Σάββατο, Σεπτέμβριος 26, 2020

EΛΛΑΔΑ 2ος

 

 

 

 

 

 

 

Τι λέει η Συνθήκη τής Λωζάνης;

 

 

 

Τι λέει η Συνθήκη τής Λωζάνης;

Για να μην σάς δουλεύει κ α ν έ ν α ς ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΟΣ α λ η τ ά μ π ο υ ρ α ς ΠΩΛΗΤΙΚΟΣ,

δημοσιο-ΚΑΦΡΟΣ και αργυρώνητος πράκτορας που επάγγελμά του,

είναι, η ε ξ α φ ά ν ι σ η των Ελλήνων και η τουρκο-ισραηλινή κατοχή!

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΩΣΤΑΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

Από το 7:30' τού video


"ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ"

Τομές 170706-ΣυνθήκηΤηςΛωζάνης

https://www.youtube.com/watch?v=6c7bwo_kn4s&feature=emb_logo

Αναρτήθηκε από στις 16/2/2020

 

 

 


Τρεις επιφανείς Γάλλοι προτείνουν τα ελληνικά ως επίσημη γλώσσα της ΕΕ

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2020

Γίνεται αντιληπτό ότι το Brexit έγινε για δύο, κυρίως, λόγους. Ο πρώτος είναι πως η Αγγλία δεν αισθάνθηκε ποτέ φύσει ανήκουσα στην Ευρώπη.

Ο δεύτερος είναι το έλλειμμα δημοκρατίας που χαρακτηρίζει τη λειτουργία των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και το οποίο οι πολίτες αντιλήφθηκαν και κατήγγειλαν ακούραστα και επί μακρόν.

Ο καθένας καταλαβαίνει πως είναι καιρός να ανακάμψουμε, αν θέλουμε να σώσουμε ένα ευρωπαϊκό οικοδόμημα που πλέον δεν αποτελεί ουτοπία, ύστερα από 50 χρόνια προσπαθειών και συγκεκριμένων συμφωνιών σε πάρα πολλούς τομείς. Πάνω απ’ όλα, είναι σίγουρα χρήσιμο να εργαστούμε για να δημιουργήσουμε για την Ένωση, μια πραγματικά δημοκρατική λειτουργία.

Αν όμως επιθυμούμε να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα προς την κατεύθυνση μιας Ευρώπης που έχει τη δική της δυναμική, είναι απαραίτητο να καλλιεργήσουμε στον Ευρωπαίο πολίτη το αίσθημα του ανήκειν, το οποίο θα καταστήσει την Ευρώπη ένα έθνος (που δεν εξαλείφει κατ’ ανάγκη τα έθνη που το συναποτελούν).

Είμαστε πεπεισμένοι ότι η Ευρώπη θα είναι η Ευρώπη (που πρέπει), όταν θα είναι σε θέση να εδραιώσει μια φιλοδοξία περισσότερο συνεπή προς το πνεύμα της – προς τη νοοτροπία της θα λέγαμε – κι όχι εάν αποτελεί απλώς συμμέτοχο στις υλιστικές πλειοδοσίες του παγκόσμιου «πολιτισμού» που παράγει αμέτρητους απόκληρους και οδηγεί την συντριπτική πλειονότητα των συγχρόνων μας στην ψυχολογική, συναισθηματική και πνευματική εξαθλίωση.

Η ένταξη του πολίτη στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα συνδέεται, κατά την άποψή μας, με μια συμβολική απόφαση η οποία, επιβεβαιώνοντας την ιδιότητά μας ως εχόντων την ευρωπαϊκή νοοτροπία, οδηγεί σε μια συνειδητοποίηση που μας διασώζει από τις υπερβολές των θανάσιμων αξιών της κυρίαρχης κουλτούρας.

Ως εκ τούτου, προτείνουμε την υιοθέτηση της ελληνικής, ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σίγουρα, η πρόταση αυτή θα προκαλέσει έκπληξη και σαρκασμό, αλλά καλούμε τον αναγνώστη να δεχθεί να δει πέρα από την αρχική του αντίδραση, τη βαθιά αλήθεια που εμπεριέχεται σε ό,τι αποτελεί σήμερα μια ουτοπία. Γνωρίζουμε όλοι, ότι ανεξάρτητα από τα ραγδαία επιστημονικά και φιλοσοφικά κεκτημένα του, το ελληνικό πνεύμα μπόρεσε να ορίσει τις έννοιες της δημοκρατίας και του μέτρου, που αποτελούν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Αν θέλουμε να προωθήσουμε μια νέα συνειδητοποίηση αυτής της κληρονομιάς, δεν το κάνουμε απλώς, για να προσκυνήσουμε ένα ιστορικό μνημείο ή, ακόμη λιγότερο, για να αυξήσουμε μια ευρωκεντρική παράνοια, αλλά διότι μας φαίνεται υγιές σε τούτη την περίοδο της αμφιβολίας, να αναζωογονήσουμε τη νοοτροπία μας με αξίες που δίνουν κεντρική θέση στο διάλογο, στο κριτικό πνεύμα, στην αίσθηση του μέτρου ή ακόμη και στη διαχείριση των χτυπημάτων της μοίρας με αδελφοσύνη.

Διότι, η ελληνική γλώσσα, η πηγή ζωής που μας έδωσε τα φώτα, ποτέ δεν έπαψε να τροφοδοτεί δια μέσου των αιώνων το ίδιο πνεύμα το οποίο συγκινούμεθα όταν ανακαλύπτουμε στην Ελλάδα του σήμερα. Έχουμε άραγε συνειδητοποιήσει επαρκώς, το ότι η καθημερινή συμπεριφορά των Ελλήνων, που γοητεύει τον ξένο τουρίστα, αποτελεί απλούστατα έκφραση του ίδιου αυτού πνεύματος;

Έχουμε άραγε συνειδητοποιήσει επαρκώς, ότι η ελληνική είναι μία γλώσσα οι λέξεις της οποίας απηχούν σημασιολογικά, συναισθηματικά και μουσικά, βαθιά νοήματα, τουτέστιν την αλήθεια των πραγμάτων, η οποία επιβίωσε και δεν λησμονήθηκε στην πορεία; Εντέλει, έχουμε πλήρη επίγνωση του ότι αυτή η κληρονομιά, το πνεύμα, και η σημασιολογική απήχηση των λέξεων είναι στοιχεία που εξακολουθούν να είναι παρόντα σε μία γλώσσα ζωντανή;

Κατά τρόπον καλύτερο από οποιαδήποτε άλλη γλώσσα, η ελληνική είναι η γλώσσα του ανθρώπου σε επαφή με το οικουμενικό (όπως, τόσο καλά, το είχε διατυπώσει ο Κώστας Αξελός σε ένα εμπνευσμένο κείμενο). Όμως, εξαρτάται πλέον μόνον από εμάς (και από τους Έλληνες) το να καταφύγουμε σε αυτήν την γλώσσα και να αντλήσουμε έμπνευση από το πνεύμα που την διέπει. Ας αντιληφθούμε, ότι η ελληνική είναι ο θησαυρός που διαθέτουμε, και θα ήταν ένδειξη πολύ κακής διαχείρισης να τον εγκαταλείψουμε στο ισχύον καθεστώς, μιας γλώσσας που ομιλείται από ολίγους.

Από πρακτικής απόψεως, η υιοθέτηση της ελληνικής ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αναμένεται να συναντήσει μείζονα εμπόδια, ει μη μόνον αυτά των ανέξοδων σαρκασμών. Και ακριβώς λόγω της σημερινής της «βαρύτητας», η ελληνική γλώσσα δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αντίπαλος των μεγάλων γλωσσών της Ευρώπης, έτσι ώστε η υιοθέτησή της ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αποτελούσε περισσότερο ένα γεγονός σε συμβολικό επίπεδο, παρά ένα πραγματικό πολιτικό διακύβευμα.

Διότι το ζητούμενο δεν είναι να επιβληθεί καθολική εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, αλλά απλούστατα να της αναγνωριστεί – ως γλώσσας που συμβολίζει το ευρωπαϊκό πνεύμα- το στάτους της επίσημης γλώσσας της Ένωσης.

Αυτό που προτείνουμε, είναι ένα είδος μαγικού που μας φαίνεται μάλλον αυτονόητο, παρά τρελό, και που δύναται να μεταμορφώσει τον πολίτη κάθε χώρας σε πραγματικό πολίτη της Ευρώπης. Έχουμε πράγματι την βεβαιότητα, ότι οι Ευρωπαίοι θα κολακεύονταν αν έχαιραν κατ’ αυτόν τον τρόπο μιας απτής αίσθησης του ανήκειν σε έναν πολιτισμό, ο οποίος τους συναρπάζει, ενώ, μέσα από την συμβολική αυτή προσχώρηση θα μπορούσαν να αντλήσουν την ελπίδα και την βούληση για μία Ευρώπη ισορροπημένη, που θα δώσει εκ νέου προτεραιότητα στον άνθρωπο και στην τελείωσή του. Εν κατακλείδι, τον τελικό λόγο για την ενδεχόμενη απήχηση που θα έχουν τα ελληνικά στην ζωή της Ένωσης, τον έχει ο λαός. Εάν ο συλλογισμός μας επαληθευτεί, θα θριαμβεύσουν, αν πάλι όχι, η υιοθέτηση των ελληνικών ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα παραμείνει ως ελάχιστος φόρος τιμής προς την πηγή του πολιτισμού μας.

Μήπως όμως να αφήσουμε την μαγεία να λειτουργήσει;

Πριν ξεκινήσουν για την ίδρυση του Βυζαντίου, οι Έλληνες άποικοι συμβουλεύτηκαν το Μαντείο των Δελφών. Ο σιβυλλικός χρησμός που δόθηκε, είχε ως εξής: «Ιδρύσατε την πόλη σας, έναντι της πόλης των τυφλών».

Απέναντι από ένα χωριό που είχε κτιστεί στην ασιατική όχθη λοιπόν, οι Έλληνες ανακάλυψαν τον Κεράτιο Κόλπο (το χρυσούν κέρας), τοποθεσία απολύτως πρόσφορη για την κατασκευή ενός εξαιρετικού λιμένα και μιας εξέχουσας πόλης, που οι κάτοικοι του χωρίου δεν είχαν κατορθώσει να δουν.

Μήπως λοιπόν είμαστε κι εμείς τυφλοί;

Pierre Berringer, Νίκαια – εκδότης
Yves Canier, Μπεζανσόν – καθηγητής κλασικής φιλολογίας
Catherine Teuler, Παρίσι – καθηγήτρια αγγλικής

Μετάφραση: Νίκος Λεγάκης, Γεωργία Πρωτογέρου
Επιμέλεια κειμένου: Γεωργία Πρωτογέρου

 

 

 

 

 

Η Ελλάδα στις … «κλούβες» !

Αποτέλεσμα εικόνας για δημήτρης Νατσιός

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος- Κιλκίς


Την περίοδο της Κατοχής, οι Γερμανοί, τα ναζιστικά κτήνη, σατανικά ευρηματικοί στα μαρτύρια και τους βασανισμούς, για να αποφεύγουν και να αποτρέπουν τις δολιοφθορές - όπως στον Γοργοπόταμο - στα τραίνα που μετέφεραν πολεμοφόδια, εφηύραν το εξής απάνθρωπο και εγκληματικό επινόημα.
Έβαζαν μπροστά από την μηχανή του τραίνου μια κλούβα, ένα σιδερένιο κλουβί, και μέσα σ’ αυτό στρίμωχναν ομήρους, Έλληνες πολίτες, τους οποίους άρπαζαν στα διαβόητα «μπλόκα».

Το μακάβριο αυτό βαγόνι-«κλούβα», το περίζωναν και με εκρηκτικά. Μ’ αυτόν τον τρόπο, ήθελαν να αποτρέψουν ανατινάξεις συρμών, γιατί, οι πρώτοι που θα κομματιάζονταν, θα ήταν οι όμηροι της «κλούβας».
Δεν ήταν σπάνιο μες στις «κλούβες» να υπάρχουν γυναίκες.

Έχω ενώπιον μου το ιστορικό μυθιστόρημα του Ζήση Σκάρου με τίτλο «Οι κλούβες», εκδόσεις «ΕΣΤΙΑΣ» του 1978.
Στην σελίδα 89, διαβάζω για το «βαγόνι των αιχμαλώτων», όπως ονόμαζαν οι γουρνόλυκοι Γερμανοί, τις «κλούβες του θανάτου».

Διηγείται ένας μελλοθάνατος όμηρος: «Η ζωή στην κλούβα πήρε το δρόμο της. Τον θάνατο δεν τον έβλεπες να τρέχει πίσω από τα εκτελεστικά αποσπάσματα.
Αν ερχόταν, θα ερχόταν απροειδοποίητα, με τη μορφή ανατίναξης.

Η σκέψη πως παραμόνευε κάτω από τις κουβέρτες μας - υπήρχαν δυναμίτες-προσαρμοζόταν σιγά-σιγά με την καινούρια πραγματικότητα κι έπαψε να εξουσιάζεται αποκλειστικά απ’ το φόβο, όπως τις πρώτες μέρες.
Την απειλή, που συνεχιζόταν πάντα η ίδια, τη νόθευε ο χρόνος με την συνήθεια».
Διαβάζοντας στο παραπάνω απόσπασμα την φράση «Το θάνατο… με τη μορφή ανατίναξης», θυμήθηκα κάτι που είχα διαβάσει για έναν άλλο λαό, που διέπρεψε σε θηριωδίες, σε πολυώδυνα μαρτύρια και βασανιστήρια, σε ανθρωποφάγα στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε κράτος-συμμορία που παρουσίαζε τον θάνατο με χίλια αποτρόπαια πρόσωπα.
Ήταν οι δάσκαλοι των Γερμανών, οι Τούρκοι. Ερανίζομαι από το πολύκροτο βιβλίο του Πολυχρόνη Ενεπεκίδη: «Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο» μια γνωστή ίσως σε πολλούς παραπομπή. (Σελ. 21, εκδ. «Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης»).
«Η Γενοκτονία αλά τούρκα είναι βουβή, πονηρή, ανατολίτικη…
Οι καλούμενες εκτοπίσεις, εξορίες των κατοίκων ολόκληρων χωριών, οι εξοντωτικές εκείνες οδοιπορίες μέσα στο χιόνι των γυναικόπαιδων και των γερόντων-οι άνδρες βρίσκονται ήδη στα τάγματα εργασίας ή στο στρατό-δεν οδηγούν φυσικά σε κανένα Άουσβιτς με τους διαβολικά οργανωμένους μηχανισμούς της φυσικής εξόντωσης του ανθρώπου-όχι!
Ήταν όμως ένα Άουσβιτς εν ροή, οι άνθρωποι πέθαναν καθ’ οδόν, δεν περπατούσαν για να πεθάνουν από τις κακουχίες, την παγωνιά, την πείνα, τον εξευτελισμό του ανθρώπου.
Αυτό ήταν το διαβολικό σύστημα, πονηρά οργανωμένο.
Δεν υπήρχε στο τέρμα κανένα Άουσβιτς, γιατί για τους περισσότερους, δεν υπήρχε τέρμα. Το ταξίδι προς τον θάνατο ήταν ο θάνατος, όχι το τέρμα του ταξιδιού».
Έβλεπα τις προάλλες την Μέρκελ να χαχανίζει χαζοχαρούμενα κοιτώντας το καθρέπτη που της χάρισε ο Ερντογάν.
Φιλίες και κοινές συνήθειες, προαιώνιες.
Τους ενώνουν πολλά.
Η φρικώδης βαρβαρότητα των μωχαμετάνων της Ανατολής και η παγερή ασυνειδησία των Ούννων του Βορρά.
Έξοχος ο συμβολισμός του δώρου. Ένας καθρέπτης.
Η φράγκικη θηριωδία «καθρεφτίζεται» στην τουρκική ωμότητα.
Βλέπει το είδωλό της.
Από την μια μεριά «οι Κλούβες» από την άλλη τα «Αμελέ Ταμπουρού».
Συνάντηση σε υψηλότατο επίπεδο, όντως ιστορική.
Και ερωτώ: τι άλλαξε από τότε που την «γείτονα» και την «εταίρο» κυβερνούσαν ο Μουσταφά Κεμάλ και ο Αδόλφος Χίτλερ αντίστοιχα;
Οι σημερινοί βασανιστές και γενοκτόνοι δεν είναι ένστολοι επαγγελματίες σαδιστές, που ποδοπατούν και κατασπαράζουν κορμιά, αλλά υπερειδικοί στο να εξουθενώνουν και να υποτάσσουν ψυχές.
Οι νέες κατοχές δεν δρουν με τα … κλασσικά εργαλεία βασανισμού-ρόπαλα και κνούτα, πυρωμένα σίδερα, βούνευρα και ηλεκτρόδια.
Όχι πια ουρλιαχτά και αίματα και δυσώδη δεσμωτήρια με λάσπη και περιττώματα, αλλά επεμβάσεις από απόσταση για αλλαγή της συμπεριφοράς των πολιτών, για την πειθήνια υπακοή σε διαταγές, σε μνημόνια, για την διάβρωση του πνεύματος, για αλυσόδεμα της σκέψης, για την κατάλυση του αντίλογου.
Για αρπαγή της ψυχής και συναίνεση μέσω του φόβου, του τρόμου για το αύριο. Οι Τσέτες και οι Αξιωματικοί των Ες-Ες είναι πια μέσα στα σπίτια μας, νυχθημερόν…
Και επιβάλλουν αμαχητί προδοσίες της Μακεδονίας και λεηλασία των τιμαλφών του λαού και συνεκμεταλλεύσεις και μοίρασμα του Αιγαίου και υποδοχή των αφιονισμένων εποίκων του Ισλάμ.
Όλα εύκολα, αντουφέκιστα μαζί με τους χαμογελαστούς Κουΐσλιγκ της ημεδαπής.
Όλη η πατρίδα μεταβλήθηκε σε «κλούβα», σε βαγόνι ομήρων ένας ολόκληρος λαός, φοβισμένος.
Το χειρότερο που συνέβη τα χρόνια τα μνημονιακά, που αρχίζουν, όχι από το 2009, αλλά από τότε που προσχωρήσαμε στην «ευρωπαϊκή οικογένεια», είναι ότι συνηθίσαμε την υπακοή, ανεπαισθήτως υποδουλωθήκαμε, γίναμε πλαδαροί, ευρωπαειδή-ας μου συγχωρεθεί ο νεολογισμός.
(Κάθε νέος πρωθυπουργός, αφού εκτοξεύσει προεκλογικώς κάποια -προθέσεις πάντοτε - αερόπλαστα ανδραγαθήματα και παλληκαριές της δεκάρας - σχίζω μνημόνια-σπεύδει στην Καγκελλαρία και επιστρέφει άκακος ως αρνίον, ιματισμένος και σώφρον παρά τους πόδας της Μέρκελ.
Η γνωστή τακτική που μας έχουν συνηθίσει οι ημέτεροι ταρτούφοι της πολιτικής.
Μέσα λεονταρισμοί και έξω εδαφιαίες μετάνοιες στους αυθέντες τους).
Θυμήθηκα ένα περιστατικό που συνέβη κατά τις πρώτες μέρες της Επανάστασής του ’21.
Το περιγράφει ο Φωτάκος στα απομνημονεύματά του.
Εξηγεί τις αιτίες που «εγαυρίασαν» οι εχθροί και εμείς υπομένουμε αμαχητί τις κακουργίες τους.
«Όταν δε οι Τούρκοι του Νιοκάστρου, πολιορκούμενοι από τους Έλληνας, απεφάσισαν να παραδοθούν, συνέβη το εξής: οι Τούρκοι εζήτησαν να έλθουν εις ομιλίαν με τους Έλληνας, και ώρισαν τον τό­πον και την ημέραν διά να ανταμώσουν οι αξιωματικοί και των δυο μερών.
Ανυπόμονοι δε και απειθείς όντες οι Έλληνες στρατιώται, ό­ταν οι Τούρκοι έβγαιναν διά να ομιλήσουν, ήρχοντο και αυτοί σωρηδόν διά να ίδουν, να ακούσουν και να μάθουν πώς ήθελε παραδοθούν∙ αλλά τούτο εφόβιζε τους Τούρκους και ούτως έφυγαν και επήγαν εις το φρούριον.
Αφού δε πλέον είδαν οι Τούρκοι, ότι οι Έλληνες δεν ακούουν τους καπεταναίους των, μίαν ημέρα ο Τσιντάραγας, κλειδού­χος του φρουρίου, έχασε την υπομονήν και στραφείς προς τους στρατιώτας εφώναξεν ούτως· “σουτ βρε Ρωμηοί”.
Η φωνή αύτη αμέσως έ­φερε σιωπήν.
Εδώ δε εφαρμόζεται το ρητόν· “Είδεν ο δούλος τον δεσπότην και εφηβήθη”. Κατ' ουδένα άλλον τρόπο εδύναντο οι καπε­ταναίοι να απομακρύνουν τους στρατιώτας των διά να σταθούν οι Τούρκοι εις ομιλίαν, η δε φωνή του αγά μόνη τους ησύχασε.
Πόσον ο φόβος είναι δυνατός και ανεξάλειπτος, όταν είναι παιδιόθεν ριζω­μένος εις τας ψυχάς των ανθρώπων, καθώς τότε ήτο εις τους Έλληνας από τους Τούρκους.» (Εκδ. «Βεργίνα», σελ. 87-88)
Το πολιτικό τετρομαγμένο ασκέρι που μας κυβερνά εμπίπτει στην φράση: «Είδεν ο δούλος τον δεσπότην και εφοβήθη».
Παιδιόθεν…
"Ιωάννης Καποδίστριας"

Αναρτήθηκε από στις 10/2/2020

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΤΙΖΟΥΝ ΤΖΑΜΙ,

ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΤΟ…ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΟΥΝ


ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΤΙΖΟΥΝ ΤΖΑΜΙ, ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΤΟ…ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΟΥΝ


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μεγάλος σάλος δημιουργήθηκε στην μουσουλμανική κοινότητα της Σερβίας από την απόφαση των σερβικών αρχών να κατεδαφιστεί ένα μεγάλο τζαμί στην σερβική πρωτεύουσα που ανάγειρε η λεγομένη «Ισλαμική Ένωση», που θέλει να λειτουργεί σαν κράτος εν κράτει, χωρίς όμως να τηρήσει τις νόμιμες προδιαγραφές.

Όπως αναφέρεται ένα μουσουλμανικό τέμενος στην περιοχή Zemun του Βελιγραδίου, το οποίο όμως είχε οικοδομηθεί χωρίς να πάρει κάποια άδεια από τις σερβικές αρχές, προφανώς με το αυτοδίκαιο της ανοχής στην ισλαμική κοινότητα, κατεδαφίστηκε πάραυτα και οι εικόνες της κατεδάφισης του αναρτήθηκαν στα τουρκικά ΜΜΕ.

Η κατεδάφιση προκάλεσε την αντίδραση των μουσουλμάνων οι οποίοι συγκεντρωθήκαν έξω από το κατεδαφισμένο τζαμί και

τέλεσαν μουσουλμανική τελετή.

Ο ίδιος ο μουφτής του Βελιγραδίου, Mustafa Yusufspahiç, χαρακτήρισε την ενέργεια της κατεδάφισης του τζαμιού σαν πρωτοφανή και όπως τόνισε ο ίδιος, ζει επί δεκαετίες στο Βελιγράδι και δεν περίμενε ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο δίνοντας μάλιστα έμφαση στην… οθωμανική παράδοση της Σερβίας.

Δηλαδή… επιστροφή σε εκείνη την μαύρη εποχή, μόνο που οι Σέρβοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα.

Μάλιστα!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος  www.nikosxeiladakis.gr

Αυτά είναι ΛΕΦΤΑ!

Κάργα "Χουβαρνταλίκια" του Δήμου Αθηναίων ΥΠΕΡ των ...ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ!

Of course!


Αποτέλεσμα εικόνας για λαθρομεταναστεσ στην ελλαδα


Σε προσλήψεις με μισθούς έως 3.500 ευρώ τον μήνα (!!!) προχωρά ο δήμος Αθηναίων για να στελεχώσει την ανοιχτή δομή Φιλοξενίας Αιτούντων άσυλο και Ευάλωτων Ομάδων Πολιτών Τρίτων Χωρών στον Ελαιώνα.


Σχετική εικόνα

Αποτέλεσμα εικόνας για λαθρομεταναστεσ στην ελλαδα

Στο πλαίσιο αυτό, η Εταιρεία Ανάπτυξης & Τουριστικής Προβολής Αθηνών (ΕΑΤΑ) απηύθυνε την Δευτέρα πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη σύναψη συμβάσεων μίσθωσης έργου 35 ατόμων διαφορετικών ειδικοτήτων με τις αποδοχές να ξεκινούν από τα 1.700 ευρώ.
Οι συμβάσεις αφορούν στο χρονικό διάστημα έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 ενώ υπάρχει η δυνατότητα παράτασής τους εφόσον η ΕΑΤΑ Α.Ε εξακολουθεί να έχει την αρμοδιότητα διαχείρισης του προγράμματος, που χρηματοδοτείται από το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης.

Αποτέλεσμα εικόνας για λαθρομεταναστεσ στην ελλαδα

Παράλληλα, προκηρύχτηκαν επιπλέον 5 θέσεις για την υλοποίηση του έργου «Πρόγραμμα Στέγασης για Αιτούντες Άσυλο» σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες
Σύμφωνα με τις δύο παραπάνω πρόσκλησεις (διαβάστες τις εδώ και εδώ), οι ενδιαφερόμενοι μπορούν έως τις 7 Φεβρουαρίου να διεκδικήσουν μία από τις ακόλουθες θέσεις:
(1) Υπεύθυνος Έργου,
(1) Συντονιστής Έργου,
(1) Οικονομικός Υπεύθυνος,
(
4) Στελέχη Διοικητικής Υποστήριξης του έργου,

(5) Κοινωνικοί Λειτουργοί,

(2) Ψυχολόγοι,

(5) Τεχνικοί,

(3) Συντονιστές δομής,

(1) Υπεύθυνος Επικοινωνίας / Ευαισθητοποίησης Κοινότητας,

(3) Διοικητικά Στελέχη,

(2) Οδηγοί,

(12) Διερμηνείς.


Αποτέλεσμα εικόνας για λαθρομεταναστεσ στην ελλαδα
Η αμοιβή για κάθε συμβασιούχο, ανά θέση και ειδικότητα, που θα απασχοληθεί για την εκτέλεση του έργου των προσκλήσεων, ανέρχεται:
«- στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων ευρώ (3.500,00 €) μηνιαίως, για τη θέση Υπεύθυνου Έργου,

- στο ποσό των τριών χιλιάδων ευρώ (3.000,00 €) μηνιαίως, για τη θέση Συντονιστή Έργου,

- στο ποσό των τριών χιλιάδων ευρώ (3.000,00 €) μηνιαίως, για τη θέση Οικονομικού Υπεύθυνου,

- στο ποσό των δύο χιλιάδων εκατό ευρώ (2.100,00€) μηνιαίως, για τη θέση Υπεύθυνου Τμήματος Λογιστηρίου,

- στο ποσό των τριών χιλιάδων διακοσίων ευρώ (2.000,00 €) μηνιαίως, για την κάθε θέση Ψυχολόγου του Έργου,

- στο ποσό των χιλίων εννιακοσίων ευρώ (1.900,00 €) μηνιαίως, για την θέση Στελέχους Λογιστηρίου (Accounting),

- στο ποσό των χιλίων εννιακοσίων ευρώ (1.900,00€) μηνιαίως, για την θέση Διοικητικού Στελέχους – Τμήμα Λογιστηρίου,

- στο ποσό των χιλίων εννιακοσίων ευρώ (1.900,00 €) μηνιαίως, για την κάθε θέση Τεχνικού,

- στο ποσό των χιλίων εννιακοσίων ευρώ (1.900,00 €) μηνιαίως, για την κάθε θέση Συντονιστή δομής,

- στο ποσό των χιλίων εννιακοσίων ευρώ (1.900,00 €) μηνιαίως, για την κάθε θέση Οδηγού,

- στο ποσό των χιλίων εννιακοσίων ευρώ (1.900,00 €) μηνιαίως, για την κάθε θέση Κοινωνικού Λειτουργού του Έργου,

- στο ποσό των χιλίων εννιακοσίων ευρώ (1.900,00 €) μηνιαίως, για την θέση Στελέχους διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού και μισθοδοσίας (HR – Payroll),

- στο ποσό των χιλίων εννιακοσίων ευρώ (1.900,00€) μηνιαίως, για τη θέση του Υπεύθυνου Επικοινωνίας/ Ευαισθητοποίησης Κοινότητας,

- στο ποσό των χιλίων επτακοσίων πενήντα ευρώ (1.750,00€) μηνιαίως, για τη θέση Διοικητικού Στελέχους –Τμήματος Προμηθειών (Junior),

- στο ποσό των χιλίων επτακοσίων ευρώ (1.700,00 €) μηνιαίως, για την θέση Στελέχους Παρακολούθησης Έργου και Διαχείρισης και Ανάλυσης Δεδομένων (Project Reporting - Data Manager),

- στο ποσό των χιλίων επτακοσίων ευρώ (1.700,00 €) μηνιαίως, για την θέση Στελέχους παρακολούθησης διαφάνειας διαγωνιστικών διαδικασιών (Transparency Reporting)».

Σχετική εικόνα

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/aytodioikisi/842446_misthoys-eos-3500-eyro-mina-dinei-o-dimos-athinaion-stin

"ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ"

Αναρτήθηκε από στις 3/2/2020

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided