδόσεων και της δράσεως των δεκατριών Χριστιανικών Χωρίων, κατά τον τελευταίον Ελληνοτουρκικόν πόλεμον. Ταύτα καταδιώξαντα την Τουρκικήν Φρουράν, ανεκήρυξαν και διετήρησαν την ένωσιν των με την Ελλάδα δια των ιδίων των δυνάμεων προ της πτώσεως των Ιωαννίνων, επομένως άνευ τινος επεμβάσεως και προ της αφίξεως των Ελληνικών Στρατευμάτων. Έκτοτε ανεξαρτήτως της Ελληνικής κυριαρχίας το καπετανάτον της Χειμάρρας απετελέσθη από τα 18 αυτά χωρία και διοικείτο εν πλήρει ανεξαρτησία.
Εξ άλλου η συμμετοχή των Μουσουλμανικών στοιχείων θα αφήρει εκ του οργανισμού της Χειμάρρας πάντα χαρακτήρα ιδιαιτέρων τάσεων και θ’ απετέλει εγγύησιν δια την Αλβανικήν Κυβέρνησιν. Ουδεμία άλλη χώρα δεν θα ηδύνατο ν’ απετέλει ποσώς μέρος της περιφέρειας Χειμάρρας.

Ο ετήσιος φόρος ο πληρωνόμενος υπό της Χειμάρρας αντί των λοιπών φόρων, όπως είχε καθορισθεί τελευταίως ακόμη κατά το 1910 υπό της Οθωμανικής Κυβερνήσεως δια τα οκτώ χωρία, τα οποία απετέλουν τότε τας περιφερείας της Χειμάρρας, θ’ αυξήσει κατ’ αναλογίαν αριθμού των κατοίκων των προστιθέμενων χωρίων.
Δυνάμει των παλαιών προνομίων των οι Χειμαρριώται ακόμη υπό το παλαιόν σύστημα συμμετείχον των πολέμων της Αυτοκρατορίας και είχον την ιδιαιτέραν των σημαίαν, η χρήσις ειδικής Σημαίας, η οποία θα κυματίζει παρά την Αλβανική Σημαίαν, οφείλει, λοιπόν, να τους εξασφαλισθή.

Η Χειμαρριώτικη Χωροφυλακή δεν θα ηδύνατονα χρησιμοποιηθή εις την επαρχίαν Αργυροκάστρου.

Ζητείται ομοίως, όπως η Χειμάρρα είναι έδρα Δικαστηρίου και όπως οι Ειρηνοδίκαι, οι οποίοι πρέπει να εκλέγονται μεταξύ Ορθοδόξων Χριστιανών Ηπειρωτών, έχουν αρμοδιότητα επεκτεινομένην, ιδίως εις ότι αφορά την ποινικήν δικαστικήν εξουσίαν, ίνα δι’ αυστηράς εφαρμογής του νόμου, γινομένης τρόπον τινά επιτοπίως, δύνανται να κατανικούν λυπηράς τινάς συνηθείας και ν’ αποφεύγουν επίσης την μεταφοράν του πληθυσμού τούτου, του τόσον υπερηφάνου δια το ένδοξον παρελθόν του εις απομεμακρυσμένα μέρη (δύσκολον άλλωστε εις ην κατάστασιν ευρίσκεται η συγκοινωνία) εν περιπτώσει κατηγορίας επί καουργήματι ή πλημμελήματι.

Διακήρυξις των αντιπροσώπων της Ηπείρου.

Οι Ηπειρώται αντιπρόσωποι δηλούν, ότι θα επιμένουν:

1) Όταν η εγχώριος Χωροφυλακή μη δύναται εν ουδεμιά περιπτώσει, ακόμη και εν περιπτώσει ανωτέρας βίας, να υπηρετεί εκτός των ορίων των δύο νοτίων επαρχιών.

2) Ότι επί μίαν δεκαετίαν οι διοικηταί θα είναι ξένοι υπήκοοι ουδετέρου Κράτους καταγόμενοι εξ αυτού ή τουλάχιστον Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Γεώργιος Χρ. Ζωγράφος, Αλέξανδρος Καραπάνος

Πηγή: Himara.gr

 

 

 

 

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗ – 1. Το χρονικό της Δ’ Σταυροφορίας

Όταν ο Σουλτάνος έμαθε το 1815 περί της «Ιεράς Συμμαχίας» ζήτησε να πληροφορηθεί τις λεπτομέρειες. Ήταν ανήσυχος μήπως αυτή η Συμμαχία συγκροτούσε μια Σταυροφορία εναντίον του βασικού ισλαμικού κράτους που ήταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Όμως το Συνέδριο της Βιέννης (που τελείωσε στο Παρίσι) εγγυήθηκε τα σύνορα του μεγάλου ασθενούς. Τουλάχιστον σε τυπικό επίπεδο, αφού μια επανάσταση Γραικών στα όρια Πελοποννήσου-Στερεάς Ελλάδας θα αναγνωριζόταν από την χριστιανική κοινότητα. Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία που ίδρυσε την Ιερά Συμμαχία, δήλωσε «άσχετη» με το 1821, αλλά έδωσε την οφειλόμενη λύση το 1828-29. Το περίπλοκο σκηνικό του επανελληνισμού στα 1800 είχε αντίστοιχη προϊστορία.

Τι ήταν οι Σταυροφορίες; Μαζικές εκστρατείες των δυτικών χριστιανών κατά των μουσουλμάνων. Ξεκίνησαν λίγο μετά την επισημοποίηση του χριστιανικού σχίσματος, της κατάληψης των Αγίων Τόπων από τους Άραβες, της αποδυνάμωσης που άρχισε στο Ρωμαϊκό κράτος της Κωνσταντινούπολης, αλλά και της προσπάθειας εκδίωξης των μουσουλμάνων Αράβων από την Ισπανία. Πώς η Δ΄ Σταυροφορία κατέληξε στην άλωση της Κων/πολης; Αφορμές και αίτια περιπλέκονται και πρέπει κανείς να ψάξει βαθύτερα. Γεγονός είναι ότι αυτή ήταν και η καθοριστική πτώση του λεγόμενου Βυζαντινού κράτους. Το 1261 η Κωνσταντινούπολη ανακαταλήφθηκε, αλλά ήταν αργά. Το 1453 ήρθε η επιβεβαίωση της μεγάλης οικονομικής παρακμής και των εσωτερικών διχασμών.

Η Φραγκική-Βενετική κατάκτηση προηγήθηκε της Μουσουλμανικής, αλλά οι δύο χώροι (ιδιαίτερα η Βενετία), μέσω μιας ιδιαίτερης σύμπραξης ορθοδόξων-ρωμαιοκαθολικών έπαιξαν ρόλο και στην ελληνική έγερση. Το ντοκιμαντέρ του Δήμο Θέου που ακολουθεί προβλήθηκε το 1991 στην ΕΡΤ. Είναι από μια σειρά 11 επεισοδίων με τίτλο «Ελληνισμός και Δύση». Βλέπει όμως τον «ελληνισμό» με την στενή, κοραϊκή διάσταση, άρα, περιορίζει αντίστοιχα την διερεύνησή του. Σχολιάζει ο πανεπιστημιακός Παύλος Πετρίδης.




Το καραβάκι της ιστορίας


Δείτε τα επόμενα από: "Το καραβάκι της ιστορίας":


ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗ – 2. Τα Ελληνικά Δεσποτάτα

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗ – 3. Γαληνοτάτη Δημοκρατία και Ελληνισμός

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗ – 4. Σικελικός Εσπερινός (1282)

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗ – 5. Ο Γεώργιος Γεμιστός (Πλήθων) και η Ιταλική Αναγέννηση

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗ – 6. Η Τερέζα του βυθού

 

 

 

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019

Σ Υ Ν Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ

ΕΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΜΕΛΕΤΗΜΑ

Γράφει ο ΜΑΝΟΣ Ε. ΜΕΓΑΛΟΚΟΝΟΜΟΣ
1 ΜΟΝΟ ΤΩΡΑ ΙΣΩΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ
Η  ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΝΩΣΕΩΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΓΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

Η παραπάνω ιδέα βασίζεται σε μία άλλη που πρέπει πρώτα να αναλυθεί. Η Ανθρωπότητα δεν είναι πιά αυτή που ήταν πριν τριάντα-σαράντα χρόνια. Δεν διαιρείται σε κοινωνίες καπιταλιστικές και κοινωνίες «κοινωνιστικές»- σοσιαλιστικές. Χωρίζεται, αντιθέτως, σε μιά τεράστια πλειοψηφία  φτωχών πολιτών που λιμοκτονούν και σε μιά όλο και πιό πλούσια μειοψηφία που συνεχίζουν να πλουτίζουν. Το φαινόμενο λέγεται παγκοσμιοποίηση.  Αυτό φαίνεται μόλις κοιτάξεις γύρω σου και η εικόνα είναι τόσο καθαρή όσο ήταν καθαρή και η εικόνα της διαφοράς μεταξύ των πρώην σοβιετικών χωρών και των καπιταλιστικών.
Οι διαφορές εξ’ αλλου των ιδεοληψιών μεταξύ “δεξιάς” και “αριστεράς” δεν έχει πλέον κανένα νόημα αφού οι επιφανειακά ”αριστερές” κυβερνήσεις έχουν γίνει ακατάσχετα; δραστήριες στο να καταλύσουν τον κοινωνικό ιστό και το στοιχειώδες δικαίωμα των πτωχότερων πληθυσμών να επιβιώσουν. Θα έλθει κάποια στιγμή που τα παλαιολιθικά κόμματα θα αγωνίζονται να αποδείξουν ότι είναι πιό “αριστερά” επειδή οι δικοί τους πεινασμένοι λιμοκτονούν λιγότερο από άλλους. Τελευταίο παράδειγμα η Ελλάδα μας.

Ξεκινώντας από τα παραπάνω πιστεύουμε ότι οι υπερβολές στις οποίες έχει φτάσει το διεθνές σύστημα δίνουν σήμερα την ευκαιρία στη χώρα μας να ηγηθεί μιάς κίνησης που αν δεν γίνει σήμερα θα γίνει αναγκαστικά αργότερα, όταν όμως, τότε, τα συμφέροντα των ισχυροτέρων θα έχουν εγκαθιδρυθεί τόσο στέρεα που καμμιά προσπάθεια θεραπείας δεν θα είναι δυνατή ή πάντως θα είναι ασυγκρίτως δυσχερέστερη..

Αυτό είναι αποτέλεσμα και του γεγονότος ότι η παγκοσμιοποίηση έχει, ως γνωστόν, ξεχάσει τις ανθρωπιστικές αρχές του ελληνικού πνεύματος και κυριαρχείται από μόνη την επιθυμία του κέρδους χωρίς να λογαριάζει τις κοινωνικές επιπτώσεις της απάνθρωπης αυτής εμμονής.

Δύο είναι οι λόγοι που επιβάλλουν την κίνηση που εξηγείται στο παρόν. Και οι δύο αφορούν πρώτα την Ελλάδα. Ο πρώτος απεικονίζεται στο συνημμένο διάγραμμα όπου φαίνεται ότι πολλοί και διαφορετικοί συντελεστές έχουν οδηγήσει τη χώρα και τον λαό της σε μια ασφυξία που , αν δεν τερματισθεί άμεσα, μέλλον για την Πατρίδα μας δεν θα υπάρξει. Ο δεύτερος αφορά στην προσεχή εκλογική συγκυρία. Υπάρχουν σε αυτην δύο βασικές “θεσμικές” πολιτικές δυνάμεις που συγκεντρώνουν περίπου σε μέγιστη πρόβλεψη ένα 50%, ενώ το υπόλοιπο αποτελείται από μικρότερες πολιτικές ομάδες που θα είχαν σήμερα την ευκαιρία να “σκεφτούν¨” πατριωτικά αλλά και λογικά και να αποτελέσουν μια αξιόλογη δύναμη που θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανόρθωση της οικονομίας, της κοινωνίας αλλά και στην θεραπεία των εθνικών ζημιών που έχουν συνεπιφέρει οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας και ιδίως η τελευταία Κυβέρνηση. Μέσα σε αυτό το “ενδιάμεσο” 50% ενυπάρχει βεβαίως και μια δύναμη προς την οποία δεν απευθύνεται το παρόν πόνημα. Οι υπόλοιπες όμως θα μπορούσαν θαυμάσια να συσπειρωθούν αφού μάλιστα προσεγγίζουν η μία την άλλη και στα τρία μεγάλα προβλήματα της χώρας: ”Κοινωνικό” , “Οικονομικό”, “Εθνικά”. Αν αδρανήσουμε σήμερα και φτάσουμε όπως όλα δείχνουν σε άτακτη χρεωκοπία, τα εθνικά μας θέματα, το μέλλον της κοινωνίας μας και η οικονομία θα έχουν οριστικά καταδικασθεί σε εξαφάνιση. Θα έχουμε έτσι δημιουργήσει νέες χαμένες πατρίδες και θα μας έχουν μείνει πλέον, μαζί με την νεολαία μας του εξωτερικού,μόνη  η παρηγοριά του παρελθόντος.

2 ΠΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΕΙΔΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

Τριάντα πέντε χρόνια υπηρέτησα με όχι  απλώς αφοσίωση αλλά με εμμονή μπορώ να πω τα ελληνικά συμφέροντα στο εξωτερικό. Είτε αυτά ήταν εθνικά, είτε οικονομικά, είτε κοινωνικά, είτε αφορούσαν στην στήριξη της ομογένειας και του μέλλοντος της έξω από την Ελλάδα. Πολλές φορές είχα διαπιστώσει ότι μπορεί να γίνονταν λάθη είτε από προσωπικές προτιμήσεις, είτε κομματικές αποχρώσεις, είτε απο αντικειμενικές συγκυρίες. Πολλές φορές επίσης είχα διαπιστώσει στο πολιτικό προσωπικό που επισκεπτόταν τις χώρες του εξωτερικού όπου υπηρετούσα ορισμένες πρωτοβουλίες που θεωρούσα ότι ξέφευγαν από την γενικά ακολουθούμενη γραμμή.  Αλλά και αυτή την συμπεριφορά την θεωρούσα ότι ήταν μέσα στις ανθρώπινες αδυναμίες και στις ελληνικές μας συνήθειες που αφορούν στην συνοχή και στην εσωτερική συνεννόηση. Στο τέλος της διαδρομής των τριάντα πέντε ετών βρέθηκα να είμαι υπεύθυνος για την Υπηρεσία Σχεδιασμού Πολιτικής που είχε δημιουργήσει τότε ο Υπουργός Εξωτερικών Αντώνης Σαμαράς. Αποτελείτο η Υπηρεσία αυτή από περίπου είκοσι διαλεκτούς, στην αρχή τουλάχιστον, καθηγητές επιστήμονες, απόστρατους αξιωματικούς και επι τιμή Πρέσβεις. Οι προσπάθειες σύντομα απέδωσαν συγκεκριμένες προτάσεις από τις οποίες ο Υπουργός άλλες ενέκρινε για να προχωρήσουν στην υλοποίησή τους και άλλες θεώρησε ότι χρειάζονταν περαιτέρω επεξεργασία. Μία από τις κυριότερες που ενέκρινε τότε, ήταν εκείνη που αφορούσε στην Ίδρυση του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού για την οποία χρειάσθηκε να συνεννοηθώ με τον ίδιο τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος βρήκε την πρόταση ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και την πραγματοποίησή της αναγκαία και με παρέπεμψε στον καθηγητή Ιωάννη Γεωργάκη. Ετσι είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να συνεργασθώ με έναν από τους πιό ευφυείς ανθρώπους που συνάντησα ποτέ, με ανοικτό μυαλό και άπειρες ιδέες. Σε πολύ λίγο χρόνο είχαμε επιτύχει να δημιουργήσουμε, εκτός από μιά Γενική Συνέλευση με διαλεκτούς διανοούμενους, καθηγητές και συγγραφείς και μιά ομάδα ξένων ελληνιστών , περί τους εκατό από όλο τον κόσμο. Αυτοί ασπάσθηκαν το Ίδρυμα και άρχισαν σε συνεργασία μαζί μας να γράφουν και να δημοσιεύουν  άρθρα σχετικά με τη χώρα μας, με τον πολιτισμό της και με τις προσδοκίες της. Δημιουργήθηκαν επίσης και πέντε παραρτήματα στο εξωτερικό με λίγο μεν προσωπικο αλλά με πολλή διάθεση για εργασία. Μεταξύ των παραρτημάτων αυτών ήταν και εκείνο για το οποίο όλοι όσοι εργασθήκαμε τότε στο ΔΣ χωρίς απολύτως καμμιά αμοιβή, διατηρήσαμε μιά διακριτική υπερηφάνεια, αφού είχαμε πετύχει, πέραν των ανωτέρω να νοικιάσουμε για πολλές δεκαετίες και με ελάχιστο ενοίκιο την μικρή  οικία με άλλες δύο γειτονικές της που υπήρξε η έδρα της Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό λίγα χρόνια πριν από την Επανάσταση του 1821.

Οι εκλογές του 1993 στην Ελλάδα άλλαξαν πολλές καταστάσεις μεταξύ των οποίων και την λειτουργία του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού. Οι πρωτότυπες ιδέες του αείμνηστου Γεωργάκη λησμονήθηκαν, η ομάδα των ξένων ελληνιστών απενεργοποιήθηκε, η Γενική Συνέλευση του ΙΕΠ έπαψε να υπάρχει αφού δεν θα γίνονταν πλέον εκλογές για τον ορισμό του Δ.Σ. αλλά αυτό θα διοριζόταν από την κυβέρνηση. Έτσι έχανε το ΙΕΠ και τον βασικό λόγο της ύπαρξης του που ήταν να μη θεωρείται από τους ξένους κρατικός οργανισμός (τέτοιοι υπήρχαν άλλωστε μέσα από τα Γραφεία Ακολούθων των Πρεσβειών) αλλά ημι-αυτόνομος και επομένως πιό αξιόπιστος σε ό,τι αφορούσε τις επιδιώξεις μας στον εθνικο-πολιτισμικό τομέα.
Η παραίτηση των μελών του παλαιού ΔΣ μαζί με τον υπογράφοντα ήταν άμεση παρά την αντίθετη προτροπή του αρμοδίου τότε Υφυπουργού Εξωτερικών. Αμέσως δε μετά από αυτήν απολούθησε και μια άλλη αλλαγή για την οποία έγινε όλη η παραπάνω περιγραφή. Το Ίδρυμα μετονομάσθηκε από Ιδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού σε Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού... Ποίου Πολιτισμού έμεινε ένα ερώτημα ο λόγος δε της μετονομασίας ήταν, σύμφωνα με την απάντηση στο ερώτημα μας, ότι η πρώτη ονομασία έδειχνε εθνοκαπηλεία απαράδεκτη… Εθνοκαπηλεία δηλαδή απαράδεκτη από ένα λαό που από μόνος του είχε πλουτίσει την υφήλιο με στοιχεία πολιτισμού που δεν μπορούσαν να συγκριθούν με κανέναν άλλο. Και των οποίων στοιχείων πολιτισμού ήταν περισσότερο από απαραίτητο να διατηρήσει την ανάμνηση σαν ανεκτίμητο μαξιλάρι προστασίας απέναντι στις πανταχόθεν επικρεμάμενες απειλές. Γιατί οι καθαρά πολιτικές δυνατότητες του λαού αυτού, μετά τις συνέχεις συρρικνώσεις του, δεν μπορούσαν να κρατηθούν σε διεθνή επίπεδα σοβαρής πολιτικής αποτροπής.
Η αλλαγή αυτή με έκανε να σκεφτώ ότι μέσα στην πολιτική μας ζωή υπήρχαν στοιχεία που εχθρευόντουσαν την Ελλάδα και την συνέχιση της ιστορίας της. Στοιχεία που θεωρούσαν ότι το να φωνάξεις ότι είσαι Έλληνας ήταν σχεδόν απαγορευμένο και πάντως υποτιμητικό. Ήταν ακριβώς η στιγμή που κατάλαβα ότι εκτός από τους εξωτερικούς εχθρούς η γενιά μας πρέπει να αντιμετωπίσει και εσωτερικούς εχθρούς. Αν δε, οι εξωτερικοί είναι δυσκολότερα ίσως αντιμετωπίσιμοι, οι εσωτερικοί είναι δυσκολότερα αναγνωρίσιμοι.

=============================================================
3 ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΩΘΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Οι λόγοι για τους οποίους είναι δυνατόν και συμβαίνει συχνά Έλληνες να μετατρέπονται σε αντιπάλους της Πατρίδας τους ήταν παλαιότερα αλλά και μέχρι σήμερα κυρίως ιδεολογικοί. Παλαιοί αριστεροί που είχαν ζήσει την αποτυχία των κομμουνιστικών καθεστώτων να κερδίσουν τον αδελφοκτόνο εμφύλιο και να φτάσουν στην αυτονόμηση της Μακεδονίας ζήτησαν καταφύγιο , ιδεολογικό αλλά και πραγματικό, στα καθεστώτα της εποχής όπου επικρατούσε ο κομμουνισμός. Πολλά χρόνια αργότερα, μετά την πλήρη αποτυχία αυτού του συστήματος εκεί όπου εφαρμόσθηκε θεσμικά, μετά την πτώση και της Σοβιετικής Ένωσης αυτοί που ακόμη σκέπτονται με τον ίδιο τρόπο είναι πολύ λιγότεροι.

Δεν συμβαίνει όμως αυτό και στην Ελλάδα. Για κάποιο λόγο, ανεξήγητο, πολλοί έχουν ξεμείνει με τα απωθημένα εκείνης της εποχής χωρίς να ενδιαφέρονται για την πραγματική σημερινή διεθνή κατάσταση και η στάση αυτή τους οδηγεί μέχρι και στην άρνηση της ελληνικότητας τους. Με συνέπεια να επιδιώκουν την ταχύτερη δυνατή υλοποίηση του “πολυπολιτισμού” και την επιτάχυνση της παγκοσμιοποίησης. Με αυτό τον τρόπο η τελευταίες εξελίξεις στην προσπάθεια του διεθνούς κεφαλαίου να πολτοποιηθούν τα  έθνη της Ευρώπης έχει βρει υποστηρικτές , εκτός αυτών που φυσιολογικά έχουν ανάλογα καπιταλιστικά συμφέροντα, και τους  παλαιούς αριστεριστές. Αυτοί πιστεύουν ότι όσο πιό διεθνιστές γίνουν τόσο περισσότερο θα στηρίξουν τις ιδεοληψίες τους. Χωρίς να έχουν καταλάβει ότι οι καιροί και οι συγκυρίες έχουν αντιστρέψει απόλυτα τις επικρατούσες στο παρελθόν συνθήκες και ότι με την στάση τους αυτή επιβραβεύουν τον διαχωρισμό των πτωχών λαών από τους πλούσιους, εις βάρος φυσικά των πρώτων οι οποίοι συνεχώς αυξάνονται σε αριθμό και βαθμό εξαθλίωσης.

Υπάρχουν και άλλοι λόγοι που οδηγούν ορισμένους, λίγους πάντως έλληνες το γένος, να αρνούνται ουσιαστικά την ελληνικότητά τους και τον πολιτισμό της ελληνικής φυλής που όμως δεν είναι του αμέσου ενδιαφέροντος του παρόντος πονήματος. Δεν πρέπει όμως να ξεχνούμε ποτέ ότι οι έστω και πολύ λίγοι αυτοί, όταν συμβεί να βρίσκονται στις τάξεις της ηγεσίας της χώρας μπορούν να προκαλέσουν τεράστιες ζημίες στην πατρίδα, ζημίες που άλλοτε είναι δυνατόν να θεραπευθούν, έστω και μακροχρόνια, ενώ άλλοτε να παραμένουν δυστυχώς αιώνιο βάρος για την πατρίδα μας. Με την φράση αυτή δεν εννοούμε μόνο τα εθνικά θέματα αλλά και καταστάσεις που, λόγω μιάς απαράδεκτης πολιτικής, δημιουργούν αλλοιώσεις στην κοινωνία όπως φυγή της νεολαίας στο εξωτερικό,  διάλυση του οικογενειακού ιστού, λαiκή δυσπιστια απέναντι στο ήθος της πολιτικής, διάλυση της μεσαίας τάξης, αμφισβήτηση της συνταγματικής δημοκρατίας κ.π.α.

4 ΟΙ ΞΕΝΟΙ
Ας δούμε τώρα όσο γίνεται συντομότερα ποιοί είναι οι ξένοι προς τους οποίους πρέπει να συγκεντρώνεται η προσοχή μας όταν αγωνιζόμαστε για την επιβίωση της πατρίδας και του γένους μας. Δανείζομαι εδώ μιά φράση που δημοσίευσε, μεταξύ πολλών άλλων, ο Μίκης Θεοδωράκης τις τελευταίες εβδομάδες, όταν η κρίση της Ελλάδος είχε πάρει πλέον την σημερινή της μορφή. Λέει ο μεγάλος αυτός πατριώτης που αποτελεί συγχρόνως ανεκτίμηστο πολιτιστικό κεφάλαιο για τη χώρα. “Η καγκελάριος της Γερμανίας επέβλεψε με γερμανική πυγμή και συνέπεια στην καταστροφή της χώρας μας από την αρχή των Μνημονίων και ιδιαίτερα μετά το 2015 έχοντας γοητεύσει και καθυποτάξει τον Αλέξη Τσίπρα. Μετά την μεγάλη πυρκαιά ήλθε να ελέγξει τα αποκαίδια με σκοπό να πετύχει την περαιτέρω αξιοποίησή τους και την τελειωτική μας ερήμωση και με το βλέμμα στους υδρογονάνθρακες που σήμερα όλοι πλέον γνωρίζουν την ύπαρξη και την αξία τους που ανέρχεται σε δεκάδες τρισεκατομμύρια. Η άσπονδη φίλη μας περιμένει την τελική μας ραγιαδοποίηση, ώστε να μην υπάρξει ούτε η παραμικρή αντίδραση από μέρους μας την ώρα της υφαρπαγής τους επ’ ωφελεία του γερμανικού λαού που φαίνεται δεν χόρτασε ακόμα το φαγοπότι της εποχής της γερμανικής κατοχής”.

Ξεκινώ αυτό το μέρος με την έκφραση της πεποίθησης ότι κανένας λαός δεν επιθυμεί τους πολέμους. Υπάρχουν όμως λαοί που θεωρούν την πειθαρχία πρωταρχικό προσόν ενώ υπάρχουν άλλοι που θεωρούν την διαπαιδαγώγηση και τις οικουμενικές αρχές του ευρωπαικού πολιτισμού απαραίτητα στοιχεία για την διατήρηση της ειρήνης.  Αυτή η διαφορά έχει κάνει τους γερμανούς να κρατούν εδώ και αιώνες τον πρώτο ρόλο στις πολεμικές περιπέτειες της Ευρώπης. Αρχίζοντας από την εποχή του Αυτοκράτορα Γουλιέλμου και προχωρώντας μέχρι τον εικοστό αιώνα δεν έχουμε παρά προσπάθειες των ηγετών της Γερμανίας να επικρατήσουν στην περιοχή με το δικαίωμα του ισχυρότερου. Όπως πολύ σωστά γράφει ένας ιστορικός συγγραφέας (Γ. Δημητράκης) “Ούτε ο γερμανικός λαός μπορεί να κατηγορηθεί για τις ευθύνες των Πολιτικών του οι οποίοι εκμεταλλεύονται την εργατικότητα και την πειθαρχία του για να προκαλούν με την ασυνειδησία τους και με την εξουσιομανία τους τόσα δεινά και πολέμους στην Ευρώπη”.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ
Έτσι λοιπόν σε όλες αυτές τις αναμετρήσεις η Ελλάδα βρέθηκε στο αντίπαλο στρατόπεδο από εκείνο που υποστήριξε την Γερμανία, κάτι το οποίο οι γερμανοί δεν μπορούν να ξεχάσουν. Μάλιστα στον δεύτερο παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα έγινε με την αντίστασή της μια από τις βασικές αιτίες για να χάσει η Γερμανία την ευκαιρία να κερδίσει τον πόλεμο εναντίον της Σοβιετικής Ενώσεως. Τούτο είναι ένα γεγονός που όλες οι δυνάμεις τότε ανεγνώρισαν τόσο οι δυτικές όσο και οι σοβιετικές αλλά ακόμη και ο Χίτλερ. (βλ. τις δηλώσεις στο βιβλίο μου “Στρατηγικό Βάθος, Ζωτικός Χώρος και γενοκτονίες, από τις  Εκδόσεις Αρμός) . Είναι λοιπόν αδύνατον να λησμονηθεί το καταστροφικό για τον εχθρό μας γεγονός αυτό από ένα λαό όπως ο Γερμανικός που έχει απόλυτη πίστη στην δήθεν ανωτερότητά του και για τον λόγο αυτό κυρίως θεωρεί την Ελλάδα μια χώρα που πρέπει να υποταχθεί άλλοτε με τα όπλα και άλλοτε με την δύναμη του χρήματος.

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι για τους οποίους οι γερμανοί  είναι πάντα με το μέρος των αντιπάλων της Ελλάδος (ενστικτώδης συμπάθεια προς την Τουρκία λ.χ.) αλλά αυτό αφορά κυρίως σε κατά καιρούς επιδιώξεις στρατηγικής και οικονομικής επέκτασης της γερμανικής επιρροής. Αυτοί λοιπόν, εξ αιτίας και μόνο της μέχρι σήμερα πολιτικής τους, αποτελούν το πρώτο – θεωρώ - στοιχείο εξωτερικής αντιπαλότητας για τη χώρα μας.

Το πρόβλημα που δεν έχει λυθεί ακόμη με την Γερμανία από την εποχή του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δίνει ακόμη μιαν εικόνα των διαθέσεων της χώρας αυτής ή των ηγετών της απέναντι στην Ελλάδα. Κατά γενική εκτίμηση η Ελλάδα ήταν η χώρα που σε σχέση με το μέγεθός της υπέστη ίσως τις σοβαρότερες ανθρώπινες και υλικές καταστροφές από την γερμανική κατοχή. Τρεις ήταν οι κατηγορίες των οφειλομένων ποσών από την Γερμανία προς την Ελλάδα. Αποζημιώσεις για υλικές καταστροφές προς την χώρα μας, αποζημιώσεις για εκτελέσεις, βασανιστήρια φυλακίσεις κλπ ιδιωτών και αποπληρωμή του κατοχικού δανείου που είχε υποχρεωτικά συναφθεί κατά την κατοχή. Οι χρόνοι που πέρασαν σημείωσαν ποικίλες φάσεις πολλές φορές εξ αιτίας μιάς δύσκολα εξηγούμενης ελληνικής αβελτηρίας αλλά πάντοτε και εξ αιτίας της γερμανικής απαράδεκτης άρνησης να εκπληρώσει την υποχρέωση της αυτή. Αυτό εξηγείται δύσκολα όπως εκθέτει ο Καθηγητής Ιωάννης Χολέβας στο βιβλίο του “Οι πολεμικές αποζημιώσεις” αφού : “είναι λάθος η άρνηση των γερμανών γιατί με αυτή τους την συμπεριφορά μας εξωθούν να θυμηθούμε πρωτάκουστα εγκλήματα, καταστροφές και αρπαγές, που τις φορτώσαμε όλες στον Χίτλερ και στους Ναζί , σαν να μην είναι γνωστο ότι στον πόλεμο είχε πάρει μέρος, μάλλον με την θέλησή του το πλείστον του γερμανικού λαού”. Η αλήθεια είναι ότι οι επανορθώσεις  αποτελούν ζήτημα πανανθρώπινης δικαιοσύνης αφού η Γερμανία λεηλάτησε τότε με ιδιαίτερη αγριότητα την Ελλάδα, όπως μπορεί ακόμη να θυμάται η τελευταία εν ζωή γενιά της κατοχής στην οποία ανήκει και ο γράφων.

Πριν λίγες εβδομάδες είχε δημοσιευθεί σε γερμανικά μέσα ενημέρωσης ένα σχόλιο που έδειχνε καθαρά την γνώμη της πλειοψηφίας των γερμανών για την Ελλάδα. Προφανώς ενοχλημένη από την πολιτιστική κληρονομιά μας έλεγε ότι οι σημερινοί Έλληνες δεν έχουν καμιά σχέση με τους αρχαίους Έλληνες και ότι μετά από τις περιπέτειες της ιστορίας μας είμαστε πλέον κάτι μεταξύ σλαύων, αλβανών και τούρκων. Είχα τότε απαντήσει στην ιστοσελίδα που δημοσίευσε το παραπάνω ότι “Οι γερμανοί έχουν δίκιο να κρατούν απωθημένα από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αφού μόνο οι Έλληνες αντέταξαν αποφασιστική για την έκβαση του πολέμου αντίσταση. Και ότι αυτό αποδεικνύει ότι το δημοσίευμα δεν έχει καμία βάση αφού αν ήμασταν σλαύοι ή άλβανοί δεν θα είχαμε αντισταθεί στις επιθέσεις του ναζισμού και του φασισμού την εποχή εκείνη. Αφού οι πιό πολλοί σλαύοι και όλοι οι αλβανοί αντιθέτως συνεργάσθηκαν με τους εισβολείς.  Και αν ήμασταν τούρκοι θα περιμέναμε την 12 Φεβρουαρίου του 1945 για να βγούμε σαν τους Τούρκους “παληκαρίσια” στον πόλεμο, όταν η Γερμανία είχε πιά καταρρεύσει.”
Ετσι φτάνουμε και στα προβλήματα που έχουμε και που πάντα θα έχουμε στο μέλλον με την Τουρκία. Είναι το μόνιμο μέλημα μας να μη δώσουμε αφορμή  για θερμό επεισόδιο στην Τουρκία η οποία πότε έτσι και πότε αλλιώς δείχνει μιαν αδυναμία να τηρήσει τις επιταγές όχι απλώς της καλής  γειτονίας αλλά ακόμη και του Διεθνούς δικαίου στις σχέσεις μας. Το γεγονός ότι ανήκουμε και οι δύο χώρες στην ίδια “αμυντική” συμμαχία του ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν έχει προσφέρει λύσεις για το ζήτημα αλλά φαίνεται ότι όσο κρατάει αυτή η επικίνδυνη κατάσταση δίνει περισσότερες δυνατότητες σε ορισμένους από τους συμμάχους μας να κερδίζουν οικονομικά από την ανάγκη μας να εξοπλιζόμαστε. Και αυτό, όχι για να αντιμετωπίσουμε τους εχθρούς της Συμμαχίας αλλά για να αντιμετωπίσουμε ενδεχόμενη πίεση από τον μεγάλο γείτονα και δήθεν σύμμαχο.  Πρόσθετο στοιχείο για μια μελλοντική τυχόν επιδείνωση αποτελεί και η ενεργειακή δραστηριότητα στην Μεσόγειο όπου η Τουρκία καθημερινά δηλώνει επίσημα ότι επιθυμεί να συμμετέχει χωρίς όμως να αναφέρεται στις διατάξεις του Δικαίου της Θάλασσας αλλά μόνο στο μέγεθος της επικράτειας της που υποτίθεται της δίνει και ανάλογα δικαιώματα. Με ένα δηλαδή συλλογισμό που αν εφαρμοζόταν στην υπόλοιπη γη θα εξασφάλιζε ικανό πλούτο και βίαιη επικράτηση μόνο στις μεγάλες χώρες με ισχυρή πολεμική μηχανή και ακατάσχετη βουλιμία επέκτασης.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ - ΑΛΒΑΝΙΑ

Η Συνθήκη των Πρεσπών δίνει επίσης προοπτικές μιάς ενδεχόμενης συνεργασίας που έχει ήδη αρχίσει, μεταξύ των Σκοπίων και της Άγκυρας. Οι προοπτικές είναι μάλλον δυσοίωνες αλλά καλό είναι να επιφυλαχθούμε προς το παρόν αφού δεν ξέρουμε καν ποιά τύχη θα έχει η ίδια η Συμφωνία. Όμως ένα άλλο στοιχείο, αυτό που αφορά τις σχέσεις με την Αλβανία συνδέεται  άμεσα τόσο με την συμφωνία των Πρεσπών όσο και με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αν προσέξει κανείς από πιό κοντά τις χρονικές συγκυρίες μπορεί να δει ότι αμέσως μετά την συμφωνία των Πρεσπών, όπου διαπιστώθηκε μιά ακατανόητη ελληνική υποχωρητικότητα - κυρίως βέβαια λόγω των πιέσεων των ξένων παραγόντων στην Κυβέρνηση της Αθήνας - ως συνέπεια της είχε τόσο μιά έξαρση των απειλών της Τουρκίας όσο ακόμη και από Αλβανικής πλευράς μιά σκλήρυνση στο θέμα των διώξεων κατά της εκεί ελληνικής μειονότητας. Η προσπάθεια κατάσχεσης των περιουσιών της ελληνικής μειονότητας της Χειμάρας είχε μεν προγραμματισθεί από πριν αλλά επιχειρήθηκε και με νομοθετική πράξη μόνο μετά την Συμφωνία των Πρεσπών. Προς το παρόν βέβαια το μέτρο ανεστάλη επειδή έγινε κοινή διαμαρτυρία όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας μας. Αλλά δεν σημαίνει ότι έπαψε να υπάρχει με δεδομένη την γενικότερη πολιτική της σημερινής αλβανικής κυβερνήσεως.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι το ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν είναι σε θέση να μας προστατεύσει απο τους αδηφάγους γείτονες μας, (ιδίως μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και του Συμφώνου της Βαρσοβίας) αλλά ίσως και να είναι ένας παράγοντας επιδείνωσης των προβλημάτων αφού οι υπόλοιποι σύμμαχοι, μακρινοί και κεντροευρωπαίοι, αδυνατούν να αντιληφθούν τις δυσκολίες της χώρας μας (που δεν είναι στη θέση της... Ολλανδίας όπως ειπώθηκε) και παράλληλα έχουν οικονομικά και άλλα συμφέροντα με τους γείτονες μας και πολύ φυσικά αποβλέπουν κατά προτεραιότητα στην εξυπηρέτησή αυτών.

5.   ΟΜΩΣ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΣΗΜΕΙΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΦΟΡΜΕΣ ΓΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

α. Οι οικονομικοί μας “συμμαχοι” τα μνημόνια και οι οφειλές της ελλαδος

Αρχίζω αυτή την ενότητα με μια παρατήρηση που με έντεχνη παραστατικότητα περιγράφει την σημερινή κατάσταση της διεθνούς κοινωνίας. Λέει ο συγγραφέας Νίκος Ιγγλέσης υπογραμίζοντας έτσι τις δυσκολίες θεραπείας των αντιλαικών φαινομένων.
«Παρά τις καλές προθέσεις τους οι εναλλακτικοί «ηθοποιοί» δε κατανοούν το ευρύτερο πλαίσιο, δηλαδή, την παγκοσμιοποίηση, εντός του οποίου εκτυλίσσεται η ελληνική τραγωδία. Δε γίνεται κατανοητός ο ρόλος του ξένου νομίσματος – του ευρώ – και του συναλλαγματικού χρέους που αυτό δημιούργησε. Δε γίνεται κατανοητή η φύση της αφανούς ξένης κατοχής. Δε γίνεται κατανοητό ότι απαιτείται ένα συνολικό σχέδιο σωτηρίας και όχι αποσπασματική αντιμετώπιση των επί μέρους θεμάτων όπως του οικονομικού, του κοινωνικού, των εθνικών απειλών, της δημογραφικής συρρίκνωσης και αλλοίωσης του πληθυσμού. Τέλος δε γίνεται κατανοητός ο εθνικοαπελευθερωτικός χαρακτήρας του αγώνα για τη σωτηρία του Ελληνισμού. Πολλοί από αυτούς, εγκλωβισμένοι σε ιδεολογήματα παλαιότερων εποχών, υιοθετούν επιλεκτικά κάποιες από τις θέσεις των επικυρίαρχων δυνάμεων και έτσι χωρίς να το αντιλαμβάνονται αυτό-ακυρώνονται, χάνοντας οποιαδήποτε δυνατότητα παρέμβασης. Όσο όλοι αυτοί δεν κάνουν αποδεκτό ένα αξιόπιστο σενάριο δεν μπορούν να συγκροτήσουν και  κανέναν εναλλακτικό «θίασο».

Το αποτέλεσμα αυτής της ”εσκεμμένης» άγνοιας είναι να έχει φτάσει το χρέος της χώρας μας στα 346 δις. Ευρώ. Τα χρόνια της δεύτερης δεκαετίας από το 2010 το ελληνικό χρέος που ήταν 129 % του Ακαθάριστου Εγχώριου Προιόντος ανέβηκε στο 180 % επειδή η Ελλάδα δανείσθηκε περισσότερα χρήματα για να πληρώσει τους πιστωτές της για να μη χάσουν ούτε ένα σέντ. Η «διάσωση» αυτή της Ελλάδος ήταν τελικά διάσωση των πιστωτών της. Ζητήθηκε από τους πιστωτές να πουλήσει η χώρα μας δημόσια περιουσιακά στοιχεία στους ξένους, να διαλύσει το κοινωνικό δίκτυ ασφάλειας και να μειώσει συντάξεις και ιατρική περίθαλψη. Η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας (λιμάνια κλπ) δεν πήγε προς τη μείωση του χρέους ενώ μειώθηκε η οικονομία. Όλα τα έσοδα που προέρχονται από ιδιωτικοποιημένη δημόσια περιουσία ανήκει τώρα στους ξένους που εισπράττουν τα έσοδα τους. Συγχρόνως η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποφάσισε ότι η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει όλο το ποσόν των τόκων και κεφαλαίου των κρατικών ομολόγων της που βρίσκονταν στην κατοχή των γερμανικών, γαλλικών, ολλανδικών και ιταλικών Τραπεζών . Οι συναλλαγές των ελληνικών ομολόγων έγιναν έτσι ώστε η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα να έχει καθαρό κέρδος περίπου 8 δισεκατομμυρίων ευρώ από τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου κατά την τετραετία 2012-2016.

Αυτά τα πολύ λίγα αναφέρονται αφού η έκταση της καταστροφής είναι τέτοια που μόνο με πολλούς τόμους κειμένων θα μπορούσε να περιγραφεί στο σύνολό της. Μιάς καταστροφής που δεν θα προέκυπτε αν η Ευρωπαική Ένωση είχε έστω και στοιχειώδες ίχνος αλληλεγγύης μιας φυσιολογικής ομάδας Ευρωπαικών κρατών και  δεν ήταν στην πραγματικότητα όργανο παγκοσμιοποίησης μιάς ολιγαρχικής κεφαλαιοκρατικής ομάδας. Έτσι επιβεβαιώθηκε ότι όχι μόνο δεν υπάρχει ίχνος αλληλεγγύης μεταξύ των διαφόρων επιπέδων ισχύος και μελών αλλά και ότι αντιθέτως επιδιώκεται η αφαίμαξη των ασθενεστέρων και κυρίως της Ελλάδος από τους εταίρους μας.
β.Η αρνηση ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης

Τίποτε από τα παραπάνω δεν θα μπορούσε να είχε συμβεί αν η Ευρώπη είχε ακολουθήσει την αρχική πορεία για την οποία δημιουργήθηκε από τους εμπνευστές της. Δηλαδή την πορεία της ομοσπονδιοποίησης. Υπηρετούσα ακόμη στην Κίνα όταν άρχισε όλη η διαδικασία της ελευθέρωσης  της οικονομίας στην καθαρά κομμουνιστική αυτή χώρα. Απορούσα στην αρχή με την προσπάθεια της Γερμανίας αλλά και άλλων βιομηχανικά εξελιγμένων ευρωπαικών κρατών να επενδύουν με μεγάλες εγκαταστάσεις στην Κίνα. Η απορία μου προερχόταν από την πρώτη σκέψη ότι αν η Ευρώπη είχε εξελιχθεί σε μια Ομοσπονδία ούτε ανάγκη αλλά ούτε και δυνατότητα θα υπήρχε για τις ευρωπαικές χώρες του βορρά να επενδύουν αποκλειστικά στην Κίνα ή στην Ινδία ή σε άλλη ασιατική χώρα. Πολλές από αυτές τις επενδύσεις θα μπορούσαν να είχαν γίνει στο Νότο της Ευρώπης. ‘Ίσως όχι με προοπτικές τόσο χαμηλών μισθών αλλά πάντως από πλευράς γεωγραφίας με ευχερέστερες προσβάσεις και ευχερέστερες προσαρμογές στην μεταποίηση. Βέβαια άφηνα απ’ έξω την δυνατότητα οι επενδύσεις στην Κίνα προσφέρουν αργότερα ως αντάλλαγμα την τεράστια ζήτηση που θα μπορούσε να αναπτυχθεί επιτοπίως – στην Κίνα – μετά κάποια χρόνια ανάπτυξης, αλλά αυτό ήταν τότε ακόμη πολύ πρόωρο. Το βέβαιο είναι ότι ποτέ η Γερμανία δεν θα μπορούσε να αρχίσει με επενδύσεις στην άλλη άκρη της υφηλίου αν είχε την δυνατότητα αλλά και την υποχρέωση λόγω της Ευρωπαικής Ομοσπονδίας να αρχίσει τις επενδύσεις από τα Νότια Ομόσπονδα μέλη της ένωσης.

Τελευταία, έχουν ακουσθεί αδύναμες φωνές για την ανάγκη επιτάχυνσης κάποιων προσπαθειών προς την κατεύθυνση της Ομοσπονδιοποίησης αλλά κανείς δεν πιστεύει πραγματικά στην επιτυχία μιας τέτοιας προσπάθειας. Αντιθέτως τα φαινόμενα πιθανής διάλυσης της Ε. Ενώσεως πληθαίνουν όσο περνάει ο καιρός και οι δυσχέρειες ορισμένων εκ των επιμέρους μελών επιδεινώνονται. Με τους  ευρωσκεπτικιστές να πολλαπλασιάζονται και όχι μόνο για το θέμα της εσφαλμένης δόμησης της ένωσης αλλά και για το μεταναστευτικό πρόβλημα.

γ. Οικονομία διαφθορά - επίπεδο πολιτικών ηθών

Επιστρέφοντας στα δικά μας τα εσωτερικά θεματα παρατηρούμε ότι τα προβλήματα που πάντοτε υπήρχαν, οικονομία – διαφθορά έχουν τελευταία επιδεινωθεί άσχετα από τις διαβεβαιώσεις των κυβερνητικών παραγόντων. Αυτοί αποφεύγουν με επιμονή να αναφερθούν στην τεράστια αύξηση του δημοσίου χρέους, στην μακροχρόνια δέσμευση της δημόσιας περιουσίας, στις δεσμεύσεις από το ξεπούλημα των κρατικών εγκαταστάσεων και στην εξ’ αυτού απώλεια εισοδημάτων για το δημόσιο. Η διαφθορά εξ΄άλλου έχει γίνει πρώτο θέμα πλέον, ασχέτως αποδείξεων, σε όλα τα ΜΜΕ, οι περίεργες και απαράδεκτες για τον μέσο πολίτη συγκρούσεις μέσα στο Κοινοβούλιο, οι ανεξέλεγκτες καταγγελίες επιλεγμένων παραγόντων της πολιτικής τόσο κατά άλλων πολιτικών όσο και κατά πολιτών που χωρίς δισταγμό, όταν αντιτίθενται σε κάποια κυβερνητική γραμμή, χαρακτηρίζονται φασίστες, ακραίοι, περιθωριακοί κλπ.

Η υποτιθέμενη «σοσιαλιστική» πολιτική της τελευταίας κυβέρνησης έχει επιφέρει την χειροτέρευση της οικονομίας όπως εξετέθη παραπάνω, και αυτό άσχετα από τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του κυβερνώντος κόμματος. Την γνώμη αυτή μπορώ να διατυπώσω με τρόπο απόλυτο εξ αιτίας της προϋπηρεσίας μου, όπως προανέφερα, στην Κίνα. Όταν ξεκίνησε εκεί η μεγάλη αλλαγή είχα την μοναδική εμπειρία να παρακολουθήσω τις κινήσεις της εκεί κυβέρνησης αλλά και να συζητήσω σχετικά με τους κινέζους υπεύθυνους για την οικονομική πολιτική της σημαντικής αυτής χώρας. Η προσπάθεια  τότε συγκεντρώθηκε στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας, χωρίς να χρειασθεί σχεδόν καμία αλλαγή στο πολιτικό σύστημα που έμεινε καθαρά κομμουνιστικό. Η καίρια αρχή μπορούσε να συμπυκνωθεί στο ότι «ο,τι δήποτε οδηγεί στην ανάπτυξη της παραγωγής συμφωνεί με τα συμφέροντα του λαού. Και συνεπώς επιτρέπεται και χρειάζεται στον σοσιαλισμό. Αντίθετα ό,τι ζημιώνει την ανάπτυξη αντίκειται στον επιστημονικό σοσιαλισμό και δεν επιτρέπεται να υπάρχει. Κάθε μέτρο λοιπόν για την εμβάθυνση των μεταρρυθμίσεων σκοπό πρέπει να έχει την βελτίωση των οικονομικών συνθηκών».
Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι ο γράφων επικροτεί την έλλειψη ελευθερίας που συνεπάγεται ένα σκληρό σοσιαλιστικό καθεστώς. Αν όμως τούτο είναι αναγκαίο κατά την γνώμη των ηγετών της χώρας, όπως την περίπτωση της Κίνας, το πολιτικό σύστημα δεν είναι  απαραίτητο να λαμβάνει και μέτρα που επιφέρουν καταστροφή της οικονομίας και να καταφεύγει στην διανομή επιδοτημάτων - προεκλογικών φιλοδωρημάτων - που δεν προσθέτουν τίποτε στην γενική οικονομική κατάσταση του λαού ενώ αντιθέτως στερούν την οικονομία από απαραίτητα έσοδα. Η αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης να κατανοήσει τον νέο αυτό συνδυασμό σοσιαλισμού-ανάπτυξης έχει φέρει την Ελλάδα στην τραγική σημερινή κατάσταση της οικονομίας της. Η διαφορά των δύο μεγεθών των χωρών είναι ασφαλώς απαγορευτική για μια ρεαλιστική σύγκριση της εξέλιξης των, όμως δεν πρέπει να λησμονείται ότι σε πολλούς τομείς το υπερβολικό μέγεθος της χώρας και της οικονομίας δεν συνιστά πλεονέκτημα αλλά μειονέκτημα.

Επειδή το σημείο αυτό είναι νομίζω χρήσιμο να κατανοηθεί από τους ηγέτες της χώρας μας παραθέτω, για  ό,τι αξίζει, το σχόλιο με το οποίο έκλεινα την έκθεσή μου που περιείχε συμπεράσματα από το 13ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κϊνας (1987). «Χωρίς ίσως να χαρακτηρισθεί σαν αιρετική, η έκθεση του 13ου Συνεδρίου δημιουργεί δυσκολίες κατανόησης για τον ορθόδοξο κομμουνιστή , μια και η ιδεολογία τοποθετείται σε δεύτερη μοίρα με πρώτη ανάπτυξη των οικονομικών δυνάμεων . Ο δογματισμός απορρίπτεται, το βιβλίο κλείνεται για τα επόμενα εβδομήντα χρόνια και ανοίγεται  η θύρα του πραγματισμού και της βελτίωσης της ζωής του λαού».
Πρέπει να ομολογηθεί ότι χρειάζεται πραγματικό θάρρος αλλά και ενδιαφέρον για την πραγματική βελτίωση της ζωής του λαού προκειμένου ένας ιδεολόγος κομμουνιστής να διατυπώσει επίσημα τις παραπάνω σκέψεις.
Τριάντα δύο χρόνια αργότερα η Κίνα με τις παραπάνω μεθοδεύσεις έγινε δεύτερη οικονομική δύναμη στον κόσμο σε σημείο να είναι πλέον ένας από τους κύριους δανειστές των ΗΠΑ. Η Ελλάδα επειδή οι ηγέτες της επί μια τουλάχιστον δεκαετία εξακολούθησαν να μπερδεύουν τις ιδεοληψίες τους με την οικονομία αλλά και να διαχειρίζονται με τρόπο απαράδεκτο τα δανειζόμενα από το εξωτερικό έφτασαν να πολλαπλασιάσουν το εξωτερικό χρέος, να διώξουν τους νέους στο εξωτερικό, να φέρουν (σε αντικατάστασή τους) αλλοδαπούς πρόσφυγες, να δεχθούν ό,τι τους υπαγόρεψαν οι ξένες δυνάμεις, να ξεπουλήσουν την υπάρχουσα και την μελλοντική περιουσία της χώρας και να παραδώσουν σε ένα γείτονα χωρίς συζήτηση το όνομα ενός σημαντικού ιστορικού κεφαλαίου της.

Από άρθρο του Στέλιου Παπαθεμελή μεταφέρω την παράγραφο που ακολουθει: «΄Ακρως αποκαλυπτική και η δήλωση του πρώην Ιταλού πρωθυπουργού Ντ’ Αλέμα για όσα σημεία και τέρατα σημειώθηκαν με εκείνη τη μοιραία υπαγωγή μας στα Μνημόνια το 2009 : «Στήσαμε παγίδα στην Ελλάδα και τους ληστέψαμε. Από τα 250 δις. που διετέθησαν για τη διάσωση της Ελλάδος, τα 220 χρησιμοποιήθηκαν για την διάσωση των ευρωπαικών τραπεζών. Μόνο τα 30 δις. κατέληξαν στον ελληνικό πρυπολογισμό»,

δ.  Μακεδονικό

Για το θέμα αυτό καθώς και για την συμφωνία των Πρεσπών έχουν γραφεί πολλά τελευταία. Η παρούσα εργασία θα περιορισθεί σε μερικά μόνο σημεία που αποτελούν χαρακτηριστικές περιπτώσεις παράκαμψης συγκεκριμένων δυσχερειών προκειμένου να περάσει βιαστικά η υπογραφή της και χωρίς καμία προσυνενόηση με τους λοιπούς πολιτικούς φορείς. Και τούτο παρόλο που επρόκειτο για ένα θέμα που αγγίζει τις πιο λεπτές χορδές του ελληνικού βορρά αλλά και γενικότερα της ελληνικής ιστορίας.
Πολιτικώς η συμφωνία των Πρεσπών ενσπείρει διχόνοια στα Βαλκάνια και, παρ όλες τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις στο μέλλον θα είναι παράγοντας αποσταθεροποίησης. Ιστορικώς συνεργεί στην κλοπή της ταυτότητας της Μακεδονίας και στον σφετερισμό της πολιτιστικής προσωπικότητας της Ελλάδος. Δημιουργεί πρόβλημα με την διεθνή ονομασία των μακεδονικών προιόντων κάτι που τελευταία παραδέχθηκε ακόμη και ο επί πολλά έτη υπεύθυνος διαπραγματευτής των Ηνωμένων Εθνών, Μάθιου Νίμιτς. Η συμφωνία έγινε χωρίς καμία προσυνενόηση με τις υπόλοιπες ελληνικές πολιτικές δυνάμεις αλλά υπαγορεύθηκε από εξωτερικές επιρροές, μεταξύ των οποίων της Γερμανίας και των ΗΠΑ , κάτι που έδειξε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό  την ξενοδουλεία που χαρακτήρισε την ενέργεια αυτή της ελληνικής ηγεσίας. Επί πλέον παραβίασε κατάφωρα το άρθρο 28 του Συντάγματος της Ελλάδος το οποίο αναφέρει επί λέξει : “Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή την συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών». Αντί αυτού η Κυβέρνηση προτίμησε να επιτύχει την ελάχιστη πλειοψηφία, επιστρατεύοντας μάλιστα μικρό αριθμό προθύμων από άλλα κόμματα. Τελικά η εξάλειψη του αλυτρωτισμού, που υποτίθεται είχε τεθεί ως ρητή προυπόθεση δεν φαίνεται από την αρχή ότι πρόκειται να τηρηθεί αν κρίνει κανείς από τις πρώτες ενδείξεις. Άλλωστε και να είχαν την διάθεση αυτή οι γείτονες αποθαρρύνθηκαν τόσο από τις αντιδράσεις της δικής τους αντιπολίτευσης όσο και από τις πανηγυρικές  ελληνικές επισκέψεις που ενισχύθηκαν από τους γνωστούς υποκινητές του εξωτερικού.

Η συμφωνία των Πρεσπών έφερε και ένα άλλο αποτέλεσμα που ακόμη δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως προς το μέγεθος αλλά και ως προς τις μελλοντικές της συνέπειες. Διέσπασε τον ελληνισμό ιδίως μετά τις έντονες αντιδράσεις του ελληνικού λαού και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας μετά την συμφωνία. Αντιδράσεις που η υπεύθυνη κυβέρνηση απέδωσε με δηλώσεις ότι οφείλονται σε ακροδεξιούς, φασίστες ή πάντως σε μια μειοψηφία που με τον καιρό αποδυναμώνεται. Σημαντική επίδραση στον διχασμό αυτόν θα έχουν και οι ενέργειες της εξουσίας με τις οποίες ασκήθηκε υπερβολική καταστολή σε ανθρώπους (άνδρες, γυναίκες, παιδιά) που δεν είχαν άλλο κίνητρο παρά μόνο τον πόνο για την πατρίδα τους.


ε .Μια εξωπραγματική αντίφαση

Ο κάθε Έλληνας είναι σε θέση να παρατηρεί τελευταία δύο φαινόμενα που τον βάζουν σε σκέψεις. Από τη μια πλευρά διαπιστώνουμε ότι η Ελλάδα καταρρέει.( Οικονομία, μαζική φυγή των νέων – δημογραφικό –ατέλειωτα σκάνδαλα – μαζική άφιξη μεταναστών και επιχειρούμενη αλλοίωση του πληθυσμού). Και από την άλλη οι κυριώτεροι εξωτερικοί παράγοντες και σύμμαχοι ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλον σε επαίνους για τους πολιτικούς μας που έφεραν την χώρα σε αυτή την απελπιστική κατάσταση. Συχνά οι έπαινοι φτάνουν τόσο απρόσμενα υψηλά που αναρωτιέται κανείς σε ποια επί τέλους πρόσθετα δικά τους οφέλη και σε ποιες δικές μας υποχωρήσεις προσβλέπουν. Ο εξευτελισμός της χώρας, συμπεραίνει οποιοδήποτε λογικός παρατηρητής, δεν παύει να έχει υποστηρικτές αλλά και θεσμούς που αναμένουν με ανυπομονησία να επωφεληθούν ακόμη περισσότερο. Τα θέματα της έρευνας για πετρέλαια αλλά και κάποια εθνικά ακόμη δεν φαίνονται να είναι άσχετα με αυτή την αφύσικη και ενθουσιώδη προσμονή από τους εξωτερικούς παράγοντες. Όλα δείχνουν ότι τα ξεπουλήματα των οικονομικών τρεχουσών και μελλοντικών πηγών της Ελλάδος δεν έχουν ακόμη τελειώσει.

στ. Εκλογές και οι ελληνικές δυνατότητες

Η κατάσταση που περιγράφηκε γίνεται ακόμη πιο κρίσιμη εξ αιτίας των επερχομένων εκλογών, αυτοδιοικητικών, εθνικών και ευρωβουλής. Ένας καλός φίλος, ο Ηλίας Σταμπολιάδης, ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης, εκθέτοντας τις ίδιες ανησυχίες καταλήγει σε κάποια μελέτη του για το μέλλον της Πατρίδας μας με τη φράση: «Βεβαίως και όλοι μαζί μπορούμε αλλά ενωμένοι σε ένα κοινό σκοπό, εμπνεόμενοι από ένα κοινό όραμα και όχι από ατομικές προτεραιότητες και ιδεοληψίες. Προς το παρόν λείπει το όραμα που το καλύπτει το σκοτάδει του ψεύδους και της υποκρισίας»

Αν ήταν δυνατόν σήμερα να συσπειρωθούν δυνάμεις που να στηρίζουν ένα κοινό σχέδιο δράσης για την ανόρθωση της χώρας θα έπρεπε να εξακτινωθούν προς όλες τις κατευθύνσεις. Η κατάσταση έχει φτάσει σε σημείο τόσο χαμηλό που καμιά μεμονωμένη δράση (οικονομική. κοινωνική, εθνική) δεν θα αρκούσε να επαναφέρει τη χώρα σε φυσιολογικά επίπεδα. Μόνο συνδυασμός πολλών συγχρόνως δράσεων μπορεί να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα. Παραθέτουμε ορισμένες δράσεις που θεωρούνται ότι μπορούν συνδυασμένα να οδηγήσουν στην αναγκαία βελτίωση. Αναφέρονται αυτές ενδεικτικά μόνο, καθόσον είναι τέτοιο το κατάντημα ώστε θα υπάρχουν ασφαλώς και άλλες που θα βοηθούσαν.

-να συζητηθούν σοβαρά οι ελληνικές δράσεις έναντι των συνεπειών οικονομικών, πολιτικών και πολιτισμικών της συμφωνίας των Πρεσπών και το κατά πόσον αυτή μπορεί να γίνει αντικείμενο διαπραγμάτευσης εξ υπαρχής.

-να ελεγχθούν αποτελεσματικότερα τα σύνορα
-να δοθεί άμεσο δικαίωμα ψήφου στους ομογενείς του εξωτερικού
-να γίνει ομάδα μελέτης για τα μέτρα ενίσχυσης της επιστροφής των νέων που έχουν εκπατρισθεί.

- να απαιτηθούν διεθνώς οι οφειλές της Γερμανίας
- να ενταθούν οι συνεργασίες με την Αίγυπτο,Ισραήλ, Κύπρο.

-να ληφθούν μέτρα ενίσχυσης των πολύτεκνων οικογενειών

-να δοθεί η πρέπουσα σημασία στην Παιδεία, μετά από τα βεβιασμένα και πρόχειρα μορφώματα της παρούσας ηγεσίας στον τομέα αυτόν.


Η συσπείρωση αυτή πρέπει επίσης να έχει στόχους, όχι όλους άμεσους αλλά κατά βάση απαραίτητους, τους παρακάτω:

-Εθνική συναίνεση στα μεγάλα θέματα.
-Ανάπτυξη – επενδύσεις - εργασία
-Κριτήρια ενθάρρυνσης ιδιωτικών επενδύσεων,
-Μείωση φορολογίας.
-Στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
-Ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης.
-Να σταματήσει να χρηματοδοτεί τα κόμματα ο κρατικός προυπολογισμός.

Η μεγαλύτερη δυσκολία για να πετύχει μια, όπως όλοι ελπίζομε ανόρθωση της Ελλάδος βρίσκεται στην «ανακάλυψη» του κατάλληλου πολιτικού φορέα που θα επιχειρήσει την πραγματοποίηση των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων. Επειδή εκείνο που είναι σπανιότερο δεν είναι τόσο οι ιδέες αλλά το Ήθος. Σε αυτό έγκειται η επιτυχία της επιλογής των φορέων που θα απαλλάξουν την χώρα από τις ανόητες ιδεοληψίες, από τις προσωπικές και ιδιοτελείς φιλοδοξίες, από την μέσω της πολιτικής αδηφαγικές επιθυμίες χρηματισμού. Επειδή το Ήθος δεν βρίσκεται στην «βιτρίνα» του ανθρώπου. Βρίσκεται στον ατομικό χαρακτήρα του, στους κανόνες κοινωνικής διαβίωσης που ακολουθεί, στον έμφυτο σεβασμό του για τον συνάνθρωπο, στην αποστροφή του για κάθε αδικία. Στην ανάγκη να είναι ο άνθρωπος και - πολύ περισσότερο – ο ηγέτης, δίκαιος, τίμιος, ειλικρινής, συμπονετικός, ανθρώπινος. Επειδή αισθάνεται την ανάγκη να είναι έτσι. Ο «Ελληνικός Πολιτισμός», που οι πολιτικοί μας της προπερασμένης δεκαετίας θέλησαν να απαλείψουν από τον τίτλο του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού, θα είχε πολλά να διδάξει στους πολιτικούς του μέλλοντος για την κατάκτηση αυτής της αναγκαίας για την ευτυχία των πολλών υπέρτατης  ιδιότητος, του Ηθους.

@@@@@@@@@@

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 5:59 π.μ.

 

 

 

 

 

Η Ελλάδα στέλνει ρηματική διακοίνωση στην Γερμανία για τις πολεμικές αποζημιώσεις:

Τις απαιτεί επισήμως για πρώτη φορά!

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/ http://www.efenpress.gr O πρωθυπουργός όντας στην Κρήτη αποκάλυψε πως άμεσα θα σταλεί ρηματική διακοίνωση προς το Βερολίνο απαιτώντας επισήμως τις πολεμικές αποζημιώσεις. Είναι μια σοβαρή εξέλιξη αφού θα είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα θα τις απαιτήσει από την Γερμανία δια μέσου της αναγνωρισμένης διεθνώς διαδικασίας. Από τα Ανώγεια όπου και εκεί Έλληνες έπεσαν θύματα της γερμανικής θηριωδίας ο Αλέξης Τσίπρας   υποστήριξε ότι μετά από πάρα πολλά χρόνια υπάρχει «ένας δρόμος διεκδίκησης ξεκάθαρος πια, μετά την ομόφωνη απόφαση στην ολομέλεια της Βουλής σε σχέση με το πόρισμα της επιτροπής για τις επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο». Ο κ.Τσίπρας αναφέρθηκε και στο ιστορικό πλαίσιο υποστηρίζοντας ότι τώρα που η χώρα δεν βρίσκεται σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο επιτροπείας και κανείς δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ότι πάει να κάνει κάποια συναλλαγή η ανταλλαγή. «Τώρα πιστεύουμε πραγματικά ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε επί ίσοις όροις μία ξεκάθαρη απάντηση από τη γερμανική κυβέρνηση καθώς οι δικές μας οι διεκδικήσεις είναι σαφής αποτυπώνονται με σαφήνεια στο ομόφωνο πόρισμα της επιτροπής της Βουλής» ανάφερε σημειώνοντας ότι η ρηματική διακοίνωση προς το Βερολίνο, επίκειται άμεσα. «Θα προχωρήσουμε άμεσα στη ρηματική διακοίνωση και θα περιμένουμε την απάντησή τους για το αν θα υπάρξει μία ξεκάθαρη θέση. Να κάτσουμε σε ένα τραπέζι να δούμε το χρέος όλων μας απέναντι στην ιστορία. Δεν είναι χρέος απέναντι στην Ελλάδα, είναι χρέος απέναντι στην ιστορία και σε αυτό το πόρισμα υπάρχει καταγραφή και σε ότι αφορά στο κατοχικό δάνειο και ότι αφορά στις επανορθώσεις για τις καταστροφές των υποδομών του ελληνικού κράτους αλλά και τις διεκδικήσεις των μαρτυρικών χωριών για τις σφαγές αμάχων από τον από τους ναζί την περίοδο της κατοχής», ανέφερε ο πρωθυπουργός συμπληρώνοντας ότι ΄χει την επίσης και την ελπίδα ότι η γερμανική πλευρά θα συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι μία διεκδίκηση που αφορά διεκδίκηση των Ελλήνων απέναντι στη Γερμανία, αλλά είναι μία διεκδίκηση όλων μας απέναντι στο ιστορικό μας χρέος, να μην υπάρξει ποτέ ξανά φασισμός και να μην ξαναδούμε ποτέ ξανά μία τέτοια θηριωδία. Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 3:22 π.μ.

 

 

 

5 Μαΐου 2019

ΕΛΛΑΣ = [Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ !

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΛΑΜΒΔΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ.]


ΕΛΛΑΣ = [Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ! ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΛΑΜΒΔΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ.]

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΙ ΔΕΝ ...ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ!
ΑΝ ΜΑΣ ΤΑ ΔΙΔΑΣΚΑΝ ΑΥΤΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ!

https://www.youtube.com/watch?v=u4SbHD7Mpjo

Athinades
Δημοσιεύτηκε στις 13 Μαΐου του 2010

ΕΓΓΡΑΦΗ 4,6 ΧΙΛ.

ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΩΡΑ!
ΤΟ ΛΑΜΔΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ, ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ Η ΙΔΙΑ Η ΕΛ-ΛΑΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ, ΟΙ ΕΛ (ΘΕΟΙ) ΔΙΑΛΕΞΑΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΛΑΣ (ΕΔΡΑ) ΚΑΙ ΑΦΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ... ΕΛΛΗΝΕΣ



"ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ"

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided