Κυριακή, Οκτώβριος 20, 2019

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 6ος

 

 

 

 

 

 

 

Αρχαία γιγάντια καζάνια στη Σιβηρία! Ακόμη προστατεύουν τη Γη; Μυστηριώδης προηγμένη τεχνολογία!

 

 

 

 

 

 

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2019

Αρχαία γιγάντια καζάνια στη Σιβηρία!

Ακόμη προστατεύουν τη Γη; Μυστηριώδης προηγμένη τεχνολογία!

Ρωσικά Αρχαία Γιγάντια καζάνια στη Σιβηρία! Ακόμα προστατεύουν τη Γη; Μυστηριώδης προηγμένη τεχνολογία!

Η Σιβηρία είναι μια εκτεταμένη γεωγραφική περιοχή, και με τον ευρύτερο ορισμό είναι επίσης γνωστή ως Βόρεια Ασία. Η Σιβηρία υπήρξε ιστορικά τμήμα της σύγχρονης Ρωσίας από τον 16ο και τον 17ο αιώνα.
Η εμφάνιση γιγαντιαίων κρατήρων στη Σιβηρία προκάλεσε δεκάδες άγριες θεωρίες σχετικά με την προέλευσή τους, από μετεωρίτες σε UFOs. Ένα πλήρωμα του RT Doc ταξίδεψε στην περιοχή για να προσπαθήσει να βρει εξηγήσεις για το γεωλογικό μυστήριο. Μυστηριώδεις γιγαντιαίοι κρατήρες έχουν αρχίσει να εμφανίζονται στη Σιβηρία, μερικοί λένε ότι είναι ένα νέο φαινόμενο άλλοι ότι έχουν υπάρξει από την αυγή του χρόνου.


https://www.youtube.com/watch?v=b6_6yp3Mpg8
Αυτό το αίνιγμα της φύσης προσέλκυσε το RT Doc στη γη του νομαδικού Nenets. Η ομάδα μας συναντήθηκε με επιστήμονες και ντόπιους, αναζητώντας απαντήσεις είτε από στοιχεία έρευνας είτε από τον αρχαίο θρύλο. Οι ντόπιοι αρνούνται τις επιστημονικές εξηγήσεις για τις καταβόθρες και προτιμούν να πιστεύουν ότι οι κρατήρες είναι μια "σύνδεση με έναν άλλο κόσμο".

https://www.youtube.com/watch?v=jc-FFhdNG9A

Όποιος ζει εκεί, συμπεριλαμβανομένων των νομάδων που περιφέρονται στην Τούντρα, πρέπει να ακούσουν τη φωνή της Γης. Πιστεύουν λοιπόν ότι κάτι εξαιρετικό που συνέβη και ότι ο λόγος πίσω από αυτό είναι υπερφυσικός.
The Real MLordandGod
RT Documentary
ΑΠΟΔΟΣΗ : Corfiatiko

 

 

 

 

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2019

Είναι η Oλυμπος της Καρπάθου το μυστικό χωριό της Ελλάδας όπου «κυβερνούν» οι γυναίκες;


Είναι ή όχι η Όλυμπος της Καρπάθου μια μητριαρχική κοινωνία όπου οι γυναίκες έχουν τον πρώτο και τελευταίο λογο;
Τα λευκά και σε παστέλ αποχρώσεις σπίτια που βρίσκονται πάνω σε τραχείς λόφους έχουν υπέροχη, πεντακάθαρη θέα στο μπλε της θάλασσας. Ο ήλιος ανατέλλει με έναν μοναδικό τρόπο και το φεγγάρι στην Κάρπαθο δείχνει τόσο μεγάλο και λαμπερό που η ατρόμητη ταξιδιώτης Κέιτι Σεχ πίστεψε ότι επρόκειτο για μια λάμπα ή έναν γιγάντιο προβολέα, την πρώτη φορά που το είδε. Από πολλές απόψεις, η Κάρπαθος μοιάζει με τα άλλα νησιά της Ελλάδας που σίγουρα έχουν δει οι τουρίστες σε εικόνες ή κατ’ ιδίαν και η Σεχ, μια freelance συγγραφέας και συντάκτρια με έδρα το Μόντρεαλ, μόλις έφτασε στο απομακρυσμένο νησί για δεύτερη φορά σε διάστημα λιγότερο από δύο χρόνια. Η Κάρπαθος, αν και διαθέτει πολλές παραλίες, δεν είναι όπως τα άλλα πολυσύχναστα ελληνικά νησιά με τα πολυτελή πεντάστερα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια με τα λινά τραπεζομάντιλα και τα μπαρ με τους διάσημους DJ να παρελάζουν κάθε βράδυ.
https://www.youtube.com/watch?v=qzdOESxh_U8

Κάρπαθος, σαν να βρίσκεσαι στην άλλη άκρη του κόσμου

Ενα ιδιαίτερα όμορφο νησί, η Κάρπαθος έχει αποθεωθεί από πολλά ξένα ΜΜΕ, όπως κάποια Γερμανικά που μίλησαν για τη γαστρονομία της, την ομορφιά της, τα αξιοθέατά της. Αν και απέχει μόλις μία ώρα με το αεροπλάνο από την Αθήνα, η Κάρπαθος σού δημιουργεί την αίσθηση πως βρίσκεται στην άκρη του κόσμου. Ειδικά αν βρεθείς στην ήσυχη ορεινή και βόρεια περιοχή της Ολύμπου. Η Όλυμπος, αν και γραφική και πανέμορφη, δεν είναι στην πραγματικότητα ένα τουριστικό αξιοθέατο - ακόμη τουλάχιστον. Η Σεχ θέλει να ανακαλύψει αν σε αυτό το χωριό υπάρχουν απομεινάρια μιας μητριαρχίας, μια ασυνήθιστη και άγνωστη δομή. «Δεν υπάρχουν πολλά μέρη στον κόσμο τα οποία να περιγράφουν τον εαυτό τους ως μητριαρχικά κι αυτή είναι μια σπάνια ευκαιρία να δούμε κάτι διαφορετικό από αυτό που έχω συνηθίσει» λέει η Σεχ.
Γιαγιά ψήνει ψωμί σε παραδοσιακό υπαίθριο ξυλόφουρνο στο χωριό ΟλυμποςΓιαγιά ψήνει ψωμί σε παραδοσιακό υπαίθριο ξυλόφουρνο στο χωριό Ολυμπος

Εκεί δεν θα βρεις ούτε ίντερνετ, ούτε φούρνους

Η Αυλώνα είναι το κέντρο της Καρπάθου. Εκεί δεν θα βρεις ίντερνετ ούτε φούρνος ή μπακάλικο για να πάρεις προμήθειες. Αντ’ αυτού, υπάρχει ο καπνισμένος, υπαίθριος φούρνος από τούβλα της Άννας Λεντάκη. Μικρά σπίτια με θέα στην καταπράσινη αγροτική γη βρίσκονται διάσπαρτα πάνω από το σπίτι της Λεντάκη, όπου βγαίνουν μοσχομυριστές μυρωδιές. Η Άννα Λεντάκη φτιάχνει το περισσότερο ψωμί στις γιορτές και τα ζαρωμένα χέρια της δείχνουν πως είναι κάτι που κάνει σε όλη της τη ζωή. «Ποιος σας έμαθε να ψήνετε;» ρωτάει η Σεχ την ηλικιωμένη, καθώς οι δύο γυναίκες στέκονται δίπλα στο φούρνο που καίει, με την Λεντάκη να μην χάνει στιγμή από το βλέμμα της το ψωμί που ψήνεται, περιμένοντας πότε θα το γυρίσει με το πελώριο ξύλινο φτυάρι.

Το ψωμί της Άννας Λεντάκη είναι μια μεγάλη υπόθεση, όπως είναι και οι μακαρούνες της και κάθε συνταγή που φτιάχνει την οποία, όπως εξηγεί, έμαθε από τις γυναίκες της οικογένειας. Με την σειρά της και η Άννα έμαθε στις κόρες και τις εγγονές της. Είναι επαγγελματίας και η Σεχ, μια αρχάρια μαγείρισσα που αγοράζει, όπως και όλοι μας, ψωμί και ζυμαρικά από το μπακάλικο της γειτονίας της, είναι ευτυχής που βρίσκεται τώρα σε αυτή τη θέση. Βοηθά την Άννα να βάλει το ψωμί στον φούρνο και αργότερα δίνει ένα χεράκι στη ζύμη των ζυμαρικών που φτιάχνονται σε σχήμα μακαρονιών. Η γαστρονομία της Καρπάθου άλλωστε έχει μαγέψει πολλούς από τους επισκέπτες της, ανάμεσά τους και Αμερικανούς food bloggers που επισκέφθηκαν το νησί.

Πανοραμική άποψη του χωριού Όλυμπος της Καρπάθου
Η διαδρομή μέχρι το χωριό Όλυμπος είναι δύσβατη και σίγουρα δεν είναι για όσους παθαίνουν ναυτία

Γεύμα στην Κάρπαθο, παραδοσιακά

Φυσικά, η Σεχ θα μπορούσε να απολαύσει το μεσημεριανό της γεύμα στην πόλη κοντά στο λιμάνι των Πηγαδιών, την πιο προφανή επιλογή για έναν τουρίστα που βρίσκεται σε αυτό το νησί την πιο ήσυχη εποχή του χρόνου.Όμως η Σεχ επιμένει: θέλει να μάθει και ξέρει πως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί αν γευματίσει σε ένα τοπικό εστιατόριο ή αν πάει να ψωνίσει κιτς σουβενίρ σε κάποιο τοπικό κατάστημα.
Γιαγιάδες φτιάχνουν παραδοσιακά ζυμαρικά, τις λεγόμενες «μακαρούνες» Γιαγιάδες φτιάχνουν παραδοσιακά ζυμαρικά, τις λεγόμενες «μακαρούνες»


Καθισμένες μπροστά σε ένα γενναιόδωρο μπολ φρεσκομαγειρεμένων μακαρούνων που έχουν τσιγαριστεί απλά με βούτυρο και έχουν πασπαλιστεί με φρεσκοτριμένο τυρί, η Σεχ δεν έκανε κάποιο μεγάλο βήμα στην αποκάλυψη της μητριαρχίας σε αυτά τα μέρη, αλλά τουλάχιστον γνώρισε την Άννα, το πρόσωπο κλειδί αυτής της κοινωνίας, αλλά και το πώς περνά τις ημέρες της σε αυτή την απομακρυσμένη γη.
Ηλικιωμένη με παραδοσιακή φορεσιά με φόντο το χωριό της Ολύμπου

Τελικά κυβερνούν οι γυναίκες στην Κάρπαθο;

Και κάπως έτσι η Σεχ πήγε στην Όλυμπο. Μια κοινότητα «γνωστή ως τόπος όπου οι γυναίκες έχουν το πάνω χέρι», για την οποία η blogger διευκρινίζει, ωστόσο, ότι δεν ξέρει σε τι βαθμό συμβαίνει αυτό σήμερα. Παρ’ όλα αυτά, είναι περίεργη να δει πώς έχουν διαμορφωθεί οι ρόλοι μεταξύ των ανδρών και των γυναικών σε αυτή την απομακρυσμένη γη και πόσο διαφέρει από την παραδοσιακή πατριαρχική κοινωνία την οποία ξέρει.

Η Σεχ επιχειρεί να μάθει την αλήθεια γνωρίζοντας την Ευαγγελία Αγαπίου, μια κάτοικο του χωριού. Θέλει να μάθει για την μητριαρχική ιστορία αυτού του τόπου και ενώ η Αγαπίου διστάζει να απαντήσει, η Σεχ πιέζει περισσότερο, ρωτώντας αν είναι υπερβολή τα όσα λέγονται. Σίγουρα, οι γυναίκες εδώ είναι κυρίαρχες στην κουζίνα –όχι μόνο στο σπίτι αλλά και στα εστιατόρια– δημιουργούν και φορούν παραδοσιακές ενδυμασίες για τις θρησκευτικές τελετές, ενώ οι άνδρες φορούν κάθε μέρα χακί ρούχα και πουκάμισα και ζουν χωρίς πολλές από τις σύγχρονες ανέσεις.

Αλλά όλες αυτές οι πρακτικές μοιάζουν περισσότερο με υπολείμματα μιας άλλης εποχής κι όχι μιας εναλλακτικής κοινωνίας. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει τίποτα που να δείχνει πως η Όλυμπος είναι μια μητριαρχική και όχι πατριαρχική κοινωνία.

Παραδοσιακοί ανεμόμυλοι στην Κάρπαθο

Παραδοσιακοί ανεμόμυλοι στην Κάρπαθο

Η φωνή των γυναικών στην Κάρπαθο μετράει

Ωστόσο, οι γυναίκες δεν διστάζουν να μιλήσουν με την Σεχ ενώ οι άνδρες όχι. Κατέχουν πιο σημαντικούς ρόλους, αλλά –πιο σημαντικό από αυτό– είναι ότι οι ρόλοι τους έχουν αξία. «Σε τόσες πολλές κοινωνίες, η δύναμη των γυναικών παραμένει μυστική, αλλά στον Όλυμπο όχι». Η Φωτεινή Φράγκου, μια κάτοικος του νησιού που ασχολείται με τον τουρισμό και που ξεναγεί την Σεχ στην Κάρπαθο, φαίνεται να το επιβεβαιώνει λέγοντας στην Σεχ πως οι γυναίκες «έχουν κάποια ιδιαίτερη δύναμη και μπορούν να είναι υπεύθυνες τόσο για το σπίτι όσο και να επιβιώνουν σε αυτό το περιβάλλον».

Πράγματι, οι γυναίκες είναι αυτές που είναι υπεύθυνες για την διατήρηση της παράδοσης – για να ταΐσουν τις οικογένειές τους και για την επιβίωση της κοινωνίας τους. Παρά το γεγονός ότι απογοητεύτηκε σε κάποιο βαθμό από τα ευρήματά της ή την έλλειψη τους, η Σεχ τελικά εντυπωσιάστηκε: «Οι γυναίκες της Ολύμπου μου θυμίζουν κάτι ακόμα πιο βαθύ: Οι γυναίκες είναι ισχυρές, ανεξάρτητα από το σύστημα διακυβέρνησης ή της κοινωνίας στην οποία ζουν».


Κάρπαθος η εναλλακτική

Η Σεχ δεν είναι η πρώτη ταξιδιώτης που επιθυμεί να ξεφύγει από την πεπατημένη οδό. Υπάρχουν πάντα κάποιοι ταξιδιώτες στην Κάρπαθο να θέλουν να ξεφύγουν από το τουριστικό κομμάτι ακόμα και στους πιο δημοφιλείς προορισμούς, ωστόσο κάτι τέτοιο είναι ευκολότερο όταν το μέρος αυτό δεν είναι και τόσο τουριστικό.«Υπάρχει κάτι το μυστηριώδες με το που πατάς το πόδι σου στην Κάρπαθο» λέει η Σεχ, παρομοιάζοντάς του με ένα αίσθημα σαν να είναι στην άκρη του κόσμου. Πράγματι, η Κάρπαθος σε αντίθεση με τα άλλα δημοφιλή νησιά όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη, προσφέρεται για ένα εναλλακτικό ταξίδι. Το νησί όμως θέλει να προσκαλέσει τους τουρίστες.
Κάτοικος του χωριού Όλυμπος στην Κάρπαθο
Κάτοικος του χωριού Όλυμπος στην Κάρπαθο

Η Αγαπίου είναι υπεύθυνη ενός μικρού οικοτουριστικού προγράμματος στη βόρεια Κάρπαθο και περιγράφει τις επιχειρηματικές της προσπάθειες θέλοντας να πείσει την τοπική κοινότητα, της οποίας αποτελεί μέρος, να εκτιμήσει τους τουρίστες. «Ο στόχος» εξηγεί η Αγαπίου, «δεν είναι τα εκατομμύρια των τουριστών, αλλά μερικά μικρά γκρουπ» που θα ξοδέψουν χρήματα σε πράγματα όπως τα μαθήματα μαγειρικής και οι πεζοπορίες που ωφελούν τους ντόπιους.

«Το μέλλον είναι οι τουρίστες» λέει η Αγαπίου, υπογραμμίζοντας έναν ακόμη τρόπο που οι γυναίκες της Ολύμπου έχουν ακόμη το πάνω χέρι. Αν είναι τυχεροί, οι τουρίστες θα είναι όπως η Σεχ, πεινασμένοι για να μάθουν στα ταξίδια τους. Οι άνθρωποι που θα σταματήσουν για να μυρίσουν το ψωμί που ψήνεται και να μείνουν λίγο παραπάνω προκειμένου να ρωτήσουν πώς έγινε.

Φωτογραφίες: Shutterstock, Eurokinissi


Πηγή
trelogiannis

 

 

 

 

 

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2019

Ο Παπανδρέου ανακοινώνει τη νέα πρόταση του Σόρος για οικουμενική!

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ Ο ΓΥΦΤΟΣ ΜΟΝΟΣ

Ο ΓΑΠ αφού υπέγραψε με τον Κλωμπαρά Στρος Κάν τη καταδίκη της ανάπτυξης της χώρας για ένα αιώνα, προκειμένου να διασωθούν οι φίλοι του δανειστές απο τη χρεοκοπία Καραμανλή μετά μια ανήκουστη σαν ιδέα είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ ενώ δεν φτειάχνει ούτε πηρούνια, προχωράει στην εμπορευματοποίηση του δημόσιου τομέα και την χρηματιστηριοποοίηση των πολιτικών αποφάσεων, για κάθε τι απο τα αργυρά που θα πουλάει στο υπερταμείο η χώρα.

Για να γίνει αυτό, χρειάζεται μια οικουμενική κυβέρνηση με ΠΘ τον Κούλη τον Κουταλοπηρουνάκη του Βαρδινογιάννη που ελέγχει τρία κανάλια τηλεοπτικά και μια πολιτική συμπεριφορά χαμηλών τόνων για όσα σκάνδαλα θα γίνονται. Στη περίπτωση αυτή είναι μια πολύ σοβαρή πρόταση.

Μη ξεχνάμε πως ο ΓΑΠ έκοψε την Ελλάδα σε 13 περιφέρειες που κάθε μια έχει στα όρια της το δικό της κοίτασμα. Το ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν τίποτα άλλο απο ένα άλλο ΠΑΣΟΚ, όπου έγινε κυβέρνηση με το κόλπο Καραμανλή, όπου έβαλε τον Καμμένο να στηρίξει τη κυβέρνηση του χοντροκώλη με αντάλλαγμα όπως φαίνεται να μη περάσει ειδικό δικαστήριο.



Οταν υπάρχουν μαλάκες που πάσχουν απο Αλτσχάιμερ...
zcode-gr

 

 

 

 

H αρχαιολογική ανασκαφή στη βάση του Μουσείου Ακρόπολης

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019,
H αρχαιολογική ανασκαφή στη βάση του Μουσείου Ακρόπολης

Μια αρχαία γειτονιά της Αθήνας ενσωματώνεται μοναδικά στην αρχιτεκτονική του Μουσείου Ακρόπολης ως ένα ακόμα έκθεμα, που συνδιαλέγεται με τα αριστουργήματα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού που παρουσιάζονται στους ορόφους του. Χτισμένη στην ομαλή συνέχεια της νότιας πλαγιάς του βράχου φιλοξενεί τη ζωή και τις δραστηριότητες του ανθρώπου από την 4η χιλιετία π.Χ. έως τον 12ο αι. μ.Χ. Δρόμοι, σπίτια, λουτρά, εργαστήρια και τάφοι συνθέτουν μια περίπλοκη εικόνα αρχαιολογικών καταλοίπων, με καλύτερα διατηρημένα αυτά της ύστερης αρχαιότητας.



Σήμερα είναι ορατό μέρος, μόνο, όσων έφεραν στο φως οι ανασκαφές του οικοπέδου Μακρυγιάννη, όπως ονομάζεται ο περίκλειστος χώρος γύρω από το Μουσείο. Ένα άλλο μέρος διατηρείται σε κατάχωση ενώ ένα ακόμα έχει απομακρυνθεί για να κατασκευαστούν τα υπόγεια επίπεδα του Μουσείου και του σταθμού Ακρόπολη του Μετρό.

Το τρίκογχο δωμάτιο και η κυκλική αίθουσα - πύργος του κτηρίου Ε (αρχές 6ου αι. μ.Χ.)
Το τρίκογχο δωμάτιο και η κυκλική αίθουσα - πύργος του κτηρίου Ε (αρχές 6ου αι. μ.Χ.)

Η ζωή του τόπου ξεκινά κάπου μεταξύ του 3.500 και 3.000 π.Χ.  Μέχρι και τον 9ο αι. π.Χ. σπίτια, εργαστήρια και νεκροταφεία συνυπάρχουν ή διαδέχονται το ένα το άλλο. Η οικιστική χρήση του χώρου παγιώνεται από τα μέσα του 8ου αι. π.Χ., αν και η κατοίκηση δεν είναι πυκνή.  Μέχρι τις αρχές του 5ου αι. π.Χ. η περιοχή βρίσκεται στις παρυφές της πόλης, έξω από τον αρχαιότερο οχυρωματικό περίβολο.
Ο ανδρώνας της οικίας Θ (5ος αι. π.Χ.)
Ο ανδρώνας της οικίας Θ (5ος αι. π.Χ.)

Η μεγάλη τομή γίνεται στα τέλη του 5ου αι. π.Χ., οπότε η περιοχή ρυμοτομείται και αποκτά οριστικά τον αστικό της χαρακτήρα, ενταγμένη, πλέον, στο τειχισμένο τμήμα της πόλης. Μέχρι τις αρχές του 1ου αι. π.Χ αναπτύσσεται ένα πυκνό οδικό δίκτυο και ο χώρος καταλαμβάνεται από σπίτια με μικρές εσωτερικές αυλές, καταστήματα και εργαστήρια. Το 86 π.Χ. καταστρέφεται από τα στρατεύματα του ρωμαίου στρατηγού Σύλλα και για αρκετά χρόνια εγκαταλείπεται. Λίγο αργότερα ιδρύονται πάνω στα ερείπια εργαστηριακές μονάδες.
Τα κατάλοιπα μικρού ιδιωτικού λουτρού (2ος αι. μ.Χ.)
Τα κατάλοιπα μικρού ιδιωτικού λουτρού (2ος αι. μ.Χ.)

Από τα μέσα, όμως, του 2ου αι. μ.Χ. η γειτονιά γνωρίζει νέα άνθηση. Τα σπίτια τώρα είναι μεγαλύτερα. Τα περισσότερα έχουν περίστυλες αυλές, δωμάτια με πολύχρωμες τοιχογραφίες, κάποτε και με ψηφιδωτά δάπεδα, ιδιωτικά αποχωρητήρια και, τα πιο πλούσια, δικά τους λουτρά. Μια ευημερία που ανακόπτεται το 267 μ.Χ., οπότε η περιοχή βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές που καταστρέφουν οι Έρουλοι, γερμανικό φύλο του βορρά.

Ο χώρος αναδιοργανώνεται και πάλι στα τέλη του 4ου-αρχές 5ου αι. μ.Χ. Όλα τα σπίτια έχουν περίστυλες αυλές, ο χαρακτήρας όμως και οι διαστάσεις τους διαφέρουν. Δίπλα σε μικρότερες κατοικίες, ενδεχομένως ανθρώπων της μεσαίας αστικής τάξης, κατασκευάζονται μεγαλύτερα και πολυτελέστερα οικοδομήματα, αστικές επαύλεις εύπορων πολιτών.
Το ψηφιδωτό δάπεδο της εισόδου του κτηρίου Ζ (μέσα 5ου αι. μ.Χ.)
Το ψηφιδωτό δάπεδο της εισόδου του κτηρίου Ζ (μέσα 5ου αι. μ.Χ.)


Γύρω στα μέσα του 5ου αι. μ.Χ. οι περισσότερες κατοικίες επισκευάζονται και εξακολουθούν να λειτουργούν. Παράλληλα, τη θέση δύο επαύλεων καταλαμβάνει ένα πολυτελές κτήριο με ψηφιδωτά και ιδιωτικό λουτρό (κτήριο Ζ), έδρα υψηλόβαθμου αξιωματούχου ή τοπικού άρχοντα, με πρόσβαση στην αυτοκρατορική αυλή.

Στις αρχές του επόμενου αιώνα το κτήριο Ζ αποκτά μια νέα πτέρυγα με καινοτόμα, για την Αθήνα, αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά (κτήριο Ε). Η προσθήκη αυτή, καθώς και η συνέχεια της λειτουργίας ορισμένων παλαιότερων σπιτιών ή η οικοδόμηση νέων, αποδεικνύει ότι η αστική ζωή παραμένει ζωντανή, σε μια εποχή που θεωρείται περίοδος παρακμής και οικιστικής ύφεσης της Αθήνας.

Στο τέλος του 6ου αι. μ.Χ. ορισμένα κτήρια καταστρέφονται και άλλα υφίστανται βλάβες. Στο κάτω επίπεδο του κτηρίου Ε ιδρύονται εργαστήρια, που λειτουργούν τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 8ου αι. μ.Χ. Αργότερα εγκαταλείπονται και για αρκετά χρόνια η περιοχή ερημώνει. Νέα σπίτια και εργαστήρια αναπτύσσονται τον 10ο-12ο αι. μ.Χ., που λειτουργούν μέχρι την οριστική εγκατάλειψη του χώρου στις αρχές του 13ου αι. μ.Χ.

Στις αρχές του 19ου αι., πάνω στα κατάλοιπα του κτηρίου Ζ, ιδρύεται το κτήριο Weiler, το Πρώτο Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Αθήνας, το οποίο σήμερα φιλοξενεί τις διοικητικές λειτουργίες του Μουσείου Ακρόπολης.

Ώρες λειτουργίας & εισιτήρια

Ώρες λειτουργίας

Θερινή Περίοδος (1 Απριλίου - 31 Οκτωβρίου)

Δευτέρα                 8:00 π.μ. - 4:00 μ.μ.    (ώρα τελευταίας εισόδου: 3:30 μ.μ.)
Τρίτη έως Κυριακή   8:00 π.μ. - 8:00 μ.μ.    (ώρα τελευταίας εισόδου: 7:30 μ.μ.)

Χειμερινή Περίοδος (1 Νοεμβρίου - 31 Μαρτίου)

Δευτέρα έως Κυριακή   9:00 π.μ. - 5:00 μ.μ.   (ώρα τελευταίας εισόδου: 4:30 μ.μ.)

Εισιτήρια

Το εισιτήριο γενικής εισόδου στο Μουσείου ισχύει και για την επίσκεψη της ανασκαφής

Θερινή περίοδος (1 Απριλίου - 31 Οκτωβρίου)

Γενική είσοδος: 10 ευρώ

Μειωμένη είσοδος: 5 ευρώ

Χειμερινή περίοδος (1 Νοεμβρίου - 31 Μαρτίου)


Γενική είσοδος: 5 ευρώ

Μειωμένη είσοδος: 3 ευρώ

Η αγορά εισιτηρίων γίνεται είτε απευθείας στο ταμείο του Μουσείου είτε μέσω της ηλεκτρονικής υπηρεσίας e-ticketing

Οδηγός ανασκαφής

Ο οδηγός της ανασκαφής είναι διαθέσιμος στα Πωλητήρια του Μουσείου στην ελληνική γλώσσα

Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019, 09:23

 

 

 

 

 

25/06/2019

Οι τρεις αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού επέστρεψαν επιτυχώς στη Γη

Η επόμενη αποστολή θα πραγματοποιηθεί με το διαστημόπλοιο Soyuz-MC1 στις 20 Ιουλίου.

Οι τρεις αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού επέστρεψαν επιτυχώς στη

ASSOCIATED PRESS

Το διαστημόπλοιο Soyuz-MC11 με πλήρωμα τρεις αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) προσγειώθηκε το πρωί της Τρίτης 25 Ιουλίου, επιτυχώς στη στέπα του Καζακστάν, σε απόσταση 145 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της πόλης Ζεζγκαζγκάν.

Το διαστημόπλοιο επέβαιναν ο Ρώσος κοσμοναύτης ’Ολεγκ Κονονένκο, η Αμερικανίδα αστροναύτης της NASA Ανν Μακλέιν και ο Καναδός αστροναύτης Ντείβιντ Σεν Ζακ.

Το διαστημόπλοιο αποκολλήθηκε από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στην 02:55 ώρα Μόσχας και προσγειώθηκε στις 05:48 ώρα Μόσχας νοτιανατολικά της πόλης Ζεζγκαζγκάν. Η ομάδα διάσωσης μόλις έφθασε στο σημείο που προσγειώθηκε το διαστημόπλοιο, ενημέρωσε το Κέντρο ελέγχου, για το ότι η προσγείωση έγινε ομαλά, ότι το πλήρωμα του διαστημοπλοίου είναι καλά και βγήκε χωρίς κανένα πρόβλημα από το διαστημόπλοιο.

Ο γενικός διευθυντής της ρωσικής Διαστημικής Υπηρεσίας (Roskosmos) Ντμίτρι Ρογκόζιν συνεχάρη τους τρεις αστροναύτες για την επιτυχή αποστολή τους, θυμίζοντας ότι είχαν ξεκινήσει την αποστολή τους ελάχιστο διάστημα μετά το ατύχημα που είχε συμβεί στο διαστημόπλοιο Soyuz MC -10.

Ο Κονονένκο, η Μακλέιν, ο Σεν Ζακ ξεκίνησαν την αποστολή τους με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 3 Δεκεμβρίου. Στις 11 Οκτωβρίου είχε προηγηθεί η αποστολή με τον Ρώσο κοσμοναύτη Αλεξέι Οβτίνιν και τον Αμερικανό αστροναύτη Νίκ Χέιγκ. Ωστόσο κατά την στιγμή αποκόλλησης του πρώτου πυραύλου συνέβη κάποια βλάβη, χωρίς να υπάρξουν συνέπειες για το πλήρωμα επειδή λειτούργησε το σύστημα διάσωσης σε περίπτωση ατυχήματος.

Στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό συνεχίζουν να εργάζονται ο Ρώσος κοσμοναύτης Αλεξέι Οφτσίνιν και οι Αμερικανοί αστροναύτες Νίκ Χέιγκ και Κριστίνα Κούκ.

Η επόμενη αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματισθεί για τις 20 Ιουλίου και θα πραγματοποιηθεί με το διαστημόπλοιο Soyuz-MC1. Μέλη της αποστολής θα είναι ο Ρώσος κοσμοναύτης Αλεξάντρ Σκβαρτσόφ, ο Αμερικανός αστροναύτης της NASA Έντριου Μόργκαν και ο αστροναύτης της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας Λούκα Παρμιτάνο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

 

 

 

 

Aνεπανάληπτο αυτό που συνέβη στο γήπεδο της Έδεσσας! (ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟ)

edes ghpedo

«Ο χορός είναι ζωή», το 8ο Αντάμωμα ελληνικών παραδόσεων πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου, 22 Ιουνίου 2019, στο στάδιο «Φόρης Γεντζής»

Μία συνάντηση Πολιτιστικών Συλλόγων από όλη την Ελλάδα, που χόρεψαν και τίμησαν τα θύματα της Γενοκτονίας των Ποντίων, σχηματίζοντας στη λήξη της εκδήλωσης, με τα σώματά τους, τον αριθμό 353.000!

edessapontos-660x330

 

Στιγμές μεγάλης συγκίνησης και δέους, με την αναβίωση ιστορικών στιγμών της εποχής εκείνης.

Καλεσμένος με συμμετοχή στο δρώμενο ο γνωστός ηθοποιός Τάκης Βαμβακίδης.

Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη Γενοκτονία των προγόνων μας του Πόντου, όπου παρουσίασε εξαιρετικά η Ροζαλία Γαβριηλίδου.

Μουσικές και χοροί από τη Μακεδονία, τον Πόντο, την Μ. Ασία, τη Θράκη, τα Νησιά και την Ήπειρο… ενώθηκαν από διάφορα σημεία της πόλης και κατέληξαν στο γήπεδο, όπου δημιουργήθηκε το εντυπωσιακό αυτό σκηνικό.

https://www.youtube.com/watch?v=y1RdCF_zJWs

Η συνδιοργάνωση ανήκει στους Συλλόγους της πόλης: Φιλοπρόοδος Μ. Αλέξανδρος, Ποντίων «Άγιος Θεόδωρος Γαβράς», Μικρασιατών «η Μπίγα», Φίλων Παραδοσιακής Μουσικής και Χορού και Ηπειρωτών «Απειρωτάν», τα μέλη των οποίων απαρτίζουν την οργανωτική επιτροπή της εκδήλωσης είναι: Ηλίας Ιακωβάκης, Γιάννης Γαβριηλίδης, Νανά Διαμαντή, Γιώργος Ντάτης, Ντίνα Πλιούτα και Ροζαλία Γαβριηλίδου η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει τα κείμενα και την παρουσίαση της εκδήλωσης…

https://www.youtube.com/watch?v=C8paEMGJdXo

 

 

 

 

 

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2019

Όλη η αλήθεια για τους Χάζαρους:

Πώς προσηλυτίστηκαν στον Ιουδαϊσμό,

έγιναν η 13η φυλή του Ισραήλ και σήμερα διαφεντεύουν τον κόσμο ως Ασκεναζίμ Εβραίοι

Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα, χρειάζεται εκτενής έρευνα που σε αυτή όμως την περίπτωση γίνεται πιο δύσκολη εξ' αιτίας της λιγοστής διαθέσιμης βιβλιογραφίας. Είναι φανερό ότι έχουν γίνει εσκεμμένες προσπάθειες στο πέρασμα των αιώνων για να εξαλειφθεί κάθε ίχνος αυτής της κάποτε μεγάλης~εμπορικής αυτοκρατορίας, "που ήταν τοποθετημένη στο ανατολικό άκρο της Ευρώπης ανάμεσα στον Καύκασο και τον Βόλγα και πάνω στον τεράστιας εμπορικής σημασίας δρόμο που ένωνε την Κίνα με την Ευρώπη, γνωστό με το όνομα "Δρόμος του Μεταξιού".

Με τον όρο μεγάλο εμπορικό έθνος αναφέρομαι στο παρελθόν γιατί σαν έθνος οι Χάζαροι δεν υπάρχουν πια. Ο λαός όμως εξακολουθεί να ζεί και να ευημερεί, διαθέτοντας έναν πανίσχυρο σκληρό πυρήνα με δυνατότητα άσκησης επιρροής πάνω & ολόκληρη την Υφήλιο. Αυτή είναι επιγραμματικά η ιστορία τους.

Η στρατηγική θέση της αυτοκρατορίας των Χαζάρων πάνω στον Δρόμο του Μεταξιού ήταν ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στην εδραίωση της επιρροής τους όχι μόνο στην περιοχή της Μικρός Ασίας, αλλά και σε ολόκληρο τον τότε πολιτισμένο κόσμο, περίπου από τον 7ο ως τον 13ο αιώνα μ.Χ.

Όλοι οι ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων της εποχής εκείνης είχαν κατά καιρούς συναλλαγές με τους Χάζαρους, τους οποίους θεωρούσαν πολύτιμους εμπορικούς εταίρους. Ο βασικός όμως λόγος της συνεργασίας ήταν γιατί αποτελούσαν οχυρό ενάντια στην αραβική επέκταση στην ανατολική Ευρώπη.

Οι Χάζαροι είχαν διακριθεί εκτός από το εμπόριο και στην τέχνη του πολέμου. Ήταν δεινοί πολεμιστές και διέθεταν τέλεια οργανωμένο στρατό, ικανό να προασπίσει τα εδάφη τους. Έτσι έγιναν οι φυσικοί σύμμαχοι των ευρωπαϊκών δυνάμεων εναντίον των αραβικών εθνών φορέων του Μωαμεθανισμού (ή των φυλετικών ομάδων πού διέδιδαν τον Ισλαμισμό). Οι φιλικές επαφές με την Δύση αποτέλεσαν για τους Χάζαρους την κύρια πηγή εσόδων (από το εμπόριο) την οποία και εκμεταλλεύθηκαν και για πολιτικούς σκοπούς.

Μέχρι τώρα δεν υπάρχει τίποτα το ασυνήθιστο. Ο ιστορικός νόμος υπαγορεύει ότι κάθε έθνος πρέπει να αυτοπροστατεύεται και να αναπτύσσεται. Οι Χάζαροι όμως ήταν κάτι περισσότερο από μία συνηθισμένη φυλή. Οι στόχοι και τα σχέδια τους ήταν πέρα από αυτό που μπορούσαν να συλλάβουν με την συμβατική λογική τους τα υπόλοιπα έθνη της εποχής εκείνης καθώς και τα έθνη - κράτη των μεταγενεστέρων εποχών.


Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥΣ

Για να κατανοήσουμε καλύτερα τους στόχους των Χαζάρων πρέπει πρώτα να πάρουμε μία ιδέα για τον πολιτισμό τους, ο οποίος σε μερικά σημεία ομοίαζε με τον Σαμανισμό και σε κάποια άλλα υπήρξε μοναδικός. Ο πνευματικός κόσμος ήταν γι αυτούς καθημερινό βίωμα και όχι μέρος μίας θρησκευτικής δοξασίας όπως συμβαίνει στον μονοθεϊσμό. Η μοναδικότητα τους έγκειται στο γεγονός ότι οι Δυτικοί τους θεωρούσαν υπολογίσιμη δύναμη παρ' ότι οι Χάζαροι ήταν παγανιστές και για αυτό στα μάτια τους φάνταζαν κατώτεροι.

Η αδυναμία να αξιολογήσουν και να εκτιμήσουν τις ικανότητες και την πραγματική ιδιοσυστασία των Χαζάρων θα καθιστούσε αυτούς τους λαούς εύκολη λεία στις ορέξεις των δαιμόνιων αυτών ανθρώπων. Αντίθετα με άλλους παγανιστικούς λαούς οι Χάζαροι ήταν αρκετά προηγμένοι, διέθεταν άρτια οργανωμένο εμπορικό δίκτυο και έκαναν χρήση εξελιγμένων εμπορικών πρακτικών.

Οι Χάζαροι δεν ανήκαν σε καμία από τις μεγάλες θρησκείες γι' αυτό και οι Δυτικοί δεν τους θεώρησαν ως απειλή για τα συμφέροντα τους. Αντιθέτως το εμπόριο ανάμεσα στους δύο πολιτισμούς γνώρισε μεγάλη άνθιση. Όμως οι εκπρόσωποι των τριών κυρίαρχων δογμάτων, του χριστιανικού, του εβραϊκού και του μουσουλμανικού θέλησαν να προσηλυτίσουν τους Χάζαρους. Ο καθένας στην δική του πίστη. Και οι Χριστιανοί και οι Άραβες είχαν βλέψεις.στην αυτοκρατορία των Χαζάρων. Ήταν γι' αυτούς ένας πολύτιμος λίθος τον οποίο ποθούσαν να αποκτήσουν. Ήξεραν όμως ότι δεν ήταν σε θέση να την κυριεύσουν. Και οι δυο πλευρές είχαν κάνει απόπειρες στο παρελθόν.

Αυτές οι απόπειρες δεν στέφθηκαν με επιτυχία. Οι Χάζαροι είχαν επίσης να αντιμετωπίσουν επιδρομές νομαδικών φύλων που εμπόδιζαν την ομαλή διεξαγωγή του εμπορίου. Είχαν βέβαια αντιληφθεί τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις τρεις μεγάλες θρησκείες και τις προσπάθειες να τους προσηλυτίσουν. Αφιέρωσαν λοιπόν, πολλή σκέψη για να χαράξουν τον δικό τους άξονα δράσης σ' αυτό το πολιτικό παιχνίδι.

Ο επίσημος, αλλά όχι και πραγματικός ηγέτης των Χαζάρων ήταν ο μονάρχης τους στον οποίον είχαν δώσει την προσφώνηση: "Χάγκαν" . Η επιλογή του γινόταν (λίγο - πολύ) κατά τύχη, από τους πραγματικούς εξουσιαστές της χώρας, η ταυτότητα των οποίων παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστη.
Ξέρουμε μόνο γι' αυτούς ότι προέρχονταν από την εύπορη τάξη των εμπόρων και ότι εξασκούσαν μαγεία, θα μπορούσαμε να πούμε ότι δρούσαν σαν μία αποκρυφιστική, μυστική ομάδα.

"Μέρος της κουλτούρας του λαού των Χαζάρων ήταν και η "ανταλλαγή ταυτότητας" με αγνώστους. Αυτό συνέβαινε συνήθως κατά τη διάρκεια μεγάλων ταξιδιών. Οι νυχτερινοί καταυλισμοί ήταν τόποι συνάντησης για τους Χάζαρους. Δίπλα στην φωτιά, οι κουρασμένοι ταξιδιώτες αντάλλασσαν τις εμπειρίες τους σχετικά με την οικογένεια, τις δουλειές κτλ. Αρκετές φορές κατέληγαν να τις ανταλλάξουν κυριολεκτικά. Δηλαδή, ο ένας έπαιρνε το παρελθόν του άλλου και ζούσε την υπόλοιπη ζωή του με διαφορετικό όνομα, διαφορετική οικογένεια και τρόπο ζωής.

Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο του πολιτισμού τους. Μας βοηθάει να κατανοήσουμε γιατί ενώ οι Χάζαροι εξέλειπαν ως έθνος, μπόρεσαν να επηρεάσουν το μέλλον του κόσμου.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥΣ

Έπρεπε λοιπόν να θέσουν σε εφαρμογή κάποίο σχέδιο. Οι συνεχείς πόλεμοι και αψιμαχίες στα σύνορα της επικράτειας τους, σταδιακά τους εξαντλούσαν και διατάρασσαν το εμπόριο που τους είχε προσδώσει κύρος στις σχέσεις τους με τα άλλα έθνη. Η ηγετική ομάδα κατέστρωσε ένα πρωτοποριακό και τολμηρό σχέδιο που απαιτούσε απόλυτη μυστικότητα για να επιτύχει. Ήταν άγνωστο πόσο οι μυημένοι θα κρατούσαν το στόμα τους "σφραγισμένο".

Ίσως έως ότου αποκτούσαν αδιαμφισβήτητη δύναμη, και ίσως για πάντα. Το πρώτο στάδιο του σχεδίου τους περιλάμβανε μία "πολεμική" συνάντηση. Δηλαδή, μια αντιπαράθεση των μεγαλύτερων θεωρητικών του Μωαμεθανισμού, του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού. Στάλθηκαν προσκλήσεις στους εκπροσώπους και των τριών δογμάτων να παραστούν ενώπιον του Χάγκαν μέσα σε διάστημα τριών ετών, διορία που κρίθηκε απαραίτητη για να προετοιμαστούν και να μάθουν την γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα των Χαζάρων.

Σκοπός της συνάντησης ήταν να εκθέσει ο καθένας τα πλεονεκτήματα του θεωρητικού και τελετουργικού μέρους της δικής του θρησκείας ώστε ο Χάγκαν να αποφασίσει ποιο δόγμα θα ασπαζόταν ο λαός του για να γίνει δεκτός στον πολιτισμένο κόσμο.

Τα πράγματα ήρθαν όπως ακριβώς τα περίμεναν. Οι αντιπρόσωποι ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους και πίστεψαν (ο καθένας ξεχωριστά) ότι είχαν νικήσει και ότι ο Χάγκαν θα επέλεγε το δικό τους δόγμα, ως το βασικό δόγμα του λαού των Χαζάρων. Οι έξοχοι διπλωματικοί χειρισμοί του Χάγκαν και των συμβούλων του είχαν φυτέψει βαθιά τον σπόρο της εμπιστοσύνης στο μυαλό των λογίων επισκεπτών τους.

Τα λάφυρα της διανοητικής αυτής νίκης των Χαζάρων ήταν σπουδαία. Οι ιεραρχίες και από τις τρεις θρησκείες δέχτηκαν Χάζαρους στον εσωτερικό τους πυρήνα και τους αποκάλυψαν τις μυστικές επιδιώξεις των χωρών τους.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥΣ

Η μυστική δράση των Χαζάρων διατηρούσε πάρα πολύ καλά το απόρρητο της και από τα τρία δόγματα, καθώς το καθένα αγνοούσε τι συνέβαινε στα άλλα δυο.

Δρώντας λοιπόν εκ των ενδω οι Χάζαροι χειρίζονταν τις καταστάσεις προς το συμφέρον τους, αυξάνοντας την επιρροή τους στις διεθνείς εξελίξεις από εκείνη την εποχή ως τις μέρες μας. Η αυτοκρατορία τους είχε πια εκπληρώσει τον σκοπό της ύπαρξης της.

Οι Χάζαροι με την πάροδο του χρόνου παρείσφρυσαν στους γειτονικούς λαούς υιοθετώντας τα έθιμα και την κουλτούρα τους. Προχώρησαν μάλιστα και στην ίδρυση ξεχωριστών μυστικών ταγμάτων σε κάθε θρησκεία. Ο εσώτερος κύκλος της ηγετικής κάστας των Χαζάρων δημιούργησε ένα δίκτυο ελέγχου στα υψηλότερα κλιμάκια κάθε θρησκευτικού οργανισμού. Αιώνες πέρασαν χωρίς να το πάρει είδηση και ο πιο φημισμένος λόγιος της κάθε μίας θρησκείας.

Οι τρεις μυστικές αδελφότητες που ίδρυσαν οι Χάζαροι ήταν η Μουσουλμανική Αδελφότητα, το Τάγμα των Νάϊτων και οι Σιωνιστές.

Αυτές έπηρεαζονταν από εξωτερικούς παράγοντες τους οποίους καθόριζαν αφανείς δυνάμεις. Οι δυνάμεις αυτές λειτουργούσαν κάτω από αυστηρότατο ιεραρχικό έλεγχο. Ο σκοπός ήταν να μην ξεπεράσει καμία αδελφότητα σε ισχύ τις άλλες δύο. Γι' αυτό συνάπτονταν συνεχώς συνθήκες που κρατούσαν τις ισορροπίες ανάμεσα στις αδελφότητες.

Παραδείγματος χάριν, οι Ναΐτες πολεμούσαν τους Μουσουλμάνους. Η Εκκλησία αντάμειψε την γενναιότητα τους στο πεδίο της μάχης δίνοντας τους εκτάσεις γης. Οι Εβραίοι (Χάζαροι) έμποροι τους δάνεισαν χρήματα για να εγκαθιδρύσουν φεουδαρχικό σύστημα. Σαν αντάλλαγμα οι Ναΐτες τους παραχώρησαν προνόμια στην διεξαγωγή του εμπορίου. 'Οσο περνούσε ο χρόνος, οι έμποροι πλούτιζαν και δάνειζαν βασίλεια και άλλους οργανισμούς με επιρροή. Συν τοις άλλοις, έγιναν και οι πιστωτές της Ευρώπης. Συνήθιζαν να δίνουν πολεμικά δάνεια και στους δύο αντιπάλους. Έτσι βρίσκονταν πάντα στο πλευρό του νικητή. Η αλήθεια είναι ότι ο πλούτος τους έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην έκβαση των πολέμων. Ο Βασιλιάς της Γαλλίας και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που εκείνη την εποχή είχε την έδρα της στην Αβινιόν, έβλεπαν με πολλή ανησυχία τους Ναΐτες να αποκτούν ολοένα και περισσότερη δύναμη.

Τους θεώρησαν απειλή στην δική τους κυριαρχία. Αποφάσισαν να δώσουν ένα τέλος. Κατέσχεσαν τις περιουσίες τους και εκτέλεσαν πολλά μέλη του τάγματος. Όσοι από αυτούς απέμειναν ρίζωσαν στα μεσαία στρώματα. Από εκεί ξεφύτρωσαν μικρότερα τάγματα, παρακλάδια του παλαιότερου Ιπποτικού Τάγματος. Ένα από αυτά ήταν και οι Ελευθεροτέκτονες. Αυτά οργάνωσαν συνωμοσίες και υποκίνησαν λαϊκές εξεγέρσεις με αποκορύφωμα την Γαλλική Επανάσταση που έφερε μια νέα αυγή στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Έως τις μέρες μας υπάρχουν, και διαδραματίζουν βασικό ρόλο οικογένειες που συμμετείχαν σ' αυτή την αναπόφευκτη χειραγώγηση της μάζας, δήθεν στο όνομα της δημοκρατίας, για να αποκτήσουν επιρροή και εξουσία. Ποια είναι η σχέση τους με την αρχαία δύναμη των Χαζάρων λίγοι είναι σε θέση να γνωρίζουν.

Ορισμένοι εντοπίζουν αυτήν την σχέση στους "Ιλλουμινάτους". Τουλάχιστον όσον αφορά στα δυτικοχριοτιανικά εσωτεριστικά τάγματα ίσως αυτό να αληθεύει. Υπάρχουν όμως στοιχεία που θολώνουν την εικόνα. Συγκεκριμένα λέγεται ότι ο Β' Παγκόσμιος ήταν το αποτέλεσμα αποσχιστικών τάσεων μέσα στους κόλπους του Τάγματος.

Οι Βαυαροί Ιλλουμινάτι που ίδρυσε ο Weishaupt (Χάζαρος) προσπάθησαν να ανατρέψουν το αρχικό επίσημο τάγμα. Όποια όμως πλευρά κι αν επικρατούσε, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο σύμφωνα με τις μεθόδους των Χαζάρων. Μπορεί οι σημερινές δυτικού τύπου δημοκρατίες να έχουν υλιστικά κίνητρα και να επιδιώκουν βασικά τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών του πλανήτη, οι δυνάμεις όμως που τα ξεκίνησαν όλα αυτά έχουν σαν τελικό στόχο την κυριότητα και τον έλεγχο των ψυχών της ανθρωπότητας.

Για να αποδώσουν καρπούς οι προσπάθειες τους πρέπει με κάθε μέσο, όσο ύπουλο και αν είναι αυτό να εμποδίσουν τις ψυχές των ανθρώπων να αφυπνιστούν. Με την επιβολή πολιτιστικών προτύπων που βασίζονται μόνο στην ύλη, οι ψυχές που πέφτουν σε λήθαργο προσφέρονται βορά σε ανώτερες οντότητες οι οποίες για να διατηρηθούν στην ζωή απορροφούν ψυχική ενέργεια "Όμως, όπως η ύλη, έτσι και το πνεύμα δεν καταστρέφεται. Ωστόσο, η κατάσταση του μπορεί να μεταλλαχθεί και να απορροφηθεί η ενέργεια του. Είναι στο χέρι όλων μας να επαγρυπνούμε ενάντια στους κινδύνους που μας περιστοιχίζουν. Είτε αυτοί είναι υλικοί είτε είναι άϋλοι.

Η ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΧΑΖΑΡΩΝ

Όταν η αυτοκρατορία των Χαζάρων παράκμασε και καταλύθηκε από τους Ρώσους, οι εξιουδαΙσμένοι Χαζάροι εξαπλώθηκαν στη Ρωσία, στην Πολωνία και στις Βαλτικές Χώρες. Το 15ο αιώνα, στην επικράτεια του Ιβάν του Τρομερού, κι ενώ το θρησκευτικό συναίσθημα του λαού είχε εξασθενήσει, ζούσαν πολλοί Ιουδαίοι χαζαρικής καταγωγής.

Πολλοί απ’ αυτούς ασπάστηκαν φαινομενικά το Χριστιανισμό, έγιναν κληρικοί κι ανέβηκαν στις βαθμίδες της ρωσικής εκκλησιαστικής ιεραρχίας. Με συνωμοτικό τρόπο προσπάθησαν ν’ αποβάλουν απ’ την ορθόδοξη πίστη του ρωσικού λαού ό,τι σχετιζόταν με την Αγία Τριάδα, την Ανάσταση και τη Θεία φύση του Ιησού. ‘Ετσι οι Ρώσοι, χωρίς να το αντιληφθούν, κινδύνευαν να γίνουν Εβραίοι προσήλυτοι. (Κάτι ανάλογο, δηλαδή απόπειρα απάλειψης βασικών Χριστιανικών δογμάτων, συνέβη και στην Ισπανία από ανώτερους ιερείς εβραϊκής καταγωγής.). Για να αποσοβηθεί αυτός ο κίνδυνος απαιτήθηκε σκληρός αγώνας εναντίον των Ιουδαϊζόντων Ρώσων. Αποτέλεσμα αυτής της πρώτης αντι-εβραΙκής κάθαρσης ήταν να μην υπάρχουν σχεδόν καθόλου Εβραίοι στη Ρωσία μέχρι το 1 8ο αιώνα — μετακινήθηκαν δυτικότερα. Η τσαρική Ρωσία απέκτησε εκατομμύρια Εβραίους υπηκόους, όταν κατέλαβε το μεγαλύτερο τμήμα του βασιλείου της Πολωνίας. Στα δυτικά τμήματα της ρωσικής αυτοκρατορίας και ιδιαίτερα σε περιοχές όπου κατοικούσαν Καθολικοί, ζούσαν συμπαγείς εβραϊκοί πληθυσμοί περιορισμένοι όμως σε γκέτο.

Οι Ρώσοι δυσπιστούσαν απέναντί τους και τους κατηγορούσαν για εξάσκηση «παρασιτικών» επαγγελμάτων και οικονομική καταπίεση (τοκογλυφία) των Χριστιανών. Προσπαθούσαν να τους διώξουν τρομοκρατώντας τους ή εξαπολύοντας περιστασιακά αντι-σημιτικά πογκρόμ. Στην εποχή των Τσάρων, Ορθόδοξος σήμαινε Ρώσος, Καθολικός σήμαινε Πολωνός και Λουθηριανός σήμαινε Γερμανός.

Στο ίδιο κλίμα εντασσόταν και η κατασκευή από τη μυστική υπηρεσία του Τσάρου, την Οχράνα, των περιβόητων Πρωτοκόλλων των Σοφών τη Σιών. Βέβαια, Οι Ρώσοι δεν ήθελαν να εξολοθρεύσουν τους Εβραίους, αλλά να τους αναγκάσουν σε μετανάστευση. Και αυτό συνέβη με τη μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων Ρωσικής καταγωγής εβραίων στις ΗΠΑ, τη νέα «Γη τη Επαγγελίας», όπου βρήκαν ένα φιλικό περιβάλλον κι εξαιτίας των βιβλικών τάσεων του Προτεσταντισμού.
Για να αποφύγουν λοιπόν τις τσαρικές διώξεις και κατόπιν τις ναζιστικές, πολλοί Εβραίοι της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, δηλαδή Ασκενάζι —πρώην Χαζάροι—μετανάστευσαν κυρίως στις ΗΠΑ, όπου σήμερα ζουν 6.500.000 Εβραίοι οργανωμένοι σ’ ένα πανίσχυρο λόμπι. Την ίδια περίοδο άρχισε και η μετανάστευση προς την Παλαιστίνη, «αναιμική» στην αρχή και κατόπιν σε μορφή πλημμυρίδας. Υπολογίζεται πως η συντριπτική πλειοφία των σημερινών Εβραίων κατοίκων του Ισραήλ προέρχεται από την Ανατολική Ευρώπη και είναι απόγονοι τω εξιουδαΙσμένων Χαζάρων.

Η «ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ» ΤΩΝ ΑΣΚΕΝΑΖΙ (ΠΡΩΗΝ ΧΑΖΑΡΩΝ) ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΙΣΡΑΗΛ

Ο μύθος πως οι Εβραίοι είναι ο «εκλεκτός λαός» του Θεού, ξεκίνησε από μια μικρή ομάδα σιωνιστών που απομόνωσαν κάποια αποσπάσματα από τη Βίβλο και τα ερμήνευσαν με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται πως ο Θεός τους προόριζε για «εκλεκτό λαό».

Αλλά δεν είναι μόνον οι θρησκευόμενοι Εβραίοι (σχεδόν το 5% του πληθυσμού στο Ισραήλ) που πιστεύουν αυτό τον παραλογισμό. Ακόμη και οι αθεϊστές και οι μη θρησκευόμενοι εβραίοι διεκδικούν αυτήν την τιμή. Αυτοί που λένε πρώτοι πως «είμαστε ο εκλεκτός λαός του Θεού» είναι οι σιωνιστές και συχνά φιλομαρξιστές (Ασκενάζι) Εβραίοι, οι οποίοι το κάνουν για πολιτικούς λόγους, καθώς δεν υπάρχει ούτε μία σταγόνα βιβλικού εβραϊκού αίματος μέσα τους.

Ιστορικά οι Πολωνοί και οι Ρώσοι Ασκενάζι Εβραίοι υποστήριξαν και προώθησαν τον Κομμουνισμό στις χώρες που τους φιλοξενούσαν. (Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως το σύστημα των Κιμπούτς που εφαρμόστηκε επιτυχημένα στο Ισραήλ είναι μια φιλομαρξιστική ιδέα, προερχόμενη από τους Ασκενάζι Εβραίους που μετανάστευσαν από την Πολωνία και τη Ρωσία.)

Στα τέλη του 19ου αιώνα μεγάλος αριθμός από αυτούς τους φιλοκομμουνιστές Εβραίους βρέθηκαν στη Γερμανία στα Βαλκάνια και σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Εξαιτίας της ανάμειξής τους στα πολιτικά ζητήματα στη Ρωσία, σι Ασκενάζι Εβραίοι έγιναν στόκος διώξεων από τους Τσάρους. Αυτές σι διώξεις και τα πογκρόμ ώθησαν αυτούς τους φιλοκομμουνιστές Εβραίους σε μετανάστευση.

Κάποιοι πήγαν στην Παλαιστίνη. Κάποιοι στη Λατινική Αμερική. Ο κυριότερος ωστόσο όγκος των Ασκενάζι φιλοκομμουνιστών Εβραίων κατευθύνθηκε στις ΗΠΑ, όπου και υποστήριξε μαζικά το Δημοκρατικό Κόμμα. Ακόμη και σήμερα το 60% της χρηματοδότησης του Δημοκρατικού Κόμματος στις ΗΠΑ προέρχεται από εβραϊκές πηγές. Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε Αμερικανός πρόεδρος σε τέτοιο βαθμό αιχμάλωτος των Εβραίων, όσο ο Μπιλ Κλίντον. Λέγεται μάλιστα πως το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ συνετέλεσε στην ήττα του Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου..

Είναι γνωστό άλλωστε πως το Ισραήλ χειραγωγεί την αμερικανική εξωτερική πολιτική σύμφωνα με τα συμφέροντά του. Πριν το Ισραήλ γίνει κράτος το 1948, οι Εβραίοι ανά τον κόσμο, παρασύρθηκαν από τη σιωνιστική προπαγάνδα ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να γίνει «πατρίδα» κι ένα καταφύγιο για όλους τους κατατρεγμένους Εβραίους, μια πραγματικά δημοκρατική χώρα και η εκπλήρωση των προφητειών της Βίβλου.

Από το 1967 μέχρι το 1970, σε μια περίοδο έξαρσης του ε βραϊκού πατριωτικού αισθήματος, περίπου 50.000 Αμερικανοεβραίοι παρασύρθηκαν από τη σιωνιστική προπαγάνδα και μετανάστευσαν στη «Γη της Επαγγελίας», στο Ισραήλ.

Από αυτούς το 80% επέστρεψαν μετανιωμένοι έπειτα από λίγα Χρόνια στις ΗΠΑ. Ο Jack Bernstein, ένας Αμερικανοεβραίος, που έκανε το λάθος να μεταναστεύσει στη «Γη της Επαγγελίας» καταγγέλλει το «ρατσιστικό φασιστο-μαρξιστικό» Ισραήλ, που κυβερνάται από τους πρώην Χαζάρους Ασκενάζι. Οι Σεφαραδίτες Εβραίοι είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας στο ρατσιστικό Ισραήλ.

Για παράδειγμα, τις πρώτες δεκαετίες από την ίδρυση του Ισραήλ υπήρξε σοβαρό πρόβλημα έλλειψης κατοικίας. Οι κατοικίες κατανέμονταν ως εξής: πρωταρχικά δινόταν η δυνατότητα επιλογής στους Ασκενάζι Εβραίους που ζούσαν στο Ισραήλ για πολλά χρόνια. Τη δεύτερη επιλογή την είχαν οι Ασκενάζι Εβραίοι από την Ευρώπη, ειδικά εκείνοι που είχαν παντρευτεί Ασκενάζι από το Ισραήλ. Τρίτοι έρχονταν οι Ασκενάζι από τις ΗΠΑ. Μετά οι Σεφαραδίτες Εβραίοι και τέλος οι Μουσουλμάνοι Άραβες, οι Χριστιανοί και οι Δρούζοι…

Το σημερινό Ισραήλ φαίνεται πως έχει τρία πρόσωπα: το κομμουνιστικό, το φασιστικό και το δημοκρατικό.

Οι Ασκενάζι Εβραίοι που μετανάστευσαν στο Ισραήλ από τη Ρωσία κουβάλησαν μαζί τους την κομμουνιστική ιδεολογία. Οι Εβραίοι που μετανάστευσαν στο Ισραήλ από τη Γερμανία συμπαθούν το Σοσιαλισμό, αλλά υιοθετούν και πρακτικές ναζιστικο-φασιστικού τύπου.

Στη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου η ελίτ των Σιωνιστών Ασκε(Νάζι) Εβραίων συνεργάστηκε με τους Ναζί για να στείλουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τους φτωχούς Εβραίους.

Το Ισραήλ υποτίθεται πως είναι δημοκρατία. Ωστόσο δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στο δεξιό κόμμα Λικούντ και στο αριστερό εργατικό Κόμμα. Και οι Παλαιστίνοι πληρώνουν τα σπασμένα…

Τίποτε στη συμπεριφορά των σημερινών Ισραηλιτών απέναντι στους Παλαιστινίους δε θυμίζει την ηθική ενός βιβλικού λαού, που οδηγήθηκε από τον Μωυσή μέσα από χίλιες δυσκολίες και, χάρη στην πίστη του στον Θεό, τελικά έφτασε στη Γη της Επαγγελίας. Ή μήπως δεν έγινε έτσι; Σύμφωνα με τον Σίγκμουντ Φρόιντ —που προκάλεσε έκπληξη σε πολλούς οπαδούς του— στο τελευταίο μεγάλο του έργο «Μωυσής και ΜονοθεΙσμός», υποστηρίζει ότι ο Μωυσής δεν ήταν Εβραίος, αλλά Αιγύπτιος ευγενής. Συγκεκριμένα άνηκε στο στενό περιβάλλον του αιρετικού Φαραώ Ακενατόν (ο μόνος Φαραώ που προσπάθησε να επιβάλει το μονοθεϊσμό στην πολυθεϊστική αρχαία Αίγυπτο) ο οποίος βασίλεψε στην Αίγυπτο από το 1377 ως το 1358 π.Χ..


Αμέσως μετά το θάνατο του Ακενατόν και την επιστροφή του αιγυπτιακού λαού στην πολυθεϊστική του παράδοση, ο Μωυσής έφυγε από την Αίγυπτο με τους οπαδούς του, οι οποίοι ήταν κυρίως Σημίτες κάτοικοι του Δέλτα του Νείλου. Μέσα στην έρημο του Σινά αυτοί σι άνθρωποι, συγκρουόμενοι με την πνευματική πειθαρχία του Μωυσή, τον δολοφόνησαν, και στη θέση του τοποθέτησαν έναν ιερέα του αραβικού Θεού των ηφαιστείων, του Γιάχβε. Με δυο λόγια ο Γιάχβε είναι εισαγόμενος θεός στους Εβραίους.

Σύμφωνα με τον Φρόιντ η βιβλική θρησκεία έχει όλα τα χαρακτηριστικά της νεύρωσης, όπου το σκηνικό των μυθικών μορφών κρύβει μια καταπιεσμένη απόδειξη της ενοχής, που πρέπει να εξιλεωθεί επειδή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί συνειδητά.

Άραγε έχει άδικο ένας θρησκευόμενος Εβραίος όταν λέει πως «κάποια εποχή οι Εβραίοι επιλέχθηκαν από τον Θεό για να γίνουν οι Αγγελιοφόροι του, αλλά, με τον καιρό, έχασαν αυτό το προνόμιο»;…

Επιμέλεια: logiosermis.net ΠΗΓΗ

 

 

 

 

 

Σάββατο, 22 Ιουνίου 2019

Αρχαίο ναυάγιο δικαιώνει τον Ηρόδοτο 2.500 χρόνια μετά


Στοιχεία που επιβεβαιώνουν τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο, σχετικά με τα θρυλικά πλοία της Αιγύπτου, έρχονται στο φως μετά από 2.469 χρόνια. Τον πέμπτο αιώνα π.Χ., ο έλληνας ιστορικός επισκέφθηκε την Αίγυπτο και έγραψε για τα ασυνήθιστα ποταμόπλοια στο Νείλο. Είκοσι τρεις γραμμές της Ιστορίας του, της πρώτης μεγάλης ιστορικής καταγραφής του αρχαίου κόσμου, αφιερώνονται στην περίπλοκη περιγραφή της κατασκευής των πλοίων αυτών, που ονομάζονται «Μπάρις».

Μελετητές για αιώνες όπως αναφέρει ο Guardian, είχαν αμφιβολίες για την ύπαρξή τους επειδή δεν υπήρχαν αρχαιολογικά στοιχεία ότι τέτοια πλοία υπήρξαν ποτέ.

«Όταν ανακαλύψαμε το ναυάγιο αυτό συνειδητοποιήσαμε ότι ο Ηρόδοτος είχε δίκιο», δήλωσε ο Δρ. Ντάμιαν Ρόμπινσον, διευθυντής του Κέντρου Ναυτικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ο οποίος δημοσιεύει τα ευρήματα της ανασκαφής. «Αυτό που περιγράφει ο Ηρόδοτος ήταν αυτό που είδαμε.»


Το 450 π.Χ. ο Ηρόδοτος παρακολούθησε την κατασκευή ενός baris. Παρατήρησε πως οι οικοδόμοι: «έκοψαν τις σανίδες σε δύο ράβδους (περίπου 100 εκατοστά μάκρος) και τα κανόνισαν σαν τούβλα». Έγραφε πως: «Στις ισχυρές και μακρές επιφάνειες (ξύλινα κομμάτια) εισάγουν δύο σανίδες. Όταν έχουν κατασκευάσει το πλοίο τους με αυτόν τον τρόπο, τεντώνουν τις δοκούς πάνω τους … Περνούν τις ραφές από μέσα με τον πάπυρο. Υπάρχει ένα πηδάλιο, που διέρχεται από μια τρύπα στη τρόπιδα. Ο ιστός είναι από ακακία και τα πανιά από πάπυρο…».

Ο Ρόμπινσον είπε ότι οι προηγούμενοι μελετητές «είχαν κάνει κάποια λάθη» προσπαθώντας να ερμηνεύσουν το κείμενο χωρίς αρχαιολογικά στοιχεία. Αλλά η τωρινή ανασκαφή του λεγόμενου «Πλοίου 17» έχει αποκαλύψει ένα τεράστιο κύτος σε σχήμα ημισελήνου και έναν τύπο κατασκευής που δεν έχει ξανακαταγραφεί, ο οποίος περιλαμβάνει χοντρές σανίδες – όπως είχε παρατηρήσει ο Ηρόδοτος, περιγράφοντας ένα ελαφρώς μικρότερο σκάφος. Αρχικά είχε μήκος έως 28 μέτρα, είναι ένα από τα πρώτα αρχαία αιγυπτιακά εμπορικά σκάφη που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ.

Ο Ρόμπινσον πρόσθεσε: «Ο Ηρόδοτος περιγράφει τα σκάφη να έχουν μακρά εσωτερικά πλευρά. Κανείς δεν ήξερε πραγματικά τι σήμαινε … Τη δομή αυτή δεν την είχαμε δει ποτέ πριν, από αρχαιολογικής άποψης. Ανακαλύψαμε αυτή τη μορφή κατασκευής σε αυτό το συγκεκριμένο σκάφος και είναι απολύτως αυτό που έλεγε ο Ηρόδοτος».


Περίπου το 70% του σκάφους έχει επιβιώσει, καλά διατηρημένο στο Νείλο. Οι σανίδες της ακακίας κρατήθηκαν μαζί με τις μεγάλες πλευρικές ράβδους – με μήκος περίπου 2 μ. – και στερεώθηκαν με γόμφους, δημιουργώντας γραμμές «εσωτερικών πλευρών» μέσα στο κύτος. Το σύστημα πλοήγησης χρησιμοποιεί ένα αξονικό πηδάλιο με δύο κυκλικά ανοίγματα για τιμόνι και ένα kat;arti προς το κέντρο του σκάφους.

Ο Ρόμπινσον δήλωσε: «Εδώ έχουμε μια εντελώς μοναδική μορφή κατασκευής, που δεν έχουμε δει πουθενά αλλού».

Ο Alexander Belov, του οποίου το βιβλίο για το ναυάγιο, Ship 17: a Baris from Thonis-Heracleion, δημοσιεύεται αυτό το μήνα, δείχνει ότι η ναυτική αρχιτεκτονική του ναυαγίου είναι τόσο κοντά στην περιγραφή που έδωσε ο Ηρόδοτος, που θα μπορούσε να έχει γίνει στο ίδιο το ναυπηγείο που επισκέφτηκε. Η ανάλυση λέξη προς λέξη του κειμένου καταδεικνύει ότι σχεδόν κάθε λεπτομέρεια αντιστοιχεί «ακριβώς στα αποδεικτικά στοιχεία».
ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2019

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ !!!!!

Ένα πελώριο μουσικό όργανο με οργανοπαίκτη τη θάλασσα βρίσκεται στις αδριατικές ακτές στην Κροατία.

Το πελώριο μουσικό όργανο που παίζει η… θάλασσα (βίντεο)

Ένα πελώριο μουσικό όργανο με οργανοπαίκτη τη θάλασσα βρίσκεται στις αδριατικές ακτές στην Κροατία.

Το θαλάσσιο όργανο ουσιαστικά στηρίζεται στην αρχαιοελληνική ύδραυλη και αποτελείται από ένα σύστημα σωληνώσεων που παράγει ήχο από τον αέρα που διοχετεύουν τα κύματα της θάλασσας.

Η θαλάσσια ύδραυλη βρίσκεται στην πόλη Ζαντάρ της Κροατίας η οποία είχε καταστραφεί από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.


https://www.youtube.com/watch?v=QeGDjvCCkfk
Η ανοικοδόμησή της έγινε με τον πιο απλοϊκό τρόπο και φτηνό τρόπο. Οι τοπικές αρχές πρόσφατα για να δώσουν μια πινελιά αισθητικής ανέθεσαν στον βραβευμένο αρχιτέκτονα Nicola Basic να δημιουργήσει κάτι στην ακτή που να ξεχωρίζει. Εκείνος με έμπνευση το αρχαιοελληνικό όργανο κατασκεύασε το σύστημα σωληνώσεων και έτσι “γεννήθηκε” το θαλάσσιο όργανο ή Morske orgulje, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2005.


https://www.youtube.com/watch?v=JQf2qgyfIsw
Το όργανο παράγει διαφορετικούς ήχους ανάλογα με τον κυματισμό ή αν περνά ένα σκάφος από την περιοχή το οποίο σπρώχνει περισσότερο νερό στους σωλήνες.

Πολλοί λένε ότι αν το ακούσεις για αρκετή ώρα λειτουργεί ως χαλαρωτικό ή και υπνωτικό.

unblock.gr

 

 

 

 

Η συνάντηση του Ιουλίου Καίσαρα με το νεκρό Μ. Αλέξανδρο

21/06/2019

Από «Τα μυστικά ημερολόγια» του Αύγουστου Καίσαρα, Περγαμηνή αρ. LXXXIX
«Θέλω να ξεκινήσω από την αρχή, από τότε που ο άνθρωπος συνάντησε το είδωλο, όπως λένε και οι Έλληνες, το είδωλο της τυφλής λατρείας. Εμείς οι Ρωμαίοι δανειστήκαμε αυτή τη λέξη, όπως και πολλές άλλες που μας έλειπαν, και πολλοί από εμάς αναζητούν τα είδωλά τους σε αυτούς που μας δάνεισαν αυτή τη λέξη.

Δεν αποτελώ εξαίρεση και θα έλεγα ψέματα αν ισχυριζόμουν ότι ο θρυλικός πατέρας μου, Γάιος Ιούλιος Καίσαρας, τον οποίο αγαπώ, αποτέλεσε είδωλο για μένα στα νεανικά μου χρόνια.

Μια από τις όψεις της αποκαλούμενης “Σαρκοφάγος του Αλεξάνδρου” Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης
Τα είδωλα δεν τα αγαπάμε, αλλά τα σεβόμαστε και θαυμάζουμε, και εγώ θαύμαζα τον Μεγάλο Μακεδόνα, τον Αλέξανδρο. Αισθανόμουν περισσότερο συγγενής με εκείνον, παρά με τον Γάϊο, όχι εξ αίματος, αλλά στην ψυχή και το χαρακτήρα, και όλες τις καταστάσεις που αντιμετώπισε στη ζωή του. Ακόμη και σήμερα τρέμω όταν σκέφτομαι ότι τότε που είχα εκλεγεί για πέμπτη φορά ύπατος συνάντησα το μεγάλο μου είδωλο το λείψανο του δηλαδή, βαλσαμωμένο με βότανα σύμφωνα με την τέχνη των Πτολεμαίων, κατά τέτοιο τρόπο που έμοιαζε σαν να κοιμόταν κουρασμένος από τις κατακτήσεις του σε ολόκληρο τον κόσμο.
Σε αυτόν και μόνο σε αυτόν χρωστάει ο λαός της Αλεξάνδρειας το ότι μετά τη νίκη μου στο Άκτιο δεν κατέστρεψα την πόλη τους, όπως τους άξιζε, που σεβάστηκα το ανάκτορο του Αντωνίου και της Κλεοπάτρας και δεν το γκρέμισα. Όχι, δεν το έκανα. Ακόμη και αν η εκδίκηση θα σήμαινε δικαιοσύνη, έδειξα πραγματική μεγαλοψυχία για χάρη του Μεγάλου Αλεξάνδρου που είχε ιδρύσει αυτή την πόλη στις δυτικές όχθες του Νείλου, χωρίς διαπραγματεύσεις, αλλά με αποφασιστικότητα, αφού πέταξε το μανδύα του στην άμμο και σχεδίασε με το σπαθί του την περίμετρο, τους δρόμους και τα σπίτια- άλλες εννέα πόλεις φέρουν ήδη το όνομα του. Όταν έφτασα στον τάφο του, που είναι φτιαγμένος από κόκκινο μάρμαρο, έδωσα εντολή να σηκώσουν τη βαριά πλάκα και αντίκρισα το είδωλό μου, που έμοιαζε με άγαλμα του Λυσίππου, γεμάτος θαυμασμό και δέος. Ήμουν τότε ακριβώς 33 ετών, στην ηλικία που πέθανε ο Αλέξανδρος.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την όψη του. Ο Μεγάλος αυτός άνδρας, χωρίς γένια, έμοιαζε να χαμογελάει, ένα χαμόγελο ικανοποίησης που έδειχνε ότι γνώριζε καλά τι είχε καταφέρει, περήφανος και συνειδητοποιημένος, ναι, ακόμη και αυτάρεσκος και ανώτερος. Με αυτό το χαμόγελο πεθαίνει μόνο ένας άντρας που έχει κόψει με το σπαθί του το γόρδιο δεσμό, αντί να ψάχνει να βρει την αρχή και το τέλος του σχοινιού, ένας άντρας που πηγαίνει στην έρημο να βρει τον Άμμωνα Δία για να επιβεβαιώσει τη θεϊκή καταγωγή του και το δικαίωμα της εξουσίας, ένας άντρας που ουσιαστικά δεν γνώριζε κανέναν αντίπαλο εκτός από τον ίδιο του τον εαυτό. Τότε δεν ήθελα τίποτα περισσότερο παρά να πεθάνω κι εγώ κάποια στιγμή σε τον Μεγάλο Μακεδόνα- με ένα χαμόγελο χαραγμένο στο πρόσωπό μου.
Έμεινα ατέλειωτες ώρες έτσι, να τον κοιτάζω, μέχρι που οι ανυπόμονοι σύντροφοί μου με πίεσαν να δούμε και άλλους νεκρούς Πτολεμαίους, που κείτονταν εκεί επί 300 χρόνια, μεταμορφωμένοι σε μούμιες. Είπα επιτακτικά στους ανόητους συντρόφους μου πως αυτό που ήθελα να δω εγώ ήταν ένας βασιλιάς, και όχι άλλα πτώματα. Γι’ αυτό και αρνήθηκα να επισκεφθώ τον Άπι, αφού εμείς οι Ρωμαίοι συνηθίζουμε να λατρεύουμε τους θεούς και όχι τους ταύρους.
Έτσι, λοιπόν, έδιωξα τον εντελώς ανεγκέφαλο όχλο και καμία από τις ανόητες κουβέντες τους δεν μπόρεσε να μου αλλάξει γνώμη. Με τη φλόγα να τριζοβολάει στη δάδα, περιεργαζόμουνα τον μικρόσωμο άντρα. Όπως κι εγώ έτσι και ο Αλέξανδρος ήταν κοντός, γεγονός που δικαιώνει όσους ισχυρίζονται πως οι μικρόσωμοι άντρες προορίζονται για κάτι μεγάλο, αφού όλη η ενέργεια τους μοιράζεται σε ένα σώμα μικρού μεγέθους. Όπως και εγώ, έτσι και ο Αλέξανδρος έγραφε στη μητέρα του μυστικά γράμματα. Λεγόταν Ολυμπιάδα, είχε τα ίδια πάθη με την Άτια και λέγεται ότι ο Δίας Άμμωνας κοιμόταν μαζί της, παίρνοντας τη μορφή φιδιού.
Όπως και εγώ, έτσι και ο Μεγάλος Μακεδόνας περιφρονούσε τα αθλήματα όπου έπαιρναν μέρος δυναμικοί αθλητές, και έδειχνε μεγαλύτερη αγάπη για τη φιλοσοφία. Αγαπούσε όπως έλεγε τον Αριστοτέλη σαν πατέρα του και τις τραγωδίες του Αισχύλου, του Ευριπίδη και του Σοφοκλή, ενώ όταν κοιμόταν είχε πάντα κάτω από το μαξιλάρι του την Ιλιάδα του Ομήρου, δίπλα στο ξίφος του. Και όπως ζήλευα εγώ τον Οράτιο για την τύχη του να «σμιλεύει» τις λέξεις και να αδιαφορεί για τα χρήματα και τη φήμη του, έτσι και ο Αλέξανδρος είδε το άλλο του εγώ σε ένα σοφό. Όταν πήγε στην Κόρινθο είπε στον κυνικό Διογένη ότι θα του εκπλήρωνε όποια χάρη του ζητούσε. Τότε εκείνος του ζήτησε να πάει λίγο παρακεί για να μην του κρύβει τον ήλιο, δεν ήθελε τίποτε άλλο.
“Σαρκοφάγος του Αλεξάνδρου”
Τα λόγια αυτά άρεσαν πολύ στον Αλέξανδρο, που με περηφάνια και μεγαλείο ψυχής- κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει καλύτερα από εμένα- είπε για τον φιλόσοφο: «αν δεν ήμουν ο Αλέξανδρος, θα ήθελα να είμαι ο Διογένης». Η πολυτέλεια, έλεγε ο Αλέξανδρος- και σ’ αυτό επίσης συμφωνούμε απολύτως- σε κάνει υπηρέτη και δούλο της, το να είσαι βασιλιάς είναι το πιο σκληρό καθήκον. Κατέκρινε λοιπόν τους άνδρες που αρέσκονταν στις πολυτέλειες και τα υλικά αγαθά, όπως τον Άγνωνα, που ήθελε να έχει ασημένια καρφιά στις σόλες του, ή τον Λεονάτο που ζήτησε να του φέρουν άμμο από την Αίγυπτο για να αθλείται, ή τον Φιλώτα που πρόσταξε να φτιάξουν φωλιές σε 100 στάδια για να μπορεί να κυνηγάει. Ήταν πιο υπομονετικός από εμένα, γιατί μπορεί να περιφρονούσε την ακόλαστη συμπεριφορά, όμως δεν εξέδωσε κανένα νόμο, όπως έκανα εγώ, για να τη σταματήσει.
Έτσι, ο Μέγας Αλέξανδρος με δίδαξε την υπομονή. Με έμαθε ότι χωρίς υπομονή, το έδαφος που βγαίνουν τα σπαρτά δεν αποδίδει. Και αν κοιτάξω πίσω μου, τα 76 χρόνια της ζωής μου, δεν βρίσκω ίχνος υπομονής- και αν κάπου διακρίνεται αμυδρά, δεν μπορώ να πω ότι ήταν υπομονή, αλλά ανοχή, δυστυχώς. Δεν έμαθα ποτέ τοξοβολία, όπου αρίστευε ο Αλέξανδρος, ή να πηδάω από το άρμα, όπως έκανε εκείνος όταν τα άγρια άλογα έτρεχαν στο δάσος. Ακόμη, δεν κυνηγούσα αλεπούδες. Αυτό, βέβαια, οφειλόταν και στην υγεία μου, που από πολύ νωρίς με ανάγκασε να μένω μέσα στο σπίτι, παρόλα αυτά, όμως, με τη βοήθεια του γιατρού μου, του Μούσα, έφτασα σε μεγάλη ηλικία.
Αύγουστος Καίσαρας Οκταβιανός
Εγώ, ο Imperator Caesar Augustus Divi Filius, και ο Μέγας Αλέξανδρος, δεν φοβόμασταν τίποτα περισσότερο από τη σημασία των οιωνών και των χρησμών. Δεν είναι παράδοξο; Αρκούσε ένα νεύμα, μια αράδα που τραβούσε το χέρι μας με την πένα, και λαοί πέθαιναν, χώρες καίγονταν και ποταμοί άλλαζαν τη ροή τους. Και όμως, αρκούσε ένας ξαφνικός κεραυνός για να κρυφτώ στο μανδύα μου, ενώ ο Αλέξανδρος έπιανε την κούπα του. Ο Αλέξανδρος είχε γύρω του άνδρες από τη Βαβυλώνα, εγώ από την Αίγυπτο, γιατί πιστεύω στα αστέρια, δεν γνωρίζω όμως τους νόμους που με τόση σοφία καθορίζουν την τροχιά τους. Και αν για εκείνον το σημάδι ήταν μια πηγή, που ξαφνικά ανάβλυσε νερό στο σημείο που είχε στήσει η σκηνή του, στο δρόμο του για την Ινδία, για εμένα ήταν ένα περιστέρι που με διαβεβαίωσε ότι θα επιστρέψω υγιής. Οι δύο οιωνοί είπαν την αλήθεια, πρέπει να ομολογήσω, γιατί εκείνη την εποχή υπήρχε μεγάλη εκμετάλλευση και σύγχυση γύρω από την εξήγηση των σημείων που έστελναν οι θεοί….
Αυτά σκεφτόμουν όση ώρα στέκομαι μπροστά στο νεκρό Αλέξανδρο και ήθελα να τον αποχαιρετήσω όπως χαιρετάει κάποιος, που βρίσκεται και αυτός στο τέλος της ζωής του, έναν καλό φίλο. Έτσι, έσκυψα, τον φίλησα στο μέτωπο και τον χάιδεψα Ωστόσο, από τη μεγάλη συγκίνηση, φάνηκα απρόσεκτος και σκόνταψα στη σαρκοφάγο του Αλέξανδρου. Για να μην πέσω άπλωσα το αριστερό μου χέρι και ακούμπησα κατά λάθος τη μύτη του. Έσπασε σαν γυαλί σε πολλά κομμάτια και πριν καταλάβω τι είχε συμβεί, είδα ότι στο σημείο που βρισκόταν πριν η μύτη του, έχασκε τώρα μια τρύπα.* Πάγωσε το αίμα μου μόλις το είδα. Ήθελα να το βάλω στα πόδια, όμως μια μυστήρια δύναμη με κρατούσε καρφωμένο εκεί. Δεν θυμάμαι πια πόση ώρα κράτησε αυτό, μέχρι που με τράβηξαν έξω δύο φρουροί. Κανένας από τους ιερείς δεν μπόρεσε να πει αν αυτό ήταν κάποιος κακός οιωνός που μου έστελναν οι θεοί, αφού κάτι παρόμοιο δεν τους έχει ξανασυμβεί και το θεώρησαν χωρίς σημασία.
Πιστέψτε με, όλα όσα γράφω είναι αλήθεια και μολονότι προσπάθησα να κλείσω τα μάτια και να σβήσω την εικόνα που είχα δει, στάθηκε αδύνατον. Η εικόνα αυτή με ακολουθεί σαν σκιά και την βρίσκω συνεχώς μπροστά μου: μια μαύρη τρύπα στο κεφάλι του Αλεξάνδρου, όχι μια πληγή που κάποια στιγμή θα έκλεινε, όχι. Τότε μου φαινόταν, όπως και σήμερα, σαν να κατέστρεψα με τα ίδια μου τα χέρια αυτόν τον θεϊκό άνθρωπο- το ίδιο μου το είδωλο».
*Τη σπασμένη μύτη στη μούμια του Μεγάλου Αλεξάνδρου περιγράφει και ο Κάσσιος Δίων, βιβλίο 51, 16, 5.
πηγές:
PHILIPP VANDENBERG: «ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ, Τα Μυστικά Ημερολόγια», Κονιδάρη

 

 

 

 

 

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2019

Τελέσιλλα:

Η ποιήτρια του Άργους που έγινε στρατηγός και νίκησε τις ορδές των Σπαρτιατών.

Η ντροπή των Λακεδαιμόνιων απέναντι στις οπλισμένες Αργείτισσες

Η Τελέσιλλα γεννήθηκε στο Άργος γύρω στο 520 π.Χ. Καταγόταν από μια μεγάλη και σπουδαία οικογένεια της περιοχής. Επειδή όμως ήταν μικροκαμωμένη και φιλάσθενη αναγκαζόταν να ζει απομονωμένη.

Απογοητευμένη απευθύνθηκε στο μαντείο των Δελφών για να μάθει τι της επιφύλασσε η μοίρα.
Το μαντείο τη συμβούλευσε να ασχοληθεί και να υπηρετήσει τις Μούσες.
Σύμφωνα με τον χρησμό: «τότε και μόνο τότε θα μπορούσε να θεραπευτεί και να αποκτήσει ένα σκοπό η ζωή της».
Έτσι, η Τελέσιλλα αξιοποίησε το έμφυτο ποιητικό της ταλέντο και αφοσιώθηκε στον έμμετρο λόγο.
Ωστόσο, αυτή η ταλαντούχα ποιήτρια δεν έμεινε στην ιστορία για τα ποιήματά της, αλλά για τον ηρωισμό που έδειξε στην πιο δύσκολη στιγμή της πόλη της, όταν το Άργος έπρεπε να αντιμετωπίσει τις ασταμάτητες ορδές των Σπαρτιατών.

Οι Σπαρτιάτες εναντίον του Άργους
Η Σπάρτη μετά τη νίκη της στο Β΄ Μεσσηνιακό πόλεμο προσπάθησε να επεκτείνει την ηγεμονία της σε ολόκληρη την Πελοπόννησο. Το Άργος ήταν εμπόδιο σε αυτό το σχέδιο και έπρεπε να κατακτηθεί.
Ο βασιλιάς της Σπάρτης Κλεομένης Α΄, αποφασίζει να χτυπήσει το Άργος και να τελειώνει οριστικά με τους Αργείτες.
Προετοίμασε το σχέδιό του με κάθε λεπτομέρεια και με τη θετική προφητεία του μαντείου των Δελφών να εκστρατεύσει εναντίον του Άργους. Φθάνοντας στον ποταμό Ερύσινο έκανε θυσία για να εξασφαλίσει τη θετική έκβαση της εκστρατείας και περίμενε τους οιωνούς. Όμως, η θυσία δεν έδωσε καλά μηνύματα.
Άλλαξε την πορεία του προς το Άστρος, όπου θυσίασε ένα ταύρο.
Επιβίβασε τους άνδρες του σε καράβια και κατευθύνθηκε μέσω θαλάσσης στην περιοχή της Σήπειας, η οποία βρισκόταν ανάμεσα στο Ναύπλιο και την Τίρυνθα.

Οι Αργείοι στρατοπέδευσαν ακριβώς απέναντί του.
Στη μάχη που έγινε το 494 π.Χ ο Κλεομένης νίκησε.
Εξόντωσε ακόμα και όσους ζήτησαν άσυλο στο ιερό άλσος της Σήπειας. Μετά από αυτό, ο Σπαρτιάτης βασιλιάς ξεκίνησε για να καταλάβει την ανοχύρωτη πόλη του Άργους.

Η ασθενική ποιήτρια που έγινε στρατηγός
Τα νέα έφτασαν στην πόλη και φυσικά απόγνωση και απελπισία κυρίευσαν τον πληθυσμό.
Σε εκείνες τις δύσκολες ώρες η ασθενική ποιήτρια Τελέσιλλα μπήκε μπροστά και μίλησε με λόγια θερμά και πατριωτικά.
Κάλεσε τις γυναίκες της πόλης να πολεμήσουν και να πέσουν για την ελευθερία της πατρίδας και των παιδιών τους.
Συγκέντρωσε όσους είχαν μείνει, γέρους, παιδιά και γυναίκες και τους εξόπλισε με κάθε λογής όπλο που βρήκε στα σπίτια και τους ναούς. Ξύλα, πέτρες, τόξα, κοντάρια, βέλη, ασπίδες, μαχαίρια, σπαθιά. Τους παρέταξε στα τείχη για να αντιμετωπίσουν τον εισβολέα. Οι γυναίκες του Άργους συγκινήθηκαν από το λόγο της Τελέσιλλας, φόρεσαν τις πανοπλίες και στήθηκαν στα τείχη της πόλης απέναντι στις ορδές του Κλεομένη.
Οι Σπαρτιάτες είχαν εξοντώσει τον στρατό των Αργείων, αλλά έπρεπε να αντιμετωπίσουν και τις γυναίκες των πολεμιστών.
Όταν πλησίασαν, είδαν τις Αργείες παραταγμένες και αποφασισμένες. Μπροστά στεκόταν η Τελέσιλλα που έκανε δέηση στους θεούς: «Ω Άρτεμη, ω Απόλλωνα! Βοηθήστε μας να σώσουμε την πατρίδα».


Η μεγάλη νίκη των γυναικών του Άργους
Σύμφωνα με τον ιστορικό Παυσανία, ο Κλεομένης μόλις είδε τη γυναικεία παράταξη υποχώρησε γιατί κατάλαβε ότι μια νίκη απέναντι σε γυναίκες δεν θα του χάριζε δόξα.
Υπολόγισε ακόμα και το απίθανο ενδεχόμενο να έχανε τη μάχη, οπότε η ντροπή για τον στρατό του θα ήταν τρομακτική.
Ο Πλούταρχος υποστηρίζει ότι η μάχη έγινε και ότι ο σπαρτιατικός στρατός νικήθηκε κατά κράτος.
Όσο απίθανη κι αν είναι αυτή η εκδοχή, σημασία έχει ότι η πόλη σώθηκε χάρη στην Τελέσιλλα και τις γυναίκες του Άργους.
Οι Αργείοι τίμησαν την ηρωική ποιήτρια στήνοντας ένα άγαλμα με τη μορφή της. Φέρεται να κρατά μια περικεφαλαία και να προσπαθεί να τη φορέσει ενώ στα πόδια της υπάρχουν πολλά βιβλία. Έστησαν το άγαλμα μπροστά στον ναό της Αφροδίτης και καθιέρωσαν τη γιορτή των «Υβριστικών», όπου οι γυναίκες ντύνονταν άνδρες και οι άντρες γυναίκες.
Το Άργος σε αυτή την περίπτωση το έσωσαν οι γυναίκες, που στη δύσκολη στιγμή της πόλης τους, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους και τα κατάφεραν....

ΠΗΓΗ

 

 

 

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019

Τα Γιγαντιαία Υπόγεια Πέτρινα Κουτιά Κοντά στις Πυραμίδες στην Αίγυπτο (Βίντεο)

Ένα ακόμα μεγάλο μυστήριο έρχεται να προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα της Αιγύπτου. Είναι πολλά αυτά που δεν ξέρουμε για τους αρχαίους Αιγύπτιους και τον πολιτισμό τους. Πολλά στοιχεία έχουν χαθεί και καταστραφεί, ενώ άλλα δεν έχουν γίνει γίνει ακόμα κατανοητά.

Γράφει ο Σπύρος Μακρής

Η ουσία είναι ότι όλες αυτές οι ελλείψεις δεν βοηθάνε στην λύση για την χρησιμότητα κάποιων πραγμάτων, το σκεπτικό εκείνων των ανθρώπων που τα δημιούργησαν, αλλά και τον τρόπο που έφτιαξαν κάποιες δομές.

Ανάμεσα σε άλλα, λοιπόν, παράξενα και παράδοξα, συγκαταλέγονται και τα τεράστια υπόγεια πέτρινα κουτιά κοντά τις πυραμίδες στην Αίγυπτο.

Πρόκειται για πελώρια κουτιά από πέτρα. Περισσότερα από 20 τέτοια κουτιά έχουν ανακαλυφθεί, αλλά η χρησιμότητά τους παραμένει ένα μυστήριο. Όμως οι υποθέσεις γύρω από αυτά είναι ιδιαίτερα συναρπαστικές.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει όχι μόνο το μέγεθός τους, αλλά και ο τρόπος που μπορεί να κατασκευάστηκαν, καθώς παρουσιάζουν τέτοια μαθηματική ακρίβεια που «τινάζει τα μυαλά» των επιστημόνων στον αέρα.

Αν και πολλά από τα δομικά επιτεύγματα των αρχαίων Αιγυπτίων, όπως και άλλων αρχαίων πολιτισμών, είναι ολοφάνερα και υπαρκτά, μπροστά στα μάτια μας, οι αρχαιολόγοι κατά έναν ανεξήγητο τρόπο αρνούνται ότι αυτοί οι πολιτισμοί εκείνες τις εποχές διέθεταν και ανάλογα εργαλεία και μηχανήματα προκειμένου να τα δημιουργήσουν.

Δεν παραδέχονται ότι μπορεί να είχαν κατασκευαστκές μονάδες αντίστοιχες με τις σύγχρονες δικές μας -αν και σε πολλές περιπτώσεις ακόμα τα σημερινά εργαλεία της δικής μας εποχής δεν μπορούν να «παραβγούν» των αρχαίων αντίστοιχων.

Όσο συμβαίνει αυτό, θα υπάρχουν πάρα πολλές εικασίες και υποθέσεις για πολλά θέματα. Για ποιό λόγο, λοιπόν, και με τι έφτιαξαν αυτά τα τεράστια υπόγεια πέτρινα κουτιά; Ανάμεσα σε άλλες θεωρίες, εισχωρούν και εκείνες που αναφέρονται σε εξωγήινους πολιτισμούς. Μπορεί να ευσταθούν; Ποιός μπορεί να πει με σιγουριά;

Παρακολουθήστε το βίντεο που ακολουθεί, το οποίο πραγματικά θα σας καθηλώσει: Giant Underground Stone Boxes Near The Pyramids In Egypt Για υπότιτλους: Ρυθμίσεις, Υπότιτλοι, Προτεινόμενη γλώσσα, Υπότιτλοι, Αυτόματη μετάφραση, Ελληνικά

https://www.youtube.com/watch?v=8j9uHyDSH0s
diadrastika

 

 

 

 

 

17 Ιουνίου 2019

Β’ Βαλκανικός Πόλεμος:

Η Ελλάδα θριαμβεύει και κυριαρχεί στα Βαλκάνια [pics]

Β' Βαλκανικός Πόλεμος
Ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος είναι μια από τις πιο σημαντικές ένοπλες συγκρούσεις της Ελλάδας καθώς κατάφερε να αυξήσει τα εδαφικά κέρδη της έναντι της Βουλγαρίας και να ενισχύσει το ρόλο και την θέση της χώρας στα Βαλκάνια και στο ευρύτερο περιφερειακό σύστημα.

Το ιστορικό υπόβαθρο

Προτού λήξει ακόμη ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος ήταν εμφανή τα σημάδια της επερχόμενης ρήξης μεταξύ των συμμάχων για τη διανομή των απελευθερωμένων εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Βουλγαρία πίστευε ότι ήταν «ριγμένη» στη μοιρασιά έναντι των συμμάχων της Ελλάδας και Σερβίας και υποδαύλιζε διάφορα επεισόδια -συχνά αιματηρά- εναντίον Σέρβων και Ελλήνων στη Μακεδονία. Σε σχέση με τη χώρα μας αμφισβητούσε ανοιχτά την κατοχή της Θεσσαλονίκης και της νοτιοανατολικής Μακεδονίας.
Κάθε πρόταση φιλικής διευθέτησης των διαφορών τους με τη Βουλγαρία, η Ελλάδα και η Σερβία συναντούσαν την αδιαλλαξία της, την οποία υπέθαλπε για τους δικούς της λόγους η Αυστροουγγαρία.
Για να αντιμετωπίσουν της διαφαινόμενη βουλγαρική απειλή, η Ελλάδα και η Σερβία υπέγραψαν στις 19 Μαΐου 1913 στη Θεσσαλονίκη, συνθήκη ειρήνης, φιλίας και αμοιβαίας προστασίας. Το κείμενο της συνθήκης έφερε τις υπογραφές του πρεσβευτή της Ελλάδας στο Βελιγράδι Ιωάννη Αλεξανδρόπουλου και του πρεσβευτή της Σερβίας στην Αθήνα, Ματία Μπόσκοβιτς.
Μετά τη συνθήκη αυτή, που συνοδευόταν από στρατιωτική σύμβαση «προς προετοιμασίαν και εξασφάλισιν των στρατιωτικών μέτρων αμύνης», Ελλάδα και Σερβία βρίσκονταν σε ακήρυκτο πόλεμο με τη Βουλγαρία.

Ο ρόλος της Ρωσίας

Οι προσπάθειες του τσάρου της Ρωσίας Νικόλαου Β’ να βρει σημεία προσέγγισης ανάμεσα στη Βουλγαρία και τη Σερβία απέτυχαν, ενώ ο Έλληνας πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος αναζητούσε τρόπους για ειρηνική διευθέτηση, προκειμένου να αποτρέψει την εχθρότητα της Ρωσίας και της Αυστροουγγαρίας προς τις δύο χώρες (Ελλάδα και Σερβία), που θα απέβαινε υπέρ της Βουλγαρίας.
Οι βιαιότητες των Βουλγάρων κατά των ελληνικών πληθυσμών και οι συγκεντρώσεις βουλγαρικών στρατευμάτων σε ευαίσθητα σημεία της Μακεδονίας, προκάλεσαν την αντίδραση της Ελλάδας, η οποία δια του πρεσβευτή της στη Σόφια επέδωσε διακοίνωση προς τη βουλγαρική κυβέρνηση στις 12 Ιουνίου 1913.
Η βουλγαρική κυβέρνηση όχι μόνο απέρριψε τη διακοίνωση, αλλά το απόγευμα της 16ης Ιουνίου διέταξε τα στρατεύματά της να επιτεθούν κατά των ελληνικών αποσπασμάτων στη Νιγρίτα και το Παγγαίο Όρος και των σερβικών δυνάμεων στο Ιστίπ (σημερινό Στιπ της ΠΓΔΜ).
Την επομένη, οι Βούλγαροι κατέλαβαν από τους Σέρβους τη Γευγελή (Γκεβγκλίγια της ΠΓΔΜ) στην κοιλάδα του Αξιού, με σκοπό να αποκόψουν την επαφή σερβικών και ελληνικών στρατευμάτων.

Ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος ξεσπά

Η αντίδραση της Ελλάδας και της Σερβίας ήταν άμεση και αποφασιστική. Ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος ήταν πλέον γεγονός. Η Ελλάδα με αρχηγό τον βασιλιά Κωνσταντίνο και επιτελάρχη τον αντιστράτηγο Βίκτωρα Δούσμανη παρέταξε στα πεδία των μαχών 119.000 άνδρες, που στελέχωναν 10 μεραρχίες Πεζικού και 1 ταξιαρχία ιππικού.
Η Σερβία, με αρχηγό τον βασιλιά Πέτρο και επιτελάρχη τον βοεβόδα Ράντομιρ Πούτνικ, παρέταξε 260.000 άνδρες, από τους οποίους οι 12.000 ήταν η συνεισφορά του Μαυροβούνιο. Ο Βουλγαρικός στρατός αριθμούσε 576.000 άνδρες και τον διοικούσε ο βασιλιάς Φερδινάνδος, με βοηθό τον στρατηγό Μιχαήλ Σάβοφ και επιτελάρχη τον στρατηγό Ιβάν Φίτσεφ.
Μετά τη βουλγαρική επίθεση, ο Βενιζέλος ζήτησε από τον αρχιστράτηγο βασιλιά Κωνσταντίνο να αναληφθεί γενική αντεπίθεση, με πρώτο μέτρο την εκκαθάριση της Θεσσαλονίκης από τις στρατωνιζόμενες εκεί βουλγαρικές μονάδες, που ανέρχονταν σε 1.500 άνδρες.
Οι Βούλγαροι αρνήθηκαν να αποσυρθούν και τότε ανέλαβε δράση η ΙΙ Μεραρχία Πεζικού υπό τον υποστράτηγο Καλάρη, η οποία ύστερα από ολονύκτια συμπλοκή τους εξανάγκασε να παραδοθούν στις 18 Ιουνίου.
Η επιχείρηση εκκαθάρισης της Θεσσαλονίκης στοίχισε στις ελληνικές δυνάμεις 18 νεκρούς και 17 τραυματίες, ενώ οι απώλειες των Βουλγάρων ανήλθαν σε 60 νεκρούς, 17 τραυματίες και 1.360 αιχμαλώτους.
Ο κύριος στόχος του ελληνικού στρατηγείου ήταν η διάσπαση της οχυράς βουλγαρικής γραμμής Κιλκίς – Λαχανά – Δοϊράνης, που εάν επιτυγχάνετο θα σήμαινε την οριστική απελευθέρωση της Μακεδονίας. Ο ελληνικός στρατός προήλασε ταχύτατα και κατατρόπωσε του Βουλγάρους στις μάχες Καλινόβου – Κιλκίς – Λαχανά (19 – 21 Ιουνίου 1913).

Οι επιχειρήσεις των δύο πλευρών

Στις 20 Ιουνίου η Χ Μεραρχία κατέλαβε τη Γευγελή, η οποία άλλαξε χέρια για τρίτη φορά μέσα σ’ ένα χρόνο. Η καθοριστική ήττα των Βουλγάρων στο Κιλκίς προκάλεσε την αντικατάσταση του στρατηγού Σάβοφ με τον στρατηγό Ράτκο Ντιμιτρίεφ.
Οι Βούλγαροι έχοντας απολέσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, υποχώρησαν προς τη Στρώμνιτσα (σημερινή Στρούμιτσα της ΠΓΔΜ) και τις Σέρρες, διαπράττοντας φοβερά εγκλήματα κατά των ελληνικών πληθυσμών. Η Νιγρίτα, οι Σέρρες και το Δοξάτο ήταν οι πόλεις που έζησαν την εκδικητική μανία των Βουλγάρων και έπαθαν τις μεγαλύτερες καταστροφές.
Οι Έλληνες συνέχισαν την καταδίωξη των Βουλγάρων και μετά τις μάχες της Δοϊράνης (22 – 23 Ιουνίου), της Στρώμνιτσας (26 Ιουνίου) και του Ντεμίρ Χισάρ(σημερινό Σιδηρόκαστρο, 27 Ιουνίου), κατέλαβαν τις Σέρρες (28 Ιουνίου) και τη Δράμα (1 Ιουλίου).
Η προέλαση του ελληνικού στρατού επιβραδύνθηκε στα στενά της Κρέσνας (7 – 10 Ιουλίου). Η μάχη υπήρξε φονικότατη και έληξε με νίκη των Ελλήνων. Ο ελληνικός στρατός βρισκόταν τώρα επί βουλγαρικού εδάφους. Μία άλλη αιματηρή μάχη δόθηκε στην Άνω Τζουμαγιά (σημερινό Μπλαγκόεφγκραντ), η οποία έληξε στις 18 Ιουλίου, την ημέρα της ανακωχής και της λήξης των πολεμικών επιχειρήσεων.
Στη μάχη της Τζουμαγιάς έχασε τη ζωή του ο ταγματάρχης Βελισσαρίου, ένας από τους ήρωες των Βαλκανικών Πολέμων.
Η VIII Μεραρχία προήλασε στη Θράκη και κατέλαβε προσωρινά την Ξάνθη (13 Ιουλίου) και την Γκιουμουλτζίνα (σημερινή Κομοτηνή, 16 Ιουλίου). Μεγάλη συμμετοχή στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο είχε και το ελληνικό ναυτικό, που κατέλαβε την Καβάλα (27 Ιουνίου) και προσωρινά το Ντεντέαγατς (σημερινή Αλεξανδρούπολη, 12 Ιουλίου).
Αντίθετα, η νεοσύστατη ελληνική αεροπορία είχε μηδενική δράση, καθώς τα περισσότερα αεροπλάνα ήταν καθηλωμένα στο έδαφος, λόγω βλαβών, τις οποίες είχαν υποστεί κατά τη διάρκεια του Α’ Βαλκανικού Πολέμου.
Από την πλευρά του, ο σερβικός στρατός αντιμετώπισε τους Βουλγάρους σε σειρά μαχών, με κυριότερη αυτή της Μπρεγκαλνίτσα (17 – 26 Ιουνίου) και τους απώθησε προς Ανατολάς στα παλαιά τους σύνορα. Στις 27 Ιουνίου 1913 μπήκε στο χορό και η Ρουμανία, η οποία κατέλαβε χωρίς αντίσταση τη Νότια Δοβρουτσά.

Η Τουρκία μπαίνει στον πόλεμο

Δύο ημέρες αργότερα, η Τουρκία εκμεταλλευόμενη τη δεινή θέση της Βουλγαρίας τής κηρύσσει τον πόλεμο και ανακαταλαμβάνει την Αδριανούπολη στις 9 Ιουλίου 1913.
Στις 18 Ιουλίου 1913, την ημέρα που ο βασιλιάς της Βουλγαρίας Φερδινάνδος ζήτησε και πέτυχε ανακωχή των πολεμικών επιχειρήσεων με την παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων, τα ελληνικά στρατεύματα βρίσκονταν βαθιά μέσα στο βουλγαρικό έδαφος, σε απόσταση 20 χιλιομέτρων σε ευθεία γραμμή από τη Σόφια, ενώ ο ρουμανικός στρατός απείχε 40 χιλιόμετρα από τη βουλγαρική πρωτεύουσα.
Β' Βαλκανικός Πόλεμος
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος επέμενε στη συνέχιση του πολέμου μέχρι την κατάληψη της Σόφιας, αλλά τελικά, λόγω της σερβικής αδράνειας και της κοπώσεως του στρατού, πείστηκε στην αποδοχή της ανακωχής από τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο.
Η συνέχεια ανήκει στη διπλωματία. Η Ρωσία και η Αυστροουγγαρία τάχθηκαν με το πλευρό της Βουλγαρίας, Γαλλία και Γερμανία υποστήριξαν τις ελληνικές θέσεις, που συνοψίζονταν στην επέκταση των ελληνικών συνόρων στη γραμμή Μάκρης – Πέρελικ, λίγα χιλιόμετρα δυτικά της Αλεξανδρούπολης. Αγγλία και Ιταλία κράτησαν επιφυλακτική στάση.

Τι προέβλεπε η Συνθήκη Ειρήνης

Στις 28 Ιουλίου 1913 υπογράφτηκε τελικά από τους εμπολέμους (Ελλάδα, Ρουμανία, Σερβία και Μαυροβούνιο από τη μία πλευρά και Βουλγαρία από την άλλη) η συνθήκη του Βουκουρεστίου, με την οποία έληξε και τυπικά ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος και η οποία προέβλεπε:
  • Τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα καθορίζονται από τα σερβοβουλγαρικά στο όρος Μπέλες ως τις εκβολές του ποταμού Νέστου.
  • Η Βουλγαρία διατηρεί το Μελένικο και το Νευροκόπι στη Β.Α. Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη μέχρι το λιμάνι του Ντεντέαγατς. Έτσι, ένα προαιώνιο όνειρο των Βουλγάρων για έξοδο στο Αιγαίο έγινε πραγματικότητα, έστω για μικρό χρονικό διάστημα.
  • Η Ρουμανία λαμβάνει το τετράγωνο Σιλιστρίας – Τουτουκάιας – Μπαλτσίκ.
  • Τα σερβοβουλγαρικά σύνορα καθορίζονται στη γραμμή του Άνω Αξιού.

Η αποτίμηση του Πολέμου

Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, με χωριστή συνθήκη, η Οθωμανική Αυτοκρατορία ανακατέλαβε την Ανατολική Θράκη, μετά των 40 Εκκλησιών και της Αδριανούπολης.
Η χώρα μας πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο, με 5.851 νεκρούς, 23.847 τραυματίες και 188 αγνοουμένους.
Συνολικά, οι Βουλγαρικές απώλειες έφθασαν τους 65.927 άνδρες (νεκρούς ή τραυματίες) και οι συμμαχικές, συμπεριλαμβανομένων Οθωμανών και Ρουμάνων τις περίπου 91.000 άνδρες.
Ένα χρόνο μετά τη λήξη του Β’ Βαλκανικού Πολέμου, ακολούθησε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, που θα έβαζε και πάλι σε πολεμικές περιπέτειες τα βαλκανικά κράτη.
Πηγή: San simera,  onalert

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 7:43 π.μ.

 

 

 

 

 

Αφγανιστάν: Κατέρρευσε αρχαίος πύργος στην ακρόπολη της Γάζνι

Πρώτη καταχώρηση:  16 Ιουνίου 2019
Αφγανιστάν: Κατέρρευσε αρχαίος πύργος στην ακρόπολη της Γάζνι

Ένας αρχαίος πύργος ηλικίας 2.000 ετών στην ιστορική πόλη Γάζνι του Αφγανιστάν κατέρρευσε αυτή την εβδομάδα, δήλωσαν τοπικοί αξιωματούχοι, αυξάνοντας τις ανησυχίες για την ευάλωτη κατάσταση της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας και για την ικανότητα της κυβέρνησης να την προστατεύσει.

Η παλιά ακρόπολη γνωστή ως Φρούριο του Γάζνι είχε αρχικά 36 πύργους, όμως οι 14 απ' αυτούς κατέρρευσαν τα τελευταία χρόνια έπειτα από δεκετίες μαχών, σφοδρές βροχοπτώσεις και εγκατάλειψη.

Το φρούριο είναι ένας από τους δεκάδες μοναδικούς ιστορικούς τόπους του Αφγανιστάν που χρήζουν επειγόντως προστασίας - από το προϊσλαμικό βουδιστικό κέντρο στην κοιλάδα Μπαμιάν μέχρι τον μιναρέ της Τζαμ του 12ου αιώνα σε απομακρυσμένη περιοχή της επαρχίας Γορ.

Αξιωματούχοι στη Γάζνι, η οποία παραλίγο να πέσει πέρυσι στα χέρια των Ταλιμπάν, δήλωσαν πως ο πύργος κατέρρευσε την Τρίτη έπειτα από σφοδρή βροχόπτωση. Ωστόσο ντόπιοι είπαν πως η εγκατάλειψη συνέβαλε επίσης στην κατάρρευσή του.

«Η κυβέρνηση δεν έδωσε καμιά προσοχή και δεν κατασκεύασε κανάλια για την εκτροπή των υδάτων από τις πλημμύρες», λέει ο Γουλάμ Σάχι, που ζει κοντά στην ακρόπολη.

«Είχαμε προειδοποιήσει την κυβέρνηση για την πολύ κακή κατάσταση της ακρόπολης, αλλά κανένας δεν την επισκέφθηκε», πρόσθεσε ο Σάχι.

Ο Μαχμπουμπουλάχ Ραχμάνι, διευθυντής πολιτισμού και ενημέρωσης στη Γάζνι, δήλωσε πως η σφοδρή βροχή και πρόσφατες μάχες συνέβαλαν στην κατάρρευση του πύργου, όμως πρόσθεσε πως η κυβέρνηση εργάζεται πάνω σ' ένα σχέδιο για την προστασία της τοποθεσίας από την πλήρη καταστροφή.

Τελευταία ενημέρωση:  16Ιουνίου 2019,

 

 

 

 

 

 

Εντυπωσιακό πέτρινο δάσος στην Κίνα

15 Ιούνιος 2019

Το πέτρινο δάσος του Shilin είναι ένας εντυπωσιακός σχηματισμός από βράχους, που καλύπτουν μια τεράστια έκταση σχηματίζοντας ένα δάσος, στην Κίνα. Οι βράχοι φάινονται σα να «φυτρώνουν» από το έδαφος, σαν γιγάντιοι σταλαγμίτες, με πολλούς από αυτούς να μοιάζουν με απολιθωμένα δέντρα και να δίνουν έτσι την εντύπωση ενός πέτρινου δάσους. Από το 2007 έχουν χαρακτηριστεί παγκόσμια κληρονομιά από την UNESCO.

Σύμφωνα με το θρύλο, στο μέρος αυτό γεννήθηκε η Ashima, μια πολύ όμορφη κοπέλα της φυλής των Yi.  Η κοπέλα ερωτεύτηκε ένα νέο και όταν της απαγορεύτηκε να τον παντρευτεί, μετατράπηκε σε μια πέτρα στο δάσος που φέρει το ονομά της. Κάθε χρόνο την 24η μέρα του έκτου σεληνιακού μήνα  οι Yi γιορτάζουν στο  φεστιβάλ Torch, με παραδοσιακούς χορούς και αγώνες πάλη

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link

Perierga.gr - Πέτρινο δάσος στην Κίνα!photo by: link



 

 

 

 

 

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

"ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ" Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ!

15 ΙΟΥΝΙΟΥ Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΡΕΝΤΙΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΚΑΙ

ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!

ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΡΕΝΤΙΝΑΣ 15 ή 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 1821!
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ!

Ο Αρχιστράτηγος Εμμανουήλ Παπάς, μαζί με 1.000 Αγιορείτες Μοναχούς και μπροστάρη τον φλογερό χαλκιδικιώτη Μητροπολίτη Μαρωνείας Κωνστάντιο, τον "Παλαιών Πατρών Γερμανό του Βορρά", και τις ευλογίες του Μητροπολίτη Ιερισσού Ιγνατίου, προελαύνει με το Λάβαρο της Ι. Μονής Εσφιγμένου από δύο κατευθύνσεις προς τη Θεσσαλονίκη!
Η πρώτη ομάδα υπό τον γενναίο Καπετάν Χάψα βαδίζει προς Βασιλικά και πέφτει ηρωικά μαχόμενη στις 10 Ιουνίου 1821 στα ριζά της Ι. Μ. Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας, θυσιαζόμενη κυριολεκτικά, για να προστατέψει τα γυναικόπαιδα που είχαν καταφύγει στο Μοναστήρι, δίνοντάς τα καιρό να φύγουν και να σωθούν από την βαρβαρική μανία των Τούρκων, που υπό τον Αχμέτ Μπέη των Γιαννιτσών ορμούσαν σαν ύαινες να σφάξουν κάθε τι το ελληνικό, φρενιασμένοι από το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του ΄21!



Η δεύτερη ομάδα, με επικεφαλής τον ίδιο τον Εμμανουήλ Παπά και τους Αγιορείτες, προχωρά προς Ρεντίνα από την Παζαρούδα (Απολλωνία) και τη Νέα Απολλωνία.

Όμως οι Τούρκοι φέρνουν ενισχύσεις από την Μικρασία, υπό τον Μπαϊράμ Πασά, που ρίχνεται στις πλάτες των Μακεδόνων, στα Στενά της Ρεντίνας στις 15 ή 17 το πιθανότερο Ιουνίου 1821, όπου πολεμούν γενναία τα παλικάρια μας και όπου τραυματίζεται βαριά και ο Μητροπολίτης Μαρωνείας Κωνστάντιος!

Λιονταρίσια είναι η μάχη, λιγοστά τα όπλα μας, τακτικός στρατός και άριστα εξοπλισμένος των Τούρκων, καβαλαρία και πεζικό!
Η άμυνα σπάζει, 3.000 ιππείς εφορμούν στις οπισθοφυλακές μας, καθώς υποχωρούν στα ενδότερα της Χαλκιδικής και τις αποδεκατίζει.
Η υπόλοιπη δύναμη, κατορθώνει να φτάσει και να οχυρωθεί στα Στενά της Ποτίδαιας, όπου ανασυντάσεται και επιχειρεί μάλιστα και δυναμικές,επιτυχείς αντεπιθέσεις που κάμπτουν τον Μπαϊράμ Πασά.

Τότε οι Τούρκοι στέλνουν καινούριο ασκέρι, υπό τον αιμοβόρο Εμπού Λουπμούτ πασά, τον ροπαλοφόρο, με τα γνωστά επακόλουθα, την Καταστροφή της Κασσάνδρας, την ολοκληρωτική καταστροφή της Χαλκιδικής και όλων των χωριών Βόλβης και Κορώνειας προς Ρεντίνα και τον θάνατο του Εμμανουήλ Παπά από τη στεναχώρια του εν πλω προς την Ύδρα, ενώ αργότερα θα μαρτυρήσει και η θρυλική Νάουσα, το αγέρωχο "Σούλι" των Μακεδόνων!

Η Επανάσταση στην Μακεδονία όμως, θα συνεισφέρει μοναδικά στον Αγώνα του Γένους, καθώς θα καθυστερήσει τις Τουρκικές Στρατιές για έξι ολόκληρους μήνες, δίνοντας όλο τον χρόνο στη νότια Ελλάδα να στερεώσει και να θεριέψει την Ελευθερία!

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΡΕΝΤΙΝΑΣ - ΑΠΟΛΛΩΝΙΑΣ - ΝΕΑΣ ΑΠΟΛΛΩΝΙΑΣ, πρέπει να γραφεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία της πατρίδας, διότι χάρη σε αυτήν οι Τούρκοι κυνήγησαν τον Παπά, αντί να ασχοληθούν με Μοριά και Ρούμελη, φοβούμενοι μην πέσει η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη, η Θεσσαλονίκη στα ελληνικά χέρια!

Εκείνο που απομένει πια, είναι η δημιουργία του ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΡΕΝΤΙΝΑΣ, όπως έχουν ήδη ζητήσει Σχολεία της περιοχής, εκεί μπροστά στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας (1869), με τον Εμμανουήλ Παπά, τους Αγιορείτες Γέροντες και Μοναχούς, τον Μητροπολίτη Μαρώνειας Κωνστάντιο και το εικονιζόμενο Λάβαρο των Μακεδόνων!

"ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ"!


https://www.youtube.com/watch?v=rSBWIxzVu


https://www.youtube.com/watch?v=WdOBer_QUHM
ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019

Την ώρα που το υπουργείο Πολιτισμού και ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Παυλόπουλος,

ξεφτιλίζουν την ιερά νήσο Δήλο, ξεφτιλίζεται και ο αρχαίος πολιτισμός των Κυκλάδων

στα δημοπρατήρια του κόσμου…


Του Γιώργου Λεκάκη


Την ώρα που το υπουργείο Πολιτισμού και ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ξεφτιλίζουν την αρχαία ιερά νήσο Δήλο των Κυκλάδων, επισκεπτόμενοι και χαρούμενοι με την τοποθέτηση σκουριασμένων (τάχα) αγαλμάτων εντός του αρχαίου ιερού χώρου της… πώς να μην ξεφτιλίζεται και ο αρχαίος πολιτισμός των Κυκλάδων στα δημοπρατήρια-ξεπλυντήρια του κόσμου…
Για παράδειγμα, μια αρχαία κυκλαδική ραμφόστομη κανάτα (χους) δημοπρατείται – στην ουσία ξεπουλιέται – στις 15 Ιουνίου 2019 από τις Hammer Auctions AG, στην Βασιλεία της Ελβετίας… Την κανάτα θέλουν να αποκτήσουν… 559… διψασμένοι άνθρωποι μέχρι τώρα…
Το ανεκτίμητον αρχαίο ελληνικό σκεύος εκτιμάται κιόλας ανερυθρίαστα 600 ελβετικά φράγκα…
Πρόκειται για ένα σκεύος, της πρώιμης Κυκλαδική ΙΙ περιόδου, όπως μας λένε, εκ Κυκλάδων, σκεύος του 3ου αιώνα π.Χ. από τερακότα, ύψους 7,5 και διαμέτρου 3 εκατοστών…
Η… «προέλευσή του, λένε, είναι από κάποιον… Keller, από το Binningen της βόρειας Ελβετίας (ο οποίος «απέκτησε» το σκεύος το 1950 - 1960)…

Συνεχίζετε να ξεφτιλίζετε την Ελλάδα…
Η ημέρα της νομοτελειακής τιμωρίας σας, δεν είναι μακριά…

ΔΕΙΤΕ πώς ξεφτιλίζεται η ΔΗΛΟΣ, ΕΔΩ και ΕΔΩ.



arxeion-politismou.gr

 

 

 

 

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019

Η Ιερά Δήλος, πατρίδα του Απόλλωνα


Δεν είναι διάσημη όπως η Σαντορίνη ούτε εύφορη όπως η Κρήτη. Δεν σφύζει από ζωή τα καλοκαίρια όπως η Κρήτη και η Κέρκυρα και κάποτε, λέει ο μύθος, δεν ήταν καν κανονικό νησί. Ήταν η «Άδηλος νήσος», το νησί που δεν φαινόταν, επειδή έπλεε πότε εδώ και πότε εκεί τριγυρνώντας μέσα στο Αιγαίο. Κι αν γλίτωσε από αυτή τη μοίρα και απέκτησε όνομα ένδοξο, το οφείλει σε μία από τις πολλές αταξίες του βασιλιά των θεών.

Ο Δίας ερωτεύτηκε την θεά Λητώ και αποτέλεσμα του έρωτα αυτού ήταν μία επεισοδιακή εγκυμοσύνη κι ένας επώδυνος τοκετός που κράτησε εννέα μέρες. Όταν ήρθε η ώρα της γέννας, η Ήρα έκανε ό, τι μπορούσε ώστε να μην βρει η Λητώ τόπο να γεννήσει. Όπου πήγαινε την έδιωχναν από φόβο για τα αντίποινα της Ήρας.



Ο Δίας τότε παρακάλεσε τον αδελφό του, Ποσειδώνα, να παραχωρήσει το πλωτό νησί που είχε στην κατοχή του και το οποίο ονομαζόταν τότε Αστερία και Ορτυγία. Σε αντάλλαγμα του έδωσε την Καλαβρία.


  • Στη συνοικία του θεάτρου, ΝΑ, έχουν αποκαλυφθεί πολλές κατοικίες με ωραία μωσαϊκά. Στα Ν προβάλλει η συνοικία του ποταμού Ινωπού και η Ταράτσα των Ξένων θεών με το Ηραίο, τον μοναδικό ναό ελληνικής θεότητας στην περιοχή (!). Μια σκάλα, νοτιότερα, οδηγεί στην κορυφή του Κύνθου και στο Άντρο, όπου κατά τα ελληνιστικά χρόνια χτίστηκε ένα ιερό του Απόλλωνα. Στην κορυφή του λόφου υπάρχει το Κύνθιο, ένα από τα ιερότερα σημεία της Δήλου.
Ο Ποσειδών τοποθέτησε τον περιφερόμενο βράχο στο κέντρο του Αιγαίου και το σταθεροποίησε με τέσσερεις διαμαντένιες αλυσίδες και από «άδηλος» η νήσος έγινε «Δήλος», δηλαδή φανερή, ενώ τα νησιά που αγκαλιάζουν κυκλικά τη Δήλο ονομάστηκαν Κυκλάδες.


Από τότε η Δήλος έμεινε σταθερή και δεν κινήθηκε ξανά, εκτός από μία φορά. Όταν ο Δάτης, ο αρχιστράτηγος του Αρταφέρνη, πήγαινε να επιτεθεί στην Ελλάδα, όχι μόνο δεν πείραξε τη Δήλο, αλλά θυμίασε στον ναό του Δηλίου Απόλλωνα τριακόσια τάλαντα λιβάνι! Τότε μόνο σείστηκε το νησί για μία και μόνη φορά.


  • Όλες αυτές οι ιστορίες για το νησί που κινείται, οφείλονται στις συχνές σεισμικές δονήσεις, λέει ο Παυσανίας. Στην εποχή του, ένα μέρος του νησιού ονομαζόταν «Τρέμων».
Σε αυτό λοιπόν το νησί, στην Ιερή του Λίμνη, κάτω από έναν φοίνικα η κυνηγημένη Λητώ γέννησε την Άρτεμη και τον Απόλλωνα μετά από ταλαιπωρία εννέα ημερών.

  • H λατρεία του Απόλλωνα, «του γνησιότερου δημιουργήματος του ελληνικού πνεύματος» (Βιλαμόβιτς), κυριάρχησε στη Δήλο από τους ιστορικούς χρόνους, παραμερίζοντας όλες τις άλλες λατρείες. H μορφή του εδώ ήταν διαφορετική από τη δελφική, παρά τα κοινά χαρακτηριστικά. Και στα δύο ιερά ήταν θεός της μουσικής και του φωτός! (ΔΗΛΟΣ! Ορτυγία, Αστερία, Άδηλος.. Η ιερή πατρίδα του Απόλλωνα).
Χάρτης της Δήλου και της Ρήνειας 1688

  • ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΧΑΡΤΗ : PIACENZA, Francesco. L' Egeo redivivo, o'sia chorographia dell'Arcipelago, e dello stato primiero, & atuale di quellisole, regni, cittaà, popolationi, dominij, costumi, sito, & imprese, con la breue descrittione particolare si del suo ambito littorale, che della Grecia, Morea, o' Peloponnese, di Candia, e Cipri, con le sue piante in rame al piu viuo incise, fatiche e diigenze di Francesco Piacenza Napolitano, Dottor d'ambe le Leggi, Accademico Immobile, Professore di Geografia, e Lettore publico de la Prattica Criminale, e delle Cifre nello Studio di S. Carlo della Citta di Modona, consacrato all'Altezza Serenissima, Francesco II, Duca di Modona, Reggio &c., Μοδένα, Soliani, 1688.

  • Η εικόνα της Δήλου άλλαξε ριζικά στις αρχές της 1ης χιλιετίας π.Χ., με την εγκατάσταση των Ιώνων στο Αιγαίο. Μαζί με τους Ίωνες θα πρέπει να μεταφέρθηκε, από τη Μικρά Ασία, και η λατρεία του Απόλλωνα, του οποίου η μορφή κυριάρχησε στις γυναικείες θεότητες του νησιού και μετέβαλε τη Δήλο σε λατρευτικό κέντρο τεράστιας σημασίας. Έκφραση αυτής της αλλαγής αλλά και των αγώνων που έγιναν για την επικράτηση της απολλώνιας λατρείας πρέπει να αποτελούν τα γεγονότα που αναφέρονται στον λατρευτικό μύθο του Απόλλωνα της Δήλου, σχετικά με τη ζηλοτυπία της Ήρας για τη Λητώ, τη μητέρα του θεού και της Άρτεμης.
  • Κατά την κυρίαρχη εκδοχή αυτού του μύθου, όπως δίνεται στο πρώτο μέρος του ομηρικού Ύμνου στον Απόλλωνα (περίπου 700 π.Χ.), η Δ., που πλανιόταν στα κύματα, ήταν ο μόνος τόπος που δέχτηκε –όταν όλοι την έδιωχναν επειδή φοβούνταν τη ζήλια της Ήρας– την κυριευμένη από τους πόνους του τοκετού και κυνηγημένη από την Ήρα, Λητώ, για να γεννήσει εκεί. Σε αντάλλαγμα, η Λητώ είχε υποσχεθεί στη Δήλο ότι ο θεός που θα γεννιόταν από την ένωσή της με τον Δία δεν θα περιφρονούσε την άγονη γη του νησιού.
Μόλις γεννήθηκε ο Απόλλων ο τόπος γέμισε λουλούδια και φως, η φύση ξύπνησε και η Λητώ φρόντισε να γίνει το νησί πλούσιο και σεβαστό απ’ όλον τον κόσμο, όπως ακριβώς είχε υποσχεθεί. Έτσι, η μικρή, άνυδρη και άγονη Δήλος απέκτησε την αίγλη που την συνόδευσε για πολλές χιλιετίες.

Η συνοικία της Ιερής Λίμνης στη Δήλο.

Η Δήλος έχει έκταση μόνο 3.43 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Έχει έναν μόνο ορεινό όγκο που ονομάζεται Κύνθος και είναι λίγο ψηλότερος από 100 μέτρα. Έχει επίσης ένα μόνο ποτάμι τον Ινωπό με μήκος μόλις 1200 μέτρα. Οι αρχαίοι έλεγαν ότι πλημμύριζε πάντα την ίδια χρονιά που πλημμύριζε και ο Νείλος, σαν να συνδεόταν με αυτόν με κάποια μυστηριώδη υποθαλάσσια ρεύματα.

Το ιερό του Δήλιου Απόλλωνα με το όρος Κύνθος στο βάθος.

Ιστορία
Δρύοπες, Μινωίτες και Κάρες κατοικούσαν στο νησί από τους προϊστορικούς χρόνους.
Την εποχή του Τρωικού Πολέμου, βασιλιάς της Δήλου ήταν ο Άνιος ή Ανίων. Οι γιοι του ήταν ο Μύκονος, ο Άνδρος και ο Θάσος, που σημαίνει πως τα νησιά που φέρουν αυτά τα ονόματα είχαν στενές σχέσεις με τη Δήλο από τότε.

  • Η σημαντική θέση της Δήλου, λόγω της ασφάλειας που παρείχε σε όσους ταξίδευαν μεταξύ Μικράς Ασίας, Χίου, Σάμου και κυρίως Ελλάδας, προσέλκυσε κατοίκους ήδη από την 3η χιλιετία π.Χ. Αρχικά πρέπει να χρησίμευε ως σταθμός και αργότερα για μόνιμη εγκατάσταση ψαράδων, ναυτικών αλλά και πειρατών.
  • Οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στον Κύνθο, γεγονός που μαρτυρά ότι τα παράλια του νησιού δεν ήταν ασφαλή. Ο πρώτος οικισμός (περίπου δώδεκα καλύβες) ιδρύθηκε από ναυτικούς από τη Μικρά Ασία, ίσως Κάρες, κατά τη μαρτυρία του Θουκυδίδη.

Ο Άνιος είχε και τρεις κόρες που ονομάζονταν Σιτώ, Οινώ και Ελαΐς, τις οποίες πήραν μαζί τους οι Αχαιοί πλέοντας προς την Τροία, για να έχουν εξασφαλισμένη τη διατροφή τους με μαγειρική κατά τη διάρκεια της πολιορκίας.

  • Αν δεν μας άρεσαν τόσο πολύ οι μύθοι, θα μπορούσαμε να πούμε πως οι Αχαιοί απλώς φόρτωσαν τα πλοία τους με άφθονες προμήθειες από την Δήλο. Και αν έγινε έτσι, τότε η Δήλος ήταν από τότε ένα πλούσιο εμπορικό κέντρο. Αλλά μας αρέσουν οι μύθοι και φανταζόμαστε τις τρεις Δήλιες πριγκίπισσες στην Τροία να εκπαιδεύουν τους στρατιώτες στην παραγωγή τροφής από τον σίτο, την ελιά και το αμπέλι.

Δήλος - Θυσία Ιάσωνος

Την ίδια εποχή, έκανε στάση στη Δήλο και ο Θησέας καθώς επέστρεφε από την Κρήτη. Αφού θυσίασε στον Απόλλωνα ευχαριστώντας για τη σωτηρία του από τον Λαβύρινθο και τον τρομακτικό Μινώταυρο, χόρεψε γύρω από τον βωμό μαζί με τους νέους και τις νέες που είχε διασώσει, έναν εντυπωσιακό, έντονο χορό τον Γέρανο. Από αυτό το περιστατικό προέκυψε η αρχαία παροιμία «Δήλου κακός βωμός», για κάποιον που χόρευε ή περιφερόταν κάνοντας παρόμοιες κινήσεις.

Οι προσομοιάζοντες χοροί

Εδώ μπορείτε να δείτε τον Ζωναράδικο της Θράκης
Και τον Τσακώνικο της Αρκαδίας
Και οι δύο παραδοσιακοί χοροί προσομοιάζουν στον Γέρανο.

Από τον 8ο αιώνα π.Χ και μετά, η Δήλος είναι το συνεδριακό κέντρο των Ιωνικών πόλεων. Συγκεντρώνονταν εκεί οι Ίωνες των νησιών και των ακτών της Μ. Ασίας, συζητούσαν τα θέματα που τους απασχολούσαν κι έπαιρναν μέρος στους μουσικούς και γυμναστικούς αγώνες που οργανώνονταν προς τιμήν του θεού Απόλλωνα. Αργότερα το συνέδριο μεταφέρθηκε στην Έφεσο.

  • Ενώ όμως στη Δήλο γιορταζόταν με χορούς και ύμνους και τιμούσαν κυρίως τη γέννησή του, στους Δελφούς ο θεός ήταν αυστηρός και υπέβαλλε τον άνθρωπο σε πολλές δοκιμασίες. Στη Δήλο, παρότι αναφέρεται η ύπαρξη μαντείου, δεν φαίνεται να αναπτύχθηκε αυτή η πλευρά της προσωπικότητας του θεού, ενώ στους Δελφούς ήταν ο θεός που φανέρωνε με σημάδια (σήμαινε) τη θέληση του πατέρα του Δία, και με τη βοήθειά του οι άνθρωποι αποκτούσαν πολιτισμένη και ανώτερη ζωή.


Όταν κυριαρχούσαν οι Αθηναίοι
Αποφασιστικό στοιχείο για την εξέλιξη του δηλιακού ιερού ήταν το ενδιαφέρον των Αθηναίων από την αρχαϊκή περίοδο. Από την εποχή του Πεισίστρατου (6ος αι. π.Χ.) οι Αθηναίοι συνέδεσαν παλιές παραδόσεις τους με τη Δήλο: οι Υπερβόρειες Παρθένες πριν φτάσουν στη Δήλο πέρασαν από τις Πρασιές (Πόρτο Ράφτη) της Αττικής· ο πρώτος βασιλιάς της Αθήνας Ερυσίχθων ήταν ο πρώτος θεωρός (προσκυνητής) του ιερού νησιού κ.ά. Οι Αθηναίοι διαδέχτηκαν στην κυριαρχία της Δήλου τη Νάξο, η οποία πρέπει να είχε τα πρωτεία εκεί έως τον 6ο αι., και επικράτησαν έως το 314 π.Χ.


Βόρεια του Αρτεμισίου βρίσκονται το Εκκλησιαστήριο και το Θεσμοφόριο. Βόρεια του τεμένους του Απόλλωνα βρίσκονται η συνοικία της Λίμνης, ναός αφιερωμένος στους 12 θεούς, το ιερό της Λητούς και η περίφημη Λεωφόρος των λεόντων. Πρόκειται για σπουδαία δείγματα της αρχαϊκής τέχνης της Νάξου, μοναδικά στον ελληνικό χώρο

Τον 6ο αι. π..Χ, ο τύραννος των Αθηνών Πεισίστρατος αποκτά τον έλεγχο του νησιού και προβαίνει σε μία πρωτοφανή ενέργεια. Διατάζει να εκκενωθούν οι τάφοι και να μεταφερθούν τα οστά στο απέναντι νησάκι, την Ρήνεια. Ο τρόπος ταφής και τα κτερίσματα που βρήκαν στους τάφους αυτούς 'ίσως δεικνύει πως οι πρόγονοι των Δηλίων ήταν και Κάρες.


Δήλος σε αναπαράσταση της πόλεως το 454 π.Χ

Η Δήλος έμεινε αλώβητη από τις περσικές επιθέσεις λόγω της ιερότητάς της. Μετά την εκδίωξη των Περσών, έγινε το κέντρο της Αθηναϊκής Συμμαχίας και το επίσημο θησαυροφυλάκιό της (μέχρι το 454 π.Χ. που ο Περικλής μεταφέρει το ταμείο της Συμμαχίας στην Ακρόπολη των Αθηνών).

  • Χαρακτηριστικό της φήμης της Δήλου είναι πως o Δαρείος απαγόρευσε στον ναύαρχό του Δάτη να εισβάλλει στο νησί κατά τους Μηδικούς πολέμους.


Στις αρχές του Πελοποννησιακού Πολέμου, αναζητώντας ανακούφιση από την καταστροφή που προκάλεσε ο λοιμός, οι Αθηναίοι αποφασίζουν να πραγματοποιήσουν και πάλι καθαρμό στο ιερό νησί. Για άλλη μία φορά αδειάζουν οι τάφοι και οι νεκροί μεταφέρονται στην Ρήνεια (που παλαιότερα ονομαζόταν Αρτεμήτις και Κελαδούσα).
Από τότε δεν επιτρεπόταν ούτε να γεννηθεί ούτε να πεθάνει κάποιος στο ιερό νησί, κι έτσι οι ετοιμόγεννες και οι ετοιμοθάνατοι μεταφέρονταν στην Ρήνεια. Ως αποτέλεσμα ο πληθυσμός της Ρήνειας αυξήθηκε και η περιοχή αναπτύχθηκε εντυπωσιακά.
Οι γείτονες Μυκονιάτες εξέτρεφαν εκεί ίππους, βοοειδή και αιγοπρόβατα, ενώ πολλοί ήρθαν από διάφορες περιοχές για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε όσους επρόκειτο να γεννηθούν και σε εκείνους που ανέμεναν υπομονετικά τον θάνατο.

Επιπλέον, οι Αθηναίοι έδιωξαν τους Δήλιους από τον τόπο τους, επειδή είχαν τελέσει ιερουργίες ενώ ήταν ακάθαρτοι. Εκείνοι κατέφυγαν στο Αδραμύτιο, απ’ όπου εκδιώχθηκαν λίγο αργότερα από τον Τισαφέρνη. Το Μαντείο των Δελφών δίνει χρησμό στους Αθηναίους πως πρέπει να επαναφέρουν τους Δηλίους στον τόπο τους.
Οι Αθηναίοι τους κάλεσαν πίσω και τότε περίπου καθιερώθηκαν τα Δήλια, η γιορτή προς τιμήν του Απόλλωνα που γινόταν κάθε πέντε χρόνια.


Ελληνιστική εποχή
Μετά την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου η Δήλος ωφελήθηκε πολύ από την ενοποίηση Ανατολής – Δύσης και την ανάπτυξη της οικονομίας. Η Δήλος είναι πλέον μία ανεξάρτητη πολιτεία.

Η ΣΤΟΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Ε'


Στην Δήλο και στον Απόλλωνα αφιέρωσε και ο Αντιγονίδης Φίλιππος Ε' μία δεύτερη στοά, προσανατολιζόμενη στην Ανατολή, ακριβώς απέναντι από την Νότια στοά.Η ανέγερσή της χρονολογείται από το 221 έως το 201 π.Χ.και ταυτίζεται βάσει μίας αναθηματικής επιγραφής ,χαραγμένης στο επιστύλιο που αναφέρει : "ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΙ (ΑΝΕΘΗΚΕΝ)"
Η στοά αυτή συνδέεται με τον εορτασμό και τις νίκες του βασιλιά σε μάχες ξηράς και θάλασσας και έτσι δινόταν τότε μεγάλη έμφαση στις ικανότητες του Φιλίππου του Ε'.

Επιγραφές και ανάγλυφα ασπίδων από τρόπαια κοντά στη στοά του Φιλίππου Ε' στη Δήλο.

Συμπερασματικά συνάγεται πως οι Μακεδόνες βασιλείς δεν απέφευγαν τις δαπάνες,τις χρονοβόρες διαδικασίες και διαπραγματεύσεις που ήταν απαραίτητες για την ανέγερση ενός οικοδομήματος μνημείου με αποτέλεσμα η προσφορά τους να περιέχει πολύ ισχυρά στρατηγικά και πολιτικά μηνύματα.



Δόμοι από την στοά του Φιλίππου Ε'
ΑΛΛΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ
Ο Αντίγονος Μονόφθαλμος και ο γιος του Δημήτριος ο Πολιορκητής ίδρυσαν το Κοινόν των Νησιωτών με θρησκευτικό κέντρο τη Δήλο, η οποία κηρύχτηκε ελεύθερη και ανεξάρτητη (314 – 166 π.Χ.) .Το νησί της Δήλου έπαιζε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο για την δυναστεία των Αντιγονιδών κατά τον 3ο αι.π.Χ. Όταν ο Αντίγονος Β' Γονατάς, απόχτησε την βασιλεία της Μακεδονίας, αντιμετώπισε στην αρχή , σημαντικές δυσκολίες.
  • Και οι τάφοι της Όπιδας και της Άργης, όπως και των Υπερβόρειων Παρθένων;...Στην ανατολική πλευρά του περιβόλου του ιερού υπάρχει το Πρυτανείο (αρχές 5ου αι. π.Χ.). Τη βόρεια πλευρά του ιερού διασχίζει η Στοά του βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονου (τέλη 3ου αι. π.Χ.), μπροστά από την οποία βρίσκεται η Θήκη, τάφος της Όπιδας και της Άργης, των δύο Υπερβόρειων Παρθένων που παραστάθηκαν στη γέννηση του Απόλλωνα· ο τάφος των δύο άλλων Υπερβόρειων Παρθένων, της Λαοδίκης και της Υπερύμης, βρίσκεται στο Σήμα, στη δυτική πλευρά του τεμένους, η οποία, όπως και η νότια, κλείνει με τη Στοά των Ναξίων.
Ήταν γιος και διάδοχος του Δημητρίου Πολιορκητή.Το βασίλειο του πατέρα του όμως είχε διαλυθεί. Μετά την σημαντική νίκη του Αντιγόνου εναντίον των Γαλατών στην Λυσιμάχεια κατάφερε να κατακτήσει τον θρόνο της Μακεδονίας και στην συνέχεια προσπάθησε να εγκαθιδρύσει εκ νέου την Μακεδονική δύναμη στο Αιγαίο.

Το ότι η Δήλος ως κέντρο του Κοινού των Νησιωτών έπαιζε σημαντικό ρόλο στην πολιτική του Αντιγόνου Γονατά φανερώνει το γεγονός ότι όλες οι δωρεές του,με ελάχιστες εξαιρέσεις απευθύνθηκαν στο ιερό του Απόλλωνα στη Δήλο.

Από το αφιερωματικό Επιστύλιο από τη Στοά του Αντίγονου Γονατά στη Δήλο.

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΤΑΥΡΩΝ



Αρχαιότητες από τη Δήλο, τις οποίες ο συγγραφέας είδε στη Σύρο.BLOUET, Guillaume-Abel. Expédition scientifique de Morée, Ordonnée par le Gouvernement français: Architecture, Sculptures, Inscriptions et Vues du Péloponèse, des Cyclades et de l'Attique, mesurées, dessinées, recueillies et publiées par Abel Blouet, Architecte, Directeur de la Section de l’Architecture et de Sculpture de l’Expédition, Ancien Pensionnaire de l’Académie de France à Rome; Amable Ravoisié et Achille Poirot, Architectes; Félix Crézel, Peintre d’Histoire, et Frédéric de Gournay, Littérateur. Ouvrage dédié au Roi, τ. I-VI, Παρίσι, Firmin Didot, 1831-1838.
Ανάμεσα σε αυτές τις αφιερώσεις συγκαταλέγεται και το μνημείο των Ταύρων (Βοών),το οποίο ήταν επέκταση του ιερού του Απόλλωνος προς Ανατολάς. Το όνομα του μνημείου οφείλεται στις προτομές ταύρων που ευρίσκοντο πάνω στους πεσσούς.

Αρχαιότητες από τη Δήλο. Κάτοψη κιόνων (εικ. 1), όψη (εικ. 2) και πλάγια όψη (εικ. 3) κεφαλών ταύρων από το Μνημείο με τους Ταύρους στη Δήλο.

Η χρονολόγηση του Μνημείου των Ταύρων(Βοών) συνάδει με μία πληροφορία από τον Αθήναιο που παραπέμπει σε να κείμενο του Μοσχίωνος ,ενός συγγραφέα της ελληνιστικής εποχής και μας πληροφορεί ότι ο Αντίγονος αφιέρωσε στον Απόλλωνα την τριήρη μήκους 50μ ,με την οποία είχε νικήσει στη Λεύκολλα της Κω τους στρατηγούς του Πτολεμαίου.



Επειδή ακριβώς αναφέρεται στην συγκεκριμένη ναυμαχία,ο Αντίγονος του κειμένου ταυτίζεται με τον Γονατά. Η πιθανότερη εκδοχή είναι η πρόταση ότι το Μνημείο των Ταύρων προοριζόταν αρχικά για την τοποθέτηση ενός πλοίου αναθήματος του Δημητρίου Πολιορκητή αλλά οι εργασίες διακόπησαν για άγνωστο λόγο, μέχρι που ο Αντίγονος Γονατάς, μετά την θαλάσσια νίκη του ,αποφάσισε να ολοκληρώσει το έργο. Η πληροφορία του Αθήναιου για την αφιέρωση του πλοίου του Γονατά στον Απόλλωνα είναι η μοναδική περίπτωση ανάθεσης πλοίου, από Έλληνα βασιλιά της «ελληνιστικής» εποχής, η οποία μας είναι γνωστή.



Η ΣΤΟΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΓΟΝΟΥ ΓΟΝΑΤΑ.
Τη βόρεια πλευρά του ιερού διασχίζει η Στοά των κεράτων του βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονου Γονατά, η οποία χτίστηκε το 250 π.Χ. είχε έναν μόνο όροφο και ήταν δίκλιτη. Στην πρόσοψη υπήρχαν 47 κίονες δωρικοί.
Τα μετακιόνια διαστήματα ήταν αρκετά μεγάλα και στο κέντρο του του καθενός εβρίσκετο μία τρίγλυφος
.Οι τρίγλυφοι δουλεύτηκαν σε λευκό μάρμαρο και απεικόνιζαν κεφαλές ταύρων.Στο επιστύλιο της στοάς ήταν χαραγμένη η αναθηματική επιγραφή:"ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΝΤΙΓΟΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΑΚΕΔΩΝ ΑΠΟΛΛΩΝΙ"


ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝΣτην στοά ,15μ μπροστά και ανατολικά της πρόσοψης ,υπήρχε ένα αναθηματικό βάθρο μεγάλου μήκους το οποίο ήταν επίσης ανάθημα του Αντιγόνου Γονατά. Η επιγραφή αναφέρει τα εξής: "ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΝΤΙΓΟΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΑΚΕΔΩΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΑΠΟΛΛΩΝΙ (ΑΝΕΘΗΚΕΝ)"

'Έτσι γνωρίζουμε πως το βάθρο αυτό στήριζε τα αγάλματα των προγόνων του βασιλέα Γονατά .Εκτός από την ανωτέρω επιγραφή ,υπήρχαν και άλλες κάτω από κάθε άγαλμα που ανέφεραν τα ονόματα των εικονιζομένων Αντιγονιδών , εκ των οποίων ελάχιστα μέρη σώζονται.
Η πολιτική του Αντιγόνου Γονατά και η ανάθεση του Μνημείου των Ταύρων, της εντυπωσιακής Στοάς αλλά και στο λεγόμενο Μνημείο των Προγόνων , το βάθρο δηλαδή με τα αγάλματα του Αντίγονου Μονόφθαλμου και του Δημητρίου Πολιορκητή ,στο ιερό του Απόλλωνα στην Δήλο,σκοπό είχε την προβολή και ισχυροποίηση της νομιμότητας της κυριαρχίας του και την διαδοχική συνέχεια της βασιλείας στην Μακεδονία ,από τους Αργεάδες του Αλεξάνδρου στους Αντιγονίδες.

Κάτοψη δωρικών κιόνων και όψη δωρικής κιονοστοιχίας με θριγκό, πιθανότατα από Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο.

Το άντρο του Ηρακλή στο όρος Κύνθος στη Δήλο.

Πολλά κτίσματα και έργα τέχνης που διασώζονται ως σήμερα ανήκουν σε αυτή την περίοδο. Οι πόλεις συναγωνίζονταν μεταξύ τους ποια θα αφιερώσει το πιο ακριβό, το πιο περίτεχνο δώρο στον ιερό τόπο.


Ρωμαϊκή εποχή
Σε όλη τη διάρκεια της ρωμαϊκής κυριαρχίας, η Δήλος γνώρισε άλλη μία περίοδο μεγάλης οικονομικής άνθησης. Μετά την καταστροφή της Κορίνθου, οι έμποροι της πόλης ήρθαν στην Δήλο, η οποία ήταν απαλλαγμένη από τέλη και φόρους και έκαναν χρυσές δουλειές.

  • Οι Ρωμαίοι αργότερα, για να πλήξουν τη Ρόδο, ανακήρυξαν τη Δήλο ελεύθερο λιμάνι· τότε εγκαταστάθηκαν εκεί πολλοί ξένοι μεταφέροντας μαζί και τις λατρείες των θεών τους.

Όλα τα πλοία που έπλεαν από την Ιταλική  και την Ελλάδα προς την Ασία έκαναν στάση στο κέντρο των Κυκλάδων. Οι θρησκευτικές γιορτές επίσης ήταν μία αέναη πηγή πλούτου.

Δήλος Κορινθιακά κιονόκρανα φερμένα από την Ρώμη πληροφορίες από .....LE ROY, Julien David. Les ruines des plus beaux monuments de la Grece, considérées du côté de l'histoire et du côté de l'architecture; par M. Le Roy, historiographe de l'Academie Royale d'Architecture, & de l'Institut de Bologne. Seconde édition corrigée et augmentée. τ. IΙ, Παρίσι, Louis-François Delatour, MDCCLXX [1770].


Την χλιδή που απολάμβαναν τότε οι κάτοικοι του νησιού μπορούμε σήμερα να φανταστούμε από τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά των κατοικιών που έχουν σωθεί σε άριστη κατάσταση.

Δήλος: « Οικία Δελφινιών »

Εκτός από τα θαλασσινά μοτίβα, συνηθίζονται διονυσιακά θέματα που αποκαλύπτουν την χαρμόσυνη διάθεση των κατοίκων.
Αυτή την εποχή συγκατοικούν εδώ όλες οι θεότητες, χωρίς προβλήματα. Ο Σέραπις, η Ίσις, ο Διόνυσος, μαζί με τους οικοδεσπότες Απόλλωνα, Άρτεμη και Λητώ και πολλούς άλλους.

Το ιερό της Ίσιδος  3 αι π.Χ.

Παρά τον πλούτο και τον μεγάλο του πληθυσμό (30.000 περίπου κατά τη ρωμαϊκή περίοδο), η Δήλος ήταν ένα νησί ατείχιστο, χωρίς στρατό. Εύκολα λοιπόν το κατέλαβε ο βασιλιάς του Πόντου, Μιθριδάτης.

  • Ο αρχιστράτηγός του, Μηνοφάνης, κατέσφαξε τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Δήλου το 88. π.Χ και αιχμαλώτισε τα γυναικόπαιδα. Οι θησαυροί του νησιού λεηλατήθηκαν.

Σύμφωνα με μία παράδοση, ένας από τους στρατιώτες του έριξε το άγαλμα του Απόλλωνα στη θάλασσα κι εκείνο ξεβράστηκε στις ακτές της Βοιωτίας. Το μέρος εκείνο ονομάστηκε Επιδήλιο και οι Βοιωτοί Επιδήλιοι. Φαντάζομαι πως πρόκειται για το σημερινό Δήλεσι.

Ψηφιακή αναπαράσταση της Δήλου τον 2ον αι π.Χ.

Το τέλος
Το 69 π.Χ. ο Μιθριδάτης επιχειρεί μία νέα λεηλασία και στέλνει τον συνεργάτη του, τον πειρατή Αθηνόδωρο. Η καταστροφή που υπέστη το νησί ήταν ανεπανόρθωτη. Στα τέλη του 2ου αι. μ.Χ. στο νησί έχει απομείνει μόνο ένας μικρός οικισμός. Ο Χριστιανός Τερτυλλιανός, δεν μπορεί να κρύψει την χαρά του για το κατάντημα του ιερού νησιού: «Και η Σάμος άμμος, και η Δήλος άδηλος», γράφει με ικανοποίηση.

  • Η Δήλος εγκαταλείφθηκε εντελώς τον 6ο αι. μ.Χ. και παρέμεινε καταφύγιο των πειρατών για πολλούς αιώνες.



Σε μία περιγραφή του 1854 διαβάζουμε: «είναι δε όλως εγκαταλελειμμένη, ακατοίκητος και ληστών και πειρατών καταγώγιον … εκ δε των ζώων και πτηνών εισί δασύποδες και όρτυγες και σκολόπακες πολλοί, και έχιδναι και κροκόδειλοι χερσαίοι. Σώζεται δε εισέτι πλήθος άμετρον συντριμμάτων και λειψάνων των αρχαίων περίφημων και λαμπροτάτων εκείνων οικοδομών της Δήλου άπερ κατακαλύπτοντα πολλάς των αρίστων γαιών της νήσου, καθιστώσιν αυτάς ανεπιδέκτους καλλιεργείας. Και επιγραφαί δε πολλαί σώζωνται και κυρίως επί του βάθρου του αγάλματος του Απόλλωνος».*

Άποψη της Δήλου.1681

Τον 19ο αιώνα η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή ξεκινά τις ανασκαφές και η Δήλος αποκαλύπτει σιγά – σιγά τις ομορφιές της. Σήμερα, ολόκληρο το νησί είναι ένας αρχαιολογικός χώρος χαρακτηρισμένος ως Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά υπό την προστασία της UNESCO. Μπορείτε να την επισκεφτείτε εύκολα με καραβάκι από τη Μύκονο ή τη Νάξο, αλλά δεν μπορείτε να διανυκτερεύσετε εκεί. Ο Απόλλων αγαπά την ησυχία.

ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ
Με πληροφορίες από :
Κυρίως:

  • www.grethexis.com
Δευτερευόντως:
  • https://doryforos.gr/
  • http://el.travelogues.gr/
Αρχαίες πηγές:
Στράβων «Γεωγραφικά», Παυσανίας «Ελλάδος Περιήγησις», Ηρόδοτος «Ιστορίαι» Β΄, Διόδωρος Σικελιώτης «Ιστορική Βιβλιοθήκη»», Βιργίλιος «Αινειάς», Οβίδιος «Μεταμορφώσεις»
*Απόσπασμα από «Τα Ελληνικά» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, τόμος Γ΄ 1854

ellinondiktyo

 

 

 

11.6.19

Κατάργησαν τον χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία της χώρας &

προσλαμβάνουν 120 μουφτήδες «για να διδάσκουν το Κοράνι»!

Κατάργησαν τον χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία της χώρας & προσλαμβάνουν 120 μουφτήδες «για να διδάσκουν το Κοράνι»!
H "κυβέρνηση" ευρίσκεται εν αποδρομή και δεν δικαιούται να κάνει προσλήψεις κ.λ.π.
Να δεσμευθεί ο κ. Μητσοτάκης ότι θα ακυρώσει τις προσλήψεις αυτές. Θα το κάνει; Όχι.
Juan
Η κυβέρνηση αφού κατήργησε τον χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία της χώρας (ουδετερόθρησκο κράτος), προσλαμβάνει προεκλογικά 120 μουφτήδες «για να διδάσκουν το Κοράνι»!
Συγκεκριμένα, λίγο πριν την διάλυση της βουλής και την προκήρυξη εθνικών εκλογών, έχει κατακλυστεί το κοινοβούλιο με αποφάσεις της τελευταίας στιγμής, τοποθετήσεις, μετακλήσεις υπαλλήλων και διορισμών.


Ανάμεσά τους υπάρχει μια απόφαση για την προκήρυξη 120 θέσεων για ιεροδιδασκάλων για την διδασκαλία της ισλαμικής θρησκείας στις μουφτείες Κομοτηνής, Ξάνθης και Διδυμοτείχου.


Η προκήρυξη θέσεων είναι ορισμένου χρόνου και αφορά το διάστημα των εννέα μηνών.


Ας δούμε αναλυτικά τί αναφέρει η προκήρυξη - πρόσκληση υποβολής υποψηφιοτήτων


"Προκηρύσσουμε


Την πλήρωση εκατόν είκοσι (120) θέσεων Ιεροδιδασκάλων Ισλαμικής θρησκείας στις Μουφτείες της Θράκης. Οι Ιεροδιδάσκαλοι θα προσληφθούν με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας εννέα (9) μηνών.


Το έργο των Ιεροδιδασκάλων είναι η διδασκαλία του Κορανίου στα Tεμένη της Θράκης ή εφόσον το επιθυμούν και προκύψει σχετική ανάγκη και σε Δημόσια Σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Θράκης, σε μαθητές μέλη της Μουσουλμανικής μειονότητας που έχουν απαλλαγεί από το μάθημα των Θρησκευτικών, κατόπιν σχετικής απόφασης του αρμοδίου κατά περίπτωση Διευθυντή Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.


Επίσης, οι Ιεροδιδάσκαλοι μπορούν, εφόσον το επιθυμούν, κατόπιν σχετικής απόφασης του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας − Θράκης, να διδάσκουν μαθήματα θρησκευτικής Μουσουλμανικής εξειδίκευσης, καθώς και την Αραβική γλώσσα στα Μουσουλμανικά Ιεροσπουδαστήρια της Θράκης, εφόσον έχουν τα αναγκαία τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, έστω και αν δεν κατέχουν παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια.


Επιπλέον, προς κάλυψη επειγουσών αναγκών, μπορούν με απόφαση του οικείου Μουφτή να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην Κεντρική Υπηρεσία της Μουφτείας, ως βοηθητικό διοικητικό προσωπικό και εντός του νομίμου ωραρίου.


Σε περίπτωση που ο Ιεροδιδάσκαλος δεχθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε Σχολείο ή σε Μουσουλμανικό Ιεροσπουδαστήριο ή στην Κεντρική Υπηρεσία της Μουφτείας, τεκμαίρεται ότι τροποποιείται ανάλογα η σύμβαση εργασίας με σύμφωνη γνώμη και των δύο μερών, με αντίστοιχη μείωση της βασικής του απασχόλησης στα Τεμένη όπου τοποθετήθηκε.


Οι Ιεροδιδάσκαλοι που θα αποδεχθούν να προσφέρουν τις ανωτέρω υπηρεσίες, δεν θεωρείται ότι παρέχουν πρόσθετες υπηρεσίες πέραν των συμβατικών, ούτε δικαιούνται πρόσθετης αμοιβής. Κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερομένου και σύμφωνης γνώμης των ενδιαφερομένων Μουφτήδων επιτρέπεται η διάθεση Ιεροδιδασκάλου για την παροχή αντίστοιχου έργου σε Μουφτεία διαφορετική από εκείνη που προσλήφθηκε".

pronews

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 11.6.19

 

 

 

 

«Οι μετανάστες είναι κίνδυνος, όχι λύση για το δημογραφικό»


Δεν μπορούν να ενσωματωθούν,
θα αλλάξουν εθνολογικά τον ελληνικό πληθυσμό» λέει καθηγητής Ιατρικής
Από τη Ρίτα Μελά
Μπορεί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να θεωρεί ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες από την Ασία και την Αφρική θα λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, ωστόσο οι ειδικοί είναι κατηγορηματικοί. «Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι η λύση για το οξύ πρόβλημα της υπογεννητικότητας, που τείνει να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις στην Ελλάδα, γιατί θα αλλάξει εθνολογικά ο πληθυσμός της χώρας, ενώ δεν ενσωματώνονται και δεν αφομοιώνονται» ανέφερε ο Γεώργιος Δασκαλάκης, αναπληρωτής καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας - Εμβρυομητρικής Ιατρικής ΕΚΠΑ.

«Παράδειγμα, η Γερμανία, που είχε προσκαλέσει Αφγανούς και Πακιστανούς, όμως έπειτα από χρόνια διαπίστωσαν ότι αυτοί οι μετανάστες δεν μπόρεσαν να αφομοιωθούν, ενώ παράλληλα δεν απέκτησαν τις δεξιότητες που είχε ανάγκη, π.χ., η βιομηχανία τους. Γι' αυτό οι Γερμανοί θέλουν Ελληνες, Ιταλούς, Ισπανούς, που έχουν την ίδια κουλτούρα και μπορούν να ενσωματωθούν. Στη χώρα μας θα μπορούσαν εν μέρει να βοηθήσουν μετανάστες και πρόσφυγες χριστιανοί από την Ευρώπη, την Αίγυπτο και άλλες χώρες της Αφρικής, όχι όμως από τη μαύρη φυλή».


Συνέντευξη
Ο κ. Δασκαλάκης έδωσε αυτές τις απαντήσεις -μεταξύ άλλων- στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε η Ελληνική Εταιρεία Περιγεννητικής Ιατρικής (ΕΕΠΙ) με αφορμή την Ημερίδα Ευαισθητοποίησης για την Υπογεννητικότητα με τίτλο «Ας γεννήσουμε λύσεις», που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 14 Απριλίου στο Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος».

Το ποσοστό γεννητικότητας (περίπου 1,35 γεννήσεις ανά Ελληνίδα) είναι από τα πιο χαμηλά στην Ευρώπη, σε σχέση με το απαιτούμενο 2,1 για τη σταθεροποίηση του πληθυσμού. Το 2017 σημειώθηκε αρνητικό ρεκόρ γεννήσεων σε σχέση με τους θανάτους (90.000 γεννήσεις, οι οποίες μεταφράζονται σε μείωση 4,7% σε σχέση με το 2016). Εως το 2035, η συρρίκνωση του πληθυσμού της Ελλάδας θα κυμαίνεται μεταξύ 4,1% και 12,4% σε σχέση με το 2015.
«Το δημογραφικό είναι υποχρέωση της Πολιτείας και όχι των ΜΚΟ» τόνισαν οι ειδικοί, που πρότειναν το κράτος να δώσει φορολογικά κίνητρα ώστε τα νέα ζευγάρια να αποκτήσουν πάνω από δύο παιδιά. «Ο άντρας να παίρνει άδεια πατρότητας για έναν χρόνο, χωρίς να κινδυνεύει να χάσει τη δουλειά του, να γίνει αναβάθμιση και ανακαίνιση των δημόσιων μαιευτηρίων, ώστε οι γυναίκες να μην είναι πέντε έξι μέσα σε ένα δωμάτιο, και φυσικά να υπάρχουν θέσεις εργασίας για να μειωθεί η μετανάστευση των Ελλήνων».
dimokratianews.gr

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις  10/6/2019 3:18 π.μ.

 

 

 

 

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2019

«Να κάνουμε την Ισταμπούλ, Κωνσταντινούπολη ξανά...»...

~!! Με το σύνθημα του Τραμπ Έλληνες και Αρμένιοι στην Αμερική προκαλούν ΣΟΚ και ΠΑΝΙΚΟ

στην τουρκία...!!!

Πυρ και μανία ολόκληρος ο ελεγχόμενος από τον Ερντογάν, τουρκικός τύπος, μετά την δημοσιοποίηση φωτογραφίας στα κοινωνικά δίκτυα όπως το Twitter κά,της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Αμερικής (ANCA), η οποία απαιτεί να γίνει η «Ινσταμπούλ» ξανά Κων/πολη, ενώ εμφανίζει ένα μεγάλο σταυρό πάνω από τον τρούλο της Αγίας Σοφίας, έχοντας γύρω από την φωτογραφία αρμενικές και ελληνικές σημαίες.

«Καντε την Ισταμπούλ ξανά Κωνσταντινούπολη» ήταν το σύνθημα των Αρμενίων στα πρότυπα του συνθήματος του Ν.Τραμπ «κάντε την Αμερική σπουδαία ξανά», αναφέρει με περισσή οργή σχεδόν όλες οι τουρκικές εφημερίδες.

Μάλιστα ο Τούρκος βουλευτής του ΑΚΡ Markar Esayan, ο οποίος είναι Αρμενικής καταγωγής με έδρα την Κωνσταντινούπολη, φέρεται να «αντέδρασε» έντονα κατά της φωτογραφίας αυτής (αν μπορούσε ας έκανε και αλλιώς λόγω του στυγνού καθεστώτος), ενώ χιλιάδες Τούρκοι πολίτες, οπαδοί του ΑΚΡ απάντησαν ανεβάζοντας τις φωτογραφίες του Μωάμεθ του πορθητή και του προέδρου Ερντογάν ως σουλτάνου στην πόλη.

Το όλο θέμα που πήρε διαστάσεις, ενώ αναφέρθηκε και το όνομα του Εκρέμ Ιμάμογλου, τον οποίο ο τουρκικός τύπος παρουσιάζει ως «ελληνικής καταγωγής» σε μια προσπάθεια να ανακόψει την πορεία του για την ανάληψη της εξουσίας στην Κων/πολη, λέγοντας ότι ένας «Έλληνας» θα αναλάβει την Κων/πολη.

Πόσο τόσο τρέμουν πραγματικά οι Τούρκοι εδώ και αιώνες για το θέμα της βασιλεύουσας, ενώ φαίνεται να γνωρίζουν καλά το¨ελληνικό ρητό » πάλι με χρόνια και καιρούς πάλι δικιά μας θα ναι».

Το τελευταίο διάστημα επισημαίνουμε ότι Τούρκοι αρχαιολόγοι αναζητούν κάτω από την Αγία Σοφία, περάσματα, θαλάμους, θησαυρούς.

Η Αρμενική Εθνική Επιτροπή κινείται εδώ και μεγάλο διάστημα μαζί με την ελληνοαμερικανική επιτροπή προσπαθώντας να επηρεάσει το αμερικανικό Κογκρέσο όχι μόνο για τους πυραύλους S-400 αλλά για πολλά άλλα ζητήματα.

Άξονας Ελλάδος-Κύπρου-Αρμενίας εναντίον άξονα Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν
Κύπρος, Ελλάδα και Αρμενία συμφώνησαν πριν μερικές ημέρες να διευρύνουν και να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους, κατά τη διάρκεια της πρώτης τριμερούς συνάντησης σε επίπεδο Υπουργό Εξωτερικών, στη Λευκωσία.

Σε κοινή συνέντευξη Τύπου, ο Κύπριος Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης, ανέφερε ότι στόχος της τριμερούς συνεργασίας μεταξύ των χωρών είναι η προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας μέσω του ενισχυμένου πολιτικού διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ των τριών χωρών.

«Η σημερινή συνάντηση αντικατοπτρίζει σαφώς την κοινή αποφασιστικότητα να διευρύνουμε και να εμβαθύνουμε περαιτέρω τη συνεργασία μας και να αναπτύξουμε συνέργειες που θα ωφελήσουν τις χώρες και τους λαούς μας», ανέφερε.

«Ταυτόχρονα, συμφωνήσαμε να ενδυναμώσουμε τη συνεργασία μας στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών και διαφόρων πολυμερών φόρουμ, υπογραμμίζοντας τη σημασία που αποδίδουμε στον συντονισμό της δράσης της διασποράς μας σε σημαντικά κέντρα λήψης αποφάσεων παγκοσμίως», είπε.

Επιπλέον, σημείωσε ότι αντάλλαξαν απόψεις σχετικά με τη διένεξη στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, καθώς και αναφορικά με την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών και προέβησαν σε ανασκόπηση των σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αρμενίας.

Ο Υπεξ της Αρμενίας Zohrab Mnatsakanyan, δήλωσε ότι η έναρξη αυτής της τριμερούς πλατφόρμας ήταν πολύ σημαντική και πολύ ελπιδοφόρα για την ενίσχυση της παραδοσιακής φιλίας που υπάρχει ανάμεσα στα τρία κράτη. Πρόσθεσε ότι μεταφράζουν αυτή την ιστορική φιλία σε συνεργασία προς όφελος των τριών κρατών και των λαών τους.

Μιλώντας ο ίδιος για την επέκταση της τριμερούς συνεργασίας, είπε ότι η Αρμενία προσβλέπει, στο εγγύς μέλλον, να υποδεχτεί την τριμερή σύνοδο κορυφής.

Ο συνασπισμός της Ελλάδος με την Αρμενία και τα υπόλοιπα ορθόδοξα κράτη αποτελεί τον τρόμο και τον φόβο των Τούρκων που γνωρίζουν ότι ζουν σε ξένα εδάφη από το 1453 και μετά.

ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2019

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ & ΤΟΝ ΔΥΣΜΟΙΡΟ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΛΑΟ ΜΑΣ;

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ & ΤΟΝ ΔΥΣΜΟΙΡΟ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΛΑΟ ΜΑΣ;


ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ κ. κ. ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ, ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΦΟΔΟΥ, ΑΛΩΣΗΣ & ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ, ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΑΣΤΕΓΟΣ & ΠΑΡΙΑΣ ΣΤΙΣ ΣΤΟΕΣ & ΣΤΑ ΠΑΓΚΑΚΙΑ;


Τι νομίζετε ότι κάνετε κύριοι, πέραν του να συναινείτε σ’ ένα απεχθές εθνικό έγκλημα διαπράττοντας το σε βάρος των συνανθρώπων σας, εκατοντάδων χιλιάδων συμπατριωτών σας;


Χρεοκοπήσατε τη χώρα μαζί με κάθε επιχειρηματία και κάθε πολίτη, πώς θα πληρώσουν τα δάνεια τους όταν δεν μπορούν καν να ζήσουν στη καθημερινότητα τους ως απλοί άνθρωποι;

Ντροπή, βάλτε επιτέλους ένα τέλος σ’ αυτή την κοροϊδία, σ’ αυτό το μαρτύριο που τους έχετε επιβάλλει και δώστε τους με τους ίδιους όρους που δίνετε τα δάνεια τους στα funds, μήπως κάποιοι προλάβουν να σώσουν τις μικροπεριουσίες τους και τα σπίτια τους!


Θυμηθείτε,
είστε Έλληνες ορέ κι αυτά είναι αδέρφια σας και αδέρφια μας,
ΝΤΡΟΠΗ!!!

Κύριοι, τις επόμενες ήμερες θα επικαιροποιηθεί η συνεργασία της Πειραιώς με την "Intrum", ένα Σουηδικό fund ‘’εξειδικευμένο’’ στην είσπραξη των ‘’κόκκινων’’ και άλλων δανείων, ‘’αγοράζοντας’’ αξίας 26,4 δις δάνεια προφανώς σε εξευτελιστικές τιμές, όπως άλλωστε έκανε και με την Eurobank στις 6-10-17 για 220.000 καταναλωτικά δάνεια άνευ εξασφαλίσεων, πληρώνοντας ως τίμημα το 3% της αξίας τους με discount 97%!!! Καταλαβαίνετε τι θα συμβεί στη χώρα αν ολοκληρωθεί αυτή η συνεργασία;



Καταρχάς ευχόμαστε στους εργαζόμενους της Πειραιώς την επιτυχή κατάληξη των όποιων κινητοποιήσεων τους!


Ωστόσο, αυτή η απόφαση της τράπεζας για απόσχιση της μονάδας διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων της (RBU), έχει να κάνει κατά όπως η ιδία δήλωσε με τα ‘’ανεπαρκή’’ αποτελέσματα της εισπραξιμότητας αυτών των δανείων αναφερόμενη σε ‘’κακή’ διαχείριση.

Και ναι μεν η τράπεζα φαίνεται να υπαναχωρεί στις αρχικές της θέσεις, ωστόσο αυτό γίνεται σε αντάλλαγμα ‘’καλύτερων’’ αποτελεσμάτων είσπραξης των δανείων της, προσφέροντας τους και ένα δεύτερο κίνητρο, ένα μπόνους χρηματικό όπως ανακοίνωσε, μετερχόμενη πλέον μια δοκιμασμένη όσο και κλασική μέθοδο που μόνο ως προσφορά εξαγοράς συνειδήσεων θα μπορούσε να εκθλιφθεί, μεταλλάσσοντας τους υπαλλήλους της σε ‘’κυνηγούς θηραμάτων’’!

Μετά από αυτό φυσικά, είναι εύκολο πλέον να αντιληφθεί ο λαός μας και κυρίως η κυβέρνηση και κάθε πολιτικός της χώρας, τι θα πάθουν οι δανειολήπτες για να περισώσουν τις θέσεις τους οι 1200 της μονάδας RBU αλλά και της ‘’ειδικής’’ μεταχείρισης και του bulling που θα τύχουν από τα στελέχη της τράπεζας, όπου σε κάθε ‘’επιτυχία τους’’ θα εδραιώνουν τη θέση τους γεμίζοντας και τις τσέπες τους! Λυπάμαι, αλλά σύντομα θα μιλάμε πλέον για μια νέα επέλαση ενός τραπεζικού Αρμαγεδδώνα!!!



Πατριώτες, τόσο απροκάλυπτη επίθεση στους δανειολήπτες της χώρας από τα funds, τους δανειστές, τις τράπεζες και τους όποιους άλλους μέντορες των πολιτικών μας που τους επιτρέπουν να λεηλατούν τη πατρίδα μας γκρεμίζοντας εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες παίρνοντας τα σπίτια τους, τις περιουσίες έως και τις ζωές τους, δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί κανείς ότι θα δει και θα βιώσει σ’ αυτόν τον τόπο!


ΚΥΡΙΟΙ, ΑΣ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ ΝΑ ΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ,
ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΣΑΣ ΕΩΣ & ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΑΝΕΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ
ΕΝΩ ΣΑΣ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η Ε.Ε ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΑΤΕ ΤΟ ΕΠΙΜΑΧΟ Ν\Σ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ!


ΠΟΙΩΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙΤΕ,
ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΤΕ & ΑΚΟΜΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΕ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΝΑ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΩΝ FUNDS ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΤΟΥΣ,
ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΟΥΣ & ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥΣ,
ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΤΙΜΗΣΑΝ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ & ΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΟ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΑΤΕ
ΠΡΟΔΙΔΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ!!!


Επιτέλους κάντε το, μπείτε στη Βουλή και ψηφίστε το Ν\Σ, σεβόμενοι τον λαό και τη πατρίδα σας επιτελώντας το καθήκον σας! Είστε οι εκπρόσωποι του λαού μας, το ξεχάσατε; 151 ψήφοι χρειάζονται τι κάνετε, ένας στους δυο είναι; Ντροπή, ντροπή και όνειδος!



ΚΥΡΙΕΣ & ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΜΟΝΟ ΩΣ ΕΘΝΙΚΗ ΜΕΙΟΔΟΣΙΑ & ΠΡΑΞΗ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΘΕΙ,
ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΙΔΙΑ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ,
ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ!!!

Μήπως θα ‘πρεπε τουλάχιστον οι μισοί από εσάς να ανησυχείτε;

Μετά τις 7 Ιούλη τι θα πείτε στον λαό και στους Δικαστές κατά την απολογία σας, όταν σας καθίσουν όλους και όλες στο εδώλιο;
Θυμηθείτε, ο λαός μας δεν θα ξεχάσει ποτέ αυτά που κάνατε, γιατί πραγματικά κλέψατε τις περιουσίες του και τη ζωή του κι αυτό δεν ξεχνιέται!!!

Και ένα τελευταίο σχόλιο προς τους φίλους και αναγνώστες μας:

Πατριώτες, είναι τόσο βαθιά χωμένοι στη διαπλοκή αυτοί που μας κυβερνούν, που ενώ ξέρουν ότι μόνο μια κίνηση μπορεί να τους διατηρήσει στην εξουσία, να ψηφίσουν το Ν\Σ των δανειοληπτών, κάτι που θα μπορούσε να τους σώσει, δεν θα το κάνουν γιατί θα τους ‘’κρεμάσουν’’ στα μανταλάκια οι μέντορες τους, αυτοί που τους κρατούν και μπορούν να αποδείξουν ανά πάσα στιγμή τη προδοσία τους και τις όποιες συμφωνίες τους κάτω απ’ το τραπέζι!!!

Κυρίες μου και κύριοι, ο χρόνος σας τέλειωσε, “the game is over”…!!!

Β. Αναγνώστου
Συγγραφέας- αρθρογράφος

www.manifesto.com.gr

ΥΓ. Για όσους θα ‘θελαν να μάθουν περισσότερα… παρακαλούμε διαβάστε το σημερινό άρθρο του CAPITAL : << Νέο τοπίο για "κόκκινα" δάνεια άνω των 50 δισ. ευρώ στην προσεχή διετία!>>

thesecretrealtruth.blogspot.com

 

 

 

 

 

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2019

Η Αξία του Καστά είναι πολύ μεγάλη για την Ανθρωπότητα!

Η Αξία του Καστά είναι πολύ μεγάλη για την Ανθρωπότητα!

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Καστά αλλά και της Ελληνικής κοινωνίας είναι η έλλειψη κριτικής σκέψης και τεκμηριωμένου λόγου και αντίλογου.

Οι υπεύθυνοι του Μνημείου αδυνατούν να προσφέρουν κάτι παραπάνω από ατελέσφορες υποθέσεις περί Ηρώου Ηφαιστίωνα, επιχώσεις του Μνημείου από τελευταίους Μακεδόνες ή από πρώτους Ρωμαίους και καρικατούρες επιστυλίων που αναπαριστούν δήθεν τελετές αφηρωισμού.

Ο αντίλογος αψηφώντας το προφανές, ότι δηλαδή έχουμε ένα Βασιλικό Μνημείο μοναδικού μεγέθους και Πλούτου στην Μακεδονία, με ένα ψηφιδωτό και Αρχιτεκτονική των πρώτων Ελληνιστικών χρόνων και αδυνατώντας να δεχτεί το αναπάντεχο του ευρήματος, αμήχανα προσφέρει έωλες και αμήχανες τοποθετήσεις περί Ρωμαικού Μνημείου.

Αλλά και η φημολογία γύρω από το Μνημείο όχι μόνο από τους ερασιτέχνες όπως θα περίμενε κανείς, περιορίζεται είτε σε μια στείρα ονοματολογία εμπλέκοντας με ατεκμηρίωτο και υποκειμενικό τρόπο όλα τα ονόματα της Μακεδονικής Ιστορίας και Ελληνικής μυθολογίας, είτε σε ατεκμηρίωτα σενάρια περί απόκρυψης ευρημάτων και άλλων τινών. Επιπλέον, οι ερασιτέχνες αδυνατώντας να κατανοήσουν την αξία της τεκμηρίωσης των υπαρχόντων ευρημάτων από τους υπεύθυνους της ανασκαφής, αρκούνται να επιζητούν μόνο την συνέχιση των ανασκαφών, ελπίζοντας να βρουν τον Μεγαλέξανδρο.

Ως εκ τούτου, ο Καστάς έχει καταλήξει όπως ξεκίνησε. Να αποτελεί δηλαδή πρόσφορο παιχνίδι διελκυνστινδας μεταξύ αντιπαλων πολιτικών φορέων, που απλώς ευελπιστούν να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη. Δυστυχώς και οι επιστημονικά υπεύθυνοι της ανασκαφής πρωτοστατούν σε αυτό το παιχνίδι, παραβλέποντας την τεκμηρίωση του Μνημείου.

'Ομως το Μνημείο του Καστά είναι κάτι πολύ παραπάνω από όλα αυτά.

Ο Καστάς αποτελεί Μεγαλειώδες Ορόσημο για την Ιστορία της Αρχιτεκτονικής. Η εξαιρετική κατάσταση των δομικών στοιχείων του Μνημείου επιτρέπει την με ακρίβεια μελέτη των διαστάσεων και των αναλογιών του. Είναι δυνατόν να αποδειχτεί, με επιχειρήματα που βασίζονται αυστηρά στις αρχές της Επιστήμης και της Τεχνικής, ότι το Μνημείο του Καστά αποτελεί το μοναδικό πρότυπο που ως τώρα διαθέτουμε για πληθώρα μεταγενέστερων Ιερών Μνημείων.

Μνημεία όπως τα Ρωμαικά Αυτοκρατορικά Μαυσωλεία και Ναοί, οι πρώτοι Χριστιανικοί περίκεντροι Ναοί που αποτελούν την βάση για την εξέλιξη της Βυζαντινής Αρχιτεκτονικής, τα Ισλαμικά Τεμενη, οι Γοτθικοί Ναοί και οι Αναγεννησιακές Χριστιανικές εκκλησίες βασίζονται στο ίδιο ακριβώς πρότυπο με αυτό του Καστά. Ένα πρότυπο βαθιά ριζωμένο στην Ελληνική αντίληψη του Κόσμου και της Ψυχής. Ένα πρότυπο που διαμόρφωσε και επηρέασε κάθε θρησκευτική και φιλοσοφική σύγχρονη κοσμοαντίληψη. Ένα πρότυπο που μας λέει ποιοι είμαστε, και μας δείχνει που μπορούμε να φτάσουμε.

Ένα πρότυπο που μας δείχνει τον τρόπο για να βγούμε από το Σπήλαιο του Πλάτωνα.

Ίσως επειδή η Αξία του Μνημείου είναι τόσο μεγάλη για την Ανθρωπότητα, να έδειξαν εξαρχής ενδιαφέρον προσωπικότητες όπως ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Ίσως για αυτό κάποιοι να θέλουν να καταδικάσουν το Μνημείο στη Λήθη.

Θα το καταφέρουν;



Δ. Σαββιδης - Τα ἀπόρρητα του Τύμβου Καστά
amfipolinews

 

 

 

 

 

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2019

Ηνίοχος, το άγαλμα που διασώθηκε μέσα στους αιώνες χάρη σε έναν μεγάλο σεισμό.

Έχει 1,80 ύψος και βρέθηκε από Γάλλους αρχαιολόγους θαμμένο στους Δελφούς

Το 1896 οι Γάλλοι αρχαιολόγοι έκαναν ανασκαφές το μαντείο των Δελφών στο πλαίσιο της «Μεγάλης ανασκαφής» που ξεκίνησε η γαλλική σχολή Αθηνών το 1892. Τότε ανακάλυψαν ένα μεγάλο άγαλμα, που ήταν σε θαυμάσια κατάσταση παρά το πέρασμα του χρόνου.

Επρόκειτο για το πρώτο χάλκινο άγαλμα της κλασικής εποχής που βρέθηκε σε φυσικό μέγεθος. Κοντά του βρέθηκαν δύο πίσω πόδια αλόγων, μια ουρά, κομμάτια από το ζυγό του άρματος και ένα παιδικό χέρι με απομεινάρια ηνίων.

Είχε θαφτεί έπειτα από τον μεγάλο σεισμό που έγινε το 373 π.Χ. στους Δελφούς. Η πτώση των βράχων το έθαψαν κάτω από τη γη, όπου και παρέμεινε επί πολλούς αιώνες.
Αυτός ήταν ο λόγος που γλύτωσε τις μετέπειτα λεηλασίες των Ρωμαίων και τις επιδρομές.


Από τότε που βρέθηκε, ο Ηνίοχος βρίσκεται σε περίοπτη θέση και θεωρείται το σημαντικότερο έκθεμα του Μουσείου των Δελφών. Έχει 1,80 μέτρα ύψος και εκτίθεται στην αίθουσα του μουσείου, που είναι βαμμένη σε κίτρινο χρώμα.

Στην αρχική μορφή του αγάλματος, το τέθριππο άρμα, που πιθανόν το έσερναν τέσσερα άλογα, είχε δύο αναβάτες και δύο παιδιά που κρατούσαν τα ηνία. Ο έφηβος με την ευγενική καταγωγή, φοράει μακρύ χιτώνα. Πάνω από τη μέση του τυλίγεται πλατύς ζωστήρας. Ιμάντας σταυρώνει στο πίσω μέρος του χιτώνα, ο οποίος έχει βαθιές ραβδώσεις.

Ο νεαρός στέκεται με άκαμπτη στάση και το πρόσωπό του φαίνεται ήρεμο και γεμάτο ευτυχία. Έχει μόλις νικήσει στην αρματομαχία και γι’αυτό στο κεφάλι του φοράει την ταινία του νικητή.

Παρουσιάζεται μετά τον αγώνα, τη στιγμή που πραγματοποιεί το γύρο του θριάμβου στον ιππόδρομο. Τα μάτια του είναι καφέ και έχουν μαύρους λίθους – σύμβολο ήθους και ισορροπίας. Έχει μισάνοιχτο στόμα και μέσα αχνοφαίνονται ασημένια δόντια.

Οι Ηνίοχοι που συμμετείχαν στους πανελλήνιους αγώνες ήταν έφηβοι ευγενούς καταγωγής και οδηγούσαν άρματα και άλογα που ανήκαν σε αριστοκράτες. Το άγαλμα αφιερώθηκε στον θεό Απόλλωνα από τον τύραννο της Γέλα, Πολύζαλο, γιο του Δεινομένη για τη νίκη του αδερφού του Ιέρωνα στο αγώνισμα της αρματοδρομίας στα Πύθια του 478 ή 474 π.Χ.
Οι αρχαιολόγοι δεν έχουν καταλήξει για την ταυτότητα του καλλιτέχνη. Η επικρατέστερη εκδοχή αναφέρει ότι δημιουργός ήταν ο φημισμένος γλύπτης του 5ου αιώνα π.Χ. , Πυθαγόρας ο Ρήγιος από τη Σάμο που ζούσε εξόριστος στο Ρήγιο της Καλαβρίας.

Το άγαλμα είναι το πιο γνωστό έκθεμα των Δελφών – απομακρύνθηκε από εκεί μόνο στη διάρκεια της κατοχής ώστε να γλυτώσει από τις καταστροφές και τις αρπαγές των Γερμανών.
Μετά την απελευθέρωση, επέστρεψε στους Δελφούς και σήμερα κοσμεί την τελευταία αίθουσα του μουσείου.
Πηγή

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

Φλογοβόλος αρχαίος ναός και η γοργόνα του Μεγάλου Αλέξανδρου εικονίζονται σε νόμισμα της Αλεξανδρείας!

Μελετάται από ειδικούς…

Του Γιώργου Λεκάκη

Έχω πει, γράψει και υπονοήσει πολλάκις, πως άνωθεν των αρχαίων ελληνικών ιερών ναών, κάτι… γινόταν! Κάτι συνέβαινε!

Τώρα μαθαίνω, πως διάσημοι ξένοι ερευνητές έχουν πέσει με τα μούτρα, επάνω σε αρχαία ελληνικά νομίσματα, στα οποία εικονίζονται ναοί. Και όπου, επάνω από αυτούς, εικονίζονται φλόγες, ακτίνες, οβελίσκοι, και γενικά κάτι σαν… κεραίες… ή εκπομπές κεραιών…

Τους αρχαίους ελληνικούς ναούς τους ισοπέδωσαν. Τους κατέστρεψαν. Και μαζί με αυτούς και αυτές τις «κεραίες». Όμως δεν είχαν την ευστροφία και την τεχνογνωσία να τις ξαναστήσουν… Αλλά δεν ήταν δυνατόν να εξαφανίσουν ή να τις σβήσουν από χιλιάδες αρχαία νομίσματα…

Και αρχίζουν τώρα νέα ερευνητικά ταξείδια, αυτήν την φορά με την σφραγίδα της πάντα αργοπορημένης «επιστήμης» - πριν ήταν «κάποιοι γραφικοί» που είχαν αναπτυγμένη αρρωστημένη φαντασία!...

Όπως αυτό εδώ το νόμισμα, από την ελληνική-μακεδονική Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, του 2ου-3ου αι. (διαμ. 20,5 χλστ., 5,10 γραμμ.). Εικονίζει μια λικνιζόμενη-χορεύτρια «Αφροδίτη». Καλύπτει το κεφάλι της (με πέπλο;), λένε, αλλά μάλλον έχει φίδια για χέρια, τα οποία της γλείφουν τα αυτιά – δηλ. της λένε χθόνια μυστικά… Είναι κάτι σαν μια γοργόνα-Γοργώ-Μέδουσα… Ίσως η γοργόνα που καρτερά τον Μέγα Αλέξανδρο και ρωτά τους ναυτικούς εάν ζει… Και στα πόδια της υπάρχει ένα φίδι… Επιβίωση της θεάς Φιδούς της μινωικής Κρήτης!
Αλλά στην άλλη πλευρά εικονίζεται ένα τρίπυλο (ναός;), με αψίδες.
Εάν παρατηρήσει κανείς καλά θα δει ότι ο ναός είναι φλογοβόλος(;)…
Τι ήταν τα "όπλα τα ιερά";
(Περισσότερα προσεχώς)...

ΠΗΓΗ: Συλλογή Dattari-Savio Pl. 323, 11706.

arxeion-politismou.gr

 

 

 

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2019

Αυστραλία: Η ανακάλυψη και ο εποικισμός της - Οι πρώτοι Έλληνες στη μακρινή χώρα

Πότε και από ποιους ανακαλύφθηκε η Αυστραλία; - Οι ιθαγενείς κάτοικοί της και οι πρώτοι έποικοι - Ποιοι ήταν οι πρώτοι Έλληνες που βρέθηκαν στη μακρινή χώρα - Ο ελληνισμός στην Αυστραλία ως τις αρχές του 20ού αιώνα

Πριν από μερικές εβδομάδες γράψαμε ένα άρθρο για τους Έλληνες της Αμερικής. Όπως είδαμε εκεί, τα στοιχεία είναι μπερδεμένα. Υπάρχουν αμφιβολίες για το αν ήταν όντως Έλληνες κάποιοι από αυτούς που συμμετείχαν σε εξερευνητικές αποστολές. Με το θέμα αυτό όπως έχουμε υποσχεθεί θα ασχοληθούμε ξανά σύντομα. Στο σημερινό μας άρθρο θα αναφερθούμε στον ελληνισμό μιας άλλης ηπείρου, της Ωκεανίας. Και ειδικότερα της μεγαλύτερης χώρας της Ωκεανίας, της Αυστραλίας.

Η Αυστραλία

Η Αυστραλία, η οποία πολύ συχνά ταυτίζεται με ολόκληρη την Ωκεανία, είναι η έκτη σε μέγεθος χώρα του κόσμου. Έχει έκταση 7.692.000 τ. χλμ και πληθυσμό γύρω στα 25 εκατομμύρια. Πρωτεύουσά της είναι η Καμπέρα.

Οι πρώτοι άνθρωποι στην Αυστραλία εμφανίστηκαν πριν 40.000 και πλέον χρόνια και πιθανότατα προέρχονταν κυρίως από τη γειτονική, νοτιοανατολική Ασία. Συγκεκριμένα οι λεγόμενοι ‘’αυστραλοειδείς’’ πληθυσμοί απαντούν επίσης στη Σρι Λάνκα, τη Μαλαισία και τη νότια Ινδία.

Ήδη από τον 13ο αιώνα ο Μάρκο Πόλο έκανε κάποιες νύξεις για την ύπαρξη μιας ‘’terra australis’’ (νότιας γης). Κάποιοι πιστεύουν ότι μουσουλμάνοι έμποροι από το Kilwa της σημερινής Τανζανίας, που αποτελούσε σημαντικό εμπορικό κέντρο από τον 11ο ως τον 16ο αιώνα, ήταν οι πρώτοι που έφτασαν στη Βόρεια Αυστραλία τον Μεσαίωνα. Ωστόσο, ο πρώτος καταγεγραμμένος ελλιμενισμός στην Αυστραλία αποδίδεται στον Ολλανδό Willem Jansz, που έφτασε στο ακρωτήριο Γιορκ το 1606. Το 1642 ο κυβερνήτης των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών Anthony Van Diemen οργάνωσε μια αποστολή με επικεφαλής τον Άμπελ Τάσμαν ( Abel Janszoon Tasman) για να διαπιστώσει αν η χώρα αυτή είναι εκμεταλλεύσιμη. Ο Τάσμαν έκανε τον περίπλου της Αυστραλίας, ανακάλυψε την Τασμανία και τη Νέα Ζηλανδία, ωστόσο η έκθεσή του δεν ήταν ενθαρρυντική. Το 1668 εμφανίζονται στο προσκήνιο οι Άγγλοι με τον William Dampier, έναν πειρατή που γνώριζε καλά την περιοχή και το Ναυαρχείο του είχε αναθέσει εξερευνητική αποστολή. Το 1699 ανέλαβε να πραγματοποιήσει με το σκάφος ‘’Roebuck’’ μία νέα αποστολή. Αποτελέσματα δεν υπήρξαν, ωστόσο η δημοσίευση του ημερολογίου του που γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία, έκανε γνωστή την Αυστραλία.

Στο ‘’παιχνίδι’’ μπήκαν αργότερα και οι Γάλλοι. Το 1768 ο Louis Antoin de Bougainville ανακάλυψε το Μεγάλο Κοραλλιογενές Φράγμα και έπλευσε στις βόρειες ακτές της Αυστραλίας.

Το 1770 ο Τζέιμς Κουκ (James Cook), αφού κατέλαβε τη Νέα Ζηλανδία για λογαριασμό της Αγγλίας, προσέγγισε τις ακτές της Αυστραλίας και αγκυροβόλησε στο Botany Bay (Βοτανικό Κόλπο), που ονομάστηκε έτσι λόγω των πολλών φυτικών ειδών που ανακαλύφθηκαν εκεί από τον συνοδό του Κουκ, βοτανολόγο Joseph Banks.

Στη συνέχεια, ο Κουκ περιέπλευσε από τον Νότο προς τον Βορρά ολόκληρη την ανατολική ακτή από το μεγάλο Κοραλλιογενές Φράγμα. Κατά την επιστροφή στην Αγγλία, ο Μπανκς έγινε ένθερμος προπαγανδιστής των ανακαλύψεων του Κουκ, ο οποίος στο μεταξύ είχε σκοτωθεί από τους ιθαγενείς στη Χαβάη το 1779.

Εκείνη την εποχή, η Αγγλία αντιμετώπιζε δύο προβλήματα: πώς θα αντάμειβε τους Αμερικανούς που έμειναν πιστοί σ’ αυτήν κατά τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας των Η.Π.Α. και πώς να απαλλαγεί από τον μεγάλο αριθμό καταδίκων (convicts), που δεν τους χωρούσαν πλέον οι αγγλικές φυλακές.

Στις 13 Μαΐου 1787, ξεκίνησε από το Λονδίνο για την Αυστραλία ένας στόλος από έντεκα πλοία, υπό τη διοίκηση του πλοιάρχου Arthur Phillip, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος κυβερνήτης της Αυστραλίας. Στις 18 Ιανουαρίου 1788, ο στόλος αγκυροβόλησε στο Botany Bay και στις 26 του ίδιου μήνα, αναχώρησε για το Πορτ Τζάκσον, που ονομάστηκε Σίδνεϊ, προς τιμήν του λόρδου Σίντνεϊ. Εκεί ιδρύθηκε ο πρώτος οικισμός και εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κατάδικοι, που ήταν συνολικά 717 (από τους οποίους 180 γυναίκες) και 210 αξιωματικοί και άνδρες των πεζοναυτών. Οι δυσκολίες που συνάντησαν ήταν πολλές. Όταν όμως το 1792 ο Phillip επέστρεψε στη χώρα του, η αγγλική αποικία στη Νέα Νότια Ουαλία είχε λάβει σάρκα και οστά.

Ουσιαστικά όμως η ιστορία της Αυστραλίας ως αγγλικής αποικίας, άρχισε το 1821, όταν κυβερνήτης της έγινε ο Τόμας Μπρίσμπεϊν (Thomas Brisbane).

Τότε, εκτός από τους κατάδικους, υπήρχαν και οι λεγόμενοι «αποκλειστικοί» (ελεύθεροι άποικοι) και οι «χειραφετημένοι» (κατάδικοι που τους είχε δοθεί χάρη και ήταν ελεύθεροι). Αυτοί, επιδίωκαν να σταματήσει η μεταφορά καταδίκων και η Αυστραλία, από τόπος σωφρονισμού να γίνει αποικία.

Όσο για τους αυτόχθονες κατοίκους της χώρας, γνωστούς και ως Αβορίγινες (Aborigines), οι οποίοι στα τέλη του 18ου αιώνα ήταν περίπου 400.000, που ζούσαν νομαδικά ως κυνηγοί – τροφοσυλλέκτες, μετά την εξόντωση τους, έφτασαν κάποια στιγμή να είναι λιγότεροι από 40.000. Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι που σκοτώθηκαν στις μάχες με τους ιθαγενείς, ήταν μόλις 2.000.

Τα πράγματα όμως, τα τελευταία πενήντα χρόνια άλλαξαν. Το 2016, οι Αβορίγινες της Αυστραλίας ήταν περίπου 650.000, αντιπροσωπεύοντας το 2,8% του πληθυσμού της χώρας.

Οι Έλληνες της Αυστραλίας

Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, ο πρώτος Έλληνας που έφθασε στην Αυστραλία, ήταν ο Υδραίος Καπετάνιος Δαμιανός Γκίκας, που συνελήφθη άδικα για πειρατεία και καταδικάστηκε σε εξορία στο Σίδνεϊ (1802). Σύμφωνα όμως με το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, «η ιστορία αυτή δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί με σιγουριά, αφού δεν υπάρχει τίποτα σχετικό στα αρχεία της Αυστραλίας ή της Ελλάδας».

Αναφέρεται επίσης, ότι το 1814, ο Έλληνας Γιώργος Παππάς, βρέθηκε στην Αυστραλία ως έποικος. Και αυτό δεν μπορεί να τεκμηριωθεί όμως.
Σύμφωνα με τον Gilchrist και τους Alexakis-Janiszweski, οι πρώτοι Έλληνες της Αυστραλίας ήταν άνδρες κατάδικοι, ναυτικοί ή και υπηρέτες Βρετανών αξιωματούχων που έφτασαν εκεί το 1817-1818.

Όλες οι άλλες πηγές, συγκλίνουν στο ότι οι πρώτοι Έλληνες που πάτησαν το πόδι τους στην Αυστραλία , ήταν επτά Έλληνες ναυτικοί, που είχαν καταδικαστεί σε εξορία ως βαρυποινίτες από τις βρετανικές αρχές.

Επρόκειτο για επτά ναυτικούς, πλήρωμα της σκούνας «Ηρακλής»: Τον καπετάνιο Αντώνη Μανώλη από την Αθήνα και τους Υδραίους ναυτικούς Δαμιανό Νινή, Γκίκα Βούλγαρη, Γεώργιο Βασιλάκη, Κωνσταντίνο Στρόμπολη, Γεώργιο Λαρίτσο και Νικόλαο Παπανδρέου.

Οι επτά Έλληνες ναυτικοί, με τον «Ηρακλή», σταμάτησαν τη βρετανική μπικέτα «Άλκηστη», που κατευθυνόταν από τη Μάλτα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και αφαίρεσαν μέρος του φορτίου της. Λίγο αργότερα, το βρετανικό πλοίο «Cygnet» που περιέπλεε την Κρήτη, συνέλαβε τους Έλληνες ναυτικούς και τους οδήγησε στη Μάλτα. Εκεί, προσήχθησαν σε δίκη, όπου κάτω από αμφιλεγόμενες συνθήκες καταδικάστηκαν για πειρατεία, αρχικά σε θάνατο και στη συνέχεια σε ισόβια. Στάλθηκαν μαζί με άλλους καταδίκους στην Αυστραλία, όπου έφτασαν στις 27 Αυγούστου 1829.

Μετά την απελευθέρωση της χώρας μας και την ίδρυση του ελληνικού κράτους, η νομιμότητα της δίκης και το μέγεθος της ποινής αμφισβητήθηκαν από την Ελλάδα. Το 1834, δόθηκε χάρη στους επτά ναυτικούς, πέντε από τους οποίους, με έξοδα του ελληνικού κράτους, επέστρεψαν στη χώρα μας (1836). Η όλη εξέλιξη, δείχνει ότι πιθανότατα οι νεαροί ναυτικοί δεν ήταν πειρατές, αλλά επαναστάτες. Ο πλοίαρχος Αντώνης Μανώλης και ο Γκίκας Βούλγαρης, προτίμησαν να παραμείνουν στην Αυστραλία. Ο Μανώλης εργάστηκε ως κηπουρός και πέθανε στη μακρινή χώρα το 1880, σε ηλικία 76 ετών. Ο Γκίκας Βούλγαρης, απέκτησε περιουσία, έγινε Αυστραλός υπήκοος το 1861 και άλλαξε το όνομά του σε Τζίγκερ. Παντρεύτηκε μια νεαρή Ιρλανδή και απέκτησε 10 παιδιά και 52 εγγόνια.

Υπάρχουν επίσης ενδείξεις, ότι ελάχιστοι Έλληνες που υπηρετούσαν στον Βρετανικό αυτοκρατορικό στρατό στα Επτάνησα, όταν αυτά ανήκαν στη Βρετανία, καταδικάστηκαν για διάφορα παραπτώματα και εξορίστηκαν στην Αυστραλία.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, αναφέρουν ότι κάποια ελληνικά πλοία έφτασαν στις ακτές της Αυστραλίας το 1828. Ο πρώτος Έλληνας μετανάστης (με τη θέλησή του) στην Αυστραλία, σύμφωνα με καταγεγραμμένες πηγές, ήταν ο Σαμιώτης ναυτικός John Peters (Ιωάννης Πέτρου;), που αφού εργάστηκε αρχικά (1838) ως μεταλλωρύχος έγινε γεωργός στην περιοχή Braidwood. Πέθανε στο Σίδνεϊ το 1887.

Την ίδια εποχή, έφτασε στην Αυστραλία και η πρώτη Ελληνίδα. Πρόκειται για την Ηπειρώτισσα (από το Πλαίσιο Θεσπρωτίας), Αικατερίνη Πλέσσου ή Πλέσσα.
Γεννήθηκε το 1810. Μεγάλωσε στο χαρέμι του Μουχτάρ, γιου του Αλή πασά, στην Αλβανία, όπου ζούσε και η μητέρα της, την οποία είχε απαγάγει ο ίδιος ο Μουχτάρ.
Σε ηλικία 12 ετών μόλις, την αρραβώνιασαν με τον Ιωάννη Κωλέττη (τότε γιατρό του Μουχτάρ και μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας). Όταν με διαταγή του σουλτάνου ο Μουχτάρ εκτελέστηκε, ο αρραβώνας διαλύθηκε, η Αικατερίνη βρέθηκε στο Μεσολόγγι (1824) και έπειτα στη νήσο Κάλαμο του Ιονίου. Εκεί γνώρισα τον μετέπειτα σύζυγο της, Βρετανό αξιωματικό James Henry Crummer. Το 1835, η Αικατερίνη Πλέσσου εγκαταστάθηκε στην Αυστραλία μαζί με τον Crummer. Στη μακρινή χώρα, έζησε ως το θάνατό της, το 1907 (σε ηλικία 97 ετών). Με τον σύζυγό της, απέκτησαν 11 παιδιά, 7 κορίτσια και 4 αγόρια.
Υπάρχουν αναφορές για μία γυναίκα, τη Μαρία Μπαρτίδη (Bartides), η οποία είχε εγκατασταθεί το 1830 στον οικισμό του ποταμού Swan στη δυτική Αυστραλία.
Δεν είναι σίγουρο όμως ότι πρόκειται για Ελληνίδα.





Σταδιακά, ο αριθμός των Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία μεγάλωνε. Το 1860, ζούσαν 350 Έλληνες στη Βικτόρια και 300 στη Νέα Νότια Ουαλία, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν χρυσωρύχοι.

Στη Βικτόρια, ιδρύθηκε από Έλληνες χρυσωρύχους οικισμός που ονομάστηκε Arcadia (Αρκαδία) και αργότερα άλλοι παρόμοιοι οικισμοί από γεωργούς και καλλιεργητές οπωροφόρων δέντρων: η Pella (Πέλλα) και η Lemnos (Λήμνος). 100 χιλιόμετρα νότια του Cairns ιδρύθηκε χωριό από Έλληνες κόφτες καλαμιών με το όνομα Florina (Φλώρινα), ενώ 35 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης Mackay του Queensland, οργανώθηκαν οικισμοί Ελλήνων με τα ονόματα Mount Ossa (Όρος Όσσα) και Mount Pelion (Όρος Πήλιον).

Σταδιακά, ονόματα Ελλήνων που διακρίθηκαν σε κάποιον τομέα, άρχισαν να δίνονται σε ονόματα πόλεων. Έτσι, το όνομα του Σπαρτιάτη Ιωάννη Ντόσκου δόθηκε σε δρόμο του Περθ και το όνομα του Κώστα Λιάσκου, εμπόρου πουλερικών, δόθηκε σε δρόμο της Αδελαΐδας.
Οι πρώτες εμφανίσεις Ελλήνων εποίκων στη Δυτική Αυστραλία, χρονολογούνται στα 1870. Οι Πέτρος Χρήστου, Αντώνιος Φασούλας και Αντώνιος Ιουλιανός, θεωρούνται οι πρωτοπόροι μετανάστες.

Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά Ελλήνων εποίκων της πόλης Bunbury που βρίσκεται 159 χιλιόμετρα νότια του Περθ, χρονολογείται από το 1899. Πρόκειται για τον Αλέξανδρο Παλαμίδη από τα Τρίκαλα της Θεσσαλίας.

Η πρώτη καταγεγραμμένη άφιξη Έλληνα στη Νότια Αυστραλία, σημειώθηκε το 1856. Το 1863, έφτασε και εγκαταστάθηκε στην Αδελαΐδα ο Ψαριανός Ιωάννης Κοτζιάς, ο οποίος μαζί με τον Κωνσταντινουπολίτη Μανώλη Παπαδόπουλο (1880) και τον Δημήτριο Μανωτή (1882), αποτέλεσαν τους πρωτοπόρους, στην αποικία αυτή. Ο Γεώργιος Καρράς από τον Πόρο, ήταν ο πρώτος που εγκαταστάθηκε στην παραθαλάσσια κωμόπολη Port Pirie, το 1888.

Οι πρώτοι Έλληνες, έφτασαν στο Queensland το 1860, ο αριθμός τους όμως παρέμεινε σχετικά μικρός.
Στο Μπρισμπέιν ιδρύθηκε και λειτούργησε το 1913 ο πρώτος Ελληνικός Οργανισμός του Κουίνσλαντ, με την επωνυμία Queensland Hellenic Association.

Στην Τασμανία, ο πρώτος Έλληνας έφτασε το 1860.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι τουλάχιστον 8 όρη της Τασμανίας, έχουν ελληνικά ονόματα! Πρόκειται για τα: Mount Ossa (1.617 μ.), το ψηλότερο όρος του νησιού, Mount Pelion West (1.560 μ.), Mount Thetis (1.482 μ.), The Acropolis (1.482 μ.), Mount Hyperion (1.480 μ.), Mount Pelion East(1.461 μ. ),Mount Olympus East – Peak (1.449 μ.) και Mount Achilles (1.363 μ.).

Οι μεταναστευτικοί περιορισμοί που είχαν επιβληθεί από τις αποικίες της Αυστραλίας μετά το 1890, κράτησαν τον αριθμό των Ελλήνων της Αυστραλίας σε χαμηλά επίπεδα: περίπου 800 το 1896 και 1200, μετά την ίδρυση της Κοινοπολιτείας το 1901.

Μια ξεχωριστή περίπτωση: Η Κοντέσα Διαμαντίνα Ρώμα

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950, οι ελληνικής καταγωγής άνδρες της Αυστραλίας, ξεπερνούσαν κατά πολύ τις ελληνικής καταγωγής γυναίκες.
Κατά την απογραφή του πληθυσμού της Βικτόριας το 1857, αναφέρονται και 3 γυναίκες της «Ελληνικής Εκκλησίας» (ενν. Ορθόδοξης). Το 1861, ο αριθμός τους ανέρχεται στις 13 και το 1871 στις 27, από τις οποίες οι 19, ήταν γεννημένες στην Ελλάδα.

Ιδιαίτερης αναφοράς, χρήζει η γεννημένη στη Ζάκυνθο κοντέσα Διαμαντίνα Ρώμα, ελληνοβενετικής καταγωγής. Αυτή, έφτασε στην Αυστραλία το 1859 ως σύζυγος του πρώτου κυβερνήτη του Queensland και μετέπειτα κυβερνήτη της Βικτόριας, Sir George Bowen. Η Diamantina Roma Bowen (περ. 1832-1893), όπως είναι διεθνώς γνωστή, διακρίθηκε για τη φιλανθρωπική της δράση και άφησε με τη γενναιοδωρία της το στίγμα της στην αυστραλιανή ιστορία.
Το όνομά της φέρουν σήμερα ένας δρόμος (Roma Street), ένα πάρκο (Lady Bowen Park) και ένας σιδηροδρομικός σταθμός στο Μπρισμπέιν (Roma St. Station), μια πόλη (Town of Roma) κι ένα ποτάμι (Diamantina River) στο Κουίνσλαντ και καταρράκτες (Diamantina Falls) στη Βικτόρια.

Όπως αναφέραμε, ο αριθμός των Ελληνίδων στην Αυστραλία παρέμεινε μικρός ως τα τέλη της δεκαετίας του 1950.





Πάντως η πρώτη Ελληνίδα απόφοιτος πανεπιστημίου της Αυστραλίας (συγκεκριμένα στο Σίδνεϊ), ήταν η Ωραία Έμμα Ελλάς Μουστάκα (1897).
Επίσης, σε κατάλογο των πρώτων 261 Ελλήνων που είχαν πολιτογραφηθεί μέχρι το 1903 και υπάρχει στο βιβλίο του H. Gilchrist “Australian and Greeks Volume I: The Early Years”, Sydney 1992, υπάρχει μόνο μια γυναίκα, η Asica Matton, που γεννήθηκε στην Ελλάδα το 1855, διατηρούσε κατάστημα στο Ίπσουιτς του Κουίνσλαντ και ήταν χήρα.

Επίλογος

Όπως είδαμε, ο εποικισμός της Αυστραλίας στηρίχτηκε κυρίως σε κατάδικους και στρατιωτικούς. Οι περιορισμοί ήταν πολλοί για όσους ήθελαν να εγκατασταθούν εκεί. Ως το 1890, οι περισσότεροι Έλληνες της Αυστραλίας, κατάγονταν από τα Κύθηρα και την Ιθάκη, ενώ μετά το 1902 εγκαταστάθηκαν εκεί πολλοί Καστελλοριζιοί.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2016, ελληνική καταγωγή δήλωσαν ότι έχουν 421.000 κάτοικοι της Αυστραλίας (ποσοστό 1,8% του πληθυσμού).
Η ελληνική γλώσσα ομιλείται από 237.558 άτομα, 122.794 γυναίκες και 114.794 άνδρες.

Με τους Έλληνες της Αυστραλίας από τις αρχές του 20ου αιώνα ως τις μέρες μας, θα ασχοληθούμε σε μελλοντικό μας άρθρο.

Πηγές:
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Μ. ΤΑΜΗΣ, «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ», ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ (1830-1958), ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΑΝΙΑΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 1997.
Παναγιώτα Νάζου, «Η θέση και ο ρόλος της Ελληνίδας στην Αυστραλία» στο συλλογικό «Η Ελληνική Διασπορά στην Αυστραλία», Εκδόσεις Παπαζήση 2012.


ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2019

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

Ο ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΧΑΝ ΣΗΜΑ ΤΟΥΣ

ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ,

ΑΛΛΑ ΕΔΩΣΕ ΑΔΕΙΑ ΣΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΚΙΕΦ! ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΦΡΙΞΤΕ ΜΕ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ!

Κόμματα τα οποία χρησιμοποίησαν στο λογότυπό τους την ελληνική σημαία (όπως το κόμμα ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ) ή τον σταυρό της Ορθοδοξίας (όπως το κόμμα ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ) απορρίφθηκαν από τον Άρειο Πάγο και απαγορεύθηκε η συμμετοχή στους στις Ευρωεκλογές. Αντιθέτως, άλλα κόμματα που έφεραν το σήμα της Μασονίας ή το ΚΙΕΦ, το τουρκικό κόμμα, πέρασαν από τον Άρειο Πάγο και όχι μόνο συμμετείχαν στις εκλογές, αλλά όπως αποδείχθηκε στη Θράκη σάρωσαν!

Το δε τουρκικό κόμμα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να εκλέξει και Τούρκο βουλευτή στην ελληνιή Βουλή!

Τα παραπάνω καταγγέλλει ο επικεφαλής του κόμματος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ του οποίου η συμμετοχή απαγορεύθηκε στις ευρωεκλογές επειδή είχε στο σήμα του την ελληνική σημαία.

Ακούστε τα όσα λέει στο ηχητικό ντοκουμέντο, από το λεπτό 25.09'' μέχρι το 47.07'' κάνοντας κλικ στα κόκκινα γράμματα

indobserver.gr

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided