Τρίτη, Σεπτέμβριος 24, 2019

Αμφίπολη: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 9ος


Φλώρινα: Σημαντικά ευρήματα σε ταφές της μακεδονικής αριστοκρατίας

 

 

 

 

 

 

Φλώρινα: Σημαντικά ευρήματα σε ταφές της μακεδονικής αριστοκρατίας

Συλημένοι οι τάφοι, αλλά όσα γλίτωσαν από τους τυμβωρύχους μαρτυρούν τον πλούτο, την καταγωγή και τον ηγετικό ρόλο κάποιων οικογενειών.

Ταφή με ειδώλια, χάλκινα αγγεία, αρύβαλλο από
ΥΠΠΟΑΤαφή με ειδώλια, χάλκινα αγγεία, αρύβαλλο από φαγεντιανή

Περισσότερες από 200 ταφές αποκαλύφθηκαν στη σωστική ανασκαφή που πραγματοποιείται για έκτη χρονιά στον αρχαιολογικό χώρο της Αχλάδας Φλώρινας, ο οποίος αναδεικνύεται σε έναν από τους πλέον σημαντικούς στη Μακεδονία.

Συγκεκριμένα, κατά την ανασκαφή του 2019, που είχε τρίμηνη διάρκεια, εντοπίστηκαν και αποκαλύφθηκαν 209 ταφές, εκ των οποίων οι 131 χρονολογούνται στους βυζαντινούς χρόνους και οι 75 στους αρχαϊκούς κατά κύριο λόγο χρόνους.

Στην περιοχή, στην οποία επικεντρώθηκε η φετινή ανασκαφή, ξεχώριζαν, σύμφωνα με το ΥΠΠΟΑ, έξι ταφές οριοθετημένες με ταφικό περίβολο από σχιστόπλακες και αργούς λίθους, διαστάσεων κατά μέσο όρο 4,00 μ. Χ 3,50μ.

Οι νεκροί στις συγκεκριμένες ταφές είχαν εναποτεθεί σε λάκκους, βάθους περίπου δύο μέτρων από το επίπεδο του περιβόλου ή σε ορθογώνιους κτιστούς με αργολιθοδομή τάφους, με λιθόστρωτο δάπεδο. Πρόκειται δυστυχώς για συλημένες ταφές, οι οποίες εξαιτίας του μνημειακού τους μεγέθους προκάλεσαν το ενδιαφέρον των τυμβωρύχων.

Ωστόσο, τα ευρήματα από τη συγκεκριμένη περιοχή που διέλαθαν της σύλησης, μαρτυρούν τον πλούτο, την αριστοκρατική καταγωγή, τον ηρωικό χαρακτήρα και τον ηγετικό ρόλο κάποιων οικογενειών της μακεδονικής αριστοκρατίαςστην πολιτική και κοινωνική ζωή της αρχαίας Λύγκου κατά το 2ο μισό του 6ου π.Χ. αι.

Για πρώτη φορά ήρθαν στο φως χάλκινα κράνη του λεγόμενου «ιλλυρικού τύπου», τέσσερα συνολικά, που διαφοροποιούν τους νεκρούς ως προς την οπλιτική τους εξάρτυση από τους υπόλοιπους πολεμιστές της Αχλάδας.

Ξεχωρίζει ο τάφος ενός πολεμιστή, εν μέρει συλημένος, στον οποίο διατηρήθηκαν μεταξύ άλλων, χάλκινο κράνος «ιλλυρικού τύπου», χάλκινη περικνημίδα, σιδερένια δόρατα, σιδερένιο ομοίωμα δίκυκλης αγροτικής άμαξας, χρυσά ελάσματα και αργυρά καττύματα.

Ταφή με ειδώλιο σφίγγας, πλαστικό αγγείο
ΥΠΠΟΤαφή με ειδώλιο σφίγγας, πλαστικό αγγείο κ.α.

Σε πέντε ταφές εφαρμόστηκε η πρακτική της δευτερογενούς καύσης. Η μία εντοπίστηκε σε μεγάλο κρατηρόσχημο χάλκινο αγγείο, εξαιρετικό δείγμα της αρχαίας μεταλλοτεχνίας.  Το αγγείο σώζεται σε σχετικά καλή κατάσταση, έχει διάμετρο 0,55 μ. και φέρει πλαστική λαβή, που απολήγει σε δύο προσφύσεις με τη μορφή ανθρώπινων χεριών. Πρόκειται για δευτερογενή καύση ανδρός, και μάλιστα πολεμιστή, όπως υποδηλώνουν τα κτερίσματα: δύο σιδερένια ξίφη, δύο σιδερένια δόρατα και ένα χάλκινο κράνος «ιλλυρικού τύπου» πλαισίωναν το αγγείο, το οποίο καλυπτόταν με οριζόντια τοποθετημένη σχιστολιθική πλάκα.

Επίσης, για πρώτη φορά ήρθαν στο φως, σφαιρικός αρύβαλλος από φαγεντιανή και πήλινα ειδώλια καθιστής σε θρόνο γυναικείας μορφής, που κρατά περιστέρι και ένθρονης Σφίγγας με λύρα. Βρέθηκαν δύο πλαστικά αγγεία με όρθια γυναικεία μορφή και με προτομή ανδρικής μυθικής μορφής με δορά ζώου στο κεφάλι, πιθανώς του Ηρακλή, που χρονολογούνται στα αρχαϊκά χρόνια.

Ταφή με χρυσό προσωπείο, αργυρή περόνη, χρυσό
ΥΠΠΟΑΤαφή με χρυσό προσωπείο, αργυρή περόνη, χρυσό δακτυλίδι

Μοναδικό εύρημα του νεκροταφείου αποτελεί το χρυσό προσωπείο που εντοπίστηκε σε λακκοειδή ανδρική ταφή με κάλυψη από αργούς λίθους. Μολονότι ο τάφος ήταν συλημένος και διαταραγμένος, εκτός της νεκρικής μάσκας σώθηκαν ένα χρυσό δακτυλίδι, μία αργυρή διφυής περόνη, τμήματα από σιδερένια ξίφη και σιδερένιες αιχμές, κεχριμπαρένιες ψήφοι, ένας χάλκινος λέβητας και μία οπισθότμητη πρόχους.

Μετά τα νεκροταφεία της Σίνδου και του Αρχοντικού της Πέλλας, η Αχλάδα αποτελεί την τρίτη περιοχή στη Μακεδονία, όπου αποκαλύπτεται νεκρικό προσωπείο, εύρημα που αντανακλά και επιβεβαιώνει εν μέρει τη φιλολογική εκδοχή, μέσω των γενεαλογικών μύθων, για την προέλευση των βασιλέων (Τημενίδες, Βακχιάδες) της Μακεδονίας από τη βορειανατολική Πελοπόννησο, το Άργος και την Κόρινθο αντίστοιχα, με πατρώο ήρωα τον Ηρακλή, ενώ αναδεικνύει, όπως και πλήθος άλλων ευρημάτων από τη Μακεδονία, την πολιτισμική συγγένεια με τα δωρικά φύλα.

Ταφή πολεμιστή με οπλισμό και αργυρά
ΥΠΠΟΑ Ταφή πολεμιστή με οπλισμό και αργυρά καττύματα
Χάλκινο αγγείο με δευτερογενή
ΥΠΠΟΑΧάλκινο αγγείο με δευτερογενή καύση

Η εν εξελίξει σωστική ανασκαφή διενεργείται υπό την εποπτεία της αρχαιολόγου κ. Λιάνας Γκέλου, σε εκτεταμένο νεκροταφείο με διαχρονική χρήση, οι τάφοι του οποίου έχουν ήδη φτάσει τους 1.290.

Οι πρωιμότεροι από αυτούς ανάγονται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, οι πολυπληθέστεροι ανήκουν στην περίοδο μεταξύ 6ου και 3ου π.Χ. αι., ενώ διαπιστώνεται  εκτεταμένη χρήση του νεκροταφείου και στα βυζαντινά χρόνια.

Στο νότιο τμήμα του ίδιου αρχαιολογικού χώρου, εν μέρει πάνω από προϊστορικούς και αρχαϊκούς-κλασικούς τάφους, αποκαλύφθηκαν δύο ρωμαϊκά οικοδομικά συγκροτήματα αγροικιών με παραγωγικές και εργαστηριακές εγκαταστάσεις.

Ο αρχαιολογικός χώρος της Αχλάδας βρίσκεται μέσα στα όρια επέκτασης λιγνιτωρυχείου της εταιρείας «Λιγνιτωρυχεία Αχλάδας Α.Ε.». Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Φλώρινας παρακολουθεί τις εξορυκτικές δραστηριότητες και πραγματοποιεί συστηματικά διερευνητικές τομές και σωστικές επεμβάσεις.

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΣ: «Πράσινο φως» για τη μελέτη συντήρησης των αρχαιοτήτων της Κέρου

Η μελέτη υποβλήθηκε από τη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή, που πραγματοποιεί τις έρευνες στο ακατοίκητο σήμερα κυκλαδονήσι.

ΚΑΣ: «Πράσινο φως» για τη μελέτη συντήρησης των αρχαιοτήτων της
ASSOCIATED PRESS

Μελέτη συντήρησης και προστασίας των αρχιτεκτονικών καταλοίπων που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της συστηματικής ανασκαφής στην Κέρο και το Δασκαλιό το χρονικό διάστημα 2016-2018, πήρε πρόσφατα το «πράσινο φως» από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.

Η μελέτη υποβλήθηκε στο ΚΑΣ από τη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή, που πραγματοποιεί τις έρευνες στο ακατοίκητο σήμερα κυκλαδονήσι (σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων), στο πλαίσιο της υποχρέωσής της να προστατεύσει τις σημαντικές αρχαιότητες που αποκαλύφθηκαν.

Σύμφωνα με την εμπεριστατωμένη και αναλυτική μελέτη, που πήρε ομόφωνα τη θετική γνωμοδότηση του ΚΑΣ (με κάποιες παρατηρήσεις), θα πραγματοποιηθούν εργασίες στερέωσης των αρχιτεκτονικών καταλοίπων, τα οποία στη συνέχεια θα καταχωθούν για λόγους ασφάλειας και προστασίας.

Θετικές στην παραπάνω πρόταση ήταν, εξάλλου, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και η Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, καθώς πρόκειται για περιοχή με έντονα καιρικά φαινόμενα, ειδικά τον χειμώνα, συνεπώς η προστασία τους είναι απαραίτητη. Μάλιστα, η προσπάθεια ήταν η μελέτη να περάσει από το Συμβούλιο γρήγορα, ώστε να αρχίσει να υλοποιείται το φθινόπωρο.

ΚΑΣ: «Πράσινο φως» για τη μελέτη συντήρησης των αρχαιοτήτων της
ASSOCIATED PRESS

Στο μικρό νησί του Δασκαλιού, που αρχικά συνδεόταν με μία στενή λωρίδα γης με την παρακείμενη θέση του Κάβου στην Κέρο, εντοπίστηκε ένας εξαιρετικά σημαντικός οικισμός, που άκμασε κατά την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Όπως πληροφορούσε το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού τον περασμένο Απρίλιο, οι ανασκαφές έφεραν στο φως μία σειρά εντυπωσιακών κλιμάκων, αποστραγγιστικών αγωγών και λιθόκτιστων κατασκευών, που αποκαλύπτουν μία εξελιγμένη αστική αρχιτεκτονική άνευ προηγουμένου για τη συγκεκριμένη περίοδο.

Επιπλέον, τα κτίρια στο Δασκαλιό ήταν κατά το πλείστον κτισμένα με καλής ποιότητας μάρμαρο, το οποίο, σύμφωνα με τους ανασκαφείς, ερχόταν από τη γειτονική Νάξο (περίπου 10 χλμ. βορειότερα), καθώς η ίδια η Κέρος δεν διέθετε καλής ποιότητας μάρμαρο.

ΚΑΣ: «Πράσινο φως» για τη μελέτη συντήρησης των αρχαιοτήτων της
ASSOCIATED PRESS

Η τέταρτη και τελευταία περίοδος έρευνας πεδίου στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Θαλάσσιοι δρόμοι Κέρου-Νάξου», το οποίο υλοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, υπό την αιγίδα της Βρετανικής Σχολής Αθηνών και την εποπτεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2018.

Το πρόγραμμα διευθύνουν ο καθηγητής Κόλιν Ρένφριου, o δρ. Μάικλ Μπόιντ και η Ειρήνη Λεγάκη από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, ως αναπληρώτρια διευθύντρια. Το τετραετές πρόγραμμα (2015-2018), αποτελεί συνέχεια των ανασκαφών που διεξήχθησαν από το 2006 έως το 2008 στη θέση Κάβος Δασκαλιού, στο δυτικό άκρο της Κέρου, καθώς και άλλων παλαιότερων ερευνών της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

Οι μεγάλες ποσότητες θραυσμένων μαρμάρινων ειδωλίων και αγγείων που εντοπίστηκαν στη θέση, καθώς και ποσότητες κεραμικής οι οποίες είχαν τελετουργικά εναποτεθεί σε δύο «Ειδικούς Αποθέτες» σε χρονικό βάθος περίπου πεντακοσίων ετών (2750 -2240 π.Χ.), σηματοδοτούν, σύμφωνα με τον καθηγητή Κ. Ρένφριου, το παλαιότερο θαλάσσιο ιερό στον κόσμο.

(Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ)

 

 

 

 

 

Του Λαζαρέτου η Πύλη…

19 Σεπτεμβρίου 2019
Έτρεχα να προλάβω να μπω στην ουρά… Εγώ με το ποδήλατο κι όλοι τους με τα γαϊδούρια και τα μουλάρια τους φορτωμένα, άλλοι με καρότσες, με αραμπάδες και άλλοι πεζοπόροι, όλοι όμως  ολοσκόνιστοι. Τους προσπέρασα κι έφτασα από τους πρώτους στο λοξό μεγάλο κατήφορο.

Ένα δεντρό, μια ιτιά που της χαμήλωνε το πρωινό αεράκι τα κλαδιά της με καλημέρισε κι έγινε  φύλακας του ποδηλάτου μου για να περάσω το παράξενο εκείνο μισοσκότεινο καλντερίμι των 60 μέτρων. Περίεργο το θέαμα. Είχε και κάτι γούρνες τεράστιες και ανθρώπους νέους και γέρους  που ’χαν χαρακιές στα πρόσωπά τους και παραμορφώσεις ακόμα και στα χέρια. Ελεημοσύνη ζητούσαν κι άλλοι ικέτευαν να μπουν κι εκείνοι στη σειρά.

Πύλη

Όλοι, όλοι τους απέφευγαν μην και τους ακουμπούσαν. Ντράπηκα, χαμήλωσα το κεφάλι και προχώρησα… Το Λοιμοκαθαρτήριο ήταν πιο κάτω, η Μεσκηνιά, η συνοικία του Μαρουλά, η γειτονιά των λεπρών… Τούτο το πρωινό όλα τα καλά είχαν φτάσει πάλι στο Μεγαλόκαστρο. Χορταρικά, πατάτες λασηθιώτικες, πορτοκάλια, λογής λογής σαλατικά και καμπόσα μικρά αρνιά.

Όλοι περίμεναν να ανοίξει η μεγάλη Καστρόπορτα και ετοίμαζαν το φόρο, λίγους παράδες για τους φορατζήδες που έστεκαν μέσα από την πόρτα για να εισπράξουν το «εμίρι» τους. Σε μια στιγμή ακούστηκε το μάνταλο, η σιδεριά και ένα δυνατό σύρσιμο της βαριάς Πόρτας  και σαν αλλοπαρμένοι όλοι, σχεδόν ποδοπατώντας τους πρώτους πρώτους έτρεξαν να μπουν στο μισοσκότεινο καλντερίμι….

Του Λαζαρέτου η Πύλη...

Οι νιζάμηδες κι οι φορατζήδες βλαστημούσαν, φώναζαν, ούρλιαζαν ήταν το πιο σωστό,  κρατώντας μαστίγια κτυπούσαν τα ζώα, απόδιωχναν τους άρρωστους, να βάλουν τάξη ήθελαν αλλά με λάθος τρόπο. Όλοι θα πληρώναμε. Έβαλα τα χέρια στις τσέπες ψάχνοντας για λίγα άσπρα ή κανέναν παρά, μα ένας χωρικός μου ‘πε πως αφού δεν είχα φορτίο μαζί μου δεν θα μου ζητούσαν  κανένα νόμισμα. Αναθάρρησα και προχώρησα να βγω στην πλατεία  των Τριών Καμαρών.

Δεν είχα μαζί μου κανένα «μπούσουλα», όπως λεγόταν το απόκομμα του πληρωμένου φόρου και τότε  ένας Τούρκος Νιζάμης μου βαλε τις φωνές.  Ένα χέρι με τράβηξε, μου δώσε μια σπρωξιά και βρέθηκα λίγα βήματα πριν την έξοδο παγώνοντας σχεδόν από το φόβο μου. Αν και σκοτάδι από ένα μικρό καντηλάκι που άναβε κατάλαβα πως εκεί ακριβώς ήταν ο Τάφος του Τούρκου Αγίου, ο «εβλιάς».

Μια τρύπα, ένα μέτρο περίπου, ενάμιση το ύψος και βάθος που δεν μπορούσα ακριβώς να υπολογίσω. Ακοίμητος φρουρός το καντήλι που άναβε κι έτσι με το λιγοστό του φως κατάφερα να δω ένα σωρό μικρά πολύχρωμα κουρελάκια που τα χαν κάμει προσφορά οι Τουρκάλες τις προηγούμενες μέρες σαν  περνούσαν κι αυτές την σκοτεινή σήραγγα για να πάνε στην αμμουδιά της Τρυπητής. Έτσι έδιναν μνήμη και σέβας στον μεγάλο Νεκρό, τον Προστάτη της Πόρτας.

Του Λαζαρέτου η Πύλη...

Του Λαζαρέτου τη λέγανε, Πύλη μεγάλη, ιστορία ατέλειωτη κι όμως μια νύχτα ήταν αρκετή για να χαλάσει ολότελα. Κι εκεί που τα έβλεπα όλα τούτα ακούστηκε η δυνατή φωνή του Χότζα. Σέρνονταν στα γόνατα να μπει στην Τρύπα, να πει τις Προσευχές πάνω στο ταμπούτι του Αγίου. Είδα ένα πονηρό χαμόγελο στο πρόσωπό του σαν πέρασε σχεδόν ξυστά από δίπλα μου κι ακλουθώντας το βλέμμα του κατάλαβα. Δεν τον ένοιαζε που χωνόταν τόσο βαθιά σε εκείνη την Τρύπα κι έλεγε όλα εκείνα τα ακαταλαβίστικα για μένα γιατί τα πολλά μπουκαλάκια με το λάδι για το καντήλι που άφηναν οι πιστοί ήταν μεγάλο ρεγάλο.

Είδα το χέρι του να απλώνεται και να χώνει γρήγορα γρήγορα ό,τι μπορούσε μέσα στις μεγάλες του  τσέπες. Γύρισα αλλού το δικό μου βλέμμα, κούνησα δεξιά κι αριστερά το κεφάλι μου κι γρήγορα γρήγορα βγήκα έξω στο φως, στην άκρη άκρη της πλατείας, σε έναν μικρό κηπάκο και μια ανηφόρα που οδηγούσε πάνω στο λόφο. Κοίταξα απέναντι όσο πιο μακριά πήγαινε το μάτι μου κι αντίκρισαν τις τρεις αψίδες-καμάρες ή υδατογέφυρες  του παλιού υδραγωγείου κοντά στον Πλάτανο  και στο μικρό καφενεδάκι που ήδη ξεκουράζονταν αρκετοί πεζοπόροι πριν κατέβουν στις αγορές της πόλης και αρχίσει το μεγάλο παζάρεμα, το εμπόριο, οι πωλήσεις, οι αγορές και τα ανταλλάξιμα.

Του Λαζαρέτου η Πύλη...

Τούτες οι «Αψίδες» ήταν η αιτία που πήρε τα όνομα της η μεγάλη Πλατεία, Τρεις Καμάρες την αποκαλούσαν,  κι όχι οι μικρότερες πόρτες που ΄ταν εκατέρωθεν της μεγάλης Πόρτας του Λαζαρέτου. Παρασκευή σήμερα κι ο Πασάς, όπως κάθε Παρασκευή, θα ανέβαινε πάνω στο ύψωμα αργά το απόγευμα και στο περίπτερο που ΄ταν στη μέση μέση θα έπαιρνε τον καϊβέ του και θα κάπνιζε τον ναργιλέ του ακούγοντας την μπάντα της Τούρκικης Φρουράς του Παλιού Κάστρου, που θα παιάνιζε μόνο για χατίρι του.

Σκέφτηκα πως ήθελα να το δω αυτό το θέαμα την ώρα που έδυε ο ήλιος κι έτρεξα να προλάβω τις δικές  μου δουλειές. Θαύμαζα από την άλλη την ομορφιά της Πύλης με το μετάλλιο της προτομής του Αγίου Γεωργίου από πάνω της  και δεξιά και αριστερά δύο λέοντες των Ενετών να στολίζουν τις μικρότερες πόρτες. Κι εκείνη η μοναδική επιγραφή με το όνομα του αρχιστράτηγου Παύλου Τζώρτζη στα 1565… Πολύ ψηλά είχα ανέβει και τα έβλεπα όλα τούτα.

Του Λαζαρέτου η Πύλη...

Μα δεν ήταν ο λόφος, σκαλοπάτια βρεθήκαν μπροστά μου. Πλατεία με σκαλοπάτια και μπόλικο μάρμαρο, βρόμικο, και… αυτοκίνητα και φασαρία αλλιώτική. Πού είχαν πάει οι αμαξάδες, ο κονιορτός, οι τούρκικοι καφενέδες! Πάλι στη φαντασία μου τα ‘χα μαζέψει όλα. Τίποτα σχεδόν δεν υπάρχει από τότε.

Πύλη του Αγίου Γεωργίου, ναι, υπάρχει και σήμερα, πάνω στο τείχος, κι η επιγραφή του Τζώρτζη κι η Κρήνη… Όμως όλα εκείνα τα όμορφα (και τα άσχημα) καταστράφηκαν από τη μανία  μιας χούφτας ανθρώπων που νόμιζαν πως γκρεμίζοντας  μνημεία θα ξεχνούσαν, θα ξερίζωναν το κακό. Στα 1905 πρώτα κι ύστερα οριστικά το Πάσχα του 1917.

Το μόνο που έκαναν όμως ήταν να γκρεμίσουν ξανά την ιστορία και ευτυχώς κάποιοι ξένοι περιηγητές και φωτογράφοι μάς άφησαν κληρονομιά βαρύτατη εικόνες εκείνης, της άλλης… εποχής. Το σήμερα θέλει δουλειά πολλή ακόμα να το ομορφύνουμε…. Πήρα το ποδήλατό μου και κατηφόρισα το δρόμο του Αρχαιολογικού Μουσείου, να δω για μια ακόμα φορά την Πύλη του Αγίου Γεωργίου και τις πληγωμένες κρήνες από τα γκράφιτι, εμάς των σύγχρονων που επιμένουμε να τα στολίζουμε με τέτοιο τρόπο και κανένας να μην τα φροντίζει ποτέ!

Τουλάχιστον τα χρώματα πάνω απ’ το μνημείο, που ‘χε πάρει ο ουρανός το αποψινό ηλιοβασίλεμα του Γενάρη, αποζημίωσαν το ονειροπόλημα και τις σύγχρονες εικόνες… Ίσαμε την επόμενη φορά…

patris.gr ΠΗΓΕΣ:

Με το ποδήλατό μου στις γειτονιές του Μεγάλου Κάστρου, Μπετεινάκη Ελένη, 2017. Από όσα θυμούμαι το Παλιό Κάστρο, Μανώλης Δερμιτζάκης,εκδ Δοκιμάκης. Περιοδικό Κνωσσός, Οδ. Θαλασσινός, 1956. Αρχείο Μηνά Γεωργιάδη. To Ηράκλειο εντός των τειχών, Χρυσούλα Τζομπανάκη, 2000.

 

 

 

 

BBC:17/09/2019

Η ανακάλυψη της αρχαίας Τενέας, της χαμένης πόλης με την τεράστια ιστορία

Το μακροσκελές αφιέρωμα του βρετανικού δικτύου στην αρχαία ελληνική πόλη.

BBC: Η ανακάλυψη της αρχαίας Τενέας, της χαμένης πόλης με την τεράστια

Ένα εκτενές αφιέρωμα στην αρχαιολογική ανασκαφή της Τενέας στην Κορινθία πραγματοποίησε το BBC. Η χαμένη πόλη ανακαλύφθηκε τον περασμένο Οκτώβριο από μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής την Έλενα Κόρκα, μία από τις σημαντικότερες αρχαιολόγους στη χώρα της, αναφέρει το βρετανικό δίκτυο.

Η Ελληνοαμερικανή γυναίκα έκανε μόλις την πιο θαυμαστή ανακάλυψη στην μέχρι τώρα καριέρα της. Η Τενέα αναφέρεται σε πολλούς ελληνικούς μύθους και ιστορικά κείμενα, όπως ο αρχαίος θρύλος του Οιδίποδα, ο οποίος λέγεται πως μεγάλωσε στη συγκεκριμένη πόλη.

Σύμφωνα με το μύθο, επρόκειτο για μια από τις μεγαλύτερες και πλουσιότερες πόλεις στην αρχαία Κορινθία. Μέχρι σήμερα όμως κανείς δεν κατάφερε να εντοπίσει το ακριβές σημείο όπου ήταν χτισμένη και να απαντήσει στο γιατί εξαφανίστηκε.

Η μυθολογία αναφέρει πως η πόλη ιδρύθηκε από τους Τρώες γύρω στο 1.100 π. Χ και χτίστηκε από αιχμαλώτους πολέμου, οι οποίοι επέλεξαν το σημείο αυτό επειδή ήταν στο δρόμο μεταξύ της Κορίνθου και του αρχαίου οικισμού των Μυκηνών.

Η αναζήτηση της πόλης ξεκίνησε το 1984. Η Κόρκα τότε, στα πρώτα χρόνια της καριέρας της, έλαβε μια κλήση από κάποιους ντόπιους αγρότες οι οποίοι την ενημέρωσαν πως εντόπισαν κάποιο αρχαίο εύρημα καθώς έσκαβαν σε ένα κανάλι νερού.

«Τη στιγμή που το είδα κατάλαβα ότι ήταν μοναδικό. Το φέρετρο, σε σχήμα αγγείου, είχε ζωγραφισμένες στην εσωτερική του πλευρά περίτεχνες εικόνες από λιοντάρια και περιείχε ένα σκελετό και αντικείμενα που είχαν προσφερθεί στον νεκρό. Δεν έχουμε κάποια άλλη ζωγραφιά σαν αυτή», επισημαίνει η κ. Κόρκα. «Δεν ξέρουμε πως έμοιαζαν οι αρχαίοι ζωγραφικοί πίνακες. Δεν έχουμε άλλο δείγμα από την αρχαϊκή περίοδο», συμπληρώνει.

Όπως η ίδια περιγράφει, το νεαρό της ηλικίας της τότε δεν της επέτρεψε να λάβει την άδεια για την ανασκαφή. «Άλλωστε δεν είχα την εμπειρία που απαιτείται για να υποστηρίξω και να φέρω εις πέρας αυτή τη μοναδική αποστολή», σχολιάζει.

Τελικά η δράση των αρχαιοκάπηλων στάθηκε η αφορμή για να ανοίξει ο δρόμος για τις ανασκαφές. Ήταν γνωστό πως αυτοί έδιναν χρήματα στους ντόπιους για να τους διαθέτουν αγγεία ή νομίσματα από την περιοχή. Για να αποτρέψει την παράνομη πώληση δύο αγαλμάτων που είχαν βρεθεί στην Τενέα το 2010 η Κόρκα συνεργάστηκε με τις αστυνομικές Αρχές.

Τα αγάλματα ανέδειξαν την αξία της πόλης και τον αρχαιολογικό πλούτο που δέσποζε στην περιοχή και ως εκ τούτου η κ. Κόρκα κατάφερε να πάρει την άδεια και το 2013 να ξεκινήσει την ανασκαφή που οδήγησε στη σημερινή ανακάλυψη.

Στο μακροσκελές κείμενο επίσης η συντάκτρια περιγράφει την εμπειρία της από την περιήγηση στα γύρω χωριά, όπως το γνωστό σε όλους Χιλιομόδι. Ήταν εκεί που η Ελένη Κόρκα μαζί με τους συνεργάτες της, τον Κωνσταντίνο Λαγό και τον πασίγνωστο Ιταλό Aντόνιο Κόρσo, μια παγκόσμια αυθεντία στην αρχαιοελληνική γλυπτική, προσπάθησαν να γνωρίσουν στην ίδια τον ελληνικό κόσμο.

Η επίσκεψη στην αρχαία Τενέα χαρακτηρίζεται από την Τζέσικα Μπέιτμαν που υπογράφει το κείμενο σαν μια συγκλονιστική εμπειρία. Κυρίως από τη στιγμή που εκείνη έμαθε πως εκεί κάποτε ζούσε ένας αναλογικά τεράστιος οικισμός, όπου διέμεναν περί τους 100.000 άνθρωποι. Η πλούσια Τενέα διέθετε ακμάζοντα πολιτισμό, με θέατρα, λατρευτικούς χώρους και μια «αγορά», όπου οι πολίτες συναθροίζονταν.

 

 

 

Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2019

Oι φράσεις του Μέγα Αλέξανδρου που μας δίνουν μαθήματα μέχρι και σήμερα.

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στις 20 ή 21 Ιουλίου του 356 π.Χ στην Πέλλα της Μακεδονίας. Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β’ και μητέρα του η Ολυμπιάδα, κόρη του βασιλιά της Ηπείρου Νεοπτόλεμου.

Ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας, Ηγεμών της Πανελλήνιας Συμμαχίας κατά της Περσικής αυτοκρατορίας, Φαραώ της Αιγύπτου, Βασιλιάς της Ασίας και βορειοδυτικής Ινδίας, και οι κατακτήσεις του αποτέλεσαν τον θεμέλιο λίθο της Ελληνιστικής εποχής των βασιλείων των Διαδόχων και Επιγόνων του.

Στα παιδικά του χρόνια εκπαιδεύτηκε από τους παιδαγωγούς Λεωνίδα το Μολοσσό και Λυσίμαχο τον Ακαρνάνα. Σε ηλικία 13 ετών μαθήτευσε κοντά στον Αριστοτέλη. Ο μεγάλος φιλόσοφος τον μόρφωσε με τα ελληνικά ιδεώδη και του ενέπνευσε τον θαυμασμό και την αγάπη για το ελληνικό πνεύμα και πολιτισμό. Σε ηλικία 20 ετών έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας, μετά τη δολοφονία του πατέρα του το 336 π.Χ.

Η συνολική επικράτεια της αυτοκρατορίας του, στη μεγαλύτερή της έκταση κατά το 323 π.Χ., υπολογίζεται σε 5.200.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και περιλάμβανε κομμάτια από 26 σημερινές χώρες (Ελλάδα, Αλβανία, ΠΓΔΜ, Μαυροβούνιο, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Τουρκία, Κύπρος, Αίγυπτος, Αφγανιστάν, Ιράκ, Ιράν, Ισραήλ, Ινδία, Ιορδανία, Καζακστάν, Κουβέιτ, Κιργιστάν, Λίβανος, Πακιστάν, Σαουδική Αραβία, Συρία, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν, Τουρκμενιστάν).

Ας διαβάσουμε και ας απομνημονεύσουμε φράσεις του πιο σπουδαίου βασιλιά που είδε η ανθρωπότητα:

– Ό,τι δεν λύεται κόπτεται. (κόβοντας το Γόρδιο Δεσμό)

– Στους γονείς οφείλομεν το ζην, στους δε διδασκάλους το ευ ζην.

– Δεν υπάρχει τίποτε αδύνατο γι’ αυτόν που θα προσπαθήσει.

– Στον ουρανό δεν υπάρχουν δυο ήλιοι ούτε στη γη δυο κυρίαρχοι.

– Με θέληση, με παραμύθια και με την τέχνη της εξαπάτησης (ερωτηθείς πώς κατάφερε να κατακτήσει τον κόσμο σε τόσο σύντομο διάστημα)

– Ει μη Αλέξανδρος ήμην, Διογένης αν ήμην.

– Δεν φοβάμαι ένα στρατό λιονταριών που διοικούνται από ένα πρόβατο. Φοβάμαι ένα στρατό προβάτων που τα διοικεί ένα λιοντάρι.

– Πονούντων και κινδυνευόντων τα καλά και μεγάλα έργα.

– Σήμερα δεν ήμουν πραγματικός βασιλιάς, γιατί δεν έκανα καμιά καλή πράξη.

– Τω κρατίστω. (Η υπόδειξή του για το ποιος θα είναι ο διάδοχός του. Τα τελευταία του λόγια…)

diodotos

7 Σεπτεμβρίου 2019

ΜΟΛΙΣ ΤΡΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ Σ’ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

- Στη Βρετανία μόλις βρήκαν ένα εκπληκτικού κάλλους ρωμαϊκό μωσαϊκό, 16 αιώνων,

που απεικονίζει Ελληνίδα πριγκίπισσα [εικόνες]

Ένα ρωμαϊκό μωσαϊκό που αναπαριστά μια μυθική αρματοδρομία με έπαθλο το χέρι μιας αρχαίας Ελληνίδας πριγκίπισσας έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στη νότια Αγγλία.

Ηλικίας 16 αιώνων το υπέροχο μωσαϊκό είχε εντοπιστεί κοντά στο χωριό Μπόξφορντ του Μπέρκσαϊρ προ διετίας -την ίδια χρονιά που βρέθηκε ένα άθικτο μωσαϊκό 1.500 χρόνων με ελληνική επιγραφή στην Ιερουσαλήμ -, αλλά μόλις πρόσφατα αποκαλύφθηκε πλήρως. Είναι μόλις το ένα από τα τρία του είδους του και το πρώτο που βλέπει το φως στη Βρετανία, λένε ειδικοί.


Το υπέροχο μωσαϊκό ηλικίας 16 αιώνων έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη προ διετίας.
Το υπέροχο μωσαϊκό ηλικίας 16 αιώνων έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη προ διετίας / Φωτογραφίες: Boxford History Project

Η «σημαντικότερη ανακάλυψη του είδους» την τελευταία 50ετία στη Βρετανία


https://www.youtube.com/watch?v=6d-Ws3By_Ic
Το μωσαϊκό αναπαριστά μια αρματοδρομία, στην οποία ο Πέλοπας -βασιλιάς, σύμφωνα με την αρχαιοελληνική μυθολογία, αρχικά στην Αχαϊα και έπειτα στην Πίσα, ο οποίος θεωρείται κατά πολλούς ο ιδρυτής και θεμελιωτής των Ολυμπιακών Αγώνων- διαγωνίζεται με τον Οινόμαο για το χέρι της πανέμορφης κόρης του, της πριγκίπισσας Ιπποδάμειας. Ο Οινόμαος είχε πιστέψει σε χρησμό που προέβλεπε τον θάνατό του από τον γαμπρό του και διακήρυττε ότι θα έδινε την Ιπποδάμεια σε όποιον τον νικούσε σε αρματοδρομία, ποντάροντας στη θεϊκή δύναμη των αλόγων του, που ήταν δώρο του πατέρα του, Άρη, ενώ θα έκοβε το κεφάλι του ηττημένου.

Εθελοντές έπλυναν το μωσαϊκό για πρώτη φορά μετά από 17 αιώνες.
Εθελοντές έπλυναν το μωσαϊκό για πρώτη φορά μετά από 17 αιώνες / Φωτογραφία: Boxford History Project

Είχε ήδη κρεμάσει τα κεφάλια 12 αντιπάλων του σε πασάλους γύρω από το ανάκτορό του, όταν εμφανίστηκε ο Πέλοπας και διεκδίκησε το χέρι της Ιπποδάμειας. Σύμφωνα με μία εκδοχή του μύθου όταν ξεκίνησε ο αγώνας το τέθριππο του Οινόμαου ανατράπηκε με αποτέλεσμα να σκοτωθεί, ενώ μια άλλη εκδοχή λέει ότι ο Πέλοπας νίκησε χάρη σε άλογα που του είχε χαρίσει ο Ποσειδώνας και στη συνέχεια σκότωσε ο ίδιος τον Οινόμαο. ‘

«Μωσαϊκό απαράμιλλης ομορφιάς»
Ο αρχαιολόγος Ματ Νίκολ, που μετείχε στην ανασκαφή, είπε ότι η εικονογραφία του μήκους έξι μέτρων μωσαϊκού είναι απαράμιλλης ομορφιάς. «Έχει προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον, που δεν έχω ξαναδεί σε άλλο πρότζεκτ στο οποίο έχω εργαστεί», δήλωσε.


Στο πρότζεκτ αποκάλυψης του μωσαϊκού μετείχαν κυρίως εθελοντές του Boxford History Project.

Στο πρότζεκτ μετείχαν ως επί το πλείστον εθελοντές του Boxford History Project.

Το υπέροχο μωσαϊκό βρέθηκε σε χωράφι κοντά στο χωριό προ διετίας και καλύφθηκε για να μπορέσουν οι γεωργοί να συνεχίσουν την καλλιέργειά του. Πρόσφατα, όμως, το σημείο καθαρίστηκε και το Σάββατο οι υπεύθυνοι των ανασκαφών το παρουσίασαν στο κοινό, προσελκύοντας τεράστιο ενδιαφέρον. «Εμφανίστηκαν γύρω στα 3.000 άτομα. Πρέπει να ήρθαν από μακριά, από διάφορα μέρη της χώρας», είπε η επικεφαλής της ομάδας, Τζόι Έιπλετον.

Το μωσαϊκό θα καλυφθεί και πάλι για να προστατευθεί και να μπορέσουν οι αγρότες να συνεχίσουν τις δουλειές τους, ενώ αποκλείστηκε το ενδεχόμενο να μεταφερθεί σε μουσείο λόγω του μεγέθους του και του κόστους του. «Η ντόπια κοινότητα θέλει να το κρατήσει εδώ», είπε η Έιπλετον.


Πηγή: iefimerida.gr

Αρχαία Σικυώνα:

Ο εντοπισμός της αρχαϊκής πόλης και η ταφή με τα σανδάλια του νεκρού

Τα αποτελέσματα της διεπιστημονικής έρευνας στην Αρχαία Σικυώνα την περίοδο 2015 -2019.

Αρχαία Σικυώνα: Ο εντοπισμός της αρχαϊκής πόλης και η ταφή με τα σανδάλια του

Οικιστικά κατάλοιπα της Κλασικής και Ύστερης Κλασικής περιόδου, αποτελούμενα από εσωτερικά δωμάτια οικιών και τμήματα οικιακών εργαστηρίων ήρθαν στο «φως» κατά την διεπιστημονική έρευνα στην Αρχαία Σικυώνα και συγκεκριμένα στην περιοχή του Αγίου Κωνσταντίνου.

Ξεχωρίζουν τα βοτσαλωτά ψηφιδωτά δάπεδα και τα δάπεδα από ασβεστοκονίαμα, καθώς και οι επενδυμένοι τοίχοι με ερυθρό και κίτρινο κονίαμα.

Η εύρεση κεραμικής του 6ου αι. π.Χ. σε στρωματογραφικές ενότητες, άμεσα σχετιζόμενες με αρχιτεκτονικά κατάλοιπα, ενδυναμώνει το ενδεχόμενο εντοπισμού της αρχαϊκής πόλης της Σικυώνας σε αυτή την περιοχή.

Σύμφωνα με ενημέρωση του ΥΠΠΟΑ, κατά τα δύο πρώτα έτη της έρευνας (2015-2016) διεξήχθησαν αρχαιολογική επιφανειακή έρευνα και εκτεταμένες γεωφυσικές διασκοπήσεις, τα αποτελέσματα των οποίων τοποθετούν τον πυρήνα της παλαιάς πόλης στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Κωνσταντίνου, στο νοτιοδυτικό τμήμα του πεδίου ερευνών.

Επιπλέον, η περιοχή του λιμανιού της Σικυώνας φαίνεται πως τοποθετείται στο νοτιοανατολικό άκρο της σύγχρονης πόλης του Κιάτου, όπου η γεωαρχαιολογική έρευνα μέσω πυρηνοληψιών και οι σεισμικές μετρήσεις κατέγραψαν τη διαμόρφωση λιμενολεκάνης.

Εγγραφείτε και ακολουθήστε CULTURE

Διαβάστε τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας και τις πιο ενδιαφέρουσες απόψεις στο e-mail σας. Μάθετε Περισσότερα

Στη συνέχεια (2017-2019), πραγματοποιήθηκε ανασκαφική έρευνα σε διάφορες ζώνες της παράκτιας πεδιάδας.

Αεροφωτογραφία του Ηρώου από ΝΑ (κλασική

ΥΠΠΟΑ Αεροφωτογραφία του Ηρώου από ΝΑ (κλασική περίοδος)

Στη θέση Άγιος Νικόλαος ανασκάφηκε κτίριο της Κλασικής περιόδου το οποίο ταυτίζεται με Ηρώο.

Το ορθογώνιο κτίριο (6,30 x 4,40 μ.) με προσανατολισμό Β-Ν ήταν μερικώς υπόγειο ενώ έφερε ανωδομή από πλίνθους και στέγη από κεράμους λακωνικού τύπου. Στη ΒΑ γωνία, η μονολιθική κλίμακα με τρείς βαθμίδες εξασφάλιζε την απευθείας πρόσβαση σε διαμορφωμένη και οριοθετημένη με λίθινο πεσσίσκο επιφάνεια του φυσικού βράχου, στην οποία είχαν διανοιχθεί τρεις λαξευτοί τάφοι της Αρχαϊκής περιόδου.

Και οι τρεις τάφοι έφεραν πολλαπλούς ενταφιασμούς στο εσωτερικό τους, αλλά μόνο ένας εξ αυτών είχε κτεριστεί με ένα χρηστικό αγγείο και εννέα σφαιρικούς αρύβαλλους της Πρώιμης ή Μέσης κορινθιακής περιόδου (610-555 π.Χ.).

Αμέσως νότια του Ηρώου ερευνήθηκε ταφή του 5ου αι. π.Χ. τοποθετημένη σε μονολιθική σαρκοφάγο και κτερισμένη με τα σανδάλια του νεκρού, από τα οποία διασώθηκε το σιδερένιο περίγραμμα της σόλας.

Αρχαία Σικυώνα: Ο εντοπισμός της αρχαϊκής πόλης και η ταφή με τα σανδάλια του

Το κτίριο, στο οποίο διακρίνονται τουλάχιστον δύο οικοδομικές φάσεις της Κλασικής περιόδου, φαίνεται πως έπαψε να λειτουργεί στο β΄ μισό του 4ου αι. π.Χ. Η στρωματογραφική ενότητα που συνδέεται με την καταστροφή και εγκατάλειψή του, απέδωσε πλήθος κεράμων στέγης, εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα κεραμικής και σχετικά μικρό αριθμό πήλινων ειδωλίων.

Η μελέτη των κινητών ευρημάτων αναμένεται να αποδώσει περαιτέρω στοιχεία για τον χαρακτήρα των τελετουργιών προς τους προγόνους ή και την ενδεχόμενη σύνδεση του χώρου με τη λατρεία χθόνιων θεοτήτων.

Ταφικό μνημείο στη θέση Ζόγερι (ύστερη κλασική - πρώιμη ελληνιστική

ΥΠΠΟΑΤαφικό μνημείο στη θέση Ζόγερι (ύστερη κλασική - πρώιμη ελληνιστική περίοδος).

Στην περιοχή Ζόγερι διερευνήθηκε μεγάλης έκτασης ταφικό μνημείο χρονολογούμενο στην Ύστερη Κλασική - Πρώιμη Ελληνιστική περίοδο.

Το ταφικό μνημείο ορθογώνιας κάτοψης (4,60 μ. x 0,65 μ. x 0,85 μ.) σώζεται σε ύψος τριών δόμων, εκ των οποίων ο ανώτερα σωζόμενος αποτελείται από πέντε λιθόπλινθους συναρμοσμένες με μολύβδινους συνδέσμους τύπου «Ζ».

Ως σήματα του μνημείου είχαν χρησιμοποιηθεί δύο συμμετρικά τοποθετημένες λιθόπλινθοι στο ανατολικό και δυτικό τμήμα του αντίστοιχα. Η πρόσθια όψη του μνημείου, ορατή κατά την αρχαιότητα από αμέσως βόρεια διερχόμενη οδό, φέρει διακόσμηση κυματίου (cyma reversa).

Στο νότιο τμήμα του διανοίχθηκαν δύο κιβωτιόσχημοι τάφοι, με μονούς ενταφιασμούς ενηλίκων στο εσωτερικό τους και παρόμοια κτέριση (κοτύλες, μικκύλα αγγεία, λύχνοι, σιδερένια στλεγγίδα, αργυρό νόμισμα).

Ταφική πυρά στο νότιο τμήμα του ταφικού μνημείου (350-275

ΥΠΠΟΑ Ταφική πυρά στο νότιο τμήμα του ταφικού μνημείου (350-275 π.Χ.)

Στο ίδιο τμήμα και σε στρωματογραφική ενότητα άνωθεν των τάφων διερευνήθηκε ταφική πυρά χρονολογούμενη στα 350-275 π.Χ., η οποία απέδωσε πληθώρα ανθρωπόμορφων και ζωόμορφων ειδωλίων, καθώς και αναθηματικών αγγείων με χαρακτηριστική εμπίεστη διακόσμηση ωών στο χείλος και στο σώμα, πιθανώς προϊόντα τοπικού εργαστηρίου.

Τέλος, η ταφική χρήση του χώρου επιβεβαιώνεται ήδη από τον 5ο αι. π.Χ., καθώς εντοπίστηκε εξωτερική προσφορά αποτελούμενη από μία κορινθιακή κοτύλη και έξι αττικές ληκύθους, η μία εξ αυτών λευκού βάθους, σε σημείο αμέσως ΒΑ του μνημείου και σε άμεση σχέση με το ανατολικό ταφικό σήμα.

Αρχιτεκτονικά κατάλοιπα στην περιοχή Ζόγερι (κλασική

ΥΠΠΟΑΑρχιτεκτονικά κατάλοιπα στην περιοχή Ζόγερι (κλασική περίοδος)

Λίγες δεκάδες μέτρα βορειότερα του ταφικού μνημείου και εκτός του βασικού ιστού της πόλης ήρθαν στο φως αρχιτεκτονικά κατάλοιπα χρονολογούμενα στην Κλασική περίοδο. Πιο συγκεκριμένα, διερευνήθηκαν τρείς χώροι, ορθογώνιας και τετράγωνης κάτοψης, ενός εκτενούς - σύμφωνα με τις γεωφυσικές έρευνες - κτιριακού συγκροτήματος.

Οι χώροι απέδωσαν ιδιαίτερα αποσπασματική λεπτή κεραμική αλλά μεγάλη ποσότητα αποθηκευτικών αγγείων, αγνύθες, νομίσματα και η χρήση τους συνδέεται είτε με μικρής κλίμακας εργαστηριακές εγκαταστάσεις είτε με αγρέπαυλη.

Μνημειακό κτίριο στην περιοχή Χτίρι (κλασική

ΥΠΠΟΑΜνημειακό κτίριο στην περιοχή Χτίρι (κλασική περίοδος)

Στην περιοχή Χτίρι αποκαλύφθηκε τμήμα μνημειακού κτιρίου των Κλασικών χρόνων και σε άμεση επαφή με αυτό κεραμοσκεπής τάφος της ίδιας περιόδου. Η χρήση του κτηρίου παραμένει δυσερμήνευτη πιθανότατα να λειτουργούσε ως δημόσιο κτίριο.

Ο πίθος στην περιοχή Χτίρι (πρώιμη βυζαντινή

ΥΠΠΟΑΟ πίθος στην περιοχή Χτίρι (πρώιμη βυζαντινή περίοδος)

Άνωθεν αυτού εδραζόταν τμήμα χώρου χρονολογούμενο στους Πρώιμους Βυζαντινούς χρόνους στον οποίο εντοπίστηκε μεγάλων διαστάσεων πίθος (διαμ. 1,40 μ.).

Η χρήση αυτού του εξωτερικού, πιθανότατα, χώρου συνδέεται με την παραγωγή ελαιόλαδου, υπόθεση που ενισχύεται από τη συλλογή μεγάλης ποσότητας απανθρακωμένων ελαιοπυρήνων και από τον εντοπισμό σε παρακείμενο αγρό, τραπητή, κατασκευή άμεσα συνδεδεμένη με την ελαιοπαραγωγή.

Παρόδιο νεκροταφείο στην περιοχή Μερκούρη (κλασική – πρώιμη ελληνιστική

ΥΠΠΟΑΠαρόδιο νεκροταφείο στην περιοχή Μερκούρη (κλασική – πρώιμη ελληνιστική περίοδος)

Τέλος, στην περιοχή Μερκούρη αποκαλύφθηκε τμήμα παρόδιου νεκροταφείου χρονολογούμενο στους Κλασικούς και Πρώιμους Ελληνιστικούς χρόνους. Οι τάφοι, απλοί λακκοειδείς και κιβωτιόσχημοι τοποθετημένοι σε ορύγματα λαξευμένα στο φυσικό βράχο, φέρουν κάλυψη είτε από ορθογώνιες λίθινες πλάκες είτε από κεράμους.

Κιβωτιόσχημος τάφος στην περιοχή Μερκούρη (πρώιμη ελληνιστική

ΥΠΠΟΑΚιβωτιόσχημος τάφος στην περιοχή Μερκούρη (πρώιμη ελληνιστική περίοδος)

Οι μεμονωμένες ταφές ενηλίκων ήταν κτερισμένες με τους ακόλουθους τύπους αγγείων: σκύφος, κάνθαρος, λεκανίδα, μόνωτο μαγειρικό αγγείο, μικκύλα αγγεία και λύχνος.

Η παρακείμενη αρχαία οδός αποτελούσε κύρια οδική αρτηρία πιθανώς μεταξύ του λιμένος και του Ελληνιστικού πλατώματος και ήταν σε χρήση - βάσει των επαναλαμβανόμενων επιδιορθώσεων - τουλάχιστον κατά τον 5ο και 4ο αι. π.Χ. Μεταξύ των τάφων και της οδού, ήρθε στο φως λίθινος αγωγός απορροής υδάτων, ο οποίος πληρώθηκε και καλύφθηκε με λίθινες πλάκες λειτουργώντας ως αναλημματικός τοίχος.

Το ανασκαφικό σκέλος του πενταετούς ερευνητικού προγράμματος ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 2 Αυγούστου 2019.

Το διεπιστημονικό ερευνητικό πρόγραμμα «Αρχαία Σικυώνα» (2015-2019) αποτελεί συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κορινθίας, του Εθνικού Μουσείου της Δανίας και του Ινστιτούτου της Δανίας στην Αθήνα, υπό τη διεύθυνση του Επίκουρου Καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Κωνσταντίνου Κίσσα και της Dr. Silke Müth-Frederiksen, επικεφαλής από δανικής πλευράς.

Η χρηματοδότηση του προγράμματος προέρχεται από χορηγία του Ιδρύματος Carlsberg.

Το πεδίο των ερευνών (έκταση 8 τ. χλμ.) τοποθετείται στην παράκτια πεδιάδα του Κιάτου.

Στόχος του προγράμματος είναι η συστηματική έρευνα της «Προελληνιστικής» πόλης της Σικυώνας, πριν αυτή μεταφερθεί σε παραπλήσιο πλάτωμα το 303 π.Χ. από τον Δημήτριο Πολιορκητή.

ΠΡΙΝ ΦΥΓΕΤΕ....

Το «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ»

θα το λέμε, ως φαίνεται, και για τη Μακεδονία...

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία όλο αυτό με τη βουβαμάρα του Μητσοτάκη στη Γερμανία αναφορικά με το Σκοπιανό. Απ' τη στιγμή που εκλέχτηκε ως νέος πρωθυπουργός, έκανε γαργάρα τα περί αλλαγών στην ''εθνικά ασύμφορη'' ''συμφωνία των Πρεσπών'' κι ακολουθεί κατά πόδας τη μειοδοτική ατζέντα του Τσίπρα...
Για να μην πω ότι τον έχει ξεπεράσει σε βαθμό υποτέλειας απίστευτο, σαν εκείνο του δούλου προς το αφεντικό του... Και μόνο η εικόνα της υποδοχής του εκεί, μπροστά στη ''Σιδηρά Κυρία της Γερμανίας'' που απολάμβανε το... μεγαλείο της, έφτανε για να εντάξει τους Έλληνες στους ''δουλοπάροικους του μοντέρνου καπιταλισμού'' του σύγχρονου κόσμου.
Ήταν φανερό ότι φεύγοντας για τη Γερμανία τα ξέχασε όλα ο κ. πρωθυπουργός. Ξέχασε, προπάντων, τις βαριές αποσκευές του για την αδύναμη οικονομία μας (λέξη για τα πρωτογενή πλεονάσματα), το Σκοπιανό (λέξη για την επανεξέταση των όρων περί γλώσσας και εθνότητας) και το μεταναστευτικό (λέξη για ευρωπαϊκή στήριξη στην αντιμετώπιση των κατακλυσμιαίων μεταναστευτικών ροών).
Ξέχασε όμως και κάτι άλλο ο κ. Μητσοτάκης, που περιέργως δεν είχε ξεχάσει ούτε κι ο Αλέξης ακόμη ο ''ανελλήνιστος'' και ''εθνομηδενιστής'', που είχε τα πόδια μονίμως ανοιχτά στον Εθνικό Ύμνο κι ένα ύφος ανέμελο, ξένοιαστο, σαν να άκουγε άσμα ελαφρολαϊκό.
Στην περίπτωση του Κυριάκου είχαμε μεν υπόψη μας την ευπρέπεια του ανδρός σε παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά - στη συγκεκριμένη - τον είδαμε εμβρόντητοι στην απρεπή στάση να κάθεται την ώρα της έπαρσης της σημαίας και της ανάκρουσης του Εθνικού Ύμνου, από συμπαράσταση - λέει - στην υγεία της Μέρκελ, που καθόταν κοντά του.
Αυτά όμως είναι σημειολογικά λάθη που φανερώνουν πολλά και προπάντων την δουλοπρέπεια του Έλληνα πρωθυπουργού απέναντι στην Καγκελάριο της Γερμανίας. Πρωτοφανής στα ελληνικά χρονικά η επιλογή του, αν σημειώσει κανείς ότι η Μέρκελ στεκόταν όρθια για περισσότερη ώρα στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, απ' όση απαιτείτο να κάνει τη στιγμή της υποδοχής και του τελετουργικού της ανάκρουσης των δύο ύμνων που ακολούθησαν...
Λυπάμαι που θα το πω, αλλά η εμφάνιση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Βερολίνο 60 ημέρες μετά την εκλογή του στον πρωθυπουργικό θώκο, έδωσε σε πολλούς την εντύπωση ότι ο ίδιος παρουσιάστηκε εκεί όχι με την επίσημη ιδιότητά του, αλλά ως νέος κυβερνήτης ομοσποσπονδιακού κρατιδίου της Γερμανίας που πήγε να υποβάλει τα διαπιστευτήριά του στην Μέρκελ, έτσι που να φέρει στην μνήμη μας μια ανάλογη ιστορική στιγμή.
Τη στιγμή του 1945, όταν ο τότε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Άμυνας Παναγιώτης Κανελλόπουλος, υποδεχόμενος τον Αμερικανό στρατηγό Τζέϊμς Βαν Φλιτ, προκειμένου να αναλάβει εκείνος την αρχηγία του ελληνικού στρατού στον πόλεμο κατά των ''αναρχοκομμουνιστών'', του είπε παρουσιάζοντας το ατρατιωτικό άγημα:
- Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας, εννοώντας τον Εθνικό Στρατό, και στη συνέχεια αποκάλεσε το κολαστήριο της Μακρονήσου (όπου κρατούνταν οι κομμουνιστές) ''Νέο Παρθενώνα''...
Για να επιστρέψουμε στον απόηχο της επίσκεψης Μητσοτάκη στη Γερμανία, τώρα που άρχισε να ξεχνιέται σχεδόν, η προώθηση επενδύσεων στον τομέα της ενέργειας και η πράσινη οικονομία (ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, διαχείριση των απορριμμάτων, ηλεκτροκίνηση, παραγωγικές δραστηριότητες που είναι φιλικές προς το περιβάλλον) - αν και κακώς - ενδιαφέρουν λιγότερο και δευτερευόντως τους Έλληνες πολίτες κι ας είναι πολλοί απ' αυτούς άνεργοι και με άδειες τσέπες ακόμα.
Αυτό που εξακολουθεί να σκεπάζει τον συναισθηματικό τους ορίζοντα και να τους κάνει να νιώθουν στο άκουσμα της λέξης ''Μακεδονία'' σαν μια πινέζα να τους τρυπά την καρδιά, είναι η υπόθεση της λιμνιαίας ''συμφωνίας'', που ήταν μια ήττα διπλωματική δια χειρός Τσίπρα, η οποία ισοδυναμεί με ήττα στο πεδίο της μάχης.
Στις αρχές του περασμένου αιώνα ο διπλωμάτης, πολιτικός και συγγραφέας Ίων Δραγούμης είχε πει κάποια λόγια αθάνατα για το πολύτιμο ''τρόπαιο'' της πατρίδας μας, που γράφτηκαν στα βιβλία σαν ιστορική παρακαταθήκη:
-Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει από την βρώμα όπου κυλιόμαστε, θα μας σώσει από την μετριότητα και από την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε!..
Με το δεδομένο αυτό, προφανώς, και θέλοντας να τιμήσει τον Μακεδονομάχο παππού του ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε συγκατανεύσει στο πρόσφατο παρελθόν - επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - στην επιθυμία πολλών βουλευτών της ΝΔ (μεταξύ των οποίων και ο νυν Πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας) να συμμετάσχουν στα πανελλαδικά-πανεθνικά συλλαλητήρια των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης.
Όμως το χθες ήταν χθες, δυστυχώς, και στο σήμερα άλλαξαν πολλά, για να μην πω όλα. Όσοι είχαν διαβάσει το άρθρο μου '' Όχι σκανδαλώδεις «αντιγραφές» της ατζέντας του προκατόχου σας, κύριε Μητσοτάκη...'' (15-8-2019, antinews.gr). θα θυμούνται ότι παρότρυνα τον Κυριάκο Μητσοτάκη να καλέσει όλους τους εγνωσμένης αξίας Έλληνες διπλωμάτες, νομικούς, ιστορικούς και συνταγματολόγους, για να βρουν από κοινού λύση για την ακύρωση των δυο όρων τουλάχιστον που αφορούν στη γλώσσα και την εθνότητα της ασύμφορης εθνικά ''συμφωνίας Πρεσπών'' (μια που η συνολική ακύρωσή της είναι αδύνατη), ώστε να έχει στα χέρια του την τεκμηριωμένη ιστορικά και νομικά άποψή τους κατά τις διεθνείς επαφές του.
Όπως έδειξαν όμως τα γεγονότα που ακολούθησαν στο Βερολίνο, ο πρωθυπουργός θεώρησε τετελεσμένο το γεγονός της προδοτικής παραχώρησης της προηγούμενης κυβέρνησης και δεν έκανε ούτε καν νύξη γι' αυτό μπροστά στη Γερμανίδα Καγκελάριο, η οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο - σε συνεργασία με τον Προέδρο Τραμπ - στη γέννηση της ''Βόρειας Μακεδονίας''.
Ήταν άλλωστε η πρώτη της έγνοια το να σεβαστεί ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας τη ''συμφωνία'' αυτή, όταν του τηλεφώνησε στις 26ης Μαΐου 2019 ( το βράδυ των αυτοδιοικητικών και ευρωπαϊκών εκλογών), για να τον συγχαρεί ''βλέποντας'' απ' τη δυναμική της νίκης του πως θα ήταν ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας.
Έτσι φτάσαμε στο Βερολίνο και τα... σημεία αναγνωρίσεως της πολιτικής Τσίπρα, που βλέπω να επαναλαμβάνονται και στο Σκοπιανό. Η εκεί παρουσία του πρωθυπουργού και η αδυναμία του να αρθρώσει κουβέντα για την μερική έστω αποκατάσταση της εθνικής αδικίας που είχε συντελεστεί στις Πρέσπες (12-6-2019) ισοδυναμεί με επίσημη αναγνώριση ως διεθνούς Συνθήκης της ''συμφωνίας των Πρεσπών'' εκ μέρους της νέας κυβέρνησης (της κυβέρνησης της ΝΔ) και της Ελλάδας, την οποία εκπροσωπεί σε πολιτικό επίπεδο!..
Ως εκ τούτου, είναι μάταιο να μιλάμε, πλέον, για βελτίωση των όρων της, αφού έγινε τετελεσμένο γεγονός η αποδοχή της προδοσίας. Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης πλησιάζει και είμαι, στ' αλήθεια, πολύ περίεργη για το αν θα δικαιολογήσει ή θα προσπεράσει ο κ. Μητσοτάκης την αβουλία του στο ''Μακεδονικό''...
Σε κάθε περίπτωση, η Μακεδονία θα εκδικηθεί τους επιλήσμονες της μακραίωνης ιστορίας της, με πρώτους τους κυρίους Κοτζιά και Τσίπρα, όπως και τους 153 βουλευτές που συνυπέγραψαν αργότερα την καταδίκη της, καταγράφοντας με τα μελανότερα γράμματα τη ''συμβολή'' τους στο εθνικό έγκλημα που συντελέστηκε σε βάρος της.
Το''ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ'' θα το λέμε, ως φαίνεται, και για την Μακεδονία... Κι αυτό, μαζί με τα λόγια του Ίωνα Δραγούμη, θα το θυμηθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, να είστε σίγουροι. Μόνο που όταν το θυμηθεί, στις πρώτες αρνητικές δημοσκοπήσεις, θα είναι πολύ αργά για εκείνον και το κόμμα του, καθώς η κλεψύδρα του χρόνου θ' αρχίσει ν' αδειάζει...
''Κρινιώ Καλογερίδου'' (Βούλα Ηλιάδου)

Αναρτήθηκε από EFENPRESS στις 3/9/2019

 

 

 

Πλόβντιβ: Στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα

Δευτέρα, 02 Σεπτεμβρίου 2019

Σημαντικά, όπως τα χαρακτήρισε ο Βούλγαρος πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ, αρχαιολογικά ευρήματα -κυρίως ένας πύργος που έχει τη μορφή πυραμίδας με ύψος περίπου 20 μέτρα και υλικά κατασκευής πέτρα και τούβλο με κονίαμα, ήρθαν στο φως κοντά στην πόλη του Πλόβντιβ (Φιλιππούπολη), συγκεντρώνοντας το ενδιαφέρον αρχαιολόγων της χώρας, αλλά και συναδέλφων τους από το εξωτερικό.

Από το Περιφερειακό Μουσείο Αρχαιολογίας του Πλόβντιβ ανακοινώθηκε ότι η ομάδα που ανακάλυψε τον εντυπωσιακό -όπως αναφέρουν σε σχετική τους ανακοίνωση- πύργο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έχουν χρησιμοποιηθεί εκατοντάδες τόνοι υλικών, προκειμένου η συγκεκριμένη κατασκευή να φθάσει σε τόσο μεγάλο ύψος.

Αρχαιολόγοι εργάζονται στο σημείο ώστε να προχωρήσουν στην «ανακάλυψη» περισσότερων λεπτομερειών για το συγκεκριμένο «εύρημα» -οι οποίες αναμένεται ότι θα συμβάλλουν στην καλύτερη γνωριμία με την ιστορία της περιοχής.

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided