Σάββατο, Ιούλιος 20, 2019

Διάφορα

Πράκτορας της τουρκικής ΜΙΤ: «Εμείς κάψαμε την Ελλάδα - Πότε πραγματοποιήσαμε βομβιστικές επιθέσεις στα νησιά»

 

 

 

 

 

Πράκτορας της τουρκικής ΜΙΤ:

«Εμείς κάψαμε την Ελλάδα

- Πότε πραγματοποιήσαμε βομβιστικές επιθέσεις στα νησιά»

Μια "εξομολόγηση", ενός πράκτορα της ΜΙΤ (ο οποίος δεν ζει πια καθώς εξουδετερώθηκε το 2006 από το ΡΚΚ), δημοσιεύει η τουρκική εφημερίδα Sozcu σε άρθρο της.
Ο πράκτορας αυτός (που τον χαρακτηρίζει «ήρωα») φέρεται να έδωσε κάποια συνέντευξη σε δημοσιογράφο πριν το 2006, αναφορικά με τις δράσεις της τουρκικής ΜΙΤ στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.

Όπως είχε αναφέρει ο ίδιος η ΜΙΤ ουσιαστικά κατέκαψε τα ελληνικά δάση πριν το 2006, ως αντίποινα για τα κτυπήματα του ΡΚΚ σε τουριστικούς προορισμούς στην Τουρκία, καθώς θεωρούσε ότι οι Κούρδοι εκπαιδεύονταν στην Ελλάδα.
Και ακριβώς έτσι έγινε. Οι φωτιές κατέκαψαν δάση  τόσο στην ηπειρωτική Ελλάδα όσο  και στα νησιά του Α.Αιγαίου.
Ας θυμηθούμε μόνο τη μεγάλη φωτιά με τους 13 νεκρούς στην Ικαρία τον Ιούλιο του 1993, ή τις δασικές πυρκαγιές και τις βομβιστικές επιθέσεις στη Ρόδο το καλοκαίρι του 1994.
Τώρα όλα αποδεικνύονται ότι ήταν ενέργειες της τουρκικής ΜΙΤ.
Αναφέρει το άρθρο της Sozcu όπως το παρουσιάζουν τα tourkikanea.gr
«Αγαπητοί αναγνώστες μιλούσα πριν από χρόνια με γνωστό πολιτικό. Μου είπε τότε τα εξής:
;Eχω έναν γνωστό ο οποίος καθημερινά διαβάζει τα άρθρα σου. O άνθρωπος είναι θαυμαστής σου και θέλει να σε γνωρίσει. Έχει πολλά να σου πει, δέχεσαι;”.
Φυσικά του απάντησα πως δέχομαι. Ο άνθρωπος εκείνος μετά από λίγες μέρες μου τηλεφώνησε. Φαίνεται ο φίλος μου ο πολιτικός του είχε δώσει το τηλέφωνό μου.
Καθορίσαμε ημέρα και ώρα και συναντηθήκαμε στο σπίτι μου.
Μετά από τα τυπικά μπήκε κατευθείαν στο θέμα.
Το όνομά του ήταν Σαμπάχ Κετενε.
Ήταν της ΜΙΤ και είχε κάνει αρκετές δουλειές στο εξωτερικό. Ήταν και στέλεχος πληροφοριών αλλά και ένας από τους ηγέτες των ομάδων που χτυπούσαν.
Εκείνα τα χρόνια ήταν συχνές οι πυρκαγιές σε δάση στην Τουρκία. Ζούσαμε πάλι μία χρονιά κορύφωσης της τρομοκρατίας του ΠΚΚ.
Είχαν συλληφθεί κάποια μέλη του ΠΚΚ να καίνε τα δάση μας. Ο φιλοξενούμενος μου, μου είπε :
¨Αυτοί εκπαιδεύονταν στην Ελλάδα και στέλνονταν στην Τουρκία.
Και εμείς λοιπόν στήσαμε ομάδες, οργανωθήκαμε και αρχίσαμε να καίμε δάση και στα ελληνικά νησιά και στην ηπειρωτική χώρα. Ωραιότατα δάση έγιναν στάχτη… Επίσης έσκασαν βόμβες σε κάποιες τουριστικές περιοχές!
Προκαλέσαμε εκρήξεις βομβών ακόμα και στο μετρό Αθήνας-Πειραιά…”
Σύμφωνα με όσα μου περιέγραψε η Ελλάδα και το ΠΚΚ πήραν το μάθημά τους από αυτά τα περιστατικά και πλέον δεν κατέστρεφαν τα δάση μας
Αυτά τα έγραψα στην εφημερίδα Χουριέτ στις 11 Ιουνίου 2006 σε άρθρο με τίτλο “Ήρωας”.
Μου είπε και τι δεν μου είπε..
“Όταν μας έδιναν μία αποστολή σε μία χώρα ,τότε χωριζόμασταν, πηγαίναμε και εκεί βρισκόμασταν. Σε μία πρωτεύουσα χώρας Δυτικής Ευρώπης κάναμε επίθεση σε ένα διαμέρισμα όπου ζούσε ένας ένα σημαντικό στέλεχος του ΠΚΚ. Τον στριμώξαμε μπροστά στο ασανσέρ Και έφαγε τουλάχιστον δέκα σφαίρες. Πιστέψαμε πως πέθανε και φύγαμε. Αλλά αυτός ήταν εφτάψυχος. Έκατσε έξι μήνες στην εντατική σε νοσοκομείο και μετά βελτιώθηκε και βγήκε. Δεν μπορέσαμε να τον εξοντώσουμε αλλά από εκεί και μετά ήταν άχρηστος”.
Στην πόλη Ερμπίλ στο Βόρειο Ιράκ το ΠΚΚ είχε ένα κτίριο. Εκεί τύπωναν την εφημερίδα Welat, αλλά το χρησιμοποιούσαν και ως αρχηγείο. Εγώ πήγα εκεί μαζί με την ομάδα μου για να το ανατινάξουμε. Στο κάτω μέρος της πολυκατοικίας υπήρχαν μαγαζιά τα οποία ήτανε κενά αλλά κλειδωμένα. Και επιπλέον έπαιρναν αυστηρά μέτρα ασφαλείας.
Καταρχήν κάναμε λεπτομερή εξερεύνηση. Για να μάθουμε τον περίγυρο ντύσαμε δύο φίλους μας ως κουλουράδες. αγοράσαμε κουλούρια από φούρνο και τα πουλούσαμε κοντά στο κτίριο. Επί τρεις μήνες σηκωνόμουν στις 4 το πρωί. Επειδή γνώριζα καλά αραβικά δεν τράβηξα την προσοχή κανενός. Έτσι όμως μάθαμε καλά ποιος ερχόταν και ποιος πήγαινε στο κτίριο.
Είχε έρθει τώρα η ώρα να βάλουμε τις βόμβες. Μία νύχτα πρωί-πρωί σπάσαμε τις κλειδαριές και εγκαταστήσαμε τα εκρηκτικά. Το κτίριο εξαφανίστηκε. Την ίδια μοίρα είχανε και 28 μέλη του ΠΚΚ. Αλλά αυτή τη φορά κουράστηκα πολύ μας βγήκε η ψυχή. Ήταν μία δύσκολη δουλειά..”
O Σαμπάχ Κετενέ μου είχε δώσει το τηλέφωνο του. Μερικές φορές του τηλεφώνησα, αλλά δεν στάθηκε δυνατό να επικοινωνήσω μαζί του.
Εντέλει ήρθε η είδηση..

Αυτός ο ήρωας ο Σαμπάχ Κετενε, το 2006 στο βόρειο Ιράκ έπεσε σε ενέδρα του ΡΚΚ , τον σκότωσαν και θάφτηκε στην πατρίδα του το Κερκούκ.»
pronews

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 4.7.19

 

 

 

 

 

ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ!

Ελληνόψυχη με σημαία τον Ήλιο της Βεργίνας ΠΡΟΣΗΧΘΗ για συνθήματα για

την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στην ομιλία του Τσίπρα

Απο Κατοχικά Νέα 29 Ιουνίου 2019
Ούτε στην Καβάλα, ούτε πουθενα… Προδότες θα σας κράζουμε σε πόλεις και χωριά…!!

Ένα από τα «παραλειπόμενα» της προεκλογικής ομιλίας του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Καβάλα, το βράδυ της Πέμπτης, ήταν και η προσαγωγή μιας γυναίκας η οποία -την ώρα της ομιλίας- κινήθηκε δίπλα στους παρευρισκόμενους θεατές, κρατώντας μια σημαία με τον Ήλιο της Βεργίνας, και θέλησε να φωνάξει…
συνθήματα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Οι αστυνομικοί και η ασφάλεια του πρωθυπουργού κινήθηκαν αστραπιαία (με αποτέλεσμα να μην προλάβει κανείς να απαθανατίσει το περιστατικό – πέραν από κάποιες θολές φωτογραφίες που προλάβαμε να βγάλουμε),…

Σταμάτησαν την γυναίκα και την οδήγησαν εκτός του χώρου της πλατείας (φράσσοντας, μάλιστα, το στόμα της για να μην ακουστεί κανένα άλλο σύνθημα).

Η ομιλία συνεχίστηκε κανονικά, χωρίς να διακοπεί, ενώ η πολίτης προσήχθη στην Αστυνομική Διεύθυνση Καβάλας -από όπου και αφέθη ελεύθερη μετά το τέλος της ομιλίας του πρωθυπουργού.

kavala-portal.gr

 

 

 

 

Τα Ίμια και η πραγματικότητα τους

Posted by Μέλια στο Ιουνίου 23, 2019

.

Του Στέλιου Κοντέα*

Τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής δεν θα έπρεπε να είναι αντικείμενο ευτέλειας και δημοκοπίας.

Έχει χυθεί πολύ μελάνι για την κρίση των Ιμίων. Για το τι έγινε τα μοιραία εικοσιτετράωρα και για το τι έπρεπε να γίνει. Χωρίς αμφιβολία, υπήρξαν λάθη. Αλλά –όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις– οι ευθύνες μπαίνουν στον ανεμιστήρα…

– Η ανάρτηση της ελληνικής σημαίας στη βραχονησίδα.

Πραγματοποιήθηκε από τον δήμαρχο Καλύμνου. «Μη αρμόδια πρόσωπα μπορούν εύκολα, ασκώντας ιδιωτική διπλωματία, να σύρουν μια χώρα σχεδόν στα πρόθυρα του πολέμου. Κάτι που θα πρέπει αυστηρά να αποφεύγεται στο μέλλον» (βλέπε υποσημείωση 1).

– Η μη φύλαξη της δυτικής Ίμιας από τον ελληνικό στρατό.

Δεν πραγματοποιήθηκε από τη στρατιωτική ηγεσία, παρά τη σαφή εντολή που είχε λάβει από την πολιτική.

– Η αποστολή του ελικοπτέρου υπό άσχημες καιρικές συνθήκες, που κατέληξε στον θάνατο τριών αθώων ανθρώπων κατά την άσκηση του καθήκοντος.

Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι η μοιραία απόφαση πάρθηκε από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

– Η πραγματοποίηση της πολιτικής σύσκεψης στη Βουλή και όχι στο Πεντάγωνο.

Προφανώς, οι αποφάσεις θα ήταν ορθότερο να λαμβάνονται στο κέντρο επιχειρήσεων. Αν, όμως, αναλογιστούμε ότι η Ελλάδα για μήνες μέχρι την κρίση των Ιμίων δεν είχε πρωθυπουργό (γιατί ο ετοιμοθάνατος δεν παραιτείτο), ο τόπος λήψης των αποφάσεων μοιάζει παρωνυχίδα…

– Η παρουσία του υπουργού Εξωτερικών σε τηλεοπτική εκπομπή κατά την κορύφωση της κρίσης.

Καθότι προγραμματισμένη, κρίθηκε πως η ματαίωσή της θα προκαλούσε πανικό στην κοινή γνώμη.

– Οι δημόσιες ευχαριστίες του πρωθυπουργού στην κυβέρνηση των ΗΠΑ για τη βοήθειά της στην επίλυση της κρίσεως.

Αν και σίγουρα προκάλεσαν το δημόσιο αίσθημα σε ένα ευερέθιστο υπερπατριωτικό ακροατήριο, το αποτέλεσμα των εκλογών που ακολούθησαν (λίγους μήνες μετά) κατέδειξε πως ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, είχε ωριμότερη κρίση. Γι’ αυτό και η αξιωματική αντιπολίτευση, που έκανε το λάθος να πολιτικοποιήσει το θέμα, είδε τα εκλογικά της ποσοστά –παρότι βρισκόταν στην αντιπολίτευση– να μειώνονται…

Προ Ιμίων, οι υπερπατριώτες οδήγησαν την Ελλάδα σε καταστροφές όπως η μικρασιατική και τραγωδίες όπως η κυπριακή. Στα Ίμια, η Ελλάδα απέφυγε την εμπλοκή της σε έναν πόλεμο με την Τουρκία, που είναι βέβαιο ότι θα είχε καταστροφικές συνέπειες και θα τη γυρνούσε χρόνια πίσω. Όπως επίσης, απέφυγε να συρθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την άλλη πλευρά του Αιγαίου, που αμφισβητεί –μόνιμα αλλά αδικαιολόγητα– το νομικό του καθεστώς. Αποδέχτηκε μόνο τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας. Θέμα για το οποίο η Τουρκία δεν έχει κανένα νομικό έρεισμα (βλέπε υποσημείωση 2)…

Υποσημειώσεις:

  1. Τη δήλωση αυτή είχε κάνει στην τηλεοπτική εκπομπή «Οι Φάκελοι» ο κύριος Θάνος Ντόκος, Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων & Στρατηγικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Cambridge, νυν Γενικός Διευθυντής του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).

  2. Σύμφωνα με τις διατάξεις της Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα. Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει ακόμα αυτή τη σύμβαση.

*Δημοσιογράφος-αναλυτής

Πηγή: Moneypress

 

 

 

 

 

17η Ιουνίου

– Ημέρα Μνήμης της Αντίστασης κατά της υπογραφής της Επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Στις 17 Ιουνίου 2018 στο χωριό Ψαράδες των Πρεσπών υπογράφηκε η επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτή η προδοσία εκτελέστηκε από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δηλαδή την κυβέρνηση που προέκυψε από τη συνεργασία των κομμάτων με επικεφαλής τους Αλέξη Τσίπρα και Παναγιώτη Καμμένο.

Τη συμφωνία αυτή ως γνωστόν υπέγραψε ο υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Νικόλαος Κοτζιάς.

Από το πρωί εκείνης της ημέρας Έλληνες πολίτες από όλα τα σημεία της χώρας συνέρρευσαν στην περιοχή αυθόρμητα, με στόχο να φτάσουν στους Ψαράδες ώστε να προσπαθήσουν να ματαιώσουν τα σχέδια της κυβέρνησης, η οποία όμως είχε λάβει τα μέτρα της και είχε αποκλείσει όλους τους δρόμους που οδηγούσαν προς το συγκεκριμένο χωριό.

Οδική πρόσβαση υπήρχε μόνο από την Φλώρινα προς τη Βίγλα. Από εκείνο το σημείο και έπειτα ο δρόμος ήταν κλειστός και μη προσπελάσιμος από αυτοκίνητα. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να συγκεντρωθούν στη Βίγλα εκατοντάδες αυτοκίνητα και λεωφορεία των οποίων οι επιβάτες είχαν δύο επιλογές. Ή θα έμεναν στη Βίγλα και θα συμμετείχαν στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που είχαν εντωμεταξύ ανακοινωθεί ή θα κινούνταν πεζοί προς το χωριό Πισοδέρι το οποίο απέχει τέσσερα χιλιόμετρα από τη Βίγλα και στο οποίο βρίσκονταν οι αστυνομικές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένων και των δυνάμεων των ΜΑΤ. Οι οδηγίες του καθεστώτος ήταν σαφείς.

Από το Πισοδέρι δεν έπρεπε να διέλθει κανείς.

Πλήθος πολιτών, από τις μερικές χιλιάδες διαδηλωτών που έφτασαν στο Πισοδέρι, προσπάθησαν να διέλθουν από τον κλοιό των ΜΑΤ έστω συμβολικά μιάς και η απόσταση Πισοδέρι – Ψαράδες είναι τριάντα χιλιόμετρα και σίγουρα δεν θα προλάβαινε κανείς να φτάσει στους Ψαράδες πεζός πριν την υπογραφή της συμφωνίας που θα άνοιγε τον δρόμο για το ξεπούλημα της Μακεδονίας μας στους Σκοπιανούς.

Εκεί λοιπόν, στο Πισοδέρι, οι διαδηλωτές αρνούμενοι να δεχθούν ότι θα ήταν δυνατόν να παραδώσουμε τα ιερά και τα όσιά μας, την ψυχή μας, το όνομα της Μακεδονίας μας αλλά και τη Μακεδονική ταυτότητά μας, έκαναν απεγνωσμένες προσπάθειες να διέλθουν από τον κλοιό των ΜΑΤ.

Προσπάθησαν να κινηθούν ακόμα και μέσω γειτονικών λόφων προκειμένου να αποφύγουν τις δυνάμεις καταστολής, όμως το ελικόπτερο της αστυνομίας που ήλεγχε την κατάσταση από αέρος έδινε το στίγμα των κινούμενων διαδηλωτών και ενημέρωνε τις επίγειες δυνάμεις των ΜΑΤ με αποτέλεσμα οι τελευταίες να ανέβουν μέχρι και στο βουνό και να ασκήσουν ακραία βία στους διαδηλωτές για να τους σταματήσουν.

Διαδηλωτές ξυλοκοπήθηκαν άγρια, ελληνικές σημαίες βάφτηκαν με αίμα, χημικά εκτοξεύθηκαν προς τους Έλληνες πολίτες -τα θύματα ήταν άντρες, γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι- με αποτέλεσμα το όλο σκηνικό να θυμίζει περισσότερο πόλεμο παρά την εξέλιξη μιάς διαμαρτυρίας.

Τελικά η Συμφωνία των Πρεσπών υπογράφηκε, όμως ο ελληνικός λαός στο Πισοδέρι έδειξε ότι ακόμα και ανοργάνωτος, έστω και την τελευταία στιγμή, η σπίθα φιλοπατρίας που έχει μέσα στην ψυχή του τον οδηγεί να αγωνιστεί προκειμένου να αποτρέψει την όποια προδοσία.

Είναι σημαντικό να μείνει στη μνήμη όλων μας αυτή η στιγμή και να καλλιεργηθεί αυτό το πνεύμα αγωνιστικότητας στα ελληνόπουλα ώστε να γνωρίζουν οι κυβερνώντες ότι δεν παραδίδουμε ούτε σπιθαμή από την πατρίδα μας. Σε καμία περίπτωση δεν δεχόμαστε αυτή τη συμφωνία και θα αγωνιστούμε μέχρι να την ακυρώσουμε.

Γιατί λοιπόν να θέλουμε να καθιερώσουμε Ημέρα Μνήμης της Αντίστασης κατά της υπογραφής της Επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών; Επειδή η μνήμη είναι πολύ σημαντική. Επειδή στις 17 Ιουνίου υπογράφηκε η συμφωνία που αποτελεί τη μέγιστη εθνική προδοσία της χώρας μας. Επειδή η πράξη αυτή επιτελέστηκε μεν, όχι όμως χωρίς λαϊκή αντίδραση.

Ο λαός ήταν εκεί και κατέβαλε τα μέγιστα προκειμένου να σταματήσει αυτούς που τελικά ολοκλήρωσαν το έργο των κομιτατζήδων. Αυτούς που η δημοκρατία μας μία μέρα θα τους οδηγήσει εκεί που πρέπει, ενώπιον του δικαστηρίου ώστε να κριθούν για αυτή τους την πράξη.

Αυτή η Ημέρα Μνήμης έχει ήδη καθιερωθεί στις ψυχές μας. Θα την προβάλουμε όσο περισσότερο μπορούμε και δεν θα την αφήσουμε να ξεχαστεί. Οι κάθε λογής Νενέκοι θα μας βρίσκουν μπροστά τους, με άρθρα, με εκδηλώσεις μνήμης, με αντίσταση, πάντα και παντού!

Η πρώτη λοιπόν εκδήλωση για αυτή την Ημέρα Μνήμης έχει ήδη προγραμματιστεί και θα γίνει στις 17 Ιουνίου 2019 στο Πισοδέρι, ημέρα του Αγίου Πνεύματος. Αφού θα γίνει μία φορά, θα γίνεται για πάντα. Σε πείσμα όλων αυτών που αντέδρασαν αρνητικά σε αυτή την ιδέα, εμείς συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Δεν μας πτοεί τίποτα.

Πέραν της καθιέρωσης αυτής της Ημέρας Μνήμης, έχει ήδη αποφασισθεί να δημιουργηθεί στο Πισοδέρι μουσειακός χώρος με την ονομασία «Πισοδέρι 2018» με εκθέματα από το υλικό των επεισοδίων που έγιναν στις 17 Ιουνίου 2018 (αιματοβαμμένες σημαίες, φωτογραφίες, βίντεο, υλικό από τις οβίδες των χημικών των ΜΑΤ κ.λπ.).

Επίσης θα μπορούσε να τοποθετηθεί και μία επιγραφή στον χώρο όπου έγιναν τα επεισόδια, στην οποία να αναγράφεται η φράση: «Σε αυτό τον χώρο στις 17 Ιουνίου 2018, Έλληνες πολίτες αντιστάθηκαν κατά της υπογραφής της επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών από το προδοτικό καθεστώς των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου».

Όλα τα πιο πάνω θα συμβάλλουν ώστε να μη ξεχαστεί η αντίσταση που υπήρξε κατά της υπογραφής της κατάπτυστης Συμφωνίας των Πρεσπών και θα ενισχύσουν τη μάχη που δίνουμε καθημερινά προκειμένου να την ακυρώσουμε.

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Ιατρικού Τμήματος του ΔΠΘ και Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης.

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided