Τετάρτη, Μάιος 27, 2020

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 4ος

 

 

 

 

 

 

 

Πώς δημιουργήθηκε το Άγιο Όρος

 

 

 

 

Πώς δημιουργήθηκε το Άγιο Όρος

Η ιστορία της μοναστικής πολιτείας που αποκαλούσαν άλλοτε «Περιβόλι της Παναγιάς»

Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, η ίδια η Παναγία αποβιβάστηκε στα ιερά εδάφη του Αγίου Όρους και θαμπώθηκε από τη φυσική ομορφιά του.

Το πλοίο που μετέφερε τη Θεοτόκο και τον Ευαγγελιστή Ιωάννη αναγκάστηκε να ρίξει άγκυρα λόγω φοβερής θαλασσοταραχής και η Θεομήτωρ, συγκλονισμένη από το φυσικό θέαμα που αντίκρισε, ευλόγησε την περιοχή.

Τότε ακούστηκε μια φωνή: «Ας είναι αυτός ο τόπος η κληρονομιά και ο κήπος σου, ένας παράδεισος και καταφύγιο σωτηρίας για εκείνους που θέλουν να σωθούν». Το «Περιβόλι της Παναγίας» είχε μόλις γεννηθεί!

Αυτά μας παραδίδει η παράδοση για όσα φαίνεται να έγιναν σε εποχές πολύ μακρινές. Για μας σήμερα το Άγιο Όρος είναι ένας τόπος ευλάβειας και κατάνυξης, μια σεπτή μοναστική πολιτεία που από το 1988 περιλαμβάνεται στα Μνημεία Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Το Άγιο Όρος χαρακτηρίζεται από ένα ιδιότυπο νομικό καθεστώς που το καθιστά αυτοδιοίκητο τμήμα του ελληνικού κράτους.

Αναφορικά μάλιστα με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του, το έδαφος της χερσονήσου του Άθω είναι αναπαλλοτρίωτο και μοιράζεται μεταξύ των ιερών μονών του. Εξίσου συνταγματικά κατοχυρωμένη είναι και η εκτός Αγίου Όρους ακίνητη περιουσία των μονών.

Πώς γεννήθηκε όμως το ιερό χριστιανικό έδαφος και πώς έφτασε να απολαμβάνει τα αυτοκέφαλα προνόμιά του;

Πώς πήρε το όνομά του

Το Όρος Άθως ήταν γνωστό ήδη από την ελληνική μυθολογία, καθώς εκεί έλαβε χώρα η τιτανομαχία μεταξύ γιγάντων και ολύμπιων θεών. Και ηγέτης των γιγάντων ήταν ο Άθως, γιος του Ουρανού και της Γαίας, που άρπαξε έναν βράχο και τον εκσφενδόνισε κατά των θεών, δημιουργώντας εκεί στην άκρη της Χαλκιδικής την ομώνυμη χερσόνησο.

Ο Θουκυδίδης, ο Ηρόδοτος και ο Στράβωνας μας λένε πως εκεί κατοικούσαν μικρές κοινότητες από τα προελληνικά ακόμα χρόνια και γνωρίζουμε και κάποιες πόλεις που υπήρχαν εντός της χερσονήσου.

Η μετονομασία σε Άγιο Όρος χάνεται στα βάθη του χρόνου, μια από τις πρώτες αναφορές μάς έρχεται ωστόσο από τον 11ο αιώνα. Τη συναντάμε στο «Μαρτύριο των Δεκαπέντε Μαρτύρων της Τιβεριούπολης», το αγιολογικό έργο του σπουδαίου βυζαντινού λόγιου και αρχιεπισκόπου Αχρίδος και Βουλγαρίας κατόπιν, Θεοφύλακτου.

«Όρος» το αποκαλούσαν ως τότε και από τον 12ο αιώνα το συναντάμε πλέον ως «Άγιο Όρος». Έτσι το ονομάζει στο χρυσόβουλό του ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α’ Κομνηνός, επιβάλλοντάς το με νόμο: «Εφεξής το όνομα του Άθω καλείσθαι Άγιον Όρος παρά πάντων».

Όλα τα μεταγενέστερα δημόσια έγγραφα το αναφέρουν ως «Αγιώνυμον Όρος [του Άθω]»...

Τα πρώτα ίχνη μοναστικής ζωής

Πότε έφτασε και πώς καθιερώθηκε ο χριστιανισμός στη χερσόνησο δεν είναι γνωστό. Η παράδοση θέλει πάντως τον Κωνσταντίνο Α’ τον Μέγα να χτίζει τις πρώτες χριστιανικές εκκλησίες στον Άθω, κάτι που δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. Αυτό που επιβεβαιώνεται είναι η χριστιανική παρουσία στη χερσόνησο από τον 4ο αιώνα μ.Χ., μέσω μοναχών που ασκήτευαν εκεί.

Το Άγιο Όρος αρχίζει ωστόσο να συνενώνεται σε μοναστική κοινότητα από τον 9ο αιώνα και μετά, όταν λαμβάνουν χώρα και οι πρώτες προσπάθειες για μοναστηριακή ζωή. Η Μεγάλη Βίγλα, το πρώτο μοναστήρι, χτίζεται αυτή την εποχή, στο δεύτερο μισό του 9ου αιώνα.

Εδώ τοποθετεί η ιστορική σκέψη τις απαρχές της αθωνικής κοινότητας, με τον καθορισμό των συνόρων της και την απαγόρευση της εισόδου στους λαϊκούς. Σύντομα θα γινόταν προνομιακός τόπος για τον μοναχισμό, καθώς οι αρχαίες πόλεις ήταν έρημες πια και η εικονομαχία της Κωνσταντινούπολης ανάγκαζε πολλούς μοναχούς να αναζητήσουν νέο καταφύγιο από τα εγκόσμια.

Σημαντικοί μοναχοί όπως ο Πέτρος ο Αθωνίτης και ο Ευθύμιος ο Νέος καταφτάνουν αυτή την περίοδο στο Άγιο Όρος, καθιερώνοντάς το στις συνειδήσεις του ασκητισμού. Το 885 μ.Χ. μάλιστα ο αυτοκράτορας Βασίλειος Α’ ο Μακεδών όρισε με χρυσόβουλο το Άγιο Όρος ως αποκλειστικό τόπο διαμονής ασκητών, αποκλείοντας κάθε άλλη ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή.

Η ασκητική και κοινοτική ανάπτυξη θα γνωρίσει μεγάλη άνθιση μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Τώρα (10ος αιώνας) γεννιούνται οι πρώτες κοινότητες, οι «λαύρες», και εκχωρείται η ιδιοκτησία του Άθω στους μοναχούς του (με χρυσόβουλο του Βασίλειου Β’ του Βουλγαροκτόνου).

Σημαντικό ρόλο έπαιξε στην αναδιοργάνωση της μοναστικής ζωής ο Αθανάσιος ο Αθωνίτης, ο οποίος το 960 μ.Χ. εισήγαγε εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις στη μοναχοπολιτεία. Προσωπικός φίλος του Νικηφόρου Φωκά, ίδρυσε τη Μονή Μεγίστης Λαύρας και καθιέρωσε νέα πρότυπα ασκητισμού και κοινοβιακής ζωής.

Ο Αθανάσιος είναι ο ιδρυτής του κοινοβιακού μοναχισμού του Αγίου Όρους, ο άνθρωπος που του έδωσε τον χαρακτήρα που επιβιώνει ως τις μέρες μας…

Πώς καθιερώθηκε ως αυτοδιοίκητη περιοχή

Το προνόμιο του αυτοδιοίκητου είναι συνυφασμένο λες με τη γέννηση του Αγίου Όρους. Το παραχώρησε για πρώτη φορά ο Βασίλειος Α’ στο χρυσόβουλό του και λίγο μετά, το 908 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Λέων ΣΤ’ ο Σοφός το επαναβεβαίωσε, καθιερώνοντας περαιτέρω και την ανεξαρτησία του Αγίου Όρους.

Έναν αιώνα αργότερα, ο Κωνσταντίνος Θ’ ο Μονομάχος ρυθμίζει με αυτοκρατορικό διάταγμα την εσωτερική διακυβέρνηση της αθωνικής πολιτείας, αλλά και κάθε πτυχή της διαχείρισης της περιουσίας των μονών. Ακόμα και την όποια εμπορική δραστηριότητα.

Στο ίδιο έγγραφο συναντάμε και την απαγόρευση εισόδου στις γυναίκες. Μια απαγόρευση που περιφρουρείται πια πολύ αυστηρά, ώστε το μήνυμα να είναι καθολικό.

Στα τέλη του 11ου αιώνα, ο Αλέξιος ο Κομνηνός απαλλάσσει τα μοναστήρια από τη φορολογία και τα θέτει υπό άμεση αυτοκρατορική προστασία.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η μικρή μοναστική πολιτεία απέκτησε μεγάλη περιουσία, τόσο μέσω δωρεών ιδιωτών όσο και από τις γενναίες κρατικές επιχορηγήσεις. Οι μονές απέκτησαν γη σε όλη τη Μακεδονία, εξασκώντας κοινωνικο-οικονομική επιρροή στους γειτονικούς πληθυσμούς.

Η πλούσια και περιπετειώδης ιστορία του Αγίου Όρους γνώρισε λεηλασίες και καταστροφές (από τους Σταυροφόρους), επιδρομές και φόνους, ακόμα και εσωτερικές θρησκευτικές έριδες.

Στα νεότερα χρόνια, η διοικητική αυτονομία του Αγίου Όρους αναγνωρίστηκε διεθνώς το 1878, με τη Συνθήκη του Βερολίνου, πριν από την αναγνώριση της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους στην περιοχή δηλαδή.

Η ελληνική πολιτεία επικύρωσε το 1926 τον Καταστατικό Χάρτη του Αγίου Όρους, επισημοποιώντας συνταγματικά την αυτοδιοικητική ανεξαρτησία του...

NEWSBEAST.GR  18/4/2020

 

 

 

 

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΨΑΧΝΟΥΝ ΜΕ ΜΑΝΙΑ ΤΟ…

«ΜΥΣΤΙΚΟ» ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΤΕΙΧΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ, (βιντεο)

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Τον τελευταίο καιρό έχουν «ανάψει» κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσει από τους Τούρκους για τα βυζαντινά τείχη της Κωνσταντινούπολης, που συνδυάζονται και με εσχατολογικές θεωρίες, καθώς οι καιροί είναι πολύ κρίσιμοι και για την σύγχρονη Τουρκία, ενώ αναβιώνουν ξανά θρύλοι και ιστορίες για σιδερόφρακτους πολεμιστές που εμφανίζονται αίφνης σαν σκιές στις επάλξεις, φέρνοντας στην μνήμη την πολιορκία της Πόλης και την Άλωση.

Ένα πολύ ενδιαφέρων αφιέρωμα της τουρκικής εφημερίδας, Akşam, με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Το Μυστικό των Τειχών» φέρνει στην επιφάνεια ένα μεγάλο θέμα καθώς τα τείχη εκτός από κάποιες μετέπειτα παρεμβάσεις, με τόσους σεισμούς παρέμειναν ουσιαστικά άθικτα.

Οι Τούρκοι έχουν καθιερώσει κάθε χρόνο στην λεγόμενη Κερκόπορτα την τελετή της άλωσης, αλλά από πολλά σημεία φαίνεται ο μεγάλος τους θαυμασμός για τους κατασκευαστές αυτών των τειχών, καθώς και για τα μυστικά που κρύβουν περί υπόγειες διασυνδέσεις τους με άλλα σημεία της Πόλης που έπαιξαν ρόλο στην μεγάλη πολιορκία.

Το τείχος, προστατευμένο από λιγότερο συχνές φρουρές σε όλη την εκβολή, ήταν 7 χλμ. Το τείχος του Μαρμαρά από τη Θάλασσα του Μαρμαρά έως το Yedikule ήταν 7,5 χιλιόμετρα. Κατά τη σύγκριση του χρόνου με άλλες πόλεις, πρέπει να πούμε ότι η Κωνσταντινούπολη έχει τα καλύτερα τείχη στον κόσμο. Τα περισσότερα τείχη επισκευάστηκαν το 1440, και όταν ξεκίνησε η πολιορκία ήταν σε πολύ καλή κατάσταση.

Ακόμα και σήμερα πολλοί ψάχνουν στον περίγυρο για κάποιους χαμένους θησαυρούς, ενώ ακόμα και ο θρύλος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, που παρά τις κάποιες θεωρίες οι Τούρκοι ξέρουν ότι δεν βρέθηκε ποτέ το πτώμα του, προκαλούν συζητήσεις για το που χάθηκε και τι ρόλο παίζει στην γενικότερη φημολογία για αναβίωση της χαμένης αυτοκρατορίας.

Επίσης μεγάλο μέρος στο αφιέρωμα δίνεται στα μυστικά όπλα που χρησιμοποιούσαν οι βυζαντινοί που έκαναν θραύση σε όλους τους πολιορκητές ακόμα και στους Οθωμανούς παρά την σύγχρονη τότε πολεμική μηχανή που χρησιμοποίησε ο Μωάμεθ ο Πορθητής.

https://www.youtube.com/watch?v=SX9q7kX-JAU&feature=emb_logo

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ   Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος   www.nikosxeiladakis.gr  15/4/2020

 

 

 

 

Στη Λήμνο βρέθηκαν τα αρχαιότερα κοσμήματα στον κόσμο

Στη Λήμνο βρέθηκαν τα αρχαιότερα κοσμήματα στον κόσμο

Η Πολιόχνη είναι ένας πολύ σπουδαίος και παγκόσμια γνωστός αρχαιολογικός χώρος στην ανατολική Λήμνο.

Εκεί, εκτός από τα άλλα, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν χρυσά κοσμήματα που είναι γνωστά ως ο «Θησαυρός της Πολιόχνης» και σήμερα βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Τα χρυσά ήταν κρυμμένα κάτω από μια πέτρα στο δωμάτιο 643, που ο κάτοχος τους έκρυψε για να τα διασώσει από κάποιον κίνδυνο.

O θησαυρός αποτελείται από ανδρικά και γυναικεία κοσμήματα, χιλιάδες μικρά χρυσά πλακίδια, σπειροειδή βραχιόλια, διαδήματα, αλυσίδες, ψέλια για το μπράτσο ή τον αστράγαλο, περόνες, και σκουλαρίκια.

Η ομορφιάς και η ποικιλία τους είναι ανάλογη με τον «Θησαυρό του Πριάμου» που ανακαλύφτηκε στην Τροία από τον Σλήμαν.

Ποια ήταν η Πολιόχνη και γιατί θεωρείται παγκόσμια τόσο σημαντική;

Η Πολιόχνη ήταν μια από τις πόλεις της Λήμνου που ήκμασε την πρώιμη εποχή του χαλκού, λόγω της στρατηγικής θέσης του νησιού.

Βρισκόταν στην ανατολική ακτή της Λήμνου, απέναντι από την Τροία, η οποία χτίστηκε μια χιλιετία αργότερα, πάνω σε ένα ύψωμα που περιβάλλεται από δύο ποτάμια.

Οι πρώτοι κάτοικοι επέλεξαν να μείνουν στην περιοχή λόγω της εύφορης γης και του πόσιμου νερού.

Θεωρείται η αρχαιότερη πόλη της Ευρώπης και η ίδρυση της χρονολογείται στα μέσα της 5ης χιλιετίας π.Χ.

Ήταν ένας οικισμός με ισχυρά τείχη, με προμαχώνες, αποθήκες, δημόσια κτήρια, πλατείες, λιθόστρωτους δρόμους και αποχετευτικό σύστημα.

Στις περιόδους ακμής αριθμούσε 1.500 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνταν με την καλλιέργεια της γης, το ψάρεμα, την υφαντουργία και την κατασκευή όπλων και εργαλείων.

Όταν υπήρχε κάποιο πρόβλημα σχετικό με την πόλη, οι κάτοικοι συγκεντρώνονταν σε έναν χώρο με λίθινα έδρανα για να πάρουν αποφάσεις.

Αυτό τον χώρο οι αρχαιολόγοι τον αποκάλεσαν «Βουλευτήριο» και θεωρείται η αρχαιότερη κατασκευή που κατασκεύασαν οι άνθρωποι για να συζητούν τα προβλήματα του τόπου τους.

Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του τείχους και σε όλο το μήκος της έχει έδρανα συνεδριάσεων.

Ο πλουσιότερος άνθρωπος της πόλης έμενε στο Μέγαρο, ένα κτίριο που κατασκευάστηκε το 2.000 π.Χ. και βρισκόταν κοντά στην κεντρική πλατεία.

Το «Βουλευτήριο» της Πολιόχνης χτίστηκε 2.000 χρόνια πριν από ανάλογα κτίσματα της κλασικής εποχής

Η Πολιόχνη και η Τροία όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα είχαν παράλληλη εξέλιξη.

Ήταν η πιο γνωστή Ακρόπολη της 3ης χιλιετίας στο βόρειο Αιγαίο.

Ήκμασε από την 4η ή 5η χιλιετία π.Χ. έως το 1.600 π.Χ.

Η Πολιόχνη ερημώθηκε την ύστερη εποχή του Χαλκού, πιθανόν έπειτα από έναν μεγάλο σεισμό και δεν κατοικήθηκε ξανά.

Μέχρι τον 19ο αιώνα ο σπουδαίος πολιτισμός της αρχαίας αυτής πόλης παρέμεινε άγνωστος.

Το 1930 ο διευθυντής της ιταλικής αρχαιολογικής σχολής Ντέλα Σέτα μαζί με τον βοηθό του Μπερνάντο Μπρέα ανακάλυψαν την Πολιόχνη.

Ονομάστηκε τότε και «Επτάπολις» γιατί έγινε ανασκαφή σε επτά αλλεπάλληλα στρώματα που φανερώνουν επτά διαφορετικές φάσεις της πόλης.

Ο Μπρέα ονόμασε την καθεμιά περίοδο με τα χρώματα που την χαρακτηρίζουν:

Μελανή, Κυανή, Πράσινη, Ερυθρή, Κίτρινη, Καστανή και Ιώδης.

Οι αρχαιολόγοι ανάμεσα στα πλούσια ευρήματα ανακάλυψαν οστέινα εργαλεία, σφονδύλια, πελέκεις, και χοάνες.

Η αρχαία Πολιόχνη εξακολουθεί σήμερα να θεωρείται από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης.

ΠΗΓΗ: Limnosnea.gr 12/4/2020 Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 

 

 

 

Άγιος Ανδρέας το Ελληνικό χωριό του Περου

που ειναι πιο Έλληνες και απο εμάς.



Άγιος Ανδρέας το Ελληνικό χωριό του Περου που ειναι πιο Έλληνες και απο εμάς. Αγαπουν και σέβονται το ιερό μέρος που τους φιλοξένησε....αλλα η Ελλάδα ειναι ακόμα και σημερα στην καρδιά τους.

Τό 1860 στό Πίσκο στο Περού , 7 Έλληνες ναυτικοί σώθηκαν απο κάποιο ναυάγιο και κολυμπόντας βγείκαν στις παραλίες μεταξύ Παράκας και Πίσκο τού Περου.
Έμειναν εκεί παντρεύτηκαν γυναίκες Περουβιανές κάνανε οικογένειες και εγκαταστάθηκαν οριστικά στο Περου.


Η Ελλάδα ποτέ δεν έπαψε να μην υπάρχει ή να ξεχαστεί τόσο απο αυτους αλλα πολυ περισοτερο αφού έγινε παράδοση και διατηρείται δυναμικά με την παρουσία όλων των ηλικιών η άσβηστη φλόγα της καταγωγής τους μέχρι και σήμερα,που ακόμη και χωρίς την Ελληνική γλώσσα, τιμούν τις Εθνικές Επετείους.


Σήμερα εχουν ελληνικό χωριό με το ονομα του Άγιος Ανδρέας εχουν πλατεία ελληνική που η σημαία μαζι με του Περου κάθε πρωί κυματίζουν στον καταγάλανο ουρανο.
Εχουν ελληνικά ονόματα σε Περουβιανά εστιατόρια οπως Crecia και typico Crecia εχουν Ελληνικό δρόμο με το ονομα Crecia Ελληνική εκκλησία τόν Άγιο Αντρέα, εχουν ιερέα και η παράδοση τους ακόμα κρατάει οπως και η αγαπη τους για την Ελλάδα. Το Ελληνικό κράτος (;;) τους έχει ξεχασμένους, ποτέ κανένας δέν πρόσφερε μια ελπίδα σε αυτους έστω και ´ενα βιβλίο που να μπορούνε τα μικρά παιδια να αρχίσουν να γράφουν και να διαβάζουν κατι το ελληνικό που τόσο αγαπουν.


Τα ισπανικά ειναι 80% Ελληνικά, θα ήτανε πολυ εύκολο για να τα μιλήσουν, έστω και μέ προφορά ή και μια δικιά τους διάλεκτο. Ειναι αμαρτία να υπάρχει μια τόσο δραματική ιστορία και να αγαπουν τόσο πολυ την Ελλάδα και η κυβερνήσεις να γυρνάνε τα μάτια άλλου; Πρέπει να ενώσουμε τους Έλληνες, αλλα οχι με ανθελληνες πρωθυπουργούς που ενδιαφέρονται για αλλα ανθελληνικά συμφέροντα.
Μιά παράξενη αλλά αληθινή ιστορία.
Το 1880, κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ Περού και Χιλής, συνέβη το εξής: Σε μια αιματηρή επιδρομή των Χιλιανών κατά του χωριού Σαν Αντρές του Περού, οι Χιλιανοί στρατιώτες σκότωναν αδιακρίτως τους κατοίκους του χωριού.
Οταν λοιπόν έγινε η φονική επιδρομή, μαζεύτηκαν όλοι οι Ελληνες σε ένα σπίτι, δηλαδή καλύβα (γιατί ο Αγιος Ανδρεας ειναι ένα πολυ φτωχώ χωριό ακόμα και σημερα) μαζί με πολλούς Περουβιανούς κατοίκους, κλειδώθηκαν μέσα, ύψωσαν την ελληνική σημαία και περίμεναν με αγωνία.
Και τότε έγινε το θαύμα!
Οι Χιλιανοί στρατιώτες που είχαν ξεκληρίσει όλο το χωριό, δεν πείραξαν καθόλου το σπίτι με την ελληνική σημαία, αντίθετα τους έδωσαν τρόφιμα και μερικά φάρμακα. Κανένας ακόμα δεν ξέρει γιατι, αλλα υπάρχει ακόμα το μυστήριο που ακόμα δεν εχει λυθεί,οπως και χιλιάδες άλλα μυστήρια στο Περου και στην ομοιότητα ιστορίας, γλώσσας, κτηρίων, αρχαίων και πολλα αλλα που σε δένει αμέσως με την Ελλάδα. Και οχι μόνο στο Περου αλλα σε ολη την νότια Αμερική.


Οι απόγονοι 6ης, 7ης και τώρα πια 8ης γενιάς αυτών των 7 Ελλήνων ναυτικών, είναι περίπου 650 άτομα και αποτελούν την ελληνική κοινότητα του Σαν Αντρές. Οι περισσότεροι δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα. Γιορτάζουν την μέρα που σώθηκαν, αλλά και ελληνικές γιορτές, όπως την 28η Οκτωβρίου και την 25η Μαρτίου με επίσημο τρόπο και στις γιορτές τους ακούγεται πάντα ο ελληνικός Εθνικός Υμνος μαζί με τον Εθνικό Υμνο του Περού.
Ονόματα όπως Komninos, Gikas, Papafavas, Falkonis και Constantinou είναι τα πιο συνηθισμένα στο San Andres. Κάποιοι από αυτούς δεν μοιάζουν σε τίποτα στην όψη με Ελληνες. Οπως η γιαγιά στο βίντεο που ακολουθεί και της παραδίδουν την ελληνική σημαία. Δεν μοιάζει με Ελληνίδα εξωτερικά και μιλάει ισπανικά. Πρατηρήστε πως σφίγγει τη σημαία στην αγκαλιά της λέγοντας: "Μi sangre! mi sangre!" (το αίμα μου! το αίμα μου!)



Οι άνθρωποι αυτοί, τα μακρινά αδέρφια μας, μάς γεμίζουν χαρά και υπερηφάνεια. Αφιερωμένο σε μερικούς στενόμυαλους ανθρώπους γεμάτους με φανατισμό και κακώς εννοούμενο εθνικισμό, για να ανοίξουν τα μάτια τους. Και κυρίως τις καρδιές τους. Οι πρώτοι που τους ξέχασαν ειναι η κυβέρνηση της Ελλαδας. Εμεις ΟΧΙ......
Εγώ απο μεριά μου θέλω να ευχαριστήσω το Περου που φιλοξένησε τα αδέλφια μας και που μπόρεσαν και έφτιαξαν οικογένειες και ζουνε σε ένα ξένο για εμας αλλα κράτος δικό τους και φιλόξενο.
Εχω την τιμη να γνωρησω τον Yvan Gross που οι ρίζες του ειναι απο τους πρώτους ναυτικούς και συγκεκριμένα απο τον Κονμινό ή Κομνινό που ειναι ένας θαυμάσιος κύριος και εχει γράψει και ´ενα βιβλίο για τους Έλληνες του Αγίου Αντρέα.
Φώτης Τούμπανος



 

 

 

Οι πυραμίδες της Βοσνίας:

Οι αναλύσεις των ερευνητών για το μυστήριο γύρω από τις περίεργες κατασκευές (βίντεο)

Οι πυραμίδες της Βοσνίας: Οι αναλύσεις των ερευνητών για το μυστήριο γύρω από τις περίεργες κατασκευές (βίντεο)

Επιστήμονας από τη Φινλανδία

που μελέτησε τις βοσνιακές πυραμίδες Visoko

ανακάλυψε κάτι το οποίο δεν μπορεί να εξηγηθεί ως ένα φυσικό φαινόμενο.

Ίσως αυτό να είναι η απόλυτη απόδειξη ότι αυτές οι δομές είναι τεχνητές κατασκευές…

Ένας Φιλανδός ερευνητής που έκανε ανάλυση στις Πυραμίδες της Βοσνίας εντόπισε ένα μεγάλο μυστήριο.

Κατέγραψε μια σειρά από ήχους στην κορυφή της Μεγάλης Πυραμίδας στο Visoko που δεν είναι το αποτέλεσμα οποιουδήποτε φυσικού φαινομένου.

Σύμφωνα με το πρακτορείο Ειδήσεων Patria (NAP), ο μηχανικός ήχου απ τη Φινλανδία, που ονομάζεται Heikki Savolainen, έμεινε στο Visoko στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη για μια εβδομάδα, και πραγματοποίησε μια σειρά καταγραφών από ηλεκτρομαγνητικούς υπερήχους και υπόηχους στη Βοσνιακή Κοιλάδα των Πυραμίδων.

Τα αποτελέσματα από τις μετρήσεις του αψηφούν κάθε εξήγηση.

Διαπίστωσε ότι υπάρχει μια προφανής σύνδεση μεταξύ της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και υπερήχων στην κορυφή της πυραμίδας του Ήλιου, και τις υπόγειες σήραγγες. Σύμφωνα με την ανάλυση που πραγματοποιήθηκε στο χώρο, οι βοσνιακές πυραμίδες είναι περίπου 29,200 ετών +/- 400 έτη.

Στο «υπερηχογράφημα» δέσμης που έγινε στη Βοσνιακή Πυραμίδα του Ήλιου καταγράφηκαν συχνότητες των 9,3333 Hz έως 28.3000kHz

Οι μελέτες που έγιναν έδειξαν ότι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που δημιουργούνται πάνω από τις πυραμίδες έχουν έναν κατακόρυφο προσανατολισμό, ο οποίος πιστεύεται ότι είναι ένα ασυνήθιστο γεγονός, δεδομένου ότι τα ηλεκτρομαγνητικά μοτίβα που εμφανίζονται σε σχηματισμούς, όπως φυσικούς λόφους και βουνά, έχουν συνήθως μια οριζόντιο προσανατολισμό.

Είναι ενδιαφέρον ότι υπάρχουν αρκετές ενεργειακές ακτίνες που προέρχονται από τις βοσνιακές πυραμίδες. Σύμφωνα με τα τεστ, η πηγή προέλευσης της “δέσμης ενέργειας”, βρίσκεται κάτω από την πυραμίδα, σε βάθος 2.440 μέτρων.

Επιπλέον, η ενέργεια προβολών δείχνει ότι το επίπεδο ιονισμού έχει πάνω από 43.000 αρνητικά ιόντα τα οποία είναι περίπου 200 φορές περισσότερα από τη μέση συγκέντρωση, κάτι που καθιστά τους υπόγειους θαλάμους να εμφανίζουν θεραπευτικές ιδιότητες. Οι δοκιμές έχουν επιβεβαιώσει ότι τα επίπεδα της «αρνητικής ακτινοβολίας» στις σήραγγες, μέσω των δικτύων Hartman, Curry, και Schneider είναι ίση με το μηδέν.

Εμπειρογνώμονες από όλο τον κόσμο έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα, με βάση μελέτες τους, ότι στις κορυφές των πυραμίδων του Ήλιου και της Σελήνης υπάρχουν υπέρηχοι, υπόηχοι, υπέρυθρες ακτινοβολίες και ηλεκτρομαγνητικά πεδία άγνωστης προέλευσης. Ένα παρόμοιο χαρακτηριστικό πιστεύεται ότι συμβαίνει και στη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας (αλλά δεν έχει διερευνηθεί), η οποία σύμφωνα με πολλούς, δεν ήταν τάφος διόλου ταφικό μνημείο, αλλά ως ένα εξαιρετικά προηγμένο μνημείο με την ικανότητα να αξιοποιεί τη φυσική ενέργεια της Γης.

Άραγε υπερτερεί ενεργειακά και τεχνολογικά η βοσνιακή Πυραμίδα του Ήλιου έναντι της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας; Ενδεχομένως, ναι, αφού κατασκευαστικά η βοσνιακή, σε μετρήση με βάση τη μέθοδο του ραδιοάνθρακα υπολογίζεται να είναι περίπου 25.000 χρονών, άρα προηγείται της αιγυπτιακής.

Αξίζει να σημειώσουμε πως στην ίδια περιοχή εντοπίστηκε σε πέτρα ανάγλυφο Ελληνικό τετράγαμα (δηλαδή μία σβάστικα), ενώ βρέθηκε και ένας πέτρινος αστρονομικός χάρτης που δείχνει τον ουρανό όπως ήταν πριν από περίπου 100.000 χρόνια και, επιπλέον, επάνω του έφερε 3 σύμβολα του Ελληνικού γράμματος Ε. Δύο, πολύ σημαντικές παρατηρήσεις που, ίσως, σημαίνουν πάρα πολλά…

Όπως αποδεικνύεται, οι βοσνιακές πυραμίδες μπορεί να είναι, ένα απ τα πιο συναρπαστικά αρχαία μνημεία που χτίστηκαν, από έναν χαμένο πολιτισμό που κατοικούσε στην σύγχρονη Ευρώπη δεκάδες χιλιάδες χρόνια πριν.

Ερευνητές από όλο τον κόσμο απορρίπτουν την ιδέα ότι υπάρχουν πυραμίδες στη Βοσνία.

Ωστόσο, αρκετοί έρευνες έχουν δείξει ότι όχι είναι μόνο είναι πραγματικές, αλλά μπορεί επίσης να είναι και οι παλαιότερες δομές στην επιφάνεια του πλανήτη.

ProNews.gr 4/4/2020

 

 

 

 

Ισως ο Πιο Αρχαίος και Εξελιγμένος ο Πολιτισμός Της Κοιλάδας Του Ινδού

Το μεγάλο αίνιγμα για τους επιστήμονες σχετικά με τον

χαμένο πολιτισμό

είναι η ανάπτυξή του στον συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο.

Η κρατούσα θεωρία ήθελε τους μεγάλους αστικούς πολιτισμούς της προϊστορικής περιόδου, όπως της Μεσοποταμίας ή της Αιγύπτου, να ανθούν κοντά σε μεγάλους ποταμούς, οι οποίοι τους πρόσφεραν άφθονο νερό και εύφορα εδάφη.

Κανένα μεγάλο υδάτινο σώμα δεν φαίνεται όμως να κυλούσε πλάι στις μεγαλουπόλεις του χαράπειου πολιτισμού. Αντιθέτως, τα ερείπιά τους έχουν βρεθεί ανάμεσα στα ποτάμια συστήματα του Γάγγη και του Ινδού, μακριά από μεγάλους ενεργούς ποταμούς.

Πώς αυτοί οι οικισμοί κατόρθωσαν να γνωρίσουν τέτοια ευημερία;

Ήδη από το 4000 π.Χ. γνωρίζουμε πλέον πως είχε αναπτυχθεί ένας διακριτός περιφερειακός πολιτισμός, προ-Χαράπειος, στην περιοχή.

Τον ονομάζουμε προ-Χαράπειο επειδή τα υπολείμματα του βρίσκονται στα πρώιμα στρώματα των πόλεων του πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού αναφέρει το Lab of Datum.

Δείτε το σχετικό βίντεο

Ισως ο Πιο Αρχαίος και Εξελιγμένος ο Πολιτισμός Της Κοιλάδας Του Ινδού

https://www.youtube.com/watch?v=qZfLN07a5qs&feature=emb_logo

(function(d, s, id){var js, fjs = d.getElementsByTagName(s)[0];if (d.getElementById(id)) return;js = d.createElement(s); js.id = id;js.src = “http://connect.facebook.net/en_US/sdk.js#xfbml=1&version=v2.0”;fjs.parentNode.insertBefore(js, fjs);}(document, ‘script’, ‘facebook-jssdk’));

ΠΗΓΗ  2/4/2020

 

 

 

 

Aναζητώντας όσα δεν έσβησε ο Χρόνος

- Από την Κνίδο στα Μύρα



Από την Κνίδο στα Μύρα
Στο τελευταίο ντοκιμαντέρ της σειράς η περιήγηση ξεκινά από την Καύνο, πόλη στην οποία κατά τη μυθολογία κατέφυγε ο Καύνος για να λησμονήσει τον έρωτά του προς την αδερφή του Βυβλίδα. Η πόλη αποτελεί μωσαϊκό μνημείων από διάφορες εποχές. Υπάρχουν λαξευτοί τάφοι που ανήκουν στην Eλληνιστική περίοδο, ενώ στην ακρόπολη της πόλης συνυπάρχουν οχυρώσεις των Ελληνιστικών και των Βυζαντινών χρόνων. Το ταξίδι στο χώρο και το χρόνο συνεχίζεται με το εγκαταλελειμμένο Λίβισι, την αρχαία Καρμυλησσό, μια πόλη που κατοικούνταν κυρίως από Έλληνες και γνώρισε μεγάλη ακμή στις αρχές του αιώνα.

Επόμενος σταθμός του οδοιπορικού είναι η Ξάνθος, για την οποία η αρχαιότερη αναφορά υπάρχει στην Ιλιάδα: ο Σαρπηδόνας, ήρωας του Τρωϊκού πολέμου, φέρεται ως ιδρυτής της. Η πόλη, η οποία γνώρισε διαδοχικές κατακτήσεις, άκμασε ιδιαίτερα επί λυκιακής κυριαρχίας, οπότε και χρονολογούνται τα τρία λατρευτικά κτήρια της ακρόπολής της. Ο κινηματογραφικός φακός εστιάζει σε μνημεία που αντανακλούν την ιστορία της: στη Λυκιακή Σαρκοφάγο, ένα μνημείο που «εμπεριέχει» πολλές εποχές, και στην ενεπίγραφη στήλη, με τη μεγαλύτερη σε λυκιακή γλώσσα επιγραφή που έχει βρεθεί.

Η επόμενη πόλη του οδοιπορικού, τα Μύρα, είναι στενά συνδεδεμένη με το βίο του Αγίου Νικολάου. Εδώ, σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο άγιος έσωσε τρία παιδάκια από βέβαιο θάνατο και γι' αυτό θεωρήθηκε προστάτης των παιδιών. Ο θρύλος μπλέκεται με την πραγματικότητα σχετικά με το έργο και την προσφορά του αγίου στην πόλη. Το βέβαιο είναι ότι οι κάτοικοι των Μύρων, αναγνωρίζοντας την προσφορά του, τον ανακήρυξαν επίσκοπο και έχτισαν εκκλησία αφιερωμένη στη μνήμη του.

Τελευταία πόλη του οδοιπορικού είναι η Κνίδος, για την ίδρυση της οποίας υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Πρόκειται για πόλη σημαντική, με αποικίες στη Βόρειο Σικελία, στο νησί Λίπαρι έως και στη Ναύκρατη της Αιγύπτου. Ανέπτυξε σημαντικό πολιτισμό, όπως δείχνει το άγαλμα της Αφροδίτης, έργο του Πραξιτέλη, που κοσμούσε την πόλη. Διέθετε ιατρική σχολή, ήταν η πατρίδα του αρχιτέκτονα Σέσαστρου, του δημιουργού του Φάρου της Αλεξάνδρειας, αλλά και του αστρονόμου Εύδοξου, του εφευρέτη του ηλιακού ρολογιού.


Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού σας προσκαλεί σε ένα μαγευτικό διαδικτυακό ταξίδι μάθησης και ψυχαγωγίας, στηρίζοντας την εκστρατεία «Μένουμε Σπίτι»   http://www.fhw.gr/films


https://www.youtube.com/watch?v=uBo3OuGNCyU&feature=emb_logo
ellinondiktyo.blogspot.com

Αναρτήθηκε στις 1/4/2020

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided