Τετάρτη, Αύγουστος 05, 2020

EΛΛΑΔΑ 5ος

 

 

 

 

 

 

 

Πριν 2500 Χρόνια Και Πολύ Πριν Τους Άραβες Οι Αρχαίοι Έλληνες Γνώριζαν Την Άλγεβρα.

 

 

 

21 Μαΐου 2020 ΤΑ ΜΕΓΆΛΟ ΛΑΘΟΣ Γράφει ο Ιωάννης Ασλανίδης Είναι ανάγκη ορισμένα σημαδιακά γεγονότα του παρελθόντος να επανέρχονται στην μνήμη μας, ιδίως των ηγεσιών της Πατρίδος μας και παραδειγματιζόμενες από αυτά, να μην υποπίπτουν ξανά σε τραγικά σφάλματα, για το μέλλων της χώρας μας. Στην παρούσα θα απαιτηθεί μία στοιχειώδης αναδρομή στη πρόσφατη ιστορία της Μακεδονίας μας, για να επισημανθεί για άλλη μία φορά το μεγάλο πολιτικό και ιστορικό λάθος, επί των ημερών μας Μυθολογικά, Προϊστορικά και Ιστορικά, έχει εξαντληθεί τελευταία με άπειρες δημοσιεύσεις ότι, η Μακεδονία κατοικείτο ανέκαθεν από περιφερειακά, ως επί το πλείστων, Έλληνικά φύλα. Το 1878 με την Συνθήκη του Αγ. Στεφάνου μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, που προέβλεπε παραχώρηση στην Βουλγαρία της Ανατολικής Μακεδονίας και της Δυτικής Θράκης. Βέβαια διαφώνησαν με την συνθήκη αυτή οι Μεγάλες τότε δυνάμεις της Ευρώπης και τον ίδιο χρόνο με την συνθήκη του Βερολίνου καταργήθηκε η συνθήκη αυτή και με την σύμφωνο γνώμη της Ρωσίας. Η Συνθήκη αυτή του Αγ. Στεφάνου βέβαια καταργήθηκε, αλλά στα Σλαβικά κράτη ενστάλαξε πλέον το δηλητήριο, να παραμείνει η συνθήκη ως στόχος αυτών στα μετέπειτα χρόνια. Έτσι άρχισε το Μαρτύριο του Ελληνικού λαού στην Μακεδονία, από τους Σλάβους, με πρωτοστάτες τους Βούλγαρους Κομιτατζήδες. Με δολοφονίες Δεσποτάδων, Προυχόντων Ελλήνων, αρχόντων, Ιερέων, Δασκάλων και με πυρκαγιές και άλλων εγκληματικών ενεργειών, προσπαθούσαν ν’ αφήσουν ακέφαλους τους Έλληνες, ώστε να γίνει η Μακεδονία εύκολη λεία, εν όψει και της διαφαινόμενης κατάρρευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Κατάσταση αυτή πήρε τραγικές διαστάσεις για τον Ελληνισμό της Μακεδονίας, από τις αρχές τους 20ου αιώνα. Όμως! μετά την αφύπνιση της υπολοίπου Ελλάδος άρχισε ο Μακεδονικός Αγώνας για την διάσωση της Μακεδονίας (1903-1918). Οι εθνικιστικές αυτές διαμάχες κράτησαν μισό αιώνα, από το 1878 έως το 1918. Μετά τον Α! Π.Π. με την συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913) και την συνθήκη του Νεϊγί (1918), τα όρια της Ελλάδος πήραν την σημερινή τελική μορφή, όπως διαμορφώθηκε αυτή στο τέλος των Βαλκανικών Πολέμων. Λόγω οριοθετήσεως, ένα τμήμα της Μακεδονίας του Φιλίππου Β΄, οι περιοχές Μοναστηρίου και Γευγελή περιήλθαν στην Σερβία και ένα άλλο μικρότερο μέρος στην περιοχή του όρους Πυρήν πήγε στα όρια της Βουλγαρίας. - Το Μακεδονικό ζήτημα προς στιγμήν εφάνει ότι έληξε, αλλά το Ελληνικό στοιχείο από τις περιπέτειες του μισού αιώνα και τον Μακεδονικό Αγώνα επικίνδυνα αραίωσε. Τότε ο Βενιζέλος διείδε το πρόβλημα που μελλοντικά πάλι θα δημιουργηθεί, με ψεύτικες υποσχέσεις προώθησε ένα μέρος από τους πρόσφυγες εκ Μικράς Ασίας προς την Μακεδονία και έτσι επανήλθε η ισορροπία των Ελλήνων στην Μακεδονία. - Με την κατάληψη της Ελλάδος το 1941 από την φασιστική Γερμανία και την παραχώρηση στην τότε Σύμμαχό της Βουλγαρία την Ανατολική Μακεδονία, αναζωπυρώθηκε και πάλι το Μακεδονικό ζήτημα. - Στην συνέχεια ο παμπόνηρος Τίτο της Γιουγκοσλαβίας, για δικούς του λόγους καθόδου εις το Αιγαίον, χώρισε το Κράτος του σε ομοσπονδίες και το Νότιο τμήμα της Χώρας του το 1944, που συνόρευε με την Μακεδονία μας, το ονόμασε «Δημοκρατία της Μακεδονίας». - Την περίοδο εκείνη η χώρα μας αντιμετώπιζε, άλλο πολύ σοβαρό πρόβλημα. Καθ’ όσον! με το πέρας του Β! Π.Π. ενώ θα έπρεπε ενωμένοι όλες οι πολιτικές Δυνάμεις της χώρας μας, να διεκδικήσουν, ως νικητές, στις τράπεζες διαπραγματεύσεων και να πάρουν την μερίδα που μας ανήκει από την νίκη, αυτοί διαφώνησαν στην μοιρασιά των υπουργείων και άρχισε ο Εμφύλιος σπαραγμός μεταξύ μας. Η Ηγεσία του Κ.Κ.Ε. με την έγκριση του Στάλιν και την βοήθεια των ομόρων Κομμουνιστικών Κρατών, άρχισε τον ανταρτοπόλεμο εναντίον της ίδιας της πατρίδας των, με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα. Ευτυχώς που ηττήθηκαν από τον Ελληνικό Στρατό, διότι, δυστυχώς! για την βοήθεια που τους παρείχαν τα όμορα Κράτη υπέγραψαν Σύμφωνο (Πετριτσίου, Μελισσοκομείου, περί ανεξαρτητοποιήσεως της Μακεδονίας. - Με αυτά που παραπάνω στοιχειώδη ανέφερα, μπορεί ο κάθε καλόπιστος Έλληνας και ξένος πολίτης ν’ αντιληφθεί τι τράβηξε και τι θυσίες έκαμε σύσσωμος ο Ελληνισμός για να διατηρηθεί η Μακεδονία μας Ελληνική. Ένα μόνο θ’ αναφέρω και μόνο στις Μάχες Κιλκίς-Λαχανά στον Β! Βαλκανικό Πόλεμο, μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, που ήταν έτοιμοι οι Βούλγαροι για την κατάληψη της Θεσσαλονίκης, σκοτώθηκαν Έλληνες 1.480 Αξιωματικοί και 8.450 Στρατιώτες. - Σταδιακά! μετά το τέλος του Α! Π.Π., του Β! Π.Π. που ηττήθηκε ο Χίτλερ και το τέλος του Ελληνικού Εμφυλίου Σπαραγμού, κάτοικοι της Μακεδονίας Σλαβόφωνοι και όχι μόνο, που δεν είχαν ποτέ ελληνική συνείδηση, έφυγαν στα όμορα Κράτη (Σερβία, Βουλγαρία και Τουρκία με την ανταλλαγή). Την όλη αυτή κατάσταση, δημιούργησαν και συνεχίζουν να δημιουργούν, οι Σλαβόφωνοι και μερικοί Ελληνόφωνοι χωρίς όμως Ελληνική συνείδηση, που έφυγαν στην Γιουγκοσλαβία. Συμπαραμαρτούντες δυστυχώς προς αυτούς και ένας πολύ μικρός αριθμός Σλαβοφώνων και Ελληνόφωνων που έμειναν στην Ελλάδα, χωρίς βέβαια και αυτοί να έχουν Ελληνική Συνείδηση( ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ). - Έτσι λοιπόν φθάσαμε σήμερα στο σημείο ώστε το Κράτος των Σκοπίων που δημιουργήθηκε από την κουτοπονηριά του Τίτο, που ο Γεωγραφικός χώρος του μέχρι το 1944 ελέγετο Μισσία ή Δαρδανία ή Βαρτάρσκα, που ομιλεί την παραφθαρμένη κάπως Βουλγαρική γλώσσα και είναι κατά βάση εθνικότητος Σλάβοι και Αλβανοί, διότι το Ελληνικό Στοιχείο που υπήρχε εκεί ξεκληρίστηκε ολοσχερώς, να επιμένει στον Άθλιο Σφετερισμό της Μακεδονίας, της Αρχαίας Μακεδονικής γλώσσας και εθνότητας. - Μέχρι το 2018, παρά τις υπάρχουσες προς την Ελλάδα μεγάλες πιέσεις των Ισχυρών, οι Ελληνικές Κυβερνήσεις, χωρίς να παίρνουν συγχωροχάρτι, δεν ενέδωσαν και πολύ καλά έκαναν. Το 2018 ευρέθη δυστυχώς ένας ανέλπιστος σύμμαχος των συμφερόντων του Κράτους των Σκοπίων, η ίδια η Ελληνική Κυβέρνηση, που σε πρώτη φάση ικανοποίησε όλες τις απαιτήσεις των Σκοπίων, για να δεχθεί το Κράτος αυτό να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. - Έτσι! Φθάσαμε στο σημείο παρά την θέληση του Ελληνικού λαού, εν μέσω πανηγύρεως, να παραχωρεί και με υπογραφή της, το όνομα «Μακεδονία» σε μια χώρα που δεν έχει καμία σχέση με αυτήν, να αναγνωρίσει σ’ αυτήν ως αρχαία Μακεδονική γλώσσα(αιολική),μια ολίγον παρεφθαρμένη Βουλγαρική γλώσσα και τέλος να χαρακτηρίσει ένα Σλαβο-αλβανικό Λαό, με εθνότητα των αρχαίων Μακεδόνων. Να λοιπόν! το μεγάλο Πολιτικό και Ιστορικό λάθος, που ανοίγει πλέον τους ασκούς του Αιόλου, για νέες περιπέτειες για την Μακεδονία και γενικότερα για την Πατρίδα μας. Εμείς όμως! Διακορεύοντας την Ελληνική ιστορία, υπογράψαμε ότι, είναι Μακεδόνες, η γλώσσα τους είναι η γλώσσα του Μ. Αλεξάνδρου και ότι ανήκουν στο ανύπαρκτο Μακεδονικό Έθνος. Ελπίζω έναντι του Ελληνικού Λαού, θα αναγνωρίσουν κάποτε οι υπαίτιοι, το ιστορικό τους λάθος της Συμφωνίας των Πρεσπών. Σήμερα μετά από δύο χρόνια, της απαράδεκτης Συμφωνίας των Πρεσπών, μαθαίνουμε ότι, η Βουλγαρία απειλεί τα Σκόπια με ΒΕΤΟ για την Ε.Ε. Διότι! Δεν δέχεται ότι η γλώσσα των Σκοπίων είναι Μακεδονική, απλά είναι Βουλγαρική γλώσσα, με ορισμένα στοιχεία μέσα Σερβικά. Επίσης επιμένει ότι οι κάτοικοι των Σκοπίων είναι Βούλγαροι και όχι Μακεδόνες. Άρα δεν αναγνωρίζει ούτε το εθνολογικό μέρος της Συμφωνίας των Πρεσπών. Σήμερα επίσης εγείρονται ερωτηματικά, για την σημερινή Κυβέρνηση της χώρας μας, γιατί τηρεί αδικαιολόγητη άκρα σιωπή, χωρίς να αμφισβητεί για την αμαρτωλή Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ ως αντιπολίτευση είχε ξεκάθαρη θέση; - Δυστυχώς! είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο, που ο λαός της, με διαμαρτυρίες, συλλαλητήρια και δημοκρατικές συγκεντρώσεις, προσπάθησε να αποτρέψει από μια, κατά γενική ομολογία, προδοτική ενέργεια, την ίδια του την Κυβέρνηση. Από πού, Θεέ μου, να φυλαχτεί ο Έλληνας και η Πατρίδα μας; Ιωάννης Μ. Ασλανίδης Αντγος ε.α. Επίτιμος Δκτης της Σ.Σ.Ε. Share Αναρτήθηκε από ΘΑΝΟΣ ΚΟΥΚ στις 2:00 μ.μ.

Mine coins - make money: http://bit.ly/money_crypto

 

 

Πριν 2500 Χρόνια Και Πολύ Πριν Τους Άραβες

Οι Αρχαίοι Έλληνες Γνώριζαν Την Άλγεβρα.

Αντίθετα με ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα, η Άλγεβρα δεν είναι επινόηση των Αράβων. Νέα μελέτη αποδεικνύει ότι παλαιότερα οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εφεύρει «αλγεβρικούς» τρόπους επίλυσης πρακτικών προβλημάτων. Μέσα σε αυτά τα δύο έγγραφα κρύβεται μια σημαντική για τα Ελληνικά Μαθηματικά ανακάλυψη.

Καθηγητής Γιάννης Χριστιανίδης
Όπως εξηγεί ο κ. Χριστιανίδης, υπάρχει μια γενικότερη διελκυστίνδα σε παγκόσμιο πλέον επίπεδο σχετικά με τη συνεισφορά των Αράβων ως προς αυτό που ονομάζουμε «Άλγεβρα». Τα εισαγωγικά εδώ μπαίνουν για να τονιστεί πως δεν πρόκειται για την ολοκληρωμένη μορφή του οικοδομήματος που σήμερα γνωρίζουμε, ως ξεχωριστό κλάδο των Μαθηματικών με αρνητικούς και θετικούς αριθμούς, με μεταβλητές και παραμέτρους, με θεωρήματα για ομάδες, δακτυλίους και σώματα
Αυτό που πήρε τότε το όνομα Άλγεβρα ήταν στον πυρήνα του η έκφραση με εξισώσεις ενός γενικού τρόπου να λύνεις προβλήματα. Με δυο λόγια, είχαν από την εποχή του Διόφαντου τουλάχιστον και δεν ξέρουμε ακόμη πόσο πιο πριν, οι Έλληνες μαθηματικοί είχαν βρει τον τρόπο, προβλήματα που λύνονταν συνήθως μια περίπλοκη σειρά αλγοριθμικών βημάτων, με πρακτική αριθμητική όπως λέγαμε στο δημοτικό σχολείο, να τα λύνουν μεταφράζοντας το πρόβλημα σε εξίσωση με τη χρησιμοποίηση κάτι αντίστοιχου με τον δικό μας σημερινό άγνωστο Χ. Δηλαδή να καταστρώνουν και εκείνοι μια εξίσωση και να φθάνουν πολύ πιο εύκολα στο αποτέλεσμα.

Η σημασία της ανακάλυψης που έγινε στην έδρα της Ιστορίας των Μαθηματικών από τους Χριστιανίδη και Σκούρα έγκειται στο ότι βρέθηκε και αποδείχθηκε πως ο μαθηματικός Θέων χρησιμοποίησε και σε άλλα πεδία την «αλγεβρική» μέθοδο του Διόφαντου, που ήταν μάλλον σε κοινή χρήση από τους τότε ανθρώπους, για τη λύση πρακτικών αριθμητικών προβλημάτων. Προχώρησε δηλαδή στη λύση ενός καθαρά γεωμετρικού μετρητικού προβλήματος, με προέλευση από την αστρονομία, αφού σχετιζόταν με την τροχιά του πλανήτη Αρη, μετατρέποντάς το σε εξίσωση.

Ηταν η πρώτη φορά, με τη βοήθεια του χειρογράφου και των σχολίων των χαραγμένων επάνω σε αυτό, που επιβεβαιώθηκε κάτι τέτοιο και έχει σαν σημαντική συνέπεια να θεωρούμε ότι κάπου αλλού μάλλον βρίσκονται οι ρίζες αυτής της πρωτόφτιαχτης, προ-νεωτεριστικής (pre-modern) Αλγεβρας από ό,τι για χρόνια πιστευόταν.

Μια σχολή μελετητών επιμένει ότι όλα τα ξεκίνησαν οι Αραβες και ότι πριν δεν υπήρχε τίποτε σχετικό με τη μαθηματική σκέψη με αλγεβρικούς όρους. Απέναντι σε αυτή την άποψη αντιπαρατέθηκε μια άλλη επίσης απολυταρχική σχολή. «Οι Αραβες δεν έκαναν τίποτε παραπάνω από το να μεταφράσουν και να διασώσουν κείμενα και δεν προσέθεσαν μια γραμμή στο σώμα των ήδη γνωστών μαθηματικών θεωριών».

Τώρα, μετά και την αποδοχή του ευρήματος των δύο Ελλήνων μαθηματικών και τη δημοσίευση, έπειτα από κρίση, σε ένα από τα αυστηρότερα περιοδικά του χώρου, στο ιαπωνικό SCIAMVS (14, 2013 41-57), μπορούμε να λέμε ότι πλέον μάλλον θα ανιχνευθούν προς διαφορετική κατεύθυνση οι βασικές ρίζες της Άλγεβρας. Ο Διόφαντος και ο Θέων δείχνουν την κατεύθυνση αυτή.


Ψηλαφώντας τα χειρόγραφα

Ενας ερευνητής, και μάλιστα Ελληνας, μπορεί, αντί να βασιστεί στις εκδόσεις των έργων των αρχαίων ελλήνων μαθηματικών από άλλους, και μάλιστα ξένους, να καθήσει να τα διαβάσει προσεκτικά ο ίδιος. Δεν είναι απλό, αλλά συχνά ανταμείβεται για την υπομονή του και την επένδυση σε χρόνο, αφού πρέπει πρώτα να περάσεις και από μια εκπαίδευση στην ανάγνωση παλαιογράφων.

Στην περίπτωση λοιπόν των σχολίων του Θέωνος, χρησιμοποιήθηκε ένα αντίγραφο σε ηλεκτρονική μορφή από τον λεγόμενο κώδικα Vaticanus Graecus 198. Εκεί υπάρχει και το δέκατο τρίτο βιβλίο των σχολίων του Θέωνα αλλά δεν προσφέρεται για απλή και απρόσκοπτη ανάγνωση. Ισως και γι’ αυτό να πέρασε σχετικά ανεκμετάλλευτο ως σήμερα. Υπάρχει το λεγόμενο τρέχον κείμενο, αλλά συχνά εδώ διακόπτεται η ροή με την υπόδειξη προς τον αναγνώστη «ζήτει το εξής εν τοις σχολίοις» ή «ζήτει το εξής εν τοις σχολίοις μέχρι τέλους»

Με αυτή την κάπως γριφώδη για τον αμύητο προτροπή ο Θέων, διακόπτοντας τη ροή του κειμένου του, στέλνει τον αναγνώστη στο κείμενο του Πτολεμαίου, που βρίσκεται και αυτό γραμμένο σε άλλο σημείο του πακέτου όλων αυτών των φύλλων που συγκροτούν τον κώδικα μαζί με τα αντίστοιχα σχόλια μεταφερμένα με επιμέλεια στο περιθώριο από τον άγνωστο αντιγραφέα.



«Αναζήτησε τη συνέχεια στα σχόλια» ή «αναζήτησε τη συνέχεια και διάβασε εκεί το τέλος του (συγκεκριμένου) θέματος», διότι ο συγγραφέας εννοούσε πως στο ρέον κυρίως κείμενό του θα καταπιαστεί με κάτι καινούργιο.

Και όταν έχεις την υπομονή να φθάσεις ως εκεί ακολουθώντας τα υπομνηστικά σημάδια, πρέπει στη συνέχεια να αναγνωρίσεις από τα ίχνη που έχει αφήσει στο περιθώριο ο (αντι)γραφέας για ποιο από όλα τα εκεί χαοτικά τοποθετημένα σχόλια πρόκειται.

Η γλώσσα των Μαθηματικών τότε

Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Θέων σε ένα αστρονομικό πρόβλημα του Πτολεμαίου, όπου υπάρχει και ένα συνοδευτικό γεωμετρικό σχήμα, εκτός από τη γεωμετρική απόδειξη που κάθεται και (ξανα)κάνει, συνεχίζει και μεταφράζει τα δεδομένα και τα ζητούμενα μεγέθη στη γλώσσα που είχε εισαγάγει ο Διόφαντος, με τρόπο που να σχηματιστεί μια εξίσωση. Αλλά και αυτό είναι απλό να το παρουσιάζεις περιγραφικά αλλά όχι το ίδιο εύκολο να το αναγνωρίσεις αν δεν κατέχεις τη μαθηματική γλώσσα της εποχής εκείνης.

Μην ψάχνεις να βρεις κανέναν άγνωστο Χ ή τη στερεότυπη δράση που ξέρει και ο κάθε μαθητής σήμερα: χωρίζω γνωστούς από αγνώστους, αλλάζω τα πρόσημα (δεν γινόταν λόγος τότε για αρνητικούς αριθμούς). Με δυο λόγια, δεν χρησιμοποιούσαν τον δικό μας συμβολισμό. Πρέπει λοιπόν κάποιος να κατέχει καλά τον Διόφαντο για να βγάλει νόημα και να εκτιμήσει την ανακάλυψη.

Αφού λοιπόν στην εργασία τους οι δύο ερευνητές αναλύσουν όλη την επίλυση του Θέωνος, ασχολούνται ιδιαίτερα με μια φράση αποφασιστικής σημασίας: «διά της των Διοφαντείων αριθμών αγωγής».

Σύμφωνα με τον κ. Χριστιανίδη, τη λέξη αριθμός οι αλγεβριστές εκείνη την εποχή τη χρησιμοποιούσαν με δύο έννοιες: απλά για να δηλώσουν το σύμβολο που αντιπροσώπευε την αντίστοιχη αριθμητική αξία, δηλαδή ο αριθμός ε (το 5 της εποχής εκείνης), αλλά υπήρχε και μια δεύτερη έννοια πιο τεχνική, π.χ. με το όνομα «1 Αριθμός» εννοούσαν αυτό που εμείς σήμερα λέμε «άγνωστος Χ». Επίσης ήταν γνωστοί και άλλοι τέτοιοι αλγεβρικοί αριθμοί, όπως «δύναμις», «κύβος», «δυναμοδύναμις»…



Ολοι αυτοί οι αριθμοί συγκροτούν μια γλώσσα, την τεχνική γλώσσα της άλγεβρας της εποχής εκείνης, στην οποία μετέφραζαν το κάθε πρόβλημα. Προϊόν αυτής της μετάφρασης ήταν η εξίσωση. Ετσι μια έκφραση όπως «2 αριθμοί και 3 μονάδες είναι ίσα με 10 μονάδες» είναι μια εξίσωση, σαν τη δική μας 2Χ + 3 = 10. Αυτούς τους αριθμούς χαρακτηρίζει ο Θέων «Διοφαντείους αριθμούς». Στην ουσία ήταν τα αλγεβρικά εργαλεία της εποχής.

Επίσης αξιοπρόσεκτη είναι και η χρήση της λέξης «αγωγή». Εδώ φαίνεται ότι επρόκειτο για μια γνωστή και χρησιμοποιούμενη και από άλλους μέθοδο, κάτι ανάλογο με το δικό μας σημερινό «χρησιμοποίησα τη Μέθοδο των τριών για να το βρω».

Αρα βγάζουμε και το συμπέρασμα ότι στη διάρκεια των χρόνων που μεσολάβησαν από τον Διόφαντο ως τον Θέωνα αυτές οι αλγεβρικές μέθοδοι όχι μόνο απαθανατίστηκαν και δεν χάθηκαν, αλλά ήταν πλέον ένα μαθηματικό εργαλείο σε χρήση. Και με τη διάχυσή τους αυτή για αρκετούς αιώνες κίνησαν αργότερα την προσοχή των αράβων μαθηματικών όπως ο Αλ Χουραΐζμι, οι οποίοι αναμφισβήτητα πήγαν και αυτοί τη γνώση λίγο παρακάτω.

Η ερευνητική ομάδα από το ΜΙΘΕ, προφανώς σε αναγνώριση της σημασίας της εργασίας αυτής, έχει παρουσιάσει τα σχετικά σε συνάντηση στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Ισραήλ και μάλλον θα υπάρξουν και άλλοι που θα ήθελαν να μάθουν για το πώς ο Διόφαντος μέσα από τα σχόλια του περιθωρίου και την παρατηρητικότητα κάποιων ξαναμπαίνει στην κεντρική σκηνή.

Έλληνες και Άραβες

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος έζησε περίπου από το 90 ως το 168 μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια, έγραψε όλα τα έργα του στα ελληνικά και οι σύγχρονοί του παρ’ όλο που λέγεται ότι καταγόταν από τη Νότια Αίγυπτο τον θεωρούσαν Ελληνα, αφού και το όνομά του ακόμη παρέπεμπε στον έλληνα επίγονο και διάδοχο του Αλεξάνδρου στην Αίγυπτο. Ενα από τα γνωστότερα έργα του, για αιώνες σύγγραμμα αναφοράς για την Αστρονομία, ήταν η λεγόμενη «Μαθηματική Σύνταξη», αποτελούμενη από 13 βιβλία, που οι βυζαντινοί λόγιοι την ανέφεραν ως «Μεγίστη Μαθηματική Σύνταξη» και όταν τη μετέφρασαν οι Αραβες έγινε πιο γνωστή, εξαιτίας και της πρόταξης του αραβικού άρθρου «Αλ», ως «Αλμαγέστη».
Πέρα από τους αστρονομικούς πίνακες τους σχετικούς με την κίνηση των πλανητών και άλλων ουρανίων σωμάτων, ο Πτολεμαίος ασχολείται και με διάφορα άλλα προβλήματα που απαιτούν μαθηματικούς υπολογισμούς. Μόνο που σε πολλά σημεία δεν κάνει τον κόπο να παρουσιάσει αναλυτικές αποδείξεις θεωρώντας αυτές ως κάτι ευκολοαπόδεικτο.

Ετσι έδωσε την ευκαιρία σε έναν άλλο μαθηματικό, τον Θέωνα, διευθυντή στο Μουσείο της Αλεξανδρείας, που έζησε κατά το Λεξικό του Σουίδα την εποχή της αυτοκρατορίας του Θεοδοσίου Α’ (379-395 μ.Χ.), πατέρα της δολοφονημένης από το πλήθος σπουδαίας γυναίκας μαθηματικού Υπατίας, να γράψει άλλα δεκατρία βιβλία γεμάτα με σχόλια αντίστοιχα το καθένα με αυτά του Πτολεμαίου. Τα σχόλια αυτά εκδόθηκαν για πρώτη φορά μαζί με τη «Μεγίστη» το 1538 στην κλασική έκδοση του Joachim Camerarius.

Σε αυτά δηλαδή διευκρίνιζε, απεδείκνυε, συμπλήρωνε. Δυστυχώς έχουν χαθεί το ενδέκατο βιβλίο των σχολίων και τμήματα από το πέμπτο και από άλλα βιβλία. Εχουν εκδοθεί τα τέσσερα πρώτα το 1936-1943 από τον Rome, και εκείνος υπεδείκνυε στους επομένους από αυτόν να κοιτάξουν με επιμέλεια και τα επόμενα, αλλά η υπόδειξή του αυτή για δεκαετίες αγνοήθηκε.
Ο Διόφαντος
Ο Θέων είναι φανερό από τα σχόλιά του ότι ήταν απόλυτα εξοικειωμένος με τα Μαθηματικά του Διόφαντου. Του Έλληνα μαθηματικού που έζησε στην Αλεξάνδρεια περί το 300 μ.Χ. και είναι γνωστό πως χρησιμοποιούσε «αλγεβρικές μεθόδους» για να λύνει διάφορα αριθμητικά προβλήματα.

Αυτά τού έδωσαν και το προσωνύμιο «πατέρας της Αλγεβρας», αλλά μιας Αλγεβρας περισσότερο πρακτικής από όσο τη γνωρίζουμε σήμερα, ευφυούς όμως και λειτουργικής για τις γνώσεις της εποχής.

Ο Μοχάμαντ Ιμπν Μουσά αλ Χουραΐζμι (περίπου 787-850 μ.Χ.) ήταν ένας Πέρσης μαθηματικός που έζησε στη Βαγδάτη, στο ανάκτορο του χαλίφη Αλ Μανσούρ. Εισήγαγε στα μαθηματικά τους ινδικούς αριθμούς και το θεσιακό δεκαδικό σύστημα, και το 820 εξέδωσε το πρώτο μεγάλο βιβλίο για την Αλγεβρα της εποχής, ενώ και η λέξη αλγόριθμος είναι παραφθορά του ονόματός του. Από εκείνη την εποχή αρχίζει και η μαθηματική επιστήμη να χρωματίζεται από την επαφή των αράβων μαθηματικών με αυτήν.


Το εξώφυλλο της έκδοσης των Αριθμητικών του 1621, σε λατινική μετάφραση του Κλοντ ντε Μεζιριάκ.

Διόφαντος ο Αλεξανδρεύς

Ο Διόφαντος ο Αλεξανδρεύς ήταν Έλληνας μαθηματικός του τρίτου αιώνα (περίπου 210 – 290), ο οποίος έζησε στην Αλεξάνδρεια της ρωμαϊκής περιόδου της Αιγύπτου. Έχει αποκληθεί «πατέρας της άλγεβρας» εξαιτίας του εμβληματικού έργου του «Αριθμητικά», όπου περιέχονται αλγεβρικά προβλήματα τα οποία λύνονται με εξισώσεις και συστήματα πρώτου και δευτέρου βαθμού.

Ο Διόφαντος συνεισέφερε πολύ στην ανάπτυξη της αριθμητικής, καθιέρωσε και τυποποίησε έναν τύπο σύντομου μαθηματικού συμβολισμού για τη γραφή προβλημάτων, για πρώτη φορά σε ευρεία κλίμακα άρχισε να χρησιμοποιεί τα κλάσματα ως πραγματικούς αριθμούς και ασχολήθηκε με την επίλυση εξισώσεων με πολλαπλούς αγνώστους όρους. Ωστόσο ακόμα και με τον Διόφαντο ο ελληνικός μαθηματικός συμβολισμός παρέμεινε βασισμένος στον καθημερινό λόγο και δύσχρηστος με τα σημερινά δεδομένα. Δεν υπάρχει ονομαστική εορτή για αυτό το όνομα σύμφωνα με τα σημερινά χριστιανικά εορτολόγια.

Από τα αρχικώς δεκατρία βιβλία των Αριθμητικών μόνο έξι έχουν επιβιώσει ως σήμερα. Κατά τον Μεσαίωνα η γνώση των ευρημάτων του Διόφαντου διατηρήθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και στον αραβικό κόσμο, μέσω μεταφράσεων από τα ελληνικά. Τελικά το 1570 ο Ιταλός μαθηματικός Ραφαήλ Μπομπέλι μετέφρασε στα λατινικά τα Αριθμητικά και χρησιμοποίησε τα προβλήματα που περιείχαν για τα δικά του συγγράμματα. Τον επόμενο αιώνα τα γραπτά του Διόφαντου επηρέασαν τον εξέχοντα μαθηματικό Πιέρ ντε Φερμά. Σήμερα «διοφαντικές» καλούνται οι εξισώσεις ακέραιων συντελεστών των οποίων ζητούνται οι ακέραιες λύσεις.

Στον τάφο του είχε γραφτεί μια επιγραφή-αλγεβρικό πρόβλημα. Η επιγραφή αυτή έλεγε: Διαβάτη, σε αυτόν τον τάφο αναπαύεται ο Διόφαντος. Σε εσένα που είσαι σοφός, η επιστήμη θα δώσει το μέτρο της ζωής του. Άκουσε. Οι θεοί του επέτρεψαν να είναι νέος για το ένα έκτο της ζωής του. Ακόμα ένα δωδέκατο και φύτρωσε το μαύρο γένι του. Μετά από ένα έβδομο ακόμα, ήρθε του γάμου του η μέρα. Τον πέμπτο χρόνο αυτού του γάμου, γεννήθηκε ένα παιδί. Τι κρίμα, για το νεαρό του γιο. Αφού έζησε μονάχα τα μισά χρόνια από τον πάτερα του, γνώρισε τη παγωνιά του θανάτου. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Διόφαντος βρήκε παρηγοριά στη θλίψη του, φτάνοντας στο τέλος ζωής του.»

Θέων ο Αλεξανδρεύς

Ο Θέων ο Αλεξανδρεύς (περ. 335 – περ. 405) ήταν Έλληνας λόγιος και μαθηματικός, που έζησε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Ο Θέων υπήρξε ο τελευταίος διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας πριν την καταστροφή της, καθώς και του «Μουσείου» (πανεπιστημίου) της (Λεξικό της Σούδας, όπου αναφέρεται ως σύγχρονος του Πάππου), μέχρι που και το δεύτερο έπαψε να λειτουργεί με διαταγή του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου το 391. Ο Θέων ήταν ο πατέρας της περίφημης μαθηματικού και νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας.

Το κορυφαίο επίτευγμα του Θέωνος μάλλον αποδείχθηκε η έκδοση από αυτόν των Στοιχείων του Ευκλείδη, περί το 364, από την οποία η ανθρωπότητα διδασκόταν Γεωμετρία επί 15 αιώνες, και ανατυπωνόταν μέχρι το 1814 — «παραμένει ακόμα ένα λαμπρό βοήθημα» κατά τη διατύπωση του Καρλ Σαγκάν. Ακόμα, ο Θέων συνέγραψε Αριθμητική και έγραψε ακόμα για τα «σημεία και εξετάσεις» των πτηνών, για την ανατολή του Σειρίου και για τις πλημμύρες του Νείλου.

Ωστόσο, ο κύριος όγκος της συνεισφοράς του Θέωνος αποτελείται από σχόλια πάνω σε σημαντικά έργα των συγγραφέων των ελληνιστικών χρόνων. Σε αυτά περιλαμβάνονται οι ευκλείδειες «συνομιλίες» («Συνουσίαι») και σχολιασμοί («Εξήγησεις») του «Προχείρου Κανόνος», του «Μικρού αστρολάβου» και της «Αλμαγέστης» του Πτολεμαίου, καθώς και του αστρονομικού ποιητή Αράτου. Σήμερα σώζεται το πρώτο βιβλίο από τα σχόλια στον Πτολεμαίο και αποσπάσματα από τα άλλα.
Στον Θέωνα αυτόν αποδίδονται, χωρίς μεγάλη βεβαιότητα, δύο επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας (VII 292, IX 41).

 

 

 

 

 

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ:

Ο ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΤΟΥ ΛΙΒΑΝΟΥ.

ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΕΧΤΙΣΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ;

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ


ΓΙΑΤΙ  ΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ  ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΑΝ  ΕΚΕΙ

Μυστηριώδεις μεγάλιθοι βάρους χιλιάδων τόνων, δημιουργούν ένα  από  τα μεγαλύτερα αινίγματα της αρχαιότητας. Τίποτα δεν μπορεί να αποδειχτεί με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά ούτε να εξηγηθεί πως μεταφέρθηκαν τρεις μεγάλιθοι, βάρους 1.600 τόνων ο καθένας, 40 φορές μεγαλύτεροι από εκείνους που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή  του  Στόουνχετζ. Δεν υπάρχει στην  γη  άλλη ένδειξη παρόμοιου ναού,  ούτε  ξέρουμε   γιατί οι τεράστιες πέτρες από γρανίτη εγκαταλείφθηκαν από  τους  Μακεδόνες  εκεί.

Νότια του ναού του Δία, βρίσκεται ο μόνος ακέραιος ναός της πόλης, ο ναός του Βάκχου-Διονύσου ή αλλιώς «Μικρός Ναός». Ο ναός κοσμείται από πολλές ανάγλυφες παραστάσεις της γέννησης του θεού Διονύσου. Η κυρίως αίθουσα έχει πλάτος 19 μέτρα και μήκος 35 μέτρα. Η πύλη του ναού έχει μνημειακές διαστάσεις, πλάτους 6,5 μέτρων και ύψους 13 μέτρων. Ο ναός βρίσκεται σε μια βαθμιδωτή κλίμακα, με 33 σκαλοπάτια. Όλοι οι κίονες του ναού είναι 42, 15 σε κάθε μεγάλη πλευρά και 6 σε κάθε μικρή.


Η είσοδος του Μπάαλμπεκ σήμερα είναι από τα ανατολικά, μέσα από τα προπύλαια των δώδεκα κιόνων, που έκτισε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Καρακάλλας. Ο δρόμος οδηγεί στην μεγάλη ορθογώνια πλατεία, διαστάσεων 110 επί 135 μέτρων, η οποία είναι κλειστή από τις 3 της πλευρές από μια αψιδωτή στοά. Στα δυτικά της πλατείας βρίσκεται μια μεγάλη εξωτερική κλίμακα, πλάτους 45 μέτρων, που οδηγεί στην εξέδρα με την πρόσοψη του ναού.

Η Μπάαλμπεκ είναι μία  πόλη στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου. Κατά την  Ελληνορωμαϊκή περίοδο ήταν γνωστή ως Ηλιούπολις. Βρίσκεται 85 χιλιόμετρα βορειανατολικά της Βηρυτού, 75 χιλιόμετρα βόρεια της Δαμασκού και είναι χτισμένη σε ύψος 1.170 μέτρων. Ο πληθυσμός της πόλης σήμερα φτάνει τους 72.000 κατοίκους.

Οι ανασκαφές στην περιοχή έφεραν στο φως σημάδια κατοίκησης από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, δηλαδή γύρω στα 2900 π.Χ. - 2300 π.Χ.. Οι Φοίνικες λάτρευαν στη συγκεκριμένη πόλη τον θεό του Ήλιου της δικής τους μυθολογίας, το θεό Βάαλ. Η πόλη ξεκίνησε να ακμάζει το 323 π.Χ., όταν ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε, το έτος δηλαδή που προσαρτήθηκε στο βασίλειο των Πτολεμαίων. Τότε μετονομάστηκε σε Ηλιούπολη από τους Έλληνες, τιμής ένεκεν στο θεό προστάτη της, τον Βάαλ.

Η πόλη έμεινε υπό ελληνική κυριαρχία μέχρι το 64 π.Χ., όποτε οι Ρωμαίοι την κατέκτησαν, ενώ το 15 π.Χ. ο Οκταβιανός Αύγουστος την μετέτρεψε σε ρωμαϊκή αποικία βετεράνων και την μετονόμασε σε Colonia Julia Augusta Felix Heliopolitana. Τη περίοδο αυτή η πόλη στολίστηκε με ωραία γλυπτά και μεγαλοπρεπή οικοδομήματα, ενώ αυτά που έχτισαν οι Πτολεμαίοι, ανοικοδομήθηκαν και επισκευάστηκαν. Με το διαμελισμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε Ανατολική και Δυτική, η πόλη πέρασε στον έλεγχο των Βυζαντινών, οι οποίοι την έχασαν το 637 μ.Χ. από τους Άραβες του Αμπού-Ουμπάι Αλ Τζαράχ, οι οποίοι την μετονόμασαν σε Αλ-Καλάτ. Από τότε η πόλη πέρασε διαδοχικά στα χέρια των Βυζαντινών το 975, στους Σελτζούκους Τούρκους το 1090, στους Άραβες το 1134, στους Αιγυπτίους του Σαλαντίν το 1175, στους Τούρκο-Μογγόλους του Ταμερλάνου το 1400 και το 1517 την κατέκτησαν, μαζί με την υπόλοιπη Συρία οι Οθωμανοί Τούρκοι.
Το 1860 οι συγκρούσεις των Οθωμανών με τους Δρούζους και τους χριστιανούς Μαρωνίτες σε συνδυασμό με τους σφοδρούς σεισμούς που έπληξαν την περιοχή, κατέστρεψαν μεγάλο μέρος των μνημειακών κτιρίων της πόλης. Αναγκάστηκαν να παρέμβουν οι δυτικές δυνάμεις, πρώτα οι Γάλλοι και ύστερα οι Γερμανοί, οι οποίες με ομάδες επιστημόνων που έφερναν μαζί τους, αναπαλαίωναν τα μνημεία. Το 1917, με την ήττα των Γερμανών στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή πέρασε στον έλεγχο των δυνάμεων της Αντάντ.
Οι ερευνητικές ομάδες των Γάλλο-Βρετανών παρέμειναν στα μνημεία και μετά το 1947, που ανεξαρτητοποιήθηκε ο Λίβανος και τα μνημεία τέθηκαν υπό τη προστασία της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων της χώρας. Τα μνημεία προστατεύτηκαν, από στρατιωτικές δυνάμεις, τη περίοδο του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου, που ξεκίνησε το 1975 και τελείωσε το 1990. Το 1984 η UNESCO ανακήρυξε το Μπάαλμπεκ ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Ο ναός στο Μπάαλμπεκ είναι  ένα μνημείο τουλάχιστον 2.000 ετών που   δημιουργήθηκε από τους  Έλληνες  του  Μ.  Αλεξάνδρου. Όμως, όλα όσα αναφέρονται γύρω από αυτόν είναι θολά και κανείς δεν μπορεί μέχρι σήμερα να δώσει απάντηση.


Ο ναός ήταν αφιερωμένος στον Δία τον Ηλιοπολίτη και είχε κτιστεί πάνω από το ναό του Βάαλ-Χαντάντ. Όρθιοι παραμένουν 6 κίονες, κορινθιακού ρυθμού, από τους 19 στο ανατολικό περιστύλιο και άλλοι 8 από αυτούς τους αποσυναρμολόγησαν οι Βυζαντινοί ύστερα από διαταγές του Ιουστινιανού για να διακοσμήσουν την Αγία Σοφία.

Οι αρχικές εκτιμήσεις ήταν πώς επρόκειτο για ναό αφιερωμένο στον  Ελληνικό  θεό  Δία. Μετά, στον θεό Βάαλ.   Ορισμένοι  πιστεύουν  σοβαρά  ότι  τον κατασκεύασαν εξωγήινοι γίγαντες ή ήταν τόπος προσγείωσης διαστημοπλοίων! Οι μεγάλιθοι αυτοί βρέθηκαν σε ανασκαφές, πολύ πρόσφατα, το 2014, στο χώρο όπου βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης και ενός συγκροτήματος ναών. Η πρώτη εκτίμηση ήταν πως αποτελούσαν τα θεμέλια για έναν νέο ναό, όμως τα ερωτήματα είναι πολλά.
Το Μπάαλμπεκ είναι το όνομα του Βάαλ, φοινικική θεότητα, αν και όλοι  οι  λαοί γνώριζαν την περιοχή με την ελληνική ονομασία της, Ηλιούπολη. Οι ιστορικοί μιλούν για ασυνήθιστη έλλειψη τεκμηρίωσης, σχετικά με το ποιος θα μπορούσε να αναθέσει  την δημιουργία του ναού ή ποιος τον σχεδίασε.
Σύμφωνα με κάποιους αρχαιολόγους, ο ναός σίγουρα χτίστηκε από τους Έλληνες, τουλάχιστον σε τέσσερις φάσεις. Η κατασκευή άρχισε γύρω στο 315 π.Χ., όταν η περιοχή έγινε Ελληνική επαρχία. Η τελευταία αναδιαμόρφωση έγινε στις αρχές του τρίτου αιώνα μ.Χ.
Αλλά ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο είναι το ζήτημα του μεγέθους. Γερμανοί αρχαιολόγοι πιστεύουν πως ενδέχεται το Μπάαλμπεκ να ήταν μια σειρά αρχαίων έργων ώστε να δικαιολογούνται οι μεγάλιθοι. Αλλά και πάλι, τι τους εμπόδισε να τα ολοκληρώσουν;


Αυτό που θεωρούν δεδομένο οι αρχαιολόγοι είναι πως το παλαιότερο τμήμα από τα ερείπια στο Μπάαλμπεκ δεν ταιριάζει σε κανέναν γνωστό πολιτισμό. Και, ίσως, να είχε αρχικά χρησιμοποιηθεί για κάποιο μυστηριώδη σκοπό.


Η είσοδος του Μπάαλμπεκ σήμερα είναι από τα ανατολικά, μέσα από τα προπύλαια των δώδεκα κιόνων, που έκτισε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Καρακάλλας. Ο δρόμος οδηγεί στην μεγάλη ορθογώνια πλατεία, διαστάσεων 110 επί 135 μέτρων, η οποία είναι κλειστή από τις 3 της πλευρές από μια αψιδωτή στοά. Στα δυτικά της πλατείας βρίσκεται μια μεγάλη εξωτερική κλίμακα, πλάτους 45 μέτρων, που οδηγεί στην εξέδρα με την πρόσοψη του ναού. 

Ο  ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ  ΝΑΟΣ  ΤΟΥ  ΔΙΑ  ΤΟΥ  ΗΛΙΟΠΟΛΙΤΗ


Ο ναός ήταν αφιερωμένος στον Δία τον Ηλιοπολίτη και είχε κτιστεί πάνω από το ναό του Βάαλ-Χαντάντ. Όρθιοι παραμένουν 6 κίονες, κορινθιακού ρυθμού, από τους 19 στο ανατολικό περιστύλιο και άλλοι 8 από αυτούς τους αποσυναρμολόγησαν οι Βυζαντινοί ύστερα από διαταγές του Ιουστινιανού για να διακοσμήσουν την Αγία Σοφία. Όλοι οι κίονες στο ναό ήταν 54 και ο ναός είχε πλάτος 50 μέτρων, 90 μέτρα μήκος και 20 μέτρα ύψος. 
Για τη κατασκευή του τοίχους οι αρχαίοι  Μακεδόνες χρησιμοποίησαν μεγάλους ογκόλιθους, βάρους 400 τόνων, ύστερα πάνω σε αυτούς τους ογκόλιθους τοποθετήθηκαν 3 άλλοι μονόλιθοι άνω των 750 τόνων έκαστος, σχηματίζοντας το «τρίλιθον», ένα επιβλητικό κατασκεύασμα. 
Νότια του ναού του Δία, βρίσκεται ο μόνος ακέραιος ναός της πόλης, ο ναός του Βάκχου-Διονύσου ή αλλιώς «Μικρός Ναός». Ο ναός κοσμείται από πολλές ανάγλυφες παραστάσεις της γέννησης του θεού Διονύσου. Η κυρίως αίθουσα έχει πλάτος 19 μέτρα και μήκος 35 μέτρα. Η πύλη του ναού έχει μνημειακές διαστάσεις, πλάτους 6,5 μέτρων και ύψους 13 μέτρων. Ο ναός βρίσκεται σε μια βαθμιδωτή κλίμακα, με 33 σκαλοπάτια. Όλοι οι κίονες του ναού είναι 42, 15 σε κάθε μεγάλη πλευρά και 6 σε κάθε μικρή. Στα 100 μέτρα ανατολικά των δυο ναών βρίσκεται ο κυκλικός ναός της θεάς Αφροδίτης, άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν αφιερωμένος στη θεά Τύχη.

 

 

 

Του Γιώργου Λεκάκη

Ανάμεσα στα άλλα νέα εκθέματα-ευρήματα του Εθνικού Μουσείου της αρχαίας Βέρροιας (> Βηρυτού), το 2019, είναι κι ένα μωσαϊκό, που απεικονίζει την γέννηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Το έργο τέχνης είναι του 4ου αιώνα μ.Χ.!  Δηλαδή φιλοτεχνήθηκε και στολίσθηκε σε οίκημα, 7 σχεδόν αιώνες, αφ’ ότου ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε! Το μωσαϊκό ευρέθη στην  Ηλιούπολη  (Μπάαλμπεκ / Baalbek) του Λιβάνου. Σε αυτό εικονίζονται ο νεαρός Αλέξανδρος, να ξεπλένεται από τα υγρά της γέννας, από μια Νύμφη, μέσα σε χρυσή κυπελλοειδή λεκάνη, ο πατέρας του Φίλιππος και ένας φίλος του, να παρατηρούν, και η μητέρα του, Ολυμπιάς, ξεκουράζεται, με μια «θεράπαινά» της.
ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ
Αναρτήθηκε από ΖΗΝΩΝ στις 21/5/2020

Ετικέτες , , , , ,

 

 

 

 

Πρωτόκολλο της Κέρκυρας:

106 χρόνια από την υπογραφή του

Πρωτόκολλο της Κέρκυρας

Η περιοχή της Βορείου Ηπείρου απέκτησε επίσημα την αυτονομία της

Συμπληρώθηκαν 106 χρόνια από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας και ακόμη το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα εκκρεμεί, όταν τα άλλα δύο ζητήματα είχαν αίσιο τέλος. Το Αυστριακό λύθηκε το 1955 με την ουδετερότητα της και το Γερμανικό το 1991 με την ένωση των δύο Γερμανιών.

Το Πρωτόκολλο υπογράφηκε στην Κέρκυρα στις 17 Μαΐου 1914, ανάμεσα στην  Αλβανική κυβέρνηση, την οποία εκπροσωπούσε ο πρίγκιπας Wied (Vidi I) και του Γεωργίου Χρηστάκης – Ζωγράφος, προέδρου της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου». Με την συνυπογραφή αυτή, τερματίστηκαν οι ένοπλες συγκρούσεις ανάμεσα στην Αλβανική χωροφυλακή και τους Ιερούς Λόχους της Β/Η και παραχωρήθηκε αριθμός δικαιωμάτων και προνομίων στον Ελληνικό τοπικό πληθυσμό της Βορείου Ηπείρου.

γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου* για το militaire.gr

Οι Πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων ανήγγειλαν στην Ελλάδα ότι οι κυβερνήσεις των εγκρίνουν το Πρωτόκολλο και η Αλβανική κυβέρνηση αποδέχτηκε την συμφωνία και απέδωσε το επίσημο έγγραφο του πρωτοκόλλου στις 23 Ιουνίου 1914 στην αυτόνομη κυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου.

Η περιοχή της Βορείου Ηπείρου απέκτησε επίσημα την αυτονομία της υπό την αιγίδα του πρίγκηπα Vidi Ι της Αλβανίας, με δικαιώματα μεταξύ των οποίων:

  • Στρατολόγηση αυτοχθόνων στην χωροφυλακή.
  • Απαγόρευση παραμονής στρατιωτικών μονάδων αποτελούμενων από μη ντόπιους στην περιοχή, παρά μόνο σε περίπτωση πολέμου ή επανάστασης.
  • Διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία, αν και στις τρεις πρώτες τάξεις η αλβανική θα διδάσκονταν παράλληλα με την ελληνική.
  • Θρησκευτική διδασκαλία μόνο στα ελληνικά.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος παρακίνησε τον Ζωγράφο να επικυρώσει όσο το δυνατόν ταχύτερα τους όρους του Πρωτοκόλλου χωρίς να προβάλει επιπλέον αξιώσεις. Η κυβέρνηση της Β/Η από την πλευρά της αξίωνε να εγκριθούν και να εγγυηθούν για το Πρωτόκολλο οι Μεγάλες Δυνάμεις. Τελικά την 1η Ιουνίου 1914 το επικύρωσαν με εξαίρεση τους εκπρόσωπους της Χειμάρρας, οι οποίοι επέμεναν υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα με το σύνθημα «Ένωσις ή θάνατος». Λίγες μέρες αργότερα η Αλβανική κυβέρνηση αποδέχτηκε οριστικά την συμφωνία και απέδωσε το επίσημο έγγραφο του πρωτοκόλλου στις 23 Ιουνίου 1914 στην αυτόνομη κυβέρνηση.

Όμως, πριν τεθεί σε εφαρμογή, κηρύχθηκε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (Αύγουστος 1914) και παρόλο που το Πρωτόκολλο δεν αναιρέθηκε ποτέ από κάποια μεταγενέστερη συνθήκη, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μέχρι σήμερα ουδέποτε εφαρμόστηκε.

Στις 17 Δεκεμβρίου 1913 είχε υπογραφεί το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας από τις Μεγάλες Δυνάμεις και πιο συγκεκριμένα την Αγγλία, τη Γαλλία, την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ιταλία και τη Ρωσία βασιζόμενες αποκλειστικά στο κριτήριο της γλώσσας όσον αφορά στα σύνορα της νεοσύστατης Αλβανίας. Έτσι υπό τις πιέσεις της Ιταλίας και της Αυστρίας, παραχωρήθηκαν στην Αλβανία, το Αργυρόκαστρο, το Δέλβινο, η Κορυτσά, το Λεσκοβίκι και η Πρεμετή.

Στις 14 Οκτωβρίου 1914 οι Μεγάλες Δυνάμεις ζήτησαν από την Ελλάδα να ανακαταλάβει την Β/Η και στην περίπτωση συμμετοχής της Ελλάδας σε Παγκόσμιο Πόλεμο με το μέρος τους τότε η ενσωμάτωση της Βορείου Ηπείρου στην Ελλάδα θα ήταν πλέον οριστική. Η Ελλάδα εισήλθε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Ιούνιο του 1917 χωρίς να εκμεταλλευτεί την υπόσχεση των Μεγάλων Δυνάμεων για ανακατάληψη της Β/Η.

Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940-41), η Ελλάδα απελευθέρωσε τη Β/Η, πλην όμως  η γερμανική κατοχή που επακολούθησε, ματαίωσε την ενσωμάτωση της στη μητέρα Ελλάδα. Πάλι μπροστά μας οι φίλοι μας οι Γερμανοί!!!!!.

Όταν στις 17 Μαΐου 1914 υπογραφόταν το «Πρωτόκολλο της Κέρκυρας», που επικύρωνε τον Αυτονομιακό Αγώνα των Ηπειρωτών της Β/Η, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτό το ανελεύθερο καθεστώς της Αλβανίας θα έφθανε και θα ξεπερνούσε τα εκατό χρόνια.

Οι Χειμαρριώτες που δεν αναγνώρισαν το «Πρωτόκολλο της Κέρκυρας» και στη συνέχεια το 1946 αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν το κομμουνιστικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα, τιμωρήθηκαν με την «στέρηση» της ελληνικής εθνικότητας τους. Τελικά όχι μόνοι οι Χειμαρριώτες, αλλά και όλοι οι Ηπειρώτες της Β/Η έχασαν τα πάντα, κυρίως δε την ορθόδοξη χριστιανική πίστη τους, όταν τον Νοέμβριο 1967 η Αλβανία ανακηρύχθηκε επίσημα ως το πρώτο άθεο κράτος στον κόσμο.

Με τις φοιτητικές κινητοποιήσεις τέλος του 1990 και το άνοιγμα των συνόρων αρχές του 1992, κατέρρευσε το κομμουνιστικό καθεστώς και γκρεμίστηκαν τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, που έζωναν την Χώρα, πλην όμως οι συνθήκες εντός της χώρας μέχρι και σήμερα ελάχιστα έχουν βελτιωθεί. Από τη μια μεριά υπάρχει ο μισελληνισμός των Αλβανών, που προβαίνουν σε συχνές εκδηλώσεις κατατρομοκρατήσεως και ενέργειες κατά των περιουσιών των Ηπειρωτών της Β/Η, ενώ απ’ την άλλη μεριά βλέπουμε την απόλυτη αδιαφορία της Ελληνικής Πολιτείας για την οριστική προστασία της. Αν δε είχε γίνει ο τιτάνιος αγώνας του Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Σεβαστιανού, το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα θα ήταν θαμμένο στα χρονοντούλαπα της ιστορίας και ενδεχομένως να είχε ξεχαστεί.

Παρά του ότι το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας και τα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας ουδέποτε εφαρμόστηκαν από το αλβανικό καθεστώς και παρά της μη εισέτι άρσης της εμπολέμου καταστάσεως Ελλάδος – Αλβανίας, η Ελληνική κυβέρνηση το 1992 άνοιξε τα σύνορα με τη γείτονα χώρα και έτσι στήριξε την οικονομία της και εμμέσως την επιβίωση του αυταρχικού καθεστώτος της Αλβανίας.

Το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα παραμένει εκκρεμές στο συμβούλιο των υπουργών των Εξωτερικών των τεσσάρων νικητριών Δυνάμεων (ΗΠΑ, τ. Σοβιετικής ‘Ένωσης, Βρετανίας και Γαλλίας). Όπως είναι γνωστό στο Παρίσι το 1946 πραγματοποιήθηκε η Διάσκεψη των τεσσάρων νικητριών Δυνάμεων. Στο συμβούλιο των υπουργών των Εξωτερικών και πάλι δεν ικανοποιήθηκε το αίτημα της Ελλάδος και η Βόρειος Ήπειρος παρέμεινε στην αλβανική επικράτεια. Δεν υπάρχει καμιά άλλη μεταπολεμική διεθνής πράξη που να κατοχυρώνει νομικά το γεγονός ότι η Βόρειος Ήπειρος παραμένει τμήμα της Αλβανίας.

H μεθοριακή γραμμή μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας υφίσταται μόνο de facto και όχι de jure και τo Βορειοηπειρωτικό ζήτημα εξακολουθεί να παραμένει ανοικτό ηθικά και νομικά.

Η Αλβανία ενώ επιδιώκει την είσοδο της στην οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν σέβεται την υπογραφή της όχι μόνο στο πρωτόκολλο της Κέρκυρας, αλλά και στην συμφωνία για την ΑΟΖ το 2009, ενώ η Ελλάδα αδικαιολόγητα αφήνει να διολισθαίνει το θέμα στη λήθη, ενεργώντας μάλιστα μονόπλευρα υπέρ της Αλβανίας. Χτυπητό παράδειγμα ο ΥΠΕΞ της Ελλάδος το 2014 ο οποίος διαβεβαίωνε χωρίς προαπαιτούμενα τον Έντι Ράμα, ότι η απόκτηση του καθεστώτος υποψήφιας χώρας για την Αλβανία, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας της ΕΕ, αποτελεί βασική προτεραιότητα της προεδρίας.

Η οριστική επίλυση του Βορειοηπειρωτικού ζητήματος θέλει ηγεσία με Αρετή και Τόλμη όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στους Ηπειρώτες της Β/Η, η οποία δυστυχώς δεν υπήρξε ούτε υπάρχει στον απαιτούμενο βαθμό.

* Ο Αντώνης Βασιλείου είναι Αντιστράτηγος (εα), Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός, MSc Επιχειρησιακός Ερευνητής, τ. Σύμβουλος ΟΑΣΕ επί Συμβατικών Εξοπλισμών και τ. Μελετητής των Συστημάτων Διοικήσεως και Ελέγχου Πληροφοριών του ΝΑΤΟ

Pentapostagma.gr 17/5/2020

 

 

 

 

Έγκλημα κατά της Ελλάδας :

Μητσοτάκης και Χατζηδάκης κλείνουν 14 εργοστάσια της ΔΕΗ και

θα εξαρτόμαστε από την Τουρκία, την Βουλγαρία, τα Σκόπια και την Αλβανία !

Εκτός από το κλείσιμο των εργοστασίων παραγωγής ρεύματος, θα απολύσει και τους εργαζόμενους, έτσι ώστε όταν καταλάβουν οι Ελληνες την ζημιά, δεν θα υπάρχει κάποιος να λειτουργήσει τα εργοστάσια ! Για να λειτουργήσει ένα ορυχείο από την αρχή, χρειάζεται 10 χρόνια ! Την ώρα που πουθενά στον κόσμο δεν παράγουν ρεύμα με φυσικό αέριο γιατί κοστίζει έως 10 πλάσια από τον λιγνίτη, στην Ελλάδα ο Μητσοτάκης κλείνει τα εργοστάσια λιγνίτη.
Έγκλημα κατά της Ελλάδας : Μητσοτάκης και Χατζηδάκης κλείνουν 14 εργοστάσια της ΔΕΗ και θα εξαρτόμαστε από την Τουρκία, την Βουλγαρία, τα Σκόπια και την Αλβανία !
ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΣΥΝΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ;
Εκτός από το κλείσιμο των εργοστασίων παραγωγής ρεύματος, θα απολύσει και τους εργαζόμενους, έτσι ώστε όταν καταλάβουν οι Ελληνες την ζημιά, δεν θα υπάρχει κάποιος να λειτουργήσει τα εργοστάσια ! Για να λειτουργήσει ένα ορυχείο από την αρχή, χρειάζεται 10 χρόνια ! Την ώρα που πουθενά στον κόσμο δεν παράγουν ρεύμα με φυσικό αέριο γιατί κοστίζει έως 10 πλάσια από τον λιγνίτη, στην Ελλάδα ο Μητσοτάκης κλείνει τα εργοστάσια λιγνίτη.

Μέχρι το 2023 θα αναγκαζόμαστε ή να αυξήσουμε το ρεύμα 30% έως 50% για να εισάγουμε πετρέλαιο ή φυσικό αέριο ή θα εισάγουμε ρεύμα από τον Ερντογάν. Σκεφτείτε τα Ελληνικά στρατόπεδα να εξαρτώνται από το αν θα κατεβάσει τον διακόπτη ο Ερντογαν
Το μέλλον που επιφυλάσσει ο Κωστής Χατζηδάκης για την Ελλάδα, είναι να παρακαλάει τα Σκόπια, τα πυρηνικά εργοστάσια όπως το Κοζλοντούϊ και την Τουρκία για έχουμε ρεύμα. Εθνικό έγκλημα
«Έχουμε δύο χρόνια μπροστά μας για να βρούμε λύση», ανέφερε χθες ο κ. Στάσσης. Σε κάθε περίπτωση, μετά το 2028, όπως προβλέπει το νέο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) το ενεργειακό μείγμα της χώρας θα έχει απαλλαγεί οριστικά από το κάρβουνο.
Αξιοποίηση παλιών λιγνιτικών
Την αξιοποίηση παλιών λιγνιτικών μονάδων οι οποίες, σύμφωνα με το νέο επιχειρησιακό σχέδιο της ΔΕΗ, θα σβήσουν έως το 2023, εξετάζει η ΔΕΗ. Στο τραπέζι των συζητήσεων έχουν πέσει διάφορες προτάσεις. Για παράδειγμα, μονάδες που βρίσκονται κοντά στην Αττική – όπως είναι της Μεγαλόπολης ή του Λαυρίου – θα μπορούσαν να καίνε και δευτερογενές καύσιμο (από επεξεργασμένα απορρίμματα) για την παραγωγή ρεύματος, επιλύοντας -έως έναν βαθμό- και το ζήτημα της διαχείρισης σκουπιδιών.
Επίσης, πληροφορίες αναφέρουν ότι, μια άλλη ιδέα θα ήταν η μετατροπή τους σε μονάδες θερμικής αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με χρήση ΑΠΕ, αν και εξετάζεται αν, τέτοιες μετατροπές, συμφέρουν οικονομικά.
Όσον αφορά στην κάλυψη των αναγκών θέρμανσης των περιοχών που σήμερα καλύπτονται από τηλεθέρμανση μέσω των λιγνιτικών μονάδων, ο επικεφαλής της ΔΕΗ ανέφερε ότι στο Αμύνταιο θα λειτουργήσει νέα τηλεθέρμανση ενώ η Πτολεμαΐδα θα καλυφθεί από τη νέα μονάδα «Πτολεμαΐδα V». Στην Κοζάνη, μετά την απόσυρση των μονάδων του Αγίου Δημητρίου (το 2022 και 2023), πιθανώς θα κατασκευαστεί μονάδα τηλεθέρμανσης με καύσιμο βιομάζα, φυσικό αέριο ή σκουπίδια ενώ στη Μεγαλόπολη, όπου οι ανάγκες είναι μικρότερες, θα συνδεθεί με τη μονάδα φυσικού αερίου.
Μονάδες φυσικού αερίου στον ορίζοντα
Ανοιχτό παράθυρο για την κατασκευή και λειτουργία μίας ή δύο μονάδων φυσικού αερίου, σε συνεργασία με ιδιώτες που έχουν ήδη εξασφαλίσει άδεια από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) ή άλλους, άφησε χθες ο κ. Στάσσης, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων μετά την παρουσίαση του μεσοπρόθεσμού επιχειρησιακού σχεδίου της ΔΕΗ.
Ωστόσο, όπως τόνισε, εκτός από τη νέα μονάδα φυσικού αερίου που κατασκευάζει ο «Μυτιληναίος» στη Βοιωτία, καμία άλλη δεν κατασκευάζεται στην Ευρώπη. Πολλοί επενδυτές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες ετοιμάζονται, ωριμάζουν άδειες για κατασκευή μονάδων αερίου, αλλά κανείς δεν τις κατασκευάζει διότι τις θεωρούν ασύμφορες δίχως κάποιον μηχανισμό στήριξης (επιδότηση τύπου «ΑΔΙ»). Όπως υπογράμμισε ο κ. Στάσσης, για την ώρα η ΔΕΗ δεν σχεδιάζει να επενδύσει στο φυσικό αέριο, αλλά θα είναι έτοιμη, σε περίπτωση που υπάρξει στήριξη με ΑΔΙ, σε συνεργασία με ιδιώτες. «Δεν το έχουμε στο επιχειρησιακό σχέδιο αλλά θα είμαστε παρόντες στο μέλλον», σημείωσε.
200 εκατ. ευρώ ανάκτηση κόστους για τους λιγνίτες
Ο κ. Στάσσης, όπως ανέφερε στο περιθώριο της παρουσίασης, έχει θέσει στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) ζήτημα αποζημίωσης της ΔΕΗ για το γεγονός ότι θα συνεχίσει έως το 2023 να λειτουργεί λιγνιτικές μονάδες παρότι της προκαλούν ζημιές (σε 300 εκατ. ευρώ εκτιμώνται για το 2019). Σύμφωνα με τα όσο αναφέρει, διεκδικεί κάποιο μηχανισμό ανάκτησης κόστους (περί τα 200 εκατ. ευρώ κατ΄ έτος), ο οποίος να λειτουργεί έως το 2023, οπότε σταδιακά οι μονάδες θα σβήσουν. Ένας τέτοιος μηχανισμός όμως, θα πρέπει να περάσει και από την έγκριση της Κομισιόν.;;
Σχετικά με το μερίδιο της ΔΕΗ στην παραγωγή ρεύματος, εκτιμάται ότι από 47% το 2020 θα πέσει στο 40% το 2024, ενώ όσον αφορά στο λιανεμπόριο αναμένεται ότι το 2024 θα κατέχει περίπου 50%.
ΑΠΕ: Δέκα όμιλοι συνομιλούν με τη ΔΕΗ
Το πλάνο για τη νέα ΔΕΗ περιλαμβάνει σημαντικές επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ). Από το 10% του συνόλου των επενδύσεων της επιχείρησης για το 2019, οι επενδύσεις σε πράσινη ενέργεια θα ανέβουν στο 25% το 2020, με στόχο το ποσοστό να αυξηθεί ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια.
Στόχος είναι από 2% μερίδιο αγοράς της ΔΕΗ στις ΑΠΕ το 2019, να κατέχει το 10%-20% το 2024 με επιπλέον εγκατεστημένη ισχύ 1 GW (γιγαβάτ) έως το 2024. Άλλωστε, ένας από τους τρεις πυλώνες του νέου επιχειρησιακού σχεδίου της ΔΕΗ είναι η εφαρμογή ενός “Green deal” στην ηλεκτροπαραγωγή, με την ανάδειξη των ΑΠΕ ως τη νέα κυρίαρχη τεχνολογία παραγωγής ενέργειας. Στο πλαίσιο αυτό, η Διοίκηση της ΔΕΗ ήδη συνομιλεί με δέκα επιχειρηματικούς ομίλους. Όπως τόνισε ο κ. Στάσσης, ήδη «η ΔΕΗ έχει ένα καλό portfolio ώριμων έργων ΑΠΕ 6 GW υπό ανάπτυξη / αδειοδότηση και σιγά σιγά μπορούμε να επενδύσουμε σε αυτά».
Οι επενδύσεις της ΔΕΗ το 2020 θα παραμείνουν στο ίδιο επίπεδο με το 2019 (περί τα 700 εκατ. ευρώ), αλλά η στόχευση μετατοπίζεται πλέον στις ΑΠΕ και τα δίκτυα.
Είσοδος στην ηλεκτροκίνηση
Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ ανακοίνωσε, επίσης, την είσοδο της επιχείρησης στην ηλεκτροκίνηση, με την τοποθέτηση 1.000 σταθμών φόρτισης σε όλη την Ελλάδα μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια και 10.000 σταθμών φόρτισης μεσοπρόθεσμα.
Όπως ανέφερε ο κ. Στάσσης, «θα συμβάλλουμε καθοριστικά στην υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων πρωταγωνιστώντας στις επενδύσεις σε αυτό το πεδίο», επισημαίνοντας ότι πανευρωπαϊκά το 50% των αγοραστών ηλεκτρικών οχημάτων «ανησυχούν για την πρόσβαση σε σταθμούς επαναφόρτισης και για την περιορισμένη εμβέλεια».
Όπως ανάφερε ο κ. Στάσσης, η ηλεκτροκίνηση είναι πιο κοντά από όσο νομίζουμε. «Στη Σαγκάη περπατούσα στους δρόμους και δεν άκουγα θόρυβο από αυτοκίνητα. Ήταν όλα ηλεκτρικά στους δρόμους. Στα αστικά λεωφορεία είναι ήδη συμφέρουσα η ηλεκτροκίνηση, και η εξίσωση του κόστους και στα επιβατικά είναι πολύ κοντά», σημείωσε.
Στην ενεργειακή μετάβαση, λόγω των προσπαθειών ανάσχεσης της κλιματικής αλλαγής, υπάρχουν δυσκολίες τις οποίες έχει βιώσει και βιώνει και η ΔΕΗ. Συνολικά, ο κλάδος της ηλεκτρικής ενέργειας στην ΕΕ έχει απωλέσει αξία 50 δισ. ευρώ (EBITDA) τα τελευταία οκτώ έτη.
Εργαζόμενοι
Όσον αφορά στη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, από τους 4.500 εργαζόμενους που δεν θα χωρούν στη ΔΕΗ μετά το σβήσιμο των λιγνιτικών, το 60% θα αποχωρήσει λόγω συνταξιοδότησης. Για το υπόλοιπο 40% θα προωθηθεί η κινητικότητα σε άλλες θέσεις εντός της επιχείρησης, ή θα μπορούν να μεταταχθούν σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου (π.χ. σήμερα εργάζονται στα ορυχεία της ΔΕΗ 70 νοσηλευτές, οι οποίοι θα μπορούσαν να μετακινηθούν σε δομές υγείας). Επίσης, σχεδιάζεται πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου με πακέτα παροχών στα πρότυπα του αντίστοιχου που είχε υλοποιηθεί στον ΟΤΕ. Παράλληλα, η ΔΕΗ σχεδιάζει την πρόσληψη περίπου 1.000 νέων εργαζομένων. Σήμερα στον όμιλο απασχολούνται περί τους 15.300 εργαζόμενους.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕ ΠΑΝΤΟΥ - ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΠΗΓΗ ksipnistere.com  13/5/2020

 

 

 

 

Έχει την ατυχία να είναι Ελληνας ! ! !

Δεν εισέβαλε παράνομα στην Χώρα μας για να δικαιούται

επίντομα,

σπίτι κι όλα τα έξοδα πληρωμένα…

/ 5/5/2020


Δυστυχώς, οι δοσίλογοι πολιτικοί μας,

ταΐζουν με το υστέρημα μας,

όλους τους εισβολείς, που αύριο πιθανόν θα μας επιτεθούν…
Μην γελάτε…
Όταν νοιώσουν ισχυροί, θα ξεχάσουν την ειρηνική συνύπαρξη, που ευαγγελίζονται σήμερα και θα επιβάλουν την ΣΑΡΙΑ, με ό,τι σημαίνει αυτό…
Ο καημένος ο Ελληνας,

που είναι άστεγος και

κοιμάται στο παγκάκι,

δυστυχώς δεν δικαιούται τίποτα…


Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της είπε κάποιος…


Μήπως είχε δίκιο;

/ 5/5/2020

 

 

 

 

Ελλάδα, η χώρα όπου επιβραβεύονται οι προδότες και τιμωρούνται οι ήρωες

Ελλάδα, η χώρα όπου επιβραβεύονται οι προδότες και τιμωρούνται οι ήρωες

Εικόνες από την απόβαση των Τούρκων στο Πέντε Μίλι τη Κερύνειας, μια επιχείρηση που θα μπορούσε να τιναχτεί στον αέρα, αν επιχειρούσαν τα αεροσκάφη Φάντομ, με επικεφαλής τον τότε αντισμήναρχο και μετέπειτα πτέραρχο Παναγιώτη Μπαλέ

Το Κυπριακό και

συγκεκριμένα η βάρβαρη εισβολή και άλωση του 40% της Κύπρου,

το 1974, αποτελεί μια χαίνουσα πληγή για ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Μια ολόκληρη γενιά έφυγε, αφήνοντας την Ελλάδα κολοβωμένη, ενώ προετοιμάζονται κατά τον ίδιο τρόπο να αναχωρήσουν από τούτη τη ζωή και οι γενιές των πενήντα ετών και άνω.

Γεννηθήκαμε με την Κύπρο ελεύθερη και ελληνική και θα πεθάνουμε με το 40% της Κύπρου τουρκοκρατούμενο και το υπόλοιπο απειλούμενο από την Τουρκία.

Όλοι γνωρίζουν ότι η Κύπρος προδόθηκε, όμως οι κύριοι υπεύθυνοι της προδοσίας και κυρίως εκείνοι που θα μπορούσαν με τις διαταγές τους να αποτρέψουν την εισβολή, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά επιβραβεύθηκαν, για να παγιωθεί η αντίληψη στην κοινωνία ότι σ’ αυτή τη χώρα

οι προδότες επιβραβεύονται και

οι ήρωες τιμωρούνται.

Όμως, για να τιμωρηθούν οι προδότες και οι υπεύθυνοι της Κυπριακής Τραγωδίας, πρέπει να κάνουν κάποιοι τη δουλειά τους, κυρίως οι ιστορικοί και όχι να αποτελούν κι αυτοί μέρος της συμμορίας που σκεπάζει τα πραγματικά γεγονότα και προστατεύει τους υπαίτιους της προδοσίας, προφανώς για να αισθάνονται ασφαλείς οι επόμενοι που θα κληθούν αντί να υπερασπιστούν την πατρίδα, να παραδώσουν μέρος της επικράτειάς της ή την Ιστορίας της, όπως έγινε πρόσφατα, με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απόπειρα παραχάραξης της Ιστορίας και ειδικά της περιόδου της εισβολής, το

άρθρο του καθηγητή πανεπιστημίου, ιστορικού, κ. Ευάνθη Χατζηβασιλείου,

που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Καθημερινή”, απόπειρα παραχάραξης που ξεσκεπάζει στην κυριολεξία

με τεκμηριωμένη επιστολή του ο Πτέραρχος Παναγιώτης Μπαλές,

Αρχηγός Σχηματισμού ΡΗΑΝΤΟΜ για την ΚΥΠΡΟ το 1974, που αν και ήταν πανέτοιμα να κονιορτοποιήσουν το προγεφύρωμα των Τούρκων, στο Πέντε Μίλι της Κερύνειας, καθηλώθηκαν στο έδαφος από δυνάμεις που δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ, ακριβώς γιατί υπάρχουν πάντα οι “πρόθυμοι”, άλλοι να καλύψουν τους προδότες και άλλοι να παραχαράξουν την Ιστορία.

Γι’ αυτό δεν μιλά σήμερα κανείς για την απελευθέρωση της Κύπρου, γιατί λειτουργεί δεκαετίες τώρα η συμμορία, που καλύπτει τους προδότες και παραχαράσσει την Ιστορία, για να περνούν τα

“Σχέδια Ανάν” και οι

“Συνθήκη των Πρεσπών”

αβρόχοις ποσί για τους υπαίτιους και να κρατιέται ναρκωμένη και αποκοιμισμένη η κοινή γνώμη.

Είμαι υπερήφανος που υπηρέτησα υπό τις διαταγές του Πτεράρχου Παναγιώτη Μπαλέ στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.

Σάββας Καλεντερίδης  3/5/2020

 

. Δυτική Μακεδονία

 

 

 

 

°F | °C
invalid location provided