Τρίτη, Σεπτέμβριος 24, 2019

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 7ος

Λιτανεία μετά από δυο χιλιετίες επί της λιθόστρωτης Ρωμαίικης Εγνατίας οδού που κατέληγε στην ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ από την Ρώμη.

 

 

 

 

 

31 Ιουλίου 2019

Λιτανεία μετά από δυο χιλιετίες επί της λιθόστρωτης Ρωμαίικης Εγνατίας οδού που κατέληγε στην ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ από την Ρώμη.

Δεν θα πούμε πολλά λόγια , θα αφήσουμε τις εικόνες των λιτανευόντων ανθρώπων πιστών να μιλήσουν από μόνες τους.
Πρώτη Λιτανεία μετά από χιλιάδες χρόνια στο διατηρημένο κομμάτι της λιθόστρωτης Εγνατίας οδού που συνέδεε τα Ρωμαικά χρόνια με τα Βυζαντινά χρόνια της καθ’ ημάς Ανατολής και της Ρωμιοσύνης.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ανήμερα της εορτής του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΣΙΛΑ αξιώθηκε το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Αποστολικής Μητροπόλεως Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου να βηματίσει εκεί που βημάτισαν οι ωραίοι πόδες των Αποστόλων και συγκεκριμένα του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ και των συνεργατών του ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Σίλα , Τιμοθέου και του ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ Λουκά.
Αυτό το λιθόστρωτο κομμάτι συνέδεε το επίνειο της Αρχαίας Νεάπολης, της μετέπειτα Βυζαντινής Χριστούπολης , της σημερινής καβάλας με τους αρχαίους Φιλίππους , όπου και διαδραματίστηκαν τα σπουδαία γεγονότα που περιγράφει στις Πράξεις των Αποστόλων ο Ευαγγελιστής Λουκάς.
Αυτό το λιθόστρωτο τμήμα της Ρωμαίικής Εγνατίας οδού ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας μας , ήταν το κομμάτι πού έφερνε τον Πολιτισμό στην Ευρώπη.
ΚΑΙ εξηγούμεθα , όταν το βημάτιζε ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ κάπου το 49 με 50 μ.Χ. στο μυαλό του περιφερόταν το όραμα του Μακεδόνα άνδρα που είδε κατ’ όναρ στην Τρωάδα λίγα 24 ωρα πριν.
Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ φορέας της Ελληνιστικής παιδείας γνώριζε πολλά και έτσι πρόσμενε στους Αρχαίους Φιλίππους να συναντήσει σε λίγο την ψυχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου που τον κάλεσε στην Μακεδονία μέσω του Μακεδόνα άνδρα που είδε στο γνωστό όραμα.
Μετά την ανηφοριά η Αποστολική συνοδεία κάθισε στο ανάγλυφο ίσιωμα του δρόμου , σημείο που ατενίζει προς τα Δυτικά τους Φιλίππους και Ανατολικά την Νεάπολη, που οι ρωμιοί πρόγονοι μας στα βυζαντινά χρόνια την μετονόμασαν σε ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΗ για να τιμήσουν το γεγονός της απόβασης του ΕΝΣΑΡΚΩΜΕΝΟΥ – ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ και ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ για πρώτη φορά στην ηπειρωτική Ευρώπη στο μέρος της ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.


Στο σημείο αυτό της Εγνατίας οδού που ξεκουράστηκαν οι Απόστολοι ανέπεμψαν δοξολογία στον ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ.
Το σημείο αυτό ως πάτημα των Αποστόλων ήταν γνωστό στα Βυζαντινά χρόνια.
Μια αγία γερόντισσα την δεκαετία του 90 είδε καθ’ ήπαρ ( ζωντανά) τον ΑΓΙΟ ΡΑΦΑΗΛ και της είπε:
« - σε αυτό το σημείο όπου βρίσκεται η σημερινή ιερά μονή του Αποστόλου Σίλα ξεκουραζόμουν και εγώ καθ’ οδόν προς την Κωνσταντινούπολη»
Δεκάδες ΑΓΙΟΙ πέρασαν από αυτό το μέρος στα χρόνια της υπερχιλιετούς ρωμιοσύνης. ‘
Η παράδοση του πατήματος αυτού υπήρχε από τότε και κυκλοφορούσε σε εχθρούς και φίλους της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.
Η βυζαντινή ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΗ έπεσε στα χέρια των τούρκων και άλλαξε όνομα έγινε Καβάλα ώστε να ξεχαστεί το όνομα του ΧΡΙΣΤΟΥ.
Τι έκαναν λοιπόν οι εχθροί του σκλαβωμένου Ελληνισμού της αγίας αυτής περιοχής ;
Τα απόβλητα της επεξεργασίας των καπνών τα πέταγαν, ουσιαστικά τα συγκέντρωνα σε αυτό το μέρος.
Έτσι το πάτημα αυτό των ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ που βρίσκεται το κομμάτι της Εγνατίας οδού που διέρχεται από την σημερινή ιερά μονή του Αποστόλου Σίλα το έκαναν μια τεράστια χωματερή , ώστε να χαθεί η ιστορική μνήμη.
Αυτό δεν κάνουν και σήμερα άραγε οι διεθνείς πλαστογράφοι- τυμβωρύχοι της ιστορίας της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας μας;
Όταν η Χριστεπώνυμος ΠΟΛΗ της καβάλας απελευθερώθηκε από την μακρόχρονη τουρκοκρατία και την ολιγόχρονη βουλγαρική τυραννία απετέλεσε Μητρόπολη των Νέων Χωρών με πρώτο Μητροπολίτη τον κύρο Χρυσόστομο Χατζησταύρου, πρώην πρωτοσύγκελου του Εθνο μάρτυρα και ΑΓΙΟΥ μας Χρυσόστομου της Σμύρνης που κατακρεούργησαν οι τουρκαλάδες – τζιχαντιστές των χρόνων της Μικρασιατικής τραγωδίας.
Ο Δεσπότης αυτός γνώριζε την ιστορική αυτή παράδοση και αμέσως καθάρισε το άγιο αυτό μέρος που το έκαναν χωματερή για να σβήσουν οι αθεόφοβοι την ευλογία του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ.
Με την σειρά μας έχουμε προσωπικές μνήμες και αφηγήσεις που οι πρόσφυγες- ξυπόλητοι πρόγονοι μας που έφτασαν σε αυτό το μέρος μετά τον μεγάλο κατατρεγμό της Μικράς Ασίας , πειναλέοι διαμένοντας σε αντίσκηνα , βοηθούσαν στον καθαρισμό αυτής της αγίας περιοχής .
Το πάτημα( σημείο που ξεκουράστηκαν οι απόστολοι) βρέθηκε μαζί και το κομμάτι της λιθόστρωτης Εγνατίας οδού και στην συνέχεια έπηξαν ( έκτισαν) Ιερά Μονή με τα πενιχρά εισοδήματα τους.


Έτσι η ΕΥΛΟΓΙΑ των ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ αποκαταστάθηκε και σήμερα σε αυτό το μέρος που πρέπει να χαρακτηριστεί ως ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ της Ελληνικοτάτης Μακεδονίας αναπέμπονται ύμνοι και ωδές πνευματικές στον ΑΓΙΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ.
Βαδίζουμε ως ΕΘΝΟΣ σε δύσκολα και κακοτράχαλα μονοπάτια αλλά έχουμε συνοδίτες του ΑΓΙΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ Παύλο- Λουκά- Τιμόθεο και τον εορτάζοντα Σίλα .
Μαζί με αυτούς φωνάζουμε η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι ΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ και στηρίζουμε τις ελπίδες μας σε αυτούς τους ΑΓΙΟΥΣ, ότι κόντρα στις δολιότητες των γεωπολιτικών παιχνιδιών θα αποκαταστήσουν την Ιστορική Αλήθεια.

https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

 

 

 

ΚΑΤΙ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΚΑΚΟ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΙΣ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2019

ΠΟΥ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ...

Με τη Lisa Haven

Φανταστείτε την εταιρική σχέση και τη δύναμη ενός σώματος των Ηνωμένων Εθνών με μεγάλες εταιρίες. Μια ένωση δύο εξουσιαστικών κατοικιών να «αναλάβουν τον κόσμο». Αυτό είναι ακριβώς αυτό που συνέβη στις 13 Ιουνίου 2019, όταν το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και τα Ηνωμένα Έθνη υπέγραψαν ήσυχα και μυστικά ένα μνημόνιο που συνέδεε τους δυο τους σε έναν άγρυπτο γάμο. Όλα αυτά και πιο κάτω ...

 

 

 

 

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2019

Οι μύθοι, το μυστήριο και ο «υπόγειος κόσμος» της Αγίας Σοφίας


Τα τελευταία χρόνια ορισμένα γεγονότα,με επίκεντρο το ναό της Αγίας Σοφίας έχουν προκαλέσει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον

Για περισσότερο από μια χιλιετία, ως και την άλωση της από τους Τούρκους το 1453, η Κωνσταντινούπολη ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα του Χριστιανισμού. Στην καρδιά της Πόλης δέσποζε ο ναός της Αγίας Σοφίας, αφιερωμένος στη σοφία του Θεού. 

Όπως σημειώνει το dogma.gr, ο πρώτος ναός της Αγίας Σοφίας θεμελιώθηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο το 330 μ.Χ. όταν ονόμασε τη μετέπειτα Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Η ανέγερση του ναού ολοκληρώθηκε από τον γιο του Κωνστάντιο και τα εγκαίνια έγιναν στις 15 Φεβρουαρίου του 360.

Ο Βυζαντινός Ναός της Ύπατης Σοφίας του Ένσαρκου Λόγου του Θεού, περισσότερο γνωστή ως Αγία Σοφία ή Αγιά-Σοφιά, (τουρκικά Ayasofya, λατινικά Sancta Sophia ή Sancta Sapientia), γνωστός και ως Ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας ή απλά Η Μεγάλη Εκκλησία, ήταν από το 360 μέχρι το 1453 ορθόδοξος καθεδρικός ναός της Κωνσταντινούπολης, με εξαίρεση την περίοδο 1204 – 1261 κατά την οποία ήταν ρωμαιοκαθολικός ναός,λογω της καταλήψεως της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους της Δ’ σταυροφορίας.

Κατά την εποχή του αυτοκράτορα Αρκαδίου, το 404, η πρώτη Αγιά Σοφιά πυρπολείται και θα κτισθεί εκ νέου από τον Θεοδόσιο Β’. Τα εγκαίνια θα γίνουν στις 10 Οκτωβρίου του 415, όμως ο ναός θα πυρποληθεί και πάλι το 532, κατά τη Στάση του Νίκα.


Έτσι, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α’ αποφασίζει να κατασκευάσει την εκκλησία από την αρχή, στον ίδιο χώρο, αλλά πολύ πιο επιβλητική, για να δεσπόζει στη Βασιλεύουσα. Τα θεμέλια αυτού του μεγαλοπρεπή ναού θα μπουν στις 23 Φεβρουαρίου του 532.

Για την ολοκλήρωση του κολοσσιαίου έργου δούλεψαν αδιάκοπα επί έξι χρόνια 10.000 τεχνίτες, ενώ ξοδεύτηκαν 320.000 λίρες (περίπου 120.000.000 ευρώ). Από κάθε σημείο όπου υπήρχε Ελληνισμός, έγινε προσφορά:

Τα πράσινα μάρμαρα από τη Μάνη και την Κάρυστο, τα τριανταφυλλιά από τη Φρυγία και τα κόκκινα από την Αίγυπτο. Από τον υπόλοιπο κόσμο προσφέρθηκαν τα πολύτιμα πετράδια, ο χρυσός, το ασήμι και το ελεφαντόδοντο, για τη διακόσμηση του εσωτερικού.

Τα εγκαίνια έγιναν στις 27 Δεκεμβρίου του 537 από τον Ιουστινιανό, ο οποίος βλέποντας την υπεροχή της Αγίας Σοφίας έναντι του ξακουστού ναού του Σολομώντα, λέγεται ότι αναφώνησε: «Δόξα τω Θεώ το καταξιωσάντι με τελέσαι τοιούτον έργον. Νενίκηκά σε Σολομών».

Κατά καιρούς πολλοί Τούρκοι αλλά και Ευρωπαίοι μελετητές προσπάθησαν να εξηγήσουν αυτό το αρχιτεκτονικό θαύμα. Σύμφωνα με τα πορίσματα αυτών των ερευνών», για το κτίσιμο και τα θεμέλια της Αγίας Σοφίας εφαρμόσθηκαν τεχνικές πρωτόγνωρες και μυστήριες για την τότε εποχή,αλλά ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα, γεγονός που φανερώνει την αξία του κτίσματος.


Χαρακτηριστικό είναι ότι 1600 χρόνια περίπου μετά το κτίσιμο του ναού,ο μεγάλος σεισμός στις 17 Αυγούστου 1999 που έγινε στην ευρύτερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης,δεν πείραξε καθόλου τα θεμέλια της Αγίας Σοφίας.

Aντιθέτως, προκάλεσε μεγάλες ζημιές στα έργα ανακαίνισης που είχαν γίνει τα τελευταία 14 χρόνια,με αποτέλεσμα να γκρεμισθούν όλοι οι αναπαλαιωμένοι σοβάδες και να δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα στις εργασίες του ιστορικού ναού,ενώ οι ιστορικές του βάσεις να μείνουν ανέπαφες.

Αλλά η Αγία Σοφία,όπως φαίνεται και από το ιστορικό που παρέθεσαν οι ίδιοι οι Τούρκοι,έχει αντέξει και σε ακόμα πέντε παλαιότερους καταστροφικούς σεισμούς , χωρίς να υποστεί σοβαρές ζημίες (553,557,869,1344,1894).

Τα «μυστήρια» της Αγίας Σοφίας

Τα τελευταία χρόνια ορισμένα γεγονότα,με επίκεντρο το ναό της Αγίας Σοφίας και με αποκορύφωμα την απροσδόκητη εμφάνιση τον Ιούλιο 2009 του εξαπτέρυγου Άγγελου στον Τρούλο, ο οποίος είχε καλυφθεί με ασβέστη πριν 160 χρόνια, έχουν προκαλέσει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το γεγονός αυτό, μάλιστα είχε αποκαλύψει πρώτη η εφημερίδα Hurriyet,ενώ η εφημερίδα Milliyet αναφερόμενη στο γεγονός έκανε και νύξεις «για σημαδιακή εμφάνιση μέσα στον ιστορικό ναό της Αγίας Σοφίας που ίσως έχει και άλλες προεκτάσεις….», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο dogma.gr.

Εξαπτέρυγος Άγγελος

Ένα ακόμη ασυνήθιστο, αλλά ταυτόχρονα και ανεξήγητο φαινόμενο που παρουσιάζεται στον μεγαλοπρεπή ναό από το καλοκαίρι του 2008,είναι η εμφάνιση βυζαντινών σταυρών στις αψίδες του τρούλου επάνω στον ασβέστη του σοβά με τον οποίο ήταν καλυμμένοι εδώ και εκατοντάδες χρόνια.Το παράδοξο είναι ότι δεν φαίνονται με γυμνό μάτι αλλά αποτυπώνονται με τον φωτογραφικό φακό.Υπ’ όψη ότι σε όλους τους τοίχους του ναού υπάρχουν σοβαντισμένοι σταυροί,αλλά το φαινόμενο εμφανίζεται μόνον στους υπάρχοντες στις αψίδες του τρούλου.

Ένας άλλος σημαντικός θρύλος, είναι εκείνος του «Κρυμμένου Πατριάρχη», ο οποίος μάλιστα μοιάζει με τον Ελληνικό θρύλο για τον κρυμμένο παπά. Όπως αναφέρει η τουρκική παράδοση, στο νότιο μέρος του ναού υπάρχει ένας στενός διάδρομος που οδηγεί σε μια παμπάλαια αραχνιασμένη και πολύ μυστήρια πύλη την οποία ο θρύλος αναφέρει ως την «Κλειστή Πύλη». Σύμφωνα με τις τουρκικές αναφορές, όταν ο Μωάμεθ ο Β’ Πορθητής μπήκε στην Κωνσταντινούπολη ο τελευταίος ελληνορθόδοξος Πατριάρχης μαζί με τους συνοδούς του τελούσε στο σημείο αυτό Θεία Λειτουργία. Μόλις οι οθωμανικές ορδές εισέβαλαν στον ναό, ο Πατριάρχης και όλη η συνοδεία του εισήλθε μέσα στην πύλη αυτή, η οποία έκλεισε και από τότε χάθηκαν, ενώ η πύλη έμεινε ερμητικά κλειστή και κανένας δεν τόλμησε ποτέ να την ανοίξει. Μάλιστα, λέγεται ότι κάθε χρόνο στην Ανάσταση των ορθόδοξων χριστιανών,μπροστά από την πύλη αυτή, εμφανίζονται…. κόκκινα αυγά!!!

Ο θρύλος, μάλιστα, συμπληρώνεται από την προφητεία, ότι όταν η πύλη αυτή ανοίξει, στον ναό θα ακουστούν ξανά οι χριστιανικές ελληνορθόδοξες ψαλμωδίες…

Ο υπόγειος «κόσμος»

Υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξη εκτεταμένου υπόγειου χώρου κάτω από το υπέδαφος της Αγίας Σοφίας. Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι υπήρχαν κρύπτες και κατακόμβες κατά την πρώτη Χριστιανική περίοδο. Η συνήθεια των Χριστιανών να θάβουν τους νεκρούς τους σε μυστικά οστεοφυλάκια και κρύπτες κάτω από τη εκκλησία ήταν πολύ χαρακτηριστική και έμοιαζε με την παγανιστική συνήθεια να θάβουν τους νεκρούς τους έξω από τα τείχη της πόλης….

Άλλωστε, δύο από τις σπουδαιότερες χριστιανικές εκκλησίες του 6ου αιώνα μ.Χ, η εκκλησία του Αγίου Πέτρου στην Ρώμη και ο Πανάγιος Τάφος στην Ιερουσαλήμ είχαν επίσης κρύπτες. Ο Άγιος Πέτρος χτίστηκε πάνω από ένα κοιμητήριο και κοντά σε έναν Ετρουσκικό ναό, ενώ ο Πανάγιος Τάφος χτίστηκε πάνω από έναν ναό αφιερωμένο στην θέα Αφροδίτη.

Καθώς η Αγία Σοφία ήταν μια από τις σημαντικότερες εκκλησίες του Χριστιανισμού είναι εύλογο να υπάρχει ανάλογος υπόγειος χώρος, όπως ακριβώς με τις δύο προαναφερθείσες εκκλησίες. Επίσης είναι πιθανό, όπως συνέβαινε με τις δυο εκκλησίες στη Ρώμη και την Ιερουσαλήμ, έτσι και η Αγία Σοφία να χτίστηκε πάνω από παγανιστικό ναό.

Παρόλα αυτά, ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε για το τι ακριβώς βρίσκεται κάτω από την εκκλησία παρά τις εκτεταμένες έρευνες που ξεκίνησαν το 1935. Σύμφωνα με έναν μύθο, ο Σατανάς φυλακίστηκε κάτω από την Αγία Σοφία, ενώ σύμφωνα με άλλον μύθο κάποιοι ιερείς έκρυψαν βυζαντινά κειμήλια σε κρύπτες κάτω από την εκκλησία λίγο πριν από την άλωση της Πόλης.

Κάτω από το έδαφος και σε κοντινή απόσταση από την εκκλησία βρίσκεται η Βασιλική Κινστέρνα ή Κιστέρνα, γνωστή πλέον ως Γερεμπατάν Σαράι ή Γερεμπατάν Σαρνιτζί. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη υπόγεια δεξαμενή νερού που κατασκευάστηκε στην Κωνσταντινούπολη, διαστάσεων περίπου 138 × 64.5 μ., βρίσκεται σε βάθος 150 μέτρων νοτιοδυτικά της εκκλησίας, χτίστηκε από τον Ιουστινιανό αυτοκράτορα τον Ά το 532 μ. Χ. και καλύπτει μια έκταση 1000 τετραγωνικών μέτρων.

Η κινστέρνα είχε αρχικά 336 μαρμάρινους κίονες ύψους 8 μέτρων, τοποθετημένους σε 12 σειρές με 28 κίονες η καθεμία, σε απόσταση 4 μέτρων η μία από την άλλη. Ήταν ένα από τα σημαντικότερα δημόσια έργα του Ιουστινιανού με σκοπό την ύδρευση της Πόλης και εξαίρετο δείγμα βυζαντινής μηχανικής.

Οι έρευνες και τα ντοκιμαντέρ

Το 1937 άρχισαν έρευνες στο υπέδαφος ακριβώς κάτω από την Αγία Σοφία. Οι έρευνες διακόπηκαν άδοξα λόγω της έναρξης του Β´ Παγκόσμιου Πολέμου. Το 1945 αποφασίστηκε να αντληθεί το νερό κάτω από την εκκλησία για να διευκολυνθούν οι έρευνες. Η στάθμη του νερού όμως δεν κατέβηκε ποτέ και η μηχανή άντλησης κάηκε λόγω της υπερπροσπάθειας τερματίζοντας και αυτή την απόπειρα.

Το 2005 άρχισαν έρευνες στα πηγάδια της περιοχής με σκοπό να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσε το δίκτυο των τούνελ, αλλά και της υδροδότησης του κτηρίου και της γύρω περιοχής. Η έρευνα εντόπισε εννιά πηγάδια στον περιβάλλοντα χώρο της εκκλησίας, πέντε εκ των οποίων είχαν ακόμη νερό, ενώ δύο εξερευνήθηκαν πλήρως. Βρέθηκαν επίσης τούνελ που λειτουργούσαν ως σύστημα εξαερισμού και αφύγρανσης.

Το 2009 ο κινηματογραφιστής Goksel Gulensoy γύρισε ένα ντοκιμαντέρ γύρω από το υπέδαφος της Αγίας Σοφίας. Η ομάδα του Gulensoy ερεύνησε δύο δεξαμενές που συνέδεαν την εκκλησία με την υπόγεια Κινστέρνα και το Τοπ Καπί, (τουρκ. Topkapı Sarayı) ανάκτορο που βρίσκεται χτισμένο σε λόφο με θέα το Βόσπορο.

Στον πάτο της μιας εκ των δυο δεξαμενών οι δύτες βρήκαν δύο κομμάτια ξύλου, έναν κουβά και έναν ανθρώπινο σκελετό.

Στη δεύτερη δεξαμενή η ομάδα ανακάλυψε πολλά φιαλίδια που χρονολογούνταν από το 1917, γυαλί από τους πολυελαίους της εκκλησίας, μια αλυσίδα με δυο κρίκους στην άκρη και κομμάτια από βιτρώ. Εικάζεται ότι τα φιαλίδια βρέθηκαν εκεί όταν Βρετανοί στρατιώτες προσπάθησαν να πάρουν αγίασμα αφού εισέβαλαν στην Πόλη το 1917.

Η έρευνα του 2005 και το ντοκιμαντέρ του 2009 είναι η αρχή των ερευνών. Θα χρειαστούν περαιτέρω έρευνες προς αυτή την κατεύθυνση ώστε να υπάρξουν ευρήματα που θα μας οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα. 

ΙΝ
kostasxan

 

 

 

 

Τα αρχαιολογικά ευρήματα που «έθαψαν»

οι Σκοπιανοί γιατί αποδεικνύουν ότι Μακεδόνες είναι μόνο οι Έλληνες!

(ΦΩΤΟ)

DSC_0224-min-480x321

Σκόπια: Η κυβέρνηση του πρώην πρωθυπουργού, Νίκολα Γκρούεφσκι δεν έδειξε ποτέ ενδιαφέρον, την εποχή που εξουσίαζε, να ερευνήσει περαιτέρω τον αρχαιολογικό χώρο στο Ισάρ Μαβρίντσι (όπου εντοπίζεται η αρχαία μακεδονική πόλη ΙΔΟΜΕΝΑΙ).

Μόνο ένα ενδιαφέρον υπήρξε από τον τότε αρχαιολόγο Πάσκο Κούζμαν, και αυτό, για τη νεκρόπολη, ότι μπορεί να κρύβει τον τάφο του …Μεγάλου Αλεξάνδρου, τίποτε άλλο…

Η περιοχή βρίθει από ελληνικές επιγραφές και εκείνο το μάρμαρο με την επιγραφή «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΡΧΩΝ» έχει μια σημασία που δεν είναι γνωστή σε εμάς, γράφει το σλαβικό Denesen.mk.

Αλλά ας δούμε αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο που αφέθηκε στην τύχη του, εξαιτίας του ότι δεν ‘ενδυνάμωνε’ την ιδεολογία του Γκρούεφσκι, περί «μακεδονικής εθνότητας».

11

1

2

3

4

5

7

8

9

10

6

13

12

Πηγή:Βαλκανικό Περισκόπιο

 

 

 

 

 

Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2019

Σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη!

Οικισμός της Μέσης Νεολιθικής εποχής στην Φθιώτιδα


Τι αποκάλυψε στους αρχαιολόγους ο οικισμός της Μέσης Νεολιθικής περιόδου που βρέθηκε στην Κουτρουλού Μαγούλα. Εντυπωσιακό κτίριο της Μέσης Νεολιθικής εποχής στο ψηλότερο σημείο του οικισμού. Τι έδειξαν τα ευρήματα για την καθημερινότητα των κατοίκων χιλιάδες χρόνια πριν.

Μνημειακά κτίρια, κλειστοί κεραμικοί κλίβανοι, και εντυπωσιακές περιμετρικές τάφροι αποκαλύφθηκαν στην Κουτρουλού Μαγούλα. Την περασμένη εβδομάδα συμπληρώθηκε, με εντυπωσιακά και ιδιαίτερα σημαντικά αποτελέσματα η δέκατη ανασκαφική περίοδος του Προγράμματος Αρχαιολογίας και Αρχαιολογικής Εθνογραφίας της Κουτρουλού Μαγούλας.
Ο τεχνητός γήλοφος της Κουτρουλού Μαγούλας, μέσα στα όρια του χωριού Βαρδαλή και κοντά στο Νέο Μοναστήρι Φθιώτιδας, έχει έκταση περίπου 37 στρέμματα και ύψος 6.6 μ. περίπου.
Ουσιαστικά πρόκειται για οικισμό που κατοικήθηκε στη Μέση Νεολιθική (6000-5800 π.Χ. περίπου), ενώ κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού (15ος -14ος αιων. π.Χ.) και κατά τον 12ο αιώνα μ.Χ. χρησιμοποιήθηκε για ταφές.
Ανάμεσα στα φετινά ευρήματα διακρίνεται η ολοκλήρωση της αποκάλυψης ενός εντυπωσιακού κτιρίου της Μέσης Νεολιθικής, το οποίο βρέθηκε στο ψηλότερο σημείο του οικισμού.
Οι πέτρινοι τοίχοι του έχουν διαστάσεις εξωτερικά 9.50Χ8.50 μ. περίπου, καθιστώντας το ένα από τα μεγαλύτερα αυτής της εποχής που έχουν βρεθεί στον ελλαδικό χώρο.
Για τους τοίχους του χρησιμοποιήθηκαν πέτρες πάνω από ένα μέτρο ύψος, σε αντίθεση με τα άλλα κτίρια του οικισμού. Το μεγάλο αυτό, μάλλον κοινοτικό και ίσως και μνημειακό για την εποχή κτίριο, είχε ακόμη έναν εξωτερικό, εντυπωσιακό τοίχο αντιστήριξης. Σε ανώτερο επίπεδο και στον ίδιο περίπου χώρο κτίστηκε αργότερα ένα ακόμη κτίριο.
Ο ρόλος και η χρήση του κτιρίου είναι ακόμη άγνωστα. Φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε για πολλά χρόνια και ότι υπέστη μια σειρά από επισκευές και τροποποιήσεις. Σε κάποιες από τις φάσεις του, στο κτίριο συμβίωναν άνθρωποι και οικόσιτα ζώα.

Τι άλλο βρέθηκε στον οικισμό

Ένα συγκρότημα κλειστών κεραμικών κλιβάνων το οποίο βρέθηκε στις παρυφές του οικισμού και το οποίο είχε υποστεί καύση είναι ένα ακόμη σημαντικό εύρημα. Ένας από τους κλιβάνους διατηρεί πολύ καλά το δάπεδο και μέρος των τοίχων του που ήταν επιχρισμένοι με κονίαμα, όπως πιθανόν και η θόλος του.
Ο κλίβανος εδραζόταν σε πήλινη επιχρισμένη πλατφόρμα. Στον ίδιο χώρο βρέθηκαν κεραμικά αγγεία που είχαν υποστεί ατελή καύση. «Το σημαντικό και σπάνιο αυτό εύρημα μαρτυρεί την εξειδικευμένη τεχνολογική γνώση των Νεολιθικών κατοίκων του οικισμού», δήλωσε η κ. Νίνα Κυπαρίσση- Αποστολίκα η οποία συνδιευθύνει την ανασκαφή με τον καθηγητή Δρ. Γιάννη Χαμηλάκη (Πανεπιστήμιο Μπράουν, ΗΠΑ).
Τέλος, οι φετινές ανασκαφές απέδειξαν, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι ο οικισμός περιβαλλόταν από περιμετρικές τάφρους, μεγάλα, μάλλον κοινοτικά έργα με πολλές κοινωνικές, συμβολικές, και πρακτικές λειτουργίες.Αποκαλύφθηκε, κατά τις φετινές ανασκαφές, ένα τμήμα μιας τέτοιας μεγάλης τάφρου, σε βάθος 4 μ. περίπου από τη σημερινή επιφάνεια. Φαίνεται ότι το αρχικό βάθος του ήταν περίπου 2 μ., ενώ το πλάτος του τουλάχιστον 4 μ., και σε άλλα σημεία πολύ μεγαλύτερο.
Οι κάτοικοι της Νεολιθικής εποχής είχαν κόψει το φυσικό υπόβαθρο και δημιούργησαν σκαλοπάτια, εντός της τάφρου, για να διευκολύνουν το σκάψιμο αλλά και για να μπορούν να πάρουν νερό απ’ αυτό ή ίσως και πηλό. «Δεδομένου του μεγέθους του οικισμού, ο χρόνος και η προσπάθεια που επενδύθηκε στη δημιουργία και τη συντήρηση αυτών των τάφρων είναι εντυπωσιακά. Τα έργα αυτά θα συνιστούσαν ένα κεντρικό στοιχείο στην υλική και κοινωνική ζωή της κοινότητας», δήλωσε ο κ. Γιάννης Χαμηλάκης.
Η ανασκαφική έρευνα απέδωσε από την ίδια θέση και αρκετά πήλινα ειδώλια όπως και ομοιώματα οικίσκων, που προστέθηκαν στην ήδη εντυπωσιακή -σε αριθμό και ποικιλία- συλλογή ειδωλίων που ξεπερνά τα 400.
newsit.gr

 

 

 

 

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2019

Βάρκα του 1900 π.Χ. ευρέθη στον νησί του Μήτρου στην Λοκρίδα

- Τέτοιες είχαν στην Ευρώπη τον... Μεσαίωνα!

Οι απαρχές της αιγαιακής ναυπηγικής τέχνης




Το νησί σήμερα, όταν... δεν είναι νησί...
Φωτ. Γ. Λεκάκης.


Αεροφωτογραφία του νησιού του Μήτρου.


Αρχαίο μαγειρικό σκεύος από τον οικισμό του νησιού Μήτρος.


Αρχαίοι τάφοι στο νησί.

Φωτ.: Γ. Λεκάκης.


arxeion-politismou.gr

 

 

 

 

Μέγα μυστήριο με ελληνική γη στο Ισραήλ – Τι σχεδιάζεται;

Απο Κατοχικά Νέα 24 Ιουλίου 2019 0 Σχολιο

Υπό άκρα μυστικότητα πωλήθηκαν από το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο σε εταιρεία του εξωτερικού, η οποία ασχολείται με οικόπεδα, το ελληνικό αμφιθαέτρο της ρωμαΐκής εποχής και ο ιππόδρομος της παραθαλάσσιας πόλης Καισάρειας στο σημερινό Ισραήλ .

Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ασχολούνται εκτενώς με το γεγονός και εκφράζουν απορίες σχετικά με την εν λόγω πώληση των ελληνικών χώρων.

Συνολικά, 700 στρέμματα γης στην Καισάρεια πωλήθηκαν στην εταιρεία.
Το αμφιθέατρο είναι συχνά ο χώρος σημαντικών εκδηλώσεων για ισραηλινούς και διεθνής καλλιτέχνες. Το τέλος αυτού του μήνα αναμένεται να δώσει δύο συναυλίες το γνωστό συγκρότημα Pixies.


Η συμφωνία –με ένα ποσό που ακόμα δεν έχει αποκαλυφθεί- οριστικοποιήθηκε την τελευταία εβδομάδα μεταξύ της ελληνοορθόδοξης Εκκλησίας και της εταιρείας με το όνομα Saint Ventures Limited, η οποία σύμφωνα με την ηλεκτρονική εφημερίδα «The Times of Israel» εδρεύει κάπου στην Καραϊβική. Αριθμός χωρών σε εκείνη την περιοχή είναι παγκοσμίως γνωστές ως «φορολογικοί παράδεισοι».

Η Καισάρεια ιδρύθηκε 2.000 χρόνια πριν, αναφέρουν τα ισραηλινά ΜΜΕ, από τον Βασιλιά Ηρώδη και έγινε η εμπορική πρωτεύουσα της αρχαίας Ιουδαίας. Συνεχώς γίνονται στην πόλη νέες ανακαλύψεις.

Εκτός του αμφιθεάτρου και του ιπποδρόμου στην Καισάρεια, περίπου 1.500 ιδιοκτήτες ακινήτων στην Ιερουσαλήμ ανακάλυψαν, νωρίτερα μέσα στον Ιούλιο, πως η γη, στην οποία βρίσκονται τα σπίτια τους, πωλήθηκε και αυτή υπό μυστικότητα σε συγκεκριμένο αριθμώ εταιρειών real estate.

Όπως ισχυρίζονται οι Ισραηλινοί, οι συμφωνίες πώλησης δεν έλαβαν χώρα απλά πίσω από την πλάτη των Εβραίων ιδιοκτητών αλλά και χωρίς γνώση του Εθνικού Εβραϊκού Ταμείου, στο οποίο η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία νοίκιασε την γη για 99 χρόνια.

Σημειώνεται πως το Ελληνοορθόδοξο Πατριαρχείο είχε αποκτήσει περίπου 4.500 στρέμματα ακινήτων στο Κέντρο της Ιερουσαλήμ κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα, σύμφωνα πάντα με τα ισραηλινά ΜΜΕ.

Το 1950, αμέσως μετά την ανεξαρτησία του κράτους του Ισραήλ, συμφώνησε να νοικιάσει την γη του στο Ταμεία του Ισραήλ για 99 χρόνια με προοπτική ανανέωσης. Ακόμα και η εβραϊκή Βουλή είναι κτισμένη πάνω στην γη του Πατριαρχείου.

Τι συμβαίνει τώρα; Σε ποιόν πουλάει την γη και τα ελληνικά μνημεία η Ελληνοορθόδοξη Εκκλησία; Τι ακριβώς σχεδιάζεται;

pronews.gr

 

 

 

 

 

22 Ιουλίου 2019

Στρατής Μυριβήλης:

Οι παραδόσεις του Γένους και η δύναμη της Βυζαντινής Μουσικής

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο αιώνας που περνάμε είναι ένας αιώνας ακατανοησίας. Αν ήμουνα ιστορικός, θα τον ονόμαζα «Αιώνα του Βαβέλ». Οι άνθρωποι έχουν μπερδέψει το νόημα των λέξεων, που επί πολλούς αιώνες εξέφραζαν μιάν ορισμένη έννοια και δεν γίνεται πια να συνεννοηθούν. Όλοι κουβαλάμε πέτρες για τον νέο πύργο της Βαβέλ, που είναι ο μηχανικός πολιτισμός μας. Μεγαλοφυής και θρασύς πολιτισμός, που χτίζει τον πύργο του ενάντια στο Θεό. Τον πύργο τον πελώριο και τρομερό, που είναι έτοιμος να σωριαστεί πάνω στα υπεροπτικά κεφάλια των κτητόρων του, και όλοι ακούμε από τώρα να τρίζουν τα ατσαλένια θεμέλια του. Ζούμε σε μιάν εποχή φουρτουνιασμένη από γεγονότα, ιδέες και πράξεις αντιφατικές, που συνταράζουν την ανθρώπινη ψυχή και την γιομίζουν πότε με φρίκη και πότε με αυτοθαυμασμό. Η ζωή και η ευτυχία των ανθρώπων είναι πια έρμαιο και παιχνίδι στα χέρια των φοβερών δυνάμεων, που ο ανθρώπινος νους αποσπά μία προς μία από απέραντο μυστήριο της Δημιουργίας του Θεού, και στο τέλος τις εξαπολύει ενάντια στην ίδια του την ύπαρξη.

Μέσα σ’ αυτή τη θύελλα του πνεύματος, του ατσαλιού και του αίματος, κάθε άτομο, όπως και κάθε έθνος, αγωνίζεται με όλα τα μέσα που διαθέτει να κρατηθεί όρθιο, να μη σαρωθεί από τον ανεμοστρόβιλο, να μην πέσει. Γιατί αλλοίμονο αν πέσει. Ξέρει τώρα από πάνω του θα περάσει ολόκληρη η αγέλη των έξαλλων ανθρώπων και των απάνθρωπων μηχανών, και θα τον λιώσει. Θα τον εξευτελίσει πρώτα ως το τελευταίο όριο της αντοχής του, και στο τέλος θα τον εξαφανίσει.

Όμως ένας άνθρωπος, ένας λαός, ένα έθνος, δεν εξαφανίζεται μονάχα με τη φωτιά και με το σίδερο. Δεν εξαφανίζεται μονάχα με το χάσιμο της ζωής του. Εξαφανίζεται πιο σίγουρα, πιο τελειωτικά με το χάσιμο της ψυχής του. Της ψυχής του της ατομικής, της ψυχής του της ομαδικής. Χάνω την ψυχή μου θα πει: χάνω την ουσιαστική μου ύπαρξη. Χάνω την αίσθηση της ατομικής μου τέλειας ψυχοπνευματικής σύνθεσης, που αποτελεί ένα μόριο από τη μεγάλη, την πλατειά κοινωνική και εθνική σύνθεση, από την οποία αντλώ και ανανεώνω αδιάκοπα τα φυσιογνωμικά στοιχεία του πνεύματος μου και της ψυχής μου. Και αυτή η εθνική φυλετική ιδιομορφία της ψυχής μου είναι ακριβώς εκείνη που με εντάσσει φυσιολογικά μέσα στην πανανθρώπινη κοινωνική σύνθεση. Αλλά για να μη χάσω τον εαυτό μου, πρέπει να γνωρίζω τον εαυτό μου. Το «γνώθι σεαυτόν» είναι η πλουταρχική πηγή της γνώσεως. Αυτό λοιπόν πρέπει να είναι η βάση της γενικής παιδαγωγικής προσπάθειας του Έθνους, του οποίου εντελοδόχος είναι το Κράτος και η Εκκλησία. Όργανα για αυτή τη συνειδητοποίηση είναι το Υπουργείο Παιδείας, ο Κλήρος, ο τύπος, ο καλλιτέχνης που εκφράζει την εθνική ψυχή και ολόκληρη η τάξη των διανοουμένων, που είναι υπεύθυνη για την πνευματική συγκρότηση του λαού.

Για να γνωρίσουμε τον Ελληνικό εαυτό μας, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τα στοιχεία από τα οποία αποτελείται η ψυχοπνευματική μας προσωπικότητα. Από πού ερχόμαστε. Πώς φτάσαμε να είμαστε εδώ που είμαστε. Ποιες είναι οι δυνάμεις και οι αδυναμίες μας. Και πού πηγαίνουμε. Καταπού μας οδηγεί η πολιτιστική ροπή, που κυβερνά τούτο το έθνος, αμετάκλητα, δίχως παρέκκλιση, επί τρεις χιλιάδες χρόνια.

Τα στοιχεία αυτά, που συνθέτουν την ελληνικότητα μας τη σημερινή και πλουτίζονται αδιάκοπα μέσα στην ιστορική πορεία της με νέο πλήθος από βιώματα ιστορικά και βιολογικά, δεν μπορεί βέβαια να τα καθορίσει κανείς μέσα στα στενά περιθώρια μιας σύντομης μελέτης. Γι΄ αυτό θ’ ασχοληθούμε εδώ μόνο με ένα απ’ αυτά τα στοιχεία, μόνο με μια ψηφίδα από το θαυμάσιο ψηφιδωτό της εθνικής μας ψυχής. Η ψηφίδα αυτή είναι η μουσική του Ελληνικού λαού και ειδικά ένα μέρος απ’ αυτή τη μουσική. Η θρησκευτική Ελληνική Μουσική. Η προσευχητική. Η λατρευτική Μουσική. Βυζαντινή, γιατί από το Βυζάντιο ξεκίνησε οργανωμένη η θρησκεία μας, στα χρόνια της Ελληνικής μας Αυτοκρατορίας. Από κει, όταν στα χρόνια της Ελληνικής μας Αυτοκρατορίας. Από κει, όταν η Πόλη ήταν πρωτεύουσα του κόσμου και το απόρθητο κάστρο του παγκόσμιου πολιτισμού, ξεκίνησε η θρησκεία μας, οπλισμένη και στολισμένη με τις περίλαμπρες τέχνες της. Με την υμνογραφική της λογοτεχνία, με την θρησκευτική μουσική της, με την αρχιτεκτονικής της, με τη ζωγραφική της, με την ψηφιδογραφία και όλη τη διακοσμητική της μεγαλοπρέπεια.

Αυτές οι αδελφές ωραίες τέχνες του Ελληνισμού, δεν είναι τυχαία και συμπτωματικά φανερώματα ζωής. Αποτελούν κορυφώματα καλλιτεχνικών δημιουργιών, που βγήκαν από οργανικές εξελίξεις του Ελληνικού πολιτισμού, όπως οι Βυζαντινοί τον παρέλαβαν από την ελληνιστική μεταλεξανδρινή παράδοση και τόνε πλούτισαν με νέα στοιχεία της Ανατολής, που μετουσιώθηκαν στον καθαρό Ελληνοχριστιανικό ρυθμό, μέσα στη φλογερή χοάνη της θεοκρατικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Με τον ίδιο τρόπο ο Κλασσικός Ελληνικός πολιτισμός είχε ποτισθεί άφθονα από τους μυστικούς χυμούς της Ανατολικής σοφίας, που τους αφομοίωσε κατόπιν και τους υπέταξε οργανικά στην εθνική ιδιομορφία της δικής του εκφράσεως. Και αργότερα, όταν ο Ελληνικός πολιτισμός άρχισε να μαραζώνει μέσα στον ασφυχτικό ορίζοντα της αυτάρκειάς του, πάλι η μεγαλοφυΐα του Μεγαλέξανδρου, απλωμένη δημιουργικά σε όλο το γνωστό κόσμο, ένοιωσε την ανάγκη να ζωογονήσει το μαραζωμένο οργανισμό με νέες πνευματικές και πολιτιστικές διασταυρώσεις, που αναζήτησε ανάμεσα στους λαούς της κοσμοκρατορίας του. Έτσι η Ελληνική Αυτοκρατορία του Βυζαντίου είναι συνυφασμένη αδιάσπαστα μέσα στη ζωή μας με στοιχεία καλλιτεχνικά, θρησκευτικά, ηθικά και ηθογραφικά, κοινωνικά και τυπολατρικά. Η Βυζαντινή μας Αυτοκρατορία δεν πρόκειται βέβαια να ξαναζήσει σαν σχήμα πολιτιστικό και κρατικό, όπως δεν γίνεται να ξαναζήσει σε δεύτερη έκδοση η Αθηναϊκή Δημοκρατία ή ο Σπαρτιατικός εθνικιστικός οργανισμός. Κάθε εποχή βρίσκει τις πολιτικές εκφράσεις της, που είναι επικαιρικών στοιχείων της ζωής. Αλλά η θρησκεία;

Αυτή είναι μια μορφή του πολιτισμού, που ή ζει, υφίσταται, και υπάρχει με όλες τις κύριες αισθητικές και φιλοσοφικές εκφράσεις της, ή χάνεται και σβήνει μαζί με αυτές, και τότε αποτελεί υλικό μουσειακής και επιστημονικής μελέτης για τους μεταγενέστερους. Έτσι, ή εξακολουθούμε νάμαστε ελληνοχριστιανοί, όπως μας διέπλασε με επεξεργασία 1650 χρόνων το Βυζάντιο, οπότε θα εξακολουθούμε νάχουμε τη βυζαντινή θρησκευτική τέχνη, καθώς και την τελετουργική πομπή και τα άμφια και τα θρησκευτικά σύμβολα του Βυζαντίου, ή απλώς… θα πάψουμε νάμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι, οπότε ο καθένας θάναι ελεύθερος να κάνει του κεφαλιού του στα ζητήματα της θρησκείας και της Εκκλησίας, όπως γίνεται με τη θρησκευτική αναρχία της αμερικανικής εθνολογίας πανσπερμίας. Εδώ συμβιβασμός, ύποπτα μίγματα και νοθείες δεν χωράνε.

Είναι μοιραίο για το Έθνος μας, τα θρησκευτικά του ζητήματα να είναι αδιάσπαστα συνδεδεμένα με την ιστορική μοίρα του λαού μας. Η Ελληνική Ορθοδοξία, είτε το θέλουμε είτε όχι, έχει ταυτισθεί με την εθνική μας υπόσταση, ήγουν με την ελευθερία μας. Έχει γίνει δηλαδή εθνική θρησκεία, όπως το Δωδεκάθεο του Ολύμπου είταν η εθνική θρησκεία των προγόνων μας. Και η εθνική θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων ξέφτισε και κατέρρευσε μαζί με την εθνική τους ελευθερία. Πάνω στα κατάρτια των βαρβαρομάχων καραβιών της Πόλης κυμάτιζαν τα χρυσά λάβαρα της Παναγίας, που είταν για το χριστιανικό Κράτος στρατηλάτης μαζί και πολέμαρχος, σαν την Αθηνά. Προς Αυτήν, προς την Υπέρμαχο Στρατηγό, αποτείνεται το θαυμάσιο βυζαντινό τροπάρι, που στην πραγματικότητα είναι ο εθνικός ύμνος του αγωνιστικού Βυζαντίου. Και σαν εθνικό μας ύμνο έπρεπε να το κρατήσει και η απελευθερωμένη Ελλάδα του ’21, αν οι λόγιοι και πολιτικοί εκείνης της εποχής είχαν την οξυδέρκεια να καταλάβουν την σημασία που παίρνει η παράδοση στη ζωή των Εθνών, και δεν έβλεπαν την Κλασσικήν Ελλάδα να ενώνεται ηθικά και ιστορικά με το απελευθερωμένο Έθνος, δίχως την ένδοξη και μεγαλόπρεπη περίοδο της Βυζαντινής χιλιετίας, που μεσολάβησε και σφυρηλάτησε την νέα μας Ελληνοχριστιανική συνείδηση. Δήτε όμως. Αυτό που δεν έκαμε το μεταεπαναστατικό Κράτος τόκαμε μόνος του ο Ελληνικός Λαός. Έτσι, κάθε φορά που ένα μεγάλο εθνικό γεγονός τρικυμίζει στην ψυχή μας, το βυζαντινό τροπάρι αυθόρμητα ανεβαίνει στα χείλη μας και σμίγει με τους στίχους του Σολωμού. Και πάλι αυθόρμητα, κάθε φορά που ένα υπόδουλο τμήμα του Ελληνισμού ενώνεται με την ενιαία ελεύθερη πατρίδα, ο Ελληνικός λαός αλληλοχαιρετάται με την θρησκευτική φράση «Χριστός Ανέστη». Και προχτές ακόμα, όταν η Ελλάδα έκαμε το θαύμα του ’40-’41, οι Έλληνες στρατιώτες έβλεπαν την Υπέρμαχον του Βυζαντίου να πολεμά επι κεφαλής των τους κτηνώδεις επιδρομείς. Πήγα και τους είδα, εκεί στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας, αυτούς τους νεαρούς ήρωες των ημερών μας. Και όλοι είχαν κρεμασμένη στο στήθος ή στον ορθοστάτη του παγωμένου τους αντίσκηνου την εικόνα της Βυζαντινής Υπερμάχου. Σαν να είταν όχι πολεμιστές του Γεωργίου του Β’, αλλά του Τσιμισκή, του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου ή του τελευταίου Παλαιολόγου. Ως αυτό το σημείο, η Εθνική μας υπόσταση είναι ζυμωμένη με την Ορθοδοξία της Πόλης. Και είταν πολύ φυσικό.

Σαν έπεσε το Βυζάντιο, η Εκκλησία αντικατάστησε τον τσακισμένο κρατικό οργανισμό σαν υποκατάστατος μηχανισμός της Εθνικής ενότητας. Τα σύμβολα της Αυτοκρατορίας τα κράτησε η Εκκλησία και τα διατήρησε μέσα στους μαύρους αιώνες της σκλαβιάς. Και μέσα σε αυτούς τους φοβερούς αιώνες, αυτή στάθηκε το πνευματικό και εθνικό κέντρο της μαρτυρικής φυλής. Ενάντια στους αρχηγούς της ξέσπαγε κάθε επίθεση των εχθρών του Ελληνισμού, τόσο από μέρους των καταχτητών, όσον και από μέρους των Φράγκων. Και σωστά τόπανε, πως σε πολλές κρίσιμες ώρες το ράσο στάθηκε η εθνική σημαία της Ελλάδας στα χρόνια της σκλαβιάς. Σε αυτό το διάστημα, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες χάθηκαν για το Ελληνικό εθνικό σύνολο. Ποιοι είταν αυτοί; Είταν όλοι όσοι με την βίαν ή με το φόβο άφησαν την θρησκεία τους. Συμπέρασμα αδιάσειστο. Αν υπάρχουμε σήμερα σαν Ελληνική φυλή, είναι γιατί κρατήθηκε από το άμφιο της θρησκείας μας όλας αυτά τα χρόνια. Δεν θα βρίσκε κανένας αρχή και τέλος, αν έλεγε να λογαριάσει τους εθνικούς ήρωες της Εκκλησίας μας. Από το πλήθος των ιερέων που σφάχτηκαν στην Πόλη και σε όλη την Ανατολή προ και κατά την υποδούλωση του Βυζαντινού Ελληνισμού ως τον Πρωτομάρτυρα του ’21 τον Πατριάρχη, ως τους κληρικούς εθνάρχες ιερομάρτυρες της Κυπριακής επανάστασης του ’21. Και από αυτόν ως τους 230 κληρικούς μας, που τον σκότωσαν, τους σταύρωσαν, τους ανεσκολώπισαν και τους διεπόμπευσαν οι καταχτητές και οι Εαμοσλαύοι. Όλοι αυτοί έγραψαν με το αίμα τους το «πιστεύω» της εθνικοθρησκευτικής μας ενότητας. Είναι ιστορία γεμάτη από αιματωμένα άμφια, από εμπρησμένες εκκλησίες, από μαγαρισμένα εικονίσματα.

Είναι μια καταπληχτική ιστορία πολλών αιώνων, τραγουδισμένη με τροπάρια, με ύμνους , με θρήνους και μοιρολόγια. Και αυτά αποτελούν ένα μέρος από την Ελληνοχριστιανικής μας παράδοση.

Ένας από τους πιο σοβαρούς φορείς αυτής της παραδόσεως στάθηκε η Μεγάλη του Γένους Σχολή. Το μοναδικό αυτό ίδρυμα ασχολήθηκε με σύστημα και ιερή προσήλωση με την Βυζαντινή Μουσική, ιδρύοντας στα 1890 ειδική Σχολή στην οποία δίδαξαν σοφοί δάσκαλοι την παραδοσιακή Εθνική μας εκκλησιαστική μουσική.

Από αυτή τη Σχολή, που κρατήθηκε ως την καταστροφή του ’22, μεταφέρθηκε ως τα χρόνια μας η σωστή Βυζαντινή Μουσική. Οι εκατοντάδες μαθητές της σκορπίστηκαν σε ολάκερη την Ελλάδα με καλλίφωνους και μορφωμένους πρωτοψάλτες, περισώζοντας έτσι την θαυμάσια αυτή κληρονομιά.

Το έργο αυτό είναι νομίζω ένας από τους πιο σπουδαίους τίτλους τιμής πούχει στο θαυμαστό της ενεργητικό ή Μεγάλη Σχολή του Γένους, που στάθηκε το προπύργιο του γνήσιου Ελληνικού Πνεύματος στα πιο δύσκολα χρόνια του Ελληνισμού. Η Μεγάλη Σχολή ήταν ο μοναδικός ίσως φοράς αυτού που ονομάσαμε πριν Ελληνοχριστιανική παράδοση.

Όλοι οι ημιμαθείς, οι σνόμπ, όλοι οι ξεθυμασμένοι φυλετικά Έλληνες, συγχέουν είτε από αμάθεια, είτε από σκοπιμότητα προπαγανδιστική, την έννοια «παράδοση» με την έννοια «αντίδραση», «οπισθοδρόμηση».

Υπάρχει, βέβαια, στις μέρες μας έκδηλο ένα ρεύμα ξενομανίας και επίδειξης νεωτεριστικού πνεύματος. Αυτό το ονόμασα άλλοτε «πανικό του μοντερνισμού».

Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτήν την πνευματική διαστροφή, τρέμουν μήπως περάσουν για καθυστερημένοι. Και εκστασιάζονται πια για κάθε τι, που τους παρουσιάζεται ως νεωτεριστικό, και παριστάνουν τον ενθουσιασμένο μπροστά σε κάθε αρλούμπα ιδεολογική ή καλλιτεχνική, που εμφανίζεται σαν άρνηση και σαν επανάσταση ενάντια σε κάθε μορφή ζωής, στοχασμού ή τέχνης, που κινείται μέσα σε φυσικές και ανθρώπινες αναλογίες.

Από αυτούς είναι και οι αμόρφωτοι ρωμηοί, που ντρέπονται, γιατί η θρησκευτική μας μουσική δεν έχει τετραφωνίες, δεν έχει τενόρους και βαρύτονους και μπάσους, δεν έχει κορώνες πρίμο, τέρτσο και σεγκόνο, που είναι πράγματα ευρωπαϊκά. Και βάλθηκαν, οι μωροί, να την επισκευάσουν, να την διορθώσουν, να την μοντερνίσουν. Αυτοί οι άνθρωποι, όταν δεν είναι επιτήδειοι παγκαροεπίτροποι, που μασκαρεύοντας την Βυζαντινή μουσική, το κάνουν για να προσελκύσουν το πλήθος των σνομπ στους δίσκους των ( και είναι χαρακτηριστικό πως το ίδιο έκαμε ο αιρετικός Άρειος, βάζοντας στις ακολουθίες του «μέλη θυμελικά», δηλαδή μουσική θεάτρου, για να παρασύρει τους εθνικούς, που τους ήταν αγαπητή) είναι συνήθεις τύποι δίχως καμμιά καλλιέργεια του αισθήματος της καλαισθησίας.

Δεν καταλαβαίνουν την ιεροσυλία που κάνουν, βάζοντας βέβηλο χέρι πάνω σε έναν ιερό, πατροπαράδοτο θησαυρό, που υπάγεται σε δικούς του αυτοτελείς καλλιτεχνικούς νόμους, για να τον μασκαρέψουν ή να τον ανταλλάξουν με φτηνοπράγματα κακού γούστου. Όπως κάνουν οι επιτήδειοι γυρολόγοι, που περιφέρονται στα χωριά και ανταλλάσσουν τα βαρειά χρυσοΰφαντα της βιομηχανίας, ξεγελώντας τις απλοϊκές νοικοκυρές για να τους αρπάξουν για ένα κομμάτι ψωμί τους θησαυρούς της παλαιάς αρχοντικής κασσέλας του σπιτιού. Ούτε είναι ικανοί να καταλάβουν αυτοί οι επικίνδυνοι μοντερνιστές τη βιολογική σχεδόν δύναμη, που έχει η παράδοση πάνω στην συνέχεια και τη διατήρηση της εθνικής ζωής. Και θεωρούν για ηλίθιο έξαφνα τον αγγλικό λαό, που κρατά με πάθος τύπους και παραδόσεις, που δεν έχουν καν σήμερα κανένα νόημα σχετικά με την σύγχρονη ζωή του Αγγλικού έθνους, κρατάνε όμως μέσα τους άγρυπνο το νόημα της μεγάλης ιστορίας του, της οποίας απλά και ορατά μαρτυρία και σύμβολα είναι αυτές οι περούκες, αυτές οι μεσαιωνικές στολές, αυτά τα αναχρονιστικά έθιμα.

Κι εμείς έχουμε, όχι πια σαν μουσειακό υλικό, ολοζώντανο θησαυρό στο στόμα και στην καρδιά των εκατομμυρίων Ελλήνων, τα ιερά τροπάρια. Τροπάρια που τάγραψαν, τα μελοποίησαν κα τα έψαλαν μέσα στην Αγία Σοφία μεγάλοι ποιητές και μουσικοσυνθέτες, που ανάμεσα τους είταν ακόμη και αυτοκράτορες και πρωθυπουργοί του Βυζαντίου, οι οποίοι τα έψελναν έτσι μαζί με τον λαό. Έρχονται οι βραδιές των Χαιρετισμών, έρχουνται οι νύχτες της εβδομάδας των Παθών, και οι εκκλησίες δεν χωράνε τους ορθοδόξους, που ψέλνουν μαζί με τους αυτοκράτορες μας τους ίδιους στίχους, την ίδια μουσική, τα ίδια «τραγούδια του Θεού», όπως τάλεγε ο Παπαδιαμάντης, με τον ίδιο τρόπο, που μας παράδωσαν στοματικά όλες οι γενεές των φτωχών και απλοϊκών ψαλτάδων από τα χρόνια του Βυζαντίου ως τα χρόνια μας.

Αυτή τη μουσική παράδοση, την ιερή και πανάρχαιη, αγωνίζονται να διασπάσουν, να παραποιήσουν οι διάφοροι ανόσιοι και άμουσοι κονταδόροι, που ακούγονται, δυστυχώς ακόμα να παρεμβάλλουν τις φωνητικές επιδεικτιάσεις τους ανάμεσα στους σεμνούς ύμνους της λειτουργίας σε μερικούς ναούς της Αθήνας. Τους ακούν από το ραδιόφωνο και τα φτηνά χωριά της επαρχίας, που έχουν ως πρότυπο καλαισθησίας την Αθήνα, και αρχίζουν να πιστεύουν πως είναι πολιτισμός αυτή η γελοιοποίηση της Βυζαντινής μουσικής, όταν παρουσιάζεται μέσα στον ιερό χώρο της προσευχής, κουνώντας τους τετραφωνικούς φραμπαλάδες της πάνω από τα σεμνά και μεγαλοπρεπή της άμφια.

Εκείνο που θέλω να προσθέσω σαν κατακλείδα, είναι τούτο. Το θέμα δεν είναι αν η εθνική θρησκευτική μας μουσική είναι καλή ή κακή. Το θέμα είναι αν οι εκτελεστές της είναι καλοί ή κακοί ψάλτες. Διότι και ο Μπετόβεν στα χέρια μιας πρωτάρας πιανίστριας είναι ανυπόφορος. Πρέπει, λοιπόν, να εξαναγκάσουμε, εμείς οι χριστιανοί, τους διάφορους ναούς, να αποχτήσουν αληθινές, μόνιμες και καλοπληρωμένες χορωδίες ανδρικών και παιδικών φωνών. Και να καταλάβουν καλά, πως η Βυζαντινή Μουσική είναι μονοφωνική ή ομοφωνική, όπως η αρχαία και όπως η δημοτική μας μουσική(…).

(Ομιλία του 1953)

ΕΘΝΙΚΟΝ ΚΡΑΤΟΣcognoscoteam.gr

 

 

 

 

 

Κυριακή, 21 Ιουλίου 2019

Αλέξανδρος ο Μέγας, μια από τις σημαντικότερες μορφές της παγκόσμιας ιστορίας


Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στις 20 ή 21 Ιουλίου του 356 π.Χ στην Πέλλα της Μακεδονίας. Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β' και μητέρα του η Ολυμπιάδα, κόρη του βασιλιά της Ηπείρου Νεοπτόλεμου. Από τον πατέρα του ο Αλέξανδρος κληρονόμησε την οξεία αντίληψη, τις οργανωτικές ικανότητες και την ταχύτητα ενεργειών. Και από τη μητέρα του τη φιλοδοξία, την υπερηφάνεια και την ισχυρή θέληση.
Στα παιδικά του χρόνια εκπαιδεύτηκε από τους παιδαγωγούς Λεωνίδα το Μολοσσό και Λυσίμαχο τον Ακαρνάνα. Σε ηλικία 13 ετών μαθήτευσε κοντά στον Αριστοτέλη. Ο μεγάλος φιλόσοφος τον μόρφωσε με τα ελληνικά ιδεώδη και του ενέπνευσε τον θαυμασμό και την αγάπη για το ελληνικό πνεύμα και πολιτισμό. Στον Αριστοτέλη έδειχνε πάντα σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Έλεγε πως τον πατέρα του χρωστάει “το ζην” και στο δάσκαλό του το «ευ ζην».
Από τον πατέρα του έλαβε σπουδαία μαθήματα πολιτικής και στρατηγικής. Πάντοτε βρισκόταν κοντά του, όταν εκείνος συζητούσε με ξένους πρεσβευτές και απεσταλμένους. Τον ακολουθούσε στις εκστρατείες, όπου έπαιρνε μαθήματα στρατιωτικής τέχνης. Έτσι, από πολύ νωρίς απέκτησε πολιτική και στρατιωτική ωριμότητα. Σε ηλικία 16 ετών, ως αντικαταστάτης του πατέρα του, που έλειπε σε εκστρατεία, κατέπνιξε την επανάσταση της θρακικής φυλής των Μαίδων, ενώ σε ηλικία 18 ετών, στη Μάχη της Χαιρώνειας (2 Αυγούστου 338 π.Χ.) ήταν διοικητής στρατιωτικού σώματος και διακρίθηκε για τις πολεμικές του αρετές.
Σε ηλικία 20 ετών έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας, μετά τη δολοφονία του πατέρα του το 336 π.Χ. Από πολύ νωρίς αντιμετώπισε οργανωμένες συνωμοσίες εναντίον του, τις οποίες διέλυσε με αστραπιαία ταχύτητα. Με την ίδια αστραπιαία ταχύτητα και αποφασιστικότητα εξεστράτευσε εναντίον των πόλεων της Νότιας Ελλάδας, οι οποίες μόλις έμαθαν το θάνατο του Φιλίππου επαναστάτησαν. Μόλις, όμως, πληροφορήθηκαν την εκστρατεία του Αλεξάνδρου εναντίον τους, έσπευσαν να δηλώσουν υποταγή και σε συνέδριο, που έγινε στην Κόρινθο, τον ανακήρυξαν Ηγεμόνα της Ελλάδας, όπως και νωρίτερα τον πατέρα του και αρχιστράτηγο στην επικείμενη εκστρατεία κατά των Περσών.
Ο Αλέξανδρος ικανοποιημένος γύρισε στη Μακεδονία. Για να απαλλάξει το βασίλειό του από κάθε κίνδυνο, προτού εκστρατεύσει εναντίον των Περσών, εκστράτευσε εναντίον των βαρβαρικών φυλών, που κατοικούσαν βόρεια της Μακεδονίας (335 π.Χ.). Νίκησε τις φυλές αυτές, έφθασε ως τον Δούναβη και επέστρεψε στην Πέλλα. Απερίσπαστος πια άρχισε την προετοιμασία για τη μεγάλη εκστρατεία κατά των Περσών. Βρέθηκε, όμως, στην ανάγκη να έλθει για δεύτερη φορά στη Νότιο Ελλάδα, όπου οι Θηβαίοι και οι Αθηναίοι είχαν και πάλι επαναστατήσει. Αφού κατέστειλε την ανταρσία των δύο πόλεων, επέστρεψε στη Μακεδονία και συμπλήρωσε τις ετοιμασίες του για την εκστρατεία κατά της Περσίας.
Το πέρασμα του Γρανικού, του Σαρλ Λε Μπρεν
Το πέρασμα του Γρανικού, του Σαρλ Λε Μπρεν


Την άνοιξη του 334 π.Χ, ο Αλέξανδρος ξεκίνησε με 50.000 πεζούς και 6.000 ιππείς, αφού άφησε για επίτροπό του στη Μακεδονία το στρατηγό Αντίπατρο. Προχώρησε από τη Θράκη κι έφθασε στον Ελλήσποντο. Εκεί τον περίμενε ο στόλος του, που τον αποτελούσαν 120 πολεμικά και πολλά άλλα βοηθητικά πλοία. Πέρασε στην Τροία, όπου επισκέφθηκε τον τάφο του Αχιλλέα, προσευχήθηκε κι έκανε θυσίες.

Στις όχθες του Γρανικού ποταμού είχε συγκεντρωθεί ο περσικός στρατός, έτοιμος ν’ αντιμετωπίσει τον Αλέξανδρο. Στον Γρανικό έγινε η πρώτη μάχη μεταξύ των Μακεδόνων και των Περσών (22 Μαΐου 334 π.Χ.). Ο Αλέξανδρος οδηγούσε ο ίδιος το στρατό του και πολέμησε ο ίδιος στήθος προς στήθος με τους γενναιότερους πολεμιστές των Περσών. Κινδύνευσε, μάλιστα, σοβαρά. Οι Πέρσες, τελικά, δεν κατόρθωσαν ν’ αναχαιτίσουν την ορμή των Μακεδόνων, εγκατέλειψαν τον αγώνα και υποχώρησαν άτακτα.

Χωρίς να χάσει χρόνο, ο Αλέξανδρος προχώρησε νότια και απελευθέρωσε τις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας. Τον χειμώνα του 334 π.Χ. έφθασε στην πόλη Γόρδιο στις όχθες του Σαγγάριου ποταμού, όπου αποφάσισε να ξεχειμωνιάσει. Εκεί, στο βασιλικό ανάκτορο, υπήρχε ο περίφημος Γόρδιος Δεσμός. Η παράδοση έλεγε πως όποιος τον έλυνε θα κυρίευε την Ασία. Ο Αλέξανδρος απλά τον έκοψε με το σπαθί του.
Την άνοιξη του 333 π.Χ, βάδισε προς τα νότια, πέρασε το όρος Ταύρος και μπήκε στην Κιλικία. Κυρίευσε την πόλη Ταρσό και σταμάτησε εκεί για ν’ αναπαυθεί ο στρατός του. Ύστερα από ένα λουτρό στα κρύα νερά του ποταμού Κύδνου, ο Αλέξανδρος αρρώστησε, αλλά γρήγορα έγινε καλά και συνέχισε την πορεία του προς τη Συρία. Συνάντησε τότε για δεύτερη φορά τον περσικό στρατό από 500.000 μαχητές κι έδωσε μάχη κοντά στην πόλη Ισσό της Κιλικίας (12 Νοεμβρίου 333 π.Χ.). Οι Πέρσες υπέστησαν πανωλεθρία και διαλύθηκαν. Ο βασιλιάς Δαρείος κινδύνευσε και γλίτωσε μόνο με τη φυγή του. Στην Ισσό ο Αλέξανδρος κυρίευσε πλούσια λάφυρα και αιχμαλώτισε την οικογένεια του Δαρείου, αλλά της φέρθηκε μεγαλόψυχα.

Ο Αλέξανδρος, αντί να συνεχίσει την καταδίωξη του Δαρείου, προχώρησε νότια, για να γίνει κύριος όλων των παραλίων της Μεσογείου και να εξουδετερώσει κάθε απειλή του περσικού στόλου. Κατέλαβε, κατά σειρά, τη Φοινίκη, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο. Επισκέφθηκε στην έρημο το μαντείο του Άμμωνος Διός, όπου οι ιερείς τον χαιρέτισαν ως τον νέο Δία. Στις ακτές της Αιγύπτου, κοντά στις εκβολές του Νείλου και σε θέση κατάλληλη για την ανάπτυξη του εμπορίου, όρισε να χτιστεί η Αλεξάνδρεια. Ο ίδιος χάραξε τα τείχη και τους δρόμους της.

Επιστρέφοντας από την Αίγυπτο στην Ασία συνάντησε στα Γαυγάμηλα, πέρα από τον Τίγρη ποταμό, νέο πολυάριθμο περσικό στρατό και τον νίκησε (1 Οκτωβρίου 331 π.Χ). Ο Δαρείος σώθηκε και πάλι, αλλά δολοφονήθηκε από τον σατράπη της Βακτριανής Βήσσο. Ο περσικός στρατός καταστράφηκε, οι σπουδαιότερες πόλεις της Περσίας - Βαβυλώνα, Σούσα και Περσέπολη, όπου το ανάκτορο του Δαρείου- παραδόθηκαν στον Αλέξανδρο και ολόκληρη η Περσία κατακτήθηκε.
Ψηφιδωτό στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης
Ψηφιδωτό στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης


Ο Αλέξανδρος, όμως, δεν σταμάτησε στην Περσία. Προχώρησε προς τα ανατολικά για να υποτάξει τις φυλές που κατοικούσαν εκεί και ν' απαλλάξει έτσι το μεγάλο του βασίλειο από μελλοντικό κίνδυνο. Πέρασε τη Σογδιανή και τη Βακτριανή και το 327 π.Χ. μπήκε στις Ινδίες, όπου νίκησε τον βασιλιά Πώρο. Οι στρατιώτες του, όμως, κουράστηκαν και αρνήθηκαν να προχωρήσουν. Αναγκάσθηκε τότε να ανακόψει την επική πορεία του προς Ανατολάς. Ένα μέρος του στρατού το έστειλε με πλοία στην Περσία, με επικεφαλής τον ναύαρχο Νέαρχο. Αυτός με το υπόλοιπο στράτευμα πέρασε την έρημο Γεδρωσία, όπου χάθηκαν πολλοί στρατιώτες του από την πείνα και τη δίψα, και επέστρεψε στα Σούσα.

Άρχισε τότε να σκέφτεται την οργάνωση της επικράτειάς του. Μελετώντας τον τρόπο της ζωής των Περσών και τον τρόπο της διοικήσεώς τους, έβγαλε το συμπέρασμα πως για να διατηρηθεί το αχανές κράτος που δημιούργησε έπρεπε να συμφιλιώσει τους Πέρσες ευγενείς με τους Έλληνες. Φαντάστηκε τον εαυτό του σαν ελληνοπέρση βασιλιά και μιμήθηκε την ενδυμασία και γενικά τον τρόπο ζωής τους. Παντρεύτηκε την κόρη του Δαρείου Στάτειρα και την ανιψιά της Παρυσάτιδα (324 π.Χ.), ενώ παρακίνησε τους αξιωματικούς και τους στρατιώτες του να παντρευτούν κι αυτοί Περσίδες. Νωρίτερα (327 π.Χ.) είχε παντρευτεί τη Ρωξάνη, κόρη τοπικού ηγεμόνα της Βακτριανής, παρά την αντίδραση των στρατηγών του. Η Ρωξάνη τού χάρισε και τον μοναδικό του απόγονο, τον Αλέξανδρο Δ', ο οποίος γεννήθηκε δύο μήνες μετά το θάνατο του στρατηλάτη και σκοτώθηκε σε ηλικία 12 ετών με διαταγή του Κάσσανδρου, στρατηγού του Μεγάλου Αλεξάνδρου και σφετεριστή του θρόνου της Μακεδονίας.

Στους Μακεδόνες δεν άρεσε η αλλαγή αυτή του Αλέξανδρου. Μερικοί από τους στρατηγούς του, μάλιστα, οργάνωσαν εναντίον του συνωμοσίες, τις οποίες ο Αλέξανδρος ανακάλυψε και τιμώρησε σκληρά τους πρωταίτιους. Οι πολλές διοικητικές φροντίδες, οι κόποι και τελευταία ο θάνατος του πιο στενού του φίλου, Ηφαιστίωνα, του έφθειραν την υγεία. Ο Αλέξανδρος αρρώστησε βαριά και στις 10 ή 11 Ιουνίου του 323 π.Χ. άφησε την τελευταία του πνοή στη Βαβυλώνα, σε ηλικία μόλις 32 ετών.

Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το απέραντο κράτος του διαμοιράστηκε μεταξύ των στρατηγών του, που επί πολλά χρόνια διαφωνούσαν για τη διανομή. Δεν χάθηκε, όμως, το εκπολιτιστικό έργο του. Οι κατακτήσεις του άνοιξαν τα σύνορα μεταξύ του ελληνικού χώρου και της Ανατολής. Η επικοινωνία με τους “βαρβάρους” συνέβαλε στη διάδοση του ελληνικού πολιτισμός στις χώρες της Ασίας και της Αιγύπτου. Η ελληνική γλώσσα έγινε διεθνής. Τα ελληνική ήθη πέρασαν σ’ όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Ανέτειλε ο πολιτισμός της λεγόμενης “Ελληνιστικής Εποχής”, που αποτελεί μία νέα λάμψη του ελληνικού πνεύματος. Δικαιολογημένα, η ιστορία ανακήρυξε τον Αλέξανδρο «Μέγα» για το γιγάντιο έργο του.
Eρευνήτρια υποστηρίζει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ετάφη ζωντανός
Οι συνθήκες θανάτου του Μεγάλου Αλεξάνδρου εξακολουθούν να κεντρίζουν τη φαντασία πολλών επιστημόνων, με πολλούς από αυτούς να διατείνονται πως έχουν λύσει το αίνιγμά του. Η δε Νεοζηλανδή ερευνήτρια Κάθριν Χολ της Iατρικής Σχολής Dunedin στη χώρα της Ωκεανίας διατύπωσε άλλη μία θεωρία για τη μυστηριώδη πάθηση που οδήγησε στον θάνατο τον στρατηλάτη, με ακόμη πιο μακάβρια υπόθεση: ο θρυλικός στρατηλάτης ετάφη ενώ ήταν ακόμη ζωντανός.
Όπως αναφέρει η Χολ στη μελέτη της στο περιοδικό Ancient History Bulletin—και την οποία αναπαράγουν σε δημοσιεύματά τους οι εφημερίδες New York Post και η βρετανική Sun—ο θάνατος του Αλεξάνδρου οφείλεται στη μόλυνσή του από το καμπυλοβακτήριο του πυλωρού (Cmbylobacter pylori) στο στομάχι, που του προκάλεσε συμπτώματα που μοιάζουν με τη νευροπαραλυτική πάθηση του συνδρόμου Guillain-Barre (GBS). Το αυτοάνοσο αυτό νόσημα έπληξε το περιφερικό νευρικό σύστημα του μεγάλου ιστορικού κατακτητή, εμποδίζοντάς τον να κινείται, να μιλά και να αναπνέει για έξι ημέρες. Είναι πιθανόν, τονίζει η Post, ο Μακεδόνας βασιλέας να ήταν ζωντανός όταν οι πιστοί του στρατιώτες προετοίμαζαν το σώμα του για την ταφή το 323 π.Χ.
Οι μύες του Αλεξάνδρου είχαν παραλύσει σε τέτοιο βαθμό, που οι γιατροί δεν κατάλαβαν πως ακόμη ανέπνεε όταν δήλωσαν τον θάνατό του μία εβδομάδα πριν τελικά αυτός πεθάνει, τονίζει η Sun.
«Θέλησα να δώσω τροφή σε έναν καινούργιο διάλογο και να ξαναγραφούν τα ιστορικά βιβλία, υποστηρίζοντας πως ο θάνατος του Αλεξάνδρου επήλθε έξι ημέρες αργότερα απ’ ότι αποδεχόμαστε», τονίζει η ίδια η Χολ.
«Ο θάνατός του είναι η πιο διάσημη περίπτωση “ψευδοθανάτου” ή λανθασμένης διάγνωσης που έχει καταγραφεί ποτέ», υποστηρίζει.
Η ερευνητική της ομάδα αναδίφησε όλες τις παλαιότερες διηγήσεις για τα συμπτώματα του Αλεξάνδρου αλλά και νεότερα ιατρικά εγχειρίδια συμπτωματολογίας.
Σύμφωνα με τις πηγές, η ασθένεια του Αλεξάνδρου εμφανίσθηκε έπειτα από μία έκλυτη νύκτα με κατανάλωση άνω των δώδεκα λίτρων οινοπνεύματος. Την επόμενη ημέρα, ο ίδιος παραπονέθηκε για εκτεταμένη κόπωση, όμως προτίμησε να καταναλώσει άλλη τόση ποσότητα ποτών. Την επομένη, ο στρατηλάτης καθηλώθηκε από οξείς στομαχικούς πόνους, ενώ εμφάνισε συμπτώματα πυρετού. Κλινήρης και νιώθοντας αφόρητους πόνους, ο Αλέξανδρος μόλις που μπορούσε να ανοιγοκλείνει τα μάτια του και να τρεμοπαίζει τα δάκτυλά του ήδη οκτώ ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Την 11η ημέρα κηρύχθηκε νεκρός, μολονότι οι παραστάτες στην κλίνη του διαβεβαίωναν πως έως την ύστατη στιγμή είχε πνευματική διαύγεια.
Κατά την Χολ, αυτά τα συμπτώματα υποδεικνύουν το σύνδρομο Guillain-Barre, που εκδηλώνεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο νευρικό σύστημα παραλύοντας τον ασθενή. Σήμερα το σύνδρομο αυτό προσβάλλει έναν άνθρωπο ανά 100.000 στις ΗΠΑ και στη Βρετανία.
Αυτό, κατά την Χολ, εξηγεί την παράλυση στα πόδια και χέρια του πολεμάρχου ο οποίος στο τελικό στάδιο δεν μπορούσε να μιλήσει. Η ασθένεια που προκαλείται από ένα βακτήριο του στομάχου δεν επηρεάζει τις νοητικές δυνατότητες του ασθενούς, εξ ου και οι παρόντες διαπίστωσαν τη διαύγεια του Αλεξάνδρου.
Η νέα διάγνωση εγείρει εύλογες υποψίες ότι ο Αλέξανδρος κατ’ ουσίαν ετάφη ενώ ήταν ακόμη εν ζωή. Εκείνη την εποχή, οι γιατροί δεν μετρούσαν τον σφυγμό του ασθενή για να διαπιστώσουν εάν ζει, αλλά εξέταζαν ενδείξεις αναπνοής. Όμως η παράλυση είχε σταδιακά μειώσει τη λειτουργία των αναπνευστικών μυών έως του σημείου η αναπνοή του να είναι πολύ αχνή για να τη διαπιστώσουν οι γιατροί.
Αργότερα, οι Έλληνες ιστορικοί έγραφαν πως έξι ημέρες μετά την ταφή του, το σώμα του Αλεξάνδρου δεν είχε αποσυντεθεί , αναγνωρίζοντας σε αυτό το «θαύμα», την απόδειξη πως ο Αλέξανδρος ήταν θεός. Όμως, η Χολ υποστηρίζει ότι αυτό απλώς αποδεικνύει πως ο Αλέξανδρος μπορούσε κάλλιστα να αναπνέει ακόμη, αλλά η αναπνοή του είχε μειωθεί τόσο πολύ που μάλλον θα «βρισκόταν σε κώμα όταν είχαν δρομολογηθεί οι διαδικασίες της ταφής του, αλλά εκείνοι δεν ήσαν σε θέση να το αντιληφθούν».
Οι νέες ερευνητικές εικασίες ανοίγουν εκ νέου το κεφάλαιο για τις μυστηριώδεις συνθήκες θανάτου του Αλεξάνδρου, οι οποίες είναι πιθανό να συνεχίσουν να απασχολούν την επιστημονική κοινότητα με την ίδια ένταση που τρέφει τη φαντασία των απανταχού αρχαιολόγων το μυστήριο για τον τάφο του.

 

 

 

 

 

 

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2019

«Προϊστορικοί» τάφοι στην Ελλάδα, μήκους έως 3,7 μ.!!!

«Προϊστορικοί» τάφοι στην Ελλάδα, μήκους έως… 3,7 μ.!!!

Του Γιώργου Λεκάκη

Ο αρχαιολόγος που ανέσκαψε (ολόκληρο νεκροταφείο ιστορικής και ηρωικής πόλεως) μιλούσε και έγραψε (σε τρίτομο μάλιστα έργο) για «προϊστορικές ταφές, που το μήκος των τάφων ξεπερνά τα 3 μ.».

Κάποιοι τάφοι έχουν μήκος 3,7 μ.


Κι όμως σήμερα όλα και όλοι είναι… μπαζωμένοι και θαμμένοι…
Οι νεκροί… ξαναθάφτηκαν…
Πού είναι τα ευρήματα, τα κτερίσματα και οι σκελετοί;;;

Πού είναι αυτό το αρχαίο νεκροταφείο;

ΠΗΓΗ: Γ. Λεκάκης "Σύγχρονης Ελλάδος Περιήγησις".

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΩΣ…

 

 

 

 

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2019

Σκωτία: Γεμάτη Αρχαιοελληνικά Τοπωνύμια


"Γνώριζα ήδη την εκδοχή πού θεωρεί ότι το όνομά της προέρχεται από την Ελληνική λέξη «σκότια χώρα» δηλαδή «σκοτεινή» χώρα, γεγονός πού είναι αληθές και απηχεί μια ανέκαθεν πραγματικότητα, εφ’ όσον οι ομίχλες και οι συννεφιές είναι η συνηθισμένη μετεωρολογική της κατάσταση.

Πέραν αυτού όμως, κανένα στοιχείο πού να παραπέμπει σε προφορικές παραδόσεις ή για ευρήματα αρχαιοελληνικής παρουσίας στην Σκωτία σε ακαθόριστες χρονολογικά εποχές, δεν είχε υποπέσει στην αντίληψή μου, έως τότε.
Ωστόσο, για κάποιον που έχει «πονηρευτεί» ερευνητικά, τα πράγματα είναι πιο εύκολα και αυτό επιβεβαιώθηκε όταν, σε έναν αρκετά λεπτομερή χάρτη της Σκωτίας και ειδικότερα των δυτικών παραλίων της, εντόπισα μια ονομασία πού μου φάνηκε «οικεία».


Πρόκειται για μία παραθαλάσσια πόλη στα νοτιοδυτικά τής Γλασκόβης πού ονομάζεται «Ayr», γεωγραφικά είναι εντελώς «ανοιχτή» προς τον Βορρά και -τι απλό- θα πρέπει να υποφέρει από «αέρηδες», οπότε η ονομασία της έχει αντίστοιχη γλωσσική/νοηματική σημασία στην Ελληνική γλώσσα.

Από εκεί και πέρα, όλα ήταν ένα «παιχνίδι» στον χάρτη: Μια σειρά τοπωνύμια  με «υποκρυπτόμενη» (στην Αγγλική γλώσσα), αρχαιοελληνική σημασία άρχισαν να αποκαλύπτονται διαδοχικά, προς έκπληξή μου. Υπάρχει λοιπόν εκεί πέρα ένα νησί με το όνομα «Gigha» (δηλαδή Γίγας!!!), ενώ ένα άλλο ονομάζεται «Jura» (Γιούρα), όπως και το αντίστοιχο νησί των Κυκλάδων.

  • Βορειότερα, ένα άλλο νησί ονομάζεται «Colonsay». Eκ πρώτης όψεως η ονομασία υποκρύπτει την Ελληνική λέξη «Κολώνα», όμως το Αγγλικό λεξικό την αποδίδει και ως «αποικία» !!!

Πολύ κοντά στα προηγούμενα, ένα άλλο νησί ονομάζεται «Ιοna» και βέβαια δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για ν’ αναζητηθεί ο Ίωνας πρόγονός μας, ο ταξιδευτής / αποικιστής πού έφτασε εκεί, «τις οίδε» πότε. (Εκ των υστέρων πληροφορήθηκα από το διαδίκτυο ότι, στο συγκεκριμένο νησάκι έχουν εντοπισθεί και σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα αλλά χωρίς να προσδιορίζεται η «πατρότητά» τους…)

  • Στην συνέχεια, σ’ ένα άλλο μικρό νησί υπάρχει μια πόλη-λιμάνι πού ονομάζεται «Αchill» δηλαδή παραφθορά εκ τού «Αχιλλεύς» ή «Αχίλλειον» (!!!) δοθέν προφανώς προς τιμήν τής μνήμης τού κορυφαίου Ομηρικού ήρωα των αρχαίων προγόνων μας.
  • Όμως και άλλος ονομαστός Ομηρικός ήρωας φαίνεται πώς έχει δώσει έμπνευση ονοματοθεσίας στην ίδια περιοχή, αφού ένας θαλάσσιος δίαυλος ονομάζεται «Εasdale», δηλαδή το «πέρασμα τού Αίαντα»!!!


Ωστόσο, εξ ίσου «Ομηρικές» ονοματοθεσίες είναι αδιαμφισβήτητα και τα τοπωνύμια «Kirkisbowl», δηλαδή «το κύπελλον» ή «το κοίλον» της Κίρκης αλλά και το «Aris aig», εκεί στα ίδια νησιωτικά περάσματα τής Σκωτίας.
Ακόμη, εκπληκτικής «Ελληνικότητος» είναι και τα τοπωνύμια: «Cori» («Κόρη»), «Couros» («Κούρος»), «Troon» («Τρώων») και «Helen’s burg» («Ελένης κάστρον»), σε σημείο να νομίζει κάποιος ότι ομιλούμε για αρχαία παραλιακή ή νησιωτική ζώνη τού Αιγαίου ή τού Ιονίου πελάγους.


Τέλος, υπάρχει στην ίδια περιοχή, νησιωτικό συγκρότημα αποτελούμενο από τρία νησάκια, το οποίο ονομάζεται «Treshnish isles» (Τρία νησιά) (!!!)
Το εκπληκτικό στην περίπτωση αυτή είναι ότι, ο Βρετανός γεωγράφος - χαρτογράφος, προφανώς αγνοώντας τι σημαίνει στην Ελληνική γλώσσα «Τresh nish», εφ’ όσον παρέλαβε και κατέγραψε την ονομασία αυτή από την προφορική «ντοπιολαλιά», αυτονόητα προσέθεσε την Αγγλική ονομασία «Isles», οπότε δημιούργησε -άθελά του- έναν «ωραίο» λεκτικό πλεονασμό, δηλαδή καθ’ ερμηνείαν : «Τρία νησιά, νησιά» (…)

  • Συμπληρωματικά θα αναφέρω ότι, η ονομασία τής ακτής έναντι των «Τριών Νησιών», ονομάζεται «Gometra», δηλαδή είναι προδήλως λεκτική σύνθεση  από τις ελληνικές λέξεις  (Γή + Μέτρο).

Όλες αυτές οι ονομασίες αφορούν παραθαλάσσιες τοποθεσίες και νησιωτικά συγκροτήματα στον θαλάσσιο δίαυλο ανάμεσα στην νοτιοδυτική Σκωτία και την Βορειοανατολική Ιρλανδία και σε καμία περίπτωση τοποθεσίες τής ενδοχώρας τους.

Και αυτό το στοιχείο επιβεβαιώνει την υπόθεση ότι, οι «ονοματοθέτες» ήσαν  μετά Ομηρικοί αρχαίοι Έλληνες ναυτικοί - έμποροι - εξερευνητές, οι οποίοι προφανώς έφθασαν εκεί προς εμπορία μετάλλων (μιλάμε για την περιοχή όπου ήσαν οι περίφημες «Κασσιτερίδες νήσοι», απ’ όπου προμηθεύονταν τον πολύτιμο κασσίτερο οι δαιμόνιοι πρόγονοί μας…), χωρίς όμως να έχουν την δυνατότητα ή και την διάθεση να εισχωρήσουν στην ενδοχώρα, γι’ αυτό και δεν υπάρχουν εκεί αντίστοιχα αρχαιοελληνικά τοπωνύμια.


Αξίζει να προστεθεί ότι, αρκετά βορειότερα, στο άκρο της χερσαίας Βόρειας Σκωτίας, υπάρχει πόλη-λιμάνι με την ονομασία «Τhurso» και -βέβαια- η λέξη αυτή δεν απέχει από την αρχαία Ελληνική λέξη «Θύρσος» την οποία το Επίτομο Λεξικό του «Ηλίου» αποδίδει ως: «Ράβδον διακόσμητον εις την κορυφήν με φύλλα κισσού ή κώνον πίτυος και με ταινίες».

Διονυσιακοί εορτασμοί η μορφή δεξιά  στο άκρο κρατά Θύρσο
Όμως, εξ’ ίσου πιθανό είναι για εμάς, το συγκεκριμένο τοπωνύμιο να «απηχεί» πλόες ναυτικών από την αρχαία Μεσογειακή Ελληνική πόλη Ταρσό, έναντι τής Ανατολικής Κύπρου.

  • Στο Αγγλοελληνικό λεξικό δεν βρήκαμε την αντίστοιχη λέξη/έννοια, επομένως, η ονοματοθεσία αυτή -όπως και οι περισσότερες από τις προηγούμενες- δεν απηχούν κάποια αντίστοιχη έννοια στην Αγγλική, άρα  δεν  ονομάσθηκαν έτσι από τους γνωστούς «πρώιμους» λαούς τής Βόρειας Βρετανίας (Πίκτους, Κέλτες ή Σάξωνες).

Είναι λοιπόν σαφές ότι, οι ονοματοθεσίες εκείνες διατηρήθηκαν προφορικά    από τούς λαούς αυτούς ή και άλλους προγενέστερους (επομένως «προϊστορικούς»), κατοίκους τής περιοχής, οι οποίοι, ακούγοντάς τις από τούς -πλέον προηγμένους πολιτισμικά και γλωσσολογικά- πρωτοΕλληνες ναυτικούς πού έφθασαν εκεί, τις κράτησαν στην μνήμη τους αναπαράγοντάς τις, χωρίς όμως να κατανοούν και  την αντίστοιχη σημασία τους στην Ελληνική γλώσσα.

Άλλωστε μια άλλη πασίγνωστη ονομασία της Σκωτίας είναι «Kalydonia» και, ενώ η λέξη αυτή δεν  έχει κάποια συγκεκριμένη έννοια στην Αγγλική γλώσσα, εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε την αρχαία Καλυδώνα (στην περιοχή τού Μεσολογγίου), η οποία προ Ομηρικά ήταν παραθαλάσσια πόλη και εκεί βασίλευσε ο Οινέας, πατέρας τού Αργοναύτη Τυδέα και παππούς τού σπουδαίου Ομηρικού ήρωα Διομήδη.

Τελευταίο -αλλά όχι αμελητέο- αποδεικτικό στοιχείο των παραπάνω ισχυρισμών μας, είναι και το εξής εύρημα :
Στον ίδιο θαλάσσιο δίαυλο, πού ορίζεται, αφ’ ενός από τις ακτές Ουαλίας και Σκωτίας και αφ’ ετέρου από εκείνες της Ιρλανδίας, βρίσκεται το -σχετικά γνωστό- νησί του «Μάν» («Ιsle of Man»).


Επιφυλασσόμαστε για τυχόν λεπτομέρειες τής ιστορίας του και των αρχαιολογικών ευρημάτων πού πιθανόν έχουν εντοπισθεί εκεί. Περιοριζόμαστε να αναφέρουμε ότι, η επίσημη σημαία («Τhe flag of Isle of Man»), δεν είναι άλλο από την περίφημη «Τρισκελίδα», δηλαδή ένα από τα πλέον διαδεδομένα διακοσμητικά σύμβολα των αρχαιοΕλληνικών ασπίδων!!!

Ελληνική αφιερωματική κεραμική ασπίδα από την Μ.Ελλάδα

Τέτοιο «διακοσμητικό» -εξ όσων γνωρίζουμε-  δεν  έχει εντοπισθεί σε αναφορές περί ασπίδων άλλων λαών (σε αντίθεση με άλλα γνωστά σύμβολα, όπως λ.χ. αετούς, λέοντες, ταύρους, «δράκους», αστέρες κ.λπ.), προφανώς δε, παρέπεμπε στην «ωκυποδία» (δηλαδή στην ταχύτητα των ποδιών, στο γρήγορο τρέξιμο), τού συγκεκριμένου -κάθε φορά- αρχαίου Έλληνα πολεμιστή.


  • Προφανέστατα, κάποιος ή κάποιοι από τούς θαλασσοπόρους προγόνους μας πού έφθασαν, αποβιβάσθηκαν ή και εγκαταστάθηκαν στο νησί τού «Μάν» σε εκείνα τα παν αρχαία χρόνια, διέθεταν τέτοιες ασπίδες και εκείνο το εντυπωσιακό διακοσμητικό σύμβολο τους, «έμεινε» και διατηρήθηκε στην μνήμη των («μικτών»;;;) επιγόνων τους εκεί.

Ήταν δε τόσο σεβαστό -εφ’ όσον παρέπεμπε στην ανάμνηση «θρυλικών» προγόνων- ώστε επιλέχθηκε ως σύμβολο τής σύγχρονης σημαίας του εν λόγω Βρετανικού νησιού.


Ολοφάνερο λοιπόν είναι ότι, η Μυκηναϊκή/Αχαϊκή θαλάσσια εξάπλωση που επακολούθησε την καθυπόταξη της Τροίας και των συμμάχων της, έφθασε μέχρι την συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή πού ορίζεται, αφ’ ενός από τις δυτικές ακτές Ουαλίας-Σκωτίας και αφ’ ετέρου τις ανατολικές ακτές τής Ιρλανδίας.
Μήπως όμως όχι μόνον εκεί, όχι μόνον τότε αλλά -ίσως- και προηγουμένως;Όντως, στο εξαιρετικό βιβλίο τού Ηπειρώτη συγγραφέα-αρχαιολόγου Αποστ.  Δ.Σπήλιου, με τίτλο «ΠΕΛΑΣΓΙΚΗ ΗΠΕΙΡΟΣ» (Εκδόσεις «ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ», Αθήνα, 2002, σελ. 29-30), γίνεται εκτενής αναφορά στην ναυσιπλοΐα των Μυκηναίων/Αχαιών.

  • «…Είναι φανερό το μέγεθος των ικανοτήτων των Πελαγικών απολήξεων της εποχής εκείνης» -δηλαδή των Μυκηναίων/Αχαιών- «για υπερπόντια ταξίδια στα πέρατα του κόσμου…».
  • «…Κατά τεκμήριο, κατείχαν γνώσεις ναυπηγικής για την κατασκευή ποντοπόρων πλοίων. Κατείχαν, επίσης, γνώσεις ναυσιπλοΐας για ν’ αυλακώνουν τις ανοιχτές θάλασσες και -βεβαίως- γνώσεις αστρονομίας. Μόνο με αυτές τις γνώσεις η επιστροφή τους, είτε από ανάγκη είτε από νοσταλγία, θα ήταν σίγουρη…»

Τοιχογραφία από το Ανάκτορον του Βοιωτικού Ορχομενού .


Η -ενδεικτική- επιβεβαίωση σε όλα αυτά, «έρχεται» και πάλι από την Σκωτία!
Πράγματι, μία λέξη/έννοια η οποία σημαίνει πολλά για τους Σκώτους, ακόμη και σήμερα, είναι η λέξη «CLAN» πού σημαίνει «γένος» και αναφέρεται στα πανάρχαια γένη από τα οποία υπερηφανεύονται ότι προέρχονται και συγκεκριμενοποιούνται με το χαρακτηριστικό πρόθεμα «ΜΑC». (Λ.χ. Μάκ Γκρέγκορ, Μακ Ντόναλντ, Μάκ Φάρλαντ, Μάκ Ιντος, Μάκ Ιντάϊρ, Μάκ Ντούγκαλ, Μάκ Φέρσον κ.ο.κ.)

Όμως, στο πολύτιμο βιβλίο τού σπουδαίου Έλληνα αρχαιολόγου/γλωσσολόγου Ιάκωβου Θωμόπουλου «ΠΕΛΑΣΓΙΚΑ» (Εκδόσεις «Πελεκάνος», σελ. 563-564 και σελ.223, Αθήνα Β’ Εκδοση 2007), στην ανάλυση Πελασγικής επιγραφής πού βρέθηκε στην Κρήτη, εντοπίζονται τα ακόλουθα :
«Στην Πελασγική γλώσσα «Κλάν» = κλώνος, μεταφορικά υιός, Ελληνικά κέλωρ και -κλέης εν τοίς Ηρακλέης =    Ηρακλής, υιός  τής  Ήρας»
Και ακόμη (στο ίδιο βιβλίο) : «Ότι Ηρακλής ουδέν άλλο σημαίνει ή υιός τής Ήρας (οίος εθεωρείτο παρά των Πελασγών), μαρτυρεί το Ετρουσκικόν κάτοπτρον Gerh (V, 60), ένθα ο Ηρακλής (Ηέρκλε) λέγεται ρητώς «όνιαλ κλάν», δηλ. «Ήρας υιός» (αλλά και) «κλέος» = «καύχημα», «δόξα», «καμάρι».

Επομένως, η λέξη/έννοια που προσδιορίζει «καταγωγικώς» τα γένη των Σκώτων, τα περίφημα CLAN’S -δηλαδή τούς «κλώνους» τους- είναι πολύ σημαντική για να είναι τυχαία, προφανώς δε «κληρονομήθηκε» και αυτή από Έλληνες θαλασσοπόρους αλλά σαφώς προγενέστερους από εκείνους πού άφησαν «κληρονομιά» από το πέρασμά τους, εκεί στην μακρινή Σκωτία, τα παραπάνω τοπωνύμια (αφού εκείνοι αναφέρονταν σε -μεταγενέστερους-Ομηρικούς ήρωες) και τέτοιοι -προγενέστεροι από τούς Μυκηναίους/Αχαιούς/Μινωϊτες- πρόγονοί μας δεν μπορεί να ήσαν άλλοι από τους προϊστορικούς Αιγαίους «Δίους» Πελασγούς. (...)......( Ιδέτε Γρηγόρη Νικηφ.Κοσσυβάκη: «ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ», Εκδόσεις «ΚΑΔΜΟΣ», Θεσσαλονίκη 2010, 6η Εκδοση, Κεφ. «Ποιοί ήσαν» )

ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΡΧΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ  ΑΠΟ:Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013 https://mythiki-anazitisi.blogspot.com/

ΦΩΤ. ΕΠΙΚΟΥΡΙΑ ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ



ellinondiktyo

 

 

 

 

 

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ Σ.4 ΕΠ.37 ΚΥΚΛΩΠΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ Σ.4 ΕΠ.37 ΚΥΚΛΩΠΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ

Στην εκπομπή αυτή κάνουμε ένα υπέροχο ταξίδι για τέταρτη φορά στον κόσμο όπου αρκετά σημεία του, υπάρχουν αρχαία μεγαλιθικά κτίσματα όπου κανείς δεν μπορει να εξηγήσει πως και από ποιούς κτίσθηκαν. Αυτή την φορά ταξιδεύουμε στην Ελλάδα.


https://www.youtube.com/watch?v=UJOIzlBw0ns

Δείτε επίσης: ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ ΑΝΕΞΗΓΗΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ

 

 

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019

Βρέθηκαν 22 αρχαίοι ελληνικοί κορινθιακοί αμφορείς, 2.700 χρόνων, στο Ιώνιο Πέλαγος!

Η Αλβανία σχεδιάζει «υποβρύχιο μουσείο»…

Βρέθηκαν 22 αρχαίοι ελληνικοί κορινθιακοί αμφορείς, 2.700 χρόνων, στο Ιώνιο Πέλαγος! Η Αλβανία σχεδιάζει «υποβρύχιο μουσείο»…

Του Γιώργου Λεκάκη

Μια κοινή αποστολή υποβρύχιας αρχαιολογίας Αλβανίας-Αμερικής βρήκε 22 αμφορείς, ηλικίας τουλάχιστον 2.500 ετών, στο Ιώνιο (και όχι Ιόνιο) Πέλαγος στις αλβανικές ακτές, οι οποίοι θα μπορούσαν να αποδοθούν σε ένα αρχαίο ναυάγιο.
Το ερευνητικό σκάφος «Hercules» / "Ηρακλής" του Ναυτικού Ιδρύματος RPM εδήλωσε την περασμένη Παρασκευή 12 Ιουλίου 2019 ότι βρήκε 22 αμφορείς - με ένα στενό λαιμό, που χρησιμοποιούνταν για το κρασί ή έλαιο – σε βάθος 40-60 μ., διάσπαρτους γύρω από τον πυθμένα, κοντά σε βραχώδεις ακτές της χερσονήσου Καραμπουρούν.


Ο αρχαιολόγος Mateusz Polakowski εδήλωσε ότι πιστεύει ότι οι αμφορείς, είναι κορινθιακοί (τύπου Α) και χρονολογούνται μεταξύ του 7ου και του 5ου αιώνα π.Χ.
«Εάν βρεθούν και τα απομεινάρια ενός ναυαγίου, θα έχει ανακαλυφθεί το πιο αρχαίο πλοίο, που ταξίδεψε ποτέ κατά μήκος των αλβανικών ακτών», εδήλωσε ο κ. Polakowski.
Ο πρόεδρος του RPM, James Goold, θεώρησε την περιοχή ως «μία από τις σημαντικότερες από όλες τις ανακαλύψεις μας... (και) θα είναι πολύ σημαντική από ιστορική και αρχαιολογική άποψη», εάν επιβεβαιωθεί ναυάγιο.
Ο Αλβανός αρχαιολόγος Neritan Ceka εδήλωσε ότι παρόμοιοι αμφορείς από την κορινθιακή (τότε) Κέρκυρα έχουν βρεθεί στο Δυρράχιο και την Απολλωνία, και σε άλλες περιοχές εσωτερικά της Β. Ηπείρου (νυν Αλβανίας), κάτι που δείχνει το εντατικό εμπόριο κατά το δεύτερο μισό του 7ου αιώνα π.Χ. κατά μήκος των αλβανικών ακτών.
Από το 2004, η RPM έχει χαρτογραφήσει τον θαλάσσιο βυθό της Αλβανίας για τα αρχαία και σύγχρονα ναυάγια, με σχέδιο να ανοίξει ένα «υποβρύχιο μουσείο στην δυτική Αλβανία»… - σ.σ.: Κάτι για το οποίο έχει καθυστερήσει πολύ η Ελλάδα, έχοντας πολύ σημαντικότερους υποβρύχιους ιστορικούς χώρους από την Αλβανία… - βλ. Γ. Λεκάκης «Αρχαία και σύγχρονα ναυάγια των ελληνικών θαλασσών».
«Θα ήταν σίγουρα μια εξαιρετική αφετηρία για ένα εθνικό πρόγραμμα γύρω από το οποίο θα δημιουργηθεί ένα μουσείο και θα δείξει τον κεντρικό ρόλο της περιοχής όπου σήμερα κείται η Αλβανία στην αρχαιότητα», εδήλωσε ο κ.Goold.
Ο κ. N. Ceka δήλωσε ότι οι αλβανικές Αρχές σχεδιάζουν ένα νέο τετραετές έως πενταετές πρόγραμμα με την RPM και το μη κερδοσκοπικό Ινστιτούτο Ναυτικής Αρχαιολογίας με έδρα το Τέξας, για να διερευνήσουν τις δυνατότητες ανασκαφής ναυαγίων, μια οικονομικά δαπανηρή και επιστημονικά λεπτή διαδικασία.
Η έρευνα στην Αλβανία έχει μέχρι στιγμής αποκαλύψει 28 περιοχές ναυαγίων, αρκετές ανασκαφές αμφορέων και επί πλέον ευρήματα από νοτιότερα σημεία, Αγ. Σαράντα, Βουθρωτό, και Δυρράχιο και σχεδιάζει να πάει βόρεια του Δυρραχίου αργότερα.
Η παρουσία της RPM τα τελευταία 12 χρόνια ήταν ένα «τεράστιο βήμα» για την επιστήμη της υποβρύχιας αρχαιολογίας στην Αλβανία, σύμφωνα με τον κ. Auron Tare, επί κεφαλής της Επιστημονικής και Τεχνικής Επιτροπής για την Παγκόσμια Υποβρύχια Κληρονομιά της UNESCO.
«Εάν επιβεβαιωθεί ότι το ναυάγιο αυτό μπορεί να συσχετιστεί με την ίδρυση δύο μεγάλων αρχαίων ελληνικών πόλεων στα παράλια της Αλβανίας, του Δυρραχίου και της Απολλωνίας, και οι δύο πύλες της Εγνατίας οδού, του αρχαίου δρόμου προς το εμπόριο με την Ανατολή», εδήλωσε ο κ. Tare.
«Ανακαλύψαμε όχι μόνο αρχαία ναυάγια, αλλά και έναν ικανό αριθμό ναυαγίων του Α΄ και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που ρίχνουν φως σε ένα άγνωστο κεφάλαιο της ιστορίας», δήλωσε ο κ. Tare.
Η Αλβανία προσπαθεί να προστατεύσει και να επωφεληθεί από την πλούσια υποβρύχια κληρονομιά της, με ελάχιστη χρηματοδότηση...

ΠΗΓΗ: AP News, 14.7.2019.

arxeion-politismou.gr

 

 

 

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

Πολιτική Ορθότητα:

Μετανάστες του Ισλάμ

- Δολοφονούν,

Βιάζουν,

Ληστεύουν και ζητούν επιείκεια!....

Τα ΜΜΕ δεν αναφέρουν τίποτα!.....

Κορνίλοφ Βλαντιμίρ

Στη Γερμανία, το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, βρίσκονται σε εξέλιξη δύο δίκες. Και οι δύο κατηγορούμενοι είναι μετανάστες από την Ασία.

Στη Γερμανία, αυτό το χρονικό διάστημα ταυτόχρονα βρίσκονται σε εξέλιξη δύο δίκες, στις οποίες οι κατηγορούμενοι είναι μετανάστες από την Ασία. Παρά όμως τη σοβαρότητα των εν λόγω εγκλημάτων, τα γερμανικά ΜΜΕ καλύπτουν αυτά τα θέματα αρκετά υποτονικά. Προφανώς, τα ΜΜΕ ακολουθούν την ίδια πολιτική ορθότητα, που ακολουθούσαν και στο γνωστό σκάνδαλο με τη μαζική σεξουαλική παρενόχληση γυναικών στην Κολωνία το 2016.

Μία από τις επίμαχες υποθέσεις είναι η δολοφονία του 57χρονου εκατομμυριούχου Μαχαέλ Ρίχερ που έγινε στην πόλη Χορμπ αμ Νέκαρ στη Νοτιοδυτική Γερμανία. Το περασμένο φθινόπωρο συνελήφθη ως ύποπτος για αυτό το έγκλημα ο Μοχάμεντ Ομράν Αλμπάκρ από τη Συρία, για τον οποίο, μάλιστα, πριν το έγκλημα, ο γερμανικός Τύπος έγραφε για εκείνον ότι είναι «παράδειγμα επιτυχημένης ενσωμάτωσης».

Η έρευνα όμως έδειξε ότι ο 27χρονος άνδρας, τον οποίον ο επιχειρηματίας είχε φιλοξενήσει στο σπίτι του, αποφάσισε να «αρπάξει» 250.000 ευρώ από το χρηματοκιβώτιο του ιδιοκτήτη, για να αγοράσει μια Ferrari και ένα σπίτι. Σύμφωνα με τους ανακριτές, ο Σύριος έπεισε έναν άλλον πρόσφυγα (εδώ τον λέει πρόσφυγα) από την Παλαιστίνη να τον βοηθήσει να ληστέψει τον επιχειρηματία. Κατά τη διάρκεια της ληστείας, έγινε και η δολοφονία.

Αρχικά η υπόθεση προκάλεσε ενδιαφέρον, όμως στη συνέχεια, όπως συμβαίνει αρκετά συχνά στη Γερμανία με τις υποθέσεις κατά των μεταναστών, το θέμα δεν καλύπτεται εκτενώς. Και, ίσως, και τώρα κανείς να μην έδινε μεγάλη σημασία, αν δεν εγειρόταν «εβραϊκό» ζήτημα και δεν το ανέβαζαν ψηλά τα ισραηλινά ΜΜΕ.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, ένας από τους μάρτυρες κατέθεσε ότι ο Σύρος (Μοχάμεντ Ομράν Αλμπάκρ) έπεισε τον Παλαιστίνιο συνεργό του να συμμετέχει στη ληστεία, βασιζόμενος στο ότι ο Γερμανός επιχειρηματίας ήταν Εβραίος. «Οι Εβραίοι κατέστρεψαν τη χώρα μου», ήταν η απάντηση του Παλαιστίνιου, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα είπε ο μάρτυρας. Και το θέμα δεν είναι ότι ο Ρίχερ δεν ήταν Εβραίος, αλλά το γεγονός ότι ο αντισημιτισμός έγινε κίνητρο για τη ληστεία, η οποία κατέληξε σε μια δολοφονία. Αυτό προκάλεσε άμεσα την δριμύτατη αντίδραση από διάφορες εβραϊκές οργανώσεις αλλά και τα ισραηλινά ΜΜΕ, επομένως είναι πιθανό να μην υπάρξουν μεγάλες καθυστερήσεις στη δίκη.

Η δεύτερη υπόθεση είναι ο ομαδικός βιασμός ενός 18χρονου κοριτσιού στο Φράιμπουργκ.


Η υπόθεση έχει ήδη προκαλέσει αρκετές διαμαρτυρίες το περασμένο φθινόπωρο. Τη νύχτα της 14ης Οκτωβρίου ένα κορίτσι σε ένα νυχτερινό κέντρο ήπιει ένα ποτό, μέσα στο οποίο, πιθανώς, της είχαν ρίξει κάποια ναρκωτική ουσία. Μετά από αυτό, μια ομάδα ανδρών τη βίαζε επί δυόμισι ώρες. Ο βασικός ύποπτος ήταν ένας Κούρδος από την Συρία, ο οποίος είχε κατηγορηθεί και στο παρελθόν για σεξουαλικά εγκλήματα. Συνολικά, τότε συνελήφθησαν επτά Σύριοι και ένας Γερμανός. Σήμερα, στην υπόθεση φέρονται να εμπλέκονται επίσης και μετανάστες από την Αλγερία και το Ιράκ.

Όσα έγιναν στο δικαστήριο πάντως δεν δείχνουν ότι οι κατηγορούμενοι δείχνουν σημάδια μεταμέλειας ή τύψεις. Χαρακτηριστικό είναι, ότι κατά τη διάρκεια της δίκης ένας από αυτούς επιθετικά φώναξε: «Αυτοί που με φωτογραφίζουν θα πάνε στην κόλαση!»

Το ίδιο χρονικό διάστημα, η γερμανική αστυνομία έφερε στο φως υποθέσεις βιασμών κοριτσιών στο Ντίσελντορφ. Οι κρατούμενοι είναι από την Τουρκία, το Μαρόκο, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη.

Σε παρόμοιες περιπτώσεις, η κοινή γνώμη συχνά σοκάρεται με το γεγονός ότι οι δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων παρότι συλλαμβάνονται και μερικές φορές καταδικάζονται, το δικαστικό σύστημα της Γερμανίας τους αφήνει ελεύθερους.

Αυτό δεν αφορά μόνο τη Γερμανία, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες με παρόμοια χαλαρή μεταναστευτική πολιτική. Για παράδειγμα, στην Ολλανδία πρόσφατα η κοινωνία ησύχασε όταν, μετά από τρεις εβδομάδες, η αστυνομία συνέλαβε τον ύποπτο για τον βιασμό μίας 23χρονης στην πόλη του Χορν στη Βόρεια Ολλανδία. Σύντομα, όμως, ήρθε το σοκ. Η εφημερίδα De Telegraaf αποκάλυψε ότι ο 29χρονος Μουράντ Τατί, ήδη είχε καταδικαστεί για βιασμό 16χρονου κοριτσιού τον Ιούλιο του 2014. Παρά την ηλικία του θύματος και την εμπλοκή του κατηγορουμένου σε παράνομο εμπόριο ναρκωτικών, καταδικάστηκε τότε μόνο σε 27 μήνες φυλάκισης. Όταν βγήκε από την φυλακή, άρχιζε να κάνει τα ίδια πράγματα.

«Χαίρε, ολλανδικό σύστημα δικαιοσύνης! Έχεις θερμά χαιρετίσματα και ένα πολύ μεγάλο μεσαίο δάχτυλο από τον Μουράντ Τ.», σχολίαζε τότε ο ιστότοπος GeenStijl.

Το ίδιο θέμα συζητείται με ένταση και στη Σουηδία, η οποία είναι επίσης «πρωταθλήτρια» στην ανοχή. Αυτή την περίοδο, είναι, για παράδειγμα, σε εξέλιξη μια δίκη ενός 17χρονου (τουλάχιστον, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είναι 17 χρονών) μετανάστη, το όνομα του οποίου δεν έχει δημοσιοποιηθεί. Κατηγορείται ότι βίασε ένα κορίτσι «πολύ νεότερο από εκείνον». Ο κατηγορούμενος είπε στον δικαστή: «Δεν ήξερα ότι αυτό θεωρείται έγκλημα εδώ, στη Σουηδία, γιατί κανείς δεν μου το είχε πει».

Οι δικηγόροι του ζητούν συγκαταβατικότητα, δεδομένης της νεαρής ηλικίας του κατηγορουμένου και των καλών βαθμών του στο σχολείο. Η σύλληψη, σύμφωνα με την υπεράσπιση, θα επηρεάσει τις σπουδές του.

Η κυβέρνηση της Σουηδίας έχει επενδύσει εκατομμύρια κορώνες στην ανάπτυξη του εκπαιδευτικού ιστότοπου Youmo για την εκπαίδευση των μεταναστών, συμπεριλαμβανομένου και του πώς να κάνουν σχέσεις και σεξ με τις Σουηδέζες.

Πρόσφατα στοιχεία όμως που ήρθαν στη δημοσιότητα αποκάλυψαν όμως ότι οι περισσότερες επισκέψεις στον συγκεκριμένο ιστότοπο προέρχονται από το Ιράν, την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία και όχι από τη Σουηδία. Δηλαδή, τα χρήματα των Σουηδών φορολογουμένων χρησιμοποιούνται για ο,τιδήποτε άλλο, αλλά όχι για την πρόληψη της βίας στη χώρα.

Τα ΜΜΕ της Ευρώπης επικεντρώνονται αυτές τις μέρες κυρίως στα λόγια του Βλαντίμιρ Πούτιν στο πλαίσιο της συνέντευξής του στους Financial Times για τον θάνατο της δυτικής πολυπολιτισμικότητας και το μεγάλο λάθος της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ στη μεταναστευτική πολιτική, καθώς και στην κριτική του Δαλάι Λάμα για την προειδοποίησή του ότι η Ευρώπη μπορεί να γίνει «μουσουλμανική ή αφρικανική», αν οι τρέχουσες τάσεις μετανάστευσης συνεχιστούν.

dia-kosmos

 

 

 

10/07/2019

Independent: Στο Δασκαλιό το αρχαιότερο μνημειακό συγκρότημα κτιρίων στον ελληνικό κόσμο

Η θέση χρονολογείται πριν από περίπου 4.600 χρόνια.

Independent: Στο Δασκαλιό το αρχαιότερο μνημειακό συγκρότημα κτιρίων στον ελληνικό

ASSOCIATED PRESS

Οι ανασκαφές στη βραχονησίδα Δασκαλιό, δίπλα στην Κέρο, 125 μίλια νοτιοανατολικά της Αθήνας, αποκαλύπτουν το αρχαιότερο μνημειακό συγκρότημα κτιρίων που έχει βρεθεί στον ελληνικό κόσμο, αναφέρει στην πρώτη σελίδα του ιστοτόπου της η βρετανική Independent.

Η θέση χρονολογείται πριν από περίπου 4.600 χρόνια και, σύμφωνα με το άρθρο, ίσως αποτελεί μέρος της έμπνευσης μιας βασικής πτυχής της ελληνικής θρησκείας: την ιδέα ότι οι κορυφές των βουνών ήταν οι κατοικίες των θεών. Το κτιριακό συγκρότημα που ανακαλύφθηκε στη βραχονησίδα, κάποτε συνδεδεμένη με το κυκλαδίτικο νησάκι της Κέρου με μια στενή λωρίδα γης, «αλλάζει την αντίληψη των αρχαιολόγων για την προϊστορική Ελλάδα», συμπληρώνει το άρθρο.

Μέχρι τώρα, κανείς δεν είχε καταλάβει την πραγματική κλίμακα του συγκροτήματος, αλλά και την τρομακτική προσπάθεια που καταβλήθηκε κατά την κατασκευή του. Οι αρχαιολόγοι σήμερα πιστεύουν ότι, για να κατασκευαστεί το κτιριακό συγκρότημα, οι Έλληνες της πρώιμης Εποχής του Χαλκού πραγματοποίησαν τουλάχιστον 3.500 ναυτικά ταξίδια για να μεταφέρουν από 7.000 ως 10.000 τόνους αστραφτερού λευκού μαρμάρου από το ένα νησί του Αιγαίου σε άλλο (συγκεκριμένα από τη Νάξο). Κάθε ταξίδι επιστροφής θα απαιτούσε έως και 24 μέλη του πληρώματος να κωπηλατούν επί πέντε ώρες περίπου.

«Είναι μακράν η μεγαλύτερη προϊστορική ναυτική επιχείρηση μεταφοράς που ήρθε ποτέ στο φως οπουδήποτε στον κόσμο», αναφέρει, σύμφωνα με την Independent, o Δρ. Τζούλιαν Γουάιτράιτ (Julian Whitewright), αρχαιολόγος, ειδικός σε ναυτικά θέματα, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. «Αποδεικνύει πολύ καθαρά πόσο σημαντική, αλλά και πόσο αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας αυτών των ανθρώπων της πρώιμης Εποχής του Χαλκού ήταν η ναυσιπλοΐα», προσθέτει.

Σύμφωνα με το άρθρο, τα ταξίδια, συνολικά γύρω στα 45.000 μίλια, επέτρεψαν στους αρχιτέκτονες να κατασκευάσουν αυτό που πιστεύεται ότι ήταν ένα τεράστιο θρησκευτικό ιερό που αποτελείται από περισσότερα από 60 μαρμάρινα κτίρια τα οποία οικοδομήθηκαν ειδικά για να ακτινοβολούν στον ήλιο. Επιπλέον, οι αρχιτέκτονες διαμόρφωσαν στο επικλινές έδαφος του νησιού, γνωστό τους τελευταίους αιώνες ως Δασκαλιό, γύρω στα χίλια μέτρα τεχνητό περιβάλλον, διανεμημένο σε έξι αναβαθμίδες.

Αυτά τα πλατιά επίπεδα, περίπου έξι μέτρων, έχουν κατασκευαστεί ειδικά για να φιλοξενήσουν όλα τα κτίρια. Η κορυφή, που δεν είχε αρχικά οικοδομηθεί, είχε μια μικρή μάλλον ιερή ανοιχτή περιοχή πιθανόν για την κατάθεση αναθηματικών προσφορών.

«Η έρευνά μας αλλάζει την κατανόησή μας για τον πολιτισμό της πρώιμης Εποχής του Χαλκού και υποδεικνύει ότι αυτοί οι πρώιμοι Έλληνες ήταν πολύ πιο οργανωμένοι, τεχνικά και πολιτικά πιο προηγμένοι από ό,τι προηγουμένως είχε θεωρηθεί», λέει, σύμφωνα πάντα με την Independent, o Μάικλ Μπόιντ, συν-διευθυντής των ερευνών από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.

Το άρθρο κάνει επίσης αναφορά στο «πυραμοειδές» σχήμα του νησιού. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα αν η πυραμιδική μορφή ήταν σημαντική, αλλά ο τόπος είχε σίγουρα επιλεγεί ειδικά ως θρησκευτικός χώρος σε σχέση με άλλα πολύ υψηλότερα, πιο εντυπωσιακά και δυνητικά πιο προσιτά βουνά που δεν είχαν αυτό το σχήμα.

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού, το τετραετές ερευνητικό πρόγραμμα στην προϊστορική θέση Δασκαλιό ολοκληρώθηκε το περασμένο φθινόπωρο με την αποκάλυψη εντυπωσιακών αρχιτεκτονικών λειψάνων ενός σημαντικού Πρωτοκυκλαδικού οικισμού.

Η τέταρτη και τελευταία περίοδος έρευνας πεδίου πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2018, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Θαλάσσιοι δρόμοι Κέρου-Νάξου», το οποίο υλοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, υπό την αιγίδα της Βρετανικής Σχολής Αθηνών και την εποπτεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων. Το πρόγραμμα διευθύνουν ο καθηγητής Κόλιν Ρένφριου (Colin Renfrew), o Δρ. Μάικλ Μπόιντ (Michael Boyd) και η Ειρήνη Λεγάκη, από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, ως αναπληρώτρια διευθύντρια.

Τέλος, σημειώνεται ότι αρχαιολογικό υλικό από την Κέρο και το Δασκαλιό θα πλαισιώνουν την περιοδική έκθεση «δες ΑΠΕΝΑΝΤΙ», που θα πραγματοποιηθεί από 15 Ιουλίου ως 30 Σεπτεμβρίου 2019 στην Αρχαιολογική Συλλογή Κουφονησίου. Από αυτό το υλικό θα εκτεθούν και ευρήματα από την αρχαιολογική έρευνα των τελευταίων χρόνων στο Δασκαλιό, τα οποία θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στο κοινό.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

 

 

 

 

 

Κυριακή, 7 Ιουλίου 2019

Οι Βεδουϊνοι φρουροί της Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά.

περισσότερα  ΕΔΩ
Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 9:36 π.μ.

 

 

 

 

05/07/2019

Η αρχαία Βαβυλώνα ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την Unesco

Η Βαβυλώνα ”ήταν η μεγαλύτερη πόλη της αρχαίας ιστορίας”.

Η αρχαία Βαβυλώνα ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την

Dion Lefeldt Rezaei via Getty Images

Η αρχαία πόλη της Βαβυλώνας, στα νότια της Βαγδάτης, ανακηρύχθηκε σήμερα μνημείο παγκόσμιας κληρονομίας από την Unesco, μετά από προσπάθειες 40 ετών που κατέβαλαν οι αρχές του Ιράκ για τον σκοπό αυτό.

Η πόλη, στις όχθες του Ευφράτη, σε απόσταση 100 χιλιομέτρων νοτίως της Βαγδάτης, ήταν τον νευραλγικό κέντρο της αρχαίας βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας, πριν από 4.000 χρόνια. Οι Ιρακινοί αρχαιολόγοι επιδίωκαν από το 1982 –αλλά χωρίς επιτυχία μέχρι και σήμερα– να εντάξουν στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο, έκτασης 10 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Μόλις στο 15% του χώρου αυτού έχουν γίνει ανασκαφές.

Η Βαβυλώνα ”ήταν η μεγαλύτερη πόλη της αρχαίας ιστορίας”, εξήγησε ο Κάχταν αλ Άμπιντ, ο διευθυντής της υπηρεσίας Αρχαιοτήτων της Βασόρας, που παρουσίασε τον φάκελο στην Επιτροπή της Unesco που συνεδριάσε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.

Το Ιράκ υπερηφανεύεται ότι είναι το λίκνο της γραφής –οι παλαιότερες πινακές με σφηνοειδή γραφή χαράχτηκαν εκεί πριν από περίπου 5.500 χρόνια– και οι Βαβυλώνιοι ήταν ο πολιτισμός ”της γραφής, της διοίκησης και των επιστημών”, συνέχισε ο αλ Άμπιντ. Η ένταξή της στη λίστα των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς ”θα ενθαρρύνει τις έρευνες” ενώ συνιστά επίσης ”δωρεάν διαφήμιση για τον τουρισμό”, πρόσθεσε με ενθουσιασμό ο Ιρακινός αξιωματούχος.

Η αρχαία Βαβυλώνα ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την

ZU_09 via Getty Images

Η Βαβυλώνα κατέχει ιδιαίτερη θέση στην παγκόσμια ιστορία και τη μυθολογία, με την περίφημη Πύλη της Ιστάρ, τους κρεμαστούς κήπους (ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου) και τον Πύργο της Βαβέλ –αν και η ακριβής τοποθεσία των δύο τελευταίων, εμβληματικών μνημείων, παραμένει μέχρι και σήμερα αντικείμενο συζήτησης.

Το Ιράκ έχει τουλάχιστον 7.000 αρχαιολογικούς χώρους στο έδαφός του και από αυτούς οι πέντε έχουν ανακηρυχθεί μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς: την ακρόπολη της Ερμπίλ (Άρβηλα), τα Έλη της Μεσοποταμίας, τη Χάτρα, στη Σαμάρα και την Ασούρ. Τα τρία τελευταία θεωρούνται απειλούμενα: η Χάτρα επειδή το 2014 οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους επιδόθηκαν εκεί σε ”πολιτισμική εξολόθρευση”, η Σαμάρα λόγω των διαθρησκευτικών ταραχών και η Ασούρ λόγω του σχεδίου κατασκευής ενός φράγματος που την θέτει σε κίνδυνο.

Το Ιράκ, που στα τέλη του 2017 κήρυξε τη νίκη του στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, προσπαθεί με κάθε τρόπο να καθησυχάσει τους επενδυτές και τους τουρίστες, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων και το γεγονός ότι οι βιαιοπραγίες έχουν περιοριστεί σημαντικά σε όλη τη χώρα. Προς επίρρωση, υπογραμμίζει ότι η αποστολή του ΟΗΕ που εδώ και 15 χρόνια δημοσιοποιούσε τον μηνιαίο απολογισμό των θυμάτων, σταμάτησε να συντάσσει και να δίνει στη δημοσιότητα έναν τέτοιο κατάλογο στα τέλη του 2018. Οι αρχαιολόγοι ελπίζουν επίσης ότι με την ένταξη της Βαβυλώνας στη λίστα των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς θα αυξηθούν και οι πόροι που προορίζονται για τον πολιτισμό, τον ”φτωχό συγγενή” του προϋπολογισμού της χώρας.

(Mε πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

 

 

 

 

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2019

Το αδιαπέραστο στην ραδιενέργεια τσιμέντο των Αρχαίων Ελλήνων


Όπως έχει αποκαλύψει ο καθηγητής Ευστάθιος Ευσταθιάδης Χημικός Μηχανικός Ε.Μ.Π., απόφοιτος έτους 1945, τ. Επιμελητής Ε.Μ.Π., Επίτιμος Γενικός Διευθυντής Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε, οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν μπετόν εδώ και 3.000 χρόνια πιο ανθεκτικό από το Αμερικάνικο Portland.

Και σύμφωνα με ανακοίνωση της Martha Goodway, φυσικοχημικού, μεταλλουργού και αρχαιολόγου (Smithsonian) το 1992 σε συνέδριο στην Βοστώνη, το κονίαμα της κατασκευής των επιχρίσεων των δεξαμενών του Λαυρίου είναι αδιαπέραστο από την ραδιενέργεια (προφανώς λόγω και της παρουσίας του μολύβδου, το οποίο είναι μέταλλο με ιδιότητες προστασίας από τις επιβλαβείς ακτίνες).

Συνέστησε μάλιστα την χρήση του υλικού αυτού ως μέσο επιχρίσεως των δεξαμενών αποθήκευσης πυρηνικών αποβλήτων..!

Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν Φτιάξει Τσιμέντο Αδιαπέραστο από την Ραδιενέργεια!
Η συμπεριφορά του αρχαίου ελληνικού τσιμέντου κατά την πήξη μοιάζει με εκείνη του γνωστού βιομηχανικού τσιμέντου Portland.

Οι προσεκτικές ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις του εξειδικευμένου χημικού μηχανικού Ευστ. Ευσταθιάδη (1978) επί του αρχαίου σκυροδέματος της δεξαμενής της Καμείρου, αποκάλυψαν τα παρακάτω ουσιώδη χαρακτηριστικά :

• Προσεκτική αναλογία και άριστη κοκκομετρική διαβάθμιση των αδρανών υλικών (τύπων άμμου και χαλίκων). Χρησιμοποιήθηκαν τουλάχιστον δύο, πιθανώτερα δε τρία, διαφορετικά (τόσο ως προς την κοκκομετρική όσο και ως προς την ορυκτολογική τους σύσταση) αδρανή υλικά και συγκεκριμένα :
α) Πυριτικά αδρανή υλικά
β) Κοκκώδη ασβεστολιθικά υλικά καιγ) Λεπτόκοκκα ασβεστολιθικά υλικά,σε τέτοια μεταξύ τους αναλογία ώστε η τελική του μίγματος αυτού κοκκομετρική διαβάθμιση και καμπύλη να προσεγγίζει πάρα πολύ την σχετικά πρόσφατα (1907) από τον Αμερικανό Fuller δοθείσα (και από τους σύγχρονους Μηχανικούς γνωστή) μαθηματική έκφραση της άριστης κοκκομετρικής διαβαθμίσεως.

• Χρήση, ύστερα από προσεκτική επιλογή για λήψη, κόκκων κανονικού γεωμετρικού σχήματος (κυβοειδούς και όχι πλατυσμένης μορφής). Η απουσία φυσικών (αλλά επιβλαβών για την πρόσφυση) προσμίξεων (π.χ. αργιλικές ή ιλυώδεις επικαλύψεις των κόκκων) υποδηλώνει την προσεκτική απομάκρυνση των προσμίξεων με πλύσιμο πριν από την χρήση των υλικών.

• Ακρίβεια στην αναλογία του περιεχομένου λεπτού κονιάματος, το οποίο περιλαμβάνει τον ασβέστη, την φυσική ηφαίστεια γη και την λεπτή άμμο μεγέθους έως 2 χιλιοστά.

• Αξιοσημείωτη κατανομή του τσιμεντοκονιάματος στην όλη μάζα του μπετόν. Η πρόσφυση του κονιάματος που χρησιμοποιήθηκε είναι ιδιαίτερα ισχυρή στην επιφάνεια των κόκκων των αδρανών υλικών ακόμη και σήμερα, με αποτέλεσμα τον δυσχερέστατο διαχωρισμό του ακόμη και με την χρήση σύγχρονων χαλύβδινων κοπτικών οργάνων.

• Ταυτόχρονος και αρμονικός συνδυασμός στεγανότητας, υψηλής μηχανικής αντοχής και συνεχούς μάζας χωρίς ρηγματώσεις, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις κατακόρυφων επιφανειών (π.χ. πλευρικών τοιχωμάτων δεξαμενών), οι οποίες διαστρώθηκαν μέσα σε ξυλότυπο. Αλλά και η ορθή αναλογία του νερού που χρησιμοποιήθηκε για την ανάμιξη του μπετόν είχε μεγάλη σημασία. Λιγότερο ή περισσότερο νερό στο μίγμα θα είχε δυσμενείς επιπτώσεις στο αρμονικό δέσιμο των υλικών και στο “εργάσιμο” του μπετον

Σε ότι αφορά τις μηχανικές αντοχές του αρχαίου ελληνικού τσιμέντου, σειρά δοκιμών του κ. Ευσταθιάδη έδειξαν ότι η τάση θραύσεως σε θλίψη ανέρχεται σε 135 χιλιοστόγραμμα ανά τετραγωνικό εκατοστό, κατατάσσοντάς το στην κατηγορία στεγανού μπετόν τύπου Β 120 (Ευσταθιάδης 1978).

Η έρευνα στις Η.Π.Α. έδωσε εφαρμογές συνδυασμού αρχαίου μπετόν και σημερινού Portland. Κατασκευάστηκε φράγμα στην UTAH το 1987, που αποτελείτο από 40% Portland και 60% κονία, υποπροϊόν καύσης άμορφης πυριτιούχας μάζας που είναι χημικά ίδια με την ηφαίστεια γη (υποπροϊόν εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος).

Το ενυδατωμένο Portland απέδιδε την συνιστώσα των υδραυλικών ενώσεων του ασβεστίου που περιεχόταν στις χημικές ενώσεις του αρχαίου μπετόν. Υπάρχουν δύο πρότυπα ASTM για την πρόσμειξη τεχνητής ηφαιστειακής κονίας στο μπετόν (C-618 και C-311). Η συνήθης αναλογία είναι τουλάχιστον 25% αντικατάσταση τεχνητού τσιμέντου με fly-ash από την καύση γαιανθράκων σε εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν Φτιάξει Τσιμέντο Αδιαπέραστο από την Ραδιενέργεια!
Ο αρχαιολογικός χώρος της Τούμπας Θεσσαλονίκης, γνωστός από το 1895, εκτείνεται σε ένα υψίπεδο στα ανατολικά της πόλης.

Περιλαμβάνει τον κωνικό λοφίσκο με επάλληλες οικοδομικές φάσεις της Εποχής του Χαλκού (αρχές 2ης χιλιετίας – 1.100 π.Χ.), της Εποχής του Σιδήρου (1.100 – 800 π.Χ.) και ιστορικών χρόνων (800 π.Χ. και μετά), την τραπεζιόσχημη έκταση γύρω από το λοφίσκο με υπολείμματα του οικισμού από την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου, τα αρχαϊκά (800 – 480 π.Χ.), τα κλασικά (480 – 323 π.Χ.) και τα πρώιμα ελληνιστικά (323 – 300 π.χ.) χρόνια, διάσπαρτες μεμονωμένες εγκαταστάσεις σε ακτίνα πεντακοσίων μέτρων από τον οικισμό και το εκτεταμένο νεκροταφείο του.
Μελετήθηκαν δείγματα κονιαμάτων της φάσεως της Ύστερης Εποχής του Χαλκού (1.200 – 1.100 π.Χ.) : Ωμόπλινθοι, συνδετικό κονίαμα και πηλοκονία επιχρίσματος, τα οποία ελήφθησαν από εσωτερικούς και εξωτερικούς τοίχους κατοικιών και από αναλημματικούς τοίχους.

Από την συνδυασμένη ανάλυση κοκκομετρίας, χημικής σύστασης, μικροσκοπικής εξέτασης και προσδιορισμού μηχανικής αντοχής, προέκυψαν τα ακόλουθα αποτελέσματα :

• Στα πλιθιά, το ποσοστό του CaO κυμαίνεται από 6 – 12% (SiO2 : 46 – 55%, Al2O3 : 12 – 14%) ενώ στα συνδετικά πηλοκονιάματα είναι σταθερά 15 – 17% και στα επιχρίσματα 24%. Σε πλίνθο αναλημματικού νότιου τοίχου, η περιεκτικότητα σε CaO βρέθηκε 21%.• Δεν φαίνεται να υπάρχει διαφοροποίηση των πηλών ως προς την λεπτότητα (το 65 – 85% του υλικού διέρχεται από οπή νεροκόσκινου, διαμέτρου 0,04 χιλιοστόμετρων.

• Οι αντοχές των πηλοκονιαμάτων κυμαίνονται από 5 – 7 χιλιόγραμμα ανά τετραγωνικό εκατοστό.• Υπάρχουν στα πλιθιά εγκλείσματα (κεραμικά υλικά, κοχύλια), ίνες ξύλου, κόκκοι κάρβουνου, βότσαλα, συσσωματώματα ασβεστίτη, ριζίδια και άλατα.

Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν Φτιάξει Τσιμέντο Αδιαπέραστο από την Ραδιενέργεια!

“”Από την υδατοδεξαμενή της πόλης της αρχαίας Καμείρου της νήσου ΡόδουΜΑΪΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2004ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ

Το περιεχόμενο της εργασίας αφορά και στοχεύει ουσιαστικά στην ανάδειξη- παρουσίαση και υπογράμμιση της υψηλής στάθμης της εξειδικευμένης «αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας υλικών κατασκευών».

Η εξειδικευμένη «αρχαία ελληνική τεχνολογία υλικών κατασκευών» ξεκινά από τους αρχαίους Έλληνες μηχανικούς της αρχαϊκής και κλασσικής περιόδου, με την παγκοσμίως πρωτοποριακή παραγωγή ελληνικού δυαδικού υδραυλικού τσιμέντου και μπετόν και συνεχίζοντας την εξελικτική πορεία της ανά τους αιώνες, φθάνει κληρονομούμενη από γενεάς εις γενεά, στους Έλληνες μηχανικούς της Βυζαντινής περιόδου.Αυτοί, όπως οι πρόγονοί τους συμβάλλουν υποδειγματικά, συνεισφέροντας νέες ανάλογες επινοήσεις στον τομέα αυτό, με την παραγωγή δυαδικού υδραυλικού κεραμοκονιάματος (κουρασάνι) και κεραμομπετόν για υποθερμαινόμενα δάπεδα (υπόκαυστα) κ.λπ.

Τα αξιόλογα αυτά πρωτότυπα θέματα που ανήκουν στην ιστορία της ελληνικής τεχνολογίας, υπήρξαν αντικείμενα εργαστηριακών και ερευνητικών μου τεχνολογιών κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης ακαδημαϊκής και επαγγελματικής σταδιοδρομίας μου αμέσως μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, όπως:

Η άγνωστη, διεθνώς μέχρι το 1978, γενομένη αποκάλυψή μου, της μεθοδολογίας- Τεχνολογίας, που χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες μηχανικούς της αρχαϊκής και κλασσικής αρχαιότητας για την παραγωγή «ελληνικού τσιμέντου» σε «δυαδική μορφή», παραγόμενο όμως με άλλη εντελώς διαφορετική τεχνολογία, προσαρμοσμένη στα τότε τεχνολογικά δεδομένα και τις τότε ανάγκες.

Σήμερα, η τεχνολογία, αντιθέτως, χρησιμοποιεί βαριές ογκώδεις εγκαταστάσεις, μη αναγκαίες εκείνη την εποχή, προσαρμοσμένη στα διεθνή τεχνολογικά δεδομένα και στις σημερινές πολύ μεγάλες ποσοτικές κυρίως ανάγκες και ταχύτητες προωθήσεως για περαίωση των έργων.

Τα ίχνη της αρχαίας αυτής ελληνικής γνώσης είναι ορατά, παρά το πέρασμα των χιλιετιών, σε μια πληθώρα κατασκευών οι οποίες χρονολογούνται τουλάχιστον από την 2η χιλιετία π.Χ.

Η Δεξαμενή νερού της Καμείρου Ρόδου.
Οι δεξαμενές των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων του Λαυρίου Αττικής.
Δεξαμενή και λουτήρες στην Αίγινα Αττικής.Δεξαμενές στην Περαχώρα Κορινθίας.
Υδραυλικές εγκαταστάσεις στην Γερόνησο Κύπρου.
Το Υπέρθυρο του “Θησαυρού του Ατρέως” στις Μυκήνες.
Οι υπόγειες στοές των Μινύων στον Πειραιά.
Ιπποδάμεια υδραυλικά έργα στον Πειραιά.
Η γέφυρα του Ιλισσού των Αθηνών.
Τα τείχη των αρχαίων Αθηνών.
Δεξαμενές βρόχινου νερού των Αθηνών.
Η προμνησίκλεια υδατοδεξαμενή στην Ακρόπολη των Αθηνών.
Ασβεστοκονιάματα στην Στοά του Αττάλου Β’ των Αθηνών.Υδατοδεξαμενή στις Οινιάδες Ακαρνανίας.
Υδατοδεξαμενές στην Όλυνθο Χαλκιδικής.Υδατοδεξαμενή στην Πάλαιρο Ακαρνανίας.
Υδατοδεξαμενές στο πυραμιδοειδές του Κεφαλαριού Αργολίδος.
Υδατοδεξαμενές στο πυραμιδοειδές του Λυγουριού Αργολίδος.
Συνδετικά κονιάματα στην κλιμακωτή πυραμίδα του Αμφείου Θηβών.
Ελληνιστική δεξαμενή στο Κούριον Κύπρου.
Κονιάματα από τον προϊστορικό οικισμό της Τούμπας Θεσσαλονίκης.
Υδραυλικά κονιάματα σε λουτρό της Περγάμου.

Σε ότι αφορά τις μηχανικές αντοχές του αρχαίου ελληνικού τσιμέντου, σειρά δοκιμών του κ. Ευσταθιάδη έδειξαν ότι η τάση θραύσεως σε θλίψη ανέρχεται σε 135 χιλιοστόγραμμα ανά τετραγωνικό εκατοστό, κατατάσσοντάς το στην κατηγορία στεγανού μπετόν τύπου Β 120

(Ευσταθιάδης 1978).

 

 

 

 

4.7.19

Οι Φιλισταίοι ήταν τελικά Έλληνες; - Τι έδειξε το DNA

Τελικά, είμαστε όλοι Έλληνες; Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι εικάζεται πως ήταν απόγονοι των Αρχαίων Κρητών. Οι επιστήμονες αναζητούν την αλήθεια, όμως τα στοιχεία ολοένα και αυξάνουν προς τη συγκεκριμένη θεωρία. Στην περίπτωση των Φιλισταίων, ωστόσο, της φυλής που κατηγορήθηκε όσο καμία άλλη στα εβραϊκά κείμενα, η έρευνα έδωσε απτές αποδείξεις ότι όχι απώς σχετίζονταν με τους Αρχαίους Έλληνες, αλλά ενδεχομένως να ήταν απόγονοί τους.
Σύμφωνα με το DNA που βρέθηκε σε μεγάλο ομαδικό τάφο Φιλισταίων, η φυλή δεν ήταν αυτόχθονες, αλλά μετανάστευσαν στην περιοχή της σημερινής Μέσης Ανατολής το 1.200 π.Χ., από τη Νότια Ευρώπη και πιθανότατα το Αιγαίο, καθώς την περίοδο εκείνη, οι Έλληνες μεσουρανούσαν και διέσχιζαν με τα καράβια τους τη Μεσόγειο.
Τα γενετικά ευρήματα προέρχονταν από σκελετούς που ανακάλυψαν αρχαιολόγοι στο Ισραήλ το 2016, συμπεριλαμβανομένων των οστών των νεογνών που είχαν ταφεί κάτω από τα σπίτια των Φιλισταίων. Οι Φιλισταίοι ήταν ένας από τους μεγάλους εχθρούς των Ισραηλιτών, καθώς αναφέρονται πάντα ως κακοποιοί στα βιβλικά κείμενα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον γίγαντα Γολιάθ.
«Η μελέτη μας έδειξε για πρώτη φορά ότι οι Φιλισταίοι μετανάστευσαν στην περιοχή αυτή τον 12ο αιώνα π.Χ.», δήλωσε ο Daniel Master, διευθυντής της αποστολής Leon Levy στο Ashkelon, μια παράκτια πόλη όπου βρέθηκε το πρώτο νεκροταφείο των Φιλισταίων.
«Δεν το αποδείξαμε παρουσιάζοντας παρόμοια στυλ κεραμικής, δεν το δείξαμε κοιτάζοντας κείμενα, το δείξαμε κοιτάζοντας το DNA του ίδιου του λαού», πρόσθεσε ο επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας. «Μπορούμε να δούμε στο Ashkelon νέο DNA που προέρχεται από αυτό το μεταναστευτικό πληθυσμό που αλλάζει πραγματικά ολόκληρη την περιοχή», τόνισε, σε μία προσπάθεια να αναδείξει τη σημασία της ανακάλυψης.
Η ομάδα Ashkelon έστειλε περισσότερα από 100 σκελετικά δείγματα στο Γερμανικό Ινστιτούτο Max Planck για την Επιστήμη της Ανθρωπολογικής Ιστορίας. Το DNA βρέθηκε σε δέκα άτομα, ιδιαίτερα στα οστά του εσωτερικού αυτιού που το διατήρησαν κατά τη διάρκεια των χιλιετιών.
Τα ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν την Τετάρτη στο περιοδικό Science Advances, έδειξαν τρία στάδια: πριν από τη μετανάστευση, τη μετανάστευση και έπειτα από μια αραίωση του γενετικού αποτυπώματος στον τοπικό πληθυσμό, μερικές εκατοντάδες χρόνια αργότερα.
Αν και η γενετική μοντελοποίηση προτείνει τη νότια Ευρώπη ως περιοχή προέλευσης, υπάρχουν ορισμένοι περιορισμοί στην δοκιμή DNA των 3000 ετών, δήλωσε ο Μάικλ Φέλντμαν, αρχαιολόγος που εργάστηκε στη μελέτη στο Max Planck.
«Αυτό το προγονικό στοιχείο προέρχεται από την Ευρώπη ή πιο συγκεκριμένα από τη νότια Ευρώπη. 'Ετσι οι πρόγονοι των Φιλισταίων πρέπει να έχουν ταξιδέψει στη Μεσόγειο και να φτάνουν στο Ασκελόν κάποια στιγμή μεταξύ του τέλους της εποχής του Χαλκού και της αρχής της εποχής του σιδήρου» τόνισε ο Feldman. «Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά περισσότερα, αν είχαμε περισσότερα δεδομένα, για παράδειγμα θα μπορούσαμε να εντοπίσουμε με ακρίβεια την πηγή αυτής της μετανάστευσης», πρόσθεσε.
pronews
Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 4.7.19
03/07/2019

Τάφος 4.000 ετών ανακαλύφθηκε στο «Νησί των Δρυΐδων» στη Βρετανία

Τα μυστικά του Άνγκλεσι.

Τάφος 4.000 ετών ανακαλύφθηκε στο «Νησί των Δρυΐδων» στη
FatManPhotoUK via Getty Images

Αρχαιολόγοι πραγματοποιούν ανασκαφή σε έναν τάφο 4.000 ετών σε νησί στη Βρετανία ο οποίος φέρεται να συνδέεται με τη θρυλική, μυστηριώδη «αδελφότητα» των Δρυΐδων.

Όπως σημειώνεται σε σχετικό δημοσίευμα του LiveScience, αν και ο τάφος είναι κατά πολύ αρχαιότερος από τους Δρυΐδες- που θεωρείται πως, εφόσον όντως υπήρξαν, έζησαν 2.000 χρόνια πριν- η ανασκαφή αναμένεται να ρίξει φως στους αρχαίους κατοίκους του νησιού Άνγκλεσι, όπου βρίσκονται πολλά μνημεία της Νεολιθικής Εποχής και της Εποχής του Χαλκού. Το πιο γνωστό εξ αυτών είναι ο 5.000 ετών τάφος του Bryn Celli Ddu, που περιλαμβάνει ένα πέρασμα- είσοδο το οποίο ευθυγραμμίζεται με την άνοδο του ήλιου το μεσημέρι. Η ανασκαφή έγινε το 1928-1929, και ο τάφος στη συνέχεια αναστηλώθηκε.

Οι σημερινοί αρχαιολόγοι ασχολούνται με έναν τάφο σε απόσταση περίπου 50 μέτρων από εκεί, ελπίζοντας πως οι σύγχρονες μέθοδοι θα αποκαλύψουν νέα στοιχεία για τους ανθρώπους που τον κατασκεύασαν.

Η αρχαιολόγος Φιόν Ρέινολντς, του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, πραγματοποιούσε ανασκαφές στο Bryn Celli Ddu για τα τελευταία τέσσερα χρόνια, και η ομάδα της θα κάνει έρευνες και για πέμπτη χρονιά στην περιοχή, η οποία περιλαμβάνει και τον νέο τύμβο, στις αρχές του Ιουλίου. Η Ρέινολντς είπε στο Live Science πως οι ανασκαφές έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί και θα ακολουθήσουν επιστημονικές δοκιμές που θα βοηθήσουν να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν απομεινάρια ανθρώπων εκεί. Μέχρι τώρα έχει διαπιστωθεί ότι πρόκειται για έναν τάφο που φτιάχτηκε κατά την Εποχή του Χαλκού, αν και κάποια από τα αντικείμενα ίσως να είναι πολύ αρχαιότερα. «Αυτό δείχνει πως το Bryn Celli Ddu ήταν χώρος τελετουργικής χρήσης για χιλιάδες χρόνια.

Σήμερα το Άνγκλεσι είναι γνωστό επειδή θεωρείται πως σχετιζόταν με τους Δρυΐδες, στους οποίους είχαν αναφερθεί ο Ιούλιος Καίσαρας και ο ιστορικός Κορνήλιος Τάκιτος. Αν και δεν έχουν βρεθεί αρχαιολογικά τους ίχνη, πολλοί συγγραφείς τους έχουν παρουσιάσει ως τους θρησκευτικούς ηγέτες των Κελτών. Αν και κάποτε λεγόταν πως μεγαλιθικά μνημεία όπως το Bryn Celli Ddu και το Στόουνχεντζ είχα κατασκευαστεί από τους Δρυΐδες, οι σύγχρονοι αρχαιολόγοι θεωρούν πως είχαν κατασκευαστεί χιλιάδες χρόνια πριν οι Κέλτες καταφθάσουν στη Βρετανία.

Τάφος 4.000 ετών ανακαλύφθηκε στο «Νησί των Δρυΐδων» στη

Σύμφωνα με τον Τάκιτο, οι Δρυΐδες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην αντίσταση στη ρωμαϊκή εισβολή- και ο ίδιος περιγράφει το Άνγκλεσι ως το επίκεντρο της κελτικής αντίστασης. Ο Ρωμαίος ιστορικός, που έγραψε τα κείμενά του 50 χρόνια μετά την εισβολή στο Άνγκλεσι, περιγράφει την έκπληξη των Ρωμαίων στρατιωτών όταν είδαν Δρυΐδες μεταξύ των υπερασπιστών του νησιού να φωνάζουν κατάρες εναντίον τους. Αυτή η αναφορά είναι που βρίσκεται πίσω από την πεποίθηση περί σχέσης των μυστηριωδών Δρυΐδων με το Άνγκλεσι, σύμφωνα με τον Ρόναλντ Χάτον, ιστορικό και συγγραφέα του «Blood and Mistletoe: The History of the Druids in Britain».

Τάφος 4.000 ετών ανακαλύφθηκε στο «Νησί των Δρυΐδων» στη
FatManPhotoUK via Getty Images

Αν και οι υπερασπιστές του Άνγκλεσι εν τέλει ηττήθηκαν, οι αναφορές του Τάκιτου πέρασαν και σε άλλους συγγραφείς, οι οποίοι τις μεγαλοποίησαν, παρουσιάζοντας το νησί ως κέντρο της ισχύος των Δρυΐδων, όπως είπε ο Χάτον στο Live Science. Ωστόσο, όπως τόνισε, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν πως οι Δρυΐδες ήταν παρόντες στο Άνγκλεσι- ή οπουδήποτε αλλού στη Βρετανία. Κατά τον ίδιο, ο Τάκιτος ίσως να βασίστηκε σε κάποιον αυτόπτη μάρτυρα ή απλά να «έφτιαξε» το περιστατικό για να κάνει πιο «ζωντανή» την αφήγηση της επίθεσης.

Η Ρέινολντς έχει και αυτή αμφιβολίες περί της ύπαρξής τους: «Από αρχαιολογικής σκοπιάς, δεν έχουμε στοιχεία για την ύπαρξή τους οπουδήποτε στην Ουαλία» είπε σχετικά. «Οπότε είναι δύσκολο να πούμε εάν υπήρξαν ή όχι».

 

 

 

 

 


Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2019

O ΟΙΚΟΣ ΤΩΝ ΜΕΔΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ H ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ.


O ΟΙΚΟΣ ΤΩΝ ΜΕΔΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ.

ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΑΝΊΣΧΥΡΗ ΚΙ ΑΝΑΚΑΤΕΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ, ΜΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΊΕΣ, ΜΕ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΏΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΙΩΝΙΣΜΟ.
ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΛΙΚΟΙ.


ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΥΓΕΝΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ  ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΝΤΊΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΑΣΣΥΡΟΧΑΛΔΑΙΩΝ ΜΑΓΩΝ ΠΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΑΝ ΣΤΗΝ ΦΛΩΡΕΝΤΊΑ ΚΟΥΒΑΛΩΝΤΑΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΧΡΥΣΟΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.


Ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΣ(ΜΑΝΙΑΤΗΣ ΤΟΥ Κ@ΛΟΥ) ΥΠΗΡΞΕ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΙΩΝΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΚΉΡΥΞΕ  ΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ (Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΙΑΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΕΦΕΡΕ ΓΑΛΛΙΚΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ ΜΗΠΩΣ ΧΤΥΠΑ ΕΝΑ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΤΥΠΟΥ...ΓΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΙ/ΓΙΑΤΡΑΚΟΙ;)



Ο ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤ'ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ.
Η ΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΛΟΦΟΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, ΙΕΡΟΣ ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ.
ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΘΡΙΑΜΒΟ Η ΣΙΩΝ.
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΩΝ ΜΕΔΙΚΩΝ ΥΠΗΡΞΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΓΙΑ ΑΙΩΝΕΣ.
ΠΑΡΗΓΑΓΕ ΤΡΕΙΣ ΠΑΠΕΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΒΑΣΊΛΙΣΣΕΣ  ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ.


ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΑΜΠΣΜΠΟΥΡΓΚ, ΣΑΒΟΎ, ΚΑΙ ΒΙΤΕΛΛΣΜΠΑΧ ΟΙΚΟΥΣ , ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΓΙΑ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΩΝ ΤΟΥΣ.
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ  JAMES O 2oΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ ΕΙΧΕ ΓΙΑΓΙΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΩΝ ΜΕΔΙΚΩΝ.
Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ MARYLAND ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΧΕΝΡΙΕΤΤΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΠΟΥ Η ΜΑΝΑ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ MEDICI.
OI ΜΕΔΙΚΟΙ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΓΙΑ ΑΙΩΝΕΣ ΜΕ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!


ΟΙ ΟΙΚΟΙ ΜΕΔΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΔΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ. ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΔΕ ΑΨΟΓΑ!!
ΩΣ ΤΑ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΕΣΠΡΩΞΑΝ ΤΟΝ ΚΟΝΤΟ "ΚΟΡΣΙΚΑΝΟ" ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ....
Ο EMILIO GARRASTAZU MEDICI ΥΠΗΡΞΕ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΣ ΔΙΚΤΑΤΩΡ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΕ ΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ.
Ο ΕΠΙΣΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΣ ANDRE CEZAR MEDICI ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΩΣ ΓΝΩΣΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΆΣΙΓΚΤΟΝ  ΣΗΜΕΡΑ...


ΤΟ ΟΝΟΜΑ MEDICI ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΛΑ.
PHARMACY  ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΞΗ ΦΑΡΜΑΚΕΊΑ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ.
ΤΟ ΠΛΕΟΝ ΚΟΙΝΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ ΜΕ ΤΟ ΚΟΥΛΟΥΡΙΑΣΜΕΝΟ ΦΙΔΙ ΣΤΗΝ ΡΑΒΔΟ ΤΟΥ, ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΡΑΒΔΟ ΤΟΥ ΕΡΜΗ.
Ο ΠΡΊΓΚΙΠΑΣ  GIULIANO DE MEDICI OF OTTAJANO, EINAI ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΛΕΟΝ ΥΨΗΛΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΈΝΟΥΣ  ΜΑΓΟΥΣ ΤΗΣ ΥΦΗΛΊΟΥ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΣΑΔΙΣΤΗΣ ΟΠΩΣ Ο ΝΕΡΩΝ.
Ο ΝΕΡΩΝ ΗΤΑΝ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΚΤΑΒΙΑΝΟΥ.
OTTAJANO ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΑΓΕΙΑ...  ΟΚΤΑΒΙΑΝΟΣ.



Ο ΟΙΚΟΣ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΠΛΕΓΜΕΝΟΣ ΜΕ ΑΛΧΗΜΙΚΗ ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΗΝ ΕΡΜΗΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΜΙΑ ΚΡΥΦΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΛΧΗΜΙΣΤΩΝ ΜΑΓΩΝ.
ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΡΩΜΗ.
Ο CHIC CICERO = KIΚΕΡΩΝΑΣ, ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΕΡΜΗΤΙΚΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ.
ΟΙ DUMAS KAI HERMES, ΓΑΛΛΙΚΟΙ ΟΙΚΟΙ ΜΟΔΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΩΝ ΠΡΟΪΌΝΤΩΝ, ΜΕ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ HERMES, AΞΙΖΟΥΝ ΔΕΚΑΔΕΣ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΎΡΙΑ ΜΕ ΤΟΝ PATRICK GUERRAND-HERMES KAI TON AXEL DOUMAS ΚΑΙ PIERRE ALEXIS DUMAS  ΩΣ ΜΕΛΗ.
ΟΙ ΜΕΔΙΚΟΙ ΙΔΡΥΣΑΝ ΤΟΝ ΒΟΤΑΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΗΣ ΠΙΖΑΣ.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΦΥΤΑ ΓΙΑ ΑΛΧΗΜΕΊΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤ' ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΧΕΙΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΜΕΣΩ ΧΗΜΙΚΩΝ ΣΚΕΥΑΣΜΑΤΩΝ.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ  ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΡΜΗΤΙΚΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ  ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΙΣΔΎΣΟΥΝ  ΣΕ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ.
ΟΙ ΜΕΔΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΤΗΣ ΧΑΛΔΑΊΚΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΜΕ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΝ LOUIS AKRAWI TOY DETROIT.
H ΧΑΛΔΑΊΚΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
ΕΙΝΑΙ ΙΡΑΚΙΝΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ, ΓΝΩΣΤΟΙ ΓΙΑ  ΤΗΝ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΠΙΟΥ ECSTASY ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ!
Η ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΜΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΤΟΥ ΧΑΠΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ!ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΟ ΣΥΝΘΕΤΙΚΌ  ΧΗΜΙΚΟ ΧΑΠΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΊΤΑΙ  ΓΙΑ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΜΑ ΤΗΣ ΑΛΧΗΜΕΙΑΣ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΔΙΕΘΝΗΣ ΦΙΡΜΑ ΜΕΔΙΚΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΚΑΤΕΥΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΣΙΤΕΙΕΣ ΓΑΙΩΝ(ΚΑΗΜΕΝΟ ΜΑΤΙ! ΤΙ ΣΟΥ'ΜΕΛΛΕ ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ;!), ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΈΣ  ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΈΣ  ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΠΛΟΥΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΏΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΩΝ.

ΕΙΝΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΕ ΕΔΡΑ ΤΗΝ ΖΥΡΙΧΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΊΑ.

ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΜΙΑ ΑΡΠΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΠΛΕΓΜΕΝΗ ΜΕ ΑΠΑΤΕΣ, ΔΙΕΊΣΔΥΣΗ  ΓΙΑ ΑΓΡΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΛΠ.
ΕΙΝΑΙ ΣΚΙΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ HSBC, LICHTENSTEIN GLOBAL TRUST, HNA GROUP, SOFTBANK, KAI....BLACKROCK!!
ΙΣΧΥΡΊΖΕΤΑΙ  ΟΤΙ ΑΓΟΡΑΖΕΙ ΓΗ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ.
Η MEDICI VENTURES  EINAI MIA ΦΙΡΜΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΠΙΣΗΣ, ΣΤΟ DELAWARE.
EXOYN KOINH KATAΓΩΓΗ ΜΕ ΤΗΝ ΦΑΜΙΛΙΑ DREYFUSS.
OI MEDICI, DREYFUSS KAI SASSOON EINAI ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΟΧΑΛΔΑΊΚΗΣ ΚΑΙ ΕΡΜΗΤΙΚΟΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗΣ ΓΥΦΤΟΓΡΑΜΜΗΣ ΑΙΜΑΤΟΣ (ΛΕΓΕ ΤΟΝ ΑΠΛΑ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΓΥΦΤΟ ΑΙΓΥΠΤΟΥ)
Ο ΒΑΡΩΝΟΣ SASSOON JAMES EINAI ENAΣ ΤΟΠ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ
ΣΗΜΕΡΑ. ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΩΝ ΣΑΣΣΑΝΙΔΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΣΙΑΣ.
ΚΥΒΕΡΝΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ  ΤΩΝ ΣΑΣΣΑΝΙΔΩΝ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΝΑ ΙΔΡΥΘΕΊ  Η ΧΑΛΔΑΊΚΗ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ DREYFUSS  EΡΓΑΖΕΤΑΙ ΩΣ ΑΥΛΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΩΝ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΔΩΝ.
Ο ΛΟΥΊ ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΣ ΥΠΗΡΞΕ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΜΟΙΡΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ...
ΟΛΟΙ ΟΙ "ΓΑΛΛΟΙ" ΠΡΌΕΔΡΟΙ  ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΚΕΦΑΛΕΣ ΤΗΣ ΛΕΓΕΩΝΑΣ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ ΜΠΟΝΑΠΑΡΤΕ. ΩΧ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ!!
ΠΟΛΛΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΕ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ....ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΎΧΟΙ, ΟΠΩΣ ΟΙ ALFRED DREYFUSS , PIERRE  LOUIS- DREYFUSS , BENOIT POTIER , PIERRE  ANDRE DE CHALENDAR = XAΛΔΑΙΟΣ, PATRICK POUYANNE, RENE OBERMAN , BERNARD  ARNAULT.
OI KAΛΟΙ "ΑΝΘΡΩΠΟΙ" ΠΟΥ ΘΑ ΞΑΝΑΚΤΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΝΟΤΡΝΤΑΜ! ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ....
Ο COSIMO 3o DE MEDICI ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΔΟΥΚΑΣ ΤΗΣ ΤΟΣΚΑΝΗΣ ΦΑΛΗΡΙΣΕ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΑΘΟΤΙ ΕΛΑΒΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤEΣ ΧΡΥΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΥΑΡΙΑ.

ΠΙΣΤΕΥΩ, ΠΩΣ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕΔΙΚΩΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΑΙ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΉΣΕΙ ΤΟΥΣ ΡΟΤΣΙΛΝΤ ΩΣ... ΜΠΡΟΣΤΑΝΤΖΑ.

ΔΗΛΑΔΗ ΝΕΟΙ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ.
ΚΑΛΟ;
ΣΗΜΕΡΑ Ο  ΠΡΊΓΚΙΠΑΣ  ΟΤΤΑΒΙΑΝΟ ΝΤΕ ΜΕΝΤΙΤΣΙ ΕΧΕΙ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΕΠΙ ΤΩΝ ΜΠΡΟΣΤΙΝΩΝ....ΡΟΤΣΙΛΝΤ!
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΟΤΣΙΛΝΤ  ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΝΑΠΟΛΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΛ ΜΑΓΙΕΡ ΡΟΤΣΙΛΝΤ.
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΎΝ  ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΊΓΚΙΠΑ LUIGI DE MEDICI OF OTTAJANO.

H ΦΑΜΙΛΙΑ ΕΤΟΥΤΗ ΔΗΜΙΟΎΡΓΗΣΕ  ΤΑ ΔΙΠΛΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΑΝΙΧΝΕΥΟΥΝ ΧΡΕΗ.
ΥΠΗΡΞΑΝ ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΤΕΡΝΑΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΉΜΗΣ.

ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΤΎΡΑΝΝΟΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΎΝ  ΑΠΑΤΗ ΚΑΙ...ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΟΙ  ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

Η GUCCI ΕΙΝΑΙ ΙΤΑΛΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΔΕΡΜΑΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΜΟΔΑΣ ΣΤΗΝ ΦΛΩΡΕΝΤΊΑ.
ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΥΠΟΘΥΓΑΤΡΙΚΗ ΤΗΣ KERING ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ FRANCOIS  HENRI PINAULT, ΑΞΙΟΣ ΓΙΑ 23 ΨΩΡΟΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ Ο ΦΡΑΓΚΟΛΕΒΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΣ.
Ο ΠΡΊΓΚΙΠΑΣ LORENZO  DE MEDICI-TORNAQUINCI-FOSCARI EXEI ΜΠΛΕΞΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΔΑ.
ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕΛΗ ΤΩΝ ΜΕΔΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΔΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ PRINCE OTTAVIANO DE MEDICI, PRINCE GIULIANO DE MEDICI, PRINSESS ELISABETTA  DE MEDICI - TORNAQUINCI-FOSCARI, PRINCE LORENZO DE MEDICI - TORNAQUINCI - FOSCARI, PRINCE LORENZO MARIA RAIMONDO DE MEDICI.


OI BONAPARTE EXOYN TON PRINS CHARLES  NAPOLEON  BONAPARTE KAI TON PRINCE JEAN CHRISTOPHE NAPOLEON  BONAPARTE.
H ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ  ΤΩΝ ΜΕΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΟΤΤΑΒΙΑΝΟ ΕΧΕΙ TOYΣ PRINCE PAOLO, LORENZO, ALLESANDRO.


Η ΠΟΝΗΡΗ ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΤΑ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΗΣ ΒΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΡΑΣΤΗ ΤΟΥ ΛΟΡΕΝΤΖΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΩΣ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ.
ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;
Ο JEAN CRISTOPHE BONAPARTE, ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ MORGAN STANLEY ΑΝD ADVENT INTERNATIONAL ΦΙΡΜΑ ΜΕ ΑΞΙΑ ΑΝΩ ΤΩΝ 30 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΊΩΝ  ΦΑΝΕΡΑ...
ΜΗ ΡΩΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΕΡΓΑZΕΤΑΙ Η ΕΙΝΑΙ ΑΦΕΝΤΗΣ Ο ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΣ ΕΤΟΎΤΟΣ.
Η ΜΕDICI FIRM ΜΑΖΕΥΕΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΤΗΣ ΡΩΜΑΪΚΉΣ  ΕΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΕΙ (ΕΔΩ ΓΕΛΑΜΕ) ΤΟΝ IRS MEΣΩ ΤΟΥ ΚΡΥΦΟΥ ΡΩΜΑΪΚΟΎ  ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ ΚΙ ΑΠΟ ΑΝΕΚΑΘΕΝ.
ΠΕΣ ΤΟΥΣ ΙΗΣΟΥΙΤΕΣ. ΜΕΣΑ ΠΕΦΤΕΙΣ.
Ο DAVID KAUTTER ΙΗΣΟΥΙΤΗΣ  ΣΠΟΥΔΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ GEORGETOWN  UNIVERSITY, EINAI ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΟΥ IRS!!!

Η FEDERAL RESERVE  BANK  OF NY, EXEI TO ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ PALAZZO DI MEDICI-RICCARDI, THΣ ΦΛΩΡΕΝΤΊΑΣ.
OI MEΔΙΚΟΙ ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΤΟΝ IRS NA ΚΥΝΗΓΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤ'ΑΥΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ.
ΟΙ ΦΟΡΟΙ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΗΘΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΟ IRS ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΧΡΕΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΑΕΡΑ, ΑΕΡΙΤΖΙΔΙΚΕΣ ΚΛΟΠΕΣ ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ.
Ο ΠΡΊΓΚΙΠΑΣ  OTTAVIANO DE MEDICI EINAI O ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΜΟΧΘΗΡΗΣ ΑΥΤΗΣ ΦΑΜΙΛΙΑΣ ΚΙ ΕΝΑΣ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ ΤΎΡΑΝΝΟΣ.

ΜΕ ΤΙΣ ΥΓΕΙΕΣ ΣΑΣ,

ΑΘΗΝΑ

Με πάσα επιφύλαξη και χωρίς να το υιοθετώ, διαβάστε κι αυτό και τα συμπεράσματα δικά σας(εδώ)

Καλλιόπη Σουφλή


ΠΗΓΗ

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided