Σάββατο, Σεπτέμβριος 26, 2020

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 1ος

 

 

 

Τα νέα μοναδικά ευρήματα από την προϊστορική πόλη του Ακρωτηρίου Θήρας

 

 

 

 

 

 

 

Τα νέα μοναδικά ευρήματα από την προϊστορική πόλη του Ακρωτηρίου Θήρας

Δείτε τις φωτογραφίες

Τα νέα μοναδικά ευρήματα από την προϊστορική πόλη του Ακρωτηρίου Θήρας

Νέα ευρήματα αποκαλύφθηκαν στις συνεχιζόμενες ανασκαφές που πραγματοποιούνται στο Ακρωτήριο Θήρας.

Τα έργα, όπως αναφέρει ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, τελούν υπό την αιγίδα της Αρχαιολογικής Εταιρείας υπό την διεύθυνση του ομότιμου καθηγητή κ. Χρίστου Ντούμα.

Η ανασκαφή πραγματοποιείται με την εποπτεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και με τη χρηματοδότηση της εταιρείας Kaspersky.

Στους εσωτερικούς χώρους του κτιρίου, γνωστού με το συμβατικό όνομα «οικία των Θρανίων»που πιθανότατα είναι δημόσιου χαρακτήρα, το 1999 είχε βρεθεί ο περίφημος χρυσός αίγαγρος που εκτίθεται στο Μουσείο Προϊστορικής Θήρας.

Ήταν τοποθετημένος σε πήλινη λάρνακα, δίπλα σε σωρό κεράτων ζώων.

Το 2019 βρέθηκε, κάτω από τις επιχώσεις καταστροφής, μια αναπάντεχη πληθώρα μοναδικών ευρημάτων.

Στον Χώρο 1, αποκαλύφθηκαν τέσσερα νευρωτά αγγεία που είχαν μερικώς αποκαλυφθεί σε προηγούμενες ανασκαφικές περιόδους, καθώς και μπρούτζινα αντικείμενα, όπως δύο μεγάλοι διπλοί πελέκεις από πολύ λεπτό μπρούντζινο έλασμα αλλά και άλλοι μικρογραφικοί, πυρήνες κεράτων, μικροσκοπικές ψήφοι ενός ή περισσοτέρων περιδεραίων.

Επίσης, ομοιώματα τρίτωνος και ναυτίλου από φαγεντιανή, μία ψήφος από ορεία κρύσταλλο σε σχήμα οκτώσχημης ασπίδας, με κατάλοιπα ερυθρού νήματος στην οπή ανάρτησης. Τα ανωτέρω αντικείμενα βρέθηκαν κάτω από το αποτύπωμα ξύλινης κατασκευής, και ενδέχεται να ήσαν αναρτημένα σ’ αυτήν. Στις επιχώσεις, τέλος των θυραίων ανοιγμάτων του Χώρου 1 βρέθηκαν ρόδακες , πιθανώς επιθήματα σε ξύλινα στοιχεία. Ιδιαίτερα εμβληματικό είναι το ενεπίγραφο θραύσμα ομοιώματος τρίτωνα. Η επιγραφή, αποτελούμενη από συλλαβογράμματα της Γραμμικής Α γραφής και ένα ιδεόγραμμα, είναι γραμμένη με μελάνι και πιθανολογείται ότι σχετίζεται με την χρήση του κτιρίου.

 

 

Χαλαρό στρώματα θαλάσσιας άμμου με μικρά βοτσαλάκια, χαλίκια και χώμα επάνω στο δάπεδο του χώρου 1, αποδόθηκαν από τον γεωλόγο Γ. Βουγιουκαλάκη σε αποθέσεις παλιρροϊκού κύματος (τσουνάμι) που προηγήθηκε της ηφαιστειακής έκρηξης.

Στον Χώρο 2, περιμετρικά της νότιας και δυτικής παρειάς του Αποθέτη των Κεράτων, αποκαλύφθηκαν οι υποδοχές έξι τουλάχιστον ξύλινων πασσάλων, στις οποίες έγινε έγχυση γύψου για δημιουργία εκμαγείων. Από τα ανασκαφικά δεδομένα συνάγεται ότι οι πάσσαλοι δημιουργούσαν ένα είδος εσχάρας επάνω στην οποία γινόταν η απόθεση των κεράτων. Στη βάση της εσχάρας, ανάμικτα με κέρατα, βρέθηκαν λίθινα εργαλεία και σκεύη, όπως 43 μικρά ανοικτά αγγεία και δύο κλειστά ενώ σε άμεση συνάφεια με αυτά βρέθηκαν κατάλοιπα υφασμάτων και απανθρακωμένοι καρποί. Από την χρονολόγηση ορισμένων αγγείων στην Υστεροκυκλαδική πρώτη περίοδο επιβεβαιώνεται ότι το κτίριο ήταν σε χρήση και λειτουργία μέχρι την τελική καταστροφή της πόλης.

Δυτικά του Αποθέτη των Κεράτων αποκαλύφθηκε ένα ακόμη ζεύγος πήλινων κιβωτιδίων: το μεγαλύτερο, ανεστραμμένο. Στο εσωτερικό του εγκιβώτιζε το μικρότερο, εντός του οποίου, μέσα σε πηλοκονίαμα, είχε βυθιστεί ξύλινο κουτί, όπως μαρτυρεί το αποτύπωμά του. Μέσα στο κουτί αυτό φυλασσόταν μαρμάρινο πρωτοκυκλαδικό ειδώλιο γυναικείας μορφής της παραλλαγής Σπεδού σε ύπτια θέση, ελλιπές κατά τον λαιμό με το κεφάλι και κατά τα σκέλη από τα γόνατα και κάτω. Τα εσωτερικά τοιχώματα τόσο των πήλινων κιβωτιδίων όσο και του ξύλινου κουτιού είναι επιχρισμένα με ζωηρό ερυθρό χρώμα.

Στο νοτιοδυτικό τμήμα του Χώρου 2, κάτω από θρυμματισμένες πλάκες δαπέδου, θραύσματα λίθινων εργαλείων και θαλάσσια βότσαλα ήρθαν στο φως δύο συστάδες μικκύλων πρωτοκυκλαδικών αγγείων. Την μία αποτελούσαν 16 αγγεία τοποθετημένα γύρω από ξύλινο αντικείμενο, του οποίου η μορφή ελπίζεται να διαπιστωθεί μετά από την ανάσυρση του γύψινου εκμαγείου του αποτυπώματός του. Την δεύτερη συστάδα λίγο αποτελούσαν 131 μικκύλα αγγεία μέσα σε αβαθή κοιλότητα επάνω στο δάπεδο.

Παρόμοιοι τύποι αγγείων έχουν βρεθεί παλαιότερα τόσο στην ευρύτερη περιοχή της Οικίας των Θρανίων, όσο και στην αρχαιότερη φάση του οικισμού κάτω από την Πλατεία του Κενοταφίου – μια περιοχή που πιθανώς σχετιζόταν με ταφική λατρεία. Το μικρό μέγεθος των αγγείων αυτών, η χονδροειδής κατασκευή τους, το πλήθος, αλλά και η παντελής απουσία παράλληλων σε κτερίσματα πρωτοκυκλαδικών τάφων, υποδηλώνουν ότι πρόκειται για σκεύη που παράγονταν μαζικά για συγκεκριμένο σκοπό. Η συγκέντρωσή τους στις παραπάνω περιοχές, με τον έντονο συμβολισμό, συνηγορεί υπέρ της ερμηνείας ως σκευών πόσης κατά την διαδικασία μαζικών τελετουργικών πράξεων.

Είναι προφανές ότι η εν εξελίξει έρευνα της οικίας των Θρανίων στο νότιο όριο της προϊστορικής πόλης του Ακρωτηρίου, δίπλα στην Ξεστή 3, -το σημαντικό δημόσιο κτίριο με την πλούσια τοιχογραφική διακόσμηση-, αναμένεται να αποκαλύψει πλήθος ακόμη στοιχείων που θα δώσουν μια νέα ερμηνευτική ώθηση σε ουσιώδη ερωτήματα για την κοινωνία του προϊστορικού Αιγαίου.

NEWSBEAST.GR  30/1/2020

 

 

 

 

 

 

 

Επίδαυρος:

Οικοδόμημα κάτω από τη Θόλο στο Ασκληπιείο ρίχνει νέο φως στο ιερό

Η Θόλος ήταν ένα είδος υπόγειας κατοικίας του Ασκληπιού, όπου γινόταν η θεραπεία των ασθενών μέσω της εγκοίμησης.

Επίδαυρος: Οικοδόμημα κάτω από τη Θόλο στο Ασκληπιείο ρίχνει νέο φως στο

DEA / ARCHIVIO J. LANGE via Getty Images

Ένα νέο οικοδόμημα που εντοπίστηκε στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου, δίνει καινούργια στοιχεία για το φημισμένο ιερό της αρχαιότητας, κυρίως όσον αφορά τα πρώιμα χρόνια της δημιουργίας του. Πρόκειται για ένα άγνωστο ως τώρα οικοδόμημα της αρχαϊκής εποχής, που είχε οικοδομηθεί στη θέση όπου αργότερα, στον 4ο αι. π.Χ., ανεγέρθηκε η Θόλος, το εμβληματικότερο κτήριο του Ασκληπιείου.

Το κτίριο, ορθογώνιας κάτοψης, διέθετε υπόγειο χώρο αντίστοιχο του ισογείου με ψηφιδωτό δάπεδο και στο ισόγειο περιστύλιο. Σύμφωνα με τα ως τώρα στοιχεία της ανασκαφής, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, χρονολογείται γύρω στο 600 π.Χ. «Δηλαδή, η λατρεία του Ασκληπιού εμφανίζεται να ξεκινά νωρίτερα στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου. Μέχρι τώρα, θεωρούνταν ότι ξεκινούσε γύρω στο 550 π.Χ., δηλαδή στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. Τώρα πηγαίνει νωρίτερα, κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό και για την ιστορία του ιερού και για την ιστορία του ίδιου του Ασκληπιού», αναφέρει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο επικεφαλής των ανασκαφών του Πανεπιστημίου Αθηνών στην αρχαία Επίδαυρο, ομότιμος καθηγητής Βασίλης Λαμπρινουδάκης. Ο καθηγητής, μαζί με τους συνεργάτες του Αλεξάνδρα Σφυρόερα και Βαγγέλη Καζολιά, θα παρουσιάσουν τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα των ανασκαφικών εργασιών τη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου, ώρα 19.00, στο αμφιθέατρο «’Αλκης Αργυριάδης» στο κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών (Πανεπιστημίου 30). Τίτλος ομιλίας «Ανασκαφή στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου: αποκάλυψη κτηρίου προδρομικού της Θόλου».

Τι εντοπίστηκε

«Στη θέση όπου αργότερα οικοδομήθηκε η Θόλος, έχει βρεθεί ένα τμήμα οικοδομήματος, ένα ‘διπλό’ κτίριο, με υπόγειο και ισόγειο. Επειδή είχε υπόγειο, όπως και η Θόλος, θεωρούμε ότι είναι ένας πρόδρομος αυτού του ‘μυστηριακού’ οικοδομήματος που λέγεται Θόλος», απαντά ο κ. Λαμπρινουδάκης. «Όταν αποφασίστηκε να γίνει η Θόλος το κτίριο αυτό κατεδαφίστηκε. Ο κενός χώρος που δημιουργήθηκε από το υπόγειό του γέμισε με λείψανα από το παλιό οικοδόμημα, αλλά και από άλλα μέρη του ιερού. Δηλαδή, επειδή ξεκίναγε το μεγάλο πρόγραμμα του 4ου αι. π.Χ., κατεδαφίστηκαν και κάποια άλλα κτίρια, των οποίων το υλικό θάφτηκε ευλαβικά μέσα σε αυτόν τον χώρο», προσθέτει.

Ποια ήταν η Θόλος

«Είναι ένα όνομα που έδωσε ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας τον 2ο αι. μ.Χ. Η αρχική της ονομασία, όπως την ξέρουμε από τις επιγραφές του 4ου αι. π.Χ., ήταν Θυμέλη. Θυμέλη ήταν ένα είδος βωμού (σ.σ. από το θύω, που σημαίνει θυσιάζω), στον οποίο γίνονταν προσφορές αναίμακτες, αυτές που χαρακτηρίζουν τις χθόνιες θεότητες». Όπως εξηγεί, η έρευνα έχει καταλήξει ότι η Θόλος ήταν ένα είδος υπόγειας κατοικίας του Ασκληπιού, όπου γινόταν η θεραπεία των ασθενών μέσω της εγκοίμησης. Δηλαδή, ο ασθενής που κοιμόταν στον ειδικό αυτό χώρο έβλεπε σε όνειρο τον ίδιο τον θεό Ασκληπιό να του φανερώνει τη θεραπεία για την ασθένειά του. «Αυτό το προηγούμενο οικοδόμημα είχε μια ανάλογη λειτουργία με τη Θόλο, δηλαδή το υπόγειό του λειτουργούσε ως η έδρα του χθόνιου Ασκληπιού μέσα στη γη», αναφέρει ο επικεφαλής των ανασκαφών. Το νέο κτίριο όμως δίνει σημαντικά στοιχεία και για την τοπογραφία του ιερού. «Εξηγεί τον προσανατολισμό κάποιων άλλων κατασκευών οι οποίες ακολουθούν», καταλήγει.

Οι ανασκαφές στο ιερό του Ασκληπιού της Επιδαύρου διεξάγονται από τον Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 2016 έως σήμερα. Η ανασκαφή, που πραγματοποιείται με τη σταθερή υποστήριξη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας, χρηματοδοτήθηκε τα έτη 2016-2017 από την εταιρεία «Ασκληπιάδης» και τα έτη 2018-2019 από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος».

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ HuffPost News  29/1/2020

 

 

 

 

 

 

Μονόλιθος 2.000 χρόνων που ανακαλύφθηκε στον Αμαζόνιο αποκαλύπτει τα μυστικά του

Ένας μονόλιθος 2.000 ετών ανακαλύφθηκε μέσα στη ζούγκλα του Αμαζονίου διακοσμημένος με κύκλους, σπείρες και κυνόδοντες αιλουροειδών.

Τον σκάναραν με 3D σκάνερ στον τόπο που ανακαλύφθηκε, στο μακρινό Περού.

Βρίσκεται σε μια απομακρυσμένη κοιλάδα της ζούγκλας του βόρειου Περού. Η σκαλιστή αυτή πέτρα ήταν γνωστή στους ντόπιους και μερικούς εξερευνητές, αλλά τώρα σκαναρίστηκε με 3D σάρωση, αποκαλύπτοντας τα κρυμμένα μυστικά της.

Η πέτρα σαρώθηκε από τον Jason Kleinhenz, μηχανικό εφαρμογών στην Exact Metrology, ο οποίος δήλωσε ότι τα σχέδια είναι «αφηρημένα και περίτεχνα και δύσκολα περιγράφονται με λέξεις».
Μεταξύ αυτών όμως, βρήκε έναν κύκλο με μια τρύπα στο κέντρο του και μια σειρά από ευθείες γραμμές που ακτινοβολούν προς τα έξω (σαν ήλιος) και δύο κυνόδοντες από έναν φτερωτό θεό αιλουροειδών.

Μεταφέροντας έναν Περουβιανό Μονόλιθο μέσα από τη ζούγκλα

Για να φτάσει στον μονόλιθο, ο Jason Kleinhenz δήλωσε ότι η ομάδα του ανέβηκε στην Leymebamba, περίπου 60 χιλιόμετρα νότια της πόλης Τσατσαπόγιας στη βόρεια Περουβιανή περιοχή του Αμαζονίου στην κοιλάδα του ποταμού Ουτσουμπάμπα. Ανεβαίνοντας από τα 1800 μέτρα μέχρι τα 4.000 μέτρα, με έναν σαρωτή 3D Artec, έξω από ένα απομακρυσμένο χωριό, βρήκαν τον μονόλιθο που καλύπτεται κάτω από βλάστηση. Ζυγίζοντας περίπου έναν τόνο, με ύψος 2,5 πόδια, πλάτος 10 πόδια και μήκος 5 πόδια (0,8 μ. Χ 3 μ. Χ 1,5 μ.), ο τεράστιος μονόλιθος δεν κατασκευάστηκε εκεί, αλλά πρέπει να έχει μεταφερθεί με σχοινιά και πολλά ρυμούλκα, μέσα από την πυκνή ζούγκλα σε αυτή τη θέση.

Στόχος της μελέτης ήταν η αναδημιουργία των γλυπτών του μονόλιθου, τα οποία κινδύνευαν από τη διάβρωση. Ο αρχαιολόγος Daniel Fernandez-Davila δήλωσε ότι όταν η ομάδα έφτασε στον μονόλιθο, φοβόταν ότι τα αρχαία γλυπτά της θα μπορούσαν να έχουν εξαφανιστεί εντελώς. Ευτυχώς τα γλυπτά του μονόλιθου ήταν ακόμα απλά, ορατά στον οφθαλμό και ο τρισδιάστατος σαρωτής κατέγραψε λεπτομέρειες, όπως τους κυνόδοντες μιας «φτερωτής μορφής αιλουροειδούς».
Η παρουσία αυτού του φτερωτού θεού, λέει στους αρχαιολόγους ότι τα γλυπτά έγιναν μεταξύ 200 π.Χ. και 200 μ.Χ., σε μια εποχή που δεν υπήρχε σύστημα γραφής στο Περού.

Οι αρχαιολόγοι σαρώνουν τον περουβιανό μονόλιθο για έρευνα.

Ένας πολύ σημαντικός και ιερός τόπος

Στο παρελθόν, ο Fernandez-Davila συνεργάστηκε με το Inka Natura, ένα μη κερδοσκοπικό διοργανωτή ταξιδιών, σε εκπομπές για το Travel Channel και το BBC. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο, η σκαλιστή φιγούρα είναι ενδεικτική της περιόδου 200 π.Χ. με 200 μ.Χ και υποψιάζεται ότι τα άλλα σκαλιστά σύμβολα είναι πιθανότατα συνδεδεμένα με αυτή τη συγκεκριμένη θεότητα. Επιπλέον, ο Fernandez-Davila θεωρεί ότι ολόκληρη η κοιλάδα της ζούγκλας, στην οποία βρίσκεται ο μονόλιθος, ίσως ήταν “ένα πολύ σημαντικό και ιερό μέρος”, υπόθεση που στηρίζεται από την παρουσία δύο λουτρών των Inca όχι μακριά από τον σκαλιστό μονόλιθο.

Οι πρώιμοι Βόρειοι πολιτισμοί του σύγχρονου Περού ήταν αγροτικοί και παρατηρούσαν τα αστέρια και τα κλιματικά πρότυπα για να προβλέψουν επικείμενες αλλαγές του καιρού, προτού αυτές εμφανιστούν . Ομάδες ζώων αντιπροσώπευαν τρία βασικά επίπεδα στην αγρο-κοσμολογία των Άνδεων. Τα πουλιά στον ουρανό αντιπροσώπευαν τον ανώτερο κόσμο, όπου οι θεοί κατοικούσαν και δρούσαν. Τα αιλουροειδή κυριαρχούσαν στην επιφάνεια της Γης, τότε και τώρα, και τα ερπετά που έβγαιναν από τα βράχια και από τις σπηλιές, αντιπροσώπευαν τον υπόγειο κόσμο του θανάτου. Έτσι, από την προσεκτική παρακολούθηση των περιβάλλοντός τους, οι προ-Κολομβιανές περουβιανές κοινωνίες έφθασαν σε ένα επίπεδο γλυπτικής ποιότητας, όπως είναι εμφανές σε αυτόν τον πρόσφατα σαρωμένο μονόλιθο.

Καρδιές του ήλιου, ψυχές αιλουροειδών

Οι σκαλιστοί κυνόδοντες αντιπροσωπεύουν ένα μυστικιστικό ζώο που είναι το μισό αιλουροειδές και το μισό πουλί. Όντας ένας ισχυρός, γενναίος και πονηρός θηρευτής, το αιλουροειδές ήταν ένα από τις σημαντικότερα συμβολικά θρησκευτικά σύμβολα στις κουλτούρες των βόρειων εδαφών. Συχνά συνδέεται με τη γεωργική γονιμότητα και την παροχή νερού, καθώς το ζώο προέρχεται από το εύφορο και άφθονο νερό του Αμαζονίου.

Η σημειωτική του αιλουροειδούς αναπτύχθηκε περισσότερο με την άνοδο των Ίνκας στην πρωτεύουσά τους, την Κούσκο. Η πόλη είχε τη μορφή ενός πούμα του οποίου το σώμα σχηματίζεται από τα ποτάμια Tulumayo και Huatanay, και η ουρά του ήταν εκεί όπου συναντιούνται τα δύο ποτάμια. Το κεφάλι του πούμα ήταν το φρούριο του Σαξαϋουαμάν και η καρδιά του ήταν το Huacapata ή η ιερή πλατεία του Coricancha ή του Ναού του Ήλιου, το πνευματικό και διοικητικό κέντρο ολόκληρης της αυτοκρατορίας των Inca, όλα συγχωνευμένα μέσα σε μια τεράστια πόλη σχήματος αιλουροειδούς.

Ενώ το ακριβές τρισδιάστατο μοντέλο του σκαλιστού μονόλιθου, του Fernandez-Davila, είναι πραγματικά εντυπωσιακό, είναι μόνο η πρώτη φάση της έρευνάς του, καθώς σχεδιάζει να πραγματοποιήσει μια εκτεταμένη αρχαιολογική έρευνα ολόκληρης της ιερής περιοχής κάποτε στο μέλλον.

Σύμφωνα με όσα διαβάσαμε δε δίνεται κάποια εξήγηση ικανοποιητική, ούτε για το πως βρέθηκε εκεί ο μονόλιθος, αφού το μέγεθός του δεν επιτρέπει μεταφορά με σκοινιά και ρυμούλκες εκείνη την εποχή, ούτε για τnν αναπαράσταση των θεών ως ζώα και για ποιο λόγο γινόταν αυτό.

Πληροφορίες που λύνουν αυτά τα μυστήρια μπορείτε να βρείτε στον τόμο 10 “Στα ίχνη των Θεών”, της σειράς “Γιατί και Πως Ζουν Ανάμεσά μας” του Δημοσθένη Λιακόπουλου, για το Περού στη σελ. 203 και για τη Σαξαϋουαμάν στη σελ. 214.

https://www.youtube.com/watch?v=M9J_ivMwTxc&feature=emb_logo

EL.gr  29/1/2020

 


Αρχαιολογικά ευρήματα από τη ζωή του Ιησού Χριστού

Οι καρποί της βιβλικής αρχαιολογίας που ιχνηλατούν τη ζωή του Θεανθρώπου

Αν ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ ήταν πράγματι υιός του Θεού, αυτό είναι ένα ερώτημα που μόνο η πίστη μπορεί να απαντήσει.

Αν ο Ιησούς Χριστός υπήρξε ως ιστορικό πρόσωπο, αυτό παραμένει αντικείμενο έρευνας και ανήκει αποκλειστικά στην επιστήμη.

Αποδείξεις βέβαια για κάποιον που έζησε πριν από 2.000 χρόνια δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν, αν και παρά ταύτα κάποια σπαράγματα της ζωής και της δράσης του ιστορικού Ιησού ανασύρονται συχνά πυκνά από τα έγκατα της γης.

Εδώ δεν θα μιλήσουμε για αμφιλεγόμενα κειμήλια που συνδέονται με τη ζωή του Ιησού, παρά μόνο για αρχαιολογικού τύπου ενδείξεις που αφορούν στον Χριστό ως ιστορική προσωπικότητα…

Το σπίτι της παιδικής ηλικίας του Ιησού

jjessuuvddjjrristt1

Ο Ιησούς μεγάλωσε σε ένα πλίνθινο σπίτι μιας βραχώδους πλαγιάς της Ναζαρέτ, μιας πόλης με εκτεταμένες ανασκαφές που έχουν φέρει πολλά στο φως για τη ζωή των γειτόνων του νεαρού Χριστού. Η Ναζαρέτ παρέμενε μάλιστα κλειστή στις ρωμαϊκές παραδόσεις που είχαν σαρώσει την περιοχή, με τους κατοίκους να συνεχίζουν να ζουν με τον παραδοσιακό εβραϊκό τρόπο.

Κατά τα βυζαντινά χρόνια, ένα από τα σπίτια αυτά είχε μετατραπεί σε τόπο προσκυνήματος, μιας και πιστευόταν ότι ήταν το σπίτι όπου ανατράφηκε ο Ιησούς από τη Μαρία και τον Ιωσήφ. Το οίκημα είναι ένα από τα δύο σπίτια της Ναζαρέτ που χρονολογούνται από τον 1ο αιώνα μ.Χ.

Και η αρχαιολογική έρευνα αποκάλυψε με τη σειρά της ότι οι άνθρωποι του Μεσαίωνα πίστευαν ακράδαντα ότι ο Ιησούς μεγάλωσε σε αυτό το σπίτι. Αιώνες μετά την εποχή του Ιησού, το σπίτι ήταν διακοσμημένο με ψηφιδωτά, ενώ μια εκκλησία είχε ανεγερθεί πάνω του. Η κατοικία είχε ανακαλυφθεί ήδη από τη δεκαετία του 1880 (από τις μοναχές του μοναστηριού της Αδελφότητας της Ναζαρέτ), μέχρι το 2006 δεν υπήρχε ωστόσο καμία επιστημονική απόδειξη που να συνηγορεί υπέρ μιας τέτοιας προοπτικής.

«Δεν μπορώ να απαντήσω από αρχαιολογικής άποψης αν αυτό είναι όντως το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε ο Χριστός. Αλλά υπάρχουν αρκετές ενδείξεις», σημειώνει στην επιθεώρηση «Biblical Archaeology Review» ο επικεφαλής καθηγητής αρχαιολογίας Κεν Νταρκ…

Το οστεοφυλάκιο του αδελφού του Ιησού, Ιάκωβου

jjessuuvddjjrristt2

Ο Ιησούς είχε τουλάχιστον έξι αδέλφια: τον Ιάκωβο, τον Ιωσήφ, τον Σίμωνα, τον Ιούδα και τουλάχιστον δύο αδελφές (Ματθαίος 13:54-56 και Μάρκος 6:3). Η Αγία Γραφή αποκαλεί εξάλλου τον Ιησού «πρωτότοκο» της Μαρίας, κάτι που υποδηλώνει ότι η Μαρία έκανε κι άλλα παιδιά (Λουκάς 2:7). Σύμφωνα με τον εβραίο ιστορικό Ιώσηπο Φλάβιο, ο Ιάκωβος συνάντησε το τέλος του όταν καταδικάστηκε από το ιερατείο σε λιθοβολισμό.

Τα οστά του κρατήθηκαν σε ένα λίθινο οστεοφυλάκιο, κατά τα έθιμα της εποχής, στο οποίο χαράχτηκε η επιγραφή «Ιάκωβος, υιός Ιωσήφ». Κατόπιν όμως διαβάζουμε άλλον έναν τίτλο του Ιάκωβου, που πρέπει να ήταν μεγάλη τιμή που τον έφερε ώστε να χαραχτεί πάνω στο ταφικό του μνημείο: «αδελφός Ιησού».

Το περιβόητο οστεοφυλάκιο έχει γνωρίσει βέβαια τις δικές του περιπέτειες και δεν συμφωνούν όλοι ότι είναι αυθεντικό. Ο άντρας που το ανακάλυψε εξάλλου σύρθηκε στα δικαστήρια με κατηγορίες παραχάραξης, αν και τελικά αθωώθηκε. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως το οστεοφυλάκιο είναι πραγματικό, καθώς το μόνο που αποδεικνύει η δικαστική απόφαση είναι πως η επιγραφή δεν είχε πειραχτεί από τον κατηγορούμενο.

Δεν αποκλείεται πάντως να είναι ηλικίας 2.000 ετών…

Η συναγωγή της γενέτειρας της Μαρίας Μαγδαληνής

jjessuuvddjjrristt3

Όταν ο Ιησούς άρχισε να κηρύττει τον λόγο του Θεού, μιλούσε συνήθως σε πιστούς μέσα σε εβραϊκές συναγωγές. Έτσι τουλάχιστον μας λέει η Αγία Γραφή. Εδώ και πολύ καιρό όμως οι ιστορικοί θεωρούσαν πως η λέξη «συναγωγή» δεν ήταν ακριβώς η καλύτερη γλωσσική επιλογή που μπορούσε να κάνει η Βίβλος, πιστεύοντας πως οι εβραίοι πιστοί μαζεύονταν σε σπίτια και δημόσιους χώρους και δεν υπήρχαν πράγματι ειδικοί χώροι προσευχής εκείνα τα χρόνια.

Όλα αυτά μέχρι πρόσφατα, όταν η αρχαιολογική σκαπάνη απέδειξε πως συναγωγές υπήρχαν πράγματι στα χρόνια του Ιησού, κι έτσι εκείνος δεν πήγαινε στα σπίτια των ανθρώπων αλλά στους ναούς της εβραϊκής θρησκείας.

Η συναγωγή που βρέθηκε στα Μάγδαλα, τη μικρή πόλη στα δυτικά της λίμνης Γεννησαρέτ και νότια της πεδιάδας της Γαλιλαίας, χρονολογείται από τον καιρό του Χριστού. Τα Μάγδαλα ήταν η γενέτειρα της Μαρίας Μαγδαληνής και το θρησκευτικό κτίσμα που ανασύρθηκε μπορούσε να στεγάσει 200 ανθρώπους. Το πάτωμα ήταν καλυμμένο με μωσαϊκό, οι τοίχοι ήταν διακοσμημένοι με πολύχρωμες τοιχογραφίες και στο κέντρο του οικήματος υπήρχαν εβραϊκά τελετουργικά σύμβολα.

Η αρχαία συναγωγή διέθετε επίσης διαμερίσματα για τη μελέτη της Παλαιάς Διαθήκης και στο εξωτερικό υπήρχαν λεκάνες για το τελετουργικό πλύσιμο των χεριών των πιστών. Οι αρχαιολόγοι θεωρούν πιθανό το γεγονός ο Ιησούς να κήρυξε στη συγκεκριμένη συναγωγή…

Τα ανάκτορα του Ηρώδη

jjessuuvddjjrristt4

Η θανατική καταδίκη του Ιησού έλαβε χώρα σε μια δίκη που έγινε στο παλάτι του Ηρώδη, όταν ο αρχιερέας Καϊάφας τον καταδίκασε στην εσχάτη των ποινών παρουσία του ρωμαίου έπαρχου Πόντιου Πιλάτου. Το Μεγάλο Συνέδριο συνήλθε στο προαύλιο των ανακτόρων, όπως μας λέει η Αγία Γραφή, και οι αρχαιολόγοι πιστεύουν σήμερα πως έχουν βρει το μέρος όπου έγιναν όλα αυτά.

Τα ανάκτορα του Ηρώδη μετατράπηκαν στον Πύργο του Δαβίδ, το αρχαίο φρούριο της ακρόπολης της παλιάς πόλης της Ιερουσαλήμ που ήταν το στρατηγικότερο σημείο άμυνάς της. Από το 1989, ο Πύργος του Δαβίδ έχει γίνει μουσείο (Μουσείο Ιστορίας της Ιερουσαλήμ), ενώ δίπλα του υπάρχει και μια μεσαιωνική φυλακή.

Ήταν κατά τη διάρκεια έργων υποστύλωσης που οι εργάτες ανακάλυψαν συμπτωματικά ένα αρχαίο κτίσμα κάτω από το πάτωμα του Πύργου και οι αρχαιολόγοι αναγνώρισαν ως τμήμα των ανακτόρων του Ηρώδη. Κομμάτι του παλατιού βρέθηκε και κάτω από την Πύλη της Γιάφας, το οποίο συμφωνεί μάλιστα με τις βιβλικές περιγραφές για την ανακτορική αυλή όπου έλαβε χώρα η δίκη του Ιησού…

Τα απομεινάρια του εβραίου σταυρωμένου

jjessuuvddjjrristt5

Η σορός του Ιησού δεν έχει βρεθεί ποτέ. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν ωστόσο τα απομεινάρια ενός εβραίου που συνάντησε το τέλος με τον ίδιο μαρτυρικό τρόπο. Η σπάνια ανακάλυψη -ελάχιστα απομεινάρια σταυρωμένων έχουν βρεθεί ιστορικά- αποκαλύπτει τις βασανιστικές τελευταίες στιγμές όσων περνούσαν από τον σταυρό.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση βρέθηκε ένα οστό φτέρνας με το σιδερένιο καρφί περασμένο ακόμα μέσα του. Τα χέρια ήταν ωστόσο άθικτα, κάτι που υποδεικνύει ότι ήταν δεμένα στον σταυρό και όχι καρφωμένα. Το σημαντικότερο ωστόσο στοιχείο για το θέμα μας ήταν ότι ο σταυρωμένος βρέθηκε μέσα σε οστεοφυλάκιο, κάτι που αποδεικνύει ότι τα θύματα της σταύρωσης ενταφιάζονταν κανονικά, κι έτσι επιβεβαιώνεται η βιβλική εκδοχή που θέλει τον Ιησού να ενταφιάζεται έπειτα από τη δική του σταύρωση…

newsbeast.gr  23/1/2020

Αρχαία ελληνική ακρόπολις ήλθε στο φως στην Αλβανία,

12 αιώνες πριν οι… Αλβανοί εμφανιστούν στην περιοχή!

Το αρχαίο ελληνικό φρούριο Παλαιόκαστρο
(ακόμη έτσι λέγεται σήμερα Paleokastro)
στην Κοιλάδα του Δρίνου.
Κτισμένο εκεί από τον 4ο αι. π.Χ.
Δηλ. τουλάχιστον 12 αιώνες πριν εμφανισθούν οι... Αλβανοί στην περιοχή!
Φωτ.: ANSA.

Αρχαία ελληνική ακρόπολις ήλθε στο φως στην Αλβανία, 12 αιώνες πριν οι… Αλβανοί εμφανιστούν στην περιοχή!

Του Γιώργου Λεκάκη
Η ανασκαφή του 2018 που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Macerata ολοκληρώθηκε.

Πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Αρχαιολογικό Ίδρυμα των Τιράνων στο πλαίσιο σχεδίου του υπουργείου Εξωτερικών Αλβανίας, που αφορά στα οχυρά του Παλαιόκαστρου και του Μέλανος και των αρχαίων ελληνικών οικισμών στην Κοιλάδα του Δρίνου.

Στο Παλαιόκαστρο οι ανασκαφές εστιάσθηκαν στην δυτική πύλη, την κύρια είσοδο της ελληνικής ακροπόλεως (φρουρίου), που χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ., και στην βυζαντινή εκκλησία του φρουρίου, που κατά πάσαν πιθανότητα εκτίσθη τον 5ο - 6ο αιώνα μ.Χ.

Μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο Camerino κατέγραψε πληροφορίες γεωφυσικής μέσα στην οχύρωση, στο Μέλαν.

Οι ανασκαφές έφεραν στο φως οχυρωμένες κατασκευές από τις αρχαίες ελληνικές και βυζαντινές περιόδους.

Η περιοχή, λόγω της δομής και της ιστορίας της, προσφέρει σημαντική εξέλιξη στην έρευνα, που θα συνεχιστεί, με ανασκαφές το 2019…

Μια άλλη ομάδα από το Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο της Marche πραγματοποίησε μια 3D έρευνα στο αρχαίο θέατρο της Αδριανουπόλεως (πόλεως της περιοχής).

Στην μελέτη συμμετείχαν φοιτητές από το Unimc, το Πανεπιστήμιο του Salento, το La Sapienza στη Ρώμη και το Πανεπιστήμιο των Τιράνων.
ΠΗΓΗ: ANSA, 9 Αυγούστου 2018.

Αναρτήθηκε από Στίλπων ο Μεγαρεύς στις 20/1/2020

 

 

 

 

 

 

 

Η μυστηριώδης  «πόλη των νεκρών» στη Ρωσία

«Φιλοξενεί» περίπου 10.000 νεκρούς.

Η μυστηριώδης «πόλη των νεκρών» στη
Yelena Afonina via Getty Images

Μια πραγματική «πόλη των νεκρών»: Πρόκειται για έναν χαρακτηρισμό ο οποίος ταιριάζει απόλυτα στη μεσαιωνική νεκρόπολη έξω από το χωριό Νταργκάβς στη Ρωσία, όπου έχουν ταφεί περίπου 10.000 άνθρωποι, πολλοί εκ των οποίων με τα ρούχα και τα υπάρχοντά τους.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του BBC, κάποιοι ντόπιοι πιστεύουν ότι όποιος τολμάει να μπει δεν επιστρέφει ζωντανός- ωστόσο, αν και μια «ομίχλη μυστηρίου» συνεχίζει να περιβάλλει την περιοχή, κοντά στα σύνορα με τη Γεωργία (ακόμα και η ημερομηνία κατασκευής είναι άγνωστη) ιστορικοί σιγά ξετυλίγουν το «νήμα» της ιστορίας της.

Η μυστηριώδης «πόλη των νεκρών» στη
Yelena Afonina via Getty Images

Από τον 16ο αιώνα η περιοχή αυτή έβλεπε χρήση για ταφικούς σκοπούς, ωστόσο η προέλευσή της είναι ασαφής. Μία θεωρία είναι πως κατά την περίοδο των εισβολών των Μογγόλων και των Τάταρων τον 13ο αιώνα, όταν οι διαθέσιμες εκτάσεις είχαν αρχίσει να περιορίζονται, οι κάτοικοι της συγκεκριμένης κοιλάδας 17 χλμ στον Καύκασο άρχισαν να δημιουργούν τέτοιες κρύπτες για να εξοικονομήσουν χώρο. Άλλη μια θεωρία λέει πως η «πόλη των νεκρών» φτιάχτηκε σύμφωνα με ινδοϊρανικές παραδόσεις που έφεραν οι Σαρματοί οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη νότια Ρωσία, και έκαναν τις ταφές των νεκρών πάνω από τη γη.

Η μυστηριώδης «πόλη των νεκρών» στη
Yelena Afonina via Getty Images

Σήμερα στην περιοχή βρίσκονται 99 εξαιρετικά καλοδιατηρημένες μεσαιωνικές κρύπτες, και σε μία εξ αυτών είχαν τοποθετηθεί πάνω από 100 νεκροί. Κάποιοι από αυτούς είναι τόσο καλά διατηρημένοι, που υπάρχει ακόμα σάρκα στα οστά τους.

Η μυστηριώδης «πόλη των νεκρών» στη
Pavel Demin via Getty Images

Η «πόλη των νεκρών» επίσης αντιπροσωπεύει άλλο ένα κομμάτι της ιστορίας της περιοχής: Μια σειρά από επιδημίες κατά τον 17ο και τον 18ο αιώνα. Συγκεκριμένα, υπάρχουν στοιχεία πως κάτοικοι που είχαν μολυνθεί έμπαιναν σε καραντίνα στις κρύπτες, περιμένοντας τον θάνατο να έρθει. Ακόμη, κάποιες σοροί έχουν ταφεί μέσα σε ξύλινα φέρετρα που θυμίζουν βάρκες, και ένας νεκρός βρέθηκε με κουπί δίπλα του. Καθώς δεν υπάρχουν κοντά ποτάμια, κάποιοι ιστορικοί πιστεύουν πως οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής πίστευαν πως, για να περάσει στον άλλο κόσμο, ο νεκρός πρέπει να περάσει ένα ποτάμι.

Πολλοί επισκέπτες έρχονται στην περιοχή για να δουν την εξαιρετικά καλά διατηρημένη μεσαιωνική αρχιτεκτονική της.

Η μυστηριώδης «πόλη των νεκρών» στη
Lindrik via Getty Images
Η μυστηριώδης «πόλη των νεκρών» στη
Lindrik via Getty Images
Mountain landscape and medieval architecture of North Ossetia. Shot on a
Lindrik via Getty ImagesMountain landscape and medieval architecture of North Ossetia. Shot on a drone.
Dargavs, the medieval city of the dead in the mountains of the Caucasus. North Ossetia. Shot on a
Lindrik via Getty ImagesDargavs, the medieval city of the dead in the mountains of the Caucasus. North Ossetia. Shot on a drone.
  • Newsroom HuffPost Greece   18/1/2020

 

 

 

 

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2020

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του

την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα



Σαν να το θέλησε λες η μοίρα, ο άνθρωπος που θα αναβίωνε με κερί και τέχνη ζηλευτή τον αγώνα του έθνους μας το 1821 γεννήθηκε ανήμερα της επετείου της εθνικής μας παλιγγενεσίας, 25η του Μαρτίου.

Κι έτσι σήμερα, λίγα χιλιόμετρα έξω από τα Γιάννενα, μας περιμένει μια αξέχαστη περιπλάνηση στη νεοελληνική ιστορία μέσα από τα κέρινα ομοιώματα του Παύλου Βρέλλη, ένα έργο ζωής για τον ίδιο και μια εμπειρία μνήμης για τον επισκέπτη.

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 2
Ο γλύπτης Βρέλλης αναπαρέστησε τις μεγάλες στιγμές του τόπου μας υπενθυμίζοντας τις μορφές που σημάδεψαν τους αγώνες μας, αφήνοντάς μας να μένουμε με το στόμα ανοιχτό μπροστά στα κέρινα ομοιώματά του.
Για τον ίδιο βέβαια μόνο ρόδινη δεν ήταν η όλη περιπέτειά του, καθώς εργάστηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες για να στήσει αυτό το μουσείο-στολίδι λαογραφίας, χτίζοντάς το κυριολεκτικά με τα χέρια του. Δεν ήταν μόνο το πάθος και το μεράκι του, ήταν και η έμφαση που ήθελε να δώσει στην ακρίβεια των αναπαραστάσεών του, σεβόμενος την πραγματική ιστορία.

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 3
Ο Βρέλλης, απόφοιτος του τμήματος Γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, ήταν στα 60 του και συνταξιούχος γυμνασιάρχης το 1983 όταν αγόρασε μια άγονη έκταση 17 στρεμμάτων στο Μπιζάνι των Ιωαννίνων με το εφάπαξ επίδομα που πήρε από το ελληνικό Δημόσιο, κι αυτό για να δώσει υπόσταση στο όνειρο της ζωής του.
Τα επόμενα 13 χρόνια θα τα περνούσε δουλεύοντας ακατάπαυστα διαμορφώνοντας τόσο τον εξωτερικό όσο και τον εσωτερικό χώρο του μουσείου του, σχεδιάζοντας και χτίζοντάς το από την αρχή για να μοιάζει με αυθεντικό ηπειρώτικο οικοδόμημα του 18ου αιώνα. Δεν ήταν έτσι μόνο γλύπτης, καθώς λειτούργησε αναγκαστικά ως αρχιτέκτονας, ζωγράφος, ενδυματολόγος, λαογράφος, μιας και όλα μόνος του τα έκανε!

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 4
Η συγκέντρωση του ιστορικού και λαογραφικού υλικού για τα θέματα των κέρινων ομοιωμάτων του ήταν μια διαχρονική εξάλλου αναζήτηση για τον Παύλο Βρέλλη, μια κοπιώδης εργασία που κράτησε περισσότερο από τρεις δεκαετίες ενδελεχούς μελέτης. «Ευχαριστώ αυτούς που κράτησαν τη Θρησκεία μου, τη Γλώσσα μου και την Εθνικότητά μου, για να είμαι Χριστιανός και να λέγομαι Έλληνας.
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 5
Η αγάπη και η λατρεία που είχα, από μικρό παιδί, στους ήρωες της προεπανάστασης και της επανάστασης του 1821, έγινε αγάπη και θαυμασμός για τους μετέπειτα ήρωες. Αυτοί σφάχτηκαν, κρεμάστηκαν, γδάρθηκαν, ταπεινώθηκαν, για να κερδίσουμε εμείς σήμερα τον τόπο τούτο ελεύθερο, χωρίς σκλαβιά», γράφει τον χειμώνα του 1994/5 στο συνοδευτικό υπόμνημα του μουσείου του, για να συνεχίσει:
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 6
«Αυτός ο μικρός λαός της γης, έδειξε την ανδρεία του σε όλες τις εποχές. Αντικατέστησε το δόρυ με το καριοφίλι ή το σύγχρονο όπλο και βροντοφώναξε προς όλους τους λαούς της γης, “η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει”. Σα φόρο τιμής, αγάπης και πίστης, στους ανώνυμους και επώνυμους ήρωές μας, έφτιαξα τούτο το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας με κέρινα ομοιώματα, στο χωριό Μπιζάνι Ιωαννίνων».
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 7
Τελειώνοντας, αποκαλύπτει τον σκοπό του: «Θέλω να κάνω Ιστορική Αγωγή, μνήμη Ιερή όλων των ηρωικών μορφών και γεγονότων που έζησαν μέσα μου. Οι συνθέσεις είναι όλες δικές μου. Δούλεψα, όχι μόνο με βάση τη βιβλιογραφία που συγκέντρωσα (για ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία), αλλά και τις πληροφορίες -στοιχεία- που πήρα από τα μέρη που περπάτησα, γνώρισα, φωτογράφησα και σχεδίασα επί χρόνια».
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 8
Ο Βρέλλης αναβίωσε σπουδαία ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας σε φυσικό μέγεθος μέσα στο μουσείο του, μπλέκοντας κέρινες μορφές και πραγματικούς χώρους σε ένα συνεκτικό όλον που μυρίζει ελληνική ιστορία από άκρη σε άκρη και μας κάνει να βιώσουμε τα περασμένα γεγονότα σαν να είμασταν πράγματι εκεί.
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 9
Και η αλήθεια είναι πως ενώ τη ματιά κλέβει η Επανάσταση του 1821 και οι πολεμικές περιπέτειες του τόπου μας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα εκθέματα του Βρέλλη περιλαμβάνουν μορφές και αναφορές από την περίοδο των αρχαιοελληνικών χρόνων ως και την Κυρά της Ρω (1982)!
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 10
Ο μεγάλος αυτός «ξεναγός» της νεοελληνικής ιστορίας έφυγε από κοντά μας τον Ιούλιο του 2010, όταν και θυμήθηκαν ξαφνικά όλοι πως τόσο η πολιτεία όσο και η Ακαδημία Αθηνών είχαν παραλείψει να τον τιμήσουν…
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 11
Τα κέρινα ομοιώματά του περιλαμβάνουν το «Κρυφό Σχολειό», το οποίο έφτιαξε «σα φόρο Τιμής σε όσους κράτησαν τη γλώσσα και την Εθνική μας ταυτότητα, στους σκοτεινούς πρώτους χρόνους της Τουρκοκρατίας», έχοντας δουλέψει τα πρόσωπά του «στο εργαστήρι μου στην Αθήνα και στα Γιάννενα» ήδη από το 1954-55.
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 12
Τα έργα της προεπαναστατικής περιόδου απαρτίζουν ακόμα η «Φιλική Εταιρία», οι «Ηπειρώτες Ευεργέτες», που «έχουν ανθρωπιστική και εθνική συνείδηση και δράση μεγάλη», οι «Δάσκαλοι του Γένους», ο «Σκλαβωμένος Ελληνισμός στις Φυλακές», η «Ανατίναξη στο Κούγκι», οι «Κλέφτες και Αρματολοί», η «Σφαγή του Αλή-πασά» κ.ά.
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 13
Κάτω από τη γενική κατηγορία «Εκθέματα Επανάστασης», συναντάμε κέρινες δημιουργίες όπως τους «Πολεμιστές του 1821», αλλά και τα ομοιώματα του Μακρυγιάννη, του Κολοκοτρώνη, του Κανάρη, του Νικηταρά κ.ά. Ξεχωριστή θέση κατέχει τόσο στη ζωή του όσο και το έργο του η ταραγμένη εποχή της γερμανικής Κατοχής, την οποία αναπτύσσει σε έργα-σταθμούς της δουλειάς του, όπως οι «Πικρές θύμησες 1940-1941», το «Γράμμα από το Αλβανικό Μέτωπο», οι «Γυναίκες της Πίνδου», το «Στρατηγείο του 1940 στη Σπηλιά του Καλπακίου», το «Ρούπελ», η «Μάχη της Κρήτης» κ.ά.
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 14
Για το εξέχουσας καλλιτεχνικής, ιστορικής και λαογραφικής αξίας έργο του τιμήθηκε από πολιτιστικούς συλλόγους και πνευματικούς θεσμούς, όπως την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (1981), την Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία Ελλάδας (1982), την Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (1991), τον Δήμο Ιωαννιτών (1992), το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1992), το ΤΕΙ Άρτας (2001) και την Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου (2008)…
Πρώτα χρόνια

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 15
Ο Παύλος Βρέλλης γεννιέται την 25η Μαρτίου 1923 στα Γιάννενα, για να δει τη ζωή να του δείχνει από μικρό το σκληρό της πρόσωπο: στα 4 ορφανεύει από μητέρα και στα 13 από πατέρα. Αποκούμπι βρίσκει στη θεία του (αδερφή της μητέρας του), Σοφία Παραμυθιώτη, η οποία τον παίρνει υπό την προστασία της μεγαλώνοντας και σπουδάζοντάς τον. Δασκάλα μάλιστα η ίδια και πνεύμα φωτισμένο, θα αφήσει στο παιδί παρακαταθήκη την αγάπη για τις τέχνες και τα γράμματα.
Ο Παύλος την ανταμείβει δείχνοντας από μικρός την καλλιτεχνική του ιδιοσυστασία. Πριν καλά καλά καταλάβει τον εαυτό του, ζωγραφίζει και σμιλεύει στο ξύλο ή την πέτρα αγαπημένους του ήρωες. Οι δυσκολίες όμως είναι και πάλι εδώ: έφηβος πια, πέφτει στα χέρια του γερμανού κατακτητή, ο οποίος καθ’ όλη την περίοδο της Κατοχής τον βάζει με άλλα Γιαννιωτόπουλα να καθαρίζουν απομεινάρια πολεμικού υλικού που δεν είχε εκραγεί. Ζώντας τώρα ως μελλοθάνατος, σκαλίζει στη φυλακή το ξύλο και αποτυπώνει τις μορφές των συγκρατουμένων του, παιδιών που θα χάνονταν δηλαδή την επομένη, καθώς ζούσαν καθημερινά με τον κίνδυνο του θανάτου.

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 16
Μετά την απελευθέρωση το 1945, γίνεται δεκτός στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, από την οποία αποφοιτά το 1947, έχοντας μέχρι τότε λατρέψει τη γλυπτική. Πριν μπει μάλιστα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), στα 24 του τώρα, φιλοτεχνεί μια σειρά προτομών στρατηγών και μητροπολιτών που θα του φέρουν μια πρώτη φήμη στον χώρο της τέχνης.
Αυτοδίδακτος γλύπτης και χαράκτης, παρουσιάζει μερικά έργα του και το 1949 γίνεται δεκτός στην ΑΣΚΤ, στο Τμήμα Γλυπτικής. Τα χαρακτικά, γλυπτά και σκίτσα του λαμβάνουν εγκωμιαστικές κριτικές, την ίδια ώρα που ο Παύλος ασχολείται με πολλά και διάφορα: παρακολουθεί μαθήματα βυζαντινής μουσικής και ορθοφωνίας και είναι ταυτοχρόνως αθλητής του άλματος επί κοντώ, παίρνοντας μάλιστα πολλές διακρίσεις και πρωτιές (όπως στα «Άκτια» το 1950 και τα «Δωδωναία» την ίδια χρονιά).

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 17
Ο Βρέλλης αποφοιτά από την ΑΣΚΤ το 1954, έπειτα από ένα διάλειμμα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, δεν σταματά ωστόσο τη μαθητεία του. Σύντομα θα βρεθεί στη Φλωρεντία για να μάθει χαλκογλυπτική και στη Ραβέννα αμέσως μετά, για να διδαχθεί ψηφοθετική. Παράλληλα, ταξιδεύει πολύ για να έρθει σε επαφή με το πνεύμα και την τέχνη των μεγάλων δασκάλων που θαυμάζει. Επιστρέφει τελικά στην Ελλάδα για να δουλέψει σε έργα συντήρησης του Βράχου της Ακρόπολης και περνά άλλα τρία χρόνια στο Αρχαιολογικό Μουσείο, στο οποίο δημιουργεί το Τμήμα Αναπαραγωγής Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Δεν ξεχνά βέβαια ποτέ πως είναι παιδαγωγός και βάζει σκοπό να αλλάξει την εκπαίδευση του τόπου του. Καταρτίζει λοιπόν ένα νέο πρόγραμμα μαθημάτων βασισμένο σε εκσυγχρονισμένες παιδαγωγικές μεθόδους, το οποίο εφαρμόζεται πράγματι στο Τζάνειο Πειραματικό Γυμνάσιο του Πειραιά, καθηγητής του οποίου υπήρξε εξάλλου για χρόνια.
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 18
Η πολυσχιδής εκπαιδευτική του δράση θα τον φέρει ακόμα και ξεναγό σε αρχαιολογικούς χώρους και ιστορικά σημεία του τόπου μας, καθώς γι’ αυτόν η παιδεία είναι ένα πολύπλευρο φαινόμενο. Αρχαία Ολυμπία, Μιστράς, Δελφοί, Αρχαία Δωδώνη κ.ά. γίνονται έτσι κτήμα του. Το 1962 θα παντρευτεί την εδώ και χρόνια αγαπημένη του Μαρία Γιαννίση, επιστρέφοντας τελικά στα Γιάννενα…
Ένας γλύπτης στην επαρχία του 1960

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 19
Η ζωή του καλλιτέχνη στην ελληνική περιφέρεια αποδεικνύεται ωστόσο δυσκολότερη απ’ ό,τι περιμένει. Αναλαμβάνει μερικές παραγγελίες για προτομές και ηρώα, αλλά ως εκεί. Παίρνει μέρος σε μερικές ομαδικές εκθέσεις γλυπτικής ανά την Ελλάδα και περιοδεύει σε όλη την Ήπειρο για να δώσει διαλέξεις. Αλλά και για να μελετήσει φυσικά από πρώτο χέρι τη λαϊκή τέχνη της ιδιαίτερης πατρίδας του.
Η κύρια απασχόλησή του είναι όμως καθηγητής Τεχνικών σε γυμνάσια και λύκεια των Ιωαννίνων. Παράλληλα, λειτουργεί για πολλά χρόνια και μια σχολή προετοιμασίας υποψηφίων για την Καλών Τεχνών, διδάσκοντας γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο. Την ίδια εποχή, αποκτά και τα δυο παιδιά του.

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 20
Αυτόν τον καιρό θα τον ανακαλύψει και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, στο οποίο θα διδάξει για μια επταετία ιστορίας της τέχνης. Μέχρι τότε βέβαια έχει θέσει, έστω και εν σπέpματι, το μακρόπνοο όραμά του…
Η δημιουργία του Μουσείου Βρέλλη

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 21
Το 1975, στο πλαίσιο των παιδαγωγικών του καθηκόντων στο σχολείο, παρουσιάζει αυτό που έμελλε να γίνει το πρώτο έκθεμα του μουσείου του, το περιβόητο «Κρυφό Σχολειό». Ο Βρέλλης πήρε έναν χώρο και τον μεταμόρφωσε στο κρυφό σχολειό της Τουρκοκρατίας, φιλοτεχνώντας τις πρώτες ανθρώπινες μορφές του από κερί. Και σαν γλύπτης που είναι, δημιουργεί πρώτα μοντέλα από πηλό, κατόπιν γύψινα εκμαγεία και στο τέλος τις κέρινες δημιουργίες του.
Οι πρώτες κριτικές για το έργο του είναι διθυραμβικές! Η συνέχεια θα φέρει στο μουσείο του κατά τα επόμενα χρόνια περισσότερους από 8 εκατ. επισκέπτες. Ο Βρέλλης ήταν ταυτοχρόνως και ποιητής, αν και αρχικά εμφανίζεται διστακτικός να δημοσιεύσει τις δημιουργίες του. Τελικά θα δουν το φως της έκδοσης οι συλλογές του «Θύμησες» (1969), «Φόρμες» (1972), «Σίδερα, Πέτρες και Λουλούδια» (1975), «Ήταν και Είναι» (1982) και «Λαμαρίνες και Παράνομοι» (1982).

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 22
Επιστρέφοντας στο έργο της ζωής του, μέχρι το 1981 έχει ήδη προσθέσει κι άλλα κέρινα ομοιώματα, διαμορφώνοντας ταυτοχρόνως και τις θεματικές αίθουσες που τα στεγάζουν. Ο χώρος είναι όμως πολύ μικρός για να στεγάσει τα έργα που έχει στα σκαριά. Το 1983 συνταξιοδοτείται ως γυμνασιάρχης και αποφασίζει να συγκεντρώσει το σύνολο των δυνάμεών του όχι στην αποστρατεία του, αλλά σε κάτι που θα άφηνε βαριά κληρονομιά στον τόπο μας!
Ο εξηντάχρονος πλέον Βρέλλης αγοράζει με το εφάπαξ επίδομά του έναν χώρο 17 στρεμμάτων στο χωριό Μπιζάνι, λίγο έξω από τα Γιάννενα. Και βάζει μπροστά το μουσείο του. Χαράζει δρόμους και πλατείες στο στέρφο οικόπεδο, διαμορφώνοντας τον περιβάλλοντα χώρο με σεβασμό στο τοπικό στοιχείο των Ιωαννίνων, το οποίο ξέρει εξάλλου καλά από τις περιηγήσεις του σε κάθε γωνιά της Ηπείρου.

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 23
Όσο για το κτίριο που θα φιλοξενήσει τα κέρινα όνειρά του, του δίνει τη μορφή της «αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της ενδοχώρας της Ηπείρου κατά τον 18ο αιώνα», όπως μας λέει, φιλοτεχνώντας το με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση. «Το Φλεβάρη του 1983, αγόρασα στο χωριό Μπιζάνι 17 στρέμματα γης, για να φτιάξω αυτό το Μουσείο. Ήμουνα τότε 60 χρονών. Μέτρησα την αντοχή μου και την ανοχή μου. Αυτά που βρήκα ήταν βράχια, ανώμαλο έδαφος με μεγάλες κλίσεις (πουθενά οριζόντια επιφάνεια), λίγες ασφάκες και πουρνάρια ‘δω και ‘κει και δυο μικρές γκορτσιές. Πουθενά δρόμος ή μονοπάτι δεν υπήρχε», εξομολογείται ο ίδιος για τις απαρχές του μουσείου του.
Το κυρίως κτίριο το διαιρεί σε ανάλογα επίπεδα («παράλληλα», «συνάλληλα» και «διάλληλα») φτιάχνοντας έναν χώρο το λιγότερο μοναδικό. Αποδεσμευμένος από τη συνήθη χωροταξία ενός μουσείου, συνθέτει ποικίλα σκηνικά που θα στεγάσουν σε πλήρη αρμονία τα ομοιώματά του. Τα οποία είναι όλα τους παρμένα από την ελληνική ιστορία.

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 24
Στο τιτάνιο αυτό έργο του αρχιτέκτονα και χτίστη τώρα στέκονται παραστάτες φίλοι και μαθητές του, που έχουν απαρτίσει τον σύλλογο «Φίλοι του Μουσείου Παύλου Βρέλλη». Η ελληνική πολιτεία ανακάλυψε το μουσείο του μόνο στα τελειώματά του, όταν η υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη και ο υπουργός Οικονομικών Αλέξανδρος Παπαδόπουλος τον στηρίζουν οικονομικά, καθώς τα έξοδα είναι δυσανάλογα για την τσέπη του.
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 25

Το ξεχωριστό μουσείο του Παύλου Βρέλλη αρχίζει να δέχεται επισκέπτες στα τέλη Ιουλίου του 1995 και τα σχόλια που εισπράττει ο καλλιτέχνης είναι εγκωμιαστικά. Ο ίδιος περιορίζεται απλώς να πει πως «πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει χρήματα, αλλά αυτός που προσφέρει. Και εγώ είμαι πλούσιος, γιατί κατάφερα και πρόσφερα στον Έλληνα τούτο το έργο».
Το τέλος

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 26
Άλλα έργα του γλύπτη, ζωγράφου και χαράκτη Παύλου Βρέλλη κοσμούν ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού, την ίδια ώρα που συλλογές του εκτίθενται και στην Πινακοθήκη Ιωαννίνων, ενώ κάποια έργα από πέτρα και μάρμαρο στολίζουν την ηπειρώτικη γη.
Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 27
Κάποιοι έχουν υποδείξει με νόημα την εκκωφαντική σιγή που τήρησε απέναντί του η ελληνική πολιτεία και οι μεγάλοι φορείς του τόπου μας, αναζητώντας μια βράβευση για τον μεγάλο αυτό Έλληνα που δεν ήρθε ποτέ.
Ο Βρέλλης είχε ωστόσο όλους τους έλληνες και ξένους επισκέπτες του μουσείου του να τον τιμούν, με το έργο του να διαδίδεται μάλιστα περισσότερο από στόμα σε στόμα παρά από επίσημους φορείς και δημοσιεύματα του Τύπου.

Ο Έλληνας που έφτιαξε με τα χέρια του την ιστορία της χώρας μας σε κέρινα ομοιώματα - Εικόνα 28
Ένα έργο ανυπολόγιστης φυσικά εθνικής και καλλιτεχνικής αξίας που άφησε κληρονομιά σε όλο τον ελληνικό λαό. Ως μεγάλος δημιουργός αλλά και εξίσου μεγάλος παιδαγωγός έφυγε ο Παύλος Βρέλλης από τον κόσμο στις 23 Ιουλίου 2010, πηγαίνοντας πιθανότατα να συναντήσει όλους εκείνους τους ήρωες, αγίους αλλά και καθημερινούς ανθρώπους που τόσο θαύμασε και ύμνησε με το κερί του…
Περισσότερες πληροφορίες για το πως θα επισκεφθείτε το μουσείο στο vrellis.gr
Πηγή
Αναρτήθηκε από Στίλπων ο Μεγαρεύς στις 11:18 π.μ.
Ετικέτες

Ήρθε στο φως η έβδομη εκκλησία της Αποκάλυψης



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Με ιδιαίτερο δέος οι Τούρκοι έκαναν γνωστό ότι εντοπίστηκε η....
εβδόμη εκκλησία της Αποκάλυψης της χριστιανικής Βίβλου και όπως αναφέρουν, η μεγάλη αυτή αποκάλυψη ήρθε στο φως 1520 χρόνια μετά!
Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Cumhurriyet, 1520 χρόνια μετά, δηλαδή από το 494 μ. Χ. που είχε γίνει ένας μεγάλος σεισμός στην περιοχή και η πόλη θάφτηκε, ήρθαν ξανά στο φως τα ερείπια της Λαοδικείας και τα θεμέλια μιας μεγάλης εκκλησίας που είναι γνωστή από την Βίβλο σαν η εβδόμη εκκλησία της αποκάλυψης.
Η τοποθεσία των πολύτιμων αυτών ανακαλύψεων, απέχει 5 χιλιόμετρα από την πόλη του Denizli και όπως ανέφερε η δημαρχία της πόλης σε συνεργασία με το τοπικό πανεπιστήμιο Pamukkale Üniversitesi, οι έρευνες και οι ανασκαφές στο μέρος όπου εντοπίστηκε η Λαοδικεία και τα θεμέλια της εκκλησίας, είχαν αρχίσει εδώ και 12 χρόνια για να φτάσουν στη σημερινή εντυπωσιακή ανακάλυψη.
Όπως ανέφερε ο προϊστάμενος των ανασκαφών, καθηγητής Cela Şimsek, έχει βρεθεί η αρχαία αγορά της πόλης, τα θεμέλια της εκκλησίας και πολλές κολώνες που πρέπει να είχαν πέσει από τον μεγάλο σεισμό του 494 μ Χ .
Ο Τούρκος καθηγητής τόνισε πως οι ανασκαφές θα συνεχιστούν, ενώ έκανε και αναφορά για τις προφητείες που συνδέονται με τις 7 εκκλησίες της Αποκάλυψης.
entopistike-evdomi-ekklisia-tis-apokalipsis_2
Άλλη μια σημαντική χριστιανική αποκάλυψη της αγιοτόκου Μικράς Ασίας, αυτή την φορά στην νοτιοδυτική πλευρά.
Σημεία των καιρών!
7-Churches_of_Asia-Revelation
Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

 

 

 

 


Ο Χρυσός Αιώνας του Περικλέους (5ος αιώνας π.Χ.)

Τον 5ο αιώνα π.Χ. η πόλη των Αθηνών αναπτύσσεται ραγδαία. Η πόλη της Θεάς Αθηνάς θα καταφέρει υπό την αρχηγία του περίφημου Ρήτορα Περικλή, να γνωρίσει την μεγαλύτερη δόξα που θα γνώριζε ποτέ πόλη! Ο Περικλής θα είναι αυτός που θα την αναδείξει και μέσα από την πολιτική του η Αθήνα θα εισέλθει στον λεγόμενο «Χρυσό Αιώνα».

Βουλή, Άρειος Πάγος, Θέατρο, τέχνες, έννοιες που δεν θα επηρεάσουν μόνο ολόκληρη την Ελλάδα αλλά θα διαμορφώσουν ολόκληρο τον κόσμο σε αυτό που είναι σήμερα. Το σημαντικότερο όλων φυσικά κι αυτό που δείχνει πως ο πολιτισμός της Αθήνας έχει φτάσει στο Ζενίθ, είναι η γέννηση της Δημοκρατίας! Τεράστια έργα θα δημιουργηθούν εκείνη την περίοδο και τα οποία αναμένεται να αλλάξουν ριζικά την εικόνα της πόλης και την ιστορία όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και ολόκληρου του κόσμου.

Την ίδια περίοδο θα ζήσουν πολλοί κορυφαίοι Έλληνες, ο Σοφοκλής (496 – 406 π.Χ.), Μέγας Τραγωδός από την Αθήνα, ο Ευριπίδης (480 – 406 π.Χ.) επίσης Μέγας Τραγωδός, ο Θουκυδίδης (460 – 395 π.Χ.), κορυφαίος Έλληνας ιστορικός, ο Αριστοφάνης (450 – 380 π.Χ.) ο μεγαλύτερος ίσως κωμικός ποιητής της Αρχαίας Αθήνας και πολλοί πολλοί άλλοι.

Παράλληλα με την Αθήνα θα αναπτυχθεί επίσης ένας ακόμη σημαντικός πολιτισμός στην Βόρεια Ελλάδα αυτή τη φορά και συγκεκριμένα στην Θράκη. Το Βασίλειο των Οδρυσών θα γνωρίσει την άνθιση από το 470 μέχρι και το 47 π.Χ. όπου και η Θράκη θα περιέλθει στην κυριαρχία των Ρωμαίων!

Ο Απόλλων από το δυτικό αέτωμα του ναού
του Δία στην Ολυμπία, περ. 460 π.Χ.

Ο Απόλλωνας από το δυτικό αέτωμα του Ναού του Διός στην Ολυμπία είναι ένα χαρακτηριστικό
δείγμα της τέχνης της Κλασικής Εποχής. Τότε κυριαρχεί η αρμονία! Το κορυφαίο όμως μνημείο που θα καταφέρει μέχρι και τις μέρες μας να προκαλεί τον θαυμασμό είναι αυτό που χτίστηκε προς τιμήν της Θεάς Αθηνάς! Ο Ικτίνος κι ο Καλλικράτης αποτέλεσαν τους αρχιτέκτονες ενώ ο Φειδίας ήταν αυτός που έφτιαξε το γλυπτό διάκοσμο. Το μνημείο αυτό που χτίστηκε από το 447 μέχρι το 432 π.Χ. θα χαρακτηρίζει πλέον ολόκληρη την Ελλάδα. Το 432 π.Χ. φτάνει κι ο Παρθενώνας έχει ολοκληρωθεί!

Αναπαράσταση Παρθενώνος

Όχι άδικα, ο Παρθενώνας αποτελεί ένα μοναδικό κτίσμα. Χτισμένος από Πεντελικό μάρμαρο δεσπόζει πάνω στον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως. Είναι ένας μοναδικός δωρικού ρυθμού ναός! Ο Παρθενώνας από εδώ και πέρα θα είναι το σήμα κατατεθέν για την Ελλάδα. Θα καταφέρει να συνδεθεί με όλες τις φάσεις της ιστορίας της χώρας και από αυτό μπορεί κανείς να κατανοήσει πόσο οι άνθρωπο δέθηκαν με αυτό το Ιστορικότατο κτίσμα μοναδικής ομορφιάς! Αργότερα θα λεηλατηθεί, θα υποστεί μετατροπές, θα βομβαρδιστεί, θα καταστραφεί, θα περάσει από κακουχίες ωστόσο πέρα από όλα αυτά θα καταφέρει να μείνει ζωντανός και να συνεχίζει να στέκει όρθιος και από ψηλά να δείχνει σε όλους Έλληνες και μη πως οι Έλληνες μεγαλούργησαν και συνεχίζουν να μεγαλουργούν!

Ένα σημαντικότατο τμήμα του Παρθενώνα είναι η Ζωφόρος η οποία αποτελεί μια ζώνη με ανάγλυφες παραστάσεις. Στη Ζωφόρο συνολικού μήκους 160 ολόκληρων μέτρων απεικονιζόταν η πομπή των Παναθηναίων. Θεότητες, άνθρωποι, άρματα, άλογα, ζώα θα καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος της. Η

Η ζωφόρος απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων
και στην δυτική πλευρά την διαμάχη Αθηνάς

ανατολική Ζωφόρος είναι η σημαντικότερη καθώς στην συγκεκριμένη παρατηρείται η κορύφωση της πομπής κι η παράδοση του πέπλου δηλαδή του δώρου των Αθηναίων στην Θεά Αθηνά! Παράλληλα στην ίδια βλέπουμε και τους Θεούς του Ολύμπου. Ο Παρθενώνας επίσης αποτελείται από τα Αετώματα τα οποία ήταν τριγωνικής μορφής. Ήταν περίλαμπρα και ήταν τα τελευταία που δέχθηκαν την γλυπτή διακόσμηση. Άλλα σημαντικά τμήματα του Παρθενώνα είναι οι Μετόπες.

Ύστερα από μια σειρά ενεργειών το μοναδικό αυτό κτίσμα υπέστη σοβαρές ζημιές και τμήματα του έχουν διασκορπιστεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Αγγλία είναι εκείνη που κρατάει το μεγαλύτερο μέρος των γλυπτών του Παρθενώνα. Εκείνοι θα πάρουν και την μία εκ των 6 «κορών» του Ερεχθείου δηλαδή τις Καρυάτιδες. Το Ερέχθειο θα πάρει το όνομα του από τον Βασιλιά Ερεχθέα διότι σύμφωνα με την μυθολογία σε εκείνο το σημείο είχε την κατοικία του. Εκεί θα δημιουργηθεί αυτό το ιδιόμορφο μα μοναδικό κτίσμα το οποίο κατασκευάστηκε μεταξύ 425 και 406 π.Χ..

Η Αθήνα έχει αναπτυχθεί πλέον σε μια ναυτική υπερδύναμη και αμέσως ο άλλος μπορεί να καταλάβει που βρισκόταν το λιμάνι των Αθηνών! Μα φυσικά ο Πειραιάς ήταν εκείνος που φιλοξένησε τις Αθηναϊκές τριήρεις. Η Αθήνα ενώθηκε με τον Πειραιά με τα ισχυρά τείχη που οικοδομήθηκαν και τα οποία είναι γνωστά ως «Μακρά Τείχη»! Εκείνος που αποφασιστικά έδρασε ώστε να δημιουργηθεί η πόλη του Πειραιά ήταν ο Θεμιστοκλής.

Η Κλασική εποχή χάρισε στην Αθήνα μια μοναδική περίοδο κατά την οποία έδρασε ριζικά παγκοσμίως. Μπορεί λοιπόν να αποτέλεσε τον λαμπρότερο όλων των πολιτισμών σύντομα όμως αναμένεται να ξεκινήσει η φθορά. Η ραγδαία ανάπτυξη της θα στρέψει τα εχθρικά βλέμματα πάνω της τα οποία με καχυποψία θα προσπαθήσουν και θα καταφέρουν αργότερα να την σταματήσουν. Είναι γεγονός πως οι Σπαρτιάτες τρόμαξαν με την σημαντικότατη εξέλιξη της πόλης των Αθηνών στα Κλασικά χρόνια Οι Σπαρτιάτες τώρα ψάχνουν να βρουν τον τρόπο να ξεκινήσουν τις δράσεις τους ώστε να καταφέρουν αυτό που θέλουν και αυτό που ζητούν είναι η παντοδυναμία.

Η αφορμή δεν θα αργήσει να έρθει και θα δοθεί από τους Κερκυραίους. Η γνωστή κόντρα μεταξύ Κορινθίων και Κερκυραίων έρχεται για άλλη μια φορά στο προσκήνιο αυτή τη φορά για την Επίδαμνο (Δυρράχιο) η οποία ήταν αποικία των Κερκυραίων που δόθηκε όμως στους πρώτους. Αργότερα όμως θα διεκδικήσουν εκ νέου την Επίδαμνο και μάλιστα θα ζητήσουν και την βοήθεια των Αθηναίων. Η ναυμαχία στα Σύβοτα το 433 π.Χ. θα σημάνει την αρχή του Πελοποννησιακού Πολέμου που θα ξεκινήσει οριστικά 2 χρόνια αργότερα. Όλο αυτό άλλωστε ήταν αρκετό ώστε με την υποστήριξη των Κορινθίων η Σπάρτη να κηρύξει τον πόλεμο στην Αθήνα έναν πόλεμο ο οποίος θα διαρκέσει 27 ολόκληρα χρόνια, από το 431 ως το 404 π.Χ.. Ο Χρυσός αιώνας του Περικλή τελειώνει οριστικά και η Ελλάδα της Κλασικής Περιόδου εισέρχεται σε μια από τις εντονότερες φάσεις τις ιστορίας της! Ο Πόλεμος που θα ζήσει αναμένεται να είναι και ο μεγαλύτερος που έχει γνωρίσει μέχρι εκείνη την στιγμή. Παράλληλα θα ξεσπάσουν μέχρι κι εμφύλιοι και ολόκληροι πολιτισμοί θα καταρρεύσουν από μόνοι τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Κέρκυρα, στην οποία ύστερα από την αφορμή που έδωσε, επικράτησε μια χαοτική κατάσταση με αποτέλεσμα όχι μόνο σφαγές αλλά και την ολοκληρωτική καταστροφή!

Ο Πελοποννησιακός πόλεμος θα χωριστεί σε 3 συνολικά φάσεις στον Αρχιδάμειο Πόλεμο (431 – 421 π.Χ.) που θα λήξει με την Νίκειο Ειρήνη, στην Σικελική εκστρατεία που θα λήξει με την μεγάλη καταστροφή των Αθηνών στις Συρακούσες και τέλος με τον Δεκελεικό πόλεμο (413 – 404 π.Χ.) όπου και λήγει ο Πελοποννησιακός πόλεμος ύστερα από την παρέμβαση της Περσίας υπέρ της Σπάρτης με την Αθήνα να έχει καταληφθεί. Η επόμενη μέρα που θα ξημερώσει βρίσκει την Αθήνα κάτω από την Σπαρτιατική Κυριαρχία. Ο Πελοποννησιακός πόλεμος κατάφερε να αλλάξει ριζικά την ροή της ιστορίας. Ήταν ίσως ο καταστρεπτικότερος στην αρχαιότητα και σε αυτόν έλαβαν μέρος έλληνες από όλες τις γνωστές τότε περιοχές. Αυτό σημαίνει πως ανεπηρέαστο δεν έμεινε κανένα μέρος του Ελληνισμού.

Οι παλιές μέρες για την Αθήνα έχουν περάσει και την διακυβέρνηση της θα αναλάβουν 30

φιλολάκωνες πολιτικοί οι οποίοι είναι γνωστοί ως «Τριάκοντα Τύραννοι». Σιγά σιγά θα έρθει κι η ρήξη στις σχέσεις Σπάρτης και Κορίνθου με αποτέλεσμα η Ελλάδα να εισέλθει σε νέο πόλεμο ο

οποίος είναι γνωστός ως «Βοιωτικός ή Κορινθιακός πόλεμος», ενώ λίγα χρόνια αργότερα η Αθήνα θα λάβει μέρος και σε νέο πόλεμο ο οποίος ονομάζεται «Συμμαχικός» καθώς έγινε μεταξύ της Αθήνας και των πόλεων της Β’ Αθηναϊκής συμμαχίας. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των πολέμων ήταν τελικώς αρνητικό, αφού έπεσε το ηθικό των Ελλήνων και γενικώς συνεχώς επικρατούσε ένα αρνητικό κλίμα. Πριν τον Συμμαχικό Πόλεμο μάλιστα υπογράφεται κι η «Ανταλκίδειος ειρήνη» μια ταπεινωτική για τους Έλληνες συνθήκη που έδειξε την κόπωση τους από τις πολλές μάχες που είχαν κάνει μεταξύ τους καθώς πέρα από όλα υπήρξε και μια αποτυχημένη κατά κάποιο τρόπο Μικρασιατική Εκστρατεία.

Τα χρόνια πάντως του Πελοποννησιακού Πολέμου κατασκευάσθηκε ένα ακόμη από τα επτά θαύματα του Κόσμου. Έργο του γλύπτη Φειδία το «Άγαλμα του Ολυμπίου Διός» αποτέλεσε το λατρευτικό άγαλμα του Ναού του Διός στην Ολυμπία! Ο Δίας σύμφωνα με τις αναφορές φαίνεται να έφτανε τα 12 ολόκληρα μέτρα! Κατασκευάσθηκε από Ελεφαντόδοντο, χρυσό και πολύτιμες πέτρες. Κατά τα Βυζαντινά Χρόνια θα μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη και ΔΕΝ θα καταστραφεί από τους Χριστιανούς αλλά από Βαρβάρους! Την καταστροφή επίσης ΔΕΝ θα γνωρίσει ούτε ο Ναός του Ολυμπίου Διός. Από εκεί και πέρα άγνωστο παραμένει το τι ακριβώς συνέβη σε αυτό το κολοσσιαίο άγαλμα το οποίο πιστεύεται πως καταστράφηκε από πυρκαγιά.

Την ίδια περίοδο θα γεννηθούν ο Ξενοφών (427 – 355 π.Χ.) κι ο Πλάτωνας (427 – 347 π.Χ.), ιστορικός και φιλόσοφος ο πρώτος, φιλόσοφος και συγγραφέας ο δεύτερος. Κι οι δύο τους αναμένεται να αφήσουν την σφραγίδα τους στον Ελληνικό πολιτισμό και στην αρχαία ιστορία της Ελλάδας!

Κατά την Κλασική περίοδο παρατηρούμε μοναδικά έργα. Ένα εξ’ αυτών είναι η Νίκη του Παιωνίου

το οποίο είναι ένα πραγματικό αριστούργημα. Η τελειότητα κι η κομψότητα των έργων της γλυπτικής φαίνεται σε όλα τα γλυπτά της εποχής που έχουν βρεθεί. Η Ειρήνη κι ο Πλούτος αποτελούν ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η έκφραση κι η τεχνική παρουσίαση το έχουν κάνει να θεωρείται ως ένα από τα πιο θαυμάσια έργα της εποχής. Αδιαμφισβήτητα όμως το έργο το οποίο όχι άδικα θεωρείται διαμάντι της κλασικής εποχής στην Ολυμπία είναι το μοναδικό σωζόμενο αυθεντικό έργο του Πραξιτέλη. Δεν είναι άλλο από τον Ερμή του Πραξιτέλους το οποίο κατασκευάστηκε από Παριανό μάρμαρο το 330 π.Χ.. Επίσης η επιτύμβια στήλη της Ηγησούς (410 π.Χ.) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα της κλασικής εποχής στον Κεραμεικό.

Πριν το τέλος της Κλασικής Περιόδου γεννιέται ο Αριστοτέλης (384 – 322 π.Χ.). Γεννημένος στην Χαλκιδική ο Αριστοτέλης, δημιουργός της λογικής υπήρξε Μέγας Φιλόσοφος κι η διδασκαλία του ήταν τόσο έντονη που δεν επηρέασε μόνο τον αρχαίο κόσμο αλλά και τον σύγχονο! Εκείνη την εποχή είναι που στην άνθιση του θα φτάσει ένα άλλο βασίλειο, το Βασίλειο της Ηπείρου ή όπως είναι γνωστό το Βασίλειο των Μολοσσών. Αυτό θα αναπτυχθεί κυρίως από το 424 π.Χ. και θα κρατήσει την δύναμη του μέχρι το 167 π.Χ. που θα καταστραφεί από τις Ρωμαϊκές δυνάμεις. Το Βασίλειο των Μολοσσών είναι πραγματικότητα χάρη στον Νεοπτόλεμο του Τρωικού Πολέμου, ο οποίος ήταν γιος του Αχιλλέα και φαίνεται μετά το τέλος των γεγονότων στην Τροία, να εγκαθίσταται στην Ήπειρο με αποτέλεσμα από γενιά σε γενιά ο πολιτισμός αυτός να εξελιχθεί σε έναν από τους σπουδαιότερους της Κλασικής εποχής. Παράλληλα δεν μένει πολύς καιρός μέχρι την στιγμή που θα καταφέρει να συνδεθεί με τον Μεγαλύτερο Έλληνα ηγεμόνα και έναν μοναδικό πολιτισμό!

Ωστόσο λίγο πριν την λήξη της Χρυσής αυτής εποχής οι Έλληνες όπως προείπαμε ήταν κυριολεκτικά κουρασμένοι. Είχαν καταφέρει να χάσουν τις δυνάμεις τους, το ηθικό τους αλλά και το κουράγιο τους με άμεση συνέπεια ταπεινωτικές συμφωνίες. Έτσι άδοξα θα έληγε μια τόσο λαμπρή περίοδος; Κι όμως όχι!

Ήδη πριν το 360 π.Χ. υπάρχει δραστηριότητα στις περιοχές της Βορείου Ελλάδος. Ο Φίλιππος ο Β’ όμως θα είναι ο εμπνευστής μιας νέας ιδέας. Αυτή θέλει τον Φίλιππο να καταφέρνει να ενώσει όλο τον Ελληνισμό. Είναι μια ιδιαίτερα τολμηρή ιδέα την οποία θα βάλει μπροστά με την άνοδο του στον θρόνο το 359 π.Χ.. Από εκείνη την στιγμή το συγκεκριμένο βασίλειο με έναν κυριαρχικό τρόπο θα προσπαθήσει να ενώσει υπό την ηγεμονία του όλες τις Ελληνικές πόλεις-κράτη και να δημιουργήσει μια πανελλήνια συμμαχία. Το βασίλειο αυτό θα καταφέρει να ανεβάσει ξανά τον Ελληνικό πολιτισμό στα ύψη και να «συνεφέρει» τον Ελληνισμό ύστερα από το σοκ που είχε επέλθει από τα χρόνια και χρόνια πολέμων! Αδιαμφισβήτητα το

«Βασίλειο της Μακεδονίας»,

σαν από μηχανής Θεός εμφανίστηκε την καταλληλότερη στιγμή ώστε μέσα από έναν τεράστιο και έναν από τους σημαντικότερους πολιτισμούς που θα δημιουργήσει τα επόμενα χρόνια, να καταφέρει να θέσει τις βάσεις για την πορεία και την εξέλιξη ολόκληρης της Ελλάδας. Η άνοδος του Φιλίππου του Β’ σήμανε αυτόματα την έναρξη της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας η οποία στις μέρες του Μεγαλύτερου προσώπου της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, Αλεξάνδρου του Μέγα, θα καταφέρει να φτάσει στο απόγειο της!

http://archaia-ellada.blogspot.gr/ immenseblue  3/1/2020

 

Η σαγηνευτική Ζηνοβία της Παλμύρας, που πολέμησε

- και τελικά "κατέκτησε"

- τη Ρώμη!

Η σαγηνευτική Ζηνοβία της Παλμύρας, που πολέμησε -και τελικά "κατέκτησε"- τη Ρώμη!

Ζηνοβία είναι το όνομα της κακοκαιρίας που πλήττει τη χώρα, όπως όρισαν οι μετεωρολόγοι - σημειώνεται ότι χρησιμοποιούνται αρχαία ονόματα με αλφαβητική σειρά.

Ποια ήταν όμως η περίφημη Ζηνοβία;  Η Ζηνοβία (240 - 275 μ.Χ.) ήταν βασίλισσα της Παλμύρας, ρωμαϊκής αποικίας στη σημερινή Συρία, που βασίλευσε από το 267 ή 268 μέχρι το 272 μ.Χ. Το πλήρες όνομά της είναι Σεπτιμία Ζηνοβία (αραμαϊκά: Znwoya Bat Zabbai). Η ζωή της τα είχε... όλα, ενώ τα επιτεύγματά της είναι μοναδικά, ειδικά για γυναίκα, στον αρχαίο κόσμο. Ήταν από τους λίγους που κατόρθωσε να αντισταθεί στη Ρώμη και να κάνει την πατρίδα της, για ένα διάστημα, ανεξάρτητη, ενώ αν και τελικά οι Ρωμαίοι πολιόρκησαν την Παλμύρα και κατέπνιξαν την επανάστασή της, εκείνη στο τέλος τους... κατέκτησε με την ομορφιά της!

Σημειώνεται ότι η Παλμύρα υπέστη σημαντικές καταστροφές από το Ισλαμικό Κράτος κατά το πρόσφατο διάστημα του πολέμου στη Συρία, με τους τζιχαντιστές να καταστρέφουν συστηματικά μεγάλο μέρος της αρχαίας κληρονομιάς της.

Όπως διαβάζουμε στη Wikipedia, η Ζηνοβία ήταν μια μελαχρινή γυναίκα εκθαμβωτικής ομορφιάς, σαγηνευτική, ευφυής, θαρραλέα και υπέρμετρα φιλόδοξη, ένα πλάσμα ακαταμάχητα χαρισματικό. 'Ηταν μία από τις πιο μορφωμένες και γλωσσομαθείς γυναίκες της εποχής της - μιλούσε ελληνικά, λατινικά, αραμαϊκά, αιγυπτιακά και τις τοπικές διαλέκτους. Ήταν επιρρεπής στις απολαύσεις των αισθήσεων, αγαπούσε το θέατρο και παρακολουθούσε τα θεάματα στο ελληνικό θέατρο της πόλης.

Η Ζηνοβία ονειρευόταν να κάνει την πρωτεύουσά της Παλμύρα όχι μόνο εμπορικό, αλλά και πνευματικό κέντρο. Στη διάρκεια της πεντάχρονης βασιλείας της (267 - 272 μ.Χ.), κατόρθωσε να μετατρέψει την υποτελή στη Ρώμη πολιτεία της σε ανεξάρτητο βασίλειο και την Παλμύρα ως μία από τις πλουσιότερες πόλεις της Ανατολής.

Ο σύζυγος της Ζηνοβίας Οδαίναθος, κυβερνήτης της Παλμύρας και υποτελής στη Ρώμη, όπως και ο πρεσβύτερος γιος και διάδοχός του Ηρωδιανός, δολοφονήθηκαν το 267 ή 268 μ.Χ. και η χήρα του Ζηνοβία ανέλαβε την αντιβασιλεία για λογαριασμό του νεαρού γιου της Ουαμπαλάτ, που ονομαζόταν στα ελληνικά Αθηνόδωρος.

Η Ζηνοβία, η οποία ισχυριζόταν ότι είχε την καταγωγή της από την Κλεοπάτρα της Αιγύπτου, κατέστησε τον εαυτό της βασίλισσα της Παλμύρας, παίρνοντας από μόνη της τον τίτλο της Αυγούστας. Αντίθετα με το δολοφονημένο σύζυγό της Οδαίναθο, η Ζηνοβία δεν ανεχόταν να παραμένει υποτελής στους Ρωμαίους. Το 269 μ.Χ. ξεκίνησε πόλεμο εναντίον των Ρωμαίων, κατέλαβε πρώτα ολόκληρη τη Συρία και την Παλαιστίνη και στη συνέχεια την Αίγυπτο, κατόπιν κατέκτησε πολλές από τις ρωμαϊκές επαρχίες της Ανατολίας και ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Ρώμη.

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αυρηλιανός εξεστράτευσε εναντίον της Ζηνοβίας, νίκησε το 272 το στρατό της στην Αντιόχεια και στην Έμεσα (Συρία) και πολιόρκησε την Παλμύρα.

Η Ζηνοβία και ο γιος της Ουαμπαλάτ προσπάθησαν να διαφύγουν από την πόλη, αιχμαλωτίστηκαν όμως κοντά στον ποταμό Ευφράτη και μεταφέρθηκαν στη Ρώμη το 272 μ.Χ. Κατά τη θριαμβευτική πομπή που έκανε ο Αυρηλιανός στη Ρώμη, η Ζηνοβία στολισμένη, κατά διαταγή του αυτοκράτορα, με τους πολύτιμους λίθους της και όλα τα κοσμήματά της, σύρθηκε δεμένη με χρυσές αλυσίδες πίσω από το άρμα του.

Εντυπωσιασμένος όμως ο Αυρηλιανός από την εκθαμβωτική ομορφιά της Ζηνοβίας, αλλά και το θάρρος της να ορθώσει το ανάστημά της κατά της Αυτοκρατορίας της Ρώμης, πρόσφερε σ’ αυτή την ελευθερία της. Στη Ρώμη, η έκπτωτη «βασίλισσα της ερήμου» παντρεύτηκε ένα Ρωμαίο συγκλητικό και πέρασε την υπόλοιπη ζωή της μέσα σε ανέσεις και πολυτέλεια στη ρωμαϊκή έπαυλή του κοντά στο σημερινό Τίβολι της Ιταλίας.

Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2019, 08:21

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided